De woorden van de apostel Petrus geven precies zijn diepe overtuiging weer. Verschillende leerlingen van Jezus lieten zijn onderwijs achter zich, omdat zij het te moeilijk vonden om te volgen. De Meester stelt dan de volgende vraag: Willen ook jullie weggaan?
Op dat precieze moment sprak Petrus deze woorden. Hij had begrepen dat de Messias Jezus hem iets veel groters had aangeboden dan tijdelijke zegeningen. De leerlingen die waren afgehaakt en naar hun gewone leven waren teruggekeerd, hadden echter niet hetzelfde inzicht gekregen. Voor hen kwam het volgen van de Messias Jezus neer op een reeks verplichtingen die moeilijk uit te voeren waren.
Wat is het verschil tussen de ervaring van deze mannen en die van Petrus? Heeft hij een andere genade ontvangen dan de anderen?
Er bestaan twee soorten aansluiting: een eerste, oppervlakkige, die hoopt op een verbetering in het leven, een onmiddellijk voordeel, maar met het risico bij de eerste moeilijkheid alles op te geven. Deze aansluiting heeft geen wortel en geen stevig fundament en kan bij beproevingen snel instorten, zoals het geval was bij sommige leerlingen die hun meester verlieten. Zij zullen zeggen: Deze rede is hard. Wie kan ze aanhoren?
Maar er bestaat een ander soort toewijding: Petrus begrijpt dat het eeuwige leven belangrijker is dan het leven op aarde. Hij richt zich op de beloning van het koninkrijk van God, wetende dat geen enkele schat hier beneden evenveel waard is (Mattheüs 13.44).
De prioriteit die wij aan onze doelen geven, beïnvloedt ons levenspad. Als materieel succes onze voornaamste zorg is, zullen we waarschijnlijk slagen, maar uiteindelijk moeten we alles achterlaten (Lukas 12.16-20). Als we daarentegen onze inspanningen richten op het koninkrijk van God en de hoop op het eeuwige leven, en dit ons hoofddoel maken, kunnen we de vruchten van het eeuwige leven verkrijgen.
Dit betekent geenszins dat we in ons leven zullen mislukken; het is eenvoudig essentieel te begrijpen dat een geslaagd leven een leven is dat wordt geleid door hoge beginselen, door God.
Wij willen uw aandacht vestigen op de gevolgen van de keuze van deze mannen, degenen die zijn afgehaakt. Door het onderwijs van de Messias Jezus te verwerpen, verwierpen zij het leven zelf dat hij hun aanbood. Koning Salomo sprak zijn generatie de volgende woorden toe, Prediker 11.9: "Verheug u, jongeman, in uw jeugd, laat uw hart vrolijk zijn in de dagen van uw jonge jaren, wandel in de wegen van uw hart en naar wat uw ogen zien; maar weet dat God u voor dit alles in het gericht zal brengen."
Deze weg lijkt gemakkelijk en aantrekkelijk, maar slechts voor een tijd. Er bestaat een andere weg, smal en moeilijk, en Mattheüs 7.13-14 zegt ons dat velen de gemakkelijke weg volgen, maar weinigen de smalle weg opgaan.
Deze twee wegen leiden niet naar dezelfde plaats. De brede en gemakkelijke weg leidt naar het verderf, terwijl de smalle weg naar het eeuwige leven leidt.
Het is onverzadigbaar om de eenvoudige reden dat zijn innerlijke behoefte geestelijk is. Het heeft eerst God nodig en daarna de weldaden van de aarde. Alleen door deze volgorde te respecteren wordt het mogelijk te slagen in het leven. Dat had Petrus begrepen.
Het eeuwige leven in de persoon van de Messias Jezus is meer waard dan het grootste succes in deze wereld. Markus 8.36 en Mattheüs 16.26 verkondigen het op een verschillende manier: Want wat baat het een mens als hij de hele wereld wint en zijn ziel verliest? Of wat zal een mens geven in ruil voor zijn ziel?"
Dominique Lormier