Roeping van de discipelen 10 studies
- 12De echte naam van Mattheüs?
- 13De grote keuze van ons leven
- 14De eerste leerlingen
- 15De ontmoeting met Filippus
- 16De bevestiging van de roeping van de leerlingen
Conflicten met de farizeeën 14 studies
- 22De farizeeën of de schriftgeleerden
- 23Het zuurdeeg van de Farizeeën
- 24Genezing van de man met de verdorde hand
- 25Het gesprek van Jezus, de Messias, met Nikodemus
- 26Jezus is de heer van de sabbat
Begin van de bediening van Jezus 3 studies
Onderwijs van Jezus 45 studies
- 39Het eeuwige leven
- 40Het huis op de rots gebouwd
- 41De steen werpen
- 42Wie zoekt, vindt
- 43Gods liefde voor de mens
Genealogie van Jezus 9 studies
- 84Wie is de vader van Jozef?
- 85Stamt Jezus af van Salomo of van Natan?
- 86Wie is de vader van Sealtiël?
- 87Wie is de vader van Uzzia?
- 88Wie is de vader van Jechonja?
De bediening van Jezus 79 studies
- 93Wilt u genezen worden?
- 94De doop van Jezus, de Messias
- 95De afvaardiging uit Jeruzalem
- 96De ontmoeting van Jezus, de Messias, met Natanaël
- 97De bruiloft in Kana
Bediening in Galilea 16 studies
- 172De terugkeer naar Galilea
- 173Aankomst in Kafarnaüm in Galilea
- 174De moeilijkheden in Nazaret
- 175Talrijke genezingen in de avond
- 176Prediking in Galilea
Wonderen van Jezus 70 studies
- 188De schoonmoeder van Petrus
- 189Een verlamde gedragen door vier mannen
- 190De vrouw met bloedvloeiing
- 191Het dochtertje van Jaïrus
- 192Wat zegt Jezus tegen de dochter van Jaïrus?
De gelijkenissen van Jezus 54 studies
- 40Het huis op de rots gebouwd
- 47De ramp met de Gloria-kabeltram
- 72Het beeld van zout zonder smaak
- 258De gelijkenissen?
- 259De gelijkenissen
Verzoeking van Jezus 2 studies
De relatie tussen discipel en Heer en de uitnodiging om te rusten 1 studie
Het leven en de bediening van Jezus
-
PER044
De arrestatie van Johannes de Doper
Het artikel onderzoekt de arrestatie van Johannes de Doper door Herodes Antipas en toont de belangrijke overgang van Johannes' bediening naar die van Jezus als enige erkende Messias. De gebeurtenis, waarschijnlijk in het jaar 30 n.Chr., is een cruciaal keerpunt in de toenmalige godsdienstige context, onderstreept door verwijzingen naar Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes.
Mattheüs 4.12 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu Jezus gehoord had, dat Johannes overgeleverd was, is Hij wedergekeerd naar Galilea;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER081
De opdracht van de twaalf apostelen
Het artikel onderzoekt de opdracht van de twaalf apostelen volgens Matteüs, Marcus en Lucas, met aandacht voor de voorrang van de Joden in het heilsplan en de aanwijzingen van Jezus om Gods koninkrijk te verkondigen.
Lukas 9.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :En Zijn twaalf discipelen samengeroepen hebbende, gaf Hij hun kracht en macht over al de duivelen, en om ziekten te genezen.En Hij zond hen heen, om te prediken het Koninkrijk Gods, en de kranken gezond te maken.En Hij zeide tot hen: Neemt niets mede tot den weg, noch staven, noch male, noch brood, noch geld; noch iemand van u zal twee rokken hebben.En in wat huis gij ook zult ingaan, blijft aldaar, en gaat van daar uit.En zo wie u niet zullen ontvangen, uitgaande van die stad, schudt ook het stof af van uw voeten, tot een getuigenis tegen hen.En zij, uitgaande, doorgingen al de vlekken, verkondigende het Evangelie, en genezende de zieken overal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER113
De vraag van Johannes de Doper
Vanuit de gevangenis stuurt Johannes de Doper zijn leerlingen naar Jezus om te vragen of Hij werkelijk de verwachte Messias is. Jezus antwoordt met zijn daden — genezingen, opwekkingen en verkondiging aan de armen — en verwijst daarbij naar Jesaja 35.5. Het artikel onderzoekt het verschil tussen beide bedieningen, de opbouw van het betoog van Matteüs en de krachtige christologische betekenis die in de profetische verwijzing besloten ligt: Jezus is God die zijn volk komt redden (Js 35.4).
Mattheüs 9.27-31 (De Heilige Schrift 1917) :En als Jezus van daar voortging, zijn Hem twee blinden gevolgd, roepende en zeggende: Gij Zone Davids, ontferm U onzer!En als Hij in huis gekomen was, kwamen de blinden tot Hem. En Jezus zeide tot hen: Gelooft gij, dat Ik dat doen kan? Zij zeiden tot Hem: Ja, Heere!Toen raakte Hij hun ogen aan, zeggende: U geschiede naar uw geloof.En hun ogen zijn geopend geworden. En Jezus heeft hun zeer gestrengelijk verboden, zeggende: Ziet, dat niemand het wete.Maar zij, uitgegaan zijnde, hebben Hem ruchtbaar gemaakt door dat gehele land.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER162
Uitzending van de twaalf apostelen
De perikoop 162 vertelt over de uitzending van de twaalf apostelen door Jezus in Galilea, enkele weken voor Pasen (maart 32 n.Chr.). Dit verhaal, overgeleverd door Matteüs (10.1-15), Marcus (6.6-13) en Lucas (9.1-6), toont de discipelen die twee aan twee worden uitgezonden om het koninkrijk te prediken, te genezen en demonen uit te drijven. Elke evangelist brengt zijn eigen perspectief in op de reisinstructies en de aard van de zending.
Markus 6.6-13 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij verwonderde Zich over hun ongeloof, en omging de vlekken daar rondom, lerende.En Hij riep tot Zich de twaalven, en begon hen uit te zenden twee en twee, en gaf hun macht over de onreine geesten.En Hij gebood hun, dat zij niets zouden nemen tot den weg, dan alleenlijk een staf, geen male, geen brood, geen geld in den gordel;Maar dat zij schoenzolen zouden aanbinden, en met geen twee rokken gekleed zijn.En Hij zeide tot hen: Zo waar gij in een huis zult ingaan, blijft daar, totdat gij van daar uitgaat.En zo wie u niet zullen ontvangen, noch u horen, vertrekkende van daar, schudt het stof af, dat onder aan uw voeten is, hun tot een getuigenis. Voorwaar zeg Ik u: Het zal Sodom en Gomorra verdragelijker zijn in den dag des oordeels dan dezelve stad.En uitgegaan zijnde, predikten zij, dat zij zich zouden bekeren.En zij wierpen vele duivelen uit, en zalfden vele kranken met olie, en maakten hen gezond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER163
Dood van Johannes de Doper
Perikoop 163 analyseert de reactie van Herodes Antipas op de roem van Jezus, die hij gelijkstelt met de opgestane Johannes de Doper. Aan de hand van een synoptische vergelijking van Matteüs 14.1-2, Marcus 6.14-16 en Lucas 9.7-9 onderzoekt het artikel de overeenkomsten en verschillen tussen de drie verslagen, de politieke context in Galilea in maart 32 n.Chr. en het gewicht van Herodes' schuld na de moord op Johannes de Doper.
Mattheüs 14.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :Te dierzelfder tijd hoorde Herodes, de viervorst, het gerucht van Jezus;En zeide tot zijn knechten: Deze is Johannes de Doper; hij is opgewekt van de doden, en daarom werken die krachten in Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER164
Terugblik op de arrestatie van Johannes de Doper
De perikoop PER164 herinnert aan de omstandigheden van de arrestatie van Johannes de Doper, zoals verteld door Matteüs (14.3-5) en Marcus (6.17-20). Johannes werd gevangengezet omdat hij het ongeoorloofde huwelijk van Herodes Antipas met Herodias, de ex-vrouw van zijn broer, openlijk had aangeklaagd. Marcus schetst een genuanceerd portret van Herodes, ambivalent en gefascineerd door Johannes, terwijl Matteüs zijn angst voor de menigte benadrukt. Het is Herodias die aanstuurt op de dood van de profeet, die in maart 32 n.Chr. in Machaerus gevangen zat.
Deuteronomium 24.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :Wanneer een man een vrouw zal genomen en die getrouwd hebben, zo zal het geschieden, indien zij geen genade zal vinden in zijn ogen, omdat hij iets schandelijks aan haar gevonden heeft, dat hij haar een scheidbrief zal schrijven, en in haar hand geven, en ze laten gaan uit zijn huis.Zo zij dan, uit zijn huis uitgegaan zijnde, zal henengaan en een anderen man ter vrouwe worden,En deze laatste man haar gehaat, en haar een scheidbrief geschreven, en in haar hand gegeven, en haar uit zijn huis zal hebben laten gaan; of als deze laatste man, die ze voor zich tot een vrouw genomen heeft, zal gestorven zijn;Zo zal haar eerste man, die haar heeft laten gaan, haar niet mogen wedernemen, dat zij hem ter vrouwe zij, nadat zij is verontreinigd geworden; want dat is een gruwel voor het aangezicht des HEEREN; alzo zult gij het land niet doen zondigen, dat u de HEERE, uw God, ten erve geeft.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER165
Herinnering aan de omstandigheden van de moord op Johannes de Doper
Perikoop 165 analyseert de omstandigheden van de moord op Johannes de Doper volgens Matteüs (14.6-12) en Marcus (6.21-29). In Galilea, in maart 32 n.Chr., geeft Herodes Antipas toe aan de manipulatie van Herodias via de dans van Salome en laat hij de profeet onthoofden. Het artikel benadrukt de parallel tussen het martelaarschap van Johannes en dat van Jezus, twee messiaanse figuren die onterecht werden veroordeeld en in een graf werden gelegd.
Mattheüs 14.1-5 (De Heilige Schrift 1917) :Te dierzelfder tijd hoorde Herodes, de viervorst, het gerucht van Jezus;En zeide tot zijn knechten: Deze is Johannes de Doper; hij is opgewekt van de doden, en daarom werken die krachten in Hem.Want Herodes had Johannes gevangen genomen, en hem gebonden, en in den kerker gezet, om Herodias' wil, de huisvrouw van Filippus, zijn broeder.Want Johannes zeide tot hem: Het is u niet geoorloofd haar te hebben.En willende hem doden, vreesde hij het volk, omdat zij hem hielden voor een profeet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER166
De terugkeer van de apostelen
Na hun evangelisatiezending in Galilea keren de apostelen terug naar Jezus en leggen hem verantwoording af over hun werk. Marcus benadrukt hun uitputting en de behoefte aan rust op een eenzame plaats, terwijl Lucas verduidelijkt dat de terugtrekking plaatsvindt in de richting van Betsaïda. Deze perikoop belicht het medeleven van Jezus met zijn leerlingen, het belang van rust in de bediening en de praktijk van apostolische verantwoording. De gebeurtenis speelt zich af in Galilea in maart 32 n.Chr.
Markus 6.30-31 (De Heilige Schrift 1917) :En de apostelen kwamen weder tot Jezus, en boodschapten Hem alles, beide wat zij gedaan hadden, en wat zij geleerd hadden.En Hij zeide tot hen: Komt gijlieden in een woeste plaats hier alleen, en rust een weinig; want er waren velen, die kwamen en die gingen, en zij hadden zelfs geen gelegen tijd om te eten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER220
De Messias Jezus zendt 70 discipelen uit
Jezus zendt zeventig discipelen uit voor een evangelisatiezending (Lucas 10.1-16), een unieke gebeurtenis in de evangeliën. Vanuit Betanië aan de overzijde van de Jordaan breidt hij omstreeks november van het jaar 32 zijn zending uit voorbij de Twaalf. De aanwijzingen doen denken aan die welke aan de apostelen werden gegeven, maar hebben een universelere strekking. Jezus waarschuwt voor het gevaar van afwijzing en veroordeelt de verblinding van de Galilese steden Chorazin, Betsaïda en Kafarnaüm.
Lukas 9.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :En Zijn twaalf discipelen samengeroepen hebbende, gaf Hij hun kracht en macht over al de duivelen, en om ziekten te genezen.En Hij zond hen heen, om te prediken het Koninkrijk Gods, en de kranken gezond te maken.En Hij zeide tot hen: Neemt niets mede tot den weg, noch staven, noch male, noch brood, noch geld; noch iemand van u zal twee rokken hebben.En in wat huis gij ook zult ingaan, blijft aldaar, en gaat van daar uit.En zo wie u niet zullen ontvangen, uitgaande van die stad, schudt ook het stof af van uw voeten, tot een getuigenis tegen hen.En zij, uitgaande, doorgingen al de vlekken, verkondigende het Evangelie, en genezende de zieken overal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER266
De beloning van de apostelen
Het artikel onderzoekt de beloningen van de apostelen volgens de evangeliën tussen Chanoeka en Pesach. Jezus gaat naar Jericho en in de buurt van de Jordaan, geneest en onderwijst, en wekt met name Lazarus op. Deze daden lokken een vijandige reactie uit bij de religieuze autoriteiten.
Markus 10.28-31 (De Heilige Schrift 1917) :En Petrus begon tot Hem te zeggen: Zie, wij hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd.En Jezus, antwoordende, zeide: Voorwaar zeg Ik ulieden: Er is niemand, die verlaten heeft huis, of broeders, of zusters, of vader, of moeder, of vrouw, of kinderen, of akkers, om Mijnentwil en des Evangelies wil,Of hij ontvangt honderdvoud, nu in dezen tijd, huizen, en broeders, en zusters, en moeders, en kinderen, en akkers, met de vervolgingen, en in de toekomende eeuw het eeuwige leven.Maar vele eersten zullen de laatsten zijn, en velen, die de laatsten zijn, de eersten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER276
De komst van de Joden uit de stad Jeruzalem
Het artikel behandelt de komst van Joden naar Betanië om Jezus te zien, nu het lijden nadert. Gezien zijn groeiende populariteit overwegen de religieuze autoriteiten zijn arrestatie, terwijl het verraad van Judas wordt voorbereid.
Johannes 12.9-11 (De Heilige Schrift 1917) :Een grote schare dan der Joden verstond, dat Hij aldaar was; en zij kwamen, niet alleen om Jezus' wil, maar opdat zij ook Lazarus zouden zien, dien Hij uit de doden opgewekt had.En de overpriesters beraadslaagden, dat zij ook Lazarus doden zouden.Want velen van de Joden gingen heen om zijnentwil, en geloofden in Jezus.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Roeping van de discipelen
Dit thema brengt de fundamentele verhalen samen waarin Jezus degenen kiest en roept die hem gedurende zijn hele bediening zullen vergezellen. Het omvat de scènes waarin Jezus vissers aan de oevers van het Meer van Galilea aanspreekt, mannen oproept alles te verlaten om hem te volgen, en geleidelijk de groep van de Twaalf vormt, die het hart van zijn zending zal uitmaken.
Deze passages passen in het bredere kader van de bediening van Jezus in Galilea en sluiten aan bij de eerste openbare optreden van Johannes de Doper, die de weg bereidt. De roeping van de leerlingen laat zien hoe Jezus zijn gezag uitoefent: niet door dwang, maar door een directe en persoonlijke uitnodiging die het leven van wie haar hoort ingrijpend verandert.
Deze teksten lezen helpt te begrijpen wat het in evangelische zin betekent leerling te zijn, welke eisen dat stelt en welke gemeenschap Jezus wil opbouwen. Deze verhalen werpen ook licht op de zending die Jezus later aan de apostelen zal toevertrouwen, en leggen een lijn van de oorspronkelijke roeping naar de uitzending.
-
CTD037
De echte naam van Mattheüs?
Het artikel bespreekt de identiteit van de leerling Matteüs, in sommige Evangeliën ook Levi genoemd. Het legt uit dat dit naamverschil te danken is aan de naamgevingsgebruiken van de 1e eeuw, toen mensen vaak meerdere namen hadden naargelang de sociale en religieuze context.
Markus 2.14 (De Heilige Schrift 1917) :En voorbijgaande zag Hij Levi, den zoon van Alfeus zitten in het tolhuis, en zeide tot hem: Volg Mij. En hij opstaande, volgde Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA004
De grote keuze van ons leven
Het artikel onderzoekt de cruciale beslissing om Jezus te volgen ondanks de moeilijkheden. Petrus kiest de weg van diepe toewijding aan Jezus en stelt de eeuwige waarden boven de onmiddellijke materiële zegeningen, in tegenstelling tot anderen die afhaken. Het artikel benadrukt het belang van het kiezen van de smalle weg die naar het eeuwige leven leidt en spoort ons aan God voorrang te geven om te slagen in ons geestelijk leven en het ware heil te bereiken.
Mattheüs 16.26 (De Heilige Schrift 1917) :Want wat baat het een mens, zo hij de gehele wereld gewint, en lijdt schade zijner ziel? Of wat zal een mens geven, tot lossing van zijn ziel?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER033
De eerste leerlingen
Het artikel onderzoekt de eerste ontmoeting tussen Jezus en zijn eerste leerlingen, die alleen Johannes beschrijft. Andreas en Johannes herkennen Jezus als de Messias en besluiten hem te volgen. Een belangrijk moment is Jezus' verandering van de identiteit van Simon Petrus, die hun toewijding markeert. Dit verhaal biedt een uniek perspectief dat in de synoptische evangeliën ontbreekt.
Johannes 19.14 (De Heilige Schrift 1917) :En het was de voorbereiding van het pascha, en omtrent de zesde ure; en hij zeide tot de Joden: Ziet, uw Koning!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER034
De ontmoeting met Filippus
PER034 beschrijft de ontmoeting van Jezus met Filippus, die alleen Johannes vermeldt (Joh 1,43-46), in Betanië aan de overkant van de Jordaan op 6 oktober 29. Filippus, net als Andreas, Johannes en Simon Petrus een vroegere leerling van Johannes de Doper, wordt Jezus' vierde leerling. Het artikel onderzoekt de natuurlijke overgang van deze leerlingen naar de Messias: Johannes de Doper zag zichzelf als voorloper, niet als concurrerende meester.
Johannes 1.43-46 (De Heilige Schrift 1917) :(1:44) Des anderen daags wilde Jezus heengaan naar Galilea, en vond Filippus, en zeide tot hem: Volg Mij.(1:45) Filippus nu was van Bethsaida, uit de stad van Andreas en Petrus.(1:46) Filippus vond Nathanael en zeide tot hem: Wij hebben Dien gevonden, van Welken Mozes in de wet geschreven heeft, en de profeten, namelijk Jezus, den zoon van Jozef, van Nazareth.(1:47) En Nathanael zeide tot hem: Kan uit Nazareth iets goeds zijn? Filippus zeide tot hem: Kom en zie.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER054
De bevestiging van de roeping van de leerlingen
Aan de oevers van het Meer van Galilea, omstreeks maart van het jaar 31, bevestigt Jezus de roeping van vier vissers: Simon Petrus, Andreas, Jakobus en Johannes. Anders dan bij een eerste roeping in Betanië nodigt hij hen nu uit alles achter te laten om zich uitsluitend aan de evangelisatie te wijden. Hun onmiddellijke en volledige reactie getuigt van een vertrouwen dat in de maanden aan zijn zijde is gegroeid. Matteüs (4.18-22) en Marcus (1.16-20) vertellen over deze fundamentele episode van de bediening in Galilea.
Markus 1.16-20 (De Heilige Schrift 1917) :En wandelende bij de Galilese zee, zag Hij Simon en Andreas, zijn broeder, werpende het net in de zee (want zij waren vissers);En Jezus zeide tot hen: Volgt Mij na, en Ik zal maken, dat gij vissers der mensen zult worden.En zij, terstond hun netten verlatende, zijn Hem gevolgd.En van daar een weinig voortgegaan zijnde, zag Hij Jakobus, den zoon van Zebedeus, en Johannes, zijn broeder, en dezelven in het schip hun netten vermakende.En terstond riep Hij hen; en zij, latende hun vader Zebedeus in het schip, met de huurlingen, zijn Hem nagevolgd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER061
De toewijding van de leerling
Het artikel onderzoekt de toewijding van de leerlingen van Jezus aan de hand van de evangeliën van Matteüs en Lucas. Het bespreekt de uitdagingen en beproevingen die verbonden zijn aan de keuze om Jezus te volgen, het vermogen van de Messias tot geestelijk onderscheid en de familieverplichtingen van de leerlingen. Het is in Galilea geworteld en benadrukt de uitwerking van de vernieuwende bediening van Jezus.
Mattheüs 8.18-22 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, vele scharen ziende rondom Zich, beval aan de andere zijde over te varen.En er kwam een zeker Schriftgeleerde tot Hem, en zeide tot Hem: Meester! ik zal U volgen, waar Gij ook henengaat.En Jezus zeide tot hem: De vossen hebben holen, en de vogelen des hemels nesten; maar de Zoon des mensen heeft niet, waar Hij het hoofd nederlegge.En een ander uit Zijn discipelen zeide tot Hem: Heere! laat mij toe, dat ik eerst heenga, en mijn vader begrave.Doch Jezus zeide tot hem: Volg Mij, en laat de doden hun doden begraven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER066
De roeping van een andere leerling, Mattheüs
Het artikel onderzoekt Jezus' roeping van Matteüs en benadrukt zijn unieke rol onder de leerlingen als toekomstige evangelieschrijver. Matteüs verlaat zijn beroep van belastinginner om Christus te volgen, nadat hij hem waarschijnlijk via Johannes de Doper al kende. Deze roeping is belangrijk omdat Matteüs een wezenlijke woordvoerder van de apostelen wordt.
Handelingen 1.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :Het is dan nodig, dat van de mannen, die met ons omgegaan hebben al den tijd, in welken de Heere Jezus onder ons in- en uitgegaan is,Beginnende van den doop van Johannes, tot den dag toe, in welken Hij van ons opgenomen is, een derzelven met ons getuige worde van Zijn opstanding.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER067
Het feestmaal van Levi
Matteüs, ook Levi genoemd, organiseert een feestmaal ter gelegenheid van zijn roeping door Jezus. Dit benadrukt Jezus' opdracht die iedereen omvat: hij wordt ontvangen door mensen die vaak worden afgewezen. De synoptische evangeliën beschrijven het gebeuren, dat Matteüs' invloed op zijn omgeving symboliseert.
Mattheüs 9.10 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij in het huis van Mattheus aanzat, ziet, vele tollenaars en zondaars kwamen en zaten mede aan, met Jezus en Zijn discipelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER210
De reactie van Jakobus en Johannes
Tijdens de reis van Jezus door Samaria stellen Jakobus en Johannes, de „zonen van de donder”, voor om vuur uit de hemel te laten neerdalen op een vijandig Samaritaans dorp. Jezus berispt hen streng en herinnert eraan dat hij gekomen is om de mensen te redden en niet om hen te verderven. Deze episode, die alleen door Lucas wordt verteld (Luc 9.54-56), illustreert de spanningen tussen Joden en Samaritanen en de geleidelijke vorming van de discipelen tot een geest van barmhartigheid.
2 Koningen 1.9-12 (De Heilige Schrift 1917) :En hij zond tot hem een hoofdman van vijftig met zijn vijftigen. En als hij tot hem opkwam (want ziet, hij zat op de hoogte eens bergs), zo sprak hij tot hem: Gij, man Gods! de koning zegt: Kom af.Maar Elia antwoordde en sprak tot den hoofdman van vijftigen: Indien ik dan een man Gods ben, zo dale vuur van den hemel, en vertere u en uw vijftigen. Toen daalde vuur van den hemel, en verteerde hem en zijn vijftigen.En hij zond wederom tot hem een anderen hoofdman van vijftig met zijn vijftigen. Deze antwoordde en sprak tot hem: Gij, man Gods! zo zegt de koning: Kom haastelijk af.En Elia antwoordde en sprak tot hem: Ben ik een man Gods, zo dale vuur van den hemel, en vertere u en uw vijftigen. Toen daalde vuur Gods van den hemel en verteerde hem en zijn vijftigen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER238
De veeleisende toewijding van de discipel
De pericoop 238 geeft een onderwijs weer dat alleen bij Lucas voorkomt (14.25-27) over de eisen van het discipelschap. Op weg naar Betanië, na 4 december 32, spreekt de Messias Jezus een grote menigte toe: de Messias volgen betekent hem absolute voorrang geven boven elke menselijke relatie ('haten' in semitische zin) en bereid zijn zijn kruis te dragen, dat wil zeggen lijden en verwerping omarmen om trouw te blijven. Een totale toewijding, zonder compromissen.
Lukas 9.23 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot allen: Zo iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis dagelijks op, en volge Mij.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
-
ANN021
De roepingen van de leerlingen
Het artikel analyseert de verschillende evangelieverhalen over de roeping van de eerste discipelen van Jezus en laat zien dat deze verhalen elkaar niet tegenspreken, maar elkaar…
Conflicten met de farizeeën
De evangelieverhalen geven een belangrijke plaats aan de herhaalde botsingen tussen Jezus en de Farizeeën, een van de meest invloedrijke religieuze groepen van het jodendom in de eerste eeuw. Deze spanningen lopen door heel de bediening van Jezus, van zijn begin in Galilea tot zijn laatste dagen in Jeruzalem, en vormen een belangrijke rode draad in de vier Evangeliën.
De wrijvingspunten zijn talrijk en gevarieerd: de uitleg van de sabbat, de regels van rituele reinheid, de omgang met zondaars, het gezag waarmee Jezus onderwijst en zonden vergeeft. Deze meningsverschillen zijn geen eenvoudige ruzies over details: ze onthullen twee diep verschillende visies op de wet, de genade en de identiteit van de verwachte Messias.
Deze conflicten bestuderen helpt om de religieuze en culturele context te begrijpen waarin Jezus zijn bediening heeft uitgeoefend. Ze werpen ook licht op wezenlijke leerstellige thema's, zoals de religieuze huichelarij, die met name in de Bergrede wordt aan de kaak gesteld, en de aard van het koninkrijk van God zoals Jezus dat verkondigt tegenover de verwachtingen van zijn tijd.
-
CTD063
De farizeeën of de schriftgeleerden
Dit artikel behandelt een ogenschijnlijke bijbelse tegenspraak tussen de farizeeën en de schriftgeleerden in de Evangeliën en legt uit hoe deze verschillen uiteenlopende maar elkaar aanvullende gezichtspunten van de bijbelschrijvers op het verzet tegen Jezus weerspiegelen.
Lukas 11.14-16 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij wierp een duivel uit, en die was stom. En het geschiedde, als de duivel uitgevaren was, dat de stomme sprak; en de scharen verwonderden zich.Maar sommigen van hen zeiden: Hij werpt de duivelen uit door Beelzebul, den overste der duivelen.En anderen, Hem verzoekende, begeerden van Hem een teken uit den hemel.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD069
Het zuurdeeg van de Farizeeën
Het artikel onderzoekt de verscheidenheid in de weergave in de Evangeliën van Jezus' waarschuwing voor het 'zuurdeeg van de farizeeën', en bekijkt de culturele en theologische verschillen bij Matteüs, Marcus en Lucas.
Lukas 12.1 (De Heilige Schrift 1917) :Daarentussen als vele duizenden der schare bijeenvergaderd waren, zodat zij elkander vertraden, begon Hij te zeggen tot Zijn discipelen: Vooreerst wacht uzelven voor den zuurdesem der Farizeen, welke is geveinsdheid.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR010
Genezing van de man met de verdorde hand
Het artikel onderzoekt het wonder van Jezus die een man met een verdorde hand geneest, en illustreert zijn confrontatie met de farizeeën over de betekenis van de sabbat. De Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas vertellen elk deze gebeurtenis met nuances, die Jezus' mededogen en de starheid van de godsdienstige autoriteiten benadrukken.
Markus 3.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij ging wederom in de synagoge; en aldaar was een mens, hebbende een verdorde hand.En zij namen Hem waar, of Hij op den sabbat hem genezen zou, opdat zij Hem beschuldigen mochten.En Hij zeide tot den mens, die de verdorde hand had: Sta op in het midden.En Hij zeide tot hen: Is het geoorloofd op sabbatdagen goed te doen, of kwaad te doen, een mens te behouden, of te doden? En zij zwegen stil.En als Hij hen met toorn rondom aangezien had, meteen bedroefd zijnde over de verharding van hun hart, zeide Hij tot den mens: Strek uw hand uit. En hij strekte ze uit; en zijn hand werd hersteld, gezond gelijk de andere.En de Farizeen, uitgegaan zijnde, hebben terstond met de Herodianen te zamen raad gehouden tegen Hem, hoe zij Hem doden zouden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER041
Het gesprek van Jezus, de Messias, met Nikodemus
Het gesprek tussen Jezus en Nikodemus in Jeruzalem, beschreven in Johannes 3, vormt een wezenlijke wending naar een persoonlijke christelijke spiritualiteit, los van Joodse rituelen, met nadruk op de innerlijke relatie met God.
Johannes 3.1-21 (De Heilige Schrift 1917) :En er was een mens uit de Farizeen, wiens naam was Nicodemus, een overste der Joden;Deze kwam des nachts tot Jezus, en zeide tot Hem: Rabbi, wij weten, dat Gij zijt een Leraar van God gekomen; want niemand kan deze tekenen doen, die Gij doet, zo God met hem niet is.Jezus antwoordde en zeide tot hem: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Tenzij dat iemand wederom geboren worde, hij kan het Koninkrijk Gods niet zien.Nicodemus zeide tot Hem: Hoe kan een mens geboren worden, nu oud zijnde? Kan hij ook andermaal in zijner moeders buik ingaan, en geboren worden?Jezus antwoordde: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Zo iemand niet geboren wordt uit water en Geest, hij kan in het Koninkrijk Gods niet ingaan.Hetgeen uit het vlees geboren is, dat is vlees; en hetgeen uit den Geest geboren is, dat is geest.Verwonder u niet, dat Ik u gezegd heb: Gijlieden moet wederom geboren worden.De wind blaast, waarheen hij wil, en gij hoort zijn geluid; maar gij weet niet, van waar hij komt, en waar hij heen gaat; alzo is een iegelijk, die uit den Geest geboren is.Nicodemus antwoordde en zeide tot Hem: Hoe kunnen deze dingen geschieden?Jezus antwoordde en zeide tot hem: Zijt gij een leraar van Israel, en weet gij deze dingen niet?Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Wij spreken, wat Wij weten, en getuigen, wat Wij gezien hebben; en gijlieden neemt Onze getuigenis niet aan.Indien Ik ulieden de aardse dingen gezegd heb, en gij niet gelooft, hoe zult gij geloven, indien Ik ulieden de hemelse zou zeggen?En niemand is opgevaren in den hemel, dan Die uit den hemel nedergekomen is, namelijk de Zoon des mensen, Die in den hemel is.En gelijk Mozes de slang in de woestijn verhoogd heeft, alzo moet de Zoon des mensen verhoogd worden;Opdat een iegelijk, die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.Want God heeft Zijn Zoon niet gezonden in de wereld, opdat Hij de wereld veroordelen zou, maar opdat de wereld door Hem zou behouden worden.Die in Hem gelooft, wordt niet veroordeeld, maar die niet gelooft, is alrede veroordeeld, dewijl hij niet heeft geloofd in den Naam des eniggeboren Zoons van God.En dit is het oordeel, dat het licht in de wereld gekomen is, en de mensen hebben de duisternis liever gehad dan het licht; want hun werken waren boos.Want een iegelijk, die kwaad doet, haat het licht, en komt tot het licht niet, opdat zijn werken niet bestraft worden.Maar die de waarheid doet, komt tot het licht, opdat zijn werken openbaar worden, dat zij in God gedaan zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER076
Jezus is de heer van de sabbat
Jezus en zijn leerlingen lopen op een sabbat door een korenveld (5 april 31, in Galilea). De farizeeën beschuldigen hen ervan de sabbatswet te overtreden. Jezus antwoordt met het voorbeeld van David en bevestigt zijn absolute gezag: de Mensenzoon is Heer van de sabbat. Hij hekelt de ontsporingen van de farizese uitleg, die ingaat tegen de oorspronkelijke geest van de wet van Mozes, en eist het recht op om de ware sabbat te herstellen.
1 Samuël 21.1-5 (De Heilige Schrift 1917) :Toen kwam David te Nob, tot den priester Achimelech; en Achimelech kwam bevende David tegemoet, en hij zeide tot hem: Waarom zijt gij alleen, en geen man met u?En David zeide tot den priester Achimelech: De koning heeft mij een zaak bevolen, en zeide tot mij: Laat niemand iets van de zaak weten, om dewelke ik u gezonden heb, en die ik u geboden heb; den jongelingen nu heb ik de plaats van zulk een te kennen te kennen gegeven.En nu wat is er onder uw hand? Geef mij vijf broden in mijn hand, of wat er gevonden wordt.En de priester antwoordde David, en zeide: Er is geen gemeen brood onder mijn hand; maar er is heilig brood, wanneer zich de jongelingen slechts van de vrouwen onthouden hebben.David nu antwoordde den priester, en zeide tot hem: Ja trouwens, de vrouwen zijn ons onthouden geweest gisteren en eergisteren, toen ik uitging, en de vaten der jongelingen zijn heilig; en het is enigerwijze gemeen brood, te meer dewijl heden ander in de vaten zal geheiligd worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER078
De farizeeën overwegen de Messias Jezus te vermoorden
Perikoop 78 beschrijft het besluit van de farizeeën om de Messias Jezus te vermoorden, na de genezing van de man met de verlamde hand op een sabbat. In het jaar 31 staat in Kafarnaüm een vijandige godsdienstige leiding lijnrecht tegenover een bewonderend volk. Afwijkende stemmen, zoals Nicodemus en Gamaliël, getuigen van interne tegenstand binnen het Sanhedrin. Ondanks dit complot zet Jezus zijn dienst vastberaden voort.
Johannes 18.14 (De Heilige Schrift 1917) :Kajafas nu was degene, die den Joden geraden had, dat het nut was, dat een Mens voor het volk stierve.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER121
Onderricht over demonen
Het artikel analyseert hoe Jezus de beschuldigingen van de farizeeën weerlegt dat Hij demonen uitdrijft door Satan, en onderstreept zijn hogere, goddelijke gezag.
Mattheüs 12.19 (De Heilige Schrift 1917) :Hij zal niet twisten, noch roepen, noch zal er iemand Zijn stem op de straten horen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER123
De tegenstrijdigheden van de farizeeën aan de kaak gesteld
Dit artikel behandelt de tegenstrijdigheden van de farizeeën die Jezus met behulp van metaforen aan de kaak stelt. Jezus vergelijkt mensen met bomen, spoort iedereen aan een standpunt in te nemen en benadrukt dat woorden het hart onthullen. Hij waarschuwt dat iedereen op zijn woorden zal worden beoordeeld en onderstreept zo het belang van een wedergeboren leven.
Mattheüs 12.33-37 (De Heilige Schrift 1917) :Of maakt den boom goed en zijn vrucht goed; of maakt den boom kwaad en zijn vrucht kwaad; want uit de vrucht wordt de boom gekend.Gij adderengebroedsels! hoe kunt gij goede dingen spreken, daar gij boos zijt? want uit den overvloed des harten spreekt de mond.De goede mens brengt goede dingen voort uit den goede schat des harten, en de boze mens brengt boze dingen voort uit den boze schat.Maar Ik zeg u, dat van elk ijdel woord, hetwelk de mensen zullen gesproken hebben, zij van hetzelve zullen rekenschap geven in den dag des oordeels.Want uit uw woorden zult gij gerechtvaardigd worden, en uit uw woorden zult gij veroordeeld worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER158
Het oordeel over de farizeeën
De perikoop PER158 analyseert de reactie van de farizeeën op de wonderen van Jezus in Kafarnaüm (Mt 9.33-34). Terwijl de menigte een goddelijk werk erkent, schrijven de farizeeën de daden van Jezus toe aan de duivel. Hun afwijzing is welbewust: Jezus aanvaarden zou betekenen dat ze hun voorrechten verliezen. Toch zullen sommigen, zoals Nikodemus, Jozef van Arimatea en Saulus van Tarsus, ervoor kiezen hem te volgen. De genezen stomme gaat daarentegen vol vreugde en dankbaarheid weg.
Johannes 19.38-42 (De Heilige Schrift 1917) :En daarna Jozef van Arimathea (die een discipel van Jezus was, maar bedekt om de vreze der Joden), bad Pilatus, dat hij mocht het lichaam van Jezus wegnemen; en Pilatus liet het toe. Hij dan ging en nam het lichaam van Jezus weg.En Nicodemus kwam ook (die des nachts tot Jezus eerst gekomen was), brengende een mengsel van mirre en aloe; omtrent honderd ponden gewichts.Zij namen dan het lichaam van Jezus, en bonden dat in linnen doeken met de specerijen, gelijk de Joden de gewoonte hebben van begraven.En er was in de plaats, waar Hij gekruist was, een hof, en in den hof een nieuw graf, in hetwelk nog nooit iemand gelegd was geweest.Aldaar dan legden zij Jezus, om de voorbereiding der Joden, overmits het graf nabij was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER184
De farizeeën vragen om een teken
Het artikel beschrijft hoe de farizeeën Jezus vragen zijn gezag met een teken te bewijzen, en hoe hij dit weigert door hun huichelarij aan de kaak te stellen, waarbij hij alleen het teken van Jona noemt. Het verhaal belicht de spanningen tussen Jezus en de religieuze leiders van zijn tijd.
Markus 8.11-12 (De Heilige Schrift 1917) :En de Farizeen gingen uit, en begonnen met Hem te twisten, begerende van Hem een teken van den hemel, Hem verzoekende.En Hij, zwaarlijk zuchtende in Zijn geest, zeide: Wat begeert dit geslacht een teken? Voorwaar, Ik zeg u: Zo aan dit geslacht een teken gegeven zal worden!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER235
Maaltijd bij een farizeeër
De pericoop PER235 vertelt over de maaltijd van Jezus in het huis van een leider van de farizeeën op een zaterdag (Lucas 14.1), in een context van toenemende confrontatie. De farizeeën proberen bewijzen tegen hem te verzamelen voor het Sanhedrin. Ondanks de spanningen aanvaardt Jezus de uitnodiging, houdt hij vast aan zijn standpunten en corrigeert hij hun leer. Lucas is de enige evangelist die deze gebeurtenis vermeldt, die vermoedelijk plaatsvond tijdens de maaltijd op zaterdagmiddag.
Johannes 8.17 (De Heilige Schrift 1917) :En er is ook in uw wet geschreven, dat de getuigenis van twee mensen waarachtig is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER294
De vragen van de farizeeën en de herodianen
Farizeeën en Herodianen proberen Jezus in de val te lokken door hem te vragen of men de belasting aan de keizer moet betalen. Zijn antwoord — “Geef de keizer wat des keizers is, en God wat Gods is” — doorkruist de valstrik en legt het fundamentele onderscheid vast tussen burgerlijk gezag en goddelijke soevereiniteit, en herinnert eraan dat de mens, die het beeld van God draagt, helemaal aan hem toebehoort.
Mattheüs 22.15-22 (De Heilige Schrift 1917) :Toen gingen de Farizeen heen, en hielden te zamen raad, hoe zij Hem verstrikken zouden in Zijn rede.En zij zonden uit tot Hem hun discipelen, met de Herodianen, zeggende: Meester! wij weten, dat Gij waarachtig zijt, en den weg Gods in der waarheid leert, en naar niemand vraagt; want Gij ziet den persoon der mensen niet aan;Zeg ons dan: wat dunkt U? Is het geoorloofd, den keizer schatting te geven of niet?Maar Jezus, bekennende hun boosheid, zeide: (22:19) Gij geveinsden, wat verzoekt gij Mij?Toont Mij de schattingpenning. En zij brachten Hem een penning.En Hij zeide tot hen: Wiens is dit beeld en het opschrift?Zij zeiden tot Hem: Des keizers. Toen zeide Hij tot hen: Geeft dan den keizer, dat des keizers is, en Gode, dat Gods is.En zij, dit horende, verwonderden zich, en Hem verlatende, zijn zij weggegaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER295
De vragen van de farizeeën en de herodianen
In de Tempel van Jeruzalem proberen de sadduceeën Jezus in de val te lokken met een vraag over de opstanding, waarin een vrouw voorkomt die zeven mannen had. Jezus antwoordt door hun onwetendheid over de Schriften en de kracht van God aan het licht te brengen: in het toekomstige leven trouwt men niet meer. Hij bewijst de opstanding uit de Tora door Exodus 3.6 aan te halen: God is een God van levenden, niet van doden. Zijn tegenstanders worden tot zwijgen gebracht.
Exodus 3.6 (De Heilige Schrift 1917) :Hij zeide voorts: Ik ben de God uws vaders, de God van Abraham, de God van Izak en de God van Jakob. En Mozes verborg zijn aangezicht, want hij vreesde God aan te zien.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER298
Requisitoir tegen de religieuze leiders
Op het voorhof van de tempel van Jeruzalem houdt Jezus op de woensdag vóór zijn lijden een scherp requisitoir tegen de schriftgeleerden en de farizeeën. In acht uitspraken van ‘Wee u!’ hekelt hij hun huichelarij, hun hoogmoed en hun schijnreligie, terwijl hij zijn diepe smart om Jeruzalem uitspreekt. Hij roept zijn discipelen op tot een echt, nederig geloof dat anderen dient.
Mattheüs 23.37 (De Heilige Schrift 1917) :Jeruzalem, Jeruzalem! gij, die de profeten doodt, en stenigt, die tot u gezonden zijn! hoe menigmaal heb Ik uw kinderen willen bijeenvergaderen, gelijkerwijs een hen haar kiekens bijeenvergadert onder de vleugels; en gijlieden hebt niet gewild.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Begin van de bediening van Jezus
Het begin van de bediening van Jezus markeert een dynamische en ingrijpende periode voor het christendom. Deze beslissende fase begint na zijn doop door Johannes de Doper, een daad die het begin symboliseert van zijn profetische en messiaanse zending. Daarop volgt zijn verzoeking in de woestijn, een beproeving die zijn onwankelbare geloof en zijn toewijding aan zijn goddelijke roeping vestigt.
In deze periode begint Jezus openbaar te onderwijzen en te prediken, met name in de synagogen van Galilea, waarmee hij zijn rol als rabbi en profeet bevestigt. Hij vormt ook een kleine groep leerlingen, van wie er meerdere apostelen zullen worden, wat de verspreiding van zijn boodschap versterkt. De eerste wonderen, zoals de verandering van water in wijn te Kana, tonen zijn goddelijke kracht en bevestigen zijn legitimiteit.
Het begin van de bediening van Jezus is boeiend omdat het de basis legt voor zijn religieuze en geestelijke invloed. Zijn onderwijs over het koninkrijk van God, het berouw en het geloof boeit de menigten en daagt de autoriteiten van die tijd uit. Deze fase begrijpen helpt om het ontstaan van zijn centrale rol in de religieuze geschiedenis te waarderen en zijn eerste contacten te volgen met hen die hij in de loop van zijn leven zou veranderen.
-
PER045
Van Judea naar Galilea
Jezus verlaat Judea en gaat na Johannes' arrestatie naar Galilea, niet uit angst, maar om zijn bediening ten volle te beginnen. Dit markeert de overgang naar Galilea, waar hij vriendelijker wordt ontvangen.
Johannes 4.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :Als dan de Heere verstond, dat de Farizeen gehoord hadden, dat Jezus meer discipelen maakte en doopte dan Johannes;(Hoewel Jezus zelf niet doopte, maar Zijn discipelen),Zo verliet Hij Judea, en ging wederom heen naar Galilea.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER052
Het begin van de prediking in Galilea
Perikoop PER052 markeert het officiële begin van Jezus' prediking in Galilea na de arrestatie van Johannes de Doper. Matteüs benadrukt de continuïteit tussen Johannes' en Jezus' boodschap: beiden roepen op tot bekering. Dit beslissende keerpunt in Kafarnaüm rond februari-maart 31 bevestigt de vervulling van de messiaanse profetieën en Jezus' volledige intrede in zijn openbare bediening.
Lukas 9.7 (De Heilige Schrift 1917) :En Herodes, de viervorst, hoorde al de dingen, die van Hem geschiedden; en was twijfelmoedig, omdat van sommigen gezegd werd, dat Johannes van de doden was opgestaan;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER058
Genezing van de schoonmoeder van de apostel Petrus
Dit artikel onderzoekt de genezing van de schoonmoeder van Petrus door Jezus in de stad Kafarnaüm in Galilea. Dit wonder, door drie evangeliën verhaald, werpt licht op de gezinssituatie en de sociale omgeving van Simon Petrus en toont de macht van Jezus over ziekten en zijn overeenstemming met de Joodse godsdienstige gebruiken.
Mattheüs 8.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus gekomen zijnde in het huis van Petrus, zag zijn vrouws moeder te bed liggen, hebbende de koorts.En Hij raakte haar hand aan, en de koorts verliet haar; en zij stond op, en diende henlieden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Onderwijs van Jezus
Dit thema brengt de artikelen samen die gewijd zijn aan het woord van Jezus zoals het in de Evangeliën wordt overgeleverd: zijn toespraken, zijn vermaningen, zijn antwoorden op de vragen van zijn tijdgenoten. Het omvat zowel de grote openbare toespraken als de meer intieme gesprekken met zijn leerlingen of zijn tegenstanders.
De Bergrede vormt daarvan de meest bestudeerde kern, met haar Zaligsprekingen, haar veeleisende ethiek en haar kritiek op religieuze huichelarij. Maar dit thema omvat ook de gelijkenissen, de debatten met de Farizeeën, de oproepen tot bekering en de aanwijzingen aan de apostelen in het kader van hun zending.
Deze artikelen lezen betekent binnengaan in de logica zelf van het denken van Jezus: begrijpen wat hij van zijn leerlingen verwachtte, hoe hij de Hebreeuwse Schriften herlas, en waarom zijn woorden door de eeuwen heen het christelijk geloof zijn blijven structureren.
De aangeboden analyses steunen op de historische en culturele context van de eerste eeuw, waardoor de oorspronkelijke draagwijdte van elk onderwijs kan worden gevat voordat de weerklank ervan voor de lezer van vandaag wordt gemeten.
-
CTD073
Het eeuwige leven
Het artikel 'Het eeuwige leven' bespreekt de vraag die een jongeman in de synoptische Evangeliën aan Jezus stelt over het eeuwige leven, en toont dat er geen wezenlijke tegenspraak in de verhalen bestaat, maar gezichtspunten die elkaar verrijken.
Markus 10.17-18 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij uitging op den weg, liep een tot Hem, en voor Hem op de knieen vallende, vraagde Hem: Goede Meester! wat zal ik doen, opdat ik het eeuwige leven beerve?En Jezus zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed, dan Een, namelijk God.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR002
Het huis op de rots gebouwd
Het artikel analyseert de bijbelse gelijkenis van de twee huizen, die in Matteüs en Lucas voorkomt, om het belang te illustreren van het in praktijk brengen van Jezus' onderwijs. Wie zijn woorden volgt, wordt vergeleken met wijze bouwers die op een stevig fundament bouwen, terwijl wie niet gehoorzaamt, is als mensen die op zand bouwen. De gelijkenis benadrukt het belang van actieve gehoorzaamheid in plaats van louter luisteren.
Mattheüs 7.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :Een iegelijk dan, die deze Mijn woorden hoort en dezelve doet, dien zal Ik vergelijken bij een voorzichtig man, die zijn huis op een steenrots gebouwd heeft;En er is slagregen nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangevallen, en het is niet gevallen, want het was op de steenrots gegrond.En een iegelijk, die deze Mijn woorden hoort en dezelve niet doet, die zal bij een dwazen man vergeleken worden, die zijn huis op het zand gebouwd heeft;En de slagregen is nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangeslagen, en het is gevallen, en zijn val was groot.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA001
De steen werpen
Het artikel behandelt de bijbelse episode waarin Jezus de beschuldigers van een overspelige vrouw confronteert en vergeving leert in plaats van oordeel. Jezus verklaart dat alleen wie zonder zonde is de eerste steen mag werpen, een antwoord dat de beschuldigers uiteen drijft. Dit verhaal benadrukt Jezus’ mededogen en zijn rol als redder, en pleit voor vergeving en verlossing in plaats van veroordeling.
Johannes 8.7 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij Hem bleven vragen, richtte Hij Zich op, en zeide tot hen: Die van ulieden zonder zonde is, werpe eerst den steen op haar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA006
Wie zoekt, vindt
Dominique Lormier bespreekt het vers Matteüs 7.8, dat uitnodigt om te vragen, te zoeken en te kloppen om geestelijke antwoorden te vinden. Jezus biedt een weg van redding en belooft dat wie oprecht zoekt, vrede en verzoening met God vindt.
Markus 2.10 (De Heilige Schrift 1917) :Doch opdat gij moogt weten, dat de Zoon des mensen macht heeft, om de zonden op de aarde te vergeven (zeide Hij tot den geraakte):De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA009
Gods liefde voor de mens
Het artikel onderzoekt de liefde van God aan de hand van Johannes 3:16 en de gedachte dat het geloof in Jezus, ondanks vervolgingen, een weg naar het eeuwige leven biedt. Het stelt dat het volgen van de leer van Jezus een open deur is naar het koninkrijk van God, en hoewel dit leven vergankelijk is, beïnvloeden onze keuzes hier onze eeuwigheid. Het heil door Jezus wordt voorgesteld als een kostbaar geschenk, dat ieder vrij is te aanvaarden of niet.
Johannes 3.16 (De Heilige Schrift 1917) :Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA013
Ik heb voor u gebeden, zegt Jezus tegen hem!
Het artikel bespreekt Lucas 22:31-32, waar Jezus Petrus een zware beproeving aankondigt en zijn voorbede belooft. Satan probeert de leerlingen te vernietigen, maar Jezus bidt dat hun geloof standhoudt. Deze goddelijke zekerheid blijft voor alle gelovigen bestaan en beschermt hen in moeilijkheden. De voorbede van Jezus moet bij de gelovigen dankbaarheid en geloof wekken.
Lukas 22.3-4 (De Heilige Schrift 1917) :En de satan voer in Judas, die toegenaamd was Iskariot, zijnde uit het getal der twaalven.En hij ging heen en sprak met de overpriesters en de hoofdmannen, hoe hij Hem hun zou overleveren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA015
Wees niet bevreesd, geloof alleen maar
Het artikel leert hoe belangrijk geloof is te midden van moeilijkheden, uitgaande van de woorden van Jezus tegen Jaïrus in Markus 5.36: „Wees niet bevreesd, geloof alleen maar.” Het moedigt de lezers aan hun angsten te overwinnen door op God en zijn bijbelse beloften te vertrouwen.
Psalmen 91.5-10 (De Heilige Schrift 1917) :Gij zult niet vrezen voor den schrik des nachts, voor den pijl, die des daags vliegt;Voor de pestilentie, die in de donkerheid wandelt; voor het verderf, dat op den middag verwoest.Aan uw zijden zullen er duizend vallen, en tien duizend aan uw rechterhand; tot u zal het niet genaken.Alleenlijk zult gij het met uw ogen aanschouwen; en gij zult de vergelding der goddelozen zien.Want Gij, HEERE! zijt mijn Toevlucht! Den Allerhoogste hebt gij gesteld tot uw Vertrek;U zal geen kwaad wedervaren, en geen plage zal uw tent naderen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA017
Zonder mij kunt gij niets doen
Het artikel verdiept zich in Johannes 15.5 en benadrukt dat christenen afhankelijk moeten zijn van Jezus de Messias om geestelijke vrucht te dragen. Ook al kunnen er zonder geloof successen worden behaald, het is door verbonden met Jezus te leven dat de discipel betekenisvolle dingen tot stand brengt.
Johannes 15.1 (De Heilige Schrift 1917) :Ik ben de ware Wijnstok, en Mijn Vader is de Landman.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA018
De ramp met de Gloria-kabeltram
Het artikel bespreekt de ramp met de Gloria-kabeltram in het licht van een vergelijkbaar bijbels verhaal en benadrukt de noodzaak van bekering en het belang van de redding van de ziel volgens het onderwijs van Jezus.
Markus 8.36-37 (De Heilige Schrift 1917) :Want wat zou het den mens baten zo hij de gehele wereld won, en zijner ziele schade leed?Of wat zal een mens geven, tot lossing van zijn ziel?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER043
De conflicten tussen de leerlingen
Het artikel ‘PER043 - De conflicten tussen de leerlingen’ onderzoekt de rivaliteit tussen de leerlingen van Johannes de Doper en die van Jezus. In deze belangrijke beginfase van Jezus' bediening in Judea gaan sommige leerlingen van Johannes Jezus volgen, wat spanningen veroorzaakt. Johannes de Doper benadrukt zijn tijdelijke rol en Jezus' messiaanse natuur. De gebeurtenissen vonden waarschijnlijk plaats in Enon in Judea.
Johannes 3.25-36 (De Heilige Schrift 1917) :Er rees dan een vraag van enigen uit de discipelen van Johannes met de Joden over de reiniging.En zij kwamen tot Johannes, en zeiden tot hem: Rabbi, Die met u was over de Jordaan, Welken gij getuigenis gaaft, zie, Die doopt, en zij komen allen tot Hem.Johannes antwoordde en zeide: Een mens kan geen ding aannemen, zo het hem uit den hemel niet gegeven zij.Gijzelven zijt mijn getuigen, dat ik gezegd heb: Ik ben de Christus niet; maar dat ik voor Hem heen uitgezonden ben.Die de bruid heeft, is de bruidegom, maar de vriend des bruidegoms, die staat en hem hoort, verblijdt zich met blijdschap om de stem des bruidegoms. Zo is dan deze mijn blijdschap vervuld geworden.Hij moet wassen, maar ik minder worden.Die van boven komt, is boven allen; die uit de aarde is voortgekomen, die is uit de aarde, en spreekt uit de aarde. Die uit den hemel komt, is boven allen.En hetgeen Hij gezien en gehoord heeft, dat getuigt Hij; en Zijn getuigenis neemt niemand aan.Die Zijn getuigenis aangenomen heeft, die heeft verzegeld, dat God waarachtig is.Want Dien God gezonden heeft, Die spreekt de woorden Gods; want God geeft Hem den Geest niet met mate.De Vader heeft den Zoon lief, en heeft alle dingen in Zijn hand gegeven.Die in den Zoon gelooft, die heeft het eeuwige leven; maar die den Zoon ongehoorzaam is, die zal het leven niet zien, maar de toorn Gods blijft op hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER083
Waarschuwing voor de komende vervolgingen
Jezus waarschuwt zijn leerlingen voor komende vervolgingen en onthult de geestelijke en moeilijke aard van hun opdracht. Dit onderricht, gebaseerd op het evangelie van Matteüs, bereidt de apostelen voor op de geestelijke en lichamelijke uitdagingen van hun dienst.
Mattheüs 10.24-42 (De Heilige Schrift 1917) :De discipel is niet boven den meester, noch de dienstknecht boven zijn heer.Het zij den discipel genoeg, dat hij worde gelijk zijn meester, en de dienstknecht gelijk zijn heer. Indien zij den Heere des huizes Beelzebul hebben geheten, hoeveel te meer Zijn huisgenoten!Vreest dan hen niet; want er is niets bedekt, hetwelk niet zal ontdekt worden, en verborgen, hetwelk niet zal geweten worden.Hetgeen Ik u zeg in de duisternis, zegt het in het licht; en hetgeen gij hoort in het oor, predikt dat op de daken.En vreest u niet voor degenen, die het lichaam doden, en de ziel niet kunnen doden; maar vreest veel meer Hem, Die beide ziel en lichaam kan verderven in de hel.Worden niet twee musjes om een penningsken verkocht? En niet een van deze zal op de aarde vallen zonder uw Vader.En ook uw haren des hoofds zijn alle geteld.Vreest dan niet; gij gaat vele musjes te boven.Een iegelijk dan, die Mij belijden zal voor de mensen, dien zal Ik ook belijden voor Mijn Vader, Die in de hemelen is.Maar zo wie Mij verloochend zal hebben voor de mensen, dien zal Ik ook verloochenen voor Mijn Vader, Die in de hemelen is.Meent niet, dat Ik gekomen ben, om vrede te brengen op de aarde; Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard.Want Ik ben gekomen, om den mens tweedrachtig te maken tegen zijn vader, en de dochter tegen haar moeder, en de schoondochter tegen haar schoonmoeder.En zij zullen des mensen vijanden worden, die zijn huisgenoten zijn.Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig.En die zijn kruis niet op zich neemt, en Mij navolgt, is Mijns niet waardig.Die zijn ziel vindt, zal dezelve verliezen; en die zijn ziel zal verloren hebben om Mijnentwil, zal dezelve vinden.Die u ontvangt, ontvangt Mij; en die Mij ontvangt, ontvangt Hem, Die Mij gezonden heeft.Die een profeet ontvangt in den naam eens profeten, zal het loon eens profeten ontvangen; en die een rechtvaardige ontvangt in den naam eens rechtvaardigen, zal het loon eens rechtvaardigen ontvangen.En zo wie een van deze kleinen te drinken geeft alleenlijk een beker koud water, in den naam eens discipels, voorwaar zeg Ik u, hij zal zijn loon geenszins verliezen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER096
De Bergrede (12), onderricht over het gebed
Dit artikel onderzoekt Jezus’ onderricht over het gebed in de Bergrede en benadrukt de oproep tot oprechte vroomheid, ver van vormendienst. Het baseert zich op de evangeliën van Matteüs en Lucas en legt de betekenis en de context van het gebed uit.
Mattheüs 6.5-15 (De Heilige Schrift 1917) :En wanneer gij bidt, zo zult gij niet zijn gelijk de geveinsden; want die plegen gaarne, in de synagogen en op de hoeken der straten staande, te bidden, opdat zij van de mensen mogen gezien worden. Voorwaar, Ik zeg u, dat zij hun loon weg hebben.Maar gij, wanneer gij bidt, gaat in uw binnenkamer, en uw deur gesloten hebbende, bidt uw Vader, Die in het verborgen is; en uw Vader, Die in het verborgen ziet, zal het u in het openbaar vergelden.En als gij bidt, zo gebruikt geen ijdel verhaal van woorden, gelijk de heidenen; want zij menen, dat zij door hun veelheid van woorden zullen verhoord worden.Wordt dan hun niet gelijk; want uw Vader weet, wat gij van node hebt, eer gij Hem bidt.Gij dan bidt aldus: Onze Vader, Die in de hemelen zijt! Uw Naam worde geheiligd.Uw Koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in den hemel alzo ook op de aarde.Geef ons heden ons dagelijks brood.En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onzen schuldenaren.En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van den boze. Want Uw is het Koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid, in der eeuwigheid, amen.Want indien gij den mensen hun misdaden vergeeft, zo zal uw hemelse Vader ook u vergeven.Maar indien gij den mensen hun misdaden niet vergeeft, zo zal ook uw Vader uw misdaden niet vergeven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER097
De Bergrede (13), de vergeving
Dit artikel onderzoekt de vergeving in Jezus’ Bergrede. Het benadrukt dat ons vermogen om te vergeven verbonden is met Gods vergeving, een centraal thema in het evangelie van Matteüs.
Mattheüs 6.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :Want indien gij den mensen hun misdaden vergeeft, zo zal uw hemelse Vader ook u vergeven.Maar indien gij den mensen hun misdaden niet vergeeft, zo zal ook uw Vader uw misdaden niet vergeven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER101
De Bergrede (17), anderen niet oordelen
Dit artikel onderzoekt de bergrede van Jezus, vooral het verbod om anderen te oordelen. Aan de hand van Matteüs 7.1-6 en Lucas 6.37-45 pleit het voor barmhartigheid en wederkerigheid in menselijke relaties.
Mattheüs 7.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt.Want met welk oordeel gij oordeelt, zult gij geoordeeld worden; en met welke mate gij meet, zal u wedergemeten worden.En wat ziet gij den splinter, die in het oog uws broeders is, maar den balk, die in uw oog is, merkt gij niet?Of, hoe zult gij tot uw broeder zeggen: Laat toe, dat ik den splinter uit uw oog uitdoe; en zie, er is een balk in uw oog?Gij geveinsde! werp eerst den balk uit uw oog, en dan zult gij bezien, om den splinter uit uws broeders oog uit te doen.Geeft het heilige den honden niet, noch werpt uw paarlen voor de zwijnen; opdat zij niet te eniger tijd dezelve met hun voeten vertreden, en zich omkerende, u verscheuren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER103
De bergrede (19), de gulden regel
Dit artikel bespreekt de gulden regel in de bergrede, legt uit dat een geestelijke verandering nodig is om deze toe te passen en benadrukt de noodzaak van Gods hulp.
Johannes 6.60 (De Heilige Schrift 1917) :Velen dan van Zijn discipelen, dit horende, zeiden: Deze rede is hard; wie kan dezelve horen?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER126
De onreine geesten
Dit artikel onderzoekt Jezus’ onderricht over onreine geesten en benadrukt het belang van een oprechte bekering en de aanwezigheid van de Heilige Geest om na de bevrijding een geestelijke terugval te voorkomen.
Markus 5.1-20 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen over op de andere zijde der zee, in het land der Gadarenen.En zo Hij uit het schip gegaan was, terstond ontmoette Hem, uit de graven, een mens met een onreinen geest;Dewelke zijn woning in de graven had, en niemand kon hem binden, ook zelfs niet met ketenen.Want hij was menigmaal met boeien en ketenen gebonden geweest, en de ketenen waren van hem in stukken getrokken, en de boeien verbrijzeld, en niemand was machtig om hem te temmen.En hij was altijd, nacht en dag, op de bergen en in de graven, roepende en slaande zichzelven met stenen.Als hij nu Jezus van verre zag, liep hij toe, en aanbad Hem.En met een grote stem roepende, zeide hij: Wat heb ik met U te doen, Jezus, Gij Zone Gods, des Allerhoogsten? Ik bezweer U bij God, dat Gij mij niet pijnigt!(Want Hij zeide tot hem: Gij onreine geest, ga uit van den mens!)En Hij vraagde hem: Welke is uw naam? En hij antwoordde, zeggende: Mijn naam is Legio; want wij zijn velen.En hij bad Hem zeer, dat Hij hen buiten het land niet wegzond.En aldaar aan de bergen was een grote kudde zwijnen, weidende.En al de duivelen baden Hem, zeggende: Zend ons in die zwijnen, opdat wij in dezelve mogen varen.En Jezus liet het hun terstond toe. En de onreine geesten, uitgevaren zijnde, voeren in de zwijnen; en de kudde stortte van de steilte af in de zee (daar waren er nu omtrent twee duizend), en versmoorden in de zee.En die de zwijnen weidden zijn gevlucht, en boodschapten zulks in de stad en op het land. En zij gingen uit, om te zien, wat het was, dat er geschied was.En zij kwamen tot Jezus, en zagen den bezetene zittende, en gekleed, en wel bij zijn verstand, namelijk die het legioen gehad had, en zij werden bevreesd.En die het gezien hadden, vertelden hun, wat den bezetene geschied was, en ook van de zwijnen.En zij begonnen Hem te bidden, dat Hij van hun landpalen wegging.En als Hij in het schip ging, bad Hem degene, die bezeten was geweest, dat hij met Hem mocht zijn.Doch Jezus liet hem dat niet toe, maar zeide tot hem: Ga heen naar uw huis tot de uwen, en boodschap hun, wat grote dingen u de Heere gedaan heeft, en hoe Hij Zich uwer ontfermd heeft.En hij ging heen, en begon te verkondigen in het land van Dekapolis, wat grote dingen hem Jezus gedaan had; en zij verwonderden zich allen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER130
Verschillende onderwijzingen van de Messias Jezus
Het artikel bespreekt Lucas 12.1-12, waar Jezus onderwijst over huichelarij, de vreze Gods en het belang van een openbare belijdenis. Hij waarschuwt tegen lastering van de Geest en belooft de hulp van de Heilige Geest in tijden van vervolging. De centrale boodschap is trouw en oprechtheid in het geloof.
Mattheüs 7.29 (De Heilige Schrift 1917) :Want Hij leerde hen, als macht hebbende, en niet als de Schriftgeleerden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER132
Onderwijs van de Messias Jezus over bezorgdheid
Jezus leert zich geen zorgen te maken over materiële behoeften. Hij illustreert Gods voorzienigheid met voorbeelden uit de natuur en benadrukt dat het Koninkrijk van God voorrang moet krijgen.
Deuteronomium 14.12-18 (De Heilige Schrift 1917) :Maar deze zijn het, van dewelke gij niet zult eten: de arend, en de havik, en de zeearend;En de wouw, en de kraai, en de gier naar haar aard;En alle rave naar zijn aard;En de struis, en de nachtuil, en de koekoek, en de sperwer naar zijn aard;En de steenuil, en de schuifuit, en de kauw,En de roerdomp, en de pelikaan, en het duikertje;En de ooievaar, en de reiger naar zijn aard; en de hop, en de vledermuis;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER134
De vraag van Petrus
Dit artikel onderzoekt de vraag die Petrus stelde over de toehoorders voor wie de gelijkenissen van Jezus bedoeld zijn. De gebeurtenis speelt zich af bij Kafarnaüm en benadrukt hoe moeilijk het voor de leerlingen is de onderwijzingen te vatten. Zo komt het belang naar voren van het begrijpen van de universele boodschap van het koninkrijk van God. Lucas is de enige evangelist die deze specifieke tussenkomst van Petrus vermeldt.
Lukas 12.41 (De Heilige Schrift 1917) :En Petrus zeide tot Hem: Heere! zegt Gij deze gelijkenis tot ons, of ook tot allen?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER135
Gelijkenis van de twee dienaren
Dit artikel behandelt de gelijkenis van de twee dienaren die Jezus vertelt en die laat zien wat van de getrouwen wordt verwacht en hoe streng de ontrouwen worden geoordeeld. Het bespreekt verantwoordelijkheden die evenredig zijn aan de kennis van God en verwijst ook naar de gelijkenissen van de talenten en de ponden.
Mattheüs 25.14-30 (De Heilige Schrift 1917) :Want het is gelijk een mens, die buiten 's lands reizende, zijn dienstknechten riep, en gaf hun zijn goederen over.En den ene gaf hij vijf talenten, en den ander twee, en den derden een, een iegelijk naar zijn vermogen, en verreisde terstond.Die nu de vijf talenten ontvangen had, ging heen, en handelde daarmede, en won andere vijf talenten.Desgelijks ook die de twee ontvangen had, die won ook andere twee.Maar die het ene ontvangen had, ging heen en groef in de aarde, en verborg het geld zijns heren.En na een langen tijd kwam de heer van dezelve dienstknechten, en hield rekening met hen.En die de vijf talenten ontvangen had, kwam, en bracht tot hem andere vijf talenten, zeggende: Heer, vijf talenten hebt gij mij gegeven; zie, andere vijf talenten heb ik boven dezelve gewonnen.En zijn heer zeide tot hem: Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht! over weinig zijt gij getrouw geweest; over veel zal ik u zetten; ga in, in de vreugde uws heeren.En die de twee talenten ontvangen had, kwam ook tot hem, en zeide: Heer, twee talenten hebt gij mij gegeven; zie, twee andere talenten heb ik boven dezelve gewonnen.Zijn heer zeide tot hem: Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht, over weinig zijt gij getrouw geweest; over veel zal ik u zetten; ga in, in de vreugde uws heeren.Maar die het ene talent ontvangen had, kwam ook en zeide: Heer! ik kende u, dat gij een hard mens zijt, maaiende, waar gij niet gezaaid hebt, en vergaderende van daar, waar gij niet gestrooid hebt;En bevreesd zijnde, ben ik heengegaan, en heb uw talent verborgen in de aarde; zie, gij hebt het uwe.Maar zijn heer, antwoordende, zeide tot hem: Gij boze en luie dienstknecht! gij wist, dat ik maai, waar ik niet gezaaid heb, en van daar vergader, waar ik niet gestrooid heb.Zo moest gij dan mijn geld den wisselaren gedaan hebben, en ik, komende, zou het mijne wedergenomen hebben met woeker.Neemt dan van hem het talent weg, en geeft het dengene, die de tien talenten heeft.Want een iegelijk die heeft, dien zal gegeven worden, en hij zal overvloedig hebben; maar van dengene, die niet heeft, van dien zal genomen worden, ook dat hij heeft.En werpt den onnutten dienstknecht uit in de buitenste duisternis; daar zal wening zijn en knersing der tanden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER136
De Messias Jezus als aanleiding tot verdeeldheid
Het artikel onderzoekt hoe de onderwijzingen van Jezus volgens de evangeliën verdeeldheid veroorzaken. De centrale boodschap is dat het volgen van Jezus tot persoonlijke en geestelijke conflicten kan leiden, maar een unieke mogelijkheid tot redding biedt.
Mattheüs 10.34-39 (De Heilige Schrift 1917) :Meent niet, dat Ik gekomen ben, om vrede te brengen op de aarde; Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard.Want Ik ben gekomen, om den mens tweedrachtig te maken tegen zijn vader, en de dochter tegen haar moeder, en de schoondochter tegen haar schoonmoeder.En zij zullen des mensen vijanden worden, die zijn huisgenoten zijn.Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig.En die zijn kruis niet op zich neemt, en Mij navolgt, is Mijns niet waardig.Die zijn ziel vindt, zal dezelve verliezen; en die zijn ziel zal verloren hebben om Mijnentwil, zal dezelve vinden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER140
De gelijkenis van de maat
De gelijkenis over de maat (PER140) leert dat de manier waarop wij anderen beoordelen en behandelen, bepaalt hoe God ons op zijn beurt zal meten. Jezus roept op tot aandachtig luisteren, wederkerigheid, rechtvaardigheid en vrijgevigheid. Dit principe, dat Marcus 4.24-25, Matteüs 7.1-2 en Lucas 6.38 gemeen hebben, sluit aan bij de gouden regel en vormt het hart van de christelijke ethiek.
Mattheüs 7.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt.Want met welk oordeel gij oordeelt, zult gij geoordeeld worden; en met welke mate gij meet, zal u wedergemeten worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER141
De gelijkenis van het onkruid en de tarwe
De gelijkenis van het onkruid en de tarwe (Matteüs 13.24-30), die uitsluitend bij Matteüs voorkomt, leert dat goed en kwaad tot het laatste oordeel naast elkaar bestaan in de wereld. Jezus illustreert daarin het geduld van God, die de scheiding tussen rechtvaardigen en goddelozen uitstelt tot de eschatologische oogst, die aan de engelen wordt toevertrouwd. Deze gelijkenis sluit aan bij een diepgaande Bijbelse bezinning op de schijnbare voorspoed van de goddelozen, die ook bij Habakuk, Asaf, Jeremia en Job voorkomt.
Psalmen 73.3-12 (De Heilige Schrift 1917) :Want ik was nijdig op de dwazen, ziende der goddelozen vrede.Want er zijn geen banden tot hun dood toe, en hun kracht is fris.Zij zijn niet in de moeite als andere mensen, en worden met andere mensen niet geplaagd.Daarom omringt hen de hovaardij als een keten; het geweld bedekt hen als een gewaad.Hun ogen puilen uit van vet; zij gaan de inbeeldingen des harten te boven.Zij mergelen de lieden uit, en spreken boselijk van verdrukking; zij spreken uit de hoogte.Zij zetten hun mond tegen den hemel, en hun tong wandelt op de aarde.Daarom keert zich Zijn volk hiertoe, als hun wateren eens vollen bekers worden uitgedrukt,Dat zij zeggen: Hoe zou het God weten, en zou er wetenschap zijn bij den Allerhoogste?Ziet, dezen zijn goddeloos; nochtans hebben zij rust in de wereld; zij vermenigvuldigen het vermogen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER148
De gelijkenis van de parel van grote waarde
De gelijkenis van de kostbare parel (Mt 13,45-46), alleen door Matteüs overgeleverd, laat een koopman zien die alles verkoopt om een zeldzame parel te bemachtigen. Ze leert dat het koninkrijk van de hemel in waarde elk aards bezit overtreft en roept op tot een vrijwillig gebracht offer, beleefd in de vreugde van de geestelijke ontdekking.
Mattheüs 13.45-46 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die schone paarlen zoekt;Dewelke, hebbende een parel van grote waarde gevonden, ging heen en verkocht al wat hij had, en kocht dezelve.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER179
Oordeel over het menselijk hart
Het artikel behandelt het onderwijs van Jezus over ware reinheid, op basis van Matteüs en Marcus. Het toont aan dat onreinheid voortkomt uit het menselijke hart en niet uit spijswetten, en wijst zo op een belangrijke verandering in het christelijke onderwijs.
Johannes 7.1 (De Heilige Schrift 1917) :En na dezen wandelde Jezus in Galilea; want Hij wilde in Judea niet wandelen, omdat de Joden Hem zochten te doden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER186
Onderricht van de leerlingen over de invloed van de farizeeën
Jezus waarschuwt zijn apostelen voor de verderfelijke invloed van de farizeeën, die wordt gesymboliseerd door het „zuurdeeg”. Matteüs en Marcus vertellen over dit onderricht tijdens een overtocht naar Betsaïda, waarbij het de leerlingen aan brood ontbreekt. Jezus wijst op hun gebrek aan geloof en nodigt hen uit de geestelijke strekking van zijn woorden te vatten, voorbij de materiële zorgen.
Mattheüs 16.5-12 (De Heilige Schrift 1917) :En als Zijn discipelen op de andere zijde gekomen waren, hadden zij vergeten broden mede te nemen.En Jezus zeide tot hen: Ziet toe, en wacht u van den zuurdesem der Farizeen en Sadduceen.En zij overlegden bij zichzelven, zeggende: Het is omdat wij geen broden mede genomen hebben.En Jezus, dat wetende, zeide tot hen: Wat overlegt gij bij uzelven, gij kleingelovigen! dat gij geen broden mede genomen hebt?Verstaat gij nog niet? en gedenkt gij niet aan de vijf broden der vijf duizend mannen; en hoevele korven gij opnaamt?Noch aan de zeven broden der vier duizend mannen, en hoevele manden gij opnaamt?Hoe verstaat gij niet, dat Ik u van geen brood gesproken heb, als Ik zeide, dat gij u wachten zoudt van den zuurdesem der Farizeen en Sadduceen.Toen verstonden zij, dat Hij niet gezegd had, dat zij zich wachten zouden van den zuurdesem des broods, maar van de leer der Farizeen en Sadduceen?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER200
Rede over nederigheid
Het artikel analyseert de rede van Jezus tot zijn apostelen over de nederigheid en benadrukt het belang van nederigheid en dienstbaarheid in het Koninkrijk van God, zoals beschreven in de Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas.
Markus 9.33-50 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij kwam te Kapernaum, en in het huis gekomen zijnde, vraagde Hij hun: Waarvan hadt gij woorden onder elkander op den weg?Doch zij zwegen; want zij waren onder elkander in woorden geweest op den weg, wie de meeste zou zijn.En nedergezeten zijnde, riep Hij de twaalven, en zeide tot hen: Indien iemand wil de eerste zijn, die zal de laatste van allen zijn, en aller dienaar.En nemende een kindeken, stelde Hij dat midden onder hen, en omving het met Zijn armen, en zeide tot hen:Zo wie een van zodanige kinderkens zal ontvangen in Mijn Naam, die ontvangt Mij; en zo wie Mij zal ontvangen, die ontvangt Mij niet, maar Dien, Die Mij gezonden heeft.En Johannes antwoordde Hem, zeggende: Meester! wij hebben een gezien, die de duivelen uitwierp in Uw Naam, welke ons niet volgt; en wij hebben het hem verboden, omdat hij ons niet volgt.Doch Jezus zeide: Verbiedt hem niet; want er is niemand, die een kracht doen zal in Mijn Naam, en haastelijk van Mij zal kunnen kwalijk spreken.Want wie tegen ons niet is, die is voor ons.Want zo wie ulieden een beker water zal te drinken geven in Mijn Naam, omdat gij discipelen van Christus zijt, voorwaar zeg Ik u, hij zal zijn loon geenszins verliezen.En zo wie een van deze kleinen, die in Mij geloven, ergert, het ware hem beter, dat een molensteen om zijn hals gedaan ware, en dat hij in de zee geworpen ware.En indien uw hand u ergert, houwt ze af; het is u beter verminkt tot het leven in te gaan, dan de twee handen hebbende, heen te gaan in de hel, in het onuitblusselijk vuur;Waar hun worm niet sterft, en het vuur niet uitgeblust wordt.En indien uw voet u ergert, houwt hem af; het is u beter kreupel tot het leven in te gaan, dan de twee voeten hebbende, geworpen te worden in de hel, in het onuitblusselijk vuur;Waar hun worm niet sterft, en het vuur niet uitgeblust wordt.En indien uw oog u ergert, werpt het uit; het is u beter maar een oog hebbende in het Koninkrijk Gods in te gaan, dan twee ogen hebbende, in het helse vuur geworpen te worden;Waar hun worm niet sterft, en het vuur niet uitgeblust wordt.Want een ieder zal met vuur gezouten worden, en iedere offerande zal met zout gezouten worden.Het zout is goed; maar indien het zout onzout wordt, waarmede zult gij dat smakelijk maken? Hebt zout in uzelven, en houdt vrede onder elkander.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER215
De toespraak over levend water
Op de laatste dag van het feest van Soekot (Hosjana Rabba) verkondigt de Messias Jezus in de tempel van Jeruzalem dat hij de ware bron van levend water is. Hij eigent zich de symboliek van de waterlibatie toe en nodigt iedereen die dorst heeft uit om naar hem toe te komen. Johannes verduidelijkt dat dit levende water de Heilige Geest aanduidt, die gegeven zou worden na de verheerlijking van Jezus. Alleen Johannes vermeldt deze gebeurtenis, die gedateerd is op woensdag 13 oktober van het jaar 32.
Johannes 7.39 (De Heilige Schrift 1917) :(En dit zeide Hij van den Geest, Denwelken ontvangen zouden, die in Hem geloven; want de Heilige Geest was nog niet, overmits Jezus nog niet verheerlijkt was.)De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER224
Onderricht over het gebed
De pericoop PER224 presenteert het onderricht van Jezus over het gebed, gegeven op de Olijfberg in december van het jaar 32. Op basis van Matteüs 6.9-13 en Lucas 11.1-4 onderzoekt zij het Onze Vader in twee verschillende contexten. Lucas plaatst de gebeurtenis in de buurt van Jeruzalem, na het bezoek aan Betanië en vóór de genezing van een bezetene. De leerlingen, van wie sommigen Johannes de Doper hadden gevolgd, vragen Jezus hen te leren bidden.
Mattheüs 6.9-13 (De Heilige Schrift 1917) :Gij dan bidt aldus: Onze Vader, Die in de hemelen zijt! Uw Naam worde geheiligd.Uw Koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in den hemel alzo ook op de aarde.Geef ons heden ons dagelijks brood.En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onzen schuldenaren.En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van den boze. Want Uw is het Koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid, in der eeuwigheid, amen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER225
De gelijkenis van de opdringerige vriend
De gelijkenis van de opdringerige vriend (Lucas 11.5-13), die alleen in het evangelie van Lucas voorkomt, volgt op het onderwijs over het Onze Vader. Daarin leert Jezus volharding in het gebed: als een vriend uiteindelijk toegeeft aan aandringen, hoeveel vrijgeviger zal God dan geven aan wie hem in geloof bidden, door zelfs de Heilige Geest te schenken aan wie erom vragen.
Lukas 11.5-8 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot hen: Wie van u zal een vriend hebben, en zal ter middernacht tot hem gaan, en tot hem zeggen: Vriend! leen mij drie broden;Overmits mijn vriend van de reis tot mij gekomen is, en ik heb niet, dat ik hem voorzette;En dat die van binnen, antwoordende, zou zeggen: Doe mij geen moeite aan; de deur is nu gesloten, en mijn kinderen zijn met mij in de slaapkamer; ik kan niet opstaan, om u te geven.Ik zeg ulieden: Hoewel hij niet zou opstaan en hem geven, omdat hij zijn vriend is, nochtans om zijner onbeschaamdheid wil, zal hij opstaan, en hem geven zoveel als hij er behoeft.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER230
De gelijkenis van de onvruchtbare vijgenboom
De gelijkenis van de onvruchtbare vijgenboom (Lucas 13.6-9), die alleen door Lucas wordt verhaald, illustreert Gods geduld en de urgentie van de bekering. Jezus waarschuwt dat elke leerling zonder geestelijke vrucht het gevaar loopt geoordeeld te worden, en benadrukt tegelijk dat God extra genadetijd geeft. Deze tekst sluit aan bij Lucas 13.1-5 en bevat een dubbele boodschap: ernstige waarschuwing en goddelijke barmhartigheid.
Lukas 13.1-5 (De Heilige Schrift 1917) :En er waren te dierzelfder tijd enigen tegenwoordig, die Hem boodschapten van de Galileers, welker bloed Pilatus met hun offeranden gemengd had.En Jezus antwoordde, en zeide tot hen: Meent gij, dat deze Galileers zondaars zijn geweest boven al de Galileers, omdat zij zulks geleden hebben?Ik zeg u: Neen zij; maar indien gij u niet bekeert, zo zult gij allen desgelijks vergaan.Of die achttien, op welke de toren in Siloam viel, en doodde ze; meent gij, dat deze schuldenaars zijn geweest, boven alle mensen, die in Jeruzalem wonen?Ik zeg u: Neen zij; maar indien gij u niet bekeert, zo zult gij allen insgelijks vergaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER233
Onderwijs van de Messias Jezus op weg naar Jeruzalem
De pericoop PER233 verhaalt over het onderwijs van Jezus tijdens zijn reis naar Jeruzalem, dat alleen door Lucas wordt overgeleverd (Lc 13.22-33), in december van het jaar 32. Jezus trekt door steden en dorpen en onderwijst over de nauwe poort en het Koninkrijk van God. Het artikel plaatst deze meervoudige reizen tussen Betanië en Jeruzalem in hun context, in een klimaat van groeiende spanning met de farizeeën en Herodes Antipas.
Lukas 13.24 (De Heilige Schrift 1917) :Strijdt om in te gaan door de enge poort; want velen, zeg Ik u, zullen zoeken in te gaan, en zullen niet kunnen;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER239
De gelijkenis van de toren
De gelijkenis van de toren (Lucas 14.28-30), die alleen door Lucas wordt overgeleverd, maakt deel uit van een rede van Jezus over de prijs van het discipelschap. Met het beeld van een bouwer die zijn middelen berekent voordat hij gaat bouwen, nodigt Jezus zijn discipelen uit tot een weloverwogen, helder en volhardend engagement, en waarschuwt hij voor een oppervlakkig of emotioneel geloof zonder geestelijke rijpheid.
Lukas 14.30 (De Heilige Schrift 1917) :Zeggende: Deze mens heeft begonnen te bouwen, en heeft niet kunnen voleindigen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER241
Het beeld van zout zonder smaak
Het artikel 'PER241 - Het beeld van zout zonder smaak' analyseert een gedeelte uit Lucas 14:34-35, waarin Jezus leert dat de leerlingen als zout moeten zijn, onmisbaar en veranderend. Als een leerling zijn geestelijke 'smaak' verliest, wordt hij nutteloos, gelijk aan smakeloos zout. Deze leer roept op tot een actieve en blijvende toewijding in het geestelijk leven.
Mattheüs 5.13 (De Heilige Schrift 1917) :Gij zijt het zout der aarde; indien nu het zout smakeloos wordt, waarmede zal het gezouten worden? Het deugt nergens meer toe, dan om buiten geworpen, en van de mensen vertreden te worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER248
Onderricht over aanstoot, vergeving en geloof
Het artikel onderzoekt het onderwijs van Jezus over struikelblokken, vergeving en geloof in Lucas 17.1-6. Jezus spoort de leerlingen aan om geen geestelijke val te veroorzaken en zonder grenzen te vergeven. Dit onderricht legt de nadruk op de verantwoordelijkheid van de gemeenschap en op de toewijding van de leerlingen aan het koninkrijk van de hemel.
Mattheüs 18.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :Toen kwam Petrus tot Hem, en zeide: Heere! hoe menigmaal zal mijn broeder tegen mij zondigen, en ik hem vergeven! Tot zevenmaal?Jezus zeide tot hem: Ik zeg u, niet tot zevenmaal, maar tot zeventigmaal zeven maal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER251
Het geestelijke aspect van het koninkrijk
Het artikel onderzoekt de uitleg van het koninkrijk van God volgens Lucas en benadrukt een vraag van de farizeeën aan Jezus over de komst ervan. In tegenstelling tot een voorwaardelijke opvatting wijst de Griekse tekst op een vraag in de tegenwoordige tijd. Jezus maakt duidelijk dat het koninkrijk onopvallend wordt gevestigd en alleen waarneembaar is voor wie geestelijk ontvankelijk is.
Lukas 17.20-21 (De Heilige Schrift 1917) :En gevraagd zijnde van de Farizeen, wanneer het Koninkrijk Gods komen zou, heeft Hij hun geantwoord en gezegd: Het Koninkrijk Gods komt niet met uiterlijk gelaat.En men zal niet zeggen: Ziet hier, of ziet daar, want, ziet, het Koninkrijk Gods is binnen ulieden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER252
De Messias Jezus kondigt zijn tweede komst aan
Het artikel analyseert Lucas 17:22-37, waarin Jezus zijn tweede komst aankondigt. In tegenstelling tot de rede op de Olijfberg waarschuwt dit unieke onderricht tegen valse messiassen en illustreert het het plotselinge van zijn komst met verwijzingen naar de dagen van Noach en Lot.
Markus 13.1-26 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij uit den tempel ging, zeide een van Zijn discipelen tot Hem: Meester, zie, hoedanige stenen, en hoedanige gebouwen!En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Ziet gij deze grote gebouwen? Er zal niet een steen op den anderen steen gelaten worden, die niet afgebroken zal worden.En als Hij gezeten was op den Olijfberg, tegen den tempel over, vraagden Hem Petrus, en Jakobus, en Johannes, en Andreas, alleen:Zeg ons, wanneer zullen deze dingen zijn? En welk is het teken, wanneer deze dingen allen voleindigd zullen worden?En Jezus, hun antwoordende, begon te zeggen: Ziet toe, dat u niemand verleide.Want velen zullen komen onder Mijn Naam, zeggende: Ik ben de Christus; en zullen velen verleiden.En wanneer gij zult horen van oorlogen, en geruchten van oorlogen, zo wordt niet verschrikt; want dit moet geschieden; maar nog is het einde niet.Want het ene volk zal tegen het andere volk opstaan, en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk; en er zullen aardbevingen zijn in verscheidene plaatsen, en er zullen hongersnoden wezen, en beroerten. Deze dingen zijn maar beginselen der smarten.Maar ziet gij voor uzelven toe; want zij zullen u overleveren in de raadsvergaderingen, en in de synagogen; gij zult geslagen worden, en voor stadhouders en koningen zult gij gesteld worden, om Mijnentwil, hun tot een getuigenis.En het Evangelie moet eerst gepredikt worden onder al de volken.Doch wanneer zij u leiden zullen, om u over te leveren, zo zijt te voren niet bezorgd, wat gij spreken zult, en bedenkt het niet; maar zo wat u in die ure gegeven zal worden, spreekt dat; want gij zijt het niet, die spreekt, maar de Heilige Geest.En de ene broeder zal den anderen overleveren tot den dood, en de vader het kind; en de kinderen zullen opstaan tegen de ouders, en zullen hen doden.En gij zult gehaat worden van allen, om Mijns Naams wil; maar wie volharden zal tot het einde, die zal zalig worden.Wanneer gij dan zult zien den gruwel der verwoesting, waarvan door den profeet Daniel gesproken is, staande waar het niet behoort, (die het leest, die merke daarop!) alsdan, die in Judea zijn, dat zij vlieden op de bergen.En die op het dak is, kome niet af in het huis, en ga niet in, om iets uit zijn huis weg te nemen.En die op den akker is, kere niet weder terug, om zijn kleed te nemen.Maar wee den bevruchten en den zogenden vrouwen in die dagen!Doch bidt, dat uw vlucht niet geschiede des winters.Want die dagen zullen zulke verdrukking zijn, welker gelijke niet geweest is van het begin der schepselen, die God geschapen heeft, tot nu toe, en ook niet zijn zal.En indien de Heere de dagen niet verkort had, geen vlees zou behouden worden; maar om der uitverkorenen wil, die Hij heeft uitverkoren, heeft Hij de dagen verkort.En alsdan, zo iemand tot ulieden zal zeggen: Ziet, hier is de Christus; of ziet, Hij is daar; gelooft het niet.Want er zullen valse christussen, en valse profeten opstaan, en zullen tekenen en wonderen doen, om te verleiden, indien het mogelijk ware, ook de uitverkorenen.Maar gijlieden ziet toe; ziet, Ik heb u alles voorzegd!Maar in die dagen, na die verdrukking, zal de zon verduisterd worden, en de maan zal haar schijnsel niet geven.En de sterren des hemels zullen daaruit vallen, en de krachten, die in de hemelen zijn, zullen bewogen worden.En alsdan zullen zij den Zoon des mensen zien, komende in de wolken, met grote kracht en heerlijkheid.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER262
Onderwijs over echtscheiding
Het artikel behandelt het onderwijs van Jezus over echtscheiding, aan de hand van de evangeliën van Matteüs en Marcus. Het plaatst dit onderwijs in de chronologische context van de bediening van Jezus tussen Chanoeka en Pesach en biedt een diepgaande analyse van de geestelijke implicaties van zijn onderwijs, voorbij de louter juridische debatten.
Markus 10.2-12 (De Heilige Schrift 1917) :En de Farizeen, tot Hem komende, vraagden Hem, of het een man geoorloofd is, zijn vrouw te verlaten, Hem verzoekende.Maar Hij antwoordende, zeide tot hen: Wat heeft u Mozes geboden?En zij zeiden: Mozes heeft toegelaten een scheidbrief te schrijven, en haar te verlaten.En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Vanwege de hardigheid uwer harten heeft hij ulieden dat gebod geschreven.Maar van het begin der schepping heeft ze God man en vrouw gemaakt.Daarom zal een mens zijn vader en zijn moeder verlaten, en zal zijn vrouw aanhangen;En die twee zullen tot een vlees zijn, alzo dat zij niet meer twee zijn, maar een vlees.Hetgeen dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet.En in het huis vraagden Hem Zijn discipelen wederom van hetzelve.En Hij zeide tot hen: Zo wie zijn vrouw verlaat, en een andere trouwt, die doet overspel tegen haar.En indien een vrouw haar man zal verlaten, en met een anderen trouwen, die doet overspel.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER265
Het heil en de rijkdom
Dit artikel onderzoekt het onderwijs van Jezus over rijkdom en redding, aan de hand van bijbelse gebeurtenissen tussen Chanoeka en Pesach. Verhalen over genezingen en roepingen, zoals dat van Bartimeüs en Zacheüs, werpen licht op de zending van Jezus in Jericho, gekenmerkt door de opwekking van Lazarus en de verstrekkende gevolgen daarvan.
Lukas 18.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus nu, ziende, dat hij geheel droevig geworden was, zeide: Hoe bezwaarlijk zullen degenen, die goed hebben, in het Koninkrijk Gods ingaan!Want het is lichter, dat een kemel ga door het oog van een naald, dan dat een rijke in het Koninkrijk Gods inga.En die dit hoorden, zeiden: Wie kan dan zalig worden?En Hij zeide: De dingen, die onmogelijk zijn bij de mensen, zijn mogelijk bij God.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER291
De gelijkenis van de wijngaardeniers
De gelijkenis van de wijngaardeniers (Mt 21.33-46; Mc 12.1-12; Lc 20.9-19), uitgesproken op Heilige Dinsdag op het voorhof van de tempel, illustreert op allegorische wijze de heilsgeschiedenis: God zendt profeten en daarna zijn Zoon, die de religieuze leiders verwerpen en doden. De wijngaard wordt aan de Kerk overgedragen, zonder dat daarmee de deur voor het Joodse volk wordt gesloten, dat tot het geloof kan komen.
Markus 12.1-12 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij begon door gelijkenissen tot hen te zeggen: Een mens plantte een wijngaard, en zette een tuin daarom, en groef een wijnpersbak, en bouwde een toren, en verhuurde dien aan de landlieden, en reisde buiten 's lands.En als het de tijd was, zond hij een dienstknecht tot de landlieden, opdat hij van de landlieden ontving van de vrucht des wijngaards.Maar zij namen en sloegen hem, en zonden hem ledig heen.En hij zond wederom een anderen dienstknecht tot hen, en dien stenigden zij, en wondden hem het hoofd, en zonden hem henen, schandelijk behandeld zijnde.En wederom zond hij een anderen, en dien doodden zij; en vele anderen, waarvan zij sommigen sloegen, en sommigen doodden.Als hij dan nog een zoon had, die hem lief was, zo heeft hij ook dien ten laatste tot hen gezonden, zeggende: Zij zullen immers mijn zoon ontzien.Maar die landlieden zeiden onder elkander: Deze is de erfgenaam; komt, laat ons hem doden, en de erfenis zal onze zijn.En zij namen en doodden hem, en wierpen hem uit, buiten den wijngaard.Wat zal dan de heer des wijngaards doen? Hij zal komen, en de landlieden verderven, en den wijngaard aan anderen geven.Hebt gij ook deze Schrift niet gelezen: De steen, dien de bouwlieden verworpen hebben, deze is geworden tot een hoofd des hoeks;Van den Heere is dit geschied, en het is wonderlijk in onze ogen?En zij zochten Hem te vangen, maar zij vreesden de schare; want zij verstonden, dat Hij die gelijkenis op hen sprak; en zij verlieten Hem en gingen weg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER301
De eschatologische rede op de Olijfberg
Analyse van de eschatologische rede van Jezus op de Olijfberg, gebaseerd op de evangeliën. Jezus spreekt over de verwoesting van de tempel en de komst van de eindtijd, waarmee hij zijn profetische gaven en de voortzetting van zijn zending na de kruisiging laat zien. Bedoeld voor lezers die hun theologisch inzicht willen verdiepen.
Markus 13.1-28 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij uit den tempel ging, zeide een van Zijn discipelen tot Hem: Meester, zie, hoedanige stenen, en hoedanige gebouwen!En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Ziet gij deze grote gebouwen? Er zal niet een steen op den anderen steen gelaten worden, die niet afgebroken zal worden.En als Hij gezeten was op den Olijfberg, tegen den tempel over, vraagden Hem Petrus, en Jakobus, en Johannes, en Andreas, alleen:Zeg ons, wanneer zullen deze dingen zijn? En welk is het teken, wanneer deze dingen allen voleindigd zullen worden?En Jezus, hun antwoordende, begon te zeggen: Ziet toe, dat u niemand verleide.Want velen zullen komen onder Mijn Naam, zeggende: Ik ben de Christus; en zullen velen verleiden.En wanneer gij zult horen van oorlogen, en geruchten van oorlogen, zo wordt niet verschrikt; want dit moet geschieden; maar nog is het einde niet.Want het ene volk zal tegen het andere volk opstaan, en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk; en er zullen aardbevingen zijn in verscheidene plaatsen, en er zullen hongersnoden wezen, en beroerten. Deze dingen zijn maar beginselen der smarten.Maar ziet gij voor uzelven toe; want zij zullen u overleveren in de raadsvergaderingen, en in de synagogen; gij zult geslagen worden, en voor stadhouders en koningen zult gij gesteld worden, om Mijnentwil, hun tot een getuigenis.En het Evangelie moet eerst gepredikt worden onder al de volken.Doch wanneer zij u leiden zullen, om u over te leveren, zo zijt te voren niet bezorgd, wat gij spreken zult, en bedenkt het niet; maar zo wat u in die ure gegeven zal worden, spreekt dat; want gij zijt het niet, die spreekt, maar de Heilige Geest.En de ene broeder zal den anderen overleveren tot den dood, en de vader het kind; en de kinderen zullen opstaan tegen de ouders, en zullen hen doden.En gij zult gehaat worden van allen, om Mijns Naams wil; maar wie volharden zal tot het einde, die zal zalig worden.Wanneer gij dan zult zien den gruwel der verwoesting, waarvan door den profeet Daniel gesproken is, staande waar het niet behoort, (die het leest, die merke daarop!) alsdan, die in Judea zijn, dat zij vlieden op de bergen.En die op het dak is, kome niet af in het huis, en ga niet in, om iets uit zijn huis weg te nemen.En die op den akker is, kere niet weder terug, om zijn kleed te nemen.Maar wee den bevruchten en den zogenden vrouwen in die dagen!Doch bidt, dat uw vlucht niet geschiede des winters.Want die dagen zullen zulke verdrukking zijn, welker gelijke niet geweest is van het begin der schepselen, die God geschapen heeft, tot nu toe, en ook niet zijn zal.En indien de Heere de dagen niet verkort had, geen vlees zou behouden worden; maar om der uitverkorenen wil, die Hij heeft uitverkoren, heeft Hij de dagen verkort.En alsdan, zo iemand tot ulieden zal zeggen: Ziet, hier is de Christus; of ziet, Hij is daar; gelooft het niet.Want er zullen valse christussen, en valse profeten opstaan, en zullen tekenen en wonderen doen, om te verleiden, indien het mogelijk ware, ook de uitverkorenen.Maar gijlieden ziet toe; ziet, Ik heb u alles voorzegd!Maar in die dagen, na die verdrukking, zal de zon verduisterd worden, en de maan zal haar schijnsel niet geven.En de sterren des hemels zullen daaruit vallen, en de krachten, die in de hemelen zijn, zullen bewogen worden.En alsdan zullen zij den Zoon des mensen zien, komende in de wolken, met grote kracht en heerlijkheid.En alsdan zal Hij Zijn engelen uitzenden, en zal Zijn uitverkorenen bijeenvergaderen uit de vier winden, van het uiterste der aarde, tot het uiterste des hemels.En leert van den vijgeboom deze gelijkenis; wanneer nu zijn tak teder wordt, en de bladeren uitspruiten, zo weet gij, dat de zomer nabij is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER312
Twist van de leerlingen over de voorrang
Het artikel analyseert een scène uit de evangeliën waarin de leerlingen van Jezus ruziën over wie de grootste is, waaruit hun gehechtheid aan een aards begrip van het Koninkrijk van God blijkt. Jezus leert dat ware grootheid ligt in belangeloze dienstbaarheid. Dit verhaal illustreert de omgekeerde geestelijke waarden van het christendom.
Markus 9.33-34 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij kwam te Kapernaum, en in het huis gekomen zijnde, vraagde Hij hun: Waarvan hadt gij woorden onder elkander op den weg?Doch zij zwegen; want zij waren onder elkander in woorden geweest op den weg, wie de meeste zou zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER318
De weg die naar de hemel leidt
Het artikel ontsluit Johannes 14.1-15, waar Jezus zijn discipelen troost door te beloven hun een plaats bij de Vader te bereiden. Het benadrukt zijn unieke middelaarschap en de eenheid met God, en belooft tegelijk de Heilige Geest om de apostelen te leiden.
Lukas 22.14-18 (De Heilige Schrift 1917) :En als de ure gekomen was, zat Hij aan, en de twaalf apostelen met Hem.En Hij zeide tot hen: Ik heb grotelijks begeerd, dit pascha met u te eten, eer dat Ik lijde;Want Ik zeg u, dat Ik niet meer daarvan eten zal, totdat het vervuld zal zijn in het Koninkrijk Gods.En als Hij een drinkbeker genomen had, en gedankt had, zeide Hij: Neemt dezen, en deelt hem onder ulieden.Want Ik zeg u, dat Ik niet drinken zal van de vrucht des wijnstoks, totdat het Koninkrijk Gods zal gekomen zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER320
De wijnstok en de ranken
Het artikel „PER320 - De wijnstok en de ranken” onderzoekt het onderwijs van Jezus in Johannes 15:1-17, waarin het beeld van de wijnstok en de ranken wordt gebruikt om de relatie met zijn leerlingen te illustreren. Jezus presenteert zich als de bron van echte geestelijke vruchtbaarheid en roept op tot een wederzijdse verbondenheid die draait om liefde en gehoorzaamheid.
Johannes 13.30 (De Heilige Schrift 1917) :Hij dan, de bete genomen hebbende, ging terstond uit. En het was nacht.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER323
Jezus de Messias troost zijn leerlingen
In Johannes 16.5-15 troost Jezus zijn leerlingen en belooft hij de Heilige Geest om hen na zijn heengaan in de waarheid te leiden. Dit belangrijke gedeelte benadrukt de zending van de Geest: overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel, en tegelijk de voortgang van het onderwijs van Jezus waarborgen.
Markus 14.17 (De Heilige Schrift 1917) :En als het avond geworden was, kwam Hij met de twaalven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Genealogie van Jezus
Het geslachtsregister van Jezus is een van de meest fascinerende en rijkste onderwerpen in de evangelieliteratuur. Het wordt in de Evangeliën in twee onderscheiden vormen gepresenteerd: dat van Matteüs, dat via David teruggaat tot Abraham, en dat van Lucas, dat de lijn tot Adam zelf terugvoert. Deze twee verhalen, verre van elkaar tegen te spreken, onthullen elk een eigen theologisch perspectief op de identiteit en de zending van de Messias.
Dit thema past van nature in de bredere context van de geboorte en de kindertijd van Jezus, in verband met de bijbelse profetieën die een Messias uit het geslacht van David aankondigden. Deze geslachtsregisters begrijpen is vatten hoe Jezus is geworteld in de geschiedenis van het volk Israël en beloften vervult die eeuwen eerder zijn uitgesproken.
De studie van deze teksten roept ook boeiende vragen op over de chronologie, de oude joodse cultuur, de gebruiken bij het overleveren van geslachtslijnen en de historische betrouwbaarheid van de Evangeliën. Ze nodigt de lezer uit de brug tussen het Oude en het Nieuwe Testament te verkennen en beter te begrijpen waarom de evangelieschrijvers zo veel belang hechtten aan de menselijke oorsprong van Jezus.
-
CTD002
Wie is de vader van Jozef?
Het artikel onderzoekt de ogenschijnlijke tegenspraak over de vader van Jozef, de man van Maria, tussen Matteüs en Lucas. Het stelt voor dat Matteüs het geslacht van Jozef weergeeft en Lucas dat van Maria, waarmee het verschil wordt opgelost. Dit toont de samenhang en de onderlinge aanvulling van de Evangeliën.
Mattheüs 1.1-16 (De Heilige Schrift 1917) :Het boek des geslachts van JEZUS CHRISTUS, den Zoon van David, den zoon van Abraham.Abraham gewon Izak, en Izak gewon Jakob, en Jakob gewon Juda, en zijn broeders;En Juda gewon Fares en Zara bij Thamar; en Fares gewon Esrom, en Esrom gewon Aram;En Aram gewon Aminadab, en Aminadab gewon Nahasson, en Nahasson gewon Salmon;En Salmon gewon Booz bij Rachab, en Booz gewon Obed bij Ruth, en Obed gewon Jessai;En Jessai gewon David, den koning; en David, den koning, gewon Salomon bij degene, die Uria's vrouw was geweest;En Salomon gewon Roboam, en Roboam gewon Abia, en Abia gewon Asa;En Asa gewon Josafat, en Josafat gewon Joram, en Joram gewon Ozias;En Ozias gewon Joatham, en Joatham gewon Achaz, en Achaz gewon Ezekias;En Ezekias gewon Manasse, en Manasse gewon Amon, en Amon gewon Josias;En Josias gewon Jechonias, en zijn broeders, omtrent de Babylonische overvoering.En na de Babylonische overvoering gewon Jechonias Salathiel, en Salathiel gewon Zorobabel;En Zorobabel gewon Abiud, en Abiud gewon Eljakim, en Eljakim gewon Azor;En Azor gewon Sadok, en Sadok gewon Achim, en Achim gewon Elihud;En Elihud gewon Eleazar, en Eleazar gewon Matthan, en Matthan gewon Jakob;En Jakob gewon Jozef, den man van Maria, uit welke geboren is JEZUS, gezegd Christus.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD003
Stamt Jezus af van Salomo of van Natan?
Het artikel bespreekt het verschil tussen de geslachtsregisters van Jezus in de Evangeliën, en vraagt zich af of Hij afstamt van Salomo of van Natan. Door de historische contexten en de uiteenlopende hypothesen te analyseren, besluit het dat dit verschil geen wezenlijke tegenspraak is, maar een complexe kwestie die bij de bijbelse geslachtsregisters hoort.
1 Kronieken 3.17 (De Heilige Schrift 1917) :En de kinderen van Jechonia waren Assir; zijn zoon was Sealthiel;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD004
Wie is de vader van Sealtiël?
Het artikel onderzoekt de zogenaamde tegenspraak in de Evangeliën over de vader van Sealtiël. Het stelt voor het verschil tussen de geslachtsregisters te begrijpen als een verschil in de logica waarmee men in bijbelse tijden verwantschap vaststelde, in plaats van als een tegenspraak.
2 Samuël 7.12-16 (De Heilige Schrift 1917) :Wanneer uw dagen zullen vervuld zijn, en gij met uw vaderen zult ontslapen zijn, zo zal Ik uw zaad na u doen opstaan, dat uit uw lijf voortkomen zal, en Ik zal zijn koninkrijk bevestigen.Die zal Mijn Naam een huis bouwen; en Ik zal den stoel zijns koninkrijks bevestigen tot in eeuwigheid.Ik zal hem zijn tot een Vader, en hij zal Mij zijn tot een zoon; dewelke als hij misdoet, zo zal Ik hem met een mensenroede en met plagen der mensenkinderen straffen.Maar Mijn goedertierenheid zal van hem niet wijken, gelijk als Ik die weggenomen heb van Saul, dien Ik van voor uw aangezicht heb weggenomen.Doch uw huis zal bestendig zijn, en uw koninkrijk tot in eeuwigheid, voor uw aangezicht; uw stoel zal vast zijn tot in eeuwigheid.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD005
Wie is de vader van Uzzia?
Dit artikel onderzoekt de ogenschijnlijke tegenspraak tussen Matteüs 1:8 en 2 Kronieken 26:1 over het vaderschap van Uzzia. Hoewel Matteüs Joram als vader van Uzzia noemt, geeft 2 Kronieken aan dat het Amazia is. Het woord 'zoon' kan een verre nakomeling aanduiden, en de geslachtsregisters van Matteüs zijn om theologische redenen ingekort.
2 Kronieken 26.1 (De Heilige Schrift 1917) :Toen nam het ganse volk van Juda Uzzia (die nu zestien jaren oud was), en maakte hem koning in de plaats van zijn vader Amazia.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD006
Wie is de vader van Jechonja?
Het artikel onderzoekt een ogenschijnlijke tegenspraak in de Bijbel over het vaderschap van Jechonia tussen Matteüs en de Kronieken. Door deze perspectieven te analyseren, toont het dat het gaat om verschillen in de presentatie van de geslachtsregisters, zonder echte tegenspraken.
2 Koningen 24.6 (De Heilige Schrift 1917) :En Jojakim ontsliep met zijn vaderen; en zijn zoon Jojachin werd koning in zijn plaats.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD007
Het precieze aantal generaties bij Matteüs?
Het artikel onderzoekt het ogenschijnlijke verschil tussen de dertien en veertien generaties die in Matteüs 1.17 worden aangekondigd, dat wordt opgelost door de opname van Maria in het geslachtsregister. Dit weerspiegelt een theologische bedoeling waarin de Messias niet door een man wordt verwekt maar ontvangen is van de Heilige Geest, waardoor de samenhang van de Schriften wordt hersteld.
Mattheüs 1.12-16 (De Heilige Schrift 1917) :En na de Babylonische overvoering gewon Jechonias Salathiel, en Salathiel gewon Zorobabel;En Zorobabel gewon Abiud, en Abiud gewon Eljakim, en Eljakim gewon Azor;En Azor gewon Sadok, en Sadok gewon Achim, en Achim gewon Elihud;En Elihud gewon Eleazar, en Eleazar gewon Matthan, en Matthan gewon Jakob;En Jakob gewon Jozef, den man van Maria, uit welke geboren is JEZUS, gezegd Christus.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD008
Wie is de vader van Sela?
Het artikel onderzoekt de vraag naar het vaderschap van Sela in de Bijbel. Twee geslachtsregisters verschillen: Genesis noemt Arpaksad als vader van Sela, terwijl Lucas Kenan als tussenpersoon invoegt. Dit verschil is geen tegenspraak, maar weerspiegelt parallelle tekstuele tradities en biedt een rijker begrip van de Schriften.
Genesis 10.24 (De Heilige Schrift 1917) :En Arfachsad gewon Selah, en Selah gewon Heber.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD010
Zou Jezus de troon van David erven?
Het artikel verheldert een ogenschijnlijke tegenspraak over Jezus en de troon van David. Het legt uit hoe de geslachtsregisters van Matteüs en Lucas, hoewel verschillend, elkaar aanvullen om te verzekeren dat Jezus zowel een wettelijke als een natuurlijke legitimiteit bezit, zonder enig verband met de vervloekte lijn van Jojakim.
Lukas 1.32 (De Heilige Schrift 1917) :Deze zal groot zijn, en de Zoon des Allerhoogsten genaamd worden; en God, de Heere, zal Hem den troon van Zijn vader David geven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER014
De genealogie of de genealogieën
Het artikel onderzoekt Jezus' genealogieën bij Matteüs en Lucas, die zowel zijn koninklijke afstamming via Jozef als zijn menselijkheid via Maria weerspiegelen. Deze aanvullende verhalen benadrukken Jezus' goddelijke en menselijke tweeledigheid en versterken zijn messiaanse legitimiteit.
Lukas 3.23-38 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, Jezus, begon omtrent dertig jaren oud te wezen, zijnde (alzo men meende) de zoon van Jozef, den zoon van Heli,Den zoon van Matthat, den zoon van Levi, den zoon van Melchi, den zoon van Janna, den zoon van Jozef,Den zoon van Mattathias, den zoon van Amos, den zoon van Naum, den zoon van Esli, den zoon van Naggai,Den zoon van Maath, den zoon van Mattathias, den zoon van Semei, den zoon van Jozef, den zoon van Juda,Den zoon van Johannes, den zoon van Rhesa, den zoon van Zorobabel, den zoon van Salathiel, den zoon van Neri,Den zoon van Melchi, den zoon van Addi, den zoon van Kosam, den zoon van Elmodam, den zoon van Er,Den zoon van Joses, den zoon van Eliezer, den zoon van Jorim, den zoon van Matthat, den zoon van Levi,Den zoon van Simeon, den zoon van Juda, den zoon van Jozef, den zoon van Jonan, den zoon van Eljakim,Den zoon van Meleas, den zoon van Mainan, den zoon van Mattatha, den zoon van Nathan, den zoon van David,Den zoon van Jesse, den zoon van Obed, den zoon van Booz, den zoon van Salmon, den zoon van Nahasson,Den zoon van Aminadab, den zoon van Aram, den zoon van Esrom, den zoon van Fares, den zoon van Juda,Den zoon van Jakob, den zoon van Izak, den zoon van Abraham, den zoon van Thara, den zoon van Nachor,Den zoon van Saruch, den zoon van Ragau, den zoon van Falek, den zoon van Heber, den zoon van Sala,Den zoon van Kainan, den zoon van Arfaxad, den zoon van Sem, den zoon van Noe, den zoon van Lamech,Den zoon van Mathusala, den zoon van Enoch, den zoon van Jared, den zoon van Malaleel, den zoon van Kainan,Den zoon van Enos, den zoon van Seth, den zoon van Adam, den zoon van God.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
-
ANN010
De twee geslachtsregisters van de Messias Jezus
Het artikel bespreekt de geslachtsregisters van Jezus in Matteüs en Lucas, die essentieel zijn om zijn messiaanse identiteit vast te stellen. Matteüs onderstreept het koninklijke erfdeel van Jozef, terwijl…
De bediening van Jezus
De bediening van Jezus vormt een centraal element in het christelijke verhaal en omvat een ingrijpende periode die wordt gekenmerkt door zijn onderwijs en zijn wonderen. Jezus begint zijn bediening in Galilea, het begin van een religieuze zending die ongeveer drie jaar zal duren. Deze periode is bijzonder betekenisvol door de invloed die zijn daden en woorden zullen hebben op zijn discipelen en op de toehoorders, waarmee essentiële grondslagen van het christendom worden gelegd.
Tijdens zijn bediening houdt Jezus invloedrijke preken, zoals de Bergrede, waarin hij een ethiek van de discipel ontvouwt. Deze toespraken benadrukken essentiële beginselen als liefde, mededogen en gerechtigheid, die vooruitwijzen naar de latere christelijke leer. Tegelijk bieden zijn gelijkenissen lessen via boeiende en toegankelijke beeldspraak, die tot nadenken en geloof aanzet.
De wonderen die Jezus verricht, zoals de genezing van zieken en de vermenigvuldiging van de broden, willen zijn goddelijk mededogen en zijn macht openbaren en bevestigen zijn status als de verwachte Messias. De bediening van Jezus wekt ook debatten en tegenstand van de religieuze autoriteiten op, wat de spanningen onderstreept tussen zijn vernieuwende boodschap en de gevestigde tradities. Deze periode bestuderen helpt de historische en theologische grondslagen van het christendom te begrijpen en verrijkt zo ons begrip van de evangeliën en van het leven van Jezus.
-
PDA005
Wilt u genezen worden?
Het artikel onderzoekt de vraag van Jezus „Wilt u genezen worden?” aan een man die al 38 jaar ziek was, en laat zien hoe het geloof in God het plaatselijke bijgeloof overstijgt. Jezus geneest de man en benadrukt de vergeving van zonden als de ware zegen, die zelfs de lichamelijke genezing overtreft. De tekst benadrukt het belang van de redding van de ziel, die centraal staat in de bediening van Jezus.
Johannes 5.6 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus, ziende dezen liggen, en wetende, dat hij nu langen tijd gelegen had, zeide tot hem: Wilt gij gezond worden?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER030
De doop van Jezus, de Messias
Het artikel beschrijft Jezus' doop door Johannes de Doper, een belangrijke gebeurtenis die het begin van Jezus' messiaanse bediening markeert. Deze doop vindt plaats in Betanië aan de overkant van de Jordaan en drukt de continuïteit tussen het werk van Johannes en dat van Jezus uit, als symbool van hun geestelijke opdracht. Tijdens deze handeling openbaart de Drie-eenheid zich, wat haar theologische betekenis en voorbeeldfunctie voor toekomstige generaties benadrukt.
Johannes 1.32-34 (De Heilige Schrift 1917) :En Johannes getuigde, zeggende: Ik heb den Geest zien nederdalen uit den hemel, gelijk een duif, en bleef op Hem.En ik kende Hem niet; maar Die mij gezonden heeft, om te dopen met water, Die had mij gezegd: Op Welken gij den Geest zult zien nederdalen, en op Hem blijven, Deze is het, Die met den Heiligen Geest doopt.En ik heb gezien, en heb getuigd, dat Deze de Zoon van God is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER032
De afvaardiging uit Jeruzalem
Het artikel onderzoekt de ontmoeting tussen Johannes de Doper en de vertegenwoordigers van het Sanhedrin in Betanië. Het benadrukt Johannes' bekendheid en de messiaanse verwachtingen van de autoriteiten. Johannes wordt over zijn messiaanse rol ondervraagd zonder wonderen te hebben verricht, wat de verwachtingen van de farizeeën over een koninklijke en priesterlijke messias belicht. De analyse brengt de uiteenlopende evangelieverhalen met elkaar in overeenstemming.
Johannes 1.19-28 (De Heilige Schrift 1917) :En dit is de getuigenis van Johannes, toen de Joden enige priesters en Levieten afzonden van Jeruzalem, opdat zij hem zouden vragen: Wie zijt gij?En hij beleed en loochende het niet; en beleed: Ik ben de Christus niet.En zij vraagden hem: Wat dan? Zijt gij Elias? En hij zeide: Ik ben die niet. Zijt gij de profeet? En hij antwoordde: Neen.Zij zeiden dan tot hem: Wie zijt gij? opdat wij antwoord geven mogen dengenen, die ons gezonden hebben; wat zegt gij van uzelven?Hij zeide: Ik ben de stem des roependen in de woestijn: Maakt den weg des Heeren recht, gelijk Jesaja, de profeet, gesproken heeft.En de afgezondenen waren uit de Farizeen;En zij vraagden hem en spraken tot hem: Waarom doopt gij dan, zo gij de Christus niet zijt, noch Elias, noch de profeet?Johannes antwoordde hun, zeggende: Ik doop met water, maar Hij staat midden onder ulieden, Dien gij niet kent;Dezelve is het, Die na mij komt, Welke voor mij geworden is, Wien ik niet waardig ben, dat ik Zijn schoenriem zou ontbinden.Deze dingen zijn geschied in Bethabara, over de Jordaan, waar Johannes was dopende.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER035
De ontmoeting van Jezus, de Messias, met Natanaël
Perikoop 35 onderzoekt de ontmoeting tussen Jezus en Natanaël, die alleen in het Evangelie van Johannes staat (Johannes 1.47-51), gedateerd op 23 november 29 in Nazaret. Jezus toont bovennatuurlijke kennis van Natanaël, die als eerste publiekelijk belijdt dat hij Gods Zoon en de Koning van Israël is. Natanaël wordt vereenzelvigd met Bartolomeüs en komt uit Kana. Hij wordt in verband gebracht met de bruiloft in Kana die daarop in Johannes' verhaal volgt.
Johannes 1.49 (De Heilige Schrift 1917) :(1:50) Nathanael antwoordde en zeide tot Hem: Rabbi! Gij zijt de Zone Gods, Gij zijt de Koning Israels.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER036
De bruiloft in Kana
De bruiloft in Kana (Johannes 2.1-11) vormt het eerste teken dat Jezus verricht: tijdens een bruiloft in Kana in Galilea, in november 29, verandert hij water in wijn. Alleen Johannes vertelt deze gebeurtenis. Het artikel onderzoekt mogelijke verklaringen voor de aanwezigheid van Jezus' familie, oppert dat Natanaël de bruidegom was en benadrukt dat dit wonder het geloof van de leerlingen versterkt door de heerlijkheid van de Messias te tonen.
Mattheüs 25.1 (De Heilige Schrift 1917) :Alsdan zal het Koninkrijk der hemelen gelijk zijn aan tien maagden, welke haar lampen namen, en gingen uit, den bruidegom tegemoet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER037
Een verblijf in Kafarnaüm
Na de bruiloft in Kana bezoekt Jezus, de Messias, rond 1 december 29 met zijn familie Kafarnaüm. Alleen Johannes beschrijft dit (Johannes 2.12). Hij ontmoet er zijn leerlingen Petrus, Andreas, Jakobus en Johannes en raakt bevriend met Zebedeüs en Salome. Later wordt deze stad de uitvalsbasis voor zijn bediening in Galilea. Na dit bezoek keert hij terug naar Nazaret voordat hij zich in Enon bij Johannes de Doper voegt.
Johannes 2.12 (De Heilige Schrift 1917) :Daarna ging Hij af naar Kapernaum, Hij, en Zijn moeder, en Zijn broeders, en Zijn discipelen; en zij bleven aldaar niet vele dagen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER038
Het eerste pesachfeest
Perikoop PER038 analyseert het eerste pesachfeest in het Evangelie van Johannes (Johannes 2.13), nauwkeurig gedateerd op 7 april 30. Het artikel bevat drie opmerkingen: de chronologische waarde van dit feest om Jezus' bediening op 3,5 jaar te dateren, Johannes' onderscheidende benaming ‘Pesach van de Joden’ en Jezus' onderwerping aan de Joodse gebruiken. Alleen Johannes beschrijft deze periode vóór de arrestatie van Johannes de Doper.
Numberi 9.1-14 (De Heilige Schrift 1917) :En de HEERE sprak tot Mozes in de woestijn van Sinai, in het tweede jaar, nadat zij uit Egypteland uitgetogen waren, in de eerste maand, zeggende:Dat de kinderen Israels het pascha houden zouden, op zijn gezetten tijd.Op den veertienden dag in deze maand, tussen twee avonden zult gij dat houden, op zijn gezetten tijd; naar al zijn inzettingen, en naar al zijn rechten zult gij dat houden.Mozes dan sprak tot de kinderen Israels, dat zij het pascha zouden houden.En zij hielden het pascha op den veertienden dag der eerste maand, tussen de twee avonden, in de woestijn van Sinai; naar alles, wat de HEERE Mozes geboden had, alzo deden de kinderen Israels.Toen waren er lieden geweest, die over het dode lichaam eens mensen onrein waren, en op denzelven dag het pascha niet hadden kunnen houden; daarom naderden zij voor het aangezicht van Mozes, en voor het aangezicht van Aaron op dienzelven dag.En diezelve lieden zeiden tot hem: Wij zijn onrein over het dode lichaam eens mensen; waarom zouden wij verkort worden, dat wij de offerande des HEEREN op zijn gezetten tijd niet zouden offeren, in het midden van de kinderen Israels?En Mozes zeide tot hen: Blijft staande, dat ik hoor, wat de HEERE u gebieden zal.Toen sprak de HEERE tot Mozes, zeggende:Spreek tot de kinderen Israels, zeggende: Wanneer iemand onder u, of onder uw geslachten, over een dood lichaam onrein, of op een verren weg zal zijn, hij zal dan nog den HEERE het pascha houden.In de tweede maand, op den veertienden dag, tussen de twee avonden, zullen zij dat houden; met ongezuurde broden en bittere saus zullen zij dat eten.Zij zullen daarvan niet overlaten tot den morgen, en zullen daaraan geen been breken; naar alle inzetting van het pascha zullen zij dat houden.Als een man, die rein is, en op den weg niet is, en nalaten zal het pascha te houden, zo zal diezelve ziel uit haar volken uitgeroeid worden; want hij heeft de offerande des HEEREN op zijn gezetten tijd niet geofferd, diezelve man zal zijn zonde dragen.En wanneer een vreemdeling bij u als vreemdeling verkeert, en hij het pascha den HEERE ook houden zal, naar de inzetting van het pascha, en naar zijn wijze, alzo zal hij het houden; het zal enerlei inzetting voor ulieden zijn, beiden den vreemdeling en den inboorling des lands.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER039
De handelaars uit de tempel verdreven
Perikoop 39 onderzoekt Jezus' reiniging van de tempel zoals Johannes die beschrijft (Johannes 2.14-22). De auteur verdedigt de opvatting dat het om twee afzonderlijke gebeurtenissen gaat, met drie jaar ertussen. De eerste vindt plaats tijdens het eerste Pesach van Jezus' bediening, op 7 april 30. Het artikel onderzoekt de historische context van de tempel van Herodes, de rol van Kajafas en het Sanhedrin, en twee kernlessen: Jezus' ijver voor Gods huis en de profetische aankondiging van zijn opstanding.
Lukas 19.45-46 (De Heilige Schrift 1917) :En gegaan zijnde in den tempel, begon Hij uit te drijven degenen, die daarin verkochten en kochten,Zeggende tot hen: Er is geschreven: Mijn huis is een huis des gebeds; maar gij hebt dat tot een kuil der moordenaren gemaakt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER040
De resultaten in Jeruzalem
Perikoop 40 analyseert de resultaten van Jezus' eerste prediking in Jeruzalem tijdens Pesach van het jaar 30, volgens Johannes 2.23-25. Velen geloofden vanwege de wonderen, maar Jezus blijft terughoudend tegenover dit oppervlakkige geloof, dat op het spectaculaire steunt in plaats van op oprecht berouw. Johannes benadrukt Jezus' goddelijke vermogen om het mensenhart te kennen. Het artikel noemt twee kernpunten: het verlengde verblijf in Jeruzalem en de goddelijke aard van het onderscheidingsvermogen van de Messias.
Johannes 2.23-25 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij te Jeruzalem was, op het pascha, in het feest, geloofden velen in Zijn Naam, ziende Zijn tekenen, die Hij deed.Maar Jezus Zelf betrouwde hun Zichzelven niet, omdat Hij hen allen kende,En omdat Hij niet van node had, dat iemand getuigen zou van den mens; want Hij Zelf wist, wat in den mens was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER056
De prediking in de synagoge van Kafarnaüm
Dit artikel vertelt over de prediking van Jezus in de synagoge van Kafarnaüm en beschrijft de uitwerking van zijn onderwijs en de reactie van de toehoorders. Het laat zien hoe Jezus zijn toespraken in het Joodse kader inpast zonder afwijzing uit te lokken.
Markus 1.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen binnen Kapernaum; en terstond op den sabbatdag in de synagoge gegaan zijnde, leerde Hij.En zij versloegen zich over Zijn leer; want Hij leerde hen, als machthebbende, en niet als de Schriftgeleerden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER057
De man met de onreine geest
Het artikel onderzoekt de episode waarin Jezus in de synagoge van Kafarnaüm een bezeten man ontmoet. Door zijn woord bevrijdt hij de man, wat de getuigen schokt en de erkenning van zijn goddelijke gezag versterkt. De gebeurtenis vormt een keerpunt voor zijn bekendheid in de streek en toont zijn heerschappij over de onreine geesten.
Markus 1.23-28 (De Heilige Schrift 1917) :En er was in hun synagoge een mens, met een onreinen geest, en hij riep uit,Zeggende: Laat af, wat hebben wij met U te doen, Gij Jezus Nazarener, zijt Gij gekomen om ons te verderven? Ik ken U, wie Gij zijt, namelijk de Heilige Gods.En Jezus bestrafte hem, zeggende: Zwijg stil, en ga uit van hem.En de onreine geest, hem scheurende, en roepende met een grote stem, ging uit van hem.En zij werden allen verbaasd, zodat zij onder elkander vraagden, zeggende: Wat is dit? Wat nieuwe leer is deze, dat Hij met macht ook den onreinen geesten gebiedt, en zij Hem gehoorzaam zijn!En Zijn gerucht ging terstond uit, in het gehele omliggende land van Galilea.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER060
De Messias Jezus trekt zich terug om te bidden
Het artikel behandelt Jezus' afzondering om te bidden en benadrukt het evenwicht tussen zijn geestelijke boodschap en de genezingsverwachtingen van de menigte. Het verslag van Marcus en Lucas laat zien hoe belangrijk het gebed voor Jezus was te midden van de druk van buitenaf. Zijn geestelijke opdracht bleef centraal staan.
Markus 1.35-37 (De Heilige Schrift 1917) :En des morgens vroeg, als het nog diep in den nacht was, opgestaan zijnde, ging Hij uit, en ging henen in een woeste plaats, en bad aldaar.En Simon, en die met hem waren, zijn Hem nagevolgd.En zij Hem gevonden hebbende, zeiden tot Hem: Zij zoeken U allen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER069
Het tweede pesachfeest in Jeruzalem
Dit artikel analyseert Jezus' tweede pesachpelgrimstocht naar Jeruzalem, genoemd in Johannes 5:1. Johannes noemt Pesach niet uitdrukkelijk, maar de chronologische context wijst daarop. Jezus gebruikt de gelegenheid om te prediken en met de godsdienstige autoriteiten te debatteren. Dit gebeurt op het tempelplein, waar de toestroom van pelgrims hem een gevarieerd publiek biedt.
Johannes 5.1 (De Heilige Schrift 1917) :Na dezen was een feest der Joden, en Jezus ging op naar Jeruzalem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER071
Jezus, de Messias, verklaart zich gelijk aan de Vader
Het artikel analyseert Jezus' verklaring dat hij aan God gelijk is, vanuit de genezing van een zieke. Het benadrukt de invloed van zijn theologische uitspraken in Jeruzalem tijdens Pesach.
Johannes 5.17-30 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus antwoordde hun: Mijn Vader werkt tot nu toe, en Ik werk ook.Daarom zochten dan de Joden te meer Hem te doden, omdat Hij niet alleen den sabbat brak, maar ook zeide, dat God Zijn eigen Vader was, Zichzelven Gode evengelijk makende.Jezus dan antwoordde en zeide tot hen: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: De Zoon kan niets van Zichzelven doen, tenzij Hij den Vader dat ziet doen; want zo wat Die doet, hetzelve doet ook de Zoon desgelijks.Want de Vader heeft den Zoon lief, en toont Hem alles, wat Hij doet; en Hij zal Hem groter werken tonen dan deze, opdat gij u verwondert.Want gelijk de Vader de doden opwekt en levend maakt, alzo maakt ook de Zoon levend, Die Hij wil.Want ook de Vader oordeelt niemand, maar heeft al het oordeel den Zoon gegeven;Opdat zij allen den Zoon eren, gelijk zij den Vader eren. Die den Zoon niet eert, eert den Vader niet, Die Hem gezonden heeft.Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Die Mijn woord hoort, en gelooft Hem, Die Mij gezonden heeft, die heeft het eeuwige leven, en komt niet in de verdoemenis, maar is uit den dood overgegaan in het leven.Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: De ure komt, en is nu, wanneer de doden zullen horen de stem des Zoons Gods, en die ze gehoord hebben, zullen leven.Want gelijk de Vader het leven heeft in Zichzelven, alzo heeft Hij ook den Zoon gegeven, het leven te hebben in Zichzelven;En heeft Hem macht gegeven, ook gericht te houden, omdat Hij des mensen Zoon is.Verwondert u daar niet over, want de ure komt, in dewelke allen, die in de graven zijn, Zijn stem zullen horen;En zullen uitgaan, die het goede gedaan hebben, tot de opstanding des levens, en die het kwade gedaan hebben, tot de opstanding der verdoemenis.Ik kan van Mijzelven niets doen. Gelijk Ik hoor, oordeel Ik, en Mijn oordeel is rechtvaardig; want Ik zoek niet Mijn wil, maar den wil des Vaders, Die Mij gezonden heeft.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER072
Getuigenissen die dat van Jezus, de Messias, bevestigen
Het artikel bespreekt de getuigenissen die Jezus' messiasschap bevestigen, vooral Johannes de Doper en de goddelijke wonderen in Johannes' verhaal. Het speelt in Jeruzalem na Pesach van maart 31. Jezus bekritiseert de leiders die hem niet erkennen en noemt Mozes als voorloper. Sommigen, zoals Nikodemus, zullen zich bekeren.
Genesis 28.18 (De Heilige Schrift 1917) :Toen stond Jakob des morgens vroeg op, en hij nam dien steen, dien hij tot zijn hoofdpeluw gelegd had, en zette hem tot een opgericht teken, en goot daar olie boven op.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER074
De vraag van Johannes de Dopers leerlingen over vasten
Dit artikel onderzoekt de vraag over vasten van Johannes de Dopers leerlingen en Jezus' antwoord. Het benadrukt de overgang van traditioneel jodendom naar een persoonlijke relatie met God, kenmerkend voor het christendom.
Markus 2.18-20 (De Heilige Schrift 1917) :En de discipelen van Johannes en der Farizeen vastten; en zij kwamen en zeiden tot Hem: Waarom vasten de discipelen van Johannes en der Farizeen, en Uw discipelen vasten niet?En Jezus zeide tot hen: Kunnen ook de bruiloftskinderen vasten, terwijl de Bruidegom bij hen is? Zo langen tijd zij den Bruidegom bij zich hebben, kunnen zij niet vasten.Maar de dagen zullen komen, wanneer de Bruidegom van hen zal weggenomen zijn, en alsdan zullen zij vasten in dezelve dagen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER082
Verkondiging van het Evangelie
Het artikel ‘PER082 - Verkondiging van het evangelie’ onderzoekt Jezus' profetische aanwijzingen aan zijn leerlingen, waarin hij komende vervolgingen aankondigt. Aan de hand van Matteüs 10.16-23 belicht het de rol van de heilige Geest. Deze opleiding in Galilea bereidt de apostelen voor op toekomstige uitdagingen.
Mattheüs 10.16-23 (De Heilige Schrift 1917) :Ziet, Ik zende u als schapen in het midden der wolven; zijt dan voorzichtig gelijk de slangen, en oprecht gelijk de duiven.Maar wacht u voor de mensen; want zij zullen u overleveren in de raadsvergaderingen, en in hun synagogen zullen zij u geselen.En gij zult ook voor stadhouders en koningen geleid worden, om Mijnentwil, hun en den heidenen tot getuigenis.Doch wanneer zij u overleveren, zo zult gij niet bezorgd zijn, hoe of wat gij spreken zult; want het zal u in dezelve ure gegeven worden, wat gij spreken zult.Want gij zijt het niet, die spreekt, maar het is de Geest uws Vaders, Die in u spreekt.En de ene broeder zal den anderen broeder overleveren tot den dood, en de vader het kind, en de kinderen zullen opstaan tegen de ouders, en zullen hen doden.En gij zult van allen gehaat worden om Mijn Naam; maar die volstandig zal blijven tot het einde, die zal zalig worden.Wanneer zij u dan in deze stad vervolgen, vliedt in de andere; want voorwaar zeg ik u: Gij zult uw reis door de steden Israels niet geeindigd hebben, of de Zoon des mensen zal gekomen zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER117
Jezus, de Messias, in het huis van de farizeeër
In Kafarnaüm neemt Jezus de uitnodiging aan van een farizeeër die Simon heet. Tijdens de maaltijd zalft een zondige vrouw zijn voeten met tranen en geurige olie. Tegenover Simons minachting vertelt Jezus een gelijkenis over vergeving en verklaart Hij dat de vrouw door haar geloof is gered. Deze gebeurtenis, die alleen Lucas beschrijft (7,36-50), toont de tegenstelling tussen de religieuze hoogmoed van de farizeeën en de berouwvolle nederigheid die de weg naar het heil opent.
Lukas 7.39 (De Heilige Schrift 1917) :En de Farizeer, die Hem genood had, zulks ziende, sprak bij zichzelven, zeggende: Deze, indien Hij een profeet ware, zou wel weten, wat en hoedanige vrouw deze is, die Hem aanraakt; want zij is een zondares.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER118
Jezus, de Messias, verkondigt met zijn leerlingen het Koninkrijk van God
Het artikel onderzoekt hoe Jezus samen met zijn leerlingen het Koninkrijk van God verkondigde. Het benadrukt het belang van de vrouwen die deze tochten ondersteunden en het onderscheid tussen prediken en verkondigen volgens Lucas.
Lukas 8.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde daarna, dat Hij reisde van de ene stad en vlek tot de andere, predikende en verkondigende het Evangelie van het Koninkrijk Gods; en de twaalven waren met Hem;En sommige vrouwen, die van boze geesten en krankheden genezen waren, namelijk Maria, genaamd Magdalena, van welke zeven duivelen uitgegaan waren;En Johanna, de huisvrouw van Chusas, den rentmeester van Herodes, en Susanna, en vele anderen, die Hem dienden van haar goederen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER124
Het teken van Jona
Jezus verwijst naar het teken van Jona als antwoord op de farizeeën die om een wonder vragen. Hij benadrukt berouw en geloof en hekelt het ongeloof in Kafarnaüm ondanks zijn vele wonderen. Deze tekst belicht Jezus’ verkondigingsopdracht en zijn verhouding tot de godsdienstige leiders.
Jona 3.5 (De Heilige Schrift 1917) :En de lieden van Nineve geloofden aan God; en zij riepen een vasten uit, en bekleedden zich met zakken, van hun grootste af tot hun kleinste toe.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER125
Het teken van de koningin van Seba
Jezus gebruikt het verhaal van de koningin van Seba, die een grote afstand aflegde om naar Salomo te luisteren, om degenen te bekritiseren die Hem ondanks zijn onderricht en wonderen weigeren te erkennen.
1 Koningen 10.1-13 (De Heilige Schrift 1917) :En toen de koningin van Scheba het gerucht van Salomo hoorde, aangaande den Naam des HEEREN, kwam zij, om hem met raadselen te verzoeken.En zij kwam te Jeruzalem, met een zeer zwaar heir, met kemelen, dragende specerijen, en zeer veel gouds, en kostelijk gesteente; en zij kwam tot Salomo, en sprak tot hem al wat in haar hart was.En Salomo verklaarde haar al haar woorden; geen ding was er verborgen voor den koning, dat hij haar niet verklaarde.Als nu de koningin van Scheba zag al de wijsheid van Salomo, en het huis, hetwelk hij gebouwd had,En de spijze zijner tafel, en het zitten zijner knechten, en het staan zijner dienaren, en hun kledingen, en zijn schenkers, en zijn opgang, waardoor hij henen opging in het huis des HEEREN, zo was in haar geen geest meer.En zij zeide tot den koning: Het woord is waarheid geweest, dat ik in mijn land gehoord heb, van uw zaken en van uw wijsheid.Ik heb die woorden niet geloofd, totdat ik gekomen ben, en mijn ogen dat gezien hebben; en zie, de helft is mij niet aangezegd; gij hebt met wijsheid en goed overtroffen het gerucht, dat ik gehoord heb.Welgelukzalig zijn uw mannen, welgelukzalig deze uw knechten, die gedurig voor uw aangezicht staan, die uw wijsheid horen!Geloofd zij de HEERE, uw God, Die behagen in u heeft gehad, om u op den troon van Israel te zetten! Omdat de HEERE Israel in eeuwigheid bemint, daarom heeft Hij u tot koning gesteld, om recht en gerechtigheid te doen.En zij gaf den koning honderd en twintig talenten gouds, en zeer veel specerijen, en kostelijk gesteente; als deze specerij, die de koningin van Scheba den koning Salomo gaf, is er nooit meer in menigte gekomen.Verder ook de schepen van Hiram, die goud uit Ofir voerden, brachten uit Ofir zeer veel almuggimhout en kostelijk gesteente.En de koning maakte van dit almuggimhout steunselen voor het huis des HEEREN, en voor het huis des konings, mitsgaders harpen en luiten voor de zangers. Het almuggimhout was zo niet gekomen noch gezien geweest, tot op dezen dag.En de koning Salomo gaf de koningin van Scheba al haar behagen, wat zij begeerde; behalve dat hij haar gaf naar het vermogen van den koning Salomo; zo keerde zij en toog in haar land, zij en haar knechten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER127
Een vrouw onderbreekt Jezus, de Messias
Dit artikel analyseert een door Lucas beschreven gebeurtenis waarbij een vrouw haar bewondering voor Jezus uitspreekt, wat de maatschappelijke verandering van die tijd belicht. Jezus antwoordt door het belang te benadrukken van degenen die naar zijn onderricht luisteren en het toepassen, waardoor traditionele familiebanden worden overstegen.
Lukas 11.27-28 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij deze dingen sprak, dat een zekere vrouw, de stem verheffende uit de schare, tot Hem zeide: Zalig is de buik, die U gedragen heeft, en de borsten, die Gij hebt gezogen.Maar Hij zeide: Ja, zalig zijn degenen, die het Woord Gods horen, en hetzelve bewaren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER129
De grote menigte
Het artikel analyseert de menigten die Jezus volgen en hun sociale en religieuze gevolgen, met name ten opzichte van de autoriteiten. Het onderzoekt de groeiende invloed van Jezus en de tegenstand die hij oproept.
Mattheüs 9.4 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, ziende hun gedachten, zeide: Waarom overdenkt gij kwaad in uw harten?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER167
De Messias Jezus trekt zich met zijn discipelen terug
PER167 beschrijft de terugtrekking van Jezus en zijn discipelen naar Betsaïda om uit te rusten na een intensieve evangelisatiemissie in Galilea, vlak voor het Pesach van april van het jaar 32. De synoptische analyse van Matteüs 14,13-14, Marcus 6,31-32, Lucas 9,10-11 en Johannes 6,1-4 laat overeenkomsten en nuances zien: het verlangen naar afzondering, de menigte die hem volgt, genezingen en onderricht. Deze episode gaat direct vooraf aan de vermenigvuldiging van de broden.
Markus 6.31-32 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot hen: Komt gijlieden in een woeste plaats hier alleen, en rust een weinig; want er waren velen, die kwamen en die gingen, en zij hadden zelfs geen gelegen tijd om te eten.En zij vertrokken in een schip, naar een woeste plaats, alleen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER168
Het derde paasfeest
De perikoop PER168 wijst op het derde paasfeest van de bediening van de Messias Jezus, gedateerd op maandag 12 april 32 n.Chr. en alleen door Johannes vermeld (Joh 6,4). Jezus en zijn discipelen bevinden zich in Galilea bij Betsaïda en lijken, gezien de intensiteit van hun activiteit, niet naar Jeruzalem op te gaan. Deze vermelding dient als chronologisch ijkpunt in de synopsis en kondigt de komende gebeurtenissen aan tot aan het Loofhuttenfeest in oktober 32 n.Chr.
Johannes 6.4 (De Heilige Schrift 1917) :En het pascha, het feest der Joden, was nabij.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER170
De reactie van de menigte
Na de vermenigvuldiging van de broden erkent de menigte Jezus als de door Mozes aangekondigde profeet en wil hem tot koning kronen. Alleen Johannes vertelt deze gebeurtenis. Jezus trekt zich terug op de berg en weigert een politiek koningschap. Dit gedeelte onthult de spanning tussen de volkse messiaanse verwachtingen en de geestelijke zending van de Messias, die weigert zich te voegen naar de nationalistische hoop van zijn tijd.
Johannes 6.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :De mensen dan, gezien hebbende het teken, dat Jezus gedaan had, zeiden: Deze is waarlijk de Profeet, Die in de wereld komen zou.Jezus dan, wetende, dat zij zouden komen, en Hem met geweld nemen, opdat zij Hem Koning maakten, ontweek wederom op den berg, Hij Zelf alleen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER172
De reactie van de apostelen
Perikoop 172 beschrijft de reactie van de apostelen nadat Jezus over het water had gelopen en de storm had gestild. De episode speelt zich af in Gennesaret in april 32 n.Chr. en wordt verteld door Matteüs en Marcus. De discipelen werpen zich neer en belijden: 'U bent waarlijk de Zoon van God', een beslissende stap in hun geloof en in de geleidelijke christologische openbaring van de evangeliën.
Mattheüs 14.22-32 (De Heilige Schrift 1917) :En terstond dwong Jezus Zijn discipelen in het schip te gaan, en voor Hem af te varen naar de andere zijde, terwijl Hij de scharen van Zich zou laten.En als Hij nu de scharen van Zich gelaten had, klom Hij op den berg alleen, om te bidden. En als het nu avond was geworden, zo was Hij daar alleen.En het schip was nu midden in de zee, zijnde in nood van de baren; want de wind was hun tegen.Maar ter vierde wake des nachts kwam Jezus af tot hen, wandelende op de zee.En de discipelen, ziende Hem op de zee wandelen, werden ontroerd, zeggende: Het is een spooksel! En zij schreeuwden van vreze.Maar terstond sprak hen Jezus aan, zeggende: Zijt goedsmoeds, Ik ben het, vreest niet.En Petrus antwoordde Hem, en zeide: Heere! indien Gij het zijt, zo gebied mij tot U te komen op het water.En Hij zeide: Kom. En Petrus klom neder van het schip, en wandelde op het water, om tot Jezus te komen.Maar ziende den sterken wind, werd hij bevreesd, en als hij begon neder te zinken, riep hij, zeggende: Heere, behoud mij!En Jezus, terstond de hand uitstekende, greep hem aan, en zeide tot hem: Gij kleingelovige! waarom hebt gij gewankeld?En als zij in het schip geklommen waren, stilde de wind.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER173
Talrijke genezingen in Gennesaret
Pericoop 173 vertelt over de talrijke genezingen die Jezus in april van het jaar 32 n.Chr. in Gennesaret (Galilea) verrichtte, volgens Matteüs 14.34-36 en Marcus 6.53-56. Bij zijn aankomst wordt Jezus onmiddellijk herkend en stromen scharen zieken toe om de zoom van zijn mantel aan te raken en zo genezing te ontvangen. De synoptische analyse laat belangrijke overeenkomsten zien tussen de twee evangelisten, evenals aanvullende nuances. Deze episode illustreert het geloof van het volk en de goddelijke kracht van Jezus, en kondigt de toenemende spanningen met de religieuze autoriteiten aan.
Mattheüs 14.34 (De Heilige Schrift 1917) :En overgevaren zijnde, kwamen zij in het land Gennesaret.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER174
Onderwijs van de Messias Jezus over het brood des levens
Johannes 6.22-59 vermeldt de rede van Jezus over het brood des levens, uitgesproken in de synagoge van Kafarnaüm op een sabbat in mei 32 n.Chr. Na de vermenigvuldiging van de broden openbaart Jezus zich als het 'brood des levens' en nodigt hij de menigte uit in hem te geloven om het eeuwige leven te verkrijgen. Deze passage, die alleen bij Johannes voorkomt, vertoont een grote christologische en eucharistische rijkdom, tegenover het onbegrip en het gemor van zijn toehoorders.
Johannes 6.34 (De Heilige Schrift 1917) :Zij zeiden dan tot Hem: Heere, geef ons altijd dit Brood.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER175
De beproeving van de toewijding
De perikoop PER175 vertelt, volgens de enige getuigenis van Johannes (Joh 6,60-61), de reactie van veel leerlingen die, geschokt door de toespraak over het brood des levens in Kafarnaüm, besluiten de Messias Jezus te verlaten. Dit moment van beproeving laat de kloof zien tussen de politieke messiaanse verwachtingen en het geestelijke voorstel van Jezus, en nodigt de lezer uit tot een diepe overdenking van de ware aard van geloof en toewijding.
Johannes 6.66 (De Heilige Schrift 1917) :Van toen af gingen velen Zijner discipelen terug, en wandelden niet meer met Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER176
Petrus erkent Jezus als de Messias
Perikoop 176 beschrijft de belijdenis van Petrus, die Jezus als de Messias erkent en die alleen door Johannes wordt overgeleverd (6.62-71). Nadat veel discipelen zijn weggegaan, vraagt Jezus de Twaalf naar hun toewijding. Petrus antwoordt met een opmerkelijke geloofsbelijdenis. Het artikel onderzoekt de spanning tussen Gods soevereiniteit en de menselijke vrijheid en sluit af met de vermelding van Judas Iskariot, die eraan herinnert dat niets aan Gods blik ontsnapt.
Johannes 6.62-71 (De Heilige Schrift 1917) :Wat zou het dan zijn, zo gij den Zoon des mensen zaagt opvaren, daar Hij te voren was?De Geest is het, Die levend maakt; het vlees is niet nut. De woorden, die Ik tot u spreek, zijn geest en zijn leven.Maar er zijn sommigen van ulieden, die niet geloven. Want Jezus wist van den beginne, wie zij waren, die niet geloofden, en wie hij was, die Hem verraden zou.En Hij zeide: Daarom heb Ik u gezegd, dat niemand tot Mij komen kan, tenzij dat het hem gegeven zij van Mijn Vader.Van toen af gingen velen Zijner discipelen terug, en wandelden niet meer met Hem.Jezus dan zeide tot de twaalven: Wilt gijlieden ook niet weggaan?Simon Petrus dan antwoordde Hem: Heere, tot Wien zullen wij heengaan? Gij hebt de woorden des eeuwigen levens.En wij hebben geloofd en bekend, dat Gij zijt de Christus, de Zoon des levenden Gods.Jezus antwoordde hun: Heb Ik niet u twaalf uitverkoren? En een uit u is een duivel.En Hij zeide dit van Judas, Simons zoon, Iskariot; want deze zou Hem verraden, zijnde een van de twaalven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER178
Terechtwijzing van de schriftgeleerden en de farizeeën
Het artikel onderzoekt de confrontatie tussen Jezus en de farizeeën, waarin Jezus kritiek uitoefent op de voorrang die aan tradities wordt gegeven boven Gods wetten. In Matteüs 15.1-9 en Marcus 7.1-13 ontmaskert Jezus de huichelarij van de farizeeën door te wijzen op de plicht tot oprechtheid en geestelijke echtheid.
Mattheüs 15.1-9 (De Heilige Schrift 1917) :Toen kwamen tot Jezus enige Schriftgeleerden en Farizeen, die van Jeruzalem waren, zeggende:Waarom overtreden Uw discipelen de inzetting der ouden? Want zij wassen hun handen niet, wanneer zij brood zullen eten.Maar Hij, antwoordende, zeide tot hen: Waarom overtreedt ook gij het gebod Gods, door uw inzetting?Want God heeft geboden, zeggende: Eert uw vader en moeder, en: Wie vader of moeder vloekt, die zal den dood sterven.Maar gij zegt: Zo wie tot vader of moeder zal zeggen: Het is een gave, zo wat u van mij zou kunnen ten nutte komen;(15:5) en zijn vader of zijn moeder geenszins zal eren, die voldoet. (15:6) En gij hebt alzo Gods gebod krachteloos gemaakt door uw inzetting.Gij geveinsden! Wel heeft Jesaja van u geprofeteerd, zeggende:Dit volk genaakt Mij met hun mond, en eert Mij met de lippen, maar hun hart houdt zich verre van Mij;Doch tevergeefs eren zij Mij, lerende leringen, die geboden van mensen zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER181
Talrijke genezingen in de avond
Het artikel behandelt de genezingen van Jezus, met name in Galilea na zijn terugkeer uit Fenicië. Matteüs beschrijft de vele wonderen die werden verricht, terwijl Marcus zich richt op één bijzonder geval van een dove man, waaruit de unieke werkwijze van Jezus blijkt die ook elders in de evangeliën al te zien is.
Johannes 4.4 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij moest door Samaria gaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER183
Vertrek per boot naar de stad Magdala
Het artikel behandelt het vertrek van Jezus per boot naar Magdala na de vermenigvuldiging van de broden, onderzoekt de verschillen tussen de verslagen van Matteüs en Marcus en benadrukt het belang van historisch onderzoek om deze verschillen te begrijpen.
Markus 8.10 (De Heilige Schrift 1917) :En terstond in het schip gegaan zijnde met Zijn discipelen, is Hij gekomen in de delen van Dalmanutha.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER185
Terugkeer naar Betsaïda
Dit artikel onderzoekt de terugkeer van Jezus naar Betsaïda na de confrontaties met de farizeeën en benadrukt zijn bedoeling om het geloof voorrang te geven boven vruchteloze discussies.
Lukas 9.5 (De Heilige Schrift 1917) :En zo wie u niet zullen ontvangen, uitgaande van die stad, schudt ook het stof af van uw voeten, tot een getuigenis tegen hen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER188
Tweede verklaring van Petrus
Het artikel behandelt de tweede verklaring van Petrus, die Jezus erkent als de Messias. Het onderzoekt de bijbelse verslagen die deze gebeurtenis in Caesarea Filippi situeren en benadrukt hoe moeilijk het voor het Joodse publiek was het goddelijke zoonschap te aanvaarden. Jezus vraagt zijn leerlingen zijn messiaanse waardigheid niet openlijk te verkondigen.
Mattheüs 16.13-16 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu Jezus gekomen was in de delen van Cesarea Filippi, vraagde Hij Zijn discipelen, zeggende: Wie zeggen de mensen, dat Ik, de Zoon des mensen, ben?En zij zeiden: Sommigen: Johannes de Doper; en anderen: Elias; en anderen: Jeremia of een van de profeten.Hij zeide tot hen: Maar gij, wie zegt gij, dat Ik ben?En Simon Petrus, antwoordende, zeide: Gij zijt de Christus, de Zoon des levenden Gods.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER189
Lof van de Messias Jezus voor Petrus
Het artikel onderstreept het belang van de erkenning van Jezus als de Messias door Petrus, die plaatsvond bij Caesarea Filippi, en de uitdrukking van deze goddelijk geïnspireerde waarheid, in plaats van een menselijke openbaring, op grond van de tekst van Matteüs 16:17-20.
Mattheüs 16.17-20 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Zalig zijt gij, Simon, Bar-Jona! want vlees en bloed heeft u dat niet geopenbaard, maar Mijn Vader, Die in de hemelen is.En Ik zeg u ook, dat gij zijt Petrus, en op deze petra zal Ik Mijn gemeente bouwen, en de poorten der hel zullen dezelve niet overweldigen.En Ik zal u geven de sleutelen van het Koninkrijk der hemelen; en zo wat gij zult binden op de aarde, zal in de hemelen gebonden zijn; en zo wat gij ontbinden zult op de aarde, zal in de hemelen ontbonden zijn.Toen verbood Hij Zijn discipelen, dat zij iemand zeggen zouden, dat Hij was Jezus, de Christus.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER191
De prijs van de toewijding
Het artikel ‘PER191 - De prijs van toewijding’ beschrijft de woorden van Jezus over het ware discipelschap in Caesarea Filippi. De bijbelgedeelten van Matteüs, Marcus en Lucas benadrukken het belang van persoonlijke zelfverloochening voor het eeuwige heil. Ze moedigen aan om dagelijks het kruis op te nemen en trouw te blijven aan het onderwijs van Christus, en bieden een radicaal perspectief op het discipelschap, in tegenstelling tot de religieuze gebruiken van die tijd.
Lukas 9.23-26 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot allen: Zo iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis dagelijks op, en volge Mij.Want zo wie zijn leven behouden wil, die zal het verliezen; maar zo wie zijn leven verliezen zal, om Mijnentwil, die zal het behouden.Want wat baat het een mens, die de gehele wereld zou winnen, en zichzelven verliezen, of schade zijns zelfs lijden?Want zo wie zich Mijns en Mijner woorden zal geschaamd hebben, diens zal de Zoon des mensen Zich schamen, wanneer Hij komen zal in Zijn heerlijkheid, en in de heerlijkheid des Vaders, en der heilige engelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER192
Een heel vreemd woord van Jezus de Messias
Het artikel analyseert de uitspraak van Jezus over de komst van het Koninkrijk van God, door sommigen uitgelegd als de verheerlijking op de berg, de opstanding of de groei van de kerk. Het besluit dat Jezus doelde op de verheerlijking op de berg, een gebeurtenis die zijn goddelijke heerlijkheid openbaart.
Mattheüs 16.28 (De Heilige Schrift 1917) :Voorwaar zeg Ik u: Er zijn sommigen van die hier staan, dewelke den dood niet smaken zullen, totdat zij den Zoon des mensen zullen hebben zien komen in Zijn Koninkrijk.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER194
De aanwijzingen van de Meester
Het artikel onderzoekt de opdracht van Jezus aan zijn leerlingen om zijn verheerlijking op de berg geheim te houden, en belicht het belang van het geloof en van de voorbereiding van de apostelen op hun toekomstige verantwoordelijkheden.
Lukas 9.36 (De Heilige Schrift 1917) :En als de stem geschiedde, zo werd Jezus alleen gevonden. En zij zwegen stil, en verhaalden in die dagen niemand iets van hetgeen zij gezien hadden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER195
Vraag van de leerlingen over de profeet Elia
Na de verheerlijking op de berg ondervragen de discipelen Jezus over de profetie over Elia. Jezus openbaart dat Johannes de Doper deze profetie vervult, een verband dat de Evangeliën geleidelijk uitwerken.
Mattheüs 11.13-14 (De Heilige Schrift 1917) :Want al de profeten en de wet hebben tot Johannes toe geprofeteerd.En zo gij het wilt aannemen, hij is Elias, die komen zou.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER196
Een moeilijk uit te drijven demon
Het artikel onderzoekt de mislukte poging van de leerlingen om een demon uit een jongen te drijven, waardoor na de verheerlijking op de berg het ingrijpen van Jezus nodig was. De verhalen bij Matteüs, Marcus en Lucas wijzen de zwakte van hun geloof aan als reden van hun mislukking.
Mattheüs 17.14-18 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij bij de schare gekomen waren, kwam tot Hem een mens, vallende voor Hem op de knieen, en zeggende:Heere! ontferm U over mijn zoon; want hij is maanziek, en is in zwaar lijden; want menigmaal valt hij in het vuur, en menigmaal in het water.En ik heb hem tot Uw discipelen gebracht, en zij hebben hem niet kunnen genezen.En Jezus, antwoordende, zeide: O, ongelovig en verkeerd geslacht, hoe lang zal Ik nog met ulieden zijn, hoe lang zal Ik u nog verdragen? Brengt hem Mij hier.En Jezus bestrafte hem, en de duivel ging van hem uit, en het kind werd genezen van die ure af.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER197
De verklaring voor het falen van de leerlingen
Het artikel analyseert het falen van de discipelen bij het uitdrijven van een demon, waarop Jezus de nadruk legt. Volgens Matteüs en Marcus zijn geestelijke praktijken zoals geloof, gebed en vasten essentieel om geestelijke obstakels te overwinnen.
Mattheüs 17.19-21 (De Heilige Schrift 1917) :Toen kwamen de discipelen tot Jezus alleen, en zeiden: Waarom hebben wij hem niet kunnen uitwerpen?En Jezus zeide tot hen: Om uws ongeloofs wil; want voorwaar zeg Ik u: Zo gij een geloof hadt als een mosterdzaad, gij zoudt tot dezen berg zeggen: Ga heen van hier derwaarts, en hij zal heengaan; en niets zal u onmogelijk zijn.Maar dit geslacht vaart niet uit, dan door bidden en vasten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER203
Tucht in de gemeente en vergeving
De perikoop 203 presenteert het onderwijs van Jezus over de tucht in de gemeente en de vergeving, in Kafarnaüm in september van het jaar 32 n.Chr. Matteüs 18.15-22 en Lucas 17.3-4 werken de broederlijke terechtwijzing, het gezag van de Kerk, het gemeenschappelijke gebed en de onbeperkte vergeving (zeventig maal zeven) uit. Deze thema's vormen de basis van een christelijke relatie-ethiek, die gericht is op verzoening en op Gods barmhartigheid.
Mattheüs 18.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :Toen kwam Petrus tot Hem, en zeide: Heere! hoe menigmaal zal mijn broeder tegen mij zondigen, en ik hem vergeven! Tot zevenmaal?Jezus zeide tot hem: Ik zeg u, niet tot zevenmaal, maar tot zeventigmaal zeven maal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER206
Het Loofhuttenfeest
Perikoop 206 behandelt het Loofhuttenfeest (Soekot), dat alleen door Johannes wordt beschreven (7,2-10). Jezus besluit in oktober van het jaar 32 n.Chr. in het geheim naar Jeruzalem op te gaan, zes maanden voor zijn arrestatie. Johannes onthult de spanning met de religieuze autoriteiten en het ongeloof van de broers van Jezus, elementen die in de synoptische evangeliën ontbreken.
Johannes 7.10 (De Heilige Schrift 1917) :Maar als Zijn broeders opgegaan waren, toen ging Hij ook Zelf op tot het feest, niet openlijk, maar als in het verborgen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER208
Vertrek naar Jeruzalem en definitief vertrek uit Galilea
PER208 beschrijft het definitieve vertrek van Jezus en zijn discipelen uit Galilea op 3 oktober van het jaar 32, op weg naar Jeruzalem voor het Soekotfeest. Volgens het verslag van Lucas trekken zij door Samaria in plaats van de gebruikelijke weg langs de Jordaan te nemen. Ze komen op vrijdagavond 8 oktober aan, onderwijzen op het tempelplein, en Jezus houdt zijn rede over het water op Hosjana Rabba op 13 oktober. De groep zal zes maanden in de omgeving van Jeruzalem blijven, tot het pesachfeest van 1 april van het jaar 33.
Mattheüs 19.1 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, toen Jezus deze woorden geeindigd had, dat Hij vertrok van Galilea, en kwam over de Jordaan, in de landpalen van Judea.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER209
De reis door Samaria
Perikoop 209 beschrijft de reis van Jezus en zijn leerlingen door Samaria, die alleen door Lucas wordt overgeleverd. Wanneer Jezus op 3 oktober van het jaar 32 n.Chr. Galilea verlaat, kiest hij de kortere Samaritaanse route naar Jeruzalem. Sommige dorpen weigeren hem te ontvangen, wat de spanningen tussen Joden en Samaritanen illustreert, terwijl andere hem aannemen. Deze passage wijst vooruit naar de universele zending en de toekomstige evangelisatie van de streek door de 70 leerlingen.
Lukas 9.56 (De Heilige Schrift 1917) :Want de Zoon des mensen is niet gekomen om der mensen zielen te verderven, maar om te behouden. En zij gingen naar een ander vlek.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER211
De mannen die de Messias Jezus willen volgen
Lucas 9.57-62 stelt drie mannen voor die de Messias Jezus willen volgen, ieder met een voorwaarde of een aarzeling. Jezus antwoordt met een oproep tot afstand van materieel comfort, tot de voorrang van het Koninkrijk boven de gezinsplichten en tot een vastberadenheid zonder omkijken. Deze passage, die alleen bij Lucas voorkomt, speelt tijdens de reis door Samaria naar Jeruzalem en is een radicale oproep tot een volledige en compromisloze toewijding aan de Messias.
1 Koningen 19.19-21 (De Heilige Schrift 1917) :Zo ging hij van daar, en vond Elisa, den zoon van Safat; dezelve ploegde met twaalf juk runderen voor zich henen, en hij was bij het twaalfde; en Elia ging over tot hem, en wierp zijn mantel op hem.En hij verliet de runderen, en liep Elia na, en zeide: Dat ik toch mijn vader en mijn moeder kusse, daarna zal ik u navolgen. En hij zeide tot hem: Ga, keer weder; want wat heb ik u gedaan?Zo keerde hij weder van achter hem af, en nam een juk runderen, en slachtte het, en met het gereedschap der runderen zood hij hun vlees, hetwelk hij aan het volk gaf; en zij aten. Daarna stond hij op, en volgde Elia na, en diende hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER212
De Joden zoeken de Messias Jezus
De perikoop 212 vertelt, uitsluitend volgens Johannes 7.11-13, hoe de Joden Jezus zoeken tijdens het feest in Jeruzalem in oktober van het jaar 32 n.Chr. Zij illustreert de verdeeldheid van het volk over de Messias: sommigen erkennen hem, anderen proberen hem uit de weg te ruimen. De angst voor de religieuze autoriteiten houdt openbare bekeringen tegen en toont de politieke en geestelijke spanning van die tijd.
Johannes 7.13 (De Heilige Schrift 1917) :Nochtans sprak niemand vrijmoediglijk van Hem, om de vrees der Joden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER213
Onderwijs van de Messias Jezus in de tempel
Tijdens het Loofhuttenfeest in oktober van het jaar 32 onderwijst de Messias Jezus in de tempel van Jeruzalem met een gezag dat de menigte verbaast en de farizeeën verontwaardigt. Johannes 7.14-24 vertelt over deze unieke episode, waarin Jezus verklaart dat zijn onderricht van God komt en een genezing op de sabbat verdedigt met een strenge schriftuurlijke argumentatie. De vijandigheid van de religieuze autoriteiten neemt toe.
Lukas 14.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij gekomen was in het huis van een der oversten der Farizeen, op den sabbat, om brood te eten, dat zij Hem waarnamen.En ziet, er was een zeker waterzuchtig mens voor Hem.En Jezus, antwoordende, zeide tot de wetgeleerden en Farizeen, en sprak: Is het ook geoorloofd op den sabbat gezond te maken?Maar zij zwegen stil. En Hij nam hem, en genas hem, en liet hem gaan.En Hij, hun antwoordende, zeide: Wiens ezel of os van ulieden zal in een put vallen, en die hem niet terstond zal uittrekken op den dag des sabbats?En zij konden Hem daarop niet weder antwoorden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER216
De tegenstrijdige beoordeling van het volk
Op de laatste dag van het Soekotfeest in Jeruzalem (oktober van het jaar 32) verklaart Jezus een bron van levend water te zijn. De menigte raakt verdeeld: sommigen erkennen hem als de Messias, anderen weigeren de evidentie te aanvaarden. De wachters die gestuurd zijn om hem te arresteren, weigeren te gehoorzamen, onder de indruk van zijn woorden. Nikodemus pleit voor een eerlijk oordeel, terwijl de farizeeën zwakke argumenten aanvoeren. Het verzet van de religieuze autoriteiten wordt fanatiek, waardoor de dood van Jezus hun enige doel wordt.
Johannes 7.46 (De Heilige Schrift 1917) :De dienaars antwoordden: Nooit heeft een mens alzo gesproken, gelijk deze Mens.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER217
De overspelige vrouw
Perikoop 217 verhaalt de episode van de overspelige vrouw (Johannes 8.1-11), waarin farizeeën Jezus een valstrik spannen door hem een vrouw voor te leiden die op heterdaad is betrapt. Jezus verijdelt de valstrik met zijn beroemde uitspraak, waarin hij wie zonder zonde is uitnodigt de eerste steen te werpen, en vergeeft daarna de vrouw. Dit verhaal, waarvan de tekstuele echtheid omstreden is, illustreert de eenheid van goddelijke gerechtigheid en barmhartigheid en openbaart het unieke gezag van Jezus om te rechtvaardigen.
Johannes 8.11 (De Heilige Schrift 1917) :En zij zeide: Niemand, Heere! En Jezus zeide tot haar: Zo veroordeel Ik u ook niet; ga heen, en zondig niet meer.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER218
De Messias Jezus is het licht van de wereld
Tijdens het feest van Soekot in Jeruzalem verkondigt Jezus dat hij ‘het licht van de wereld’ is (Johannes 8.12-58), waarmee hij aansluit bij de symboliek van de grote verlichtingen van de tempel. Hij onthult geleidelijk zijn goddelijke identiteit in debatten met de farizeeën, met als hoogtepunt de uitspraak ‘Voordat Abraham was, ben Ik’, een uitdrukkelijke bevestiging van zijn voorbestaan en zijn goddelijkheid. In hem geloven betekent binnengaan in het licht, de waarheid en het eeuwige leven.
Johannes 8.31-36 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus dan zeide tot de Joden, die in Hem geloofden: Indien gijlieden in Mijn woord blijft, zo zijt gij waarlijk Mijn discipelen;En zult de waarheid verstaan, en de waarheid zal u vrijmaken.Zij antwoordden Hem: Wij zijn Abrahams zaad, en hebben nooit iemand gediend; hoe zegt Gij dan: Gij zult vrij worden?Jezus antwoordde hun: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Een iegelijk, die de zonde doet, is een dienstknecht der zonde.En de dienstknecht blijft niet eeuwiglijk in het huis, de zoon blijft er eeuwiglijk.Indien dan de Zoon u zal vrijgemaakt hebben, zo zult gij waarlijk vrij zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER219
Moordaanslag
Op de laatste dag van een feest in Jeruzalem (13 oktober 32) proberen de farizeeën de Messias Jezus te stenigen, nadat hij zijn goddelijke oorsprong heeft verkondigd. Jezus ontkomt aan de dood door zich tussen zijn discipelen te verbergen en verlaat de stad. Waarschijnlijk trekt hij zich terug in Betanië aan de overzijde van de Jordaan. Alleen Johannes vertelt deze gebeurtenis, op grond van Johannes 8,59.
Johannes 10.22 (De Heilige Schrift 1917) :En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER221
De terugkeer van de 70 discipelen
De terugkeer van de zeventig discipelen (Lucas 10.17-24) laat hun verwondering na hun zending zien. Jezus richt hen weer op het wezenlijke: zich verheugen dat hun namen in de hemelen zijn opgeschreven. Hij verkondigt de goddelijke soevereiniteit in de openbaring, die aan de nederigen wordt geschonken en niet aan de wijzen. De verklaring in vers 22 bevestigt de unieke verbondenheid van de Vader en de Zoon, waardoor Jezus de enige middelaar van de goddelijke kennis is. Lucas onderstreept zo de continuïteit van het evangeliewerk.
Mattheüs 11.25-27 (De Heilige Schrift 1917) :In dienzelfden tijd antwoordde Jezus en zeide: Ik dank U, Vader! Heere des hemels en der aarde! dat Gij deze dingen voor de wijzen en verstandigen verborgen hebt, en hebt dezelve den kinderkens geopenbaard.Ja, Vader! Want alzo is geweest het welbehagen voor U.Alle dingen zijn Mij overgegeven van Mijn Vader; en niemand kent den Zoon dan de Vader, noch iemand kent den Vader dan de Zoon, en dien het de Zoon wil openbaren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER223
De Messias Jezus in Betanië bij Marta en Maria
Lucas 10.38-42 beschrijft het bezoek van de Messias Jezus aan Betanië, bij Marta en Maria, rond eind november of begin december van het jaar 32. Dit dorp, op 3 km van Jeruzalem, ontvangt Jezus in een context van relatieve rust: de farizeeën hebben hun strategie gewijzigd en verzamelen liever belastende getuigenissen dan gewelddadig op te treden. Lucas is de enige evangelist die deze episode vermeldt.
Johannes 11.18 (De Heilige Schrift 1917) :(Bethanie nu was nabij Jeruzalem, omtrent vijftien stadien van daar.)De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER226
Jezus, de Messias, na een wonder betwist
In Jeruzalem wordt Jezus, de Messias, na de genezing van een stomme bezetene betwist door tegenstanders die zijn macht aan Beëlzebul toeschrijven en om een nieuw teken vragen. Hij antwoordt met logische en geestelijke argumenten, verwijst naar het teken van Jona, richt een lofprijzing om naar gehoorzaamheid aan het Woord en sluit af met een metafoor over het innerlijke licht. Deze toespraak, die alleen door Lucas wordt overgeleverd (11.14-36), toont twee tegenovergestelde houdingen tegenover de Messias: het echte geloof en de ongelovige afwijzing.
Mattheüs 5.14-16 (De Heilige Schrift 1917) :Gij zijt het licht der wereld; een stad boven op een berg liggende, kan niet verborgen zijn.Noch steekt men een kaars aan, en zet die onder een koornmaat, maar op een kandelaar, en zij schijnt allen, die in het huis zijn;Laat uw licht alzo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken mogen zien, en uw Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER227
De uitnodiging bij een farizeeër
Perikoop 227 vertelt over de uitnodiging voor een maaltijd die een farizeeër aan de Messias Jezus deed, een uitnodiging die alleen door Lucas wordt vermeld (Luc. 11.37). Verre van welwillend lijkt deze uitnodiging een valstrik te zijn, bedoeld om beschuldigingen tegen Jezus te verzamelen ten overstaan van getuigen. Zich bewust van wat er op het spel stond, neemt Jezus de uitnodiging toch aan, gesterkt door een geestelijke zekerheid dat zijn uur nog niet gekomen was. De gebeurtenis speelt zich waarschijnlijk af in Jeruzalem, tijdens een reis die Jezus onderneemt ondanks de dreigementen van de godsdienstige autoriteiten.
Johannes 7.51 (De Heilige Schrift 1917) :Oordeelt ook onze wet den mens, tenzij dat zij eerst van hem gehoord heeft, en verstaat, wat hij doet?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER228
Het oordeel van de godsdienstige leiders en de verwijten van Jezus, de Messias
Tijdens een maaltijd in het huis van een farizeeër in Jeruzalem (eind 32) spreekt Jezus strenge verwijten uit tegen de farizeeën en de wetgeleerden. Lucas 11.38-54, het enige evangelie dat deze gebeurtenis vertelt, beschrijft een vijandige sfeer waarin de religieuze autoriteiten bewijzen zoeken om Jezus te veroordelen. Zijn scherpe woorden zijn in werkelijkheid een oproep tot bekering, die genegeerd wordt door mannen die verblind zijn door hoogmoed.
Lukas 7.45 (De Heilige Schrift 1917) :Gij hebt Mij geen kus gegeven; maar deze, van dat zij ingekomen is, heeft niet afgelaten Mijn voeten te kussen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER229
Herinnering aan het bloedbad onder de Galileeërs door Pilatus
De perikoop PER229 (Lucas 13,1-5) vertelt hoe getuigen van een farizeese maaltijd Jezus aanspreken over het bloedbad dat Pilatus onder Galileeërs aanrichtte. Jezus weigert daarin een goddelijke straf te zien en roept op tot persoonlijk berouw, waarbij hij ook de val van de toren van Siloam noemt. Hij leert dat de dood het gemeenschappelijke lot van allen is en dat alleen berouw de toegang tot het Koninkrijk van God opent.
Johannes 9.2-3 (De Heilige Schrift 1917) :En Zijn discipelen vraagden Hem, zeggende: Rabbi, wie heeft er gezondigd, deze, of zijn ouders, dat hij blind zou geboren worden?Jezus antwoordde: Noch deze heeft gezondigd, noch zijn ouders, maar dit is geschied, opdat de werken Gods in hem zouden geopenbaard worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER234
Klacht over Jeruzalem
De Klacht over Jeruzalem (Mt 23.37-39; Lc 13.34-35) toont Jezus die huilt over de heilige stad, enkele dagen vóór zijn lijden. Door het beeld van de kip die haar kuikens beschermt, drukt hij de verworpen goddelijke liefde uit, veroordeelt hij de moord op de profeten en kondigt hij de verwoesting van de Tempel aan, terwijl hij de hoop op een uiteindelijke verzoening openlaat.
Mattheüs 23.37-39 (De Heilige Schrift 1917) :Jeruzalem, Jeruzalem! gij, die de profeten doodt, en stenigt, die tot u gezonden zijn! hoe menigmaal heb Ik uw kinderen willen bijeenvergaderen, gelijkerwijs een hen haar kiekens bijeenvergadert onder de vleugels; en gijlieden hebt niet gewild.Ziet, uw huis wordt u woest gelaten.Want Ik zeg u: Gij zult Mij van nu aan niet zien, totdat gij zeggen zult: Gezegend is Hij, Die komt in den Naam des Heeren!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER242
De nieuwsgierigheid van het volk en de jaloezie van de religieuzen
Het artikel onderzoekt hoe het volk, dat de boodschap van Jezus onthaalt, afsteekt tegen de jaloezie en het verzet van de religieuze autoriteiten. De farizeeën, die vreesden hun invloed te verliezen, waren vaak vijandig gezind, ondanks de openheid en het medelijden van Jezus jegens de gemarginaliseerden en de zondaars.
Mattheüs 11.18-19 (De Heilige Schrift 1917) :Want Johannes is gekomen, noch etende, noch drinkende, en zij zeggen: Hij heeft den duivel.De Zoon des mensen is gekomen, etende en drinkende, en zij zeggen: Ziet daar, een Mens, Die een vraat en wijnzuiper is, een Vriend van tollenaren en zondaren. Doch de Wijsheid is gerechtvaardigd geworden van Haar kinderen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER256
De Messias Jezus bevestigt zijn Goddelijkheid
Het artikel bespreekt de genezing door Jezus van een man die blind geboren was, een gebeurtenis die alleen in het Evangelie van Johannes wordt vermeld. De man wordt geestelijk veranderd doordat hij Jezus als de Messias erkent. De farizeeën daarentegen blijven in hun geestelijke blindheid door het licht van Jezus af te wijzen. Dit contrast onderstreept dat ware zienswijze voortkomt uit nederigheid en openheid voor de goddelijke waarheid.
Johannes 9.18-21 (De Heilige Schrift 1917) :De Joden dan geloofden van hem niet, dat hij blind geweest was, en ziende was geworden, totdat zij geroepen hadden de ouders desgenen, die ziende geworden was.En zij vraagden hun, zeggende: Is deze uw zoon, welken gij zegt, dat blind geboren is? Hoe ziet hij dan nu?Zijn ouders antwoordden hun en zeiden: Wij weten, dat deze onze zoon is, en dat hij blind geboren is;Maar hoe hij nu ziet, weten wij niet; of wie zijn ogen geopend heeft, weten wij niet; hij heeft zijn ouderdom, vraagt hemzelven; hij zal van zichzelven spreken.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER257
De Messias Jezus is de goede herder
Het artikel onderzoekt hoe Jezus zich in Johannes 10 voorstelt als de goede herder. Hij is de authentieke geestelijke gids, in tegenstelling tot de valse gidsen. Jezus kondigt een universele redding aan en nodigt iedereen uit naar zijn stem te luisteren om het geestelijke leven te vinden.
Johannes 10.1-21 (De Heilige Schrift 1917) :Voorwaar, voorwaar zeg Ik ulieden: Die niet ingaat door de deur in den stal der schapen, maar van elders inklimt, die is een dief en moordenaar.Maar die door de deur ingaat, is een herder der schapen.Dezen doet de deurwachter open, en de schapen horen zijn stem; en hij roept zijn schapen bij name, en leidt ze uit.En wanneer hij zijn schapen uitgedreven heeft, zo gaat hij voor hen heen; en de schapen volgen hem, overmits zij zijn stem kennen.Maar een vreemde zullen zij geenszins volgen, maar zullen van hem vlieden; overmits zij de stem des vreemden niet kennen.Deze gelijkenis zeide Jezus tot hen; maar zij verstonden niet, wat het was, dat Hij tot hen sprak.Jezus dan zeide wederom tot hen: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Ik ben de Deur der schapen.Allen, zovelen als er voor Mij zijn gekomen, zijn dieven en moordenaars; maar de schapen hebben hen niet gehoord.Ik ben de Deur; indien iemand door Mij ingaat, die zal behouden worden; en hij zal ingaan en uitgaan, en weide vinden.De dief komt niet, dan opdat hij stele, en slachte, en verderve; Ik ben gekomen, opdat zij het leven hebben, en overvloed hebben.Ik ben de goede Herder; de goede herder stelt zijn leven voor de schapen.Maar de huurling, en die geen herder is, wien de schapen niet eigen zijn, ziet den wolf komen, en verlaat de schapen, en vliedt; en de wolf grijpt ze, en verstrooit de schapen.En de huurling vliedt, overmits hij een huurling is, en heeft geen zorg voor de schapen.Ik ben de goede Herder; en Ik ken de Mijnen, en worde van de Mijnen gekend.Gelijkerwijs de Vader Mij kent, alzo ken Ik ook den Vader; en Ik stel Mijn leven voor de schapen.Ik heb nog andere schapen, die van dezen stal niet zijn; deze moet Ik ook toebrengen; en zij zullen Mijn stem horen; en het zal worden een kudde, en een Herder.Daarom heeft mij de Vader lief, overmits Ik Mijn leven afleg, opdat Ik hetzelve wederom neme.Niemand neemt hetzelve van Mij, maar Ik leg het van Mijzelven af; Ik heb macht hetzelve af te leggen, en heb macht hetzelve wederom te nemen. Dit gebod heb Ik van Mijn Vader ontvangen.Er werd dan wederom tweedracht onder de Joden, om dezer woorden wil.En velen van hen zeiden: Hij heeft den duivel, en is uitzinnig; wat hoort gij Hem?Anderen zeiden: Dit zijn geen woorden eens bezetenen; kan ook de duivel der blinden ogen openen?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER258
Het feest van de Inwijding
Het artikel behandelt perikoop 258, die het feest van de Inwijding beschrijft, waarbij Jezus, hoewel hij door de farizeeën wordt bedreigd, zich vrij door de tempel beweegt. De analyse belicht de strategiewisseling van de farizeeën, die juridische stappen tegen Jezus beogen. Deze passage is van centraal belang om de religieuze en maatschappelijke dynamiek van deze kritieke periode te begrijpen.
Johannes 10.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.En Jezus wandelde in den tempel, in het voorhof van Salomo.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER259
Vragen van de religieuzen over de messiaanse identiteit van Jezus
Het artikel bespreekt de interactie tussen Jezus en de religieuzen over zijn messiasschap. Ondanks hun beschuldigende bedoelingen bevestigt Jezus de Messias te zijn, zoals zijn werken getuigen. Hij belooft zijn discipelen veiligheid en eeuwig leven en benadrukt zijn eenheid met de Vader.
Johannes 10.24-25 (De Heilige Schrift 1917) :De Joden dan omringden Hem, en zeiden tot Hem: Hoe lang houdt Gij onze ziel op? Indien Gij de Christus zijt, zeg het ons vrijuit.Jezus antwoordde hun: Ik heb het u gezegd, en gij gelooft het niet. De werken, die Ik doe in den Naam Mijns Vaders, die getuigen van Mij.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER261
Vertrek naar Betanië aan de overzijde van de Jordaan
Het artikel beschrijft de reis van Jezus van Jeruzalem naar Betanië, met tussenstops in Betanië aan de overzijde van de Jordaan en in Jericho, waar hij wonderen verricht. Opzettelijk uitgesteld arriveert Jezus en wekt hij Lazarus op, wat een reactie van de religieuze autoriteiten uitlokt.
Lukas 18.35-43 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij nabij Jericho kwam, dat een zeker blinde aan den weg zat, bedelende.En deze, horende de schare voorbijgaan, vraagde, wat dat ware.En zij boodschapten hem, dat Jezus de Nazarener voorbijging.En hij riep, zeggende: Jezus, Gij Zone Davids, ontferm U mijner!En die voorbijgingen, bestraften hem, opdat hij zwijgen zou; maar hij riep zoveel te meer: Zone Davids, ontferm U mijner!En Jezus, stilstaande, beval, dat men denzelven tot Hem brengen zou; en als hij nabij Hem gekomen was, vraagde Hij hem,Zeggende: Wat wilt gij, dat Ik u doen zal? En hij zeide: Heere! dat ik ziende mag worden.En Jezus zeide tot hem: Word ziende; uw geloof heeft u behouden.En terstond werd hij ziende, en volgde Hem, God verheerlijkende. En al het volk, dat ziende, gaf Gode lof.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER263
De Messias Jezus zegent kleine kinderen
Het artikel onderzoekt hoe Jezus de kinderen zegent, in Betanië, na het feest van de Inwijding. Deze gebeurtenis wordt beschreven in de synoptische evangeliën en laat zien hoe belangrijk kinderen zijn in het Koninkrijk van God, ondanks de terughoudendheid van de discipelen.
Markus 10.13-16 (De Heilige Schrift 1917) :En zij brachten kinderkens tot Hem, opdat Hij ze aanraken zou; en de discipelen bestraften degenen, die ze tot Hem brachten.Maar Jezus, dat ziende, nam het zeer kwalijk, en zeide tot hen: Laat de kinderkens tot Mij komen, en verhindert ze niet; want derzulken is het Koninkrijk Gods.Voorwaar zeg Ik u: Zo wie het Koninkrijk Gods niet ontvangt, gelijk een kindeken, die zal in hetzelve geenszins ingaan.En Hij omving ze met Zijn armen, en de handen op hen gelegd hebbende, zegende Hij dezelve.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER268
De Messias Jezus kondigt opnieuw zijn dood en opstanding aan
Dit artikel onderzoekt de periode tussen Chanoeka en Pesach en belicht de onderwijzing van Jezus, zijn voorspelling van zijn dood en opstanding, en wonderen zoals de opwekking van Lazarus, die hoop en conflict teweegbrachten.
Johannes 10.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.En Jezus wandelde in den tempel, in het voorhof van Salomo.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER269
Het verzoek van Salome, de vrouw van Zebedeüs, voor haar zonen
Het artikel behandelt het verzoek van Salome voor haar zonen en de geografische route van Jezus. Dit verhaal speelt zich af in februari van het jaar 33, tijdens de reis van Jezus van Jericho naar Betanië. De gebeurtenis laat de spanning zien tussen menselijk begrip en de profetieën. Jezus kondigt zijn naderende dood aan in zijn antwoord aan Salome, wat de geestelijke waarden van het koninkrijk van God zichtbaar maakt.
Johannes 10.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.En Jezus wandelde in den tempel, in het voorhof van Salomo.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER274
Complot tegen de Messias Jezus, die zich terugtrekt naar Efraïm
Dit artikel beschrijft het complot van de Joodse autoriteiten tegen Jezus na de opwekking van Lazarus. Geconfronteerd met de dreiging die zij in de wonderen van Jezus zien, besluiten zij hem te doden. Jezus trekt zich terug naar Efraïm met het oog op de kruisiging, terwijl het complot zich paradoxaal voegt naar het goddelijke plan.
Mattheüs 26.1-5 (De Heilige Schrift 1917) :En het is geschied, als Jezus al deze woorden geeindigd had, dat Hij tot Zijn discipelen zeide:Gij weet, dat na twee dagen het pascha is, en de Zoon des mensen zal overgeleverd worden, om gekruisigd te worden.Toen vergaderden de overpriesters en de Schriftgeleerden, en de ouderlingen des volks, in de zaal des hogepriesters, die genaamd was Kajafas;En zij beraadslaagden te zamen, dat zij Jezus met listigheid vangen en doden zouden.Doch zij zeiden: Niet in het feest, opdat er geen oproer worde onder het volk.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER282
Vervloeking van de onvruchtbare vijgenboom
Op maandag 28 maart 33, op de weg van Betanië naar Jeruzalem, vervloekt de Messias Jezus een vijgenboom die vol bladeren zit maar geen vrucht draagt, en die onmiddellijk verdort. Deze daad, die door Matteüs en Marcus wordt verteld, is een gelijkeniswonder dat Israël symboliseert: veel religieus uiterlijk, maar geen echte vruchtbaarheid. Doordat dit voorval bij Marcus de reiniging van de tempel omlijst, kondigt het Gods oordeel aan over een onvruchtbare vroomheid.
Mattheüs 21.18-19 (De Heilige Schrift 1917) :En des morgens vroeg, als Hij wederkeerde naar de stad, hongerde Hem.En ziende, een vijgeboom aan den weg, ging Hij naar hem toe, en vond niets aan denzelven, dan alleenlijk bladeren; en zeide tot hem: Uit u worde geen vrucht meer in der eeuwigheid! En de vijgeboom verdorde terstond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER286
Dagelijks onderricht in de tempel
Perikoop 286 beschrijft het dagelijkse onderricht van Jezus in de tempel van Jeruzalem tijdens de paasweek (maandag 28 maart 33 n.Chr.). Zij is voornamelijk gebaseerd op Lucas 19,47-48 en toont de groeiende tegenstelling tussen de bewonderende menigten en de vijandige godsdienstige leiders — schriftgeleerden, overpriesters, sadduceeën en farizeeën — die Jezus het zwijgen willen opleggen, omdat zijn boodschap van het Koninkrijk van God hun gevestigde macht bedreigt.
Lukas 19.47-48 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij leerde dagelijks in den tempel; en de overpriesters, en de Schriftgeleerden, en de oversten des volks zochten Hem te doden.En zij vonden niet, wat zij doen zouden; want al het volk hing Hem aan, en hoorde Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER289
Het gezag van de Messias Jezus betwist
In de tempel van Jeruzalem betwisten de religieuze leiders openlijk het gezag van Jezus. Met een slimme wedervraag over de doop van Johannes brengt hij hen tot zwijgen en legt hij hun kwade trouw bloot. Deze synoptische episode (Mt 21.23-27; Mc 11.27-33; Lc 20.1-8) toont het groeiende verzet van de autoriteiten tegen de Messias tijdens zijn laatste week vóór de arrestatie.
Johannes 7.46 (De Heilige Schrift 1917) :De dienaars antwoordden: Nooit heeft een mens alzo gesproken, gelijk deze Mens.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER296
De vragen van de wetgeleerden
In de laatste week vóór zijn lijden wordt Jezus door wetgeleerden ondervraagd over het grootste gebod. Hij vat de hele Wet samen in twee beginselen: God liefhebben en zijn naaste liefhebben. Een oprechte schriftgeleerde erkent de juistheid van dit antwoord, en Jezus zegt hem dat hij niet ver van het Koninkrijk is. Het artikel nuanceert het beeld van het farizeïsme en nodigt uit tot een geloof dat in liefde wordt geleefd in plaats van in wettisch denken.
Johannes 3.1 (De Heilige Schrift 1917) :En er was een mens uit de Farizeen, wiens naam was Nicodemus, een overste der Joden;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER297
De messiaanse waardigheid van Jezus
In de voorhof van de tempel van Jeruzalem ondervraagt Jezus op de dinsdag vóór zijn lijden de farizeeën over de identiteit van de Messias. Door Psalm 110 aan te halen, onthult hij dat de Messias tegelijk Zoon van David is naar het vlees en eeuwige Heer naar zijn goddelijkheid. Zo brengt hij zijn tegenstanders in verwarring, die zonder antwoord blijven. Een fundamentele christologische uitspraak over de dubbele natuur van Jezus.
Mattheüs 22.41-46 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu de Farizeen samenvergaderd waren, vraagde hun Jezus,En zeide: Wat dunkt u van den Christus? Wiens Zoon is Hij? Zij zeiden tot Hem: Davids Zoon.Hij zeide tot hen: Hoe noemt Hem dan David, in den Geest, zijn Heere? zeggende:De Heere heeft gezegd tot Mijn Heere: Zit aan Mijn rechter hand, totdat Ik Uw vijanden zal gezet hebben tot een voetbank Uwer voeten.Indien Hem dan David noemt zijn Heere, hoe is Hij zijn Zoon?En niemand kon Hem een woord antwoorden; noch iemand durfde Hem van dien dag aan iets meer vragen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER299
De gave van de arme weduwe
In de tempel van Jeruzalem ziet Jezus hoe een arme weduwe twee kleine muntjes in de schatkist legt, alles wat zij bezit. In tegenstelling tot de rijken, die met vertoon van hun overvloed geven, brengt zij haar volledige levensonderhoud als gave. Jezus verklaart dat zij meer heeft gegeven dan alle anderen, waarmee Hij de menselijke maatstaven van waarde omkeert. Dit verhaal, overgeleverd door Marcus (12.41-44) en Lucas (21.1-4), leert dat ware vrijgevigheid niet wordt gemeten aan de hoeveelheid die men geeft, maar aan de gezindheid van het hart en het gebrachte offer.
Lukas 21.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :En opziende, zag Hij de rijken hun gaven in de schatkist werpen.En Hij zag ook een zekere arme weduwe twee kleine penningen daarin werpen.En Hij zeide: Waarlijk, Ik zeg u, dat deze arme weduwe meer dan allen heeft ingeworpen.Want die allen hebben van hun overvloed geworpen tot de gaven Gods; maar deze heeft van haar gebrek, al den leeftocht, dien zij had, daarin geworpen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER313
Jezus, de Messias, wast de voeten van zijn leerlingen
Dit artikel analyseert de voetwassing door Jezus, een uitzonderlijke daad die door Johannes wordt verteld. Zij symboliseert de omkering van de menselijke waarden en illustreert de kernboodschap van Jezus: dienen uit liefde. Deze gebeurtenis, die in Jeruzalem plaatsvindt tijdens de laatste paasmaaltijd, onthult aan zijn discipelen de ware zending van Jezus door zijn kruisiging te voorspellen.
Johannes 13.4-11 (De Heilige Schrift 1917) :Stond op van het avondmaal, en legde Zijn klederen af, en nemende een linnen doek, omgordde Zichzelven.Daarna goot Hij water in het bekken, en begon de voeten der discipelen te wassen, en af te drogen met den linnen doek, waarmede Hij omgord was.Hij dan kwam tot Simon Petrus; en die zeide tot Hem: Heere, zult Gij mij de voeten wassen?Jezus antwoordde en zeide tot hem: Wat Ik doe, weet gij nu niet, maar gij zult het na dezen verstaan.Petrus zeide tot Hem: Gij zult mijn voeten niet wassen in der eeuwigheid! Jezus antwoordde hem: Indien Ik u niet wasse, gij hebt geen deel met Mij.Simon Petrus zeide tot Hem: Heere, niet alleen mijn voeten, maar ook de handen en het hoofd.Jezus zeide tot hem: Die gewassen is, heeft niet van node, dan de voeten te wassen, maar is geheel rein. En gijlieden zijt rein, doch niet allen.Want Hij wist, wie Hem verraden zou; daarom zeide Hij: Gij zijt niet allen rein.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER321
Persoonlijk gesprek met zijn discipelen
Het artikel analyseert de laatste ontmoetingen van Jezus met zijn discipelen en benadrukt hun geestelijke verandering door de goddelijke openbaring. Jezus noemt hen vrienden, geen dienaren, en legt zo de nadruk op het belang van de liefde en van de goddelijke zending. Het verhaal nodigt uit om verkiezing en zending in een theologische continuïteit te zien.
Johannes 14.1-15 (De Heilige Schrift 1917) :Uw hart worde niet ontroerd; gijlieden gelooft in God, gelooft ook in Mij.In het huis Mijns Vaders zijn vele woningen; anderszins zo zou Ik het u gezegd hebben; Ik ga heen om u plaats te bereiden.En zo wanneer Ik heen zal gegaan zijn, en u plaats zal bereid hebben, zo kome Ik weder en zal u tot Mij nemen, opdat gij ook zijn moogt, waar Ik ben.En waar Ik heenga, weet gij, en den weg weet gij.Thomas zeide tot Hem: Heere, wij weten niet, waar Gij heengaat; en hoe kunnen wij den weg weten?Jezus zeide tot hem: Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven. Niemand komt tot den Vader, dan door Mij.Indien gijlieden Mij gekend hadt, zo zoudt gij ook Mijn Vader gekend hebben; en van nu kent gij Hem, en hebt Hem gezien.Filippus zeide tot Hem: Heere, toon ons den Vader, en het is ons genoeg.Jezus zeide tot hem: Ben Ik zo langen tijd met ulieden, en hebt gij Mij niet gekend, Filippus? Die Mij gezien heeft, die heeft den Vader gezien; en hoe zegt gij: Toon ons den Vader?Gelooft gij niet, dat Ik in den Vader ben, en de Vader in Mij is? De woorden, die Ik tot ulieden spreek, spreek Ik van Mijzelven niet, maar de Vader, Die in Mij blijft, Dezelve doet de werken.Gelooft Mij, dat Ik in den Vader ben en de Vader in Mij is; en indien niet, zo gelooft Mij om de werken zelve.Voorwaar, voorwaar zeg Ik ulieden: Die in Mij gelooft, de werken, die Ik doe, zal hij ook doen, en zal meerder doen, dan deze; want Ik ga heen tot Mijn Vader.En zo wat gij begeren zult in Mijn Naam, dat zal Ik doen; opdat de Vader in den Zoon verheerlijkt worde.Zo gij iets begeren zult in Mijn Naam, Ik zal het doen.Indien gij Mij liefhebt, zo bewaart Mijn geboden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
-
ANN017
De doopsels
Het artikel onderzoekt de verschillende dopen in het Nieuwe Testament, van Johannes de Doper tot Jezus en Paulus. Het belicht hoe elke doop een markering is…
-
ANN029
Het conflict tussen de aanhangers van Johannes en Jezus
Het artikel behandelt de spanningen tussen de leerlingen van Johannes de Doper en die van Jezus, twee centrale bijbelse figuren, en benadrukt hun bedieningen…
-
ANN063
Enon en Betanië aan de overkant van de Jordaan
Dit artikel onderzoekt Betanië en Enon, belangrijke plaatsen van dopen in het Evangelie volgens Johannes, terwijl moderne hypothesen proberen deze te lokaliseren…
-
ANN075
De verkopers uit de tempel verdreven
Het artikel onderzoekt het voorval waarin Jezus de kooplieden uit de tempel verdrijft, een gebeurtenis die in de Evangeliën van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes verschillend wordt verteld. Terwijl…
-
ANN088
De twee zalvingen van Jezus, de Messias
Het artikel analyseert de zalvingen van Jezus, de Messias, in de Evangeliën en laat het contrast zien tussen de waarden van Jezus en die van Simon, de farizeeër. Het onderstreept de…
Bediening in Galilea
De bediening van Jezus in Galilea is een van de rijkste en best gedocumenteerde perioden van zijn openbare leven. In dit noordelijke gebied van Israël begint Jezus te prediken, zijn eerste discipelen te roepen en zijn eerste wonderen en tekenen te verrichten, waarmee hij de grondslagen van zijn boodschap legt.
Deze periode omvat belangrijke gebeurtenissen als de roeping van de apostelen, de eerste genezingen en wonderen, met name in Kafarnaüm, en de beroemde Bergrede – de grondleggende toespraak waarin Jezus de ethiek van de discipel uiteenzet en de grote morele en geestelijke richtlijnen van het geloof herdefinieert.
De vier evangeliën, en in het bijzonder de synoptische, bieden elkaar aanvullende verhalen over deze beslissende fase. Men ziet er ook de eerste spanningen met de Farizeeën en de religieuze autoriteiten, die de komende conflicten aankondigen.
De Galilese bediening bestuderen betekent Jezus in actie vatten: leraar, genezer, verzamelaar van een gemeenschap. Het is het onmisbare vertrekpunt om het vervolg van zijn zending en het ontstaan van de beweging die hij in gang zet te begrijpen.
-
PER048
De terugkeer naar Galilea
Het artikel beschrijft Jezus' terugkeer naar Galilea aan de hand van de evangeliën en belangrijke plaatsen als Kafarnaüm en Nazaret. Het legt uit hoe deze reizen het begin markeerden van een meer gerichte en invloedrijke bediening.
Mattheüs 4.13 (De Heilige Schrift 1917) :En Nazareth verlaten hebbende, is komen wonen te Kapernaum, gelegen aan de zee, in de landpale van Zebulon en Nafthali;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER049
Aankomst in Kafarnaüm in Galilea
Het artikel onderzoekt Jezus' bediening in Kafarnaüm, zijn thuisbasis in Galilea, die vaak in de evangeliën wordt genoemd. Verschillende leerlingen woonden er en de stad diende als uitvalsbasis voor zijn verkondiging.
Mattheüs 4.13 (De Heilige Schrift 1917) :En Nazareth verlaten hebbende, is komen wonen te Kapernaum, gelegen aan de zee, in de landpale van Zebulon en Nafthali;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER050
De moeilijkheden in Nazaret
Het artikel onderzoekt Jezus' terugkeer naar Nazaret, waar hij op het ongeloof van zijn dorpsgenoten stuit. Hoewel hij na zijn wonderen in Kafarnaüm als de Messias wordt gezien, wijzen zij hem af. Zo wordt het gezegde geïllustreerd dat niemand profeet is in eigen land.
Lukas 4.16-30 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij kwam te Nazareth, daar Hij opgevoed was, en ging, naar Zijn gewoonte, op den dag des sabbats in de synagoge; en stond op om te lezen.En Hem werd gegeven het boek van den profeet Jesaja; en als Hij het boek opengedaan had, vond Hij de plaats, daar geschreven was:De Geest des Heeren is op Mij, daarom heeft Hij Mij gezalfd; Hij heeft Mij gezonden, om den armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen, die gebroken zijn van hart; (4:19) Om den gevangenen te prediken loslating, en den blinden het gezicht, om de verslagenen heen te zenden in vrijheid;om te prediken het aangename jaar des Heeren.En als Hij het boek toegedaan en den dienaar wedergegeven had, zat Hij neder; en de ogen van allen in de synagoge waren op Hem geslagen.En Hij begon tot hen te zeggen: Heden is deze Schrift in uw oren vervuld.En zij gaven Hem allen getuigenis, en verwonderden zich over de aangename woorden, die uit Zijn mond voortkwamen; en zeiden: Is deze niet de Zoon van Jozef?En Hij zeide tot hen: Gij zult zonder twijfel tot Mij dit spreekwoord zeggen: Medicijnmeester! genees Uzelven; al wat wij gehoord hebben, dat in Kapernaum geschied is, doe dat ook hier in Uw vaderland.En Hij zeide: Voorwaar Ik zeg u, dat geen profeet aangenaam is in zijn vaderland.Maar Ik zeg u in der waarheid: Er waren vele weduwen in Israel in de dagen van Elias, toen de hemel drie jaren en zes maanden gesloten was, zodat er grote hongersnood werd over het gehele land.En tot geen van haar werd Elias gezonden, dan naar Sarepta Sidonis, tot een vrouw, die weduwe was.En er waren vele melaatsen in Israel, ten tijde van den profeet Elisa; en geen van hen werd gereinigd, dan Naaman, de Syrier.En zij werden allen in de synagoge met toorn vervuld, als zij dit hoorden.En opstaande, wierpen zij Hem uit, buiten de stad, en leidden Hem op den top des bergs, op denwelken hun stad gebouwd was, om Hem van de steilte af te werpen.Maar Hij, door het midden van hen doorgegaan zijnde, ging weg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER059
Talrijke genezingen in de avond
Dit artikel verklaart een episode uit de evangeliën waarin Jezus in Kafarnaüm verschillende mensen geneest, wat zijn goddelijke macht en gezag laat zien. De gebeurtenis vindt plaats na de sabbat en trekt een menigte aan die vol bewondering is en door zijn daden geboeid raakt.
Mattheüs 8.16-17 (De Heilige Schrift 1917) :En als het laat geworden was, hebben zij velen, van den duivel bezeten, tot Hem gebracht, en Hij wierp de boze geesten uit met den woorde, en Hij genas allen, die kwalijk gesteld waren;Opdat vervuld zou worden, dat gesproken was door Jesaja, den profeet, zeggende: Hij heeft onze krankheden op Zich genomen, en onze ziekten gedragen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER062
Prediking in Galilea
Het artikel beschrijft Jezus' prediking in Galilea en benadrukt zijn onderwijs in de synagogen en de invloed van zijn wonderen op de menigten. Zijn leerlingen vergezellen hem, terwijl de religieuze autoriteiten zich blijven afvragen wie hij is.
Mattheüs 4.23-25 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus omging geheel Galilea, lerende in hun synagogen en predikende het Evangelie des Koninkrijks, en genezende alle ziekte en alle kwale onder het volk.En Zijn gerucht ging van daar uit in geheel Syrie; en zij brachten tot Hem allen, die kwalijk gesteld waren, met verscheidene ziekten en pijnen bevangen zijnde, en van den duivel bezeten, en maanzieken en geraakten; en Hij genas dezelve.En vele scharen volgden Hem na, van Galilea en van Dekapolis, en van Jeruzalem, en van Judea, en van over de Jordaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER064
De faam van Jezus de Messias verspreidt zich in Galilea
Het artikel bespreekt de groeiende populariteit van Jezus in Galilea, versterkt door zijn verklaring de zonden van een verlamde te vergeven. Daarmee bevestigt hij zijn goddelijkheid en veroorzaakt hij spanningen met de religieuze autoriteiten.
Markus 1.45 (De Heilige Schrift 1917) :Maar hij uitgegaan zijnde, begon vele dingen te verkondigen, en dat woord te verbreiden, alzo dat Hij niet meer openbaar in de stad kon komen, maar was buiten in de woeste plaatsen; en zij kwamen tot Hem van alle kanten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER068
Vraag over de omgang met zondaars
Het artikel analyseert de kritiek van de farizeeën op Jezus' verdraagzaamheid tegenover zondaars. Zij proberen hem in diskrediet te brengen nu zijn populariteit groeit.
Markus 2.16-17 (De Heilige Schrift 1917) :En de Schriftgeleerden en de Farizeen, ziende Hem eten met de tollenaren en zondaren, zeiden tot Zijn discipelen: Wat is het, dat Hij met de tollenaren en zondaren eet en drinkt?En Jezus, dat horende, zeide tot hen: Die gezond zijn, hebben den medicijnmeester niet van node, maar die ziek zijn. Ik ben niet gekomen, om te roepen rechtvaardigen, maar zondaars tot bekering.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER073
De prediking in Galilea gaat door
Het artikel behandelt Jezus' prediking in Galilea in het jaar 31 en zijn groeiende bekendheid ondanks afwijzing door de godsdienstige autoriteiten. Hij werkte volgens de evangeliën vooral in Kafarnaüm, predikte in synagogen en verrichtte veel wonderen. Dit trekt ook buiten Galilea menigten aan.
Markus 1.38-39 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot hen: Laat ons in de bijliggende vlekken gaan, opdat Ik ook daar predike; want daartoe ben Ik uitgegaan.En Hij predikte in hun synagogen, door geheel Galilea, en wierp de duivelen uit.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER077
De genezing van de man met de verlamde hand
Perikoop 77 beschrijft de genezing van een man met een verlamde hand in de synagoge van Kafarnaüm, op een sabbat in het jaar 31. Deze gebeurtenis, verteld door Matteüs, Marcus en Lucas, onthult de groeiende spanning tussen Jezus en de farizeeën. Zij zoeken een beschuldiging tegen hem en weigeren de verrichte wonderen te zien. Het jaar 31 eindigt met een breuk tussen Jezus en de Joodse godsdienstige leiders.
Mattheüs 12.9-13 (De Heilige Schrift 1917) :En van daar voortgaande, kwam Hij in hun synagoge.En ziet, er was een mens, die een dorre hand had, en zij vraagden Hem, zeggende: Is het ook geoorloofd op de sabbatdagen te genezen? (opdat zij Hem mochten beschuldigen).En Hij zeide tot hen: Wat mens zal er zijn onder u, die een schaap heeft, en zo datzelve op een sabbatdag in een gracht valt, die hetzelve niet zal aangrijpen en uitheffen?Hoe veel gaat nu een mens een schaap te boven? Zo is het dan op de sabbatdagen geoorloofd wel te doen.Toen zeide Hij tot dien mens: Strek uw hand uit; en hij strekte ze uit, en zij werd hersteld, gezond gelijk de andere.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER079
Talrijke genezingen in Galilea
Perikoop 79 beschrijft de talrijke genezingen die Jezus in het jaar 31 in Galilea, rond Kafarnaüm, verricht. Voor menigten uit heel Israël geneest Jezus zieken en verkondigt hij het heil, waarbij hij om discretie vraagt. Matteüs verbindt deze gebeurtenissen met de profetie van Jesaja 42.1-4 en ziet daarin een openbaring van de Drie-eenheid. Zijn groeiende bekendheid contrasteert met de toenemende tegenstand van de farizeeën, die jaloers zijn op zijn invloed op het volk.
Mattheüs 12.15-21 (De Heilige Schrift 1917) :Maar Jezus, dat wetende, vertrok van daar, en vele scharen volgden Hem, en Hij genas ze allen.En Hij gebood hun scherpelijk, dat zij Hem niet openbaar maken zouden;Opdat vervuld zou worden, hetgeen gesproken is door Jesaja, den profeet, zeggende:Ziet, Mijn Knecht, Welken Ik verkoren heb, Mijn Beminde, in Welken Mijn ziel een welbehagen heeft; Ik zal Mijn Geest op Hem leggen, en Hij zal het oordeel den heidenen verkondigen.Hij zal niet twisten, noch roepen, noch zal er iemand Zijn stem op de straten horen.Het gekrookte riet zal Hij niet verbreken, en het rokende lemmet zal Hij niet uitblussen, totdat Hij het oordeel zal uitbrengen tot overwinning.En in Zijn Naam zullen de heidenen hopen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER080
De keuze van de twaalf apostelen
Jezus kiest twaalf leerlingen uit zijn volgelingen en geeft hun de titel apostel, een Grieks woord dat ‘uitgezonden met een opdracht’ betekent. Deze keuze, na een nacht van gebed, komt overeen met het aantal stammen van Israël. De Twaalf ontvangen gezag om te genezen en het heil te verkondigen en vormen het fundament van de toekomstige kerk. Het artikel onderzoekt de herkomst van het woord, Jezus' gebed, de vraag naar zijn alwetendheid en het geval van Judas Iskariot.
Mattheüs 9.38 (De Heilige Schrift 1917) :Bidt dan den Heere des oogstes, dat Hij arbeiders in Zijn oogst uitstote.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER115
Jezus, de Messias, verwijt verschillende steden hun gedrag
Jezus verwijt de steden Chorazin, Betsaïda en Kafarnaüm dat zij zich niet hebben bekeerd, ondanks de vele wonderen die er zijn verricht. Hij vergelijkt hen ongunstig met de heidense steden Tyrus, Sidon en zelfs Sodom en verklaart dat die tot inkeer zouden zijn gekomen. Deze passage benadrukt dat de verantwoordelijkheid evenredig is aan de ontvangen openbaring en dat het afwijzen van het Evangelie eeuwige gevolgen heeft.
Mattheüs 8.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus gekomen zijnde in het huis van Petrus, zag zijn vrouws moeder te bed liggen, hebbende de koorts.En Hij raakte haar hand aan, en de koorts verliet haar; en zij stond op, en diende henlieden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER159
De Messias Jezus zet zijn werk voort
Perikoop 159 toont Jezus die zijn bediening in Galilea voortzet, vanuit Kafarnaüm, in februari-maart van het jaar 32, vóór het derde pesachfeest. Uitsluitend steunend op Matteüs 9.35 benadrukt het artikel de voorrang van de verkondiging van het Koninkrijk boven de wonderen, de zelfstandigheid van de plaatselijke synagogen tegenover de farizeeën en de thematische methode van Matteüs, hier gecorrigeerd door de chronologie van Marcus.
Johannes 2.13 (De Heilige Schrift 1917) :En het pascha der Joden was nabij, en Jezus ging op naar Jeruzalem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER160
Het mededogen van de Messias Jezus met de menigte
Perikoop 160 analyseert Matteüs 9.36-38, waar Jezus in Kafarnaüm diep bewogen is met de menigte, die „afgemat en verstrooid was als schapen zonder herder”. Het Griekse woord „splagchnizomai” drukt een diep, innerlijk medelijden uit dat Jezus ertoe aanzet te onderwijzen, te genezen en te voeden, in tegenstelling tot de onverschilligheid van de religieuze leiders. Dit medelijden wordt een voorbeeld voor de discipelen.
Mattheüs 9.36 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, de scharen ziende, werd innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, gelijk schapen, die geen herder hebben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER177
Het werk van de Messias Jezus in Galilea
Het artikel onderzoekt de strategische beslissing van Jezus om zijn bediening in Galilea uit te oefenen om de vijandigheid in Judea te vermijden. Johannes benadrukt het voornemen van de religieuze autoriteiten om Jezus te doden, terwijl de synoptische evangeliën deze dreiging impliciet vermelden.
Johannes 7.1 (De Heilige Schrift 1917) :En na dezen wandelde Jezus in Galilea; want Hij wilde in Judea niet wandelen, omdat de Joden Hem zochten te doden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER205
Jezus de Messias zet zijn tocht door Galilea voort
Perikoop 205 schetst het langdurige verblijf van Jezus de Messias in Galilea, in de streek van Kafarnaüm, gedurende ongeveer zes maanden vóór zijn definitieve vertrek naar Jeruzalem op 3 oktober 32 n.Chr. Alleen Johannes vermeldt deze reizen en onthult het voornemen van de godsdienstige leiders om Jezus te doden, terwijl zijn discipelen nog moeite hebben te begrijpen wat hem te wachten staat. Dit gedeelte vormt de overgang naar het Loofhuttenfeest in Jeruzalem.
Markus 9.30 (De Heilige Schrift 1917) :En van daar weggaande, reisden zij door Galilea; en Hij wilde niet, dat het iemand wist.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Wonderen van Jezus
De wonderen van Jezus nemen een centrale plaats in de evangelieverhalen in. Genezingen, uitdrijvingen, de vermenigvuldiging van de broden, de opwekking van doden: deze krachtige daden doortrekken de hele bediening van Jezus, van zijn begin in Galilea tot de week van het lijden in Jeruzalem. Ze vormen een van de rijkste bronnen om te begrijpen wie Jezus is en wat hij gekomen is te volbrengen.
Deze tekenen zijn geen eenvoudige machtsvertoningen. Ze openbaren de aard van het Koninkrijk van God, antwoorden op menselijke ellende en wekken geloof, vragen of tegenstand op – met name van de Farizeeën en de religieuze autoriteiten. In het licht van de bijbelse profetieën gelezen bevestigen ze de messiaanse identiteit van Jezus.
De vier evangeliën berichten over deze gebeurtenissen vanuit elkaar aanvullende gezichtspunten. De studie van de wonderen nodigt dus uit de synoptische en johanneïsche verhalen met elkaar te vergelijken, hun joodse culturele context te onderzoeken en hun theologische draagwijdte voor het christelijk geloof te meten.
-
CTD061
De schoonmoeder van Petrus
Het artikel analyseert de evangelieverhalen over de genezing van de schoonmoeder van Petrus en belicht de verschillen tussen Matteüs, Marcus en Lucas. Het onderzoekt de theologische gevolgen van die verschillen en wijst op de rijkdom die elk verhaal inbrengt.
Lukas 4.38-39 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, opgestaan zijnde uit de synagoge, ging in het huis van Simon; en Simons vrouws moeder was met een grote koorts bevangen, en zij baden Hem voor haar.En staande boven haar, bestrafte Hij de koorts, en de koorts verliet haar; en zij van stonde aan opstaande, diende henlieden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD062
Een verlamde gedragen door vier mannen
Het artikel onderzoekt de verschillen tussen de verhalen van Matteüs en Marcus over de genezing van de verlamde man door Jezus. Hoewel de verhalen uiteenlopen, benadrukt het artikel dat zij elkaar aanvullen, en de individuele gezichtspunten van de auteurs onder goddelijke inspiratie weerspiegelen, wat een rijk beeld van de gebeurtenissen geeft.
Markus 2.3-12 (De Heilige Schrift 1917) :En er kwamen sommigen tot Hem, brengende een geraakte, die van vier gedragen werd.En niet kunnende tot Hem genaken, overmits de schare, ontdekten zij het dak, waar Hij was; en dat opgebroken hebbende, lieten zij het beddeken neder, daar de geraakte op lag.En Jezus, hun geloof ziende, zeide tot den geraakte: Zoon, uw zonden zijn u vergeven.En sommigen van de Schriftgeleerden zaten aldaar, en overdachten in hun harten:Wat spreekt Deze aldus gods lasteringen? Wie kan de zonden vergeven, dan alleen God?En Jezus, terstond in Zijn geest bekennende, dat zij alzo in zichzelven overdachten, zeide tot hen: Wat overdenkt gij deze dingen in uw harten?Wat is lichter, te zeggen tot den geraakte: De zonden zijn u vergeven, of te zeggen: Sta op, en neem uw beddeken op, en wandel?Doch opdat gij moogt weten, dat de Zoon des mensen macht heeft, om de zonden op de aarde te vergeven (zeide Hij tot den geraakte):Ik zeg u: Sta op, en neem uw beddeken op, en ga heen naar uw huis.En terstond stond hij op, en het beddeken opgenomen hebbende, ging hij uit in aller tegenwoordigheid; zodat zij zich allen ontzetten en verheerlijkten God, zeggende: Wij hebben nooit zulks gezien!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD064
De vrouw met bloedvloeiing
Het artikel onderzoekt het verhaal van de vrouw met de bloedvloeiing in Matteüs, Marcus en Lucas. Elk Evangelie geeft een licht afwijkende versie van de gebeurtenis, met uiteenlopende details, maar benadrukt het geloof van de vrouw en de genezende macht van Jezus. De Evangeliën vullen elkaar aan om een volledig beeld van deze gebeurtenis te geven.
Markus 5.25-34 (De Heilige Schrift 1917) :En een zekere vrouw, die twaalf jaren den vloed des bloeds gehad had,En veel geleden had van vele medicijnmeesters, en al het hare daaraan ten koste gelegd en geen baat gevonden had, maar met welke het veeleer erger geworden was;Deze van Jezus horende, kwam onder de schare van achteren, en raakte Zijn kleed aan;Want zij zeide: Indien ik maar Zijn klederen mag aanraken, zal ik gezond worden.En terstond is de fontein haars bloeds opgedroogd, en zij gevoelde aan haar lichaam, dat zij van die kwaal genezen was.En terstond Jezus, bekennende in Zichzelven de kracht, die van Hem uitgegaan was, keerde Zich om in de schare, en zeide: Wie heeft Mijn klederen aangeraakt?En Zijn discipelen zeiden tot Hem: Gij ziet, dat de schare U verdringt, en zegt Gij: Wie heeft Mij aangeraakt?En Hij zag rondom om haar te zien, die dat gedaan had.En de vrouw, vrezende en bevende, wetende, wat aan haar geschied was, kwam en viel voor Hem neder, en zeide Hem al de waarheid.En Hij zeide tot haar: Dochter, uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede, en zijt genezen van deze uw kwaal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD065
Het dochtertje van Jaïrus
Het artikel bespreekt de ogenschijnlijke verschillen in de evangelieverhalen over de opwekking van de dochter van Jaïrus. Matteüs, Marcus en Lucas bieden licht verschillende versies, wat leidt tot een analyse van de chronologie en van het geloof dat Jaïrus toonde. Ondanks deze verschillen ligt de nadruk op Jezus' wonder en de boodschap van geloof die Hij overbrengt.
Mattheüs 9.18 (De Heilige Schrift 1917) :Als Hij deze dingen tot hen sprak, ziet, een overste kwam en aanbad Hem, zeggende: Mijn dochter is nu terstond gestorven, doch kom en leg Uw hand op haar, en zij zal leven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD066
Wat zegt Jezus tegen de dochter van Jaïrus?
Het artikel analyseert het verhaal van de opwekking van de dochter van Jaïrus door Jezus, zoals besproken in drie Evangeliën. De verhalen van Marcus, Matteüs en Lucas, die vaak als tegenstrijdig worden beschouwd, worden gepresenteerd als elkaar aanvullend. Door de details van elk evangelie te vergelijken, toont het artikel dat er geen tegenspraak is, maar een verscheidenheid aan perspectieven op deze wonderbaarlijke gebeurtenis.
Lukas 8.54-55 (De Heilige Schrift 1917) :Maar als Hij ze allen uitgedreven had, greep Hij haar hand en riep, zeggende: Kind, sta op!En haar geest keerde weder, en zij is terstond opgestaan; en Hij gebood, dat men haar te eten geven zoude.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD075
De twee blinden
Het artikel onderzoekt de verschillen tussen de evangelieverhalen over de genezing van een of twee blinden in Jericho door Jezus. Het bekijkt Matteüs, Marcus en Lucas en verduidelijkt dat de verhalende verscheidenheid geen tegenspraak inhoudt. Het belang van het individuele gezichtspunt van de auteurs wordt benadrukt.
Mattheüs 20.30 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, twee blinden, zittende aan den weg, als zij hoorden, dat Jezus voorbijging, riepen, zeggende: Heere, Gij Zone Davids! ontferm U onzer.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR001
Water wordt wijn in Kana
Dit artikel onderzoekt het eerste wonder van Jezus, verhaald in Johannes 2.1-11. Op de bruiloft in Kana verandert Jezus water in wijn, wat zijn goddelijke natuur openbaart en zijn bediening inluidt. Maria speelt een sleutelrol door Jezus om hulp te vragen. Dit wonder symboliseert de overgang van een oud naar een nieuw verbond van genade, illustreert Gods vrijgevigheid en versterkt het geloof van de leerlingen.
Johannes 2.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :En op den derden dag was er een bruiloft te Kana in Galilea; en de moeder van Jezus was aldaar.En Jezus was ook genood, en Zijn discipelen, tot de bruiloft.En als er wijn ontbrak, zeide de moeder van Jezus tot Hem: Zij hebben geen wijn.Jezus zeide tot haar: Vrouw, wat heb Ik met u te doen? Mijn ure is nog niet gekomen.Zijn moeder zeide tot de dienaars: Zo wat Hij ulieden zal zeggen, doet dat.En aldaar waren zes stenen watervaten gesteld, naar de reiniging der Joden, elk houdende twee of drie metreten.Jezus zeide tot hen: Vult de watervaten met water. En zij vulden ze tot boven toe.En Hij zeide tot hen: Schept nu, en draagt het tot den hofmeester; en zij droegen het.Als nu de hofmeester het water, dat wijn geworden was, geproefd had (en hij wist niet, van waar de wijn was; maar de dienaren, die het water geschept hadden, wisten het), zo riep de hofmeester den bruidegom.En zeide tot hem: Alle man zet eerst den goeden wijn op, en wanneer men wel gedronken heeft, alsdan den minderen; maar gij hebt den goeden wijn tot nu toe bewaard.Dit beginsel der tekenen heeft Jezus gedaan te Kana in Galilea, en heeft Zijn heerlijkheid geopenbaard; en Zijn discipelen geloofden in Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR002
Genezing van de zoon van een koninklijke ambtenaar
Johannes 4,46-54 vertelt de genezing van de zoon van een koninklijk ambtenaar in Kana. Het wonder, door Jezus verricht met één enkel woord, illustreert geloof en goddelijke macht, en versterkt de overtuiging van de ambtenaar en zijn gezin. Dit verhaal benadrukt het belang van geloof nog voordat men wonderen ziet.
Johannes 4.46-54 (De Heilige Schrift 1917) :Zo kwam dan Jezus wederom te Kana in Galilea, waar Hij het water wijn gemaakt had. En er was een zeker koninklijk hoveling, wiens zoon krank was, te Kapernaum.Deze, gehoord hebbende, dat Jezus uit Judea in Galilea kwam, ging tot Hem, en bad Hem, dat Hij afkwame, en zijn zoon gezond maakte; want hij lag op zijn sterven.Jezus dan zeide tot hem: Tenzij dat gijlieden tekenen en wonderen ziet, zo zult gij niet geloven.De koninklijke hoveling zeide tot Hem: Heere, kom af, eer mijn kind sterft.Jezus zeide tot hem: Ga heen, uw zoon leeft. En de mens geloofde het woord, dat Jezus tot hem zeide, en ging heen.En als hij nu afging, kwamen hem zijn dienstknechten tegemoet, en boodschapten, zeggende: Uw kind leeft!Zo vraagde hij dan van hen de ure, in welke het beter met hem geworden was. En zij zeiden tot hem: Gisteren te zeven ure verliet hem de koorts.De vader bekende dan, dat het in dezelve ure was, in dewelke Jezus tot hem gezegd had: Uw zoon leeft. En hij geloofde zelf, en zijn gehele huis.Dit tweede teken heeft Jezus wederom gedaan, als Hij uit Judea in Galilea gekomen was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR003
Eerste wonderbare visvangst
De passage Lucas 5.1-11 toont Jezus' gezag en de roeping van Simon Petrus. Na een wonderbaarlijke visvangst nodigt Jezus Petrus uit visser van mensen te worden, wat de evangelische zending illustreert.
Lukas 5.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als de schare op Hem aandrong, om het Woord Gods te horen, dat Hij stond bij het meer Gennesareth.En Hij zag twee schepen aan den oever van het meer liggende, en de vissers waren daaruit gegaan, en spoelden de netten.En Hij ging in een van die schepen, hetwelk van Simon was, en bad hem, dat hij een weinig van het land afstak; en nederzittende, leerde Hij de scharen uit het schip.En als Hij afliet van spreken, zeide Hij tot Simon: Steek af naar de diepte, en werp uw netten uit om te vangen.En Simon antwoordde en zeide tot Hem: Meester, wij hebben den gehelen nacht over gearbeid, en niet gevangen; doch op Uw woord zal ik het net uitwerpen.En als zij dat gedaan hadden, besloten zij een grote menigte vissen, en hun net scheurde.En zij wenkten hun medegenoten, die in het andere schip waren, dat zij hen zouden komen helpen. En zij kwamen, en vulden beide de schepen, zodat zij bijna zonken.En Simon Petrus, dat ziende, viel neder aan de knieen van Jezus, zeggende: Heere! ga uit van mij; want ik ben een zondig mens.Want verbaasdheid had hem bevangen, en allen, die met hem waren, over de vangst der vissen, die zij gevangen hadden;En desgelijks ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeus, die medegenoten van Simon waren. En Jezus zeide tot Simon: Vrees niet; van nu aan zult gij mensen vangen.En als zij de schepen aan land gestuurd hadden, verlieten zij alles, en volgden Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR004
Genezing van de bezeten man in de synagoge van Kafarnaüm
Het artikel bespreekt de genezing door Jezus van een bezeten man in Kafarnaüm, zoals verteld in Marcus en Lucas. De onreine geest erkent Jezus als de Heilige van God en verlaat, op bevel van Christus, de man. De getuigen verbazen zich over het gezag van Jezus en zijn faam verspreidt zich. Deze verhalen onderstrepen het goddelijke gezag en de genezende kracht van Jezus.
Markus 1.23-28 (De Heilige Schrift 1917) :En er was in hun synagoge een mens, met een onreinen geest, en hij riep uit,Zeggende: Laat af, wat hebben wij met U te doen, Gij Jezus Nazarener, zijt Gij gekomen om ons te verderven? Ik ken U, wie Gij zijt, namelijk de Heilige Gods.En Jezus bestrafte hem, zeggende: Zwijg stil, en ga uit van hem.En de onreine geest, hem scheurende, en roepende met een grote stem, ging uit van hem.En zij werden allen verbaasd, zodat zij onder elkander vraagden, zeggende: Wat is dit? Wat nieuwe leer is deze, dat Hij met macht ook den onreinen geesten gebiedt, en zij Hem gehoorzaam zijn!En Zijn gerucht ging terstond uit, in het gehele omliggende land van Galilea.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR005
Genezing van de schoonmoeder van Petrus
Het artikel behandelt het wonder van de genezing van de schoonmoeder van Petrus, zoals verteld in Matteüs, Marcus en Lucas. Het belicht de genezende kracht van Jezus en zijn medelijden met de zieken, waarbij de verhalen verschillende aspecten van deze gebeurtenis onderstrepen. Jezus geneest de schoonmoeder van Petrus onmiddellijk, waarna zij hen gaat dienen. De eigen invalshoeken van de Evangeliën verrijken ons begrip van deze wonderbaarlijke daad.
Markus 1.29-31 (De Heilige Schrift 1917) :En van stonde aan uit de synagoge gegaan zijnde, kwamen zij in het huis van Simon en Andreas, met Jakobus en Johannes.En Simons vrouws moeder lag met de koorts; en terstond zeiden zij Hem van haar.En Hij, tot haar gaande, vatte haar hand, en richtte ze op; en terstond verliet haar de koorts, en zij diende henlieden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR007
De genezing van een melaatse
Het artikel analyseert de genezing van een melaatse door Jezus in Marcus 1.40-44 en Lucas 5.12-14 en onderstreept het geloof van de melaatse, het medelijden van Jezus en zijn goddelijke genezende kracht. De verhalen benadrukken de eerbied voor de religieuze wetten van die tijd.
Markus 1.40-44 (De Heilige Schrift 1917) :En tot Hem kwam een melaatse, biddende Hem, en vallende voor Hem op de knieen, en tot Hem zeggende: Indien Gij wilt, Gij kunt mij reinigen.En Jezus, met barmhartigheid innerlijk bewogen zijnde, strekte de hand uit, en raakte hem aan, en zeide tot hem: Ik wil, word gereinigd!En als Hij dit gezegd had, ging de melaatsheid terstond van hem, en hij werd gereinigd.En als Hij hem strengelijk verboden had, deed Hij hem terstond van Zich gaan;En zeide tot hem: Zie, dat gij niemand iets zegt; maar ga heen en vertoon uzelven den priester, en offer voor uw reiniging, hetgeen Mozes geboden heeft, hun tot een getuigenis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR009
Genezing van de verlamde van Betesda
Dit artikel bespreekt de genezing van de verlamde man bij Bethesda door Jezus, die Jezus' mededogen en goddelijk gezag illustreert. Het wonder, dat op een sabbat plaatsvindt, lokt een conflict uit met de strenge Joodse autoriteiten over de sabbatswetten. Met deze daad benadrukt Jezus het belang van het geloof, van geestelijke genezing en van verlossing voorbij wettische beperkingen.
Johannes 5.1-15 (De Heilige Schrift 1917) :Na dezen was een feest der Joden, en Jezus ging op naar Jeruzalem.En er is te Jeruzalem aan de Schaaps poort, een badwater, hetwelk in het Hebreeuws toegenaamd wordt Bethesda, hebbende vijf zalen.In dezelve lag een grote menigte van kranken, blinden, kreupelen, verdorden, wachtende op de roering des waters.Want een engel daalde neder op zekeren tijd in dat badwater, en beroerde het water; die dan eerst daarin kwam, na de beroering van het water, die werd gezond, van wat ziekte hij ook bevangen was.En aldaar was een zeker mens, die acht en dertig jaren krank gelegen had.Jezus, ziende dezen liggen, en wetende, dat hij nu langen tijd gelegen had, zeide tot hem: Wilt gij gezond worden?De kranke antwoordde Hem: Heere, ik heb geen mens, om mij te werpen in het badwater, wanneer het water beroerd wordt; en terwijl ik kom, zo daalt een ander voor mij neder.Jezus zeide tot hem: Sta op, neem uw beddeken op, en wandel.En terstond werd de mens gezond, en nam zijn beddeken op en wandelde. En het was sabbat op denzelven dag.De Joden zeiden dan tot dengene, die genezen was: Het is sabbat; het is u niet geoorloofd het beddeken te dragen.Hij antwoordde hun: Die mij gezond gemaakt heeft, Die heeft mij gezegd: Neem uw beddeken op, en wandel.Zij vraagden hem dan: Wie is de Mens, Die u gezegd heeft: Neem uw beddeken op, en wandel?En die gezond gemaakt was, wist niet, Wie Hij was; want Jezus was ontweken, alzo er een grote schare in die plaats was.Daarna vond hem Jezus in den tempel, en zeide tot hem: Zie, gij zijt gezond geworden; zondig niet meer, opdat u niet wat ergers geschiede.De mens ging heen, en boodschapte den Joden, dat het Jezus was, Die hem gezond gemaakt had.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR011
Genezing van de melaatse
Het artikel behandelt de genezing van een melaatse door Jezus, met nadruk op zijn mededogen en zijn eerbied voor de godsdienstige wetten. De verschillen tussen de evangelieverhalen verrijken het begrip van deze sleutelgebeurtenis in Jezus' bediening.
Mattheüs 8.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :Toen Hij nu van den berg afgeklommen was, zijn Hem vele scharen gevolgd.En ziet, een melaatse kwam, en aanbad Hem, zeggende: Heere! indien Gij wilt, Gij kunt mij reinigen.En Jezus, de hand uitstrekkende, heeft hem aangeraakt, zeggende: Ik wil, word gereinigd! En terstond werd hij van zijn melaatsheid gereinigd.En Jezus zeide tot hem: Zie, dat gij dit niemand zegt; maar ga heen, toon uzelven den priester, en offer de gave, die Mozes geboden heeft, hun tot een getuigenis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR012
Genezing van de knecht van de centurio
Het artikel onderzoekt de genezing van de knecht van de hoofdman, zoals verteld in de Evangeliën van Matteüs en Lucas. De hoofdman toont een buitengewoon geloof en hoopt op genezing door het woord van Jezus. De verhalen verschillen in de details van de ontmoeting en belichten de nederigheid en de achtenswaardigheid van de hoofdman en het medelijden van Jezus.
Lukas 7.1-10 (De Heilige Schrift 1917) :Nadat Hij nu al Zijn woorden voleindigd had, ten aanhore des volks, ging Hij in te Kapernaum.En een dienstknecht van een zeker hoofdman over honderd, die hem zeer waard was, krank zijnde, lag op zijn sterven.En van Jezus gehoord hebbende, zond hij tot Hem de ouderlingen der Joden, Hem biddende, dat Hij wilde komen, en zijn dienstknecht gezond maken.Dezen nu, tot Jezus gekomen zijnde, baden Hem ernstelijk, zeggende: Hij is waardig, dat Gij hem dat doet;Want hij heeft ons volk lief, en heeft zelf ons de synagoge gebouwd.En Jezus ging met hen. En als Hij nu niet verre van het huis was, zond de hoofdman over honderd tot Hem enige vrienden, en zeide tot Hem: Heere, neem de moeite niet; want ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak zoudt inkomen.Daarom heb ik ook mijzelven niet waardig geacht, om tot U te komen; maar zeg het met een woord, en mijn knecht zal genezen worden.Want ik ben ook een mens, onder de macht van anderen gesteld, hebbende krijgsknechten onder mij, en ik zeg tot dezen: Ga, en hij gaat; en tot den anderen: Kom! en hij komt; en tot mijn dienstknecht: Doe dat! en hij doet het.En Jezus, dit horende, verwonderde Zich over hem; en Zich omkerende, zeide tot de schare, die Hem volgde: Ik zeg ulieden: Ik heb zo groot een geloof zelfs in Israel niet gevonden.En die gezonden waren, wedergekeerd zijnde in het huis, vonden den kranken dienstknecht gezond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR013
Opwekking van de zoon van de weduwe van Naïn
Het artikel behandelt de opwekking van de zoon van de weduwe van Naïn door Jezus, die zijn medelijden en goddelijke kracht toont, zoals verteld in Lucas 7.11-17. Dit wonder wekt de erkenning van Jezus als profeet en van Gods werkzame aanwezigheid, en toont zijn macht over de dood.
Lukas 7.11-17 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde op den volgenden dag, dat Hij ging naar een stad, genaamd Nain, en met Hem gingen velen van Zijn discipelen, en een grote schare.En als Hij de poort der stad genaakte, zie daar, een dode werd uitgedragen, die een eniggeboren zoon zijner moeder was, en zij was weduwe en een grote schare van de stad was met haar.En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.En Hij ging toe, en raakte de baar aan; (de dragers nu stonden stil) en Hij zeide: Jongeling, Ik zeg u, sta op!En de dode zat overeind, en begon te spreken. En Hij gaf hem aan zijn moeder.En vreze beving hen allen, en zij verheerlijkten God, zeggende: Een groot Profeet is onder ons opgestaan, en God heeft Zijn volk bezocht.En dit gerucht van Hem ging uit in geheel Judea, en in al het omliggende land.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR014
Genezing van de blinde en stomme bezetene
Het artikel onderzoekt een wonder van Jezus dat wordt verteld in Matteüs 12:22-23 en Lucas 11:14-15, waarin hij een door een demon bezeten man geneest. De menigte is verwonderd en vraagt zich af of Jezus de Zoon van David is, de verwachte Messias. In vergelijking met Lucas benadrukt Matteüs de messiaanse erkenning door de menigte, terwijl Lucas de beschuldigingen van heulen met Beëlzebul vermeldt.
Mattheüs 12.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :Toen werd tot Hem gebracht een van den duivel bezeten, die blind en stom was; en Hij genas hem, alzo dat de blinde en stomme beide sprak en zag.En al de scharen ontzetten zich, en zeiden: Is niet Deze de Zoon van David?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR015
Genezing van de stomme bezeten man
Het artikel beschrijft de genezing van een stomme man door Jezus in Lucas 11.14-15, waaruit zijn macht over de demonen blijkt. De menigte reageert met verwondering en scepsis. Door de vergelijking met Matteüs 12.22-23 laat het artikel de uiteenlopende opvattingen over Jezus zien. De verhalen benadrukken zijn goddelijke gezag en de spanningen in zijn bediening.
Lukas 11.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij wierp een duivel uit, en die was stom. En het geschiedde, als de duivel uitgevaren was, dat de stomme sprak; en de scharen verwonderden zich.Maar sommigen van hen zeiden: Hij werpt de duivelen uit door Beelzebul, den overste der duivelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR016
De Messias Jezus stilt de storm
Dit artikel onderzoekt hoe Jezus volgens Matteüs 8.23-27, Marcus 4.35-41 en Lucas 8.22-25 een storm tot bedaren brengt en zo zijn goddelijke macht toont. De verhalen benadrukken de angstige reactie van de leerlingen en het belang van het geloof, met verschillen die het eigen perspectief van elke evangelist weerspiegelen.
Lukas 8.22-25 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde in een van die dagen, dat Hij in een schip ging, en Zijn discipelen met Hem; en Hij zeide tot hen: Laat ons overvaren aan de andere zijde van het meer. En zij staken af.En als zij voeren, viel Hij in slaap; en er kwam een storm van wind op het meer, en zij werden vol waters, en waren in nood.En zij gingen tot Hem, en wekten Hem op, zeggende: Meester, Meester, wij vergaan! en Hij, opgestaan zijnde, bestrafte den wind en de watergolven, en zij hielden op, en er werd stilte.En Hij zeide tot hen: Waar is uw geloof? Maar zij, bevreesd zijnde, verwonderden zich, zeggende tot elkander: Wie is toch Deze, dat Hij ook de winden en het water gebiedt, en zij zijn Hem gehoorzaam?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR017
Uitdrijving van de bezetene van Gadara
De uitdrijving te Gadara toont Jezus die demonen uitdrijft bij de Gerasenen, volgens Matteüs, Marcus en Lucas. De demonen erkennen Jezus als de Zoon van God en vragen om in een kudde varkens te mogen varen, die daarna verdrinkt. Deze daad toont Jezus' gezag en verlossende kracht.
Lukas 8.26-39 (De Heilige Schrift 1917) :En zij voeren voort naar het land der Gadarenen, hetwelk is tegenover Galilea.En als Hij aan het land uitgegaan was, ontmoette Hem een zeker man uit de stad, die van over langen tijd met duivelen was bezeten geweest; en was met geen klederen gekleed, en bleef in geen huis, maar in de graven.En hij, Jezus ziende, en zeer roepende, viel voor Hem neder, en zeide met een grote stem: Wat heb ik met U te doen, Jezus, Gij Zone Gods, des Allerhoogsten, ik bid U, dat Gij mij niet pijnigt!Want Hij had den onreinen geest geboden, dat hij van den mens zou uitvaren; want hij had hem menigen tijd bevangen gehad; en hij werd met ketenen en met boeien gebonden, om bewaard te zijn; en hij verbrak de banden, en werd van den duivel gedreven in de woestijnen.En Jezus vraagde hem, zeggende: Welke is uw naam? En hij zeide: Legio. Want vele duivelen waren in hem gevaren.En zij baden Hem, dat Hij hun niet gebieden zou in den afgrond heen te varen.En aldaar was een kudde veler zwijnen, weidende op den berg; en zij baden Hem, dat Hij hun wilde toelaten in dezelve te varen. En Hij liet het hun toe.En de duivelen, uitvarende van den mens, voeren in de zwijnen; en de kudde stortte van de steilte af in het meer; en versmoorde.En die ze weidden, ziende hetgeen geschied was, zijn gevlucht; en heengaande boodschapten het in de stad, en op het land.En zij gingen uit, om te zien hetgeen geschied was, en kwamen tot Jezus, en vonden den mens, van welken de duivelen uitgevaren waren, zittend aan de voeten van Jezus, gekleed en wel bij zijn verstand; en zij werden bevreesd.En ook, die het gezien hadden, verhaalden hun, hoe de bezetene was verlost geworden.En de gehele menigte van het omliggende land der Gadarenen baden Hem, dat Hij van hen wegging; want zij waren met grote vreze bevangen. En Hij, in het schip gegaan zijnde, keerde wederom.En de man, van welken de duivelen uitgevaren waren, bad Hem, dat hij mocht bij Hem zijn. Maar Jezus liet hem van Zich gaan, zeggende:Keer weder naar uw huis, en vertel, wat grote dingen u God gedaan heeft. En hij ging heen door de gehele stad, verkondigende, wat grote dingen Jezus hem gedaan had.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR018
Opwekking van het dochtertje van Jaïrus
Het artikel onderzoekt de opwekking van de dochter van Jaïrus en de genezing van een zieke vrouw door Jezus, volgens de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Het belang van het geloof in deze verhalen wordt benadrukt, evenals de verschillen en overeenkomsten in de details van de gebeurtenissen. Deze wonderen illustreren Jezus' mededogen en zijn genezende kracht.
Mattheüs 9.18-26 (De Heilige Schrift 1917) :Als Hij deze dingen tot hen sprak, ziet, een overste kwam en aanbad Hem, zeggende: Mijn dochter is nu terstond gestorven, doch kom en leg Uw hand op haar, en zij zal leven.En Jezus opgestaan zijnde, volgde hem, en Zijn discipelen.(En ziet, een vrouw die twaalf jaren het bloedvloeien gehad had, komende tot Hem van achteren, raakte den zoom Zijns kleeds aan;Want zij zeide in zichzelven: Indien ik alleenlijk Zijn kleed aanraak, zo zal ik gezond worden.En Jezus, Zich omkerende, en haar ziende, zeide: Wees welgemoed, dochter! uw geloof heeft u behouden. En de vrouw werd gezond van dezelve ure af.)En als Jezus in het huis des oversten kwam, en zag de pijpers en de woelende schare,Zeide Hij tot hen: Vertrekt; want het dochtertje is niet dood, maar slaapt. En zij belachten Hem.Als nu de schare uitgedreven was, ging Hij in, en greep haar hand; en het dochtertje stond op.En dit gerucht ging uit door dat gehele land.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR019
Genezing van de vrouw met de bloedvloeiing
Het artikel beschrijft het verhaal van een vrouw met bloedingen die door haar geloof werd genezen door het kleed van Jezus aan te raken. Deze daad toont Jezus' genezende kracht en zijn mededogen met wie in Hem geloven, zoals verhaald in de Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas.
Markus 5.25-34 (De Heilige Schrift 1917) :En een zekere vrouw, die twaalf jaren den vloed des bloeds gehad had,En veel geleden had van vele medicijnmeesters, en al het hare daaraan ten koste gelegd en geen baat gevonden had, maar met welke het veeleer erger geworden was;Deze van Jezus horende, kwam onder de schare van achteren, en raakte Zijn kleed aan;Want zij zeide: Indien ik maar Zijn klederen mag aanraken, zal ik gezond worden.En terstond is de fontein haars bloeds opgedroogd, en zij gevoelde aan haar lichaam, dat zij van die kwaal genezen was.En terstond Jezus, bekennende in Zichzelven de kracht, die van Hem uitgegaan was, keerde Zich om in de schare, en zeide: Wie heeft Mijn klederen aangeraakt?En Zijn discipelen zeiden tot Hem: Gij ziet, dat de schare U verdringt, en zegt Gij: Wie heeft Mij aangeraakt?En Hij zag rondom om haar te zien, die dat gedaan had.En de vrouw, vrezende en bevende, wetende, wat aan haar geschied was, kwam en viel voor Hem neder, en zeide Hem al de waarheid.En Hij zeide tot haar: Dochter, uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede, en zijt genezen van deze uw kwaal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR020
Genezing van twee blinden
Het artikel onderzoekt de genezing van twee blinden door Jezus (Matteüs 9.27-31), met nadruk op het belang van het geloof, de erkenning van de Messias en de verspreiding van het wonder ondanks een verbod. Dit verhaal, dat alleen bij Matteüs voorkomt, benadrukt Jezus' mededogen en macht.
Mattheüs 9.27-31 (De Heilige Schrift 1917) :En als Jezus van daar voortging, zijn Hem twee blinden gevolgd, roepende en zeggende: Gij Zone Davids, ontferm U onzer!En als Hij in huis gekomen was, kwamen de blinden tot Hem. En Jezus zeide tot hen: Gelooft gij, dat Ik dat doen kan? Zij zeiden tot Hem: Ja, Heere!Toen raakte Hij hun ogen aan, zeggende: U geschiede naar uw geloof.En hun ogen zijn geopend geworden. En Jezus heeft hun zeer gestrengelijk verboden, zeggende: Ziet, dat niemand het wete.Maar zij, uitgegaan zijnde, hebben Hem ruchtbaar gemaakt door dat gehele land.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR021
Genezing van een stomme man die door een demon bezeten is
Het wonder van Matteüs 9.32-33 beschrijft de genezing van een stomme man door Jezus, die de verwondering van de menigte wekt. Deze tekst belicht Jezus' macht over de demonische krachten.
Mattheüs 9.32-33 (De Heilige Schrift 1917) :Als dezen nu uitgingen, ziet, zo brachten zij tot Hem een mens, die stom en van den duivel bezeten was.En als de duivel uitgeworpen was, sprak de stomme. En de scharen verwonderden zich, zeggende: Er is nooit desgelijks in Israel gezien!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR022
Vermenigvuldiging van broden en vissen
De vermenigvuldiging van de broden en de vissen is een wonder dat in de Evangeliën wordt verhaald, waarbij Jezus een menigte van duizenden voedt met slechts vijf broden en twee vissen. Dit verhaal symboliseert Jezus' mededogen en goddelijke macht, en benadrukt tegelijk het belang van het geloof en van de erkenning van zijn ware geestelijke rol.
Mattheüs 14.13-21 (De Heilige Schrift 1917) :En als Jezus dit hoorde, vertrok Hij van daar te scheep, naar een woeste plaats alleen; en de scharen, dat horende, zijn Hem te voet gevolgd uit de steden.En Jezus uitgaande, zag een grote schare, en werd innerlijk met ontferming over hen bewogen, en genas hun kranken.En als het nu avond werd, kwamen Zijn discipelen tot Hem, zeggende: Deze plaats is woest, en de tijd is nu voorbijgegaan; laat de scharen van U, opdat zij heengaan in de vlekken en zichzelven spijze kopen.Maar Jezus zeide tot hen: Het is hun niet van node heen te gaan, geeft gij hun te eten.Doch zij zeiden tot Hem: Wij hebben hier niet, dan vijf broden en twee vissen.En Hij zeide: Brengt Mij dezelve hier.En Hij beval de scharen neder te zitten op het gras, en nam de vijf broden en de twee vissen, en opwaarts ziende naar den hemel, zegende dezelve; en als Hij ze gebroken had, gaf Hij de broden den discipelen, en de discipelen aan de scharen.En zij aten allen en werden verzadigd, en zij namen op, het overschot der brokken, twaalf volle korven.Die nu gegeten hadden, waren omtrent vijf duizend mannen, zonder de vrouwen en kinderen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR023
Lopen over het water
Het artikel analyseert hoe de evangeliën Jezus beschrijven als Hij over het water loopt, met nadruk op zijn goddelijkheid en het geloof van de leerlingen. Matteüs voegt de episode toe waarin ook Petrus over het water loopt, terwijl Marcus en Johannes de verwondering van de leerlingen beschrijven. De gebeurtenis illustreert Jezus' macht over de natuur en de noodzaak in Hem te geloven.
Markus 6.45-52 (De Heilige Schrift 1917) :En terstond dwong Hij Zijn discipelen in het schip te gaan, en voor henen te varen aan de andere zijde tegen over Bethsaida, terwijl Hij de schare van Zich zou laten.En als Hij aan dezelve hun afscheid gegeven had, ging Hij op den berg om te bidden.En als het nu avond was geworden, zo was het schip in het midden van de zee, en Hij was alleen op het land.En Hij zag, dat zij zich zeer pijnigden, om het schip voort te krijgen; want de wind was hun tegen; en omtrent de vierde wake des nachts, kwam Hij tot hen, wandelende op de zee, en wilde hen voorbijgaan.En zij, ziende Hem wandelen op de zee, meenden, dat het een spooksel was, en schreeuwden zeer;Want zij zagen Hem allen, en werden ontroerd; en terstond sprak Hij met hen, en zeide tot hen: Zijt welgemoed, Ik ben het; vreest niet.En Hij klom tot hen in het schip, en de wind stilde; en zij ontzetten zich bovenmate zeer in zichzelven, en waren verwonderd.Want zij hadden niet gelet op het wonder der broden; want hun hart was verhard.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR024
Genezing in Gennesaret
Het artikel onderzoekt de verhalen van Matteüs 14.34-36 en Marcus 6.53-56, die de genezingen beschrijven die Jezus in Gennesaret verrichtte. De inwoners herkennen Jezus en haasten zich de zieken bijeen te brengen, zodat zij zijn kleed konden aanraken, wat hun geloof in zijn vermogen om te genezen toont. Deze verhalen benadrukken Jezus' wonderbaarlijke macht en het belang van het geloof van de genezenen.
Mattheüs 14.34-36 (De Heilige Schrift 1917) :En overgevaren zijnde, kwamen zij in het land Gennesaret.En als de mannen van die plaats Hem werden kennende, zonden zij in dat gehele omliggende land, en brachten tot Hem allen, die kwalijk gesteld waren;En baden Hem, dat zij alleenlijk den zoom Zijns kleeds zouden mogen aanraken; en zovelen als Hem aanraakten, werden gezond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR025
Genezing van de dochter van de Kanaänitische vrouw
Dit artikel analyseert de genezing van de dochter van de Kananese vrouw door Jezus en belicht haar geloof en de uitbreiding van Jezus' boodschap tot de heidenen.
Mattheüs 15.21-28 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus van daar gaande, vertrok naar de delen van Tyrus en Sidon.En ziet, een Kananese vrouw, uit die landpalen komende, riep tot Hem, zeggende: Heere! Gij Zone Davids, ontferm U mijner! mijn dochter is deerlijk van den duivel bezeten.Doch Hij antwoordde haar niet een woord. En Zijn discipelen, tot Hem komende, baden Hem, zeggende: Laat haar van U; want zij roept ons na.Maar Hij, antwoordende, zeide: Ik ben niet gezonden, dan tot de verloren schapen van het huis Israels.En zij kwam en aanbad Hem, zeggende: Heere, help mij!Doch Hij antwoordde en zeide: Het is niet betamelijk het brood der kinderen te nemen, en den hondekens voor te werpen.En zij zeide: Ja, Heere! doch de hondekens eten ook van de brokjes die er vallen van de tafel van hun heren.Toen antwoordde Jezus, en zeide tot haar: O vrouw! groot is uw geloof; u geschiede, gelijk gij wilt. En haar dochter werd gezond van diezelfde ure.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR026
Genezing van de doofstomme
Dit artikel onderzoekt de genezing van de doofstomme door Jezus, getoond in Marcus 7.31-37, met nadruk op zijn mededogen, zijn goddelijke macht en zijn universele zending. Door symbolische gebaren en het woord 'Effata' geneest Hij een man, wat de openheid voor de goddelijke openbaring illustreert. De vurige reactie van de menigte, hoewel tegen zijn verzoek om te zwijgen in, getuigt van de impact van zijn wonderen.
Markus 7.31-37 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij wederom weggegaan zijnde van de landpalen van Tyrus en Sidon, kwam aan de zee van Galilea, door het midden der landpalen van Dekapolis.En zij brachten tot Hem een dove, die zwaarlijk sprak, en baden Hem, dat Hij de hand op hem legde.En hem van de schare alleen genomen hebbende, stak Hij Zijn vingeren in zijn oren, en gespogen hebbende, raakte Hij zijn tong aan;En opwaarts ziende naar den hemel, zuchtte Hij, en zeide tot hem: Effatha! dat is: wordt geopend!En terstond werden zijn oren geopend, en de band zijner tong werd los, en hij sprak recht.En Hij gebood hunlieden, dat zij het niemand zeggen zouden; maar wat Hij hun ook gebood, zo verkondigden zij het des te meer.En zij ontzetten zich bovenmate zeer, zeggende: Hij heeft alles wel gedaan, en Hij maakt, dat de doven horen, en de stommen spreken.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR027
De spijziging van de 4000
Het artikel vertelt over de vermenigvuldiging van de broden, waarbij Jezus op wonderbaarlijke wijze vierduizend mensen voedt. De verhalen van Matteüs en Marcus beschrijven Jezus' mededogen met de hongerige menigte, de vermenigvuldiging van zeven broden en enkele vissen, en het ophalen van zeven manden met overgebleven brokken. De verschillen betreffen de bestemmingen na de gebeurtenis: Magadan bij Matteüs en Dalmanutha bij Marcus.
Markus 8.1-10 (De Heilige Schrift 1917) :In dezelfde dagen, als er een geheel grote schare was, en zij niet hadden, wat zij eten zouden, riep Jezus Zijn discipelen tot Zich, en zeide tot hen:Ik word innerlijk met ontferming bewogen over de schare; want zij zijn nu drie dagen bij Mij gebleven, en hebben niet, wat zij eten zouden.En indien Ik hen nuchteren naar hun huis laat gaan, zo zullen zij op den weg bezwijken; want sommigen van hen komen van verre.En Zijn discipelen antwoordden Hem: Van waar zal iemand dezen met broden hier in de woestijn kunnen verzadigen?En Hij vraagde hun: Hoeveel broden hebt gij? En zij zeiden: Zeven.En Hij gebood de schare neder te zitten op de aarde, en Hij nam de zeven broden, en gedankt hebbende, brak Hij ze, en gaf ze Zijn discipelen, opdat zij ze zouden voorleggen; en zij leiden ze der schare voor.En zij hadden weinige visjes; en als Hij gezegend had, zeide Hij, dat zij ook die zouden voorleggen.En zij hebben gegeten, en zijn verzadigd geworden, en zij namen het overschot der brokken op, zeven manden.Die nu gegeten hadden, waren omtrent vier duizend; en Hij liet hen gaan.En terstond in het schip gegaan zijnde met Zijn discipelen, is Hij gekomen in de delen van Dalmanutha.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR028
Genezing van de blinde van Betsaïda
Jezus geneest een blinde in Betsaïda in een proces van twee stappen, dat de groei van het geloof symboliseert. Het gebruik van speeksel en van fysieke aanraking benadrukt Jezus' persoonlijke betrokkenheid. Het verhaal laat Jezus' mededogen zien en biedt een diep symbool van geestelijke groei.
Markus 8.22-26 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij kwam te Bethsaida; en zij brachten tot Hem een blinde, en baden Hem, dat Hij hem aanraakte.En de hand des blinden genomen hebbende, leidde Hij hem uit buiten het vlek, en spoog in zijn ogen, en leide de handen op hem, en vraagde hem, of hij iets zag.En hij, opziende, zeide: Ik zie de mensen, want ik zie hen, als bomen, wandelen.Daarna leide Hij de handen wederom op zijn ogen, en deed hem opzien. En hij werd hersteld, en zag hen allen ver en klaar.En Hij zond hem naar zijn huis, zeggende: Ga niet in het vlek, en zeg het niemand in het vlek.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR029
De verheerlijking op de berg
De gedaanteverandering, verhaald in Matteüs, Marcus en Lucas, onthult de goddelijkheid van Jezus. Hij verandert van gedaante voor Petrus, Jakobus en Johannes op een berg. Mozes en Elia verschijnen, en een stem uit de hemel verklaart dat Jezus de geliefde Zoon is. Deze verhalen benadrukken het belang van Jezus en van zijn onderwijs.
Lukas 9.28-36 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, omtrent acht dagen na deze woorden, dat Hij medenam Petrus, en Johannes, en Jakobus, en klom op den berg, om te bidden.En als Hij bad, werd de gedaante Zijns aangezichts veranderd, en Zijn kleding wit en zeer blinkende.En ziet, twee mannen spraken met Hem, welke waren Mozes en Elias.Dewelke, gezien zijnde in heerlijkheid, zeiden Zijn uitgang, dien Hij zoude volbrengen te Jeruzalem.Petrus nu, en die met hem waren, waren met slaap bezwaard; en ontwaakt zijnde, zagen zij Zijn heerlijkheid, en de twee mannen, die bij Hem stonden.En het geschiedde, als zij van Hem afscheidden, zo zeide Petrus tot Jezus: Meester, het is goed, dat wij hier zijn; en laat ons drie tabernakelen maken, voor U een, en voor Mozes een, en voor Elias een; niet wetende, wat hij zeide.Als hij nu dit zeide, kwam een wolk, en overschaduwde hen; en zij werden bevreesd, als die in de wolk ingingen.En er geschiedde een stem uit de wolk, zeggende: Deze is Mijn geliefde Zoon; hoort Hem!En als de stem geschiedde, zo werd Jezus alleen gevonden. En zij zwegen stil, en verhaalden in die dagen niemand iets van hetgeen zij gezien hadden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR030
Uitdrijving bij de epileptische jongen
Dit artikel legt uit hoe de drie synoptische evangeliën de uitdrijving vertellen van een demon uit een epileptische jongen door Jezus, nadat zijn leerlingen gefaald hadden. Elk evangelie belicht eigen aspecten en benadrukt tegelijk Jezus' macht over de demonen en het belang van geloof en gebed.
Markus 9.14-29 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij bij de discipelen gekomen was, zag Hij een grote schare rondom hen, en enige Schriftgeleerden met hen twistende.En terstond de gehele schare Hem ziende, werd verbaasd, en toelopende groetten zij Hem.En Hij vraagde den Schriftgeleerden: Wat twist gij met dezen?En een uit de schare, antwoordende, zeide: Meester, ik heb mijn zoon tot U gebracht, die een stommen geest heeft.En waar hij hem ook aangrijpt, zo scheurt hij hem, en schuimt, en knerst met zijn tanden, en verdort; en ik heb Uw discipelen gezegd dat zij hem zouden uitwerpen, en zij hebben niet gekund.En Hij antwoordden hem, en zeide: O ongelovig geslacht, hoe lang zal Ik nog bij ulieden zijn, hoe lang zal Ik u nog verdragen? Brengt hem tot Mij.En zij brachten denzelven tot Hem; en als hij Hem zag, scheurde hem terstond de geest; en hij vallende op de aarde, wentelde zich al schuimende.En Hij vraagde zijn vader: Hoe langen tijd is het, dat hem dit overkomen is? En hij zeide: Van zijn kindsheid af.En menigmaal heeft hij hem ook in het vuur en in het water geworpen, om hem te verderven; maar zo Gij iets kunt, wees met innerlijke ontferming over ons bewogen, en help ons.En Jezus zeide tot hem: Zo gij kunt geloven, alle dingen zijn mogelijk dengene, die gelooft.En terstond de vader des kinds, roepende met tranen, zeide: Ik geloof, Heere! kom mijn ongelovigheid te hulp.En Jezus ziende, dat de schare gezamenlijk toeliep, bestrafte den onreinen geest, zeggende tot hem: Gij stomme en dove geest! Ik beveel u, ga uit van hem, en kom niet meer in hem.En hij, roepende en hem zeer scheurende, ging uit; en het kind werd als dood, alzo dat velen zeiden, dat het gestorven was.En Jezus, hem bij de hand grijpende, richtte hem op; en hij stond op.En als Hij in huis gegaan was, vraagden Hem Zijn discipelen alleen: Waarom hebben wij hem niet kunnen uitwerpen?En Hij zeide tot hen: Dit geslacht kan nergens door uitgaan, dan door bidden en vasten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR031
Munt in de bek van een vis
Het artikel behandelt het wonder van de munt in de bek van een vis, dat Jezus' wijsheid toont tegenover godsdienstige eisen. In Kafarnaüm vraagt Jezus aan Petrus een munt te vangen om de belasting te betalen, om de inners van de tempelbelasting niet te kwetsen. Dit verhaal benadrukt de dubbele natuur van Jezus als Zoon van God en leert het evenwicht tussen geestelijke vrijheid en eerbied voor de tradities.
Mattheüs 17.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij te Kapernaum ingekomen waren, gingen tot Petrus die de didrachmen ontvingen, en zeiden: Uw Meester, betaalt Hij de didrachmen niet?Hij zeide: Ja. En toen hij in huis gekomen was, voorkwam hem Jezus, zeggende: Wat dunkt u, Simon! de koningen der aarde, van wie nemen zij tollen of schatting, van hun zonen, of van de vreemden?Petrus zeide tot Hem: Van de vreemden. Jezus zeide tot hem: Zo zijn dan de zonen vrij.Maar opdat wij hun geen aanstoot geven, ga heen naar de zee, werp den angel uit, en den eersten vis, die opkomt, neem, en zijn mond geopend hebbende, zult gij een stater vinden; neem dien, en geef hem aan hen voor Mij en u.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR032
Genezing van een vrouw op sabbat
Het artikel onderzoekt Lucas 13.10-21, waar Jezus op de sabbat een vrouw geneest en daarmee de kritiek van de synagogeleider uitlokt. Jezus wijst op de huichelarij van de critici en stelt dat goed doen altijd passend is. De gelijkenissen van het mosterdzaad en van het zuurdeeg illustreren de groei van het koninkrijk van God. Deze analyse benadrukt Jezus' macht en onderwijs.
Markus 4.30-32 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide: Waarbij zullen wij het Koninkrijk Gods vergelijken, of met wat gelijkenis zullen wij hetzelve vergelijken?Namelijk bij een mosterdzaad, hetwelk, wanneer het in de aarde gezaaid wordt, het minste is van al de zaden, die op de aarde zijn.En wanneer het gezaaid is, gaat het op, en wordt het meeste van al de moeskruiden, en maakt grote takken, alzo dat de vogelen des hemels onder zijn schaduw kunnen nestelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR033
Genezing van een man met waterzucht
Het artikel behandelt de genezing door Jezus van een man met waterzucht op een sabbat, volgens Lucas 14:2-6. De tekst belicht het conflict over genezingen op de sabbat en legt de nadruk op de voorrang van mededogen en barmhartigheid boven een strikte uitleg van de wet.
Markus 3.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij ging wederom in de synagoge; en aldaar was een mens, hebbende een verdorde hand.En zij namen Hem waar, of Hij op den sabbat hem genezen zou, opdat zij Hem beschuldigen mochten.En Hij zeide tot den mens, die de verdorde hand had: Sta op in het midden.En Hij zeide tot hen: Is het geoorloofd op sabbatdagen goed te doen, of kwaad te doen, een mens te behouden, of te doden? En zij zwegen stil.En als Hij hen met toorn rondom aangezien had, meteen bedroefd zijnde over de verharding van hun hart, zeide Hij tot den mens: Strek uw hand uit. En hij strekte ze uit; en zijn hand werd hersteld, gezond gelijk de andere.En de Farizeen, uitgegaan zijnde, hebben terstond met de Herodianen te zamen raad gehouden tegen Hem, hoe zij Hem doden zouden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR034
Genezing van de tien melaatsen
Lucas 17.11-19 vertelt over de genezing van tien melaatsen door Jezus. Alleen een Samaritaan komt terug om Hem te bedanken, wat thema's als geloof, gehoorzaamheid, dankbaarheid en de openheid van het heil illustreert.
Lukas 17.11-19 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij naar Jeruzalem reisde, dat Hij door het midden van Samaria en Galilea ging.En als Hij in een zeker vlek kwam, ontmoetten Hem tien melaatse mannen, welke stonden van verre;En zij verhieven hun stem, zeggende: Jezus, Meester! ontferm U onzer!En als Hij hen zag, zeide Hij tot hen: Gaat heen en vertoont uzelven den priesteren. En het geschiedde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden.En een van hen, ziende, dat hij genezen was, keerde wederom, met grote stemme God verheerlijkende.En hij viel op het aangezicht voor Zijn voeten, Hem dankende; en dezelve was een Samaritaan;En Jezus, antwoordende, zeide: Zijn niet de tien gereinigd geworden, en waar zijn de negen?En zijn er geen gevonden, die wederkeren, om Gode eer te geven, dan deze vreemdeling?En Hij zeide tot hem: Sta op, en ga heen; uw geloof heeft u behouden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR035
Genezing van de blindgeborene
Johannes 9.1-12 vertelt de genezing door Jezus van een man die blind was geboren, waarin de werken van God zichtbaar worden. Jezus gebruikt modder om te genezen, wat doet denken aan de schepping in Genesis. De gehoorzaamheid en het geloof van de man zijn essentieel voor zijn genezing. De verbazing van de gemeenschap over de wonderen benadrukt de impact en de zending van Jezus, die het geestelijke licht in de wereld brengt.
Johannes 9.1-12 (De Heilige Schrift 1917) :En voorbijgaande, zag Hij een mens, blind van de geboorte af.En Zijn discipelen vraagden Hem, zeggende: Rabbi, wie heeft er gezondigd, deze, of zijn ouders, dat hij blind zou geboren worden?Jezus antwoordde: Noch deze heeft gezondigd, noch zijn ouders, maar dit is geschied, opdat de werken Gods in hem zouden geopenbaard worden.Ik moet werken de werken Desgenen, Die Mij gezonden heeft, zolang het dag is; de nacht komt, wanneer niemand werken kan.Zolang Ik in de wereld ben, zo ben Ik het Licht der wereld.Dit gezegd hebbende, spoog Hij op de aarde, en maakte slijk uit dat speeksel, en streek dat slijk op de ogen des blinden;En zeide tot hem: Ga heen, was u in het badwater Siloam (hetwelk overgezet wordt: uitgezonden). Hij dan ging heen en wies zich, en kwam ziende.De geburen dan, en die hem te voren gezien hadden, dat hij blind was, zeiden: Is deze niet, die zat en bedelde?Anderen zeiden: Hij is het; en anderen: Hij is hem gelijk. Hij zeide: Ik ben het.Zij dan zeiden tot hem: Hoe zijn u de ogen geopend?Hij antwoordde en zeide: De Mens, genaamd Jezus, maakte slijk, en bestreek mijn ogen, en zeide tot mij: Ga heen naar het badwater Siloam, en was u. En ik ging heen, en wies mij, en ik werd ziende.Zij dan zeiden tot hem: Waar is Die? Hij zeide: Ik weet het niet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR036
Opwekking van Lazarus
Johannes 11:1-44 beschrijft de opwekking van Lazarus, die Jezus' macht over de dood en zijn menselijk mededogen illustreert. Dit wonder in Betanië openbaart het goddelijke en het mens-zijn van Jezus en versterkt het geloof van zijn leerlingen. Door Lazarus na vier dagen in het graf op te wekken, toont Jezus dat Hij de opstanding en het leven is, en nodigt Hij uit tot geloof voor het eeuwige leven.
Johannes 10.40 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij ging wederom over de Jordaan, tot de plaats, waar Johannes eerst doopte; en Hij bleef aldaar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR037
Genezing van de blinde Bartimeüs
Dit artikel onderzoekt de verhalen over de genezing van Bartimeüs in de Evangeliën. Hoewel de details verschillen (aantal blinden, identificatie van Bartimeüs, precieze plaats), blijft de kern: het geloof van de blinden en het mededogen van Jezus die hen geneest.
Markus 10.46-52 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen te Jericho. En als Hij en Zijn discipelen, en een grote schare van Jericho uitging, zat de zoon van Timeus, Bar-timeus, de blinde, aan den weg, bedelende.En horende, dat het Jezus de Nazarener was, begon hij te roepen en te zeggen: Jezus, Gij Zone Davids! ontferm U mijner.En velen bestraften hem, opdat hij zwijgen zou; maar hij riep zoveel temeer: Gij Zone Davids! ontferm U mijner.En Jezus, stil staande, zeide, dat men hem roepen zou; en zij riepen den blinde, zeggende tot hem: Heb goeden moed; sta op; Hij roept u.En hij, zijn mantel afgeworpen hebbende, stond op, en kwam tot Jezus.En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Wat wilt gij, dat Ik u doen zal? En de blinde zeide tot Hem: Rabboni! dat ik ziende mag worden.En Jezus zeide tot hem: Ga heen, uw geloof heeft u behouden. En terstond werd hij ziende, en volgde Jezus op den weg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR038
Het verdorren van de vijgenboom
In Matteüs en Marcus vervloekt Jezus een vijgenboom om geloof en gebed te onderwijzen. Zijn woord laat de boom verdorren, wat de kracht van het geloof illustreert. Marcus benadrukt ook het belang van vergeving. De twee verhalen, hoewel ze verschillen in de volgorde van de gebeurtenissen, delen dezelfde centrale les: geloof en gebed kunnen wonderen verrichten als ze zonder twijfel worden beleefd.
Markus 11.12-25 (De Heilige Schrift 1917) :En des anderen daags, als zij uit Bethanie gingen, hongerde Hem.En ziende van verre een vijgeboom, die bladeren had, ging Hij om te zien, of Hij ook iets op denzelven zou vinden; en daarbij gekomen zijnde, vond Hij niet dan bladeren; want het was de tijd der vijgen niet.En Jezus, antwoordende, zeide tot denzelven: Niemand ete enige vrucht meer van u in der eeuwigheid! En Zijn discipelen hoorden het.En zij kwamen te Jeruzalem; en Jezus, in den tempel gegaan zijnde, begon degenen, die in den tempel verkochten en kochten, uit te drijven; en de tafelen der wisselaars, en de zitstoelen dergenen, die de duiven verkochten, keerde Hij om;En liet niet toe, dat iemand enig vat door den tempel droeg.En Hij leerde, zeggende tot hen: Is er niet geschreven: Mijn huis zal een huis des gebeds genaamd worden allen volken? Maar gij hebt dat tot een kuil der moordenaren gemaakt.En de Schriftgeleerden en de overpriesters hoorden dat, en zochten, hoe zij Hem doden zouden; want zij vreesden Hem, omdat de ganse schare ontzet was over Zijn leer.En als het nu laat geworden was, ging Hij uit buiten de stad.En des morgens vroeg voorbijgaande, zagen zij, dat de vijgeboom verdord was, van de wortelen af.En Petrus, zulks indachtig geworden zijnde, zeide tot Hem: Rabbi! zie, de vijgeboom, dien Gij vervloekt hebt, is verdord.En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Hebt geloof op God.Want voorwaar zeg Ik u, dat, zo wie tot dezen berg zal zeggen: Word opgeheven en in de zee geworpen; en niet zal twijfelen in zijn hart, maar zal geloven, dat hetgeen hij zegt, geschieden zal, het zal hem geworden, zo wat hij zegt.Daarom zeg Ik u: Alle dingen, die gij biddende begeert, gelooft, dat gij ze ontvangen zult, en zij zullen u geworden.En wanneer gij staat om te bidden, vergeeft, indien gij iets hebt tegen iemand; opdat ook uw Vader, Die in de hemelen is, ulieden uw misdaden vergeve.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER053
De koninklijke ambtenaar in Kana in Galilea
Perikoop 53 vertelt het wonder dat Jezus in Kana in Galilea verricht voor een koninklijke ambtenaar die uit Kafarnaüm komt vanwege zijn zieke zoon (Johannes 4.46-54). Deze episode, gedateerd in februari-maart 31, is volgens Johannes het tweede teken in Kana. De identiteit van de ambtenaar blijft onzeker, maar de auteur vermoedt een Romeinse afkomst, wat de universele redding in Johannes' theologie illustreert. Hij mag niet worden verward met de centurio uit perikoop 110.
Johannes 4.46-54 (De Heilige Schrift 1917) :Zo kwam dan Jezus wederom te Kana in Galilea, waar Hij het water wijn gemaakt had. En er was een zeker koninklijk hoveling, wiens zoon krank was, te Kapernaum.Deze, gehoord hebbende, dat Jezus uit Judea in Galilea kwam, ging tot Hem, en bad Hem, dat Hij afkwame, en zijn zoon gezond maakte; want hij lag op zijn sterven.Jezus dan zeide tot hem: Tenzij dat gijlieden tekenen en wonderen ziet, zo zult gij niet geloven.De koninklijke hoveling zeide tot Hem: Heere, kom af, eer mijn kind sterft.Jezus zeide tot hem: Ga heen, uw zoon leeft. En de mens geloofde het woord, dat Jezus tot hem zeide, en ging heen.En als hij nu afging, kwamen hem zijn dienstknechten tegemoet, en boodschapten, zeggende: Uw kind leeft!Zo vraagde hij dan van hen de ure, in welke het beter met hem geworden was. En zij zeiden tot hem: Gisteren te zeven ure verliet hem de koorts.De vader bekende dan, dat het in dezelve ure was, in dewelke Jezus tot hem gezegd had: Uw zoon leeft. En hij geloofde zelf, en zijn gehele huis.Dit tweede teken heeft Jezus wederom gedaan, als Hij uit Judea in Galilea gekomen was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER055
De eerste wonderbare visvangst
Perikoop 55 vertelt over de eerste wonderbare visvangst, die alleen door Lucas wordt overgeleverd (Lucas 5.1-11), aan het begin van de bediening van Jezus in Galilea. Na een nacht vruchteloos vissen draagt Jezus Simon Petrus op de netten uit te werpen, wat een buitengewone vangst oplevert. Dit wonderlijke gebeuren, dat verschilt van dat in Johannes 21, lijkt de leerlingen in staat te hebben gesteld in de behoeften van hun gezinnen te voorzien voordat ze alles verlieten om Jezus te volgen, en illustreert de goddelijke voorzienigheid die elke roeping begeleidt.
1 Koningen 17.8 (De Heilige Schrift 1917) :Toen geschiedde het woord des HEEREN tot hem, zeggende:De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER063
De genezing van een melaatse.
Dit artikel onderzoekt Jezus' genezing van een melaatse, belicht zijn mededogen en messiaanse gezag en bespreekt de spanningen met de religieuze autoriteiten in Galilea.
Markus 1.40-44 (De Heilige Schrift 1917) :En tot Hem kwam een melaatse, biddende Hem, en vallende voor Hem op de knieen, en tot Hem zeggende: Indien Gij wilt, Gij kunt mij reinigen.En Jezus, met barmhartigheid innerlijk bewogen zijnde, strekte de hand uit, en raakte hem aan, en zeide tot hem: Ik wil, word gereinigd!En als Hij dit gezegd had, ging de melaatsheid terstond van hem, en hij werd gereinigd.En als Hij hem strengelijk verboden had, deed Hij hem terstond van Zich gaan;En zeide tot hem: Zie, dat gij niemand iets zegt; maar ga heen en vertoon uzelven den priester, en offer voor uw reiniging, hetgeen Mozes geboden heeft, hun tot een getuigenis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER065
Genezing van een verlamde
Het artikel behandelt Jezus' genezing van een verlamde in Kafarnaüm en benadrukt zijn goddelijkheid, die door de vergeving van zonden wordt verkondigd. Dit schokt de deskundigen in de wet en vergroot de kloof tussen Jezus en de religieuze autoriteiten.
Lukas 5.17-26 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde in een dier dagen, dat Hij leerde, en er zaten Farizeen en leraars der wet, die van alle vlekken van Galilea, en Judea, en Jeruzalem gekomen waren; en de kracht des Heeren was er om hen te genezen.En ziet, enige mannen brachten op een bed een mens, die geraakt was, en zochten hem in te brengen, en voor Hem te leggen.En niet vindende, waardoor zij hem inbrengen mochten, overmits de schare, zo klommen zij op het dak, en lieten hem door de tichelen neder met het beddeken, in het midden, voor Jezus.En Hij ziende hun geloof, zeide tot hem: Mens, uw zonden zijn u vergeven.En de Schriftgeleerden en de Farizeen begonnen te overdenken, zeggende: Wie is Deze, Die gods lastering spreekt? Wie kan de zonden vergeven, dan God alleen?Maar Jezus, hun overdenkingen bekennende, antwoordde en zeide tot hen: Wat overdenkt gij in uw harten?Wat is lichter te zeggen: Uw zonden zijn u vergeven, of te zeggen: Sta op en wandel?Doch opdat gij moogt weten, dat de Zoon des mensen macht heeft op de aarde, de zonde te vergeven (zeide Hij tot den geraakte): Ik zeg u, sta op, en neem uw beddeken op, en ga heen naar uw huis.En hij, terstond voor Hem opstaande, en opgenomen hebbende hetgeen, daar hij op gelegen had, ging heen naar zijn huis, God verheerlijkende.En ontzetting heeft hen allen bevangen, en zij verheerlijkten God, en werden vervuld met vreze, zeggende: Wij hebben heden ongelofelijke dingen gezien.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER070
De genezing van de zieke bij het bad van Betesda
Het artikel analyseert Jezus' genezing van de zieke bij het bad van Betesda op sabbat. Het toont zijn aanspraak op de positie van Heer van de sabbat en de spanningen met de farizeeën. Johannes beschrijft het wonder als een bewuste oproep om over de Joodse wetten na te denken en de misstanden in de uitleg door de godsdienstige autoriteiten aan het licht te brengen.
Johannes 5.2-16 (De Heilige Schrift 1917) :En er is te Jeruzalem aan de Schaaps poort, een badwater, hetwelk in het Hebreeuws toegenaamd wordt Bethesda, hebbende vijf zalen.In dezelve lag een grote menigte van kranken, blinden, kreupelen, verdorden, wachtende op de roering des waters.Want een engel daalde neder op zekeren tijd in dat badwater, en beroerde het water; die dan eerst daarin kwam, na de beroering van het water, die werd gezond, van wat ziekte hij ook bevangen was.En aldaar was een zeker mens, die acht en dertig jaren krank gelegen had.Jezus, ziende dezen liggen, en wetende, dat hij nu langen tijd gelegen had, zeide tot hem: Wilt gij gezond worden?De kranke antwoordde Hem: Heere, ik heb geen mens, om mij te werpen in het badwater, wanneer het water beroerd wordt; en terwijl ik kom, zo daalt een ander voor mij neder.Jezus zeide tot hem: Sta op, neem uw beddeken op, en wandel.En terstond werd de mens gezond, en nam zijn beddeken op en wandelde. En het was sabbat op denzelven dag.De Joden zeiden dan tot dengene, die genezen was: Het is sabbat; het is u niet geoorloofd het beddeken te dragen.Hij antwoordde hun: Die mij gezond gemaakt heeft, Die heeft mij gezegd: Neem uw beddeken op, en wandel.Zij vraagden hem dan: Wie is de Mens, Die u gezegd heeft: Neem uw beddeken op, en wandel?En die gezond gemaakt was, wist niet, Wie Hij was; want Jezus was ontweken, alzo er een grote schare in die plaats was.Daarna vond hem Jezus in den tempel, en zeide tot hem: Zie, gij zijt gezond geworden; zondig niet meer, opdat u niet wat ergers geschiede.De mens ging heen, en boodschapte den Joden, dat het Jezus was, Die hem gezond gemaakt had.En daarom vervolgden de Joden Jezus, en zochten Hem te doden, omdat Hij deze dingen op den sabbat deed.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER109
De genezing van een melaatse na de bergrede
Dit artikel onderzoekt de genezing van een melaatse door Jezus na de bergrede en bespreekt de uiteenlopende verslagen in de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. De genezing wordt beschreven als een uitdaging aan de strenge reinigingswetten, en het belang van het naleven van de wet van Mozes wordt benadrukt. Het artikel stelt vragen over de samenhang tussen verschillende evangelieverslagen.
Lukas 5.12-14 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij in een dier steden was, ziet, er was een man vol melaatsheid; en Jezus ziende, viel hij op het aangezicht, en bad Hem, zeggende: Heere! zo Gij wilt, Gij kunt mij reinigen.En Hij, de hand uitstrekkende, raakte hem aan; en zeide: Ik wil, word gereinigd! En terstond ging de melaatsheid van hem.En Hij gebood hem, dat hij het niemand zeggen zou; maar ga heen, zeide Hij, vertoon uzelven den priester, en offer voor uw reiniging, gelijk Mozes geboden heeft, hun tot een getuigenis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER110
De genezing van de dienaar van de Romeinse officier
Dit artikel onderzoekt de genezing door Jezus van de dienaar van een Romeinse officier in Kafarnaüm, een blijk van uitzonderlijk geloof en van Jezus’ gezag over alle volken.
Lukas 7.1-10 (De Heilige Schrift 1917) :Nadat Hij nu al Zijn woorden voleindigd had, ten aanhore des volks, ging Hij in te Kapernaum.En een dienstknecht van een zeker hoofdman over honderd, die hem zeer waard was, krank zijnde, lag op zijn sterven.En van Jezus gehoord hebbende, zond hij tot Hem de ouderlingen der Joden, Hem biddende, dat Hij wilde komen, en zijn dienstknecht gezond maken.Dezen nu, tot Jezus gekomen zijnde, baden Hem ernstelijk, zeggende: Hij is waardig, dat Gij hem dat doet;Want hij heeft ons volk lief, en heeft zelf ons de synagoge gebouwd.En Jezus ging met hen. En als Hij nu niet verre van het huis was, zond de hoofdman over honderd tot Hem enige vrienden, en zeide tot Hem: Heere, neem de moeite niet; want ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak zoudt inkomen.Daarom heb ik ook mijzelven niet waardig geacht, om tot U te komen; maar zeg het met een woord, en mijn knecht zal genezen worden.Want ik ben ook een mens, onder de macht van anderen gesteld, hebbende krijgsknechten onder mij, en ik zeg tot dezen: Ga, en hij gaat; en tot den anderen: Kom! en hij komt; en tot mijn dienstknecht: Doe dat! en hij doet het.En Jezus, dit horende, verwonderde Zich over hem; en Zich omkerende, zeide tot de schare, die Hem volgde: Ik zeg ulieden: Ik heb zo groot een geloof zelfs in Israel niet gevonden.En die gezonden waren, wedergekeerd zijnde in het huis, vonden den kranken dienstknecht gezond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER111
De opwekking van de zoon van de weduwe van Naïn
Jezus wekt in Naïn de zoon van een weduwe op en toont daarmee zijn goddelijke macht en zijn rol als profeet. De gebeurtenis, beschreven in Lucas 7:11-17, vindt plaats na de Bergrede en trekt een grote menigte aan. De dorpsbewoners zien in Jezus een groot profeet, en het nieuws verspreidt zich in Galilea en Judea.
Lukas 7.11-17 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde op den volgenden dag, dat Hij ging naar een stad, genaamd Nain, en met Hem gingen velen van Zijn discipelen, en een grote schare.En als Hij de poort der stad genaakte, zie daar, een dode werd uitgedragen, die een eniggeboren zoon zijner moeder was, en zij was weduwe en een grote schare van de stad was met haar.En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.En Hij ging toe, en raakte de baar aan; (de dragers nu stonden stil) en Hij zeide: Jongeling, Ik zeg u, sta op!En de dode zat overeind, en begon te spreken. En Hij gaf hem aan zijn moeder.En vreze beving hen allen, en zij verheerlijkten God, zeggende: Een groot Profeet is onder ons opgestaan, en God heeft Zijn volk bezocht.En dit gerucht van Hem ging uit in geheel Judea, en in al het omliggende land.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER119
De genezing van de bezetene
Het artikel onderzoekt een episode uit Jezus' bediening in Kafarnaüm, waar Hij een bezetene geneest en wordt geconfronteerd met de farizeeën, die zijn macht aan Satan toeschrijven. Jezus duidt dit aan als lastering tegen de Heilige Geest. Het laat ook zien hoe Hij gelijkenissen gebruikt om zijn leerlingen te onderwijzen.
Markus 3.20-71 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen in huis; en daar vergaderde wederom een schare, alzo dat zij ook zelfs niet konden brood eten.En als degenen, die Hem bestonden, dit hoorden, gingen zij uit, om Hem vast te houden; want zij zeiden: Hij is buiten Zijn zinnen.En de Schriftgeleerden, die van Jeruzalem afgekomen waren, zeiden: Hij heeft Beelzebul, en door den overste der duivelen werpt Hij de duivelen uit.En hen tot Zich geroepen hebbende, zeide Hij tot hen in gelijkenissen: Hoe kan de satan den satan uitwerpen?En indien een koninkrijk tegen zichzelf verdeeld is, zo kan dat koninkrijk niet bestaan.En indien een huis tegen zichzelf verdeeld is, zo kan dat huis niet bestaan.En indien de satan tegen zichzelven opstaat, en verdeeld is, zo kan hij niet bestaan, maar heeft een einde.Er kan niemand in het huis eens sterken ingaan en zijn vaten ontroven, indien hij niet eerst den sterke bindt; en alsdan zal hij zijn huis beroven.Voorwaar, Ik zeg u, dat al de zonden den kinderen der mensen zullen vergeven worden, en allerlei lasteringen, waarmede zij zullen gelasterd hebben;Maar zo wie zal gelasterd hebben tegen den Heiligen Geest, die heeft geen vergeving in der eeuwigheid, maar hij is schuldig des eeuwigen oordeels.Want zij zeiden: Hij heeft een onreinen geest.Zo kwamen dan Zijn broeders en Zijn moeder; en buiten staande, zonden zij tot Hem, en riepen Hem.En de schare zat rondom Hem; en zij zeiden tot Hem: Zie, Uw moeder en Uw broeders daar buiten zoeken U.En Hij antwoordde hun, zeggende: Wie is Mijn moeder, of Mijn broeders?En rondom overzien hebbende, die om Hem zaten, zeide Hij: Ziet, Mijn moeder en Mijn broeders.Want zo wie den wil van God doet, die is Mijn broeder, en Mijn zuster, en moeder.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER151
De Messias Jezus stilt de storm
Na een intense dag van onderwijs steekt Jezus met zijn discipelen het Meer van Tiberias over. Er breekt een hevige storm los die de boot dreigt te doen zinken. Wakker gemaakt door de in paniek geraakte discipelen gebiedt Jezus de elementen te zwijgen, en meteen valt er een grote stilte. Deze gebeurtenis, verteld door Matteüs, Marcus en Lukas, openbaart het goddelijke gezag van Jezus over de natuur en leert hoe belangrijk een onwankelbaar geloof is, zelfs midden in beproevingen.
Lukas 8.22-25 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde in een van die dagen, dat Hij in een schip ging, en Zijn discipelen met Hem; en Hij zeide tot hen: Laat ons overvaren aan de andere zijde van het meer. En zij staken af.En als zij voeren, viel Hij in slaap; en er kwam een storm van wind op het meer, en zij werden vol waters, en waren in nood.En zij gingen tot Hem, en wekten Hem op, zeggende: Meester, Meester, wij vergaan! en Hij, opgestaan zijnde, bestrafte den wind en de watergolven, en zij hielden op, en er werd stilte.En Hij zeide tot hen: Waar is uw geloof? Maar zij, bevreesd zijnde, verwonderden zich, zeggende tot elkander: Wie is toch Deze, dat Hij ook de winden en het water gebiedt, en zij zijn Hem gehoorzaam?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER152
De genezing van de bezetene van Gadara
Perikoop 152 vertelt over de genezing van de bezetene van Gadara, overgeleverd door Matteüs (8.28-34), Marcus (5.1-20) en Lucas (8.26-40). Jezus komt in het gebied van Gadara, ontmoet bezetenen die tussen de graven wonen en bevrijdt hen van de demonen door deze te laten varen in een kudde zwijnen, die in het meer verdrinkt. Deze gebeurtenis toont de soevereine macht van de Messias over de demonische machten en zijn bediening die zich uitstrekt voorbij de grenzen van Israël.
Markus 5.1-20 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen over op de andere zijde der zee, in het land der Gadarenen.En zo Hij uit het schip gegaan was, terstond ontmoette Hem, uit de graven, een mens met een onreinen geest;Dewelke zijn woning in de graven had, en niemand kon hem binden, ook zelfs niet met ketenen.Want hij was menigmaal met boeien en ketenen gebonden geweest, en de ketenen waren van hem in stukken getrokken, en de boeien verbrijzeld, en niemand was machtig om hem te temmen.En hij was altijd, nacht en dag, op de bergen en in de graven, roepende en slaande zichzelven met stenen.Als hij nu Jezus van verre zag, liep hij toe, en aanbad Hem.En met een grote stem roepende, zeide hij: Wat heb ik met U te doen, Jezus, Gij Zone Gods, des Allerhoogsten? Ik bezweer U bij God, dat Gij mij niet pijnigt!(Want Hij zeide tot hem: Gij onreine geest, ga uit van den mens!)En Hij vraagde hem: Welke is uw naam? En hij antwoordde, zeggende: Mijn naam is Legio; want wij zijn velen.En hij bad Hem zeer, dat Hij hen buiten het land niet wegzond.En aldaar aan de bergen was een grote kudde zwijnen, weidende.En al de duivelen baden Hem, zeggende: Zend ons in die zwijnen, opdat wij in dezelve mogen varen.En Jezus liet het hun terstond toe. En de onreine geesten, uitgevaren zijnde, voeren in de zwijnen; en de kudde stortte van de steilte af in de zee (daar waren er nu omtrent twee duizend), en versmoorden in de zee.En die de zwijnen weidden zijn gevlucht, en boodschapten zulks in de stad en op het land. En zij gingen uit, om te zien, wat het was, dat er geschied was.En zij kwamen tot Jezus, en zagen den bezetene zittende, en gekleed, en wel bij zijn verstand, namelijk die het legioen gehad had, en zij werden bevreesd.En die het gezien hadden, vertelden hun, wat den bezetene geschied was, en ook van de zwijnen.En zij begonnen Hem te bidden, dat Hij van hun landpalen wegging.En als Hij in het schip ging, bad Hem degene, die bezeten was geweest, dat hij met Hem mocht zijn.Doch Jezus liet hem dat niet toe, maar zeide tot hem: Ga heen naar uw huis tot de uwen, en boodschap hun, wat grote dingen u de Heere gedaan heeft, en hoe Hij Zich uwer ontfermd heeft.En hij ging heen, en begon te verkondigen in het land van Dekapolis, wat grote dingen hem Jezus gedaan had; en zij verwonderden zich allen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER153
De onderbroken genezing van de dochter van Jaïrus
Perikoop 153 vertelt het begin van de episode van het dochtertje van Jaïrus in Kafarnaüm (februari-maart 32 n.Chr.). Jaïrus, een overste van de synagoge, smeekt Jezus zijn enige dochter van 12 jaar te genezen. Maar Jezus, opgehouden door de menigte, komt niet op tijd: het meisje sterft. Dit synoptische verhaal (Mt 9.18-19; Mc 5.21-24; Lc 8.40-42) roept de vraag op naar het geloof van Jaïrus in het aangezicht van de beproeving van de dood.
Markus 5.21-24 (De Heilige Schrift 1917) :En als Jezus wederom in het schip overgevaren was aan de andere zijde, vergaderde een grote schare bij Hem; en Hij was bij de zee.En ziet, er kwam een van de oversten der synagoge, met name Jairus; en Hem ziende, viel hij aan Zijn voeten,En bad Hem zeer, zeggende: Mijn dochtertje is in haar uiterste; ik bid U, dat Gij komt en de handen op haar legt, opdat zij behouden worde, en zij zal leven.En Hij ging met hem; en een grote schare volgde Hem, en zij verdrongen Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER154
De genezing van de vrouw met bloedvloeiingen
Pericoop 154 vertelt over de genezing van een vrouw die al twaalf jaar aan bloedvloeiing leed, zoals beschreven door Matteüs, Marcus en Lucas. In Kafarnaüm raakt zij onopvallend het kleed van Jezus aan, terwijl Hij onderweg is naar het huis van Jaïrus. Zij wordt op slag genezen en door Jezus publiekelijk herkend, die verklaart: 'Uw geloof heeft u gered.' Het artikel vergelijkt de drie synoptische verslagen en onderzoekt de theologische, christologische en sociale betekenis van dit geloofswonder.
Mattheüs 9.20-22 (De Heilige Schrift 1917) :(En ziet, een vrouw die twaalf jaren het bloedvloeien gehad had, komende tot Hem van achteren, raakte den zoom Zijns kleeds aan;Want zij zeide in zichzelven: Indien ik alleenlijk Zijn kleed aanraak, zo zal ik gezond worden.En Jezus, Zich omkerende, en haar ziende, zeide: Wees welgemoed, dochter! uw geloof heeft u behouden. En de vrouw werd gezond van dezelve ure af.)De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER155
De genezing van het dochtertje van Jaïrus
Perikoop 155 vertelt over de opwekking van het dochtertje van Jaïrus door de Messias Jezus in Kafarnaüm (febr.-maart 32). Jaïrus, een overste van de synagoge, werpt zich voor Jezus neer om te smeken om de genezing van zijn stervende dochtertje. Ondanks de vertraging door de genezing van een vrouw met bloedvloeiing gaat Jezus naar het huis, spreekt „Talitha koemi” uit en wekt het meisje op. Dit wonder getuigt van zijn gezag over de dood en roept op tot geloof, ook in hopeloze situaties.
Lukas 8.49-56 (De Heilige Schrift 1917) :Als Hij nog sprak, kwam er een van het huis des oversten der synagoge, zeggende tot hem: Uw dochter is gestorven; zijt den Meester niet moeielijk.Maar Jezus, dat horende, antwoordde hem, zeggende: Vrees niet, geloof alleenlijk, en zij zal behouden worden.En als Hij in het huis kwam, liet Hij niemand inkomen, dan Petrus, en Jakobus, en Johannes, en den vader en de moeder des kinds.En zij schreiden allen, en maakten misbaar over hetzelve. En Hij zeide: Schreit niet; zij is niet gestorven; maar zij slaapt.En zij belachten Hem, wetende, dat zij gestorven was.Maar als Hij ze allen uitgedreven had, greep Hij haar hand en riep, zeggende: Kind, sta op!En haar geest keerde weder, en zij is terstond opgestaan; en Hij gebood, dat men haar te eten geven zoude.En haar ouders ontzetten zich; en Hij beval hun, dat zij niemand zouden zeggen hetgeen geschied was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER156
De genezing van twee blinden
De genezing van twee blinden in Kafarnaüm, alleen door Matteüs overgeleverd (Mt 9.27-31), illustreert het messiaanse geloof: de twee mannen erkennen Jezus als ‘Zoon van David’. Jezus geneest hen naar hun geloof en vraagt hun te zwijgen, omdat hij de menigten wilde richten op het eeuwige heil in plaats van op lichamelijke genezingen. Dit verhaal bereidt het antwoord van Jezus aan Johannes de Doper in Matteüs 11.5 voor.
Lukas 18.35-43 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij nabij Jericho kwam, dat een zeker blinde aan den weg zat, bedelende.En deze, horende de schare voorbijgaan, vraagde, wat dat ware.En zij boodschapten hem, dat Jezus de Nazarener voorbijging.En hij riep, zeggende: Jezus, Gij Zone Davids, ontferm U mijner!En die voorbijgingen, bestraften hem, opdat hij zwijgen zou; maar hij riep zoveel te meer: Zone Davids, ontferm U mijner!En Jezus, stilstaande, beval, dat men denzelven tot Hem brengen zou; en als hij nabij Hem gekomen was, vraagde Hij hem,Zeggende: Wat wilt gij, dat Ik u doen zal? En hij zeide: Heere! dat ik ziende mag worden.En Jezus zeide tot hem: Word ziende; uw geloof heeft u behouden.En terstond werd hij ziende, en volgde Hem, God verheerlijkende. En al het volk, dat ziende, gaf Gode lof.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER157
De genezing van een bezetene
Pericoop 157 vertelt over de genezing van een stomme bezetene door Jezus in Kafarnaüm, die alleen door Matteüs wordt beschreven (Matt. 9,32-33). Deze episode belicht het gezag van Jezus over de demonische machten, de rol van het voorbiddende geloof en het contrast tussen de verbazing van de menigte en het ongeloof van de farizeeën. Matteüs bouwt hier een geleidelijk messiaans betoog op, waarin hij Jezus voorstelt als degene wiens wonderen in Israël geen precedent hebben.
Mattheüs 9.32-33 (De Heilige Schrift 1917) :Als dezen nu uitgingen, ziet, zo brachten zij tot Hem een mens, die stom en van den duivel bezeten was.En als de duivel uitgeworpen was, sprak de stomme. En de scharen verwonderden zich, zeggende: Er is nooit desgelijks in Israel gezien!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER169
De vermenigvuldiging van de broden voor de 5000 personen
De vermenigvuldiging van de broden voor 5000 mannen is een wonder dat door alle vier de evangelisten wordt getuigd en zich afspeelt bij Betsaïda in april 32 n.Chr. Met slechts vijf broden en twee vissen voedt Jezus een immense menigte, wat zijn goddelijke macht en zijn herderlijke medelijden illustreert en vooruitwijst naar de eucharistie. De twaalf overgebleven manden symboliseren de overvloed van het Koninkrijk van God.
Markus 6.30-44 (De Heilige Schrift 1917) :En de apostelen kwamen weder tot Jezus, en boodschapten Hem alles, beide wat zij gedaan hadden, en wat zij geleerd hadden.En Hij zeide tot hen: Komt gijlieden in een woeste plaats hier alleen, en rust een weinig; want er waren velen, die kwamen en die gingen, en zij hadden zelfs geen gelegen tijd om te eten.En zij vertrokken in een schip, naar een woeste plaats, alleen.En de scharen zagen hen heenvaren, en velen werden Hem kennende, en liepen gezamenlijk te voet van alle steden derwaarts, en kwamen hun voor, en gingen samen tot Hem.En Jezus, uitgaande, zag een grote schare, en werd innerlijk met ontferming bewogen over hen; want zij waren als schapen, die geen herder hebben; en Hij begon hun vele dingen te leren.En als het nu laat op den dag geworden was, kwamen Zijn discipelen tot Hem, en zeiden: Deze plaats is woest, en het is nu laat op den dag;Laat ze van U, opdat zij heengaan in de omliggende dorpen en vlekken, en broden voor zichzelven mogen kopen; want zij hebben niet, wat zij eten zullen.Maar Hij, antwoordende, zeide tot hen: Geeft gij hun te eten. En zij zeiden tot Hem: Zullen wij heengaan, en kopen voor tweehonderd penningen brood, en hun te eten geven?En Hij zeide tot hen: Hoeveel broden hebt gij? Gaat heen en beziet het. En toen zij het vernomen hadden, zeiden zij: Vijf, en twee vissen.En Hij gebood hun, dat zij hen allen zouden doen nederzitten bij waardschappen, op het groene gras.En zij zaten neder in gedeelten bij honderd te zamen, en bij vijftig te zamen.En als Hij de vijf broden en de twee vissen genomen had, zag Hij op naar den hemel, zegende en brak de broden, en gaf ze Zijn discipelen, opdat zij ze hun zouden voorleggen, en de twee vissen deelde Hij voor allen.En zij aten allen, en zijn verzadigd geworden.En zij namen op twaalf volle korven brokken, en van de vissen.En die daar de broden gegeten hadden, waren omtrent vijf duizend mannen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER171
De Messias Jezus en Petrus lopen over het water
Perikoop 171 analyseert het wonder van Jezus die over het water van het Meer van Gennesaret loopt (april 32 n.Chr.), met inbegrip van de episode van Petrus. Een nauwkeurige vergelijking van de verslagen van Matteüs 14.22-32, Marcus 6.45-52 en Johannes 6.16-21 brengt overeenkomsten en verschillen aan het licht en toont de goddelijke kracht van de Messias en de spanning tussen geloof en twijfel bij de discipelen.
Mattheüs 14.22-32 (De Heilige Schrift 1917) :En terstond dwong Jezus Zijn discipelen in het schip te gaan, en voor Hem af te varen naar de andere zijde, terwijl Hij de scharen van Zich zou laten.En als Hij nu de scharen van Zich gelaten had, klom Hij op den berg alleen, om te bidden. En als het nu avond was geworden, zo was Hij daar alleen.En het schip was nu midden in de zee, zijnde in nood van de baren; want de wind was hun tegen.Maar ter vierde wake des nachts kwam Jezus af tot hen, wandelende op de zee.En de discipelen, ziende Hem op de zee wandelen, werden ontroerd, zeggende: Het is een spooksel! En zij schreeuwden van vreze.Maar terstond sprak hen Jezus aan, zeggende: Zijt goedsmoeds, Ik ben het, vreest niet.En Petrus antwoordde Hem, en zeide: Heere! indien Gij het zijt, zo gebied mij tot U te komen op het water.En Hij zeide: Kom. En Petrus klom neder van het schip, en wandelde op het water, om tot Jezus te komen.Maar ziende den sterken wind, werd hij bevreesd, en als hij begon neder te zinken, riep hij, zeggende: Heere, behoud mij!En Jezus, terstond de hand uitstekende, greep hem aan, en zeide tot hem: Gij kleingelovige! waarom hebt gij gewankeld?En als zij in het schip geklommen waren, stilde de wind.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER180
Genezing van de dochter van de Syro-Fenicische vrouw
Dit artikel behandelt de genezing van de dochter van de Syro-Fenicische vrouw en benadrukt de openheid van de boodschap van Jezus voor de heidenen. Uitgaande van de evangeliën van Matteüs en Marcus belicht het het menselijk geloof voorbij etnische en culturele grenzen. Het verhaal toont de voorrangsroeping van Jezus voor Israël, en erkent tegelijk het blijk van geloof van de niet-Joden.
Markus 7.24-30 (De Heilige Schrift 1917) :En van daar opstaande, ging Hij weg naar de landpalen van Tyrus en Sidon; en in een huis gegaan zijnde, wilde Hij niet, dat het iemand wist, en Hij kon nochtans niet verborgen zijn.Want een vrouw, welker dochtertje een onreinen geest had, van Hem gehoord hebbende, kwam en viel neder aan Zijn voeten.Deze nu was een Griekse vrouw, van geboorte uit Syro-Fenicie; en zij bad Hem, dat Hij den duivel uitwierp uit haar dochter.Maar Jezus zeide tot haar: Laat eerst de kinderen verzadigd worden; want het is niet betamelijk dat men het brood der kinderen neme, en den hondekens voor werpe.Maar zij antwoordde en zeide tot Hem: Ja, Heere, doch ook de hondekens eten onder de tafel van de kruimkens der kinderen.En Hij zeide tot haar: Om dezes woords wil ga heen, de duivel is uit uw dochter uitgevaren.En als zij in haar huis kwam, vond zij, dat de duivel uitgevaren was, en de dochter liggende op het bed.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER182
Tweede vermenigvuldiging van de broden voor 4000 personen
Het artikel analyseert de tweede vermenigvuldiging van de broden door Jezus voor vierduizend mensen, aan de hand van de evangeliën van Matteüs en Marcus. Het onderzoekt de nuances tussen beide verslagen en benadrukt daarbij het medelijden van Jezus en zijn vermogen om in de behoeften van de menigte te voorzien.
Markus 8.1-9 (De Heilige Schrift 1917) :In dezelfde dagen, als er een geheel grote schare was, en zij niet hadden, wat zij eten zouden, riep Jezus Zijn discipelen tot Zich, en zeide tot hen:Ik word innerlijk met ontferming bewogen over de schare; want zij zijn nu drie dagen bij Mij gebleven, en hebben niet, wat zij eten zouden.En indien Ik hen nuchteren naar hun huis laat gaan, zo zullen zij op den weg bezwijken; want sommigen van hen komen van verre.En Zijn discipelen antwoordden Hem: Van waar zal iemand dezen met broden hier in de woestijn kunnen verzadigen?En Hij vraagde hun: Hoeveel broden hebt gij? En zij zeiden: Zeven.En Hij gebood de schare neder te zitten op de aarde, en Hij nam de zeven broden, en gedankt hebbende, brak Hij ze, en gaf ze Zijn discipelen, opdat zij ze zouden voorleggen; en zij leiden ze der schare voor.En zij hadden weinige visjes; en als Hij gezegend had, zeide Hij, dat zij ook die zouden voorleggen.En zij hebben gegeten, en zijn verzadigd geworden, en zij namen het overschot der brokken op, zeven manden.Die nu gegeten hadden, waren omtrent vier duizend; en Hij liet hen gaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER187
De blinde van Betsaïda
Het artikel onderzoekt het unieke wonder van de genezing van de blinde van Betsaïda door Jezus, dat alleen in het evangelie van Marcus wordt verteld. Deze geleidelijke genezing in twee stappen symboliseert de geestelijke groei en het geleidelijke inzicht van de leerlingen.
Markus 8.22-26 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij kwam te Bethsaida; en zij brachten tot Hem een blinde, en baden Hem, dat Hij hem aanraakte.En de hand des blinden genomen hebbende, leidde Hij hem uit buiten het vlek, en spoog in zijn ogen, en leide de handen op hem, en vraagde hem, of hij iets zag.En hij, opziende, zeide: Ik zie de mensen, want ik zie hen, als bomen, wandelen.Daarna leide Hij de handen wederom op zijn ogen, en deed hem opzien. En hij werd hersteld, en zag hen allen ver en klaar.En Hij zond hem naar zijn huis, zeggende: Ga niet in het vlek, en zeg het niemand in het vlek.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER199
De tempelbelasting in de bek van de vis
Het artikel behandelt de kwestie van de tempelbelasting, die Jezus in Kafarnaüm aanpakt. Hoewel hij zijn goddelijke zoonschap bevestigt, betaalt Jezus de belasting toch om ergernis te voorkomen, en toont zo zijn wijsheid. Het wonder van de vis onderstreept de goddelijke voorzienigheid en Jezus’ trouw aan de sociale en religieuze wetten.
Exodus 30.11-16 (De Heilige Schrift 1917) :Verder sprak de HEERE tot Mozes, zeggende:Als gij de som van de kinderen Israels opnemen zult, naar de getelden onder hen, zo zullen zij een iegelijk de verzoening zijner ziel den HEERE geven, als gij hen tellen zult; opdat onder hen geen plage zij, als gij hen tellen zult.Dit zullen zij geven, al die tot de getelden overgaat, de helft eens sikkels, naar den sikkel des heiligdoms (deze sikkel is twintig gera); de helft eens sikkels is een hefoffer den HEERE.Al wie overgaat tot de getelden, van twintig jaren oud en daarboven, zal het hefoffer des HEEREN geven.De rijke zal het niet vermeerderen, en de arme zal niet verminderen van de helft des sikkels, als gij het hefoffer des HEEREN geeft om voor uw zielen verzoening te doen.Gij dan zult het geld der verzoeningen van de kinderen Israels nemen, en zult het leggen tot den dienst van de tent der samenkomst; en het zal den kinderen Israels ter gedachtenis zijn, voor het aangezicht des HEEREN, om voor uw zielen verzoening te doen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER231
Genezing van een vrouw op sabbat
Perikoop 231 beschrijft de genezing door Jezus van een vrouw die achttien jaar lang gebrekkig was, op een sabbat in een synagoge in Jeruzalem (Lucas 13.10-17). Deze daad wekt de verontwaardiging van de religieuze autoriteiten, die Jezus beschaamt door op hun tegenstrijdigheden te wijzen. De menigte daarentegen bewondert en verheerlijkt God. De episode illustreert de spanning tussen de farizeese traditie en de authentieke toepassing van de goddelijke wet, en toont tegelijk het volhardende geloof van deze vrouw.
Deuteronomium 5.12-15 (De Heilige Schrift 1917) :Onderhoudt den sabbatdag, dat gij dien heiligt; gelijk als de HEERE, uw God, u geboden heeft.Zes dagen zult gij arbeiden, en al uw werk doen;Maar de zevende dag is de sabbat des HEEREN, uws Gods; dan zult gij geen werk doen, gij, noch uw zoon, noch uw dochter, noch uw dienstknecht, noch uw dienstmaagd, noch uw os, noch uw ezel, noch enig van uw vee, noch de vreemdeling, die in uw poorten is; opdat uw dienstknecht, en uw dienstmaagd ruste, gelijk als gij.Want gij zult gedenken, dat gij een dienstknecht in Egypteland geweest zijt, en dat de HEERE, uw God, u van daar heeft uitgeleid door een sterke hand en een uitgestrekten arm; daarom heeft u de HEERE, uw God, geboden, dat gij den sabbatdag houden zult.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER236
Genezing van een man met waterzucht
Een man met waterzucht wordt door de Messias Jezus genezen tijdens een sabbatsmaaltijd in het huis van een farizeeër in Jeruzalem. Tegenover de wetsgeleerden stelt Jezus een vraag over de geoorloofdheid van genezen op de sabbat en handelt dan zonder hun antwoord af te wachten. Zijn gesprekspartners, die niets kunnen terugzeggen, zwijgen. Lucas is de enige evangelist die deze gebeurtenis vermeldt (Lucas 14.2-6), gedateerd op 4 december 32 n.Chr.
Lukas 14.3 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, antwoordende, zeide tot de wetgeleerden en Farizeen, en sprak: Is het ook geoorloofd op den sabbat gezond te maken?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER250
De genezing van de tien melaatsen
Dit artikel behandelt de genezing van tien melaatsen door Jezus, met nadruk op dankbaarheid en insluiting, met name door een Samaritaan. De gebeurtenis benadrukt de goddelijke genade en het belang van geloof over etnische scheidslijnen heen.
Lukas 17.11-19 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij naar Jeruzalem reisde, dat Hij door het midden van Samaria en Galilea ging.En als Hij in een zeker vlek kwam, ontmoetten Hem tien melaatse mannen, welke stonden van verre;En zij verhieven hun stem, zeggende: Jezus, Meester! ontferm U onzer!En als Hij hen zag, zeide Hij tot hen: Gaat heen en vertoont uzelven den priesteren. En het geschiedde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden.En een van hen, ziende, dat hij genezen was, keerde wederom, met grote stemme God verheerlijkende.En hij viel op het aangezicht voor Zijn voeten, Hem dankende; en dezelve was een Samaritaan;En Jezus, antwoordende, zeide: Zijn niet de tien gereinigd geworden, en waar zijn de negen?En zijn er geen gevonden, die wederkeren, om Gode eer te geven, dan deze vreemdeling?En Hij zeide tot hem: Sta op, en ga heen; uw geloof heeft u behouden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER255
Genezing van een blindgeborene
Dit artikel onderzoekt de genezing van een blindgeborene door Jezus in Jeruzalem (Johannes 9.1-34). Het verhaal belicht de theologische diepte van de gebeurtenis en verbindt de Joodse feesten symbolisch met de zending van Jezus als het licht van de wereld. De genezing legt de nadruk op de geestelijke en profetische boodschap van het Evangelie volgens Johannes.
Johannes 7.2 (De Heilige Schrift 1917) :En het feest der Joden, namelijk de loof huttenzetting, was nabij.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER270
Genezingen van blinden bij Jericho
Het artikel behandelt de genezingen van blinden door Jezus bij Jericho. Geplaatst in de context van de synoptische evangeliën onderzoekt het de chronologische en theologische uitleg van deze gebeurtenissen, waarbij de erkenning van Jezus als Messias en zijn tocht naar Jeruzalem in het jaar 33 n.Chr. worden benadrukt.
Lukas 18.35-43 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij nabij Jericho kwam, dat een zeker blinde aan den weg zat, bedelende.En deze, horende de schare voorbijgaan, vraagde, wat dat ware.En zij boodschapten hem, dat Jezus de Nazarener voorbijging.En hij riep, zeggende: Jezus, Gij Zone Davids, ontferm U mijner!En die voorbijgingen, bestraften hem, opdat hij zwijgen zou; maar hij riep zoveel te meer: Zone Davids, ontferm U mijner!En Jezus, stilstaande, beval, dat men denzelven tot Hem brengen zou; en als hij nabij Hem gekomen was, vraagde Hij hem,Zeggende: Wat wilt gij, dat Ik u doen zal? En hij zeide: Heere! dat ik ziende mag worden.En Jezus zeide tot hem: Word ziende; uw geloof heeft u behouden.En terstond werd hij ziende, en volgde Hem, God verheerlijkende. En al het volk, dat ziende, gaf Gode lof.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER273
De opwekking van Lazarus
Jezus wekt Lazarus op in Betanië en openbaart zo zijn goddelijke macht over de dood, als opmaat naar Pesach. Tussen Chanoeka en Pesach, na twee dagen van overpeinzing, maakt Jezus de veelbetekenende reis met opvallende ontmoetingen in Jericho, die het nabije lijden aankondigt. De reactie van de religieuze autoriteiten op dit wonder versnelt de kruisiging van Jezus.
Johannes 10.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.En Jezus wandelde in den tempel, in het voorhof van Salomo.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER285
Genezing van blinden en kreupelen
Na de reiniging van de tempel geneest Jezus op maandag 28 maart van het jaar 33 blinden en lammen op het voorhof. Alleen Matteüs vertelt deze gebeurtenis. De menigte en de kinderen juichen hem toe als Zoon van David, terwijl de overpriesters en de schriftgeleerden, steeds vijandiger, verontwaardigd zijn over deze messiaanse betuigingen. Deze gebeurtenis laat het contrast zien tussen het geloof van het eenvoudige volk en de afwijzing door de godsdienstige leiders.
Markus 11.15-18 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen te Jeruzalem; en Jezus, in den tempel gegaan zijnde, begon degenen, die in den tempel verkochten en kochten, uit te drijven; en de tafelen der wisselaars, en de zitstoelen dergenen, die de duiven verkochten, keerde Hij om;En liet niet toe, dat iemand enig vat door den tempel droeg.En Hij leerde, zeggende tot hen: Is er niet geschreven: Mijn huis zal een huis des gebeds genaamd worden allen volken? Maar gij hebt dat tot een kuil der moordenaren gemaakt.En de Schriftgeleerden en de overpriesters hoorden dat, en zochten, hoe zij Hem doden zouden; want zij vreesden Hem, omdat de ganse schare ontzet was over Zijn leer.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
-
ANN072
De wonderen van Jezus, de Messias
Het artikel onderzoekt de wonderen van Jezus in de Evangeliën, hun betekenis, hun ontvangst en de vraag naar hun echtheid. Het confronteert het historische perspectief…
De gelijkenissen van Jezus
De gelijkenissen vormen een van de meest kenmerkende onderwijsvormen van Jezus. Aan de hand van korte verhalen uit het dagelijks leven – zaaien, vissen, bruiloftsfeesten, reizen – maakte hij diepe waarheden toegankelijk over het koninkrijk van God, barmhartigheid, vergeving en de menselijke conditie. De synoptische evangeliën bewaren er een groot aantal, terwijl het Evangelie van Johannes andere vormen van beeldspraak en rede verkiest.
Elke gelijkenis nodigt de lezer uit voorbij de letterlijke betekenis te gaan en een diepere geestelijke les te ontdekken. Zo richtte Jezus zich tot zeer uiteenlopende menigten – vissers van Galilea, Farizeeën, discipelen – en paste hij zijn boodschap aan hun concrete werkelijkheid aan, terwijl hij hen aanzette na te denken en persoonlijk positie te kiezen ten opzichte van wat hij verkondigde.
De gelijkenissen bestuderen betekent het hart van de bediening en de pedagogie van Jezus binnengaan. Het betekent ook de culturele en religieuze context van het jodendom van de eerste eeuw beter begrijpen, waarin heel zijn prediking staat. Deze verhalen, die universeel zijn geworden, blijven lezers en onderzoekers door de eeuwen heen aanspreken.
-
CTD026
De gelijkenissen?
Het artikel bespreekt de gelijkenissen van Jezus en verduidelijkt dat er geen tegenspraak bestaat tussen hun openbare en hun privé-uitleg. De gelijkenissen zijn een didactisch hulpmiddel en geen geheim onderwijs.
Markus 4.34 (De Heilige Schrift 1917) :En zonder gelijkenis sprak Hij tot hen niet; maar Hij verklaarde alles Zijn discipelen in het bijzonder.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR000
De gelijkenissen
Het artikel analyseert Jezus' gebruik van gelijkenissen om geestelijke waarheden over te brengen door middel van symbolische verhalen. Het onderzoekt de uitdagingen die deze verhalen voor de leerlingen voor het begrip opleverden en de vraag naar een gelijke toegang tot Gods waarheid.
Mattheüs 13.11 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Omdat het u gegeven is, de verborgenheden van het Koninkrijk der hemelen te weten, maar dien is het niet gegeven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR001
De zaaier
De gelijkenis van de zaaier, door Jezus verteld aan de oever van het meer van Galilea, illustreert hoe het Woord van God verschillend wordt ontvangen naargelang de gesteldheid van het hart. Zij toont vier soorten ontvankelijkheid aan de hand van de verschillende gronden waarop de zaden vallen. De leerlingen leren dat de gelijkenissen het koninkrijk onthullen aan wie met een open hart luistert, maar verborgen blijven voor wie verhard is. Deze unieke didactische methode van Jezus benadrukt het belang van geloof en geestelijk luisteren.
Markus 4.1-20 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij begon wederom te leren omtrent de zee; en er vergaderde een grote schare bij Hem, alzo dat Hij, in het schip gegaan zijnde, nederzat op de zee; en de gehele schare was op het land aan de zee.En Hij leerde hun veel dingen door gelijkenissen, en Hij zeide in Zijn lering tot hen:Hoort toe: ziet, een zaaier ging uit om te zaaien.En het geschiedde in het zaaien, dat het ene deel zaads viel bij den weg; en de vogelen des hemels kwamen, en aten het op.En het andere viel op het steenachtige, waar het niet veel aarde had; en het ging terstond op, omdat het geen diepte van aarde had.Maar als de zon opgegaan was, zo is het verbrand geworden, en omdat het geen wortel had, zo is het verdord.En het andere viel in de doornen, en de doornen wiesen op, en verstikten hetzelve, en het gaf geen vrucht.En het andere viel in de goede aarde, en gaf vrucht, die opging en wies; en het ene droeg dertig-, en het andere zestig-, en het andere honderdvoud.En Hij zeide tot hen: Wie oren heeft om te horen, die hore.En als Hij nu alleen was, vraagden Hem degenen, die omtrent Hem waren, met de twaalven, naar de gelijkenis.En Hij zeide tot hen: Het is u gegeven te verstaan de verborgenheid van het Koninkrijk Gods; maar dengenen, die buiten zijn, geschieden al deze dingen door gelijkenissen;Opdat zij ziende zien, en niet bemerken, en horende horen, en niet verstaan; opdat zij zich niet te eniger tijd, bekeren en hun de zonden vergeven worden.En Hij zeide tot hen: Weet gij deze gelijkenis niet, en hoe zult gij al de gelijkenissen verstaan?De zaaier is, die het Woord zaait.En dezen zijn, die bij den weg bezaaid worden, waarin het Woord gezaaid wordt; en als zij het gehoord hebben, zo komt de satan terstond, en neemt het Woord weg, hetwelk in hun harten gezaaid was.En dezen zijn desgelijks, die op de steenachtige plaatsen bezaaid worden; welke, als zij het Woord gehoord hebben, terstond hetzelve met vreugde ontvangen.En hebben geen wortel in zichzelven, maar zijn voor een tijd; daarna, als verdrukking of vervolging komt om des Woords wil, zo worden zij terstond geergerd.En dezen zijn, die in de doornen bezaaid worden; namelijk degenen, die het Woord horen;En de zorgvuldigheden dezer wereld, en de verleiding des rijkdoms en de begeerlijkheden omtrent de andere dingen, inkomende, verstikken het Woord, en het wordt onvruchtbaar.En dezen zijn, die in de goede aarde bezaaid zijn, welke het Woord horen en aannemen, en dragen vruchten, het ene dertig-, en het andere zestig-, en het andere honderdvoud.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR002
Het huis op de rots gebouwd
Het artikel analyseert de bijbelse gelijkenis van de twee huizen, die in Matteüs en Lucas voorkomt, om het belang te illustreren van het in praktijk brengen van Jezus' onderwijs. Wie zijn woorden volgt, wordt vergeleken met wijze bouwers die op een stevig fundament bouwen, terwijl wie niet gehoorzaamt, is als mensen die op zand bouwen. De gelijkenis benadrukt het belang van actieve gehoorzaamheid in plaats van louter luisteren.
Mattheüs 7.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :Een iegelijk dan, die deze Mijn woorden hoort en dezelve doet, dien zal Ik vergelijken bij een voorzichtig man, die zijn huis op een steenrots gebouwd heeft;En er is slagregen nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangevallen, en het is niet gevallen, want het was op de steenrots gegrond.En een iegelijk, die deze Mijn woorden hoort en dezelve niet doet, die zal bij een dwazen man vergeleken worden, die zijn huis op het zand gebouwd heeft;En de slagregen is nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangeslagen, en het is gevallen, en zijn val was groot.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR003
De nieuwe lap en de nieuwe wijnzakken
Het artikel beschrijft de gelijkenis van de nieuwe lap stof en de nieuwe zakken in de Evangeliën, die de onverenigbaarheid van Jezus' onderwijs met de oude godsdienstige gebruiken illustreert. Het belicht de symboliek van de nieuwe wijn en de oude zakken om de nieuwheid van het koninkrijk van God uit te leggen die Christus brengt.
Mattheüs 9.16-17 (De Heilige Schrift 1917) :Ook zet niemand een lap ongevold laken op een oud kleed; want deszelfs aangezette lap scheurt af van het kleed, en er wordt een ergere scheur.Noch doet men nieuwen wijn in oude leder zakken; anders zo bersten de leder zakken, en de wijn wordt uitgestort, en de leder zakken verderven, maar men doet nieuwen wijn in nieuwe leder zakken, en beide te zamen worden behouden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR004
Het goede graan en het onkruid
Het artikel analyseert de gelijkenis van het goede zaad en het onkruid, waarin Jezus uitlegt dat goed en kwaad naast elkaar bestaan in de wereld. Dit verhaal benadrukt Gods geduld en de gedachte van een uiteindelijk oordeel. De lessen die eruit worden getrokken, bieden belangrijke geestelijke perspectieven voor gelovigen.
Mattheüs 13.24-30 (De Heilige Schrift 1917) :Een andere gelijkenis heeft Hij hun voorgesteld, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een mens, die goed zaad zaaide in zijn akker.En als de mensen sliepen, kwam zijn vijand, en zaaide onkruid midden in de tarwe, en ging weg.Toen het nu tot kruid opgeschoten was, en vrucht voortbracht, toen openbaarde zich ook het onkruid.En de dienstknechten van den heer des huizes gingen en zeiden tot hem: Heere! hebt gij niet goed zaad in uw akker gezaaid? Van waar heeft hij dan dit onkruid?En hij zeide tot hen: Een vijandig mens heeft dat gedaan. En de dienstknechten zeiden tot hem: Wilt gij dan, dat wij heengaan en datzelve vergaderen?Maar hij zeide: Neen, opdat gij, het onkruid vergaderende, ook mogelijk met hetzelve de tarwe niet uittrekt.Laat ze beiden te zamen opwassen tot den oogst, en in den tijd des oogstes zal ik tot de maaiers zeggen: Vergadert eerst dat onkruid, en bindt het in busselen, om hetzelve te verbranden; maar brengt de tarwe samen in mijn schuur.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR005
Het mosterdzaad
Het artikel 'Het mosterdzaad' legt uit hoe deze gelijkenis van Jezus de groei van het koninkrijk van God illustreert, zelfs uit het kleinste begin. Het analyseert de drie verhalen in de synoptische Evangeliën.
Markus 4.30-32 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide: Waarbij zullen wij het Koninkrijk Gods vergelijken, of met wat gelijkenis zullen wij hetzelve vergelijken?Namelijk bij een mosterdzaad, hetwelk, wanneer het in de aarde gezaaid wordt, het minste is van al de zaden, die op de aarde zijn.En wanneer het gezaaid is, gaat het op, en wordt het meeste van al de moeskruiden, en maakt grote takken, alzo dat de vogelen des hemels onder zijn schaduw kunnen nestelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR006
Het zuurdeeg
De gelijkenis van het zuurdeeg toont de onopvallende maar ingrijpende invloed van het koninkrijk van God. Met dit beeld legt Jezus uit hoe wat klein begint, zoals het zuurdeeg in het deeg, uiteindelijk alles doordringt en vernieuwt wat het raakt, en zo de subtiele maar krachtige aard van het koninkrijk onder individuen en gemeenschappen illustreert.
Mattheüs 13.33-35 (De Heilige Schrift 1917) :Een andere gelijkenis sprak Hij tot hen, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een zuurdesem, welken een vrouw nam en verborg in drie maten meels, totdat het geheel gezuurd was.Al deze dingen heeft Jezus tot de scharen gesproken door gelijkenissen, en zonder gelijkenis sprak Hij tot hen niet.Opdat vervuld zou worden, wat gesproken is door den profeet, zeggende: Ik zal Mijn mond opendoen door gelijkenissen; Ik zal voortbrengen dingen, die verborgen waren van de grondlegging der wereld.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR007
De verborgen schat
Het artikel onderzoekt de gelijkenis van de verborgen schat in Matteüs 13:44, die de onschatbare waarde van het koninkrijk en de ingrijpende invloed van de ontdekking ervan benadrukt. Jezus gebruikt deze gelijkenis om te laten zien hoe het koninkrijk der hemelen ons leven en onze keuzes een nieuwe richting kan geven.
Mattheüs 13.44 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen, en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR008
De parel van grote waarde
De gelijkenis van de kostbare parel leert dat het koninkrijk der hemelen onschatbaar waardevol is. Zij vertelt het verhaal van een koopman die alles verkoopt om een kostbare parel te kopen, en illustreert de noodzakelijke radicaliteit en de vreugde van de toewijding aan het koninkrijk.
Mattheüs 13.45-46 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die schone paarlen zoekt;Dewelke, hebbende een parel van grote waarde gevonden, ging heen en verkocht al wat hij had, en kocht dezelve.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR009
Het net
Het artikel onderzoekt de gelijkenis van het net in Matteüs 13:47-50, die het laatste oordeel en de persoonlijke verantwoordelijkheid belicht. Met het beeld van een visnet illustreert Jezus het onderscheid tussen rechtvaardigen en goddelozen aan het einde der tijden, en benadrukt hij de noodzaak te leven in overeenstemming met de beginselen van het koninkrijk van God.
Mattheüs 13.47-50 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een net, geworpen in de zee, en dat allerlei soorten van vissen samenbrengt;Hetwelk, wanneer het vol geworden is, de vissers aan den oever optrekken, en nederzittende, lezen het goede uit in hun vaten, maar het kwade werpen zij weg.Alzo zal het in de voleinding der eeuwen wezen; de engelen zullen uitgaan, en de bozen uit het midden der rechtvaardigen afscheiden;En zullen dezelve in den vurigen oven werpen; daar zal zijn wening en knersing der tanden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR010
De meedogenloze dienaar
De gelijkenis van de onbarmhartige dienaar in Matteüs 18:23-35 leert dat ontvangen goddelijke vergeving vergeving moet worden die wordt geschonken. Zij onthult de kloof tussen Gods vrijgevigheid en menselijke hardheid. Vergeving is essentieel om Gods barmhartigheid zichtbaar te maken in het koninkrijk van God.
Mattheüs 18.23-35 (De Heilige Schrift 1917) :Daarom wordt het Koninkrijk der hemelen vergeleken bij een zeker koning, die rekening met zijn dienstknechten houden wilde.Als hij nu begon te rekenen, werd tot hem gebracht een, die hem schuldig was tien duizend talenten.En als hij niet had, om te betalen, beval zijn heer, dat men hem zou verkopen, en zijn vrouw en kinderen, en al wat hij had, en dat de schuld zou betaald worden.De dienstknecht dan, nedervallende, aanbad hem, zeggende: Heer! wees lankmoedig over mij, en ik zal u alles betalen.En de heer van dezen dienstknecht, met barmhartigheid innerlijk bewogen zijnde, heeft hem ontslagen, en de schuld hem kwijtgescholden.Maar dezelve dienstknecht, uitgaande, heeft gevonden een zijner mededienstknechten, die hem honderd penningen schuldig was, en hem aanvattende, greep hem bij de keel, zeggende: Betaal mij, wat gij schuldig zijt.Zijn mededienstknecht dan, nedervallende aan zijn voeten, bad hem, zeggende: Wees lankmoedig over mij, en ik zal u alles betalen.Doch hij wilde niet, maar ging heen, en wierp hem in de gevangenis, totdat hij de schuld zou betaald hebben.Als nu zijn mededienstknechten zagen, hetgeen geschied was, zijn zij zeer bedroefd geworden; en komende, verklaarden zij hunnen heer al wat er geschied was.Toen heeft hem zijn heer tot zich geroepen, en zeide tot hem: Gij boze dienstknecht, al die schuld heb ik u kwijtgescholden, dewijl gij mij gebeden hebt;Behoordet gij ook niet u over uw mededienstknecht te ontfermen, gelijk ik ook mij over u ontfermd heb?En zijn heer, vertoornd zijnde, leverde hem den pijnigers over, totdat hij zou betaald hebben al wat hij hem schuldig was.Alzo zal ook Mijn hemelse Vader u doen, indien gij niet van harte vergeeft een iegelijk zijn broeder zijn misdaden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR011
De arbeiders die op verschillende uren werden ingehuurd
De gelijkenis van de arbeiders die op verschillende uren werden gehuurd, leert dat Gods genade zwaarder weegt dan menselijke verdienste. In het koninkrijk overstijgt Gods vrijgevigheid de menselijke logica en nodigt zij uit de goedheid zonder jaloezie te ontvangen. Matteüs 20:1-16 illustreert Gods vrijgevige soevereiniteit.
Mattheüs 19.27 (De Heilige Schrift 1917) :Toen antwoordde Petrus, en zeide tot Hem: Zie, wij hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd, wat zal ons dan geworden?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR012
De twee zonen
Het artikel analyseert de gelijkenis van de twee zonen in Matteüs 21.28-32. Deze gelijkenis toont dat echte gehoorzaamheid aan God belangrijker is dan louter woorden. Oprecht berouw, ook al komt het laat, opent de toegang tot het koninkrijk van God, anders dan niet nagekomen beloften. Jezus gebruikt dit verhaal om de godsdienstige autoriteiten van zijn tijd te confronteren en benadrukt het belang van oprecht handelen.
Mattheüs 21.28-32 (De Heilige Schrift 1917) :Maar wat dunkt u? Een mens had twee zonen, en gaande tot den eersten, zeide: Zoon! ga heen, werk heden in mijn wijngaard.Doch hij antwoordde en zeide: Ik wil niet; en daarna berouw hebbende, ging hij heen.En gaande tot den tweeden, zeide desgelijks, en deze antwoordde en zeide: Ik ga, heer! en hij ging niet.Wie van deze twee heeft den wil des vaders gedaan? Zij zeiden tot Hem: De eerste. Jezus zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, dat de tollenaars en de hoeren u voorgaan in het Koninkrijk Gods.Want Johannes is tot u gekomen in den weg der gerechtigheid, en gij hebt hem niet geloofd; maar de tollenaars en de hoeren hebben hem geloofd; doch gij, zulks ziende, hebt daarna geen berouw gehad, om hem te geloven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR013
De slechte wijngaardeniers
Dit artikel analyseert de gelijkenis van de slechte wijnbouwers, waarin Jezus het verwerpen van de profeten aan de kaak stelt en aankondigt dat het koninkrijk wordt overgedragen aan hen die vruchten voortbrengen die daarvan waardig zijn. De godsdienstige autoriteiten worden geconfronteerd met hun verwerping van het goddelijke, wat een profetisch en geestelijk keerpunt in de heilsgeschiedenis markeert.
Mattheüs 21.33-41 (De Heilige Schrift 1917) :Hoort een andere gelijkenis. Er was een heer des huizes, die een wijngaard plantte, en zette een tuin daarom, en groef een wijnpersbak daarin, en bouwde een toren, en verhuurde dien den landlieden, en reisde buiten 's lands.Toen nu de tijd der vruchten genaakte, zond hij zijn dienstknechten tot de landlieden, om zijn vruchten te ontvangen.En de landlieden, nemende zijn dienstknechten, hebben den een geslagen, en den anderen gedood, en den derden gestenigd.Wederom zond hij andere dienstknechten, meer in getal dan de eersten, en zij deden hun desgelijks.En ten laatste zond hij tot hen zijn zoon, zeggende: Zij zullen mijn zoon ontzien.Maar de landlieden, den zoon ziende, zeiden onder elkander: Deze is de erfgenaam, komt, laat ons hem doden, en zijn erfenis aan ons behouden.En hem nemende, wierpen zij hem uit, buiten den wijngaard, en doodden hem.Wanneer dan de heer des wijngaards komen zal, wat zal hij dien landlieden doen?Zij zeiden tot hem: Hij zal den kwaden een kwaden dood aandoen, en zal den wijngaard aan andere landlieden verhuren, die hem de vruchten op haar tijden zullen geven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR014
De bruiloft van de zoon van de koning
Het artikel bespreekt de gelijkenis van het feestmaal en vergelijkt de verhalen van Matteüs en Lucas. Matteüs benadrukt de verantwoordelijkheid van de genodigden en de gevolgen van de weigering, terwijl Lucas de opneming van de buitengeslotenen naar voren haalt. Deze perspectieven illustreren de universele roeping van God en de noodzaak van een oprecht antwoord om deel te hebben aan het koninkrijk.
Lukas 14.15-24 (De Heilige Schrift 1917) :En als een van degenen, die mede aanzaten, deze dingen hoorde, zeide hij tot Hem: Zalig is hij, die brood eet in het Koninkrijk Gods.Maar Hij zeide tot hem: Een zeker mens bereidde een groot avondmaal, en hij noodde er velen.En hij zond zijn dienstknecht uit ten ure des avondmaals, om den genoden te zeggen: Komt, want alle dingen zijn nu gereed.En zij begonnen allen zich eendrachtelijk te ontschuldigen. De eerste zeide tot hem: Ik heb een akker gekocht, en het is nodig, dat ik uitga, en hem bezie; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd.En een ander zeide: Ik heb vijf juk ossen gekocht, en ik ga heen, om die te beproeven; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd.En een ander zeide: Ik heb een vrouw getrouwd, en daarom kan ik niet komen.En dezelve dienstknecht weder gekomen zijnde, boodschapte deze dingen zijn heer. Toen werd de heer des huizes toornig, en zeide tot zijn dienstknecht: Ga haastelijk uit in de straten en wijken der stad, en breng de armen, en verminkten, en kreupelen, en blinden hier in.En de dienstknecht zeide: Heere, het is geschied, gelijk gij bevolen hebt, en nog is er plaats.En de heer zeide tot den dienstknecht: Ga uit in de wegen en heggen; en dwing ze in te komen, opdat mijn huis vol worde;Want ik zeg ulieden, dat niemand van die mannen, die genood waren, mijn avondmaal smaken zal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR015
De uitlopende vijgenboom
Dit artikel onderzoekt de gelijkenis van de uitlopende vijgenboom, een les in geestelijke waakzaamheid die Jezus geeft in de Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Dit verhaal moedigt gelovigen aan de tekenen van het koninkrijk van God te onderscheiden zoals men de seizoenen waarneemt, en benadrukt de zekerheid van Jezus' woorden.
Lukas 21.29-33 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot hen een gelijkenis: Ziet den vijgeboom, en al de bomen.Wanneer zij nu uitspruiten, en gij dat ziet, zo weet gij uit uzelven, dat de zomer nu nabij is.Alzo ook gij, wanneer gij deze dingen zult zien geschieden, zo weet, dat het Koninkrijk Gods nabij is.Voorwaar Ik zeg u, dat dit geslacht geenszins zal voorbijgaan, totdat alles zal geschied zijn.De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA018
De ramp met de Gloria-kabeltram
Het artikel bespreekt de ramp met de Gloria-kabeltram in het licht van een vergelijkbaar bijbels verhaal en benadrukt de noodzaak van bekering en het belang van de redding van de ziel volgens het onderwijs van Jezus.
Mattheüs 9.36 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, de scharen ziende, werd innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, gelijk schapen, die geen herder hebben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER075
De gelijkenissen van de nieuwe lap en de nieuwe wijn
De gelijkenissen van de nieuwe lap en de nieuwe wijn tonen de radicale breuk tussen jodendom en christendom. Jezus vertelt ze als antwoord op Johannes de Dopers leerlingen over vasten: oud en nieuw kunnen niet worden vermengd. De vereiste verandering is geen hervorming, maar een volledige omvorming die iedereen vraagt te kiezen welke Meester hij wil volgen.
Markus 2.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :En niemand naait een lap ongevold laken op een oud kleed; anders scheurt deszelfs nieuwe aangenaaide lap iets af van het oude kleed, en er wordt een ergere scheur.En niemand doet nieuwen wijn in oude lederzakken; anders doet de nieuwe wijn de leder zakken bersten en de wijn wordt uitgestort, en de leder zakken verderven; maar nieuwen wijn moet men in nieuwe leder zakken doen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER128
De gelijkenis van de lamp onder de korenmaat
De gelijkenis van de lamp onder de korenmaat leert Jezus’ leerlingen hun geestelijke licht te laten schijnen door een voorbeeldig leven te leiden. Dat betekent zo te leven dat het goddelijke licht sterker straalt en anderen aan te moedigen hetzelfde te doen, geïnspireerd door de evangeliën.
Lukas 11.33-36 (De Heilige Schrift 1917) :En niemand, die een kaars ontsteekt, zet die in het verborgen, noch onder een koornmaat, maar op een kandelaar, opdat degenen, die inkomen, het licht zien mogen.De kaars des lichaams is het oog: wanneer dan uw oog eenvoudig is, zo is ook uw gehele lichaam verlicht; maar zo het boos is, zo is ook uw gehele lichaam duister.Zie dan toe, dat niet het licht, hetwelk in u is, duisternis zij.Indien dan uw lichaam geheel verlicht is, niet hebbende enig deel, dat duister is, zo zal het geheel verlicht zijn, gelijk wanneer de kaars met het schijnsel u verlicht.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER131
De gelijkenis van de dwaze rijke
Het artikel onderzoekt de gelijkenis van de dwaze rijke in Lucas 12.13-21. Jezus onderwijst over de zinloosheid van materiële rijkdom en roept op geestelijke rijkdom voorrang te geven. De gelijkenis waarschuwt tegen hebzucht en moedigt aan te leven met het oog op de eeuwigheid. Onder de toehoorders bevinden zich farizeeën en mensen van bescheiden komaf.
Lukas 12.13-21 (De Heilige Schrift 1917) :En een uit de schare zeide tot Hem: Meester, zeg mijn broeder, dat hij met mij de erfenis dele.Maar Hij zeide tot hem: Mens, wie heeft Mij tot een rechter of scheidsman over ulieden gesteld?En Hij zeide tot hen: Ziet toe en wacht u van de gierigheid; want het is niet in den overvloed gelegen, dat iemand leeft uit zijn goederen.En Hij zeide tot hen een gelijkenis, en sprak: Eens rijken mensen land had wel gedragen;En hij overleide bij zichzelven, zeggende: Wat zal ik doen, want ik heb niet, waarin ik mijn vruchten zal verzamelen.En hij zeide: Dit zal ik doen; ik zal mijn schuren afbreken, en grotere bouwen, en zal aldaar verzamelen al dit mijn gewas, en deze mijn goederen;En ik zal tot mijn ziel zeggen: Ziel! gij hebt vele goederen, die opgelegd zijn voor vele jaren, neem rust, eet, drink, wees vrolijk.Maar God zeide tot hem: Gij dwaas! in dezen nacht zal men uw ziel van u afeisen; en hetgeen gij bereid hebt, wiens zal het zijn?Alzo is het met dien, die zichzelven schatten vergadert, en niet rijk is in God.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER138
De gelijkenis van de zaaier
Het artikel analyseert de gelijkenis van de zaaier die Jezus verkondigt. Het vergelijkt de verslagen van Matteüs, Marcus en Lucas, die zich ieder aan hun publiek aanpassen. Het artikel bespreekt ook Jezus' gebruik van gelijkenissen en zijn manier van communiceren met grote menigten, en verwijst naar bijlagen voor een verdere verkenning.
Mattheüs 13.1-23 (De Heilige Schrift 1917) :En te dien dage Jezus, uit het huis gegaan zijnde, zat bij de zee.En tot Hem vergaderden vele scharen, zodat Hij in een schip ging en nederzat, en al de schare stond op den oever.En Hij sprak tot hen vele dingen door gelijkenissen, zeggende: Ziet, een zaaier ging uit om te zaaien.En als hij zaaide, viel een deel van het zaad bij den weg; en de vogelen kwamen en aten datzelve op.En een ander deel viel op steenachtige plaatsen, waar het niet veel aarde had; en het ging terstond op, omdat het geen diepte van aarde had.Maar als de zon opgegaan was, zo is het verbrand geworden; en omdat het geen wortel had, is het verdord.En een ander deel viel in de doornen; en de doornen wiesen op, en verstikten hetzelve.En een ander deel viel in de goede aarde, en gaf vrucht, het een honderd-, het ander zestig-, en het ander dertig voud.Wie oren heeft om te horen, die hore.En de discipelen tot Hem komende, zeiden tot Hem: Waarom spreekt Gij tot hen door gelijkenissen?En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Omdat het u gegeven is, de verborgenheden van het Koninkrijk der hemelen te weten, maar dien is het niet gegeven.Want wie heeft, dien zal gegeven worden, en hij zal overvloediglijk hebben; maar wie niet heeft, van dien zal genomen worden, ook dat hij heeft.Daarom spreek Ik tot hen door gelijkenissen, omdat zij ziende niet zien, en horende niet horen, noch ook verstaan.En in hen wordt de profetie van Jesaja vervuld, die zegt: Met het gehoor zult gij horen, en geenszins verstaan; en ziende zult gij zien, en geenszins bemerken.Want het hart dezes volks is dik geworden, en zij hebben met de oren zwaarlijk gehoord, en hun ogen hebben zij toegedaan; opdat zij niet te eniger tijd met de ogen zouden zien, en met de oren horen, en met het hart verstaan, en zich bekeren, en Ik hen geneze.Doch uw ogen zijn zalig, omdat zij zien, en uw oren, omdat zij horen.Want voorwaar zeg Ik u, dat vele profeten en rechtvaardigen hebben begeerd te zien de dingen, die gij ziet, en hebben ze niet gezien; en te horen de dingen, die gij hoort, en hebben ze niet gehoord.Gij dan, hoort de gelijkenis van den zaaier.Als iemand dat Woord des Koninkrijks hoort, en niet verstaat, zo komt de boze, en rukt weg, hetgeen in zijn hart gezaaid was; deze is degene, die bij den weg bezaaid is.Maar die in steenachtige plaatsen bezaaid is, deze is degene, die het Woord hoort, en dat terstond met vreugde ontvangt;Doch hij heeft geen wortel in zichzelven, maar is voor een tijd; en als verdrukking of vervolging komt, om des Woords wil, zo wordt hij terstond geergerd.En die in de doornen bezaaid is, deze is degene, die het Woord hoort; en de zorgvuldigheid dezer wereld, en de verleiding des rijkdoms verstikt het Woord, en het wordt onvruchtbaar.Die nu in de goede aarde bezaaid is, deze is degene, die het Woord hoort en verstaat, die ook vrucht draagt en voortbrengt, de een honderd-, de ander zestig-, en de ander dertig voud.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER139
De gelijkenis van de lamp onder de korenmaat
Dit artikel analyseert de gelijkenis van de lamp onder de korenmaat, die in de evangeliën wordt behandeld. Het benadrukt het belang van het goddelijke licht voor de leerling en laat zien hoe de Messias Jezus deze metafoor gebruikt om Gods waarheid te verhelderen en de leerlingen aan te sporen zichtbare getuigen van hun geloof te zijn, terwijl zij zelf verlicht blijven door het licht van Christus.
Lukas 11.33-36 (De Heilige Schrift 1917) :En niemand, die een kaars ontsteekt, zet die in het verborgen, noch onder een koornmaat, maar op een kandelaar, opdat degenen, die inkomen, het licht zien mogen.De kaars des lichaams is het oog: wanneer dan uw oog eenvoudig is, zo is ook uw gehele lichaam verlicht; maar zo het boos is, zo is ook uw gehele lichaam duister.Zie dan toe, dat niet het licht, hetwelk in u is, duisternis zij.Indien dan uw lichaam geheel verlicht is, niet hebbende enig deel, dat duister is, zo zal het geheel verlicht zijn, gelijk wanneer de kaars met het schijnsel u verlicht.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER142
De vergelijking met de groei van het zaad
Perikoop 142 onderzoekt de vergelijking met de groei van het zaad (Marcus 4.26-29), de enige gelijkenis die uitsluitend bij Marcus voorkomt. Deze werd omstreeks november-december 31 bij Kafarnaüm in Galilea uitgesproken en onderwijst over het mysterie van het Koninkrijk van God: onbegrijpelijke goddelijke groei, de rol van de menselijke zaaier, de geleidelijke ontwikkeling van het geestelijke leven en het eschatologische perspectief van de laatste oogst.
Markus 4.26-29 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide: Alzo is het Koninkrijk Gods, gelijk of een mens het zaad in de aarde wierp;En voorts sliep, en opstond, nacht en dag; en het zaad uitsproot en lang werd, dat hij zelf niet wist, hoe.Want de aarde brengt van zelve vruchten voort: eerst het kruid, daarna de aar, daarna het volle koren in de aar.En als de vrucht zich voordoet, terstond zendt hij de sikkel daarin, omdat de oogst daar is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER143
De gelijkenis van het mosterdzaad
De gelijkenis van het mosterdzaad (Mt 13.31-32; Mc 4.30-32; Lc 13.18-19) illustreert het Koninkrijk van God aan de hand van een piepklein zaadje dat een grote boom wordt. Ze werd in 31 na Chr. bij Kafarnaüm uitgesproken en leert dat het Koninkrijk bescheiden begint, maar een buitengewone groei doormaakt en iedereen beschutting en een welkom biedt. Ze nodigt uit tot geloof, geduld en vertrouwen op God voor geestelijke groei.
Mattheüs 13.24-30 (De Heilige Schrift 1917) :Een andere gelijkenis heeft Hij hun voorgesteld, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een mens, die goed zaad zaaide in zijn akker.En als de mensen sliepen, kwam zijn vijand, en zaaide onkruid midden in de tarwe, en ging weg.Toen het nu tot kruid opgeschoten was, en vrucht voortbracht, toen openbaarde zich ook het onkruid.En de dienstknechten van den heer des huizes gingen en zeiden tot hem: Heere! hebt gij niet goed zaad in uw akker gezaaid? Van waar heeft hij dan dit onkruid?En hij zeide tot hen: Een vijandig mens heeft dat gedaan. En de dienstknechten zeiden tot hem: Wilt gij dan, dat wij heengaan en datzelve vergaderen?Maar hij zeide: Neen, opdat gij, het onkruid vergaderende, ook mogelijk met hetzelve de tarwe niet uittrekt.Laat ze beiden te zamen opwassen tot den oogst, en in den tijd des oogstes zal ik tot de maaiers zeggen: Vergadert eerst dat onkruid, en bindt het in busselen, om hetzelve te verbranden; maar brengt de tarwe samen in mijn schuur.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER144
Andere niet opgetekende gelijkenissen
Perikoop PER144 onderzoekt Marcus 4.33-34, waar wordt erkend dat Jezus vele gelijkenissen heeft uitgesproken die de evangelisten niet hebben opgetekend. Deze passage speelt zich af bij Kafarnaüm in november-december 31 en laat de geleidelijke onderwijsmethode van Jezus zien: openbaring aangepast aan de toehoorders, diepgaande vorming van de discipelen en het belang van geestelijk begrip. Johannes erkent zelf (Joh 20.30; 21.25) dat de evangeliën slechts een fractie van het onderwijs van Jezus bevatten.
Johannes 21.25 (De Heilige Schrift 1917) :En er zijn nog vele andere dingen, die Jezus gedaan heeft, welke, zo zij elk bijzonder geschreven wierden, ik acht, dat ook de wereld zelve de geschrevene boeken niet zou bevatten. Amen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER145
De gelijkenis van het zuurdeeg
De gelijkenis van het zuurdeeg (Mt 13.33-35; Lc 13.20-21) illustreert de onopvallende maar krachtige groei van het Koninkrijk van God. Zoals het zuurdeeg het hele deeg verandert, werkt het Koninkrijk geleidelijk in de harten. Matteüs verbindt dit onderwijs met de vervulling van Psalm 78.2. Iedere gelovige wordt geroepen om een actieve rol te spelen in deze verspreiding. Deze gelijkenis werd omstreeks november-december 31 bij Kafarnaüm uitgesproken en is de vierde gelijkenis van de grote toespraak in Matteüs 13.
Lukas 13.20-21 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide wederom: Waarbij zal Ik het Koninkrijk Gods vergelijken?Het is gelijk aan een zuurdesem, welken een vrouw nam, en verborg in drie maten meels, totdat het geheel gezuurd was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER146
Uitleg in de avond van verschillende gelijkenissen (het onkruid)
PER146 beschrijft de uitleg die Jezus aan zijn discipelen gaf over de gelijkenis van het onkruid (Mt 13.36-43), een getuigenis dat alleen bij Matteüs voorkomt. Jezus onthult hierin een interpretatiemethode langs drie lijnen: symbolische identificatie van de elementen, eschatologische dimensie en praktische toepassing. Deze passage maakt deel uit van de rede met de zeven gelijkenissen over het Koninkrijk van God die Matteüs in hoofdstuk 13 heeft samengebracht.
Mattheüs 13.24-30 (De Heilige Schrift 1917) :Een andere gelijkenis heeft Hij hun voorgesteld, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een mens, die goed zaad zaaide in zijn akker.En als de mensen sliepen, kwam zijn vijand, en zaaide onkruid midden in de tarwe, en ging weg.Toen het nu tot kruid opgeschoten was, en vrucht voortbracht, toen openbaarde zich ook het onkruid.En de dienstknechten van den heer des huizes gingen en zeiden tot hem: Heere! hebt gij niet goed zaad in uw akker gezaaid? Van waar heeft hij dan dit onkruid?En hij zeide tot hen: Een vijandig mens heeft dat gedaan. En de dienstknechten zeiden tot hem: Wilt gij dan, dat wij heengaan en datzelve vergaderen?Maar hij zeide: Neen, opdat gij, het onkruid vergaderende, ook mogelijk met hetzelve de tarwe niet uittrekt.Laat ze beiden te zamen opwassen tot den oogst, en in den tijd des oogstes zal ik tot de maaiers zeggen: Vergadert eerst dat onkruid, en bindt het in busselen, om hetzelve te verbranden; maar brengt de tarwe samen in mijn schuur.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER147
De gelijkenis van de verborgen schat
De gelijkenis van de verborgen schat (Mt 13,44), alleen door Matteüs overgeleverd, leert dat het koninkrijk van de hemel van onvergelijkelijke waarde is. Een man ontdekt een begraven schat, bedekt hem weer, en verkoopt dan alles om de akker te kopen. Deze gelijkenis illustreert de vreugde en de vastberadenheid van wie de allerhoogste waarde van het Koninkrijk erkent en bereid is alles op te offeren om het te verkrijgen. Ze weerklinkt in het bijzonder in de persoonlijke weg van Matteüs, die zelf alles had achtergelaten om Jezus te volgen.
Mattheüs 13.44 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen, en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER149
De gelijkenis van het in de zee uitgeworpen net
De gelijkenis van het net (Mt 13,47-50), die alleen bij Matteüs voorkomt, vergelijkt het Koninkrijk der hemelen met een net dat allerlei soorten vis bijeenbrengt. Bij de uiteindelijke selectie worden de goede bewaard en de slechte weggegooid, als beeld van het eschatologische oordeel. Ze leert de universaliteit van het Evangelie, de werkelijkheid van het laatste oordeel dat door de engelen wordt voltrokken, en de urgentie voor gelovigen om te leven in overeenstemming met het onderwijs van Jezus.
Mattheüs 13.47-50 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een net, geworpen in de zee, en dat allerlei soorten van vissen samenbrengt;Hetwelk, wanneer het vol geworden is, de vissers aan den oever optrekken, en nederzittende, lezen het goede uit in hun vaten, maar het kwade werpen zij weg.Alzo zal het in de voleinding der eeuwen wezen; de engelen zullen uitgaan, en de bozen uit het midden der rechtvaardigen afscheiden;En zullen dezelve in den vurigen oven werpen; daar zal zijn wening en knersing der tanden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER150
Conclusie van de Messias Jezus
Perikoop 150 sluit de gelijkenissenrede van Matteüs 13 af. Jezus vraagt zijn leerlingen of ze het begrepen hebben en beschrijft dan de ideale leerling als een schriftgeleerde die onderwezen is in het koninkrijk en uit zijn schat nieuwe en oude dingen kan voortbrengen. Deze passage benadrukt dat het Oude en het Nieuwe Testament elkaar aanvullen, en de verantwoordelijkheid van de leraren om het onderricht van de Messias getrouw door te geven.
Mattheüs 13.51-53 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus zeide tot hen: Hebt gij dit alles verstaan? Zij zeiden tot Hem: Ja, Heere!En Hij zeide tot hen: Daarom, een iegelijk Schriftgeleerde, in het Koninkrijk der hemelen onderwezen, is gelijk aan een heer des huizes, die uit zijn schat nieuwe en oude dingen voortbrengt.En het is geschied, als Jezus deze gelijkenissen geeindigd had, vertrok Hij van daar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER202
Gelijkenis van het verloren schaap
De gelijkenis van het verloren schaap (Mt 18.10-14; Lc 15.3-7) wordt door Jezus onderwezen in Kafarnaüm in september 32 n.Chr., kort voor zijn definitieve vertrek uit Galilea. Matteüs legt de nadruk op de bescherming van de ‘kleinen’ en op Gods wil om niemand van hen te verliezen, terwijl Lucas de hemelse vreugde over de berouwvolle zondaar benadrukt. De figuur van de herder verwijst naar de messiaanse zending van Jezus, de goede herder, die zijn leerlingen op zijn afwezigheid voorbereidt door hun een geestelijke gids te beloven.
Mattheüs 18.10-14 (De Heilige Schrift 1917) :Ziet toe, dat gij niet een van deze kleinen veracht. Want Ik zeg ulieden, dat hun engelen, in de hemelen, altijd zien het aangezicht Mijns Vaders, Die in de hemelen is.Want de Zoon des mensen is gekomen om zalig te maken, dat verloren was.Wat dunkt u, indien enig mens honderd schapen had, en een uit dezelve afgedwaald ware, zal hij niet de negen en negentig laten, en op de bergen heengaande, het afgedwaalde zoeken?En indien het geschiedt, dat hij hetzelve vindt, voorwaar zeg Ik u, dat hij zich meer verblijdt over hetzelve, dan over de negen en negentig, die niet afgedwaald zijn geweest.Alzo is de wil niet uws Vaders, Die in de hemelen is, dat een van deze kleinen verloren ga.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER204
Gelijkenis van de koning en de dienaar
De gelijkenis van de koning en de dienaar (Mt 18.23-35), verteld in Kafarnaüm in september 32, komt alleen bij Matteüs voor. Ze laat het enorme belang van vergeving zien door een geweldige schuld van 10.000 talenten, kwijtgescholden door een barmhartige koning, te vergelijken met een kleine schuld van 100 zilverstukken, die de vergeven dienaar weigert kwijt te schelden. De kernboodschap: wie door God vergeven is, moet op zijn beurt vergeven, op straffe van het verlies van de ontvangen genade.
Exodus 21.24 (De Heilige Schrift 1917) :Oog voor oog, tand voor tand, hand voor hand, voet voor voet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER222
De barmhartige Samaritaan
De perikoop PER222 behandelt de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan (Lucas 10.25-37), die Jezus vertelde in antwoord op een wetgeleerde die hem een valstrik wilde spannen. Deze gelijkenis, die zich in november van het jaar 32 afspeelt in Betanië aan de overzijde van de Jordaan, leert dat de ware 'naaste' niet bepaald wordt door religie of cultuur, maar door de daad van barmhartigheid. De verachte Samaritaan wordt het voorbeeld van medelijden, een symbolische gestalte van de Messias zelf die de gewonde mensheid te hulp komt.
Lukas 10.25-37 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, een zeker wetgeleerde stond op, Hem verzoekende, en zeggende: Meester, wat doende zal ik het eeuwige leven beerven?En Hij zeide tot hem: Wat is in de wet geschreven? Hoe leest gij?En hij, antwoordende, zeide: Gij zult den Heere, uw God, liefhebben, uit geheel uw hart, en uit geheel uw ziel, en uit geheel uw kracht, en uit geheel uw verstand; en uw naaste als uzelven.En Hij zeide tot hem: Gij hebt recht geantwoord; doe dat, en gij zult leven.Maar hij, willende zichzelven rechtvaardigen, zeide tot Jezus: En wie is mijn naaste?En Jezus, antwoordende, zeide: Een zeker mens kwam af van Jeruzalem naar Jericho, en viel onder de moordenaars, welke, hem ook uitgetogen, en daartoe zware slagen gegeven hebbende, heengingen, en lieten hem half dood liggen.En bij geval kwam een zeker priester denzelven weg af, en hem ziende, ging hij tegenover hem voorbij.En desgelijks ook een Leviet, als hij was bij die plaats, kwam hij, en zag hem, en ging tegenover hem voorbij.Maar een zeker Samaritaan, reizende, kwam omtrent hem, en hem ziende, werd hij met innerlijke ontferming bewogen.En hij, tot hem gaande, verbond zijn wonden, gietende daarin olie en wijn; en hem heffende op zijn eigen beest, voerde hem in de herberg en verzorgde hem.En des anderen daags weggaande, langde hij twee penningen uit, en gaf ze den waard, en zeide tot hem: Draag zorg voor hem: en zo wat gij meer aan hem ten koste zult leggen, dat zal ik u wedergeven, als ik wederkom.Wie dan van deze drie dunkt u de naaste geweest te zijn desgenen, die onder de moordenaars gevallen was?En hij zeide: Die barmhartigheid aan hem gedaan heeft. Zo zeide dan Jezus tot hem: Ga heen, en doe gij desgelijks.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER232
Het mosterdzaad en het zuurdeeg
De perikoop PER232 bevat de twee tweelinggelijkenissen van het mosterdzaadje en het zuurdesem (Lucas 13.18-21). Ze werden op een sabbat uitgesproken bij een synagoge in Jeruzalem en tonen de aard van het koninkrijk van God: het begint nederig, groeit krachtig en werkt verborgen maar veranderend. Deze twee elkaar aanvullende beelden nodigen uit om de stille en onweerstaanbare groei van Gods heerschappij in de wereld waar te nemen.
Lukas 13.10 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij leerde op den sabbat in een der synagogen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER237
Gelijkenis van de aanmatigende gast
De gelijkenis van de aanmatigende gast (Lucas 14.7-14), die alleen door Lucas wordt overgeleverd, speelt zich af in het huis van een leider van de farizeeën in Jeruzalem. Jezus onderwijst daar nederigheid door aan te sporen de laatste plaats te kiezen in plaats van de eerste, en onbaatzuchtige vrijgevigheid door aan te moedigen armen en buitengeslotenen uit te nodigen in plaats van mensen die iets terug kunnen doen. Deze twee lessen illustreren de fundamentele waarden van het Koninkrijk van God: eer komt van God, niet van onszelf, en het ware geven zal worden beloond bij de opstanding van de rechtvaardigen.
Mattheüs 20.28 (De Heilige Schrift 1917) :Gelijk de Zoon des mensen niet is gekomen om gediend te worden, maar om te dienen, en Zijn ziel te geven tot een rantsoen voor velen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER240
De gelijkenis van de koning die zich op de oorlog voorbereidt
De gelijkenis van de koning die zich op de oorlog voorbereidt (Lucas 14.31-33), die alleen door Lucas wordt overgeleverd, illustreert de eisen van het discipelschap. Tegenover een tegenstander die twee keer zo sterk is, kiest een koning voor onderhandeling in plaats van strijd. Zo vraagt ook het volgen van Jezus de Messias om nuchterheid, nederigheid en volledige verloochening van zichzelf. Lucas plaatst deze onderwijzing in een thematische reeks over de prijs van het christelijk leven, vóór het feest van de Inwijding in december van het jaar 32 n.Chr.
Lukas 14.28-30 (De Heilige Schrift 1917) :Want wie van u, willende een toren bouwen, zit niet eerst neder, en overrekent de kosten, of hij ook heeft, hetgeen tot volmaking nodig is?Opdat niet misschien, als hij het fondament gelegd heeft, en niet kan voleindigen, allen, die het zien, hem beginnen te bespotten.Zeggende: Deze mens heeft begonnen te bouwen, en heeft niet kunnen voleindigen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER241
Het beeld van zout zonder smaak
Het artikel 'PER241 - Het beeld van zout zonder smaak' analyseert een gedeelte uit Lucas 14:34-35, waarin Jezus leert dat de leerlingen als zout moeten zijn, onmisbaar en veranderend. Als een leerling zijn geestelijke 'smaak' verliest, wordt hij nutteloos, gelijk aan smakeloos zout. Deze leer roept op tot een actieve en blijvende toewijding in het geestelijk leven.
Lukas 14.34-35 (De Heilige Schrift 1917) :Het zout is goed; maar indien het zout smakeloos geworden is, waarmede zal het smakelijk gemaakt worden?Het is noch tot het land, noch tot den mesthoop bekwaam; men werpt het weg. Wie oren heeft, om te horen, die hore.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER243
De gelijkenis van het verloren en teruggevonden schaap
Dit artikel behandelt de gelijkenis van het verloren schaap in het evangelie van Lucas en benadrukt de goddelijke vreugde over de redding van een zondaar. Het maakt deel uit van drie gelijkenisverhalen die verschillende nuances van zoeken en redding illustreren.
Lukas 15.3-7 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij sprak tot hen deze gelijkenis, zeggende:Wat mens onder u, hebbende honderd schapen; en een van die verliezende, verlaat niet de negen en negentig in de woestijn, en gaat naar het verlorene, totdat hij hetzelve vinde?En als hij het gevonden heeft, legt hij het op zijn schouders, verblijd zijnde.En te huis komende, roept hij de vrienden en de geburen samen, zeggende tot hen: Weest blijde met mij; want ik heb mijn schaap gevonden, dat verloren was.Ik zeg ulieden, dat er alzo blijdschap zal zijn in den hemel over een zondaar, die zich bekeert, meer dan over negen en negentig rechtvaardigen, die de bekering niet van node hebben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER244
De gelijkenis van de verloren drachme
Deze gelijkenis, die alleen bij Lucas voorkomt, toont God, afgebeeld in de gedaante van een vrouw, die een verloren drachme zoekt en terugvindt. Ze symboliseert de dwaalgegane maar in Gods ogen kostbare ziel en benadrukt Zijn barmhartigheid en Zijn vreugde over de terugkeer van wie verdwaald was.
Lukas 15.8-10 (De Heilige Schrift 1917) :Of wat vrouw, hebbende tien penningen, indien zij een penning verliest, ontsteekt niet een kaars, en keert het huis met bezemen, en zoekt naarstiglijk, totdat zij dien vindt?En als zij dien gevonden heeft, roept zij de vriendinnen en de geburinnen samen, zeggende: Weest blijde met mij; want ik heb den penning gevonden, dien ik verloren had.Alzo, zeg Ik ulieden, is er blijdschap voor de engelen Gods over een zondaar, die zich bekeert.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER245
De gelijkenis van de verloren zoon
Het artikel behandelt de gelijkenis van de verloren zoon in het evangelie van Lucas en benadrukt de vergeving en de goddelijke liefde. De vader ontvangt de berouwvolle zoon, in tegenstelling tot de oudste zoon, die deze mildheid bekritiseert. Deze gelijkenis, het scharnier van hoofdstuk 15, laat zien hoe God zoekt naar wie dwaalt. Lucas herschikt dit verhaal om zijn theologische boodschap over het koninkrijk der hemelen te ondersteunen.
Lukas 15.8-10 (De Heilige Schrift 1917) :Of wat vrouw, hebbende tien penningen, indien zij een penning verliest, ontsteekt niet een kaars, en keert het huis met bezemen, en zoekt naarstiglijk, totdat zij dien vindt?En als zij dien gevonden heeft, roept zij de vriendinnen en de geburinnen samen, zeggende: Weest blijde met mij; want ik heb den penning gevonden, dien ik verloren had.Alzo, zeg Ik ulieden, is er blijdschap voor de engelen Gods over een zondaar, die zich bekeert.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER246
De gelijkenis van de ontrouwe rentmeester
Dit artikel onderzoekt de gelijkenis van de ontrouwe rentmeester bij Lucas en merkt op dat de sluwheid van de rentmeester geprezen wordt om haar wijsheid, niet om zijn oneerlijkheid. De gelijkenis nodigt uit tot nadenken over het gebruik van praktische wijsheid in geestelijke zaken.
Lukas 16.1-13 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide ook tot Zijn discipelen: Er was een zeker rijk mens, welke een rentmeester had; en deze werd bij hem verklaagd, als die zijn goederen doorbracht.En hij riep hem, en zeide tot hem: Hoe hoor ik dit van u? Geef rekenschap van uw rentmeesterschap; want gij zult niet meer kunnen rentmeester zijn.En de rentmeester zeide bij zichzelven: Wat zal ik doen, dewijl mijn heer dit rentmeesterschap van mij neemt? Graven kan ik niet; te bedelen schaam ik mij.Ik weet, wat ik doen zal, opdat, wanneer ik van het rentmeesterschap afgezet zal wezen, zij mij in hun huizen ontvangen.En hij riep tot zich een iegelijk van de schuldenaars zijns heeren, en zeide tot den eersten: Hoeveel zijt gij mijn heer schuldig?En hij zeide: Honderd vaten olie. En hij zeide tot hem: Neem uw handschrift, en nederzittende, schrijf haastelijk vijftig.Daarna zeide hij tot een anderen: En gij, hoeveel zijt gij schuldig? En hij zeide: Honderd mudden tarwe. En hij zeide tot hem: Neem uw handschrift, en schrijf tachtig.En de heer prees den onrechtvaardigen rentmeester, omdat hij voorzichtiglijk gedaan had; want de kinderen dezer wereld zijn voorzichtiger, dan de kinderen des lichts, in hun geslacht.En Ik zeg ulieden: Maakt uzelven vrienden uit den onrechtvaardigen Mammon, opdat, wanneer u ontbreken zal, zij u mogen ontvangen in de eeuwige tabernakelen.Die getrouw is in het minste, die is ook in het grote getrouw; en die in het minste onrechtvaardig is, die is ook in het grote onrechtvaardig.Zo gij dan in den onrechtvaardigen Mammon niet getrouw zijt geweest, wie zal u het ware vertrouwen?En zo gij in eens anders goed niet getrouw zijt geweest, wie zal u het uwe geven?Geen huisknecht kan twee heren dienen; want of hij zal den enen haten, en den anderen liefhebben, of hij zal den enen aanhangen, en den anderen verachten; gij kunt God niet dienen en den Mammon.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER247
De gelijkenis van de rijke man en Lazarus
Het artikel analyseert de gelijkenis van de rijke man en Lazarus in het evangelie van Lucas. Bijzonder doordat er een naam, Lazarus, wordt genoemd, onderzoekt het de vraag naar Gods gerechtigheid en de gevolgen van aardse keuzes voor het hiernamaals. Lucas ordent het verhaal rond theologische lessen over het koninkrijk der hemelen en nodigt zo uit tot diepgaande bezinning op heil en medeleven.
Lukas 16.19-31 (De Heilige Schrift 1917) :En er was een zeker rijk mens, en was gekleed met purper en zeer fijn lijnwaad, levende allen dag vrolijk en prachtig.En er was een zeker bedelaar, met name Lazarus, welke lag voor zijn poort vol zweren;En begeerde verzadigd te worden van de kruimkens, die van de tafel des rijken vielen; maar ook de honden kwamen en lekten zijn zweren.En het geschiedde, dat de bedelaar stierf, en van de engelen gedragen werd in den schoot van Abraham.En de rijke stierf ook, en werd begraven. En als hij in de hel zijn ogen ophief, zijnde in de pijn, zag hij Abraham van verre, en Lazarus in zijn schoot.En hij riep en zeide: Vader Abraham, ontferm u mijner, en zend Lazarus, dat hij het uiterste zijns vingers in het water dope, en verkoele mijn tong; want ik lijde smarten in deze vlam.Maar Abraham zeide: Kind, gedenk, dat gij uw goed ontvangen hebt in uw leven, en Lazarus desgelijks het kwade; en nu wordt hij vertroost, en gij lijdt smarten.En boven dit alles, tussen ons en ulieden is een grote klove gevestigd, zodat degenen, die van hier tot u willen overgaan, niet zouden kunnen, noch ook die daar zijn, van daar tot ons overkomen.En hij zeide: Ik bid u dan, vader, dat gij hem zendt tot mijns vaders huis;Want ik heb vijf broeders; dat hij hun dit betuige, opdat ook zij niet komen in deze plaats der pijniging.Abraham zeide tot hem: Zij hebben Mozes en de profeten, dat zij die horen.En hij zeide: Neen, vader Abraham, maar zo iemand van de doden tot hen heenging, zij zouden zich bekeren.Doch Abraham zeide tot hem: Indien zij Mozes en de profeten niet horen, zo zullen zij ook, al waren het, dat er iemand uit de doden opstond, zich niet laten gezeggen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER249
Gelijkenis van de nutteloze dienstknechten
Het artikel behandelt de gelijkenis van de nutteloze dienstknechten uit Lucas 17.7-10 en benadrukt het belang van nederigheid en dankbaarheid in het leven van de leerling. Jezus leert dat trouwe dienst geen erkenning van de meester verwacht en dat elk vermogen een gave van God is. Gehoorzaamheid geeft geen enkel recht en bevordert zo een houding van dankbaarheid, niet van eisen.
Lukas 17.7-10 (De Heilige Schrift 1917) :En wie van u heeft een dienstknecht ploegende, of de beesten hoedende, die tot hem, als hij van den akker inkomt, terstond zal zeggen: Kom bij, en zit aan?Maar zal hij niet tot hem zeggen: Bereid, dat ik te avond zal eten, en omgord u, en dien mij, totdat ik zal gegeten en gedronken hebben; en eet en drink gij daarna?Dankt hij ook denzelven dienstknecht omdat hij gedaan heeft, hetgeen hem bevolen was? Ik meen, neen.Alzo ook gij, wanneer gij zult gedaan hebben al hetgeen u bevolen is, zo zegt: Wij zijn onnutte dienstknechten; want wij hebben maar gedaan, hetgeen wij schuldig waren te doen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER253
De gelijkenis van de onrechtvaardige rechter
Het artikel onderzoekt de gelijkenis van de onrechtvaardige rechter (Lucas 18,1-8), die draait om volharding in het gebed en het uitzien naar het Koninkrijk. Het onderstreept de unieke verhaalstructuur van Lucas, die gelijkenissen bijeenbrengt om zijn theologie over geloof en goddelijke gerechtigheid te verdiepen.
Lukas 18.1-8 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide ook een gelijkenis tot hen, daartoe strekkende, dat men altijd bidden moet, en niet vertragen;Zeggende: Er was een zeker rechter in een stad, die God niet vreesde, en geen mens ontzag.En er was een zekere weduwe in dezelfde stad, en zij kwam tot hem, zeggende: Doe mij recht tegen mijn wederpartij.En hij wilde voor een langen tijd niet; maar daarna zeide hij bij zichzelven: Hoewel ik God niet vreze, en geen mens ontzie;Nochtans, omdat deze weduwe mij moeielijk valt, zo zal ik haar recht doen, opdat zij niet eindelijk kome, en mij het hoofd breke.En de Heere zeide: Hoort, wat de onrechtvaardige rechter zegt.Zal God dan geen recht doen Zijn uitverkorenen, die dag en nacht tot Hem roepen, hoewel Hij lankmoedig is over hen?Ik zeg u, dat Hij hun haastelijk recht doen zal. Doch de Zoon des mensen, als Hij komt, zal Hij ook geloof vinden op de aarde?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER254
De gelijkenis van de farizeeër en de tollenaar
Het artikel analyseert de gelijkenis in Lucas 18.9-14, waarin Jezus aan de hand van de figuren van de farizeeër en de tollenaar leert dat ware gerechtigheid voor God gegrond is op nederigheid en niet op uiterlijk vertoon of geestelijke hoogmoed.
Lukas 18.9-14 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide ook tot sommigen, die bij zichzelven vertrouwden, dat zij rechtvaardig waren, en de anderen niets achtten, deze gelijkenis:Twee mensen gingen op in den tempel om te bidden, de een was een Farizeer, en de ander een tollenaar.De Farizeer, staande, bad dit bij zichzelven: O God! ik dank U, dat ik niet ben gelijk de andere mensen, rovers, onrechtvaardigen, overspelers; of ook gelijk deze tollenaar.Ik vast tweemaal per week; ik geef tienden van alles, wat ik bezit.En de tollenaar, van verre staande, wilde ook zelfs de ogen niet opheffen naar den hemel, maar sloeg op zijn borst, zeggende: O God! wees mij zondaar genadig!Ik zeg ulieden: Deze ging af gerechtvaardigd in zijn huis, meer dan die; want een ieder, die zichzelven verhoogt, zal vernederd worden, en die zichzelven vernedert, zal verhoogd worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER267
De gelijkenis van de arbeiders van het elfde uur
Dit artikel onderzoekt de gelijkenis uit Matteüs 20:1-16, die het gelijke loon beschrijft dat een meester geeft aan arbeiders die op verschillende uren zijn ingehuurd, als symbool van de goddelijke genade.
Mattheüs 20.1-16 (De Heilige Schrift 1917) :Want het Koninkrijk der hemelen is gelijk een heer des huizes, die met den morgenstond uitging, om arbeiders te huren in zijn wijngaard.En als hij met de arbeiders eens geworden was, voor een penning des daags, zond hij hen heen in zijn wijngaard.En uitgegaan zijnde omtrent de derde ure, zag hij anderen, ledig staande op de markt.En hij zeide tot dezelve: Gaat ook gij heen in den wijngaard, en zo wat recht is, zal ik u geven. En zij gingen.Wederom uitgegaan zijnde omtrent de zesde en negende ure, deed hij desgelijks.En uitgegaan zijnde omtrent de elfde ure, vond hij anderen ledig staande, en zeide tot hen: Wat staat gij hier den gehelen dag ledig?Zij zeiden tot hem: Omdat ons niemand gehuurd heeft. Hij zeide tot hen: Gaat ook gij heen in den wijngaard, en zo wat recht is, zult gij ontvangen.Als het nu avond geworden was, zeide de heer des wijngaards, tot zijn rentmeester: Roep de arbeiders, en geef hun het loon, beginnende van de laatsten tot de eersten.En als zij kwamen, die ter elfder ure gehuurd waren, ontvingen zij ieder een penning.En de eersten komende, meenden, dat zij meer ontvangen zouden; en zij zelven ontvingen ook elk een penning.En dien ontvangen hebbende, murmureerden zij tegen den heer des huizes,Zeggende: Deze laatsten hebben maar een uur gearbeid, en gij hebt ze ons gelijk gemaakt, die den last des daags en de hitte gedragen hebben.Doch hij, antwoordende, zeide tot een van hen: Vriend! ik doe u geen onrecht; zijt gij niet met mij eens geworden voor een penning?Neem het uwe en ga heen. Ik wil dezen laatsten ook geven, gelijk als u.Of is het mij niet geoorloofd, te doen met het mijne, wat ik wil? Of is uw oog boos, omdat ik goed ben?Alzo zullen de laatsten de eersten zijn, en de eersten de laatsten; want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER272
De gelijkenis van de ponden
Deze studie behandelt de gelijkenis van de ponden uit Lucas 19.11-27, een verhaal dat Jezus in Jericho vertelde en dat de periode tussen Chanoeka en Pesach belicht. Ze onderzoekt de chronologie van de gebeurtenissen in de bediening van Jezus, met inbegrip van zijn ontmoetingen met Lazarus, Bartimeüs en Zacheüs.
Johannes 11.6 (De Heilige Schrift 1917) :Als Hij dan gehoord had, dat hij krank was, toen bleef Hij nog twee dagen in de plaats, waar Hij was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER290
De gelijkenis van de twee zonen
De gelijkenis van de twee zonen (Mt 21,28-32), alleen door Matteüs overgeleverd, speelt zich af in de tempel van Jeruzalem tijdens de laatste week van Jezus. Ze zet twee houdingen tegenover elkaar: beloven zonder te handelen versus weigeren en daarna gehoorzamen. Jezus ontmaskert hierin de huichelarij van de religieuze leiders en kondigt aan dat de berouwvolle zondaars vóór hen het Koninkrijk binnengaan. Een universele oproep tot nederigheid en oprecht berouw.
Mattheüs 5.3 (De Heilige Schrift 1917) :Zalig zijn de armen van geest; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER292
De gelijkenis van het bruiloftsmaal
De gelijkenis van het bruiloftsmaal (Mt 22,1-14 ; Lc 14,15-24) leert dat God alle mensen uitnodigt in zijn Koninkrijk, maar dat het afwijzen van die uitnodiging een zwaar oordeel met zich meebrengt. Ze werd op dinsdag van de lijdensweek in de tempel van Jeruzalem uitgesproken en kondigt profetisch de verwoesting van Jeruzalem in 70 n.Chr. aan. De man zonder bruiloftskleed herinnert eraan dat de toegang tot het Koninkrijk een echte geestelijke verandering vereist, die door het geloof in Christus wordt ontvangen.
Lukas 14.15-24 (De Heilige Schrift 1917) :En als een van degenen, die mede aanzaten, deze dingen hoorde, zeide hij tot Hem: Zalig is hij, die brood eet in het Koninkrijk Gods.Maar Hij zeide tot hem: Een zeker mens bereidde een groot avondmaal, en hij noodde er velen.En hij zond zijn dienstknecht uit ten ure des avondmaals, om den genoden te zeggen: Komt, want alle dingen zijn nu gereed.En zij begonnen allen zich eendrachtelijk te ontschuldigen. De eerste zeide tot hem: Ik heb een akker gekocht, en het is nodig, dat ik uitga, en hem bezie; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd.En een ander zeide: Ik heb vijf juk ossen gekocht, en ik ga heen, om die te beproeven; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd.En een ander zeide: Ik heb een vrouw getrouwd, en daarom kan ik niet komen.En dezelve dienstknecht weder gekomen zijnde, boodschapte deze dingen zijn heer. Toen werd de heer des huizes toornig, en zeide tot zijn dienstknecht: Ga haastelijk uit in de straten en wijken der stad, en breng de armen, en verminkten, en kreupelen, en blinden hier in.En de dienstknecht zeide: Heere, het is geschied, gelijk gij bevolen hebt, en nog is er plaats.En de heer zeide tot den dienstknecht: Ga uit in de wegen en heggen; en dwing ze in te komen, opdat mijn huis vol worde;Want ik zeg ulieden, dat niemand van die mannen, die genood waren, mijn avondmaal smaken zal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER302
De gelijkenis van de vijgenboom
Het artikel analyseert de gelijkenis van de vijgenboom, waarin Jezus geestelijke waakzaamheid leert met het oog op de tekenen van de tijd. De gebeurtenissen die de nadering van het Koninkrijk aankondigen, worden niet als bedreigingen gezien maar als een oproep tot voorbereiding en geloof. De bestendigheid van de woorden van Jezus tegenover het vergankelijke karakter van de wereld wordt benadrukt.
Markus 13.29-31 (De Heilige Schrift 1917) :Alzo ook gij, wanneer gij deze dingen zult zien geschieden, zo weet, dat het nabij, voor de deur is.Voorwaar, Ik zeg u, dat dit geslacht niet zal voorbijgaan, totdat al deze dingen zullen geschied zijn.De hemel en de aarde zullen voorbijgaan; maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER304
Gelijkenis van de trouwe dienaar
Dit artikel analyseert de gelijkenis van de trouwe dienaar en benadrukt het belang van trouw en waakzaamheid in de verwachting van de zekere maar onvoorspelbare terugkomst van de Heer.
1 Corinthiërs 4.1-5 (De Heilige Schrift 1917) :Alzo houde ons een ieder mens, als dienaars van Christus, en uitdelers der verborgenheden Gods.En voorts wordt in de uitdelers vereist, dat elk getrouw bevonden worde.Doch mij is voor het minste, dat ik van ulieden geoordeeld worde, of van een menselijk oordeel; ja, ik oordeel ook mijzelven niet.Want ik ben mijzelven van geen ding bewust; doch ik ben daardoor niet gerechtvaardigd; maar Die mij oordeelt, is de Heere.Zo dan oordeelt niets voor den tijd, totdat de Heere zal gekomen zijn, Welke ook in het licht zal brengen, hetgeen in de duisternis verborgen is, en openbaren de raadslagen der harten; en als dan zal een iegelijk lof hebben van God.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER305
Gelijkenis van de tien maagden
De gelijkenis van de tien maagden leert hoe belangrijk geestelijke voorbereiding is op de terugkomst van de Heer en toont twee mogelijke uitkomsten: gereed zijn en met de Bruidegom binnengaan, of te laat komen en de deur gesloten vinden.
1 Thessalonicenzen 5.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :Maar van de tijden en de gelegenheden, broeders! hebt gij niet van node, dat men u schrijve.Want gij weet zelven zeer wel, dat de dag des Heeren alzo zal komen, gelijk een dief in den nacht.Want wanneer zij zullen zeggen: Het is vrede, en zonder gevaar; dan zal een haastig verderf hun overkomen, gelijk de barensnood een bevruchte vrouw; en zij zullen het geenszins ontvlieden;Maar gij, broeders, gij zijt niet in duisternis, dat u die dag als een dief zou bevangen.Gij zijt allen kinderen des lichts, en kinderen des daags; wij zijn niet des nachts, noch der duisternis.Zo laat ons dan niet slapen, gelijk als de anderen, maar laat ons waken, en nuchteren zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER306
Gelijkenis van de dienstknechten en de beloningen, van de talenten
Het artikel behandelt de gelijkenis van de talenten van Jezus, die het belang laat zien van het trouw beheren van gaven in dienst van God, in afwachting van zijn terugkeer.
Mattheüs 25.14-30 (De Heilige Schrift 1917) :Want het is gelijk een mens, die buiten 's lands reizende, zijn dienstknechten riep, en gaf hun zijn goederen over.En den ene gaf hij vijf talenten, en den ander twee, en den derden een, een iegelijk naar zijn vermogen, en verreisde terstond.Die nu de vijf talenten ontvangen had, ging heen, en handelde daarmede, en won andere vijf talenten.Desgelijks ook die de twee ontvangen had, die won ook andere twee.Maar die het ene ontvangen had, ging heen en groef in de aarde, en verborg het geld zijns heren.En na een langen tijd kwam de heer van dezelve dienstknechten, en hield rekening met hen.En die de vijf talenten ontvangen had, kwam, en bracht tot hem andere vijf talenten, zeggende: Heer, vijf talenten hebt gij mij gegeven; zie, andere vijf talenten heb ik boven dezelve gewonnen.En zijn heer zeide tot hem: Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht! over weinig zijt gij getrouw geweest; over veel zal ik u zetten; ga in, in de vreugde uws heeren.En die de twee talenten ontvangen had, kwam ook tot hem, en zeide: Heer, twee talenten hebt gij mij gegeven; zie, twee andere talenten heb ik boven dezelve gewonnen.Zijn heer zeide tot hem: Wel, gij goede en getrouwe dienstknecht, over weinig zijt gij getrouw geweest; over veel zal ik u zetten; ga in, in de vreugde uws heeren.Maar die het ene talent ontvangen had, kwam ook en zeide: Heer! ik kende u, dat gij een hard mens zijt, maaiende, waar gij niet gezaaid hebt, en vergaderende van daar, waar gij niet gestrooid hebt;En bevreesd zijnde, ben ik heengegaan, en heb uw talent verborgen in de aarde; zie, gij hebt het uwe.Maar zijn heer, antwoordende, zeide tot hem: Gij boze en luie dienstknecht! gij wist, dat ik maai, waar ik niet gezaaid heb, en van daar vergader, waar ik niet gestrooid heb.Zo moest gij dan mijn geld den wisselaren gedaan hebben, en ik, komende, zou het mijne wedergenomen hebben met woeker.Neemt dan van hem het talent weg, en geeft het dengene, die de tien talenten heeft.Want een iegelijk die heeft, dien zal gegeven worden, en hij zal overvloedig hebben; maar van dengene, die niet heeft, van dien zal genomen worden, ook dat hij heeft.En werpt den onnutten dienstknecht uit in de buitenste duisternis; daar zal wening zijn en knersing der tanden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
-
ANN078
De gelijkenissen
Het artikel analyseert het gebruik van gelijkenissen door Jezus, gedefinieerd als symbolische geestelijke verhalen. Ze werden gebruikt om diepe waarheden te onderwijzen, maar dienden ook om…
Verzoeking van Jezus
De verzoeking van Jezus in de woestijn is een van de grondleggende episoden aan het begin van zijn openbare bediening. Deze gebeurtenis, die door de drie synoptische evangeliën wordt verteld, vindt plaats onmiddellijk na de doop van Jezus door Johannes de Doper, op het moment dat de Geest hem de woestijn in leidt om daar veertig dagen en veertig nachten op de proef te worden gesteld.
Tegenover de drie uitdagingen van de duivel — stenen in brood veranderen, zich van de top van de tempel naar beneden storten, alle koninkrijken van de wereld ontvangen — antwoordt Jezus telkens met een citaat uit de Schriften. Deze episode toont tegelijk de menselijkheid van Jezus, die aan de beproeving onderworpen is, en zijn volkomen gehoorzaamheid aan God, daar waar Israël in zijn eigen tocht door de woestijn was tekortgeschoten.
Deze episode past in een bredere reflectie over de toewijding en de uitdagingen van de bediening, over het messiaanse karakter van Jezus en over de betekenis van trouw in de beproeving. Zij vormt een onmisbare toegang om de roeping en het karakter te begrijpen van hem die de evangeliën als de Messias voorstellen.
-
CTD060
De verzoeking van Jezus
Het artikel analyseert de verschillen tussen de bijbelverhalen over de verzoeking van Jezus, en belicht de verschillen tussen de evangeliën van Marcus, Matteüs en Lucas. De auteur nodigt uit de eigen gezichtspunten van elke tekst te verkennen voor een beter begrip van deze centrale gebeurtenis.
Markus 1.12-13 (De Heilige Schrift 1917) :En terstond dreef Hem de Geest uit in de woestijn.En Hij was aldaar in de woestijn veertig dagen, verzocht van den satan; en was bij de wilde gedierten; en de engelen dienden Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER031
De verzoeking van Jezus, de Messias
Dit artikel onderzoekt Jezus' verzoeking in de woestijn aan de hand van de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Jezus doorstaat daar drie symbolische beproevingen die zijn strijd tegen verleidingen, vergelijkbaar met die van Eva, belichten. Na deze vastenperiode keert hij terug naar Galilea, een cruciale stap in zijn bediening.
1 Johannes 2.16 (De Heilige Schrift 1917) :Want al wat in de wereld is, namelijk de begeerlijkheid des vleses, en de begeerlijkheid der ogen, en de grootsheid des levens, is niet uit den Vader, maar is uit de wereld.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
-
ANN070
De verzoeking van Jezus, de Messias
Dit artikel onderzoekt de verzoeking van Jezus, zijn veertigdaagse vasten en de evangelieverhalen over deze periode in Judea. De synoptische Evangeliën…
De relatie tussen discipel en Heer en de uitnodiging om te rusten
Dit thema onderzoekt de diepe aard van de band die Jezus met zijn leerlingen verbindt, een relatie die verder gaat dan de eenvoudige verhouding tussen meester en leerling en zich inschrijft in een dynamiek van persoonlijke gehechtheid en wederzijds vertrouwen. Het gaat erom te begrijpen hoe Jezus wie hem volgen niet alleen roept om van hem te leren, maar ook om in een innige gemeenschap met zijn persoon te treden.
De uitnodiging tot rust neemt een centrale plaats in dit onderwijs in. Jezus biedt zijn leerlingen een rust aan die geen eenvoudige werkeloosheid is, maar bevrijding van een last: die van de wet die als dwang wordt beleefd, van geestelijke uitputting of van de angstige zoektocht naar behoud. Deze belofte is gericht aan allen die zwoegen en gebukt gaan onder het gewicht van hun verantwoordelijkheden of hun fouten.
Deze passages lezen is een beeld van Jezus herontdekken dat tegelijk veeleisend en zachtmoedig is, bewogen met de menselijke broosheid. Dit thema nodigt de lezer uit na te denken over zijn eigen houding tegenover de Heer: is hij een gevreesde meester of een welwillende metgezel onderweg?
-
PER116
De persoonlijke relatie van de leerling met zijn Heer
Perikoop 116 onderzoekt de persoonlijke relatie tussen de leerling en zijn Heer aan de hand van Matteüs 11.25-30 en Lucas 10.21-24. Na de ongelovige steden te hebben veroordeeld, verheugt Jezus zich erover dat de nederigen zijn woord begrijpen waar de wijzen tekortschieten. Hij bevestigt dat Hij de Zoon van God is en nodigt alle vermoeiden uit bij Hem te komen. Hij belooft rust en zachtmoedigheid onder zijn gedeelde juk, tegenover de lasten die de farizeeën opleggen.
Mattheüs 9.36 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, de scharen ziende, werd innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, gelijk schapen, die geen herder hebben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org