La vie de Jésus jusqu'à 12 ans 2 études
Le ministère de Jean le baptiste 9 études
- 3De doop van Jezus, de Messias
- 4De verzoeking van Jezus, de Messias
- 5De ontmoeting met Filippus
- 6De bruiloft in Kana
- 7Een verblijf in Kafarnaüm
Le début du ministère en Galilée 15 études
- 12Van Judea naar Galilea
- 13Het dorp Sichar in Samaria
- 14De terugkeer naar Galilea
- 15Aankomst in Kafarnaüm in Galilea
- 16De vervulling van Jesaja's profetie
De la 2ème à la 3ème fête de Pâque 81 études
- 27De gelijkenissen van de nieuwe lap en de nieuwe wijn
- 28Jezus is de heer van de sabbat
- 29De genezing van de man met de verlamde hand
- 30De farizeeën overwegen de Messias Jezus te vermoorden
- 31Talrijke genezingen in Galilea
De la 3ème Pâque au début de la dernière semaine 26 études
- 108Het derde paasfeest
- 109De reactie van de apostelen
- 110Talrijke genezingen in Gennesaret
- 111Het werk van de Messias Jezus in Galilea
- 112Oordeel over het menselijk hart
Ministère de Jésus : appels, miracles et enseignements 4 études
La dernière semaine avant l'arrestation 1 étude
La dernière journée jusqu'à la crucifixion 2 études
Guérisons 1 étude
Les contradictions 7 études
- 142De ontdekking van Petrus?
- 143De ontmoeting van Jezus en Petrus?
- 144Het dochtertje van Jaïrus
- 145Johannes de Doper opgestaan?
- 146In welke taal sprak Jezus?
Ministère de Pierre 1 étude
Miracles 3 études
Notes historiques 3 études
Parole d'un Ami 1 étude
Het leven van Jezus tot zijn twaalfde jaar
-
PER004
Aankondiging van de geboorte van Jezus de Messias
Het artikel behandelt de aankondiging van Jezus' geboorte door de engel Gabriël aan Maria in het Evangelie van Lucas en benadrukt zijn verwekking door de Heilige Geest. Het onderzoekt ook de profetische en familiale context van deze belangrijke gebeurtenis in het christendom.
Lukas 1.26-38 (De Heilige Schrift 1917) :En in de zesde maand werd de engel Gabriel van God gezonden naar een stad in Galilea, genaamd Nazareth;Tot een maagd, die ondertrouwd was met een man, wiens naam was Jozef, uit den huize Davids; en de naam der maagd was Maria.En de engel tot haar ingekomen zijnde, zeide: Wees gegroet, gij begenadigde; de Heere is met u; gij zijt gezegend onder de vrouwen.En als zij hem zag, werd zij zeer ontroerd over dit zijn woord, en overleide, hoedanig deze groetenis mocht zijn.En de engel zeide tot haar: Vrees niet, Maria, want gij hebt genade bij God gevonden.En zie, gij zult bevrucht worden, en een Zoon baren, en zult Zijn naam heten JEZUS.Deze zal groot zijn, en de Zoon des Allerhoogsten genaamd worden; en God, de Heere, zal Hem den troon van Zijn vader David geven.En Hij zal over het huis Jakobs Koning zijn in der eeuwigheid, en Zijns Koninkrijks zal geen einde zijn.En Maria zeide tot den engel: Hoe zal dat wezen, dewijl ik geen man bekenne?En de engel, antwoordende, zeide tot haar: De Heilige Geest zal over u komen, en de kracht des Allerhoogsten zal u overschaduwen; daarom ook, dat Heilige, Dat uit u geboren zal worden, zal Gods Zoon genaamd worden.En zie, Elizabet, uw nicht, is ook zelve bevrucht, met een zoon, in haar ouderdom; en deze maand is haar, die onvruchtbaar genaamd was, de zesde.Want geen ding zal bij God onmogelijk zijn.En Maria zeide: Zie, de dienstmaagd des Heeren; mij geschiede naar uw woord. En de engel ging weg van haar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER026
De vierde en laatste droom van Jozef
Jozef ontvangt in een droom een goddelijke aanwijzing, waardoor hij met zijn gezin naar Nazaret terugkeert in plaats van naar Betlehem. Matteüs benadrukt dat dit besluit de profetie vervult dat Jezus een Nazoreeër zal worden genoemd.
Mattheüs 2.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :Maar als hij hoorde, dat Archelaus in Judea koning was, in de plaats van zijn vader Herodes, vreesde hij daarheen te gaan; maar door Goddelijke openbaring vermaand in den droom, is hij vertrokken in de delen van Galilea.En daar gekomen zijnde, nam hij zijn woonplaats in de stad, genaamd Nazareth; opdat vervuld zou worden, wat door de profeten gezegd is, dat Hij Nazarener zal geheten worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De bediening van Johannes de Doper
-
PER030
De doop van Jezus, de Messias
Het artikel beschrijft Jezus' doop door Johannes de Doper, een belangrijke gebeurtenis die het begin van Jezus' messiaanse bediening markeert. Deze doop vindt plaats in Betanië aan de overkant van de Jordaan en drukt de continuïteit tussen het werk van Johannes en dat van Jezus uit, als symbool van hun geestelijke opdracht. Tijdens deze handeling openbaart de Drie-eenheid zich, wat haar theologische betekenis en voorbeeldfunctie voor toekomstige generaties benadrukt.
Mattheüs 3.13-17 (De Heilige Schrift 1917) :Toen kwam Jezus van Galilea naar de Jordaan, tot Johannes, om van hem gedoopt te worden.Doch Johannes weigerde Hem zeer, zeggende: Mij is nodig van U gedoopt te worden, en komt Gij tot mij?Maar Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Laat nu af; want aldus betaamt ons alle gerechtigheid te vervullen. Toen liet hij van Hem af.En Jezus, gedoopt zijnde, is terstond opgeklommen uit het water; en ziet, de hemelen werden Hem geopend, en hij zag den Geest Gods nederdalen, gelijk een duive, en op Hem komen.En ziet, een stem uit de hemelen, zeggende: Deze is Mijn Zoon, Mijn Geliefde, in Denwelken Ik Mijn welbehagen heb!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER031
De verzoeking van Jezus, de Messias
Dit artikel onderzoekt Jezus' verzoeking in de woestijn aan de hand van de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Jezus doorstaat daar drie symbolische beproevingen die zijn strijd tegen verleidingen, vergelijkbaar met die van Eva, belichten. Na deze vastenperiode keert hij terug naar Galilea, een cruciale stap in zijn bediening.
Genesis 3.1-5 (De Heilige Schrift 1917) :De slang nu was listiger dan al het gedierte des velds, hetwelk de HEERE God gemaakt had; en zij zeide tot de vrouw: Is het ook, dat God gezegd heeft: Gijlieden zult niet eten van allen boom dezes hofs?En de vrouw zeide tot de slang: Van de vrucht der bomen dezes hofs zullen wij eten;Maar van de vrucht des booms, die in het midden des hofs is, heeft God gezegd: Gij zult van die niet eten, noch die aanroeren, opdat gij niet sterft.Toen zeide de slang tot de vrouw: Gijlieden zult den dood niet sterven;Maar God weet, dat, ten dage als gij daarvan eet, zo zullen uw ogen geopend worden, en gij zult als God wezen, kennende het goed en het kwaad.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER034
De ontmoeting met Filippus
PER034 beschrijft de ontmoeting van Jezus met Filippus, die alleen Johannes vermeldt (Joh 1,43-46), in Betanië aan de overkant van de Jordaan op 6 oktober 29. Filippus, net als Andreas, Johannes en Simon Petrus een vroegere leerling van Johannes de Doper, wordt Jezus' vierde leerling. Het artikel onderzoekt de natuurlijke overgang van deze leerlingen naar de Messias: Johannes de Doper zag zichzelf als voorloper, niet als concurrerende meester.
Johannes 1.43-46 (De Heilige Schrift 1917) :(1:44) Des anderen daags wilde Jezus heengaan naar Galilea, en vond Filippus, en zeide tot hem: Volg Mij.(1:45) Filippus nu was van Bethsaida, uit de stad van Andreas en Petrus.(1:46) Filippus vond Nathanael en zeide tot hem: Wij hebben Dien gevonden, van Welken Mozes in de wet geschreven heeft, en de profeten, namelijk Jezus, den zoon van Jozef, van Nazareth.(1:47) En Nathanael zeide tot hem: Kan uit Nazareth iets goeds zijn? Filippus zeide tot hem: Kom en zie.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER036
De bruiloft in Kana
De bruiloft in Kana (Johannes 2.1-11) vormt het eerste teken dat Jezus verricht: tijdens een bruiloft in Kana in Galilea, in november 29, verandert hij water in wijn. Alleen Johannes vertelt deze gebeurtenis. Het artikel onderzoekt mogelijke verklaringen voor de aanwezigheid van Jezus' familie, oppert dat Natanaël de bruidegom was en benadrukt dat dit wonder het geloof van de leerlingen versterkt door de heerlijkheid van de Messias te tonen.
Johannes 2.1 (De Heilige Schrift 1917) :En op den derden dag was er een bruiloft te Kana in Galilea; en de moeder van Jezus was aldaar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER037
Een verblijf in Kafarnaüm
Na de bruiloft in Kana bezoekt Jezus, de Messias, rond 1 december 29 met zijn familie Kafarnaüm. Alleen Johannes beschrijft dit (Johannes 2.12). Hij ontmoet er zijn leerlingen Petrus, Andreas, Jakobus en Johannes en raakt bevriend met Zebedeüs en Salome. Later wordt deze stad de uitvalsbasis voor zijn bediening in Galilea. Na dit bezoek keert hij terug naar Nazaret voordat hij zich in Enon bij Johannes de Doper voegt.
Johannes 1.44 (De Heilige Schrift 1917) :(1:45) Filippus nu was van Bethsaida, uit de stad van Andreas en Petrus.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER038
Het eerste pesachfeest
Perikoop PER038 analyseert het eerste pesachfeest in het Evangelie van Johannes (Johannes 2.13), nauwkeurig gedateerd op 7 april 30. Het artikel bevat drie opmerkingen: de chronologische waarde van dit feest om Jezus' bediening op 3,5 jaar te dateren, Johannes' onderscheidende benaming ‘Pesach van de Joden’ en Jezus' onderwerping aan de Joodse gebruiken. Alleen Johannes beschrijft deze periode vóór de arrestatie van Johannes de Doper.
Johannes 11.55 (De Heilige Schrift 1917) :En het pascha der Joden was nabij, en velen uit dat land gingen op naar Jeruzalem, voor het pascha, opdat zij zichzelven reinigden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER042
De terugkeer naar Enon ten zuiden van Galilea
Dit artikel onderzoekt Jezus' terugkeer naar Enon na Pesach en benadrukt hoe zijn bediening die van Johannes de Doper aanvult. Johannes is de enige evangelist die deze fase beschrijft en de samenhang tussen hun bedieningen belicht. Deze episode toont dat hun rollen niet met elkaar concurreerden, maar harmonieus op elkaar aansloten: beiden vervulden een wezenlijke taak in Gods plan.
Johannes 3.22-24 (De Heilige Schrift 1917) :Na dezen kwam Jezus en Zijn discipelen in het land van Judea, en onthield Zich aldaar met hen, en doopte.En Johannes doopte ook in Enon bij Salim, dewijl aldaar vele wateren waren; en zij kwamen daar, en werden gedoopt.Want Johannes was nog niet in de gevangenis geworpen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER043
De conflicten tussen de leerlingen
Het artikel ‘PER043 - De conflicten tussen de leerlingen’ onderzoekt de rivaliteit tussen de leerlingen van Johannes de Doper en die van Jezus. In deze belangrijke beginfase van Jezus' bediening in Judea gaan sommige leerlingen van Johannes Jezus volgen, wat spanningen veroorzaakt. Johannes de Doper benadrukt zijn tijdelijke rol en Jezus' messiaanse natuur. De gebeurtenissen vonden waarschijnlijk plaats in Enon in Judea.
Johannes 3.25-36 (De Heilige Schrift 1917) :Er rees dan een vraag van enigen uit de discipelen van Johannes met de Joden over de reiniging.En zij kwamen tot Johannes, en zeiden tot hem: Rabbi, Die met u was over de Jordaan, Welken gij getuigenis gaaft, zie, Die doopt, en zij komen allen tot Hem.Johannes antwoordde en zeide: Een mens kan geen ding aannemen, zo het hem uit den hemel niet gegeven zij.Gijzelven zijt mijn getuigen, dat ik gezegd heb: Ik ben de Christus niet; maar dat ik voor Hem heen uitgezonden ben.Die de bruid heeft, is de bruidegom, maar de vriend des bruidegoms, die staat en hem hoort, verblijdt zich met blijdschap om de stem des bruidegoms. Zo is dan deze mijn blijdschap vervuld geworden.Hij moet wassen, maar ik minder worden.Die van boven komt, is boven allen; die uit de aarde is voortgekomen, die is uit de aarde, en spreekt uit de aarde. Die uit den hemel komt, is boven allen.En hetgeen Hij gezien en gehoord heeft, dat getuigt Hij; en Zijn getuigenis neemt niemand aan.Die Zijn getuigenis aangenomen heeft, die heeft verzegeld, dat God waarachtig is.Want Dien God gezonden heeft, Die spreekt de woorden Gods; want God geeft Hem den Geest niet met mate.De Vader heeft den Zoon lief, en heeft alle dingen in Zijn hand gegeven.Die in den Zoon gelooft, die heeft het eeuwige leven; maar die den Zoon ongehoorzaam is, die zal het leven niet zien, maar de toorn Gods blijft op hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER044
De arrestatie van Johannes de Doper
Het artikel onderzoekt de arrestatie van Johannes de Doper door Herodes Antipas en toont de belangrijke overgang van Johannes' bediening naar die van Jezus als enige erkende Messias. De gebeurtenis, waarschijnlijk in het jaar 30 n.Chr., is een cruciaal keerpunt in de toenmalige godsdienstige context, onderstreept door verwijzingen naar Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes.
Johannes 3.24 (De Heilige Schrift 1917) :Want Johannes was nog niet in de gevangenis geworpen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Het begin van de bediening in Galilea
-
PER045
Van Judea naar Galilea
Jezus verlaat Judea en gaat na Johannes' arrestatie naar Galilea, niet uit angst, maar om zijn bediening ten volle te beginnen. Dit markeert de overgang naar Galilea, waar hij vriendelijker wordt ontvangen.
Markus 1.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :En nadat Johannes overgeleverd was, kwam Jezus in Galilea, predikende het Evangelie van het Koninkrijk Gods.En zeggende: De tijd is vervuld, en het Koninkrijk Gods nabij gekomen; bekeert u, en gelooft het Evangelie.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER047
Het dorp Sichar in Samaria
Het artikel bespreekt Jezus' ontmoeting met de Samaritaanse vrouw in Sichar en benadrukt het belang ervan voor zijn bediening in Galilea. De bekering van het dorp toont de universele betekenis van Jezus' boodschap.
Johannes 4.27-42 (De Heilige Schrift 1917) :En daarop kwamen Zijn discipelen en verwonderden zich, dat Hij met een vrouw sprak. Nochtans zeide niemand: Wat vraagt Gij, of: Wat spreekt Gij met haar?Zo verliet de vrouw dan haar watervat, en ging heen in de stad en zeide tot de lieden:Komt, ziet een Mens, Die mij gezegd heeft alles, wat ik gedaan heb; is Deze niet de Christus?Zij dan gingen uit de stad, en kwamen tot Hem.En ondertussen baden Hem de discipelen, zeggende: Rabbi, eet.Maar Hij zeide tot hen: Ik heb een spijs om te eten, die gij niet weet.Zo zeiden dan de discipelen tegen elkander: Heeft Hem iemand te eten gebracht?Jezus zeide tot hen: Mijn spijs is, dat Ik doe den wil Desgenen, Die Mij gezonden heeft, en Zijn werk volbrenge.Zegt gijlieden niet: Het zijn nog vier maanden, en dan komt de oogst? Ziet, Ik zeg u: Heft uw ogen op en aanschouwt de landen; want zij zijn alrede wit om te oogsten.En die maait, ontvangt loon, en vergadert vrucht ten eeuwigen leven; opdat zich te zamen verblijde, beide, die zaait en die maait.Want hierin is die spreuk waarachtig: Een ander is het, die zaait, en een ander, die maait.Ik heb u uitgezonden, om te maaien, hetgeen gij niet bearbeid hebt; anderen hebben het bearbeid, en gij zijt tot hun arbeid ingegaan.En velen der Samaritanen uit die stad geloofden in Hem, om het woord der vrouw, die getuigde: Hij heeft mij gezegd alles, wat ik gedaan heb.Als dan de Samaritanen tot Hem gekomen waren, baden zij Hem, dat Hij bij hen bleef; en Hij bleef aldaar twee dagen.En er geloofden er veel meer om Zijns woords wil;En zeiden tot de vrouw: Wij geloven niet meer om uws zeggens wil; want wij zelven hebben Hem gehoord, en weten, dat Deze waarlijk is de Christus, de Zaligmaker der wereld.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER048
De terugkeer naar Galilea
Het artikel beschrijft Jezus' terugkeer naar Galilea aan de hand van de evangeliën en belangrijke plaatsen als Kafarnaüm en Nazaret. Het legt uit hoe deze reizen het begin markeerden van een meer gerichte en invloedrijke bediening.
Lukas 4.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus keerde wederom, door de kracht des Geestes, naar Galilea; en het gerucht van Hem ging uit door het gehele omliggende land.En Hij leerde in hun synagogen, en werd van allen geprezen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER049
Aankomst in Kafarnaüm in Galilea
Het artikel onderzoekt Jezus' bediening in Kafarnaüm, zijn thuisbasis in Galilea, die vaak in de evangeliën wordt genoemd. Verschillende leerlingen woonden er en de stad diende als uitvalsbasis voor zijn verkondiging.
Mattheüs 9.1 (De Heilige Schrift 1917) :En in het schip gegaan zijnde, voer Hij over en kwam in Zijn stad.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER051
De vervulling van Jesaja's profetie
Matteüs 4.13-16 beschrijft Jezus' terugkeer naar Kafarnaüm in Galilea en verklaart die als de vervulling van Jesaja's profetie over licht in de gebieden van Zebulon en Naftali. Alleen Matteüs legt dit verband en toont zo dat Jezus de aangekondigde Messias is. Johannes neemt het lichtthema over in zijn proloog. Deze episode wordt gedateerd in februari-maart 31.
Jozua 19.27 (De Heilige Schrift 1917) :En wendt zich tegen den opgang der zon naar Beth-Dagon, en reikt aan Zebulon, en aan het dal Jiftha-El noordwaarts naar Beth-Emek, en Nehiel, en komt uit tot Kabul ter linkerhand;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER052
Het begin van de prediking in Galilea
Perikoop PER052 markeert het officiële begin van Jezus' prediking in Galilea na de arrestatie van Johannes de Doper. Matteüs benadrukt de continuïteit tussen Johannes' en Jezus' boodschap: beiden roepen op tot bekering. Dit beslissende keerpunt in Kafarnaüm rond februari-maart 31 bevestigt de vervulling van de messiaanse profetieën en Jezus' volledige intrede in zijn openbare bediening.
Mattheüs 4.17 (De Heilige Schrift 1917) :Van toen aan heeft Jezus begonnen te prediken en te zeggen: Bekeert u; want het Koninkrijk der hemelen is nabij gekomen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER054
De bevestiging van de roeping van de leerlingen
Aan de oevers van het Meer van Galilea, omstreeks maart van het jaar 31, bevestigt Jezus de roeping van vier vissers: Simon Petrus, Andreas, Jakobus en Johannes. Anders dan bij een eerste roeping in Betanië nodigt hij hen nu uit alles achter te laten om zich uitsluitend aan de evangelisatie te wijden. Hun onmiddellijke en volledige reactie getuigt van een vertrouwen dat in de maanden aan zijn zijde is gegroeid. Matteüs (4.18-22) en Marcus (1.16-20) vertellen over deze fundamentele episode van de bediening in Galilea.
Markus 1.16-20 (De Heilige Schrift 1917) :En wandelende bij de Galilese zee, zag Hij Simon en Andreas, zijn broeder, werpende het net in de zee (want zij waren vissers);En Jezus zeide tot hen: Volgt Mij na, en Ik zal maken, dat gij vissers der mensen zult worden.En zij, terstond hun netten verlatende, zijn Hem gevolgd.En van daar een weinig voortgegaan zijnde, zag Hij Jakobus, den zoon van Zebedeus, en Johannes, zijn broeder, en dezelven in het schip hun netten vermakende.En terstond riep Hij hen; en zij, latende hun vader Zebedeus in het schip, met de huurlingen, zijn Hem nagevolgd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER055
De eerste wonderbare visvangst
Perikoop 55 vertelt over de eerste wonderbare visvangst, die alleen door Lucas wordt overgeleverd (Lucas 5.1-11), aan het begin van de bediening van Jezus in Galilea. Na een nacht vruchteloos vissen draagt Jezus Simon Petrus op de netten uit te werpen, wat een buitengewone vangst oplevert. Dit wonderlijke gebeuren, dat verschilt van dat in Johannes 21, lijkt de leerlingen in staat te hebben gesteld in de behoeften van hun gezinnen te voorzien voordat ze alles verlieten om Jezus te volgen, en illustreert de goddelijke voorzienigheid die elke roeping begeleidt.
1 Koningen 17.8 (De Heilige Schrift 1917) :Toen geschiedde het woord des HEEREN tot hem, zeggende:De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER056
De prediking in de synagoge van Kafarnaüm
Dit artikel vertelt over de prediking van Jezus in de synagoge van Kafarnaüm en beschrijft de uitwerking van zijn onderwijs en de reactie van de toehoorders. Het laat zien hoe Jezus zijn toespraken in het Joodse kader inpast zonder afwijzing uit te lokken.
Markus 1.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen binnen Kapernaum; en terstond op den sabbatdag in de synagoge gegaan zijnde, leerde Hij.En zij versloegen zich over Zijn leer; want Hij leerde hen, als machthebbende, en niet als de Schriftgeleerden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER058
Genezing van de schoonmoeder van de apostel Petrus
Dit artikel onderzoekt de genezing van de schoonmoeder van Petrus door Jezus in de stad Kafarnaüm in Galilea. Dit wonder, door drie evangeliën verhaald, werpt licht op de gezinssituatie en de sociale omgeving van Simon Petrus en toont de macht van Jezus over ziekten en zijn overeenstemming met de Joodse godsdienstige gebruiken.
Markus 1.29-31 (De Heilige Schrift 1917) :En van stonde aan uit de synagoge gegaan zijnde, kwamen zij in het huis van Simon en Andreas, met Jakobus en Johannes.En Simons vrouws moeder lag met de koorts; en terstond zeiden zij Hem van haar.En Hij, tot haar gaande, vatte haar hand, en richtte ze op; en terstond verliet haar de koorts, en zij diende henlieden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER059
Talrijke genezingen in de avond
Dit artikel verklaart een episode uit de evangeliën waarin Jezus in Kafarnaüm verschillende mensen geneest, wat zijn goddelijke macht en gezag laat zien. De gebeurtenis vindt plaats na de sabbat en trekt een menigte aan die vol bewondering is en door zijn daden geboeid raakt.
Markus 1.32-34 (De Heilige Schrift 1917) :Als het nu avond geworden was, toen de zon onderging, brachten zij tot Hem allen, die kwalijk gesteld, en van den duivel bezeten waren.En de gehele stad was bijeenvergaderd omtrent de deur.En Hij genas er velen, die door verscheidene ziekten kwalijk gesteld waren; en wierp vele duivelen uit, en liet de duivelen niet toe te spreken, omdat zij Hem kenden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER060
De Messias Jezus trekt zich terug om te bidden
Het artikel behandelt Jezus' afzondering om te bidden en benadrukt het evenwicht tussen zijn geestelijke boodschap en de genezingsverwachtingen van de menigte. Het verslag van Marcus en Lucas laat zien hoe belangrijk het gebed voor Jezus was te midden van de druk van buitenaf. Zijn geestelijke opdracht bleef centraal staan.
Markus 1.35-37 (De Heilige Schrift 1917) :En des morgens vroeg, als het nog diep in den nacht was, opgestaan zijnde, ging Hij uit, en ging henen in een woeste plaats, en bad aldaar.En Simon, en die met hem waren, zijn Hem nagevolgd.En zij Hem gevonden hebbende, zeiden tot Hem: Zij zoeken U allen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER061
De toewijding van de leerling
Het artikel onderzoekt de toewijding van de leerlingen van Jezus aan de hand van de evangeliën van Matteüs en Lucas. Het bespreekt de uitdagingen en beproevingen die verbonden zijn aan de keuze om Jezus te volgen, het vermogen van de Messias tot geestelijk onderscheid en de familieverplichtingen van de leerlingen. Het is in Galilea geworteld en benadrukt de uitwerking van de vernieuwende bediening van Jezus.
Lukas 9.57-62 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde op den weg, als zij reisden, dat een tot Hem zeide: Heere, ik zal U volgen, waar Gij ook heengaat.En Jezus zeide tot hem: De vossen hebben holen, en de vogelen des hemels nesten; maar de Zoon des mensen heeft niet, waar Hij het hoofd nederlegge.En Hij zeide tot een anderen: Volg Mij. Doch hij zeide: Heere, laat mij toe, dat ik heenga, en eerst mijn vader begrave.Maar Jezus zeide tot hem: Laat de doden hun doden begraven; doch gij, ga heen en verkondig het Koninkrijk Gods.En ook een ander zeide: Heere, ik zal U volgen; maar laat mij eerst toe, dat ik afscheid neme van degenen, die in mijn huis zijn.En Jezus zeide tot hem: Niemand, die zijn hand aan den ploeg slaat, en ziet naar hetgeen achter is, is bekwaam tot het Koninkrijk Gods.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER062
Prediking in Galilea
Het artikel beschrijft Jezus' prediking in Galilea en benadrukt zijn onderwijs in de synagogen en de invloed van zijn wonderen op de menigten. Zijn leerlingen vergezellen hem, terwijl de religieuze autoriteiten zich blijven afvragen wie hij is.
Markus 1.38-39 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot hen: Laat ons in de bijliggende vlekken gaan, opdat Ik ook daar predike; want daartoe ben Ik uitgegaan.En Hij predikte in hun synagogen, door geheel Galilea, en wierp de duivelen uit.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER064
De faam van Jezus de Messias verspreidt zich in Galilea
Het artikel bespreekt de groeiende populariteit van Jezus in Galilea, versterkt door zijn verklaring de zonden van een verlamde te vergeven. Daarmee bevestigt hij zijn goddelijkheid en veroorzaakt hij spanningen met de religieuze autoriteiten.
Markus 1.45 (De Heilige Schrift 1917) :Maar hij uitgegaan zijnde, begon vele dingen te verkondigen, en dat woord te verbreiden, alzo dat Hij niet meer openbaar in de stad kon komen, maar was buiten in de woeste plaatsen; en zij kwamen tot Hem van alle kanten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Van het tweede tot het derde pesachfeest
-
PER075
De gelijkenissen van de nieuwe lap en de nieuwe wijn
De gelijkenissen van de nieuwe lap en de nieuwe wijn tonen de radicale breuk tussen jodendom en christendom. Jezus vertelt ze als antwoord op Johannes de Dopers leerlingen over vasten: oud en nieuw kunnen niet worden vermengd. De vereiste verandering is geen hervorming, maar een volledige omvorming die iedereen vraagt te kiezen welke Meester hij wil volgen.
Mattheüs 9.16-17 (De Heilige Schrift 1917) :Ook zet niemand een lap ongevold laken op een oud kleed; want deszelfs aangezette lap scheurt af van het kleed, en er wordt een ergere scheur.Noch doet men nieuwen wijn in oude leder zakken; anders zo bersten de leder zakken, en de wijn wordt uitgestort, en de leder zakken verderven, maar men doet nieuwen wijn in nieuwe leder zakken, en beide te zamen worden behouden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER076
Jezus is de heer van de sabbat
Jezus en zijn leerlingen lopen op een sabbat door een korenveld (5 april 31, in Galilea). De farizeeën beschuldigen hen ervan de sabbatswet te overtreden. Jezus antwoordt met het voorbeeld van David en bevestigt zijn absolute gezag: de Mensenzoon is Heer van de sabbat. Hij hekelt de ontsporingen van de farizese uitleg, die ingaat tegen de oorspronkelijke geest van de wet van Mozes, en eist het recht op om de ware sabbat te herstellen.
Deuteronomium 23.25 (De Heilige Schrift 1917) :Wanneer gij zult gaan in uws naasten staande koren, zo zult gij de aren met uw hand afplukken; maar de sikkel zult gij aan uws naasten staande koren niet bewegen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER077
De genezing van de man met de verlamde hand
Perikoop 77 beschrijft de genezing van een man met een verlamde hand in de synagoge van Kafarnaüm, op een sabbat in het jaar 31. Deze gebeurtenis, verteld door Matteüs, Marcus en Lucas, onthult de groeiende spanning tussen Jezus en de farizeeën. Zij zoeken een beschuldiging tegen hem en weigeren de verrichte wonderen te zien. Het jaar 31 eindigt met een breuk tussen Jezus en de Joodse godsdienstige leiders.
Markus 3.1-5 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij ging wederom in de synagoge; en aldaar was een mens, hebbende een verdorde hand.En zij namen Hem waar, of Hij op den sabbat hem genezen zou, opdat zij Hem beschuldigen mochten.En Hij zeide tot den mens, die de verdorde hand had: Sta op in het midden.En Hij zeide tot hen: Is het geoorloofd op sabbatdagen goed te doen, of kwaad te doen, een mens te behouden, of te doden? En zij zwegen stil.En als Hij hen met toorn rondom aangezien had, meteen bedroefd zijnde over de verharding van hun hart, zeide Hij tot den mens: Strek uw hand uit. En hij strekte ze uit; en zijn hand werd hersteld, gezond gelijk de andere.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER078
De farizeeën overwegen de Messias Jezus te vermoorden
Perikoop 78 beschrijft het besluit van de farizeeën om de Messias Jezus te vermoorden, na de genezing van de man met de verlamde hand op een sabbat. In het jaar 31 staat in Kafarnaüm een vijandige godsdienstige leiding lijnrecht tegenover een bewonderend volk. Afwijkende stemmen, zoals Nicodemus en Gamaliël, getuigen van interne tegenstand binnen het Sanhedrin. Ondanks dit complot zet Jezus zijn dienst vastberaden voort.
Markus 3.6 (De Heilige Schrift 1917) :En de Farizeen, uitgegaan zijnde, hebben terstond met de Herodianen te zamen raad gehouden tegen Hem, hoe zij Hem doden zouden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER079
Talrijke genezingen in Galilea
Perikoop 79 beschrijft de talrijke genezingen die Jezus in het jaar 31 in Galilea, rond Kafarnaüm, verricht. Voor menigten uit heel Israël geneest Jezus zieken en verkondigt hij het heil, waarbij hij om discretie vraagt. Matteüs verbindt deze gebeurtenissen met de profetie van Jesaja 42.1-4 en ziet daarin een openbaring van de Drie-eenheid. Zijn groeiende bekendheid contrasteert met de toenemende tegenstand van de farizeeën, die jaloers zijn op zijn invloed op het volk.
Mattheüs 12.15-21 (De Heilige Schrift 1917) :Maar Jezus, dat wetende, vertrok van daar, en vele scharen volgden Hem, en Hij genas ze allen.En Hij gebood hun scherpelijk, dat zij Hem niet openbaar maken zouden;Opdat vervuld zou worden, hetgeen gesproken is door Jesaja, den profeet, zeggende:Ziet, Mijn Knecht, Welken Ik verkoren heb, Mijn Beminde, in Welken Mijn ziel een welbehagen heeft; Ik zal Mijn Geest op Hem leggen, en Hij zal het oordeel den heidenen verkondigen.Hij zal niet twisten, noch roepen, noch zal er iemand Zijn stem op de straten horen.Het gekrookte riet zal Hij niet verbreken, en het rokende lemmet zal Hij niet uitblussen, totdat Hij het oordeel zal uitbrengen tot overwinning.En in Zijn Naam zullen de heidenen hopen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER080
De keuze van de twaalf apostelen
Jezus kiest twaalf leerlingen uit zijn volgelingen en geeft hun de titel apostel, een Grieks woord dat ‘uitgezonden met een opdracht’ betekent. Deze keuze, na een nacht van gebed, komt overeen met het aantal stammen van Israël. De Twaalf ontvangen gezag om te genezen en het heil te verkondigen en vormen het fundament van de toekomstige kerk. Het artikel onderzoekt de herkomst van het woord, Jezus' gebed, de vraag naar zijn alwetendheid en het geval van Judas Iskariot.
Handelingen 5.13 (De Heilige Schrift 1917) :En van de anderen durfde niemand zich bij hen voegen; maar het volk hield hen in grote achting.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER081
De opdracht van de twaalf apostelen
Het artikel onderzoekt de opdracht van de twaalf apostelen volgens Matteüs, Marcus en Lucas, met aandacht voor de voorrang van de Joden in het heilsplan en de aanwijzingen van Jezus om Gods koninkrijk te verkondigen.
Mattheüs 15.24 (De Heilige Schrift 1917) :Maar Hij, antwoordende, zeide: Ik ben niet gezonden, dan tot de verloren schapen van het huis Israels.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER082
Verkondiging van het Evangelie
Het artikel ‘PER082 - Verkondiging van het evangelie’ onderzoekt Jezus' profetische aanwijzingen aan zijn leerlingen, waarin hij komende vervolgingen aankondigt. Aan de hand van Matteüs 10.16-23 belicht het de rol van de heilige Geest. Deze opleiding in Galilea bereidt de apostelen voor op toekomstige uitdagingen.
Mattheüs 10.16-23 (De Heilige Schrift 1917) :Ziet, Ik zende u als schapen in het midden der wolven; zijt dan voorzichtig gelijk de slangen, en oprecht gelijk de duiven.Maar wacht u voor de mensen; want zij zullen u overleveren in de raadsvergaderingen, en in hun synagogen zullen zij u geselen.En gij zult ook voor stadhouders en koningen geleid worden, om Mijnentwil, hun en den heidenen tot getuigenis.Doch wanneer zij u overleveren, zo zult gij niet bezorgd zijn, hoe of wat gij spreken zult; want het zal u in dezelve ure gegeven worden, wat gij spreken zult.Want gij zijt het niet, die spreekt, maar het is de Geest uws Vaders, Die in u spreekt.En de ene broeder zal den anderen broeder overleveren tot den dood, en de vader het kind, en de kinderen zullen opstaan tegen de ouders, en zullen hen doden.En gij zult van allen gehaat worden om Mijn Naam; maar die volstandig zal blijven tot het einde, die zal zalig worden.Wanneer zij u dan in deze stad vervolgen, vliedt in de andere; want voorwaar zeg ik u: Gij zult uw reis door de steden Israels niet geeindigd hebben, of de Zoon des mensen zal gekomen zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER083
Waarschuwing voor de komende vervolgingen
Jezus waarschuwt zijn leerlingen voor komende vervolgingen en onthult de geestelijke en moeilijke aard van hun opdracht. Dit onderricht, gebaseerd op het evangelie van Matteüs, bereidt de apostelen voor op de geestelijke en lichamelijke uitdagingen van hun dienst.
Mattheüs 10.24-42 (De Heilige Schrift 1917) :De discipel is niet boven den meester, noch de dienstknecht boven zijn heer.Het zij den discipel genoeg, dat hij worde gelijk zijn meester, en de dienstknecht gelijk zijn heer. Indien zij den Heere des huizes Beelzebul hebben geheten, hoeveel te meer Zijn huisgenoten!Vreest dan hen niet; want er is niets bedekt, hetwelk niet zal ontdekt worden, en verborgen, hetwelk niet zal geweten worden.Hetgeen Ik u zeg in de duisternis, zegt het in het licht; en hetgeen gij hoort in het oor, predikt dat op de daken.En vreest u niet voor degenen, die het lichaam doden, en de ziel niet kunnen doden; maar vreest veel meer Hem, Die beide ziel en lichaam kan verderven in de hel.Worden niet twee musjes om een penningsken verkocht? En niet een van deze zal op de aarde vallen zonder uw Vader.En ook uw haren des hoofds zijn alle geteld.Vreest dan niet; gij gaat vele musjes te boven.Een iegelijk dan, die Mij belijden zal voor de mensen, dien zal Ik ook belijden voor Mijn Vader, Die in de hemelen is.Maar zo wie Mij verloochend zal hebben voor de mensen, dien zal Ik ook verloochenen voor Mijn Vader, Die in de hemelen is.Meent niet, dat Ik gekomen ben, om vrede te brengen op de aarde; Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard.Want Ik ben gekomen, om den mens tweedrachtig te maken tegen zijn vader, en de dochter tegen haar moeder, en de schoondochter tegen haar schoonmoeder.En zij zullen des mensen vijanden worden, die zijn huisgenoten zijn.Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig.En die zijn kruis niet op zich neemt, en Mij navolgt, is Mijns niet waardig.Die zijn ziel vindt, zal dezelve verliezen; en die zijn ziel zal verloren hebben om Mijnentwil, zal dezelve vinden.Die u ontvangt, ontvangt Mij; en die Mij ontvangt, ontvangt Hem, Die Mij gezonden heeft.Die een profeet ontvangt in den naam eens profeten, zal het loon eens profeten ontvangen; en die een rechtvaardige ontvangt in den naam eens rechtvaardigen, zal het loon eens rechtvaardigen ontvangen.En zo wie een van deze kleinen te drinken geeft alleenlijk een beker koud water, in den naam eens discipels, voorwaar zeg Ik u, hij zal zijn loon geenszins verliezen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER084
De samenkomst van de leerlingen en de menigte
Het artikel behandelt de samenkomst van de leerlingen en de menigte in Galilea, waar Jezus na de keuze van de twaalf apostelen zijn Bergrede houdt. De menigte komt vooral voor de wonderbaarlijke genezingen, maar dit moment is ook wezenlijk voor het onderricht van Jezus' boodschap. Lucas en Matteüs geven twee aanvullende perspectieven op deze gebeurtenis.
Lukas 6.17-19 (De Heilige Schrift 1917) :En met hen afgekomen zijnde, stond Hij op een vlakke plaats, en met Hem de schare Zijner discipelen, en een grote menigte des volks van geheel Judea en Jeruzalem, en van den zeekant van Tyrus en Sidon; (6:18) Die gekomen waren, om Hem te horen, en om van hun ziekten genezen te worden,en die van onreine geesten gekweld waren; en zij werden genezen.En al de schare zocht Hem aan te raken; want er ging kracht van Hem uit, en Hij genas ze allen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER085
De Bergrede (1), de zaligsprekingen
Het artikel onderzoekt de Bergrede en benadrukt verschillen tussen Matteüs en Lucas. Het legt uit hoe dit onderricht van Jezus, vooral tot de leerlingen gericht, vaak werd herhaald en verzameld. Bijzondere aandacht gaat naar de zaligsprekingen en hun geestelijke betekenis.
Mattheüs 5.2-12 (De Heilige Schrift 1917) :En Zijn mond geopend hebbende, leerde Hij hen, zeggende:Zalig zijn de armen van geest; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.Zalig zijn die treuren; want zij zullen vertroost worden.Zalig zijn de zachtmoedigen; want zij zullen het aardrijk beerven.Zalig zijn die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid; want zij zullen verzadigd worden.Zalig zijn de barmhartigen; want hun zal barmhartigheid geschieden.Zalig zijn de reinen van hart; want zij zullen God zien.Zalig zijn de vreedzamen; want zij zullen Gods kinderen genaamd worden.Zalig zijn die vervolgd worden om der gerechtigheid wil; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.Zalig zijt gij, als u de mensen smaden, en vervolgen, en liegende alle kwaad tegen u spreken, om Mijnentwil.Verblijdt en verheugt u; want uw loon is groot in de hemelen; want alzo hebben zij vervolgd de profeten, die voor u geweest zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER087
De Bergrede (3), het zout van de aarde
Het artikel onderzoekt het ‘zout van de aarde’ in Jezus' Bergrede, aan de hand van Matteüs 5:13 en met verbanden naar Marcus en Lucas. Jezus gebruikt dit beeld voor de rol van de leerlingen als dragers van wijsheid en bescherming tegen verderf, en waarschuwt voor het verlies van hun geestelijke invloed.
Markus 9.50 (De Heilige Schrift 1917) :Het zout is goed; maar indien het zout onzout wordt, waarmede zult gij dat smakelijk maken? Hebt zout in uzelven, en houdt vrede onder elkander.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER088
De Bergrede (4), het licht van de wereld
Dit artikel onderzoekt hoe het beeld van het ‘licht van de wereld’ in de Bergrede de leerlingen leert hun geloof zichtbaar te beleven, aan de hand van Matteüs 5.14-16, Marcus 4.21-22 en Lucas 8.16/11.33-35. Deze beelden moedigen aan een voorbeeld van oprechtheid te zijn en Gods licht te weerspiegelen om anderen tot zijn lof te inspireren.
Johannes 8.12 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus dan sprak wederom tot henlieden, zeggende: Ik ben het licht der wereld; die Mij volgt, zal in de duisternis niet wandelen, maar zal het licht des levens hebben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER089
De Bergrede (5), de verhouding van de Messias Jezus tot de wet
Dit vijfde deel over de Bergrede onderzoekt Jezus' verhouding tot de wet van Mozes op grond van Matteüs 5.17-20. Jezus verklaart dat hij de wet niet komt afschaffen, maar volledig vervullen volgens Gods oorspronkelijke bedoeling. Hij onderscheidt de ware wet van Mozes van godsdienstige tradities die schriftgeleerden en farizeeën toevoegden, en waarschuwt dat hun geïnstitutionaliseerde gerechtigheid niet naar het koninkrijk van de hemel leidt.
Mattheüs 5.17-20 (De Heilige Schrift 1917) :Meent niet, dat Ik gekomen ben, om de wet of de profeten te ontbinden; Ik ben niet gekomen, om die te ontbinden, maar te vervullen.Want voorwaar zeg Ik u: Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet een jota noch een tittel van de wet voorbijgaan, totdat het alles zal zijn geschied.Zo wie dan een van deze minste geboden zal ontbonden, en de mensen alzo zal geleerd hebben, die zal de minste genaamd worden in het Koninkrijk der hemelen; maar zo wie dezelve zal gedaan en geleerd hebben, die zal groot genaamd worden in het Koninkrijk der hemelen.Want Ik zeg u: Tenzij uw gerechtigheid overvloediger zij, dan der Schriftgeleerden en der Farizeen, dat gij in het Koninkrijk der hemelen geenszins zult ingaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER090
De Bergrede (6), moord, offergave en vergeving
Dit zesde deel van de Bergrede (Mat. 5.21-26) onderzoekt Jezus' onderricht over moord, offergave en vergeving. Jezus verdiept het vijfde gebod door te laten zien dat woede en minachting tegenover een broeder geestelijk even ernstig zijn als moord zelf. Hij stelt de letter van de farizese wet tegenover Gods oorspronkelijke geest en verklaart dat alleen oprechte vergeving, niet de offergave, een normale verhouding herstelt. De waarschuwing betreft de eindtijd: zonder verzoening volgt de Gehenna.
Exodus 20.13 (De Heilige Schrift 1917) :Gij zult niet doodslaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER091
De Bergrede (7), overspel en echtscheiding
Perikoop 91 onderzoekt het zevende deel van de Bergrede, over overspel en echtscheiding (Mat. 5.27-32; Luc. 16.18). Jezus gaat verder dan de wet van Mozes door niet alleen de daad, maar ook het koesteren van zulke gedachten te veroordelen. Tegenover de scholen van Hillel en Sjammai stelt hij radicale eisen aan echtscheiding. De beelden van het oog en de hand benadrukken dat het hart innerlijk moet veranderen om zonde te vermijden.
Markus 9.45 (De Heilige Schrift 1917) :En indien uw voet u ergert, houwt hem af; het is u beter kreupel tot het leven in te gaan, dan de twee voeten hebbende, geworpen te worden in de hel, in het onuitblusselijk vuur;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER092
De Bergrede (8), meineed
In de Bergrede onderwijst Jezus over meineed (Mat. 5.33-37). Tegenover de toenmalige gewoonte van voorwaardelijke eden eist hij eenvoudige, oprechte woorden: laat ‘ja’ ja zijn en ‘nee’ nee. Alleen Matteüs vermeldt dit onderricht; Lucas schrijft voor niet-Joden, voor wie deze praktijk minder relevant was. Jakobus 5.12 herneemt dit voorschrift in de apostolische traditie.
Mattheüs 5.33-37 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom hebt gij gehoord, dat van de ouden gezegd is: Gij zult den eed niet breken, maar gij zult den Heere uw eden houden.Maar Ik zeg u: Zweert ganselijk niet, noch bij den hemel, omdat hij is de troon Gods;Noch bij de aarde, omdat zij is de voetbank Zijner voeten; noch bij Jeruzalem, omdat zij is de stad des groten Konings;Noch bij uw hoofd zult gij zweren, omdat gij niet een haar kunt wit of zwart maken;Maar laat zijn uw woord ja, ja; neen, neen; wat boven deze is, dat is uit den boze.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER093
De Bergrede (9), vergelding
PER093 onderzoekt Jezus' onderricht over vergelding in de Bergrede (Mat. 5.38-42). Jezus geeft een nieuwe uitleg van de vergeldingswet (Ex. 21.24; Lev. 24.20; Deut. 19.21) en roept zijn leerlingen tot geweldloosheid, vergeving en liefde voor vijanden. Dit alleen bij Matteüs voorkomende onderricht bepleit geen volledige passiviteit, maar een vreedzaam antwoord dat vergelding overstijgt, overeenkomstig Romeinen 12.17 en 1 Petrus 3.9.
Exodus 21.24 (De Heilige Schrift 1917) :Oog voor oog, tand voor tand, hand voor hand, voet voor voet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER094
De Bergrede (10), uw vijanden liefhebben
Het tiende deel van de Bergrede gaat over liefde voor vijanden (Mat. 5.43-48; Luc. 6.27-36). Jezus gaat verder dan de farizese uitleg en nodigt zijn leerlingen uit zelfs heidenen lief te hebben, naar het voorbeeld van God, die alle mensen liefheeft. De ‘gulden regel’ (Mat. 7.12) vult dit onderricht aan. Het uiteindelijke doel is goddelijke volmaaktheid: ‘Wees volmaakt zoals uw hemelse Vader volmaakt is.’
Mattheüs 7.12 (De Heilige Schrift 1917) :Alle dingen dan, die gij wilt, dat u de mensen zouden doen, doet gij hun ook alzo; want dat is de wet en de profeten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER095
De Bergrede (11), de giften
Dit artikel onderzoekt Jezus’ onderricht over het geven in de Bergrede. Hij benadrukt een persoonlijke relatie met God en bekritiseert het opzichtige gedrag van de farizeeën. De gebeurtenissen spelen zich af in Galilea, kort na het Pesachfeest van het jaar 31, op een cruciaal moment in Jezus’ bediening.
Mattheüs 6.2 (De Heilige Schrift 1917) :Wanneer gij dan aalmoes doet, zo laat voor u niet trompetten, gelijk de geveinsden in de synagogen en op de straten doen, opdat zij van de mensen geeerd mogen worden. Voorwaar zeg Ik u: Zij hebben hun loon weg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER096
De Bergrede (12), onderricht over het gebed
Dit artikel onderzoekt Jezus’ onderricht over het gebed in de Bergrede en benadrukt de oproep tot oprechte vroomheid, ver van vormendienst. Het baseert zich op de evangeliën van Matteüs en Lucas en legt de betekenis en de context van het gebed uit.
Mattheüs 6.5-15 (De Heilige Schrift 1917) :En wanneer gij bidt, zo zult gij niet zijn gelijk de geveinsden; want die plegen gaarne, in de synagogen en op de hoeken der straten staande, te bidden, opdat zij van de mensen mogen gezien worden. Voorwaar, Ik zeg u, dat zij hun loon weg hebben.Maar gij, wanneer gij bidt, gaat in uw binnenkamer, en uw deur gesloten hebbende, bidt uw Vader, Die in het verborgen is; en uw Vader, Die in het verborgen ziet, zal het u in het openbaar vergelden.En als gij bidt, zo gebruikt geen ijdel verhaal van woorden, gelijk de heidenen; want zij menen, dat zij door hun veelheid van woorden zullen verhoord worden.Wordt dan hun niet gelijk; want uw Vader weet, wat gij van node hebt, eer gij Hem bidt.Gij dan bidt aldus: Onze Vader, Die in de hemelen zijt! Uw Naam worde geheiligd.Uw Koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in den hemel alzo ook op de aarde.Geef ons heden ons dagelijks brood.En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onzen schuldenaren.En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van den boze. Want Uw is het Koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid, in der eeuwigheid, amen.Want indien gij den mensen hun misdaden vergeeft, zo zal uw hemelse Vader ook u vergeven.Maar indien gij den mensen hun misdaden niet vergeeft, zo zal ook uw Vader uw misdaden niet vergeven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER097
De Bergrede (13), de vergeving
Dit artikel onderzoekt de vergeving in Jezus’ Bergrede. Het benadrukt dat ons vermogen om te vergeven verbonden is met Gods vergeving, een centraal thema in het evangelie van Matteüs.
Hebreeën 9.14 (De Heilige Schrift 1917) :Hoeveel te meer zal het bloed van Christus, Die door den eeuwigen Geest Zichzelven Gode onstraffelijk opgeofferd heeft, uw geweten reinigen van dode werken, om den levenden God te dienen?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER098
De Bergrede (14), het vasten
Het artikel analyseert de Bergrede, waarin Jezus de godsdienstige vormendienst van de farizeeën bekritiseert. Hij benadrukt het belang van oprechte beweegredenen en terughoudendheid bij het vasten en andere godsdienstige handelingen.
Lukas 5.33-35 (De Heilige Schrift 1917) :En zij zeiden tot Hem: Waarom vasten de discipelen van Johannes dikmaals, en doen gebeden, desgelijks ook de discipelen der Farizeen, maar de Uwe eten en drinken?Doch Hij zeide tot hen: Kunt gij de bruiloftskinderen, terwijl de Bruidegom bij hen is, doen vasten?Maar de dagen zullen komen, wanneer de Bruidegom van hen zal weggenomen zijn, dan zullen zij vasten in die dagen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER099
De Bergrede (15), een schat in de hemel
Dit artikel analyseert een passage uit de Bergrede waarin Jezus Christus het belang bespreekt van de keuze tussen aardse en geestelijke rijkdom. Hij benadrukt dat de ware schat in Gods koninkrijk ligt. Jezus maakt duidelijk dat men niet tegelijk God en het geld kan dienen en pleit ervoor geestelijke waarden voorrang te geven.
Lukas 18.25 (De Heilige Schrift 1917) :Want het is lichter, dat een kemel ga door het oog van een naald, dan dat een rijke in het Koninkrijk Gods inga.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER100
De Bergrede (16), zorgen en bezorgdheid
Het artikel onderzoekt Jezus’ Bergrede en stelt geloof boven materiële zorgen. Het put voornamelijk uit het onderricht van Matteüs en Lucas en beschrijft hoe Jezus zijn leerlingen aanspoorde op God te vertrouwen.
Mattheüs 8.26 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij vreesachtig, gij kleingelovigen? Toen stond Hij op, en bestrafte de winden en de zee; en er werd grote stilte.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER102
De bergrede (18), een aanmoediging tot gebed
Dit artikel onderzoekt hoe Jezus in de bergrede aanmoedigt tot volhardend gebed en benadrukt dat God antwoordt aan wie aanhoudend vragen. Het illustreert dit met vaderlijke vergelijkingen en belicht Gods goedheid.
Lukas 6.20 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, Zijn ogen opslaande over Zijn discipelen, zeide: Zalig zijt gij, armen, want uwer is het Koninkrijk Gods.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER103
De bergrede (19), de gulden regel
Dit artikel bespreekt de gulden regel in de bergrede, legt uit dat een geestelijke verandering nodig is om deze toe te passen en benadrukt de noodzaak van Gods hulp.
Lukas 6.31 (De Heilige Schrift 1917) :En gelijk gij wilt, dat u de mensen doen zullen, doet gij hun ook desgelijks.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER104
De bergrede (20), de twee wegen
Dit artikel bespreekt de bergrede, waarin Jezus het belang uitlegt van geestelijke keuzes, voorgesteld door twee wegen. Dit terugkerende thema benadrukt Jezus’ oproep aan zijn leerlingen om de moeilijke weg te kiezen die naar het eeuwige leven leidt.
Mattheüs 7.13-14 (De Heilige Schrift 1917) :Gaat in door de enge poort; want wijd is de poort, en breed is de weg, die tot het verderf leidt, en velen zijn er, die door dezelve ingaan;Want de poort is eng, en de weg is nauw, die tot het leven leidt, en weinigen zijn er, die denzelven vinden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER106
De bergrede (22), wie mij Heer noemen
Dit artikel onderzoekt de bergrede, waarin Jezus spreekt over vermeende leerlingen die Hij niet erkent. Het vergelijkt de evangelisten Matteüs en Lucas en behandelt de oprechtheid van het geloof die nodig is om Gods Koninkrijk binnen te gaan, voorbij etnische afkomst en wonderdaden.
Lukas 14.7-24 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot de genoden een gelijkenis, aanmerkende, hoe zij de vooraanzittingen verkozen; zeggende tot hen:Wanneer gij van iemand ter bruiloft genood zult zijn, zo zet u niet in de eerste zitplaats; opdat niet misschien een waardiger dan gij van hem genood zij;En hij, komende, die u en hem genood heeft, tot u zegge: Geef dezen plaats; en gij alsdan zoudt beginnen met schaamte de laatste plaats te houden.Maar wanneer gij genood zult zijn, ga heen en zet u in de laatste plaats; opdat, wanneer hij komt, die u genood heeft, hij tot u zegge: Vriend, ga hoger op. Alsdan zal het u eer zijn voor degenen, die met u aanzitten.Want een iegelijk, die zichzelven verhoogt, zal vernederd worden; en die zichzelven vernedert, zal verhoogd worden.En Hij zeide ook tot dengene, die Hem genood had: Wanneer gij een middagmaal of avondmaal zult houden, zo roep niet uw vrienden, noch uw broeders, noch uw magen, noch uw rijke geburen; opdat ook dezelve u niet te eniger tijd wedernoden, en u vergelding geschiede.Maar wanneer gij een maaltijd zult houden, zo nood armen, verminkten, kreupelen, blinden;En gij zult zalig zijn, omdat zij niet hebben, om u te vergelden; want het zal u vergolden worden in de opstanding der rechtvaardigen.En als een van degenen, die mede aanzaten, deze dingen hoorde, zeide hij tot Hem: Zalig is hij, die brood eet in het Koninkrijk Gods.Maar Hij zeide tot hem: Een zeker mens bereidde een groot avondmaal, en hij noodde er velen.En hij zond zijn dienstknecht uit ten ure des avondmaals, om den genoden te zeggen: Komt, want alle dingen zijn nu gereed.En zij begonnen allen zich eendrachtelijk te ontschuldigen. De eerste zeide tot hem: Ik heb een akker gekocht, en het is nodig, dat ik uitga, en hem bezie; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd.En een ander zeide: Ik heb vijf juk ossen gekocht, en ik ga heen, om die te beproeven; ik bid u, houd mij voor verontschuldigd.En een ander zeide: Ik heb een vrouw getrouwd, en daarom kan ik niet komen.En dezelve dienstknecht weder gekomen zijnde, boodschapte deze dingen zijn heer. Toen werd de heer des huizes toornig, en zeide tot zijn dienstknecht: Ga haastelijk uit in de straten en wijken der stad, en breng de armen, en verminkten, en kreupelen, en blinden hier in.En de dienstknecht zeide: Heere, het is geschied, gelijk gij bevolen hebt, en nog is er plaats.En de heer zeide tot den dienstknecht: Ga uit in de wegen en heggen; en dwing ze in te komen, opdat mijn huis vol worde;Want ik zeg ulieden, dat niemand van die mannen, die genood waren, mijn avondmaal smaken zal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER107
De bergrede (23), de twee huizen
Dit artikel analyseert de gelijkenis van de twee huizen. Zij illustreert het belang van een stevig geestelijk fundament tegenover een misleidende schijn en benadrukt het onderscheid tussen ware en valse leerlingen.
Mattheüs 7.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :Een iegelijk dan, die deze Mijn woorden hoort en dezelve doet, dien zal Ik vergelijken bij een voorzichtig man, die zijn huis op een steenrots gebouwd heeft;En er is slagregen nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangevallen, en het is niet gevallen, want het was op de steenrots gegrond.En een iegelijk, die deze Mijn woorden hoort en dezelve niet doet, die zal bij een dwazen man vergeleken worden, die zijn huis op het zand gebouwd heeft;En de slagregen is nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangeslagen, en het is gevallen, en zijn val was groot.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER108
De gevolgen van de bergrede
PER108 sluit de bergrede af volgens Matteüs 7.28-29. De menigte en de leerlingen zijn getroffen door het unieke gezag van Jezus, dat zo verschilt van dat van de farizeeën. In 23 punten heeft Jezus het beeld van de ware leerling geschetst, een ideaal dat zonder diepgaande verandering onbereikbaar is. De menigte ontwaart in hem de Messias en verlangt naar het nieuwe leven dat hij aanbiedt.
Johannes 7.46 (De Heilige Schrift 1917) :De dienaars antwoordden: Nooit heeft een mens alzo gesproken, gelijk deze Mens.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER109
De genezing van een melaatse na de bergrede
Dit artikel onderzoekt de genezing van een melaatse door Jezus na de bergrede en bespreekt de uiteenlopende verslagen in de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. De genezing wordt beschreven als een uitdaging aan de strenge reinigingswetten, en het belang van het naleven van de wet van Mozes wordt benadrukt. Het artikel stelt vragen over de samenhang tussen verschillende evangelieverslagen.
Leviticus 13 (De Heilige Schrift 1917) :Verder sprak de HEERE tot Mozes en tot Aaron, zeggende:Een mens, als in het vel zijns vleses een gezwel, of gezweer, of witte blaar zal zijn, welke in het vel zijns vleses tot een plaag der melaatsheid zou worden, hij zal dan tot den priester Aaron, of tot een uit zijn zonen, de priesteren, gebracht worden.En de priester zal de plaag in het vel des vleses bezien; zo het haar in die plaag in wit veranderd is, en het aanzien der plaag dieper is dan het vel zijns vleses, het is de plaag der melaatsheid; als de priester hem bezien zal hebben, dan zal hij hem onrein verklaren.Maar zo de blaar in het vel zijn vleses wit is, en haar aanzien niet dieper is dan het vel, en het haar niet in wit veranderd is, zo zal de priester hem, die de plaag heeft, zeven dagen opsluiten.Daarna zal de priester op den zevenden dag hem bezien; indien, ziet, de plaag, naar dat hij zien kan, is staande gebleven, en de plaag in het vel niet uitgespreid is, zo zal de priester hem zeven andere dagen opsluiten.En de priester zal hem andermaal op den zevenden dag bezien; indien, ziet, de plaag ingetrokken, en de plaag in het vel niet uitgespreid is, zo zal de priester hem rein verklaren; het was een verzwering; en hij zal zijn klederen wassen, zo is hij rein.Maar zo de verzwering in het vel ganselijk uitgespreid is, nadat hij aan den priester tot zijn reiniging zal vertoond zijn, zo zal hij andermaal aan den priester vertoond worden.Indien de priester merken zal, dat, ziet, de verzwering in het vel uitgespreid is, zo zal de priester hem onrein verklaren; het is melaatsheid.Wanneer de plaag der melaatsheid in een mens zal zijn, zo zal hij tot den priester gebracht worden.Indien de priester merken zal, dat, ziet, een wit gezwel in het vel is, hetwelk het haar in wit veranderd heeft, en gezondheid van levend vlees in dat gezwel is;Dat is een verouderde melaatsheid in het vel zijns vleses; daarom zal hem de priester onrein verklaren; hij zal hem niet doen opsluiten, want hij is onrein.En zo de melaatsheid in het vel ganselijk uitbot, en de melaatsheid het gehele vel desgenen, die de plaag heeft, van zijn hoofd tot zijn voeten, bedekt heeft, naar al het gezicht van de ogen des priesters;En de priester merken zal, dat, ziet, de melaatsheid zijn gehele vlees bedekt heeft, zo zal hij hem, die de plaag heeft, rein verklaren; zij is geheel in wit veranderd; hij is rein.Maar ten welken dage levend vlees daarin gezien zal worden, zal hij onrein zijn.Als dan de priester dat levende vlees gezien zal hebben, zal hij hem onrein verklaren; dat levende vlees is onrein; het is melaatsheid.Of als dat levende vlees verkeert, en in wit veranderd zal worden, zo zal hij tot den priester komen.Als de priester hem bezien zal hebben, dat, ziet, de plaag in wit veranderd is, zo zal de priester hem, die de plaag heeft, rein verklaren; hij is rein.Het vlees ook, als in deszelfs vel een zweer zal geweest zijn, zo het genezen is;En in de plaats van die zweer een wit gezwel, of een witte roodachtige blaar worden zal, zo zal het aan den priester vertoond worden.Indien de priester merken zal, dat, ziet, haar aanzien lager is dan het vel, en derzelver haar in wit veranderd is, zo zal de priester hem onrein verklaren; het is de plaag der melaatsheid, zij is door de zweer uitgebot.Wanneer nu de priester die bezien zal hebben, dat, ziet, geen wit haar daaraan is, en die niet lager dan het vel, maar ingetrokken is, zo zal de priester hem zeven dagen opsluiten.Zo zij daarna gans in het vel uitgespreid zal zijn, zo zal de priester hem onrein verklaren; het is de plaag.Maar indien de blaar in haar plaats zal staande blijven, niet uitgespreid zijnde, het is de roof van die zweer, zo zal de priester hem rein verklaren;Of wanneer in het vel des vleses een vurige brand zal geweest zijn, en het gezonde van dien brand een witte roodachtige of witte blaar is;En de priester die gezien zal hebben, dat, ziet, het haar op de blaar in wit veranderd is, en haar aanzien dieper is dan het vel; het is melaatsheid, door den brand is zij uitgebot; daarom zal hem de priester onrein verklaren; het is de plaag der melaatsheid.Maar indien de priester die merken zal, dat, ziet, op de blaar geen wit haar is, en zij niet lager dan het vel, maar ingetrokken is, zo zal de priester hem zeven dagen opsluiten.Daarna zal de priester hem op den zevenden dag bezien; indien zij gans uitgespreid is in het vel, zo zal de priester hem onrein verklaren; het is de plaag der melaatsheid.Maar indien de blaar in haar plaats staande zal blijven, noch in het vel uitgespreid, maar ingetrokken zal zijn, het is een gezwel van den brand; daarom zal de priester hem rein verklaren, want het is de roof van den brand.Verder, als in een man of vrouw een plaag zal zijn in het hoofd, of in den baard;En de priester de plaag zal bezien hebben, dat, ziet, haar aanzien dieper is dan het vel, en geelachtig dun haar daarop is, zo zal de priester hem onrein verklaren; het is schurftheid, het is melaatsheid van het hoofd of van den baard.Maar als de priester de plaag der schurftheid zal bezien hebben, dat, ziet, haar aanzien niet dieper is dan het vel, en geen zwart haar daarop is, zo zal de priester hem, die de plaag der schurftheid heeft, zeven dagen doen opsluiten.Daarna zal de priester die plaag op den zevenden dag bezien; indien, ziet, de schurftheid niet uitgespreid, en daarop geen geelachtig haar is, noch het aanzien der schurftheid dieper dan het vel is;Zo zal hij zich scheren laten; maar de schurftheid zal hij niet scheren; en de priester zal hem, die de schurftheid heeft, andermaal zeven dagen doen opsluiten.Daarna zal de priester die schurftheid op den zevenden dag bezien; indien, ziet, de schurftheid in het vel niet uitgespreid is, en haar aanzien niet dieper is dan het vel, zo zal de priester hem rein verklaren; en hij zal zijn klederen wassen, en rein zijn.Maar indien de schurftheid in het vel gans uitgespreid is, na zijn reiniging;En de priester hem zal bezien hebben, dat, ziet, de schurftheid in het vel uitgespreid is, de priester zal naar het geelachtig haar niet zoeken; hij is onrein.Maar indien die schurftheid, naar dat hij zien kan, is staande gebleven, en zwart haar daarop gewassen is, die schurftheid is genezen, hij is rein; daarom zal de priester hem rein verklaren.Verder als een man, of vrouw, aan het vel van hun vlees blaren zullen hebben, witte blaren;En de priester zal gemerkt hebben, dat, ziet, ingetrokken witte blaren in het vel van hun vlees zijn; het is een witte puist in het vel uitgebot, hij is rein.En als een man zijn hoofdhaar zal uitgevallen zijn, hij is kaal, hij is rein.En zo van de zijde zijns aangezichts het haar van zijn hoofd zal uitgevallen zijn, hij is bles, hij is rein.Maar zo in de kaalheid, of in de blesse, een witte roodachtige plaag is, dat is melaatsheid, uitbottende in zijn kaalheid, of in zijn blesse.Als de priester hem zal bezien hebben, dat, ziet, het gezwel van die plaag in zijn kaalheid, of blesse, wit roodachtig is, gelijk het aanzien der melaatsheid van het vel des vleses;Die man is melaats, hij is onrein; de priester zal hem ganselijk onrein verklaren, zijn plaag is op zijn hoofd.Voorts zullen de klederen des melaatsen, in wien die plaag is, gescheurd zijn, en zijn hoofd zal ontbloot zijn, en hij zal de bovenste lip bewimpelen; daartoe zal hij roepen: Onrein, onrein!Al de dagen, in welke deze plaag aan hem zal zijn, zal hij onrein zijn; onrein is hij, hij zal alleen wonen; buiten het leger zal zijn woning wezen.Verder als aan een kleed de plaag der melaatsheid zal zijn, aan een wollen kleed, of aan een linnen kleed,Of aan den scheerdraad, of aan den inslag van linnen, of van wol, of aan vel, of aan enig vellenwerk;En die plaag aan het kleed, of aan het vel, of aan den scheerdraad, of aan den inslag, of aan enig vellentuig, groenachtig of roodachtig is; het is de plaag der melaatsheid; daarom zal zij den priester vertoond worden.En de priester zal de plaag bezien; en hij zal hetgeen de plaag heeft, zeven dagen doen opsluiten.Daarna zal hij op den zevenden dag de plaag bezien; zo de plaag uitgespreid is aan het kleed, of aan den scheerdraad, of aan den inslag, of aan het vel, tot wat werk dat vel zou mogen gemaakt zijn, die plaag is een knagende melaatsheid, het is onrein.Daarom zal hij dat kleed, of die werpte, of dien inslag van wol, of van linnen, of alle vellentuig, waarin die plaag zal zijn, verbranden; want het is een knagende melaatsheid; het zal met vuur verbrand worden.Doch indien de priester zal zien, dat, ziet, de plaag aan het kleed, of aan den scheerdraad, of aan den inslag, of aan enig vellentuig niet uitgespreid is;Zo zal de priester gebieden, dat men hetgeen, waaraan die plaag is, wasse, en hij zal dat andermaal zeven dagen doen opsluiten.Als de priester, nadat het gewassen is, de plaag zal bezien hebben, dat, ziet, de plaag haar gedaante niet veranderd heeft, en de plaag niet uitgespreid is, het is onrein, gij zult het met vuur verbranden; het is een ingraving aan zijn achterste of aan zijn voorste zijde.Indien nu de priester merken zal, dat, ziet, die plaag, nadat zij zal gewassen zijn, ingetrokken is; dan zal hij ze van het kleed, of van het vel, of van den scheerdraad, of van den inslag afscheuren.Maar zo zij nog aan het kleed, of aan den scheerdraad, of aan den inslag, of aan enig vellentuig, gezien wordt, het is uitbottende melaatsheid; gij zult hetgeen, waaraan de plaag is, met vuur verbranden.Maar het kleed, of de werpte, of de inslag, of alle vellentuig, dat gij gewassen zult hebben, als de plaag daarvan geweken zal zijn, dat zal andermaal gewassen worden, en het zal rein zijn.Dit is de wet van de plaag der melaatsheid, van een wollen of linnen kleed, of een werpte, of een inslag, of alle vellentuig, om dat rein te verklaren, of onrein te verklaren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER110
De genezing van de dienaar van de Romeinse officier
Dit artikel onderzoekt de genezing door Jezus van de dienaar van een Romeinse officier in Kafarnaüm, een blijk van uitzonderlijk geloof en van Jezus’ gezag over alle volken.
Lukas 7.1-10 (De Heilige Schrift 1917) :Nadat Hij nu al Zijn woorden voleindigd had, ten aanhore des volks, ging Hij in te Kapernaum.En een dienstknecht van een zeker hoofdman over honderd, die hem zeer waard was, krank zijnde, lag op zijn sterven.En van Jezus gehoord hebbende, zond hij tot Hem de ouderlingen der Joden, Hem biddende, dat Hij wilde komen, en zijn dienstknecht gezond maken.Dezen nu, tot Jezus gekomen zijnde, baden Hem ernstelijk, zeggende: Hij is waardig, dat Gij hem dat doet;Want hij heeft ons volk lief, en heeft zelf ons de synagoge gebouwd.En Jezus ging met hen. En als Hij nu niet verre van het huis was, zond de hoofdman over honderd tot Hem enige vrienden, en zeide tot Hem: Heere, neem de moeite niet; want ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak zoudt inkomen.Daarom heb ik ook mijzelven niet waardig geacht, om tot U te komen; maar zeg het met een woord, en mijn knecht zal genezen worden.Want ik ben ook een mens, onder de macht van anderen gesteld, hebbende krijgsknechten onder mij, en ik zeg tot dezen: Ga, en hij gaat; en tot den anderen: Kom! en hij komt; en tot mijn dienstknecht: Doe dat! en hij doet het.En Jezus, dit horende, verwonderde Zich over hem; en Zich omkerende, zeide tot de schare, die Hem volgde: Ik zeg ulieden: Ik heb zo groot een geloof zelfs in Israel niet gevonden.En die gezonden waren, wedergekeerd zijnde in het huis, vonden den kranken dienstknecht gezond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER111
De opwekking van de zoon van de weduwe van Naïn
Jezus wekt in Naïn de zoon van een weduwe op en toont daarmee zijn goddelijke macht en zijn rol als profeet. De gebeurtenis, beschreven in Lucas 7:11-17, vindt plaats na de Bergrede en trekt een grote menigte aan. De dorpsbewoners zien in Jezus een groot profeet, en het nieuws verspreidt zich in Galilea en Judea.
Lukas 7.11-17 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde op den volgenden dag, dat Hij ging naar een stad, genaamd Nain, en met Hem gingen velen van Zijn discipelen, en een grote schare.En als Hij de poort der stad genaakte, zie daar, een dode werd uitgedragen, die een eniggeboren zoon zijner moeder was, en zij was weduwe en een grote schare van de stad was met haar.En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.En Hij ging toe, en raakte de baar aan; (de dragers nu stonden stil) en Hij zeide: Jongeling, Ik zeg u, sta op!En de dode zat overeind, en begon te spreken. En Hij gaf hem aan zijn moeder.En vreze beving hen allen, en zij verheerlijkten God, zeggende: Een groot Profeet is onder ons opgestaan, en God heeft Zijn volk bezocht.En dit gerucht van Hem ging uit in geheel Judea, en in al het omliggende land.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER112
Het vertrek van Jezus, de Messias, naar andere steden
Perikoop 112 onderzoekt hoe Jezus rondtrekkend de steden en dorpen van Galilea bezoekt (Mt 11.1), in mei-juni 31. Anders dan Johannes de Doper, die op één plaats bleef, trok Jezus actief door de streek om het Koninkrijk der hemelen te verkondigen, geleid door de Heilige Geest, om zelfs de armsten te bereiken die niet naar Hem toe konden komen.
Mattheüs 11.1 (De Heilige Schrift 1917) :En het is geschied, toen Jezus geeindigd had Zijn twaalf discipelen bevelen te geven, dat Hij van daar voortging, om te leren en te prediken in hun steden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER117
Jezus, de Messias, in het huis van de farizeeër
In Kafarnaüm neemt Jezus de uitnodiging aan van een farizeeër die Simon heet. Tijdens de maaltijd zalft een zondige vrouw zijn voeten met tranen en geurige olie. Tegenover Simons minachting vertelt Jezus een gelijkenis over vergeving en verklaart Hij dat de vrouw door haar geloof is gered. Deze gebeurtenis, die alleen Lucas beschrijft (7,36-50), toont de tegenstelling tussen de religieuze hoogmoed van de farizeeën en de berouwvolle nederigheid die de weg naar het heil opent.
Lukas 7.44-46 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, Zich omkerende naar de vrouw, zeide tot Simon: Ziet gij deze vrouw? Ik ben in uw huis gekomen; water hebt gij niet tot Mijn voeten gegeven; maar deze heeft Mijn voeten met tranen nat gemaakt, en met het haar van haar hoofd afgedroogd.Gij hebt Mij geen kus gegeven; maar deze, van dat zij ingekomen is, heeft niet afgelaten Mijn voeten te kussen.Met olie hebt gij Mijn hoofd niet gezalfd; maar deze heeft Mijn voeten met zalf gezalfd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER118
Jezus, de Messias, verkondigt met zijn leerlingen het Koninkrijk van God
Het artikel onderzoekt hoe Jezus samen met zijn leerlingen het Koninkrijk van God verkondigde. Het benadrukt het belang van de vrouwen die deze tochten ondersteunden en het onderscheid tussen prediken en verkondigen volgens Lucas.
Markus 15.40-41 (De Heilige Schrift 1917) :En er waren ook vrouwen, van verre dit aanschouwende, onder welke ook was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus, den kleine, en van Joses, en Salome;Welke ook, toen Hij in Galilea was, Hem waren gevolgd, en Hem gediend hadden; en vele andere vrouwen, die met Hem naar Jeruzalem opgekomen waren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER120
Het getuigenis van de familie van Jezus, de Messias
Dit artikel onderzoekt de gespannen verhoudingen tussen Jezus, zijn familie en de religieuze leiders, voornamelijk op basis van het Evangelie volgens Marcus. Het beschrijft de aanvankelijk sceptische houding van zijn familie en belicht daarbij de wisselwerking met de farizeeën en de latere bekering van sommige familieleden na de opstanding.
Markus 3.20-21 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kwamen in huis; en daar vergaderde wederom een schare, alzo dat zij ook zelfs niet konden brood eten.En als degenen, die Hem bestonden, dit hoorden, gingen zij uit, om Hem vast te houden; want zij zeiden: Hij is buiten Zijn zinnen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER121
Onderricht over demonen
Het artikel analyseert hoe Jezus de beschuldigingen van de farizeeën weerlegt dat Hij demonen uitdrijft door Satan, en onderstreept zijn hogere, goddelijke gezag.
Mattheüs 12.19 (De Heilige Schrift 1917) :Hij zal niet twisten, noch roepen, noch zal er iemand Zijn stem op de straten horen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER122
De lastering tegen de Heilige Geest
Dit artikel onderzoekt de lastering tegen de Heilige Geest, een onvergeeflijke zonde die in de evangeliën wordt besproken. Door de werken van de Heilige Geest aan een onreine geest toe te schrijven, overschrijdt men een grens waarvoor geen vergeving mogelijk is. De onmisbare rol van de Heilige Geest bij vergeving en bekering wordt benadrukt. Het artikel verbreedt de beschouwing naar de mogelijkheid van een dergelijke zonde in de huidige tijd.
Lukas 12.10 (De Heilige Schrift 1917) :En een iegelijk, die enig woord spreken zal tegen den Zoon des mensen, het zal hem vergeven worden; maar wie tegen den Heiligen Geest gelasterd zal hebben, dien zal het niet vergeven worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER123
De tegenstrijdigheden van de farizeeën aan de kaak gesteld
Dit artikel behandelt de tegenstrijdigheden van de farizeeën die Jezus met behulp van metaforen aan de kaak stelt. Jezus vergelijkt mensen met bomen, spoort iedereen aan een standpunt in te nemen en benadrukt dat woorden het hart onthullen. Hij waarschuwt dat iedereen op zijn woorden zal worden beoordeeld en onderstreept zo het belang van een wedergeboren leven.
Mattheüs 12.33-37 (De Heilige Schrift 1917) :Of maakt den boom goed en zijn vrucht goed; of maakt den boom kwaad en zijn vrucht kwaad; want uit de vrucht wordt de boom gekend.Gij adderengebroedsels! hoe kunt gij goede dingen spreken, daar gij boos zijt? want uit den overvloed des harten spreekt de mond.De goede mens brengt goede dingen voort uit den goede schat des harten, en de boze mens brengt boze dingen voort uit den boze schat.Maar Ik zeg u, dat van elk ijdel woord, hetwelk de mensen zullen gesproken hebben, zij van hetzelve zullen rekenschap geven in den dag des oordeels.Want uit uw woorden zult gij gerechtvaardigd worden, en uit uw woorden zult gij veroordeeld worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER124
Het teken van Jona
Jezus verwijst naar het teken van Jona als antwoord op de farizeeën die om een wonder vragen. Hij benadrukt berouw en geloof en hekelt het ongeloof in Kafarnaüm ondanks zijn vele wonderen. Deze tekst belicht Jezus’ verkondigingsopdracht en zijn verhouding tot de godsdienstige leiders.
Mattheüs 16.4 (De Heilige Schrift 1917) :Het boos en overspelig geslacht verzoekt een teken; en hun zal geen teken gegeven worden, dan het teken van Jona, den profeet. En hen verlatende, ging Hij weg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER125
Het teken van de koningin van Seba
Jezus gebruikt het verhaal van de koningin van Seba, die een grote afstand aflegde om naar Salomo te luisteren, om degenen te bekritiseren die Hem ondanks zijn onderricht en wonderen weigeren te erkennen.
Mattheüs 12.42 (De Heilige Schrift 1917) :De koningin van het zuiden zal opstaan in het oordeel met dit geslacht, en hetzelve veroordelen; want zij is gekomen van het einde der aarde, om te horen, de wijsheid van Salomo; en ziet, meer dan Salomo is hier!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER127
Een vrouw onderbreekt Jezus, de Messias
Dit artikel analyseert een door Lucas beschreven gebeurtenis waarbij een vrouw haar bewondering voor Jezus uitspreekt, wat de maatschappelijke verandering van die tijd belicht. Jezus antwoordt door het belang te benadrukken van degenen die naar zijn onderricht luisteren en het toepassen, waardoor traditionele familiebanden worden overstegen.
Lukas 8.19-21 (De Heilige Schrift 1917) :En Zijn moeder en Zijn broeders kwamen tot Hem, en konden bij Hem niet komen, vanwege de schare.En Hem werd geboodschapt van enigen, die zeiden: Uw moeder en Uw broeders staan daar buiten, begerende U te zien.Maar Hij antwoordde en zeide tot hen: Mijn moeder en Mijn broeders zijn dezen, die Gods Woord horen, en datzelve doen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER128
De gelijkenis van de lamp onder de korenmaat
De gelijkenis van de lamp onder de korenmaat leert Jezus’ leerlingen hun geestelijke licht te laten schijnen door een voorbeeldig leven te leiden. Dat betekent zo te leven dat het goddelijke licht sterker straalt en anderen aan te moedigen hetzelfde te doen, geïnspireerd door de evangeliën.
Lukas 11.33-36 (De Heilige Schrift 1917) :En niemand, die een kaars ontsteekt, zet die in het verborgen, noch onder een koornmaat, maar op een kandelaar, opdat degenen, die inkomen, het licht zien mogen.De kaars des lichaams is het oog: wanneer dan uw oog eenvoudig is, zo is ook uw gehele lichaam verlicht; maar zo het boos is, zo is ook uw gehele lichaam duister.Zie dan toe, dat niet het licht, hetwelk in u is, duisternis zij.Indien dan uw lichaam geheel verlicht is, niet hebbende enig deel, dat duister is, zo zal het geheel verlicht zijn, gelijk wanneer de kaars met het schijnsel u verlicht.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER129
De grote menigte
Het artikel analyseert de menigten die Jezus volgen en hun sociale en religieuze gevolgen, met name ten opzichte van de autoriteiten. Het onderzoekt de groeiende invloed van Jezus en de tegenstand die hij oproept.
Lukas 6.8 (De Heilige Schrift 1917) :Doch Hij kende hun gedachten, en zeide tot den mens, die de dorre hand had: Rijs op, en sta in het midden. En hij opgestaan zijnde, stond over einde.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER130
Verschillende onderwijzingen van de Messias Jezus
Het artikel bespreekt Lucas 12.1-12, waar Jezus onderwijst over huichelarij, de vreze Gods en het belang van een openbare belijdenis. Hij waarschuwt tegen lastering van de Geest en belooft de hulp van de Heilige Geest in tijden van vervolging. De centrale boodschap is trouw en oprechtheid in het geloof.
Mattheüs 5.1 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, de schare ziende, is geklommen op een berg, en als Hij nedergezeten was, kwamen Zijn discipelen tot Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER131
De gelijkenis van de dwaze rijke
Het artikel onderzoekt de gelijkenis van de dwaze rijke in Lucas 12.13-21. Jezus onderwijst over de zinloosheid van materiële rijkdom en roept op geestelijke rijkdom voorrang te geven. De gelijkenis waarschuwt tegen hebzucht en moedigt aan te leven met het oog op de eeuwigheid. Onder de toehoorders bevinden zich farizeeën en mensen van bescheiden komaf.
Lukas 12.13-21 (De Heilige Schrift 1917) :En een uit de schare zeide tot Hem: Meester, zeg mijn broeder, dat hij met mij de erfenis dele.Maar Hij zeide tot hem: Mens, wie heeft Mij tot een rechter of scheidsman over ulieden gesteld?En Hij zeide tot hen: Ziet toe en wacht u van de gierigheid; want het is niet in den overvloed gelegen, dat iemand leeft uit zijn goederen.En Hij zeide tot hen een gelijkenis, en sprak: Eens rijken mensen land had wel gedragen;En hij overleide bij zichzelven, zeggende: Wat zal ik doen, want ik heb niet, waarin ik mijn vruchten zal verzamelen.En hij zeide: Dit zal ik doen; ik zal mijn schuren afbreken, en grotere bouwen, en zal aldaar verzamelen al dit mijn gewas, en deze mijn goederen;En ik zal tot mijn ziel zeggen: Ziel! gij hebt vele goederen, die opgelegd zijn voor vele jaren, neem rust, eet, drink, wees vrolijk.Maar God zeide tot hem: Gij dwaas! in dezen nacht zal men uw ziel van u afeisen; en hetgeen gij bereid hebt, wiens zal het zijn?Alzo is het met dien, die zichzelven schatten vergadert, en niet rijk is in God.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER133
Gelijkenis en waarschuwing over de terugkomst van de Messias Jezus
Het artikel onderzoekt een gelijkenis over de terugkomst van de Messias Jezus en benadrukt de voorbereiding en waakzaamheid van de leerlingen. Aan de hand van Lucas, Matteüs en Marcus verkent het de noodzaak van een geestelijk gericht leven, gezien de onzekerheid over het tijdstip van de terugkomst van de Messias.
Lukas 12.35-40 (De Heilige Schrift 1917) :Laat uw lendenen omgord zijn, en de kaarsen brandende.En zijt gij den mensen gelijk, die op hun heer wachten, wanneer hij wederkomen zal van de bruiloft, opdat, als hij komt en klopt, zij hem terstond mogen opendoen.Zalig zijn die dienstknechten, welke de heer, als hij komt, zal wakende vinden. Voorwaar, Ik zeg u, dat hij zich zal omgorden, en zal hen doen aanzitten, en bijkomende, zal hij hen dienen.En zo hij komt in de tweede nacht wake, en komt in de derde wake, en vindt hen alzo, zalig zijn dezelve dienstknechten.Maar weet dit, dat, indien de heer des huizes geweten had, in welke ure de dief zou komen, hij zou gewaakt hebben, en zou zijn huis niet hebben laten doorgraven.Gij dan, zijt ook bereid; want in welke ure gij het niet meent, zal de Zoon des mensen komen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER134
De vraag van Petrus
Dit artikel onderzoekt de vraag die Petrus stelde over de toehoorders voor wie de gelijkenissen van Jezus bedoeld zijn. De gebeurtenis speelt zich af bij Kafarnaüm en benadrukt hoe moeilijk het voor de leerlingen is de onderwijzingen te vatten. Zo komt het belang naar voren van het begrijpen van de universele boodschap van het koninkrijk van God. Lucas is de enige evangelist die deze specifieke tussenkomst van Petrus vermeldt.
Lukas 12.41 (De Heilige Schrift 1917) :En Petrus zeide tot Hem: Heere! zegt Gij deze gelijkenis tot ons, of ook tot allen?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER135
Gelijkenis van de twee dienaren
Dit artikel behandelt de gelijkenis van de twee dienaren die Jezus vertelt en die laat zien wat van de getrouwen wordt verwacht en hoe streng de ontrouwen worden geoordeeld. Het bespreekt verantwoordelijkheden die evenredig zijn aan de kennis van God en verwijst ook naar de gelijkenissen van de talenten en de ponden.
Lukas 12.42-48 (De Heilige Schrift 1917) :En de Heere zeide: Wie is dan de getrouwe en voorzichtige huisbezorger, dien de heer over zijn dienstboden zal zetten, om hun ter rechter tijd het bescheiden deel spijze te geven?Zalig is de dienstknecht, welken zijn heer, als hij komt, zal vinden, alzo doende.Waarlijk, Ik zeg ulieden, dat hij hem over al zijn goederen zetten zal.Maar indien dezelve dienstknecht in zijn hart zou zeggen: Mijn heer vertoeft te komen; en zou beginnen de knechten en de dienstmaagden te slaan, en te eten en te drinken, en dronken te worden;Zo zal de heer deszelven dienstknechts komen ten dage, in welken hij hem niet verwacht, en ter ure, die hij niet weet; en zal hem afscheiden, en zal zijn deel zetten met de ontrouwen.En die dienstknecht, welke geweten heeft den wil zijns heeren, en zich niet bereid, noch naar zijn wil gedaan heeft, die zal met vele slagen geslagen worden.Maar die denzelven niet geweten heeft, en gedaan heeft dingen, die slagen waardig zijn, die zal met weinige slagen geslagen worden. En een iegelijk, wien veel gegeven is, van dien zal veel geeist worden; en wien men veel vertrouwd heeft, van dien zal men overvloediger eisen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER136
De Messias Jezus als aanleiding tot verdeeldheid
Het artikel onderzoekt hoe de onderwijzingen van Jezus volgens de evangeliën verdeeldheid veroorzaken. De centrale boodschap is dat het volgen van Jezus tot persoonlijke en geestelijke conflicten kan leiden, maar een unieke mogelijkheid tot redding biedt.
Lukas 12.49-59 (De Heilige Schrift 1917) :Ik ben gekomen, om vuur op de aarde te werpen; en wat wil Ik, indien het alrede ontstoken is?Maar Ik moet met een doop gedoopt worden; en hoe worde Ik geperst, totdat het volbracht zij!Meent gij, dat Ik gekomen ben, om vrede te geven op de aarde? Neen, zeg Ik u, maar veeleer verdeeldheid.Want van nu aan zullen er vijf in een huis verdeeld zijn, drie tegen twee, en twee tegen drie.De vader zal tegen den zoon verdeeld zijn, en de zoon tegen den vader; de moeder tegen de dochter; en de dochter tegen de moeder; de schoonmoeder tegen haar schoondochter, en de schoondochter tegen haar schoonmoeder.En Hij zeide ook tot de scharen: Wanneer gij een wolk ziet opgaan van het westen, terstond zegt gijlieden: Er komt regen; en het geschiedt alzo.En wanneer gij den zuidenwind ziet waaien, zo zegt gij: Er zal hitte zijn; en het geschiedt.Gij geveinsden, het aanschijn der aarde en des hemels weet gij te beproeven; en hoe beproeft gij dezen tijd niet?En waarom oordeelt gij ook van uzelven niet, hetgeen recht is?Want als gij heengaat met uw wederpartij voor de overheid, zo doet naarstigheid op den weg, om van hem verlost te worden; opdat hij misschien u niet voor den rechter trekke, en de rechter u den gerechtsdienaar overlevere, en de gerechtsdienaar u in de gevangenis werpe.Ik zeg u: Gij zult van daar geenszins uitgaan, totdat gij ook het laatste penningsken betaald zult hebben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER137
De ware familie van de Messias Jezus
Dit artikel onderzoekt hoe Jezus het begrip familie opnieuw definieert. Hij richt zijn betoog op het belang van de geestelijke band ten opzichte van bloedbanden, zoals blijkt uit zijn woorden in Matteüs, Marcus en Lucas.
Mattheüs 10.37-39 (De Heilige Schrift 1917) :Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig.En die zijn kruis niet op zich neemt, en Mij navolgt, is Mijns niet waardig.Die zijn ziel vindt, zal dezelve verliezen; en die zijn ziel zal verloren hebben om Mijnentwil, zal dezelve vinden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER139
De gelijkenis van de lamp onder de korenmaat
Dit artikel analyseert de gelijkenis van de lamp onder de korenmaat, die in de evangeliën wordt behandeld. Het benadrukt het belang van het goddelijke licht voor de leerling en laat zien hoe de Messias Jezus deze metafoor gebruikt om Gods waarheid te verhelderen en de leerlingen aan te sporen zichtbare getuigen van hun geloof te zijn, terwijl zij zelf verlicht blijven door het licht van Christus.
Johannes 1.9 (De Heilige Schrift 1917) :Dit was het waarachtige Licht, Hetwelk verlicht een iegelijk mens, komende in de wereld.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER140
De gelijkenis van de maat
De gelijkenis over de maat (PER140) leert dat de manier waarop wij anderen beoordelen en behandelen, bepaalt hoe God ons op zijn beurt zal meten. Jezus roept op tot aandachtig luisteren, wederkerigheid, rechtvaardigheid en vrijgevigheid. Dit principe, dat Marcus 4.24-25, Matteüs 7.1-2 en Lucas 6.38 gemeen hebben, sluit aan bij de gouden regel en vormt het hart van de christelijke ethiek.
Mattheüs 7.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt.Want met welk oordeel gij oordeelt, zult gij geoordeeld worden; en met welke mate gij meet, zal u wedergemeten worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER141
De gelijkenis van het onkruid en de tarwe
De gelijkenis van het onkruid en de tarwe (Matteüs 13.24-30), die uitsluitend bij Matteüs voorkomt, leert dat goed en kwaad tot het laatste oordeel naast elkaar bestaan in de wereld. Jezus illustreert daarin het geduld van God, die de scheiding tussen rechtvaardigen en goddelozen uitstelt tot de eschatologische oogst, die aan de engelen wordt toevertrouwd. Deze gelijkenis sluit aan bij een diepgaande Bijbelse bezinning op de schijnbare voorspoed van de goddelozen, die ook bij Habakuk, Asaf, Jeremia en Job voorkomt.
Mattheüs 25.1-13 (De Heilige Schrift 1917) :Alsdan zal het Koninkrijk der hemelen gelijk zijn aan tien maagden, welke haar lampen namen, en gingen uit, den bruidegom tegemoet.En vijf van haar waren wijzen, en vijf waren dwazen.Die dwaas waren, haar lampen nemende, namen geen olie met zich.Maar de wijzen namen olie in haar vaten, met haar lampen.Als nu de bruidegom vertoefde, werden zij allen sluimerig, en vielen in slaap.En ter middernacht geschiedde een geroep: Ziet, de bruidegom komt, gaat uit hem tegemoet!Toen stonden al die maagden op, en bereidden haar lampen.En de dwazen zeiden tot de wijzen: Geeft ons van uw olie; want onze lampen gaan uit.Doch de wijzen antwoordden, zeggende: Geenszins, opdat er misschien voor ons en voor u niet genoeg zij; maar gaat liever tot de verkopers, en koopt voor uzelven.Als zij nu heengingen om te kopen, kwam de bruidegom; en die gereed waren, gingen met hem in tot de bruiloft, en de deur werd gesloten.Daarna kwamen ook de andere maagden, zeggende: Heer, heer, doe ons open!En hij, antwoordende, zeide: Voorwaar zeg ik u: Ik ken u niet.Zo waakt dan; want gij weet den dag niet, noch de ure, in dewelke de Zoon des mensen komen zal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER142
De vergelijking met de groei van het zaad
Perikoop 142 onderzoekt de vergelijking met de groei van het zaad (Marcus 4.26-29), de enige gelijkenis die uitsluitend bij Marcus voorkomt. Deze werd omstreeks november-december 31 bij Kafarnaüm in Galilea uitgesproken en onderwijst over het mysterie van het Koninkrijk van God: onbegrijpelijke goddelijke groei, de rol van de menselijke zaaier, de geleidelijke ontwikkeling van het geestelijke leven en het eschatologische perspectief van de laatste oogst.
Markus 4.26-29 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide: Alzo is het Koninkrijk Gods, gelijk of een mens het zaad in de aarde wierp;En voorts sliep, en opstond, nacht en dag; en het zaad uitsproot en lang werd, dat hij zelf niet wist, hoe.Want de aarde brengt van zelve vruchten voort: eerst het kruid, daarna de aar, daarna het volle koren in de aar.En als de vrucht zich voordoet, terstond zendt hij de sikkel daarin, omdat de oogst daar is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER143
De gelijkenis van het mosterdzaad
De gelijkenis van het mosterdzaad (Mt 13.31-32; Mc 4.30-32; Lc 13.18-19) illustreert het Koninkrijk van God aan de hand van een piepklein zaadje dat een grote boom wordt. Ze werd in 31 na Chr. bij Kafarnaüm uitgesproken en leert dat het Koninkrijk bescheiden begint, maar een buitengewone groei doormaakt en iedereen beschutting en een welkom biedt. Ze nodigt uit tot geloof, geduld en vertrouwen op God voor geestelijke groei.
Mattheüs 13.1-23 (De Heilige Schrift 1917) :En te dien dage Jezus, uit het huis gegaan zijnde, zat bij de zee.En tot Hem vergaderden vele scharen, zodat Hij in een schip ging en nederzat, en al de schare stond op den oever.En Hij sprak tot hen vele dingen door gelijkenissen, zeggende: Ziet, een zaaier ging uit om te zaaien.En als hij zaaide, viel een deel van het zaad bij den weg; en de vogelen kwamen en aten datzelve op.En een ander deel viel op steenachtige plaatsen, waar het niet veel aarde had; en het ging terstond op, omdat het geen diepte van aarde had.Maar als de zon opgegaan was, zo is het verbrand geworden; en omdat het geen wortel had, is het verdord.En een ander deel viel in de doornen; en de doornen wiesen op, en verstikten hetzelve.En een ander deel viel in de goede aarde, en gaf vrucht, het een honderd-, het ander zestig-, en het ander dertig voud.Wie oren heeft om te horen, die hore.En de discipelen tot Hem komende, zeiden tot Hem: Waarom spreekt Gij tot hen door gelijkenissen?En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Omdat het u gegeven is, de verborgenheden van het Koninkrijk der hemelen te weten, maar dien is het niet gegeven.Want wie heeft, dien zal gegeven worden, en hij zal overvloediglijk hebben; maar wie niet heeft, van dien zal genomen worden, ook dat hij heeft.Daarom spreek Ik tot hen door gelijkenissen, omdat zij ziende niet zien, en horende niet horen, noch ook verstaan.En in hen wordt de profetie van Jesaja vervuld, die zegt: Met het gehoor zult gij horen, en geenszins verstaan; en ziende zult gij zien, en geenszins bemerken.Want het hart dezes volks is dik geworden, en zij hebben met de oren zwaarlijk gehoord, en hun ogen hebben zij toegedaan; opdat zij niet te eniger tijd met de ogen zouden zien, en met de oren horen, en met het hart verstaan, en zich bekeren, en Ik hen geneze.Doch uw ogen zijn zalig, omdat zij zien, en uw oren, omdat zij horen.Want voorwaar zeg Ik u, dat vele profeten en rechtvaardigen hebben begeerd te zien de dingen, die gij ziet, en hebben ze niet gezien; en te horen de dingen, die gij hoort, en hebben ze niet gehoord.Gij dan, hoort de gelijkenis van den zaaier.Als iemand dat Woord des Koninkrijks hoort, en niet verstaat, zo komt de boze, en rukt weg, hetgeen in zijn hart gezaaid was; deze is degene, die bij den weg bezaaid is.Maar die in steenachtige plaatsen bezaaid is, deze is degene, die het Woord hoort, en dat terstond met vreugde ontvangt;Doch hij heeft geen wortel in zichzelven, maar is voor een tijd; en als verdrukking of vervolging komt, om des Woords wil, zo wordt hij terstond geergerd.En die in de doornen bezaaid is, deze is degene, die het Woord hoort; en de zorgvuldigheid dezer wereld, en de verleiding des rijkdoms verstikt het Woord, en het wordt onvruchtbaar.Die nu in de goede aarde bezaaid is, deze is degene, die het Woord hoort en verstaat, die ook vrucht draagt en voortbrengt, de een honderd-, de ander zestig-, en de ander dertig voud.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER144
Andere niet opgetekende gelijkenissen
Perikoop PER144 onderzoekt Marcus 4.33-34, waar wordt erkend dat Jezus vele gelijkenissen heeft uitgesproken die de evangelisten niet hebben opgetekend. Deze passage speelt zich af bij Kafarnaüm in november-december 31 en laat de geleidelijke onderwijsmethode van Jezus zien: openbaring aangepast aan de toehoorders, diepgaande vorming van de discipelen en het belang van geestelijk begrip. Johannes erkent zelf (Joh 20.30; 21.25) dat de evangeliën slechts een fractie van het onderwijs van Jezus bevatten.
Markus 4.34 (De Heilige Schrift 1917) :En zonder gelijkenis sprak Hij tot hen niet; maar Hij verklaarde alles Zijn discipelen in het bijzonder.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER145
De gelijkenis van het zuurdeeg
De gelijkenis van het zuurdeeg (Mt 13.33-35; Lc 13.20-21) illustreert de onopvallende maar krachtige groei van het Koninkrijk van God. Zoals het zuurdeeg het hele deeg verandert, werkt het Koninkrijk geleidelijk in de harten. Matteüs verbindt dit onderwijs met de vervulling van Psalm 78.2. Iedere gelovige wordt geroepen om een actieve rol te spelen in deze verspreiding. Deze gelijkenis werd omstreeks november-december 31 bij Kafarnaüm uitgesproken en is de vierde gelijkenis van de grote toespraak in Matteüs 13.
Mattheüs 13.33-35 (De Heilige Schrift 1917) :Een andere gelijkenis sprak Hij tot hen, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een zuurdesem, welken een vrouw nam en verborg in drie maten meels, totdat het geheel gezuurd was.Al deze dingen heeft Jezus tot de scharen gesproken door gelijkenissen, en zonder gelijkenis sprak Hij tot hen niet.Opdat vervuld zou worden, wat gesproken is door den profeet, zeggende: Ik zal Mijn mond opendoen door gelijkenissen; Ik zal voortbrengen dingen, die verborgen waren van de grondlegging der wereld.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER146
Uitleg in de avond van verschillende gelijkenissen (het onkruid)
PER146 beschrijft de uitleg die Jezus aan zijn discipelen gaf over de gelijkenis van het onkruid (Mt 13.36-43), een getuigenis dat alleen bij Matteüs voorkomt. Jezus onthult hierin een interpretatiemethode langs drie lijnen: symbolische identificatie van de elementen, eschatologische dimensie en praktische toepassing. Deze passage maakt deel uit van de rede met de zeven gelijkenissen over het Koninkrijk van God die Matteüs in hoofdstuk 13 heeft samengebracht.
Mattheüs 13.36-43 (De Heilige Schrift 1917) :Toen nu Jezus de scharen van Zich gelaten had, ging Hij naar huis. En Zijn discipelen kwamen tot Hem, zeggende: Verklaar ons de gelijkenis van het onkruid des akkers.En Hij, antwoordende, zeide tot hen: Die het goede zaad zaait, is de Zoon des mensen;En de akker is de wereld; en het goede zaad zijn de kinderen des Koninkrijks; en het onkruid zijn de kinderen des bozen;En de vijand, die hetzelve gezaaid heeft, is de duivel; en de oogst is de voleinding der wereld; en de maaiers zijn de engelen.Gelijkerwijs dan het onkruid vergaderd, en met vuur verbrand wordt, alzo zal het ook zijn in de voleinding dezer wereld.De Zoon des mensen zal Zijn engelen uitzenden, en zij zullen uit Zijn Koninkrijk vergaderen al de ergernissen, en degenen, die de ongerechtigheid doen;En zullen dezelve in den vurigen oven werpen; daar zal wening zijn en knersing der tanden.Dan zullen de rechtvaardigen blinken, gelijk de zon, in het Koninkrijk huns Vaders. Die oren heeft om te horen, die hore.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER147
De gelijkenis van de verborgen schat
De gelijkenis van de verborgen schat (Mt 13,44), alleen door Matteüs overgeleverd, leert dat het koninkrijk van de hemel van onvergelijkelijke waarde is. Een man ontdekt een begraven schat, bedekt hem weer, en verkoopt dan alles om de akker te kopen. Deze gelijkenis illustreert de vreugde en de vastberadenheid van wie de allerhoogste waarde van het Koninkrijk erkent en bereid is alles op te offeren om het te verkrijgen. Ze weerklinkt in het bijzonder in de persoonlijke weg van Matteüs, die zelf alles had achtergelaten om Jezus te volgen.
Mattheüs 13.44 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen, en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER148
De gelijkenis van de parel van grote waarde
De gelijkenis van de kostbare parel (Mt 13,45-46), alleen door Matteüs overgeleverd, laat een koopman zien die alles verkoopt om een zeldzame parel te bemachtigen. Ze leert dat het koninkrijk van de hemel in waarde elk aards bezit overtreft en roept op tot een vrijwillig gebracht offer, beleefd in de vreugde van de geestelijke ontdekking.
Mattheüs 13.45-46 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een koopman, die schone paarlen zoekt;Dewelke, hebbende een parel van grote waarde gevonden, ging heen en verkocht al wat hij had, en kocht dezelve.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER149
De gelijkenis van het in de zee uitgeworpen net
De gelijkenis van het net (Mt 13,47-50), die alleen bij Matteüs voorkomt, vergelijkt het Koninkrijk der hemelen met een net dat allerlei soorten vis bijeenbrengt. Bij de uiteindelijke selectie worden de goede bewaard en de slechte weggegooid, als beeld van het eschatologische oordeel. Ze leert de universaliteit van het Evangelie, de werkelijkheid van het laatste oordeel dat door de engelen wordt voltrokken, en de urgentie voor gelovigen om te leven in overeenstemming met het onderwijs van Jezus.
Mattheüs 13.47-50 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een net, geworpen in de zee, en dat allerlei soorten van vissen samenbrengt;Hetwelk, wanneer het vol geworden is, de vissers aan den oever optrekken, en nederzittende, lezen het goede uit in hun vaten, maar het kwade werpen zij weg.Alzo zal het in de voleinding der eeuwen wezen; de engelen zullen uitgaan, en de bozen uit het midden der rechtvaardigen afscheiden;En zullen dezelve in den vurigen oven werpen; daar zal zijn wening en knersing der tanden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER150
Conclusie van de Messias Jezus
Perikoop 150 sluit de gelijkenissenrede van Matteüs 13 af. Jezus vraagt zijn leerlingen of ze het begrepen hebben en beschrijft dan de ideale leerling als een schriftgeleerde die onderwezen is in het koninkrijk en uit zijn schat nieuwe en oude dingen kan voortbrengen. Deze passage benadrukt dat het Oude en het Nieuwe Testament elkaar aanvullen, en de verantwoordelijkheid van de leraren om het onderricht van de Messias getrouw door te geven.
Mattheüs 13.51-53 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus zeide tot hen: Hebt gij dit alles verstaan? Zij zeiden tot Hem: Ja, Heere!En Hij zeide tot hen: Daarom, een iegelijk Schriftgeleerde, in het Koninkrijk der hemelen onderwezen, is gelijk aan een heer des huizes, die uit zijn schat nieuwe en oude dingen voortbrengt.En het is geschied, als Jezus deze gelijkenissen geeindigd had, vertrok Hij van daar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER151
De Messias Jezus stilt de storm
Na een intense dag van onderwijs steekt Jezus met zijn discipelen het Meer van Tiberias over. Er breekt een hevige storm los die de boot dreigt te doen zinken. Wakker gemaakt door de in paniek geraakte discipelen gebiedt Jezus de elementen te zwijgen, en meteen valt er een grote stilte. Deze gebeurtenis, verteld door Matteüs, Marcus en Lukas, openbaart het goddelijke gezag van Jezus over de natuur en leert hoe belangrijk een onwankelbaar geloof is, zelfs midden in beproevingen.
Mattheüs 8.23-27 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij in het schip gegaan was, zijn Hem Zijn discipelen gevolgd.En ziet, er ontstond een grote onstuimigheid in de zee, alzo dat het schip van de golven bedekt werd; doch Hij sliep.En Zijn discipelen, bij Hem komende, hebben Hem opgewekt, zeggende: Heere, behoed ons, wij vergaan!En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij vreesachtig, gij kleingelovigen? Toen stond Hij op, en bestrafte de winden en de zee; en er werd grote stilte.En de mensen verwonderden zich, zeggende: Hoedanig een is Deze, dat ook de winden en de zee Hem gehoorzaam zijn!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER153
De onderbroken genezing van de dochter van Jaïrus
Perikoop 153 vertelt het begin van de episode van het dochtertje van Jaïrus in Kafarnaüm (februari-maart 32 n.Chr.). Jaïrus, een overste van de synagoge, smeekt Jezus zijn enige dochter van 12 jaar te genezen. Maar Jezus, opgehouden door de menigte, komt niet op tijd: het meisje sterft. Dit synoptische verhaal (Mt 9.18-19; Mc 5.21-24; Lc 8.40-42) roept de vraag op naar het geloof van Jaïrus in het aangezicht van de beproeving van de dood.
Lukas 8.40-42 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Jezus wederkeerde, dat Hem de schare ontving; want zij waren allen Hem verwachtende.En ziet, er kwam een man, wiens naam was Jairus, en hij was een overste der synagoge; en hij viel aan de voeten van Jezus, en bad Hem, dat Hij in zijn huis wilde komen.Want hij had een enige dochter, van omtrent twaalf jaren, en deze lag op haar sterven. En als Hij heenging, zo verdrongen Hem de scharen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER154
De genezing van de vrouw met bloedvloeiingen
Pericoop 154 vertelt over de genezing van een vrouw die al twaalf jaar aan bloedvloeiing leed, zoals beschreven door Matteüs, Marcus en Lucas. In Kafarnaüm raakt zij onopvallend het kleed van Jezus aan, terwijl Hij onderweg is naar het huis van Jaïrus. Zij wordt op slag genezen en door Jezus publiekelijk herkend, die verklaart: 'Uw geloof heeft u gered.' Het artikel vergelijkt de drie synoptische verslagen en onderzoekt de theologische, christologische en sociale betekenis van dit geloofswonder.
Lukas 8.43-48 (De Heilige Schrift 1917) :En een vrouw, die twaalf jaren lang den vloed des bloeds gehad had, welke al haar leeftocht aan medicijnmeesters ten koste gelegd had; en van niemand had kunnen genezen worden,Van achteren tot Hem komende, raakte den zoom Zijns kleeds aan; en terstond stelpte de vloed haars bloeds.En Jezus zeide: Wie is het, die Mij heeft aangeraakt? En als zij het allen miszaakten, zeide Petrus en die met hem waren: Meester, de scharen drukken en verdringen U, en zegt Gij: Wie is het, die Mij aangeraakt heeft?En Jezus zeide: Iemand heeft Mij aangeraakt; want Ik heb bekend, dat kracht van Mij uitgegaan is.De vrouw nu, ziende, dat zij niet verborgen was, kwam bevende, en voor Hem nedervallende, verklaarde Hem voor al het volk, om wat oorzaak zij Hem aangeraakt had, en hoe zij terstond genezen was.En Hij zeide tot haar: Dochter, wees welgemoed, uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER155
De genezing van het dochtertje van Jaïrus
Perikoop 155 vertelt over de opwekking van het dochtertje van Jaïrus door de Messias Jezus in Kafarnaüm (febr.-maart 32). Jaïrus, een overste van de synagoge, werpt zich voor Jezus neer om te smeken om de genezing van zijn stervende dochtertje. Ondanks de vertraging door de genezing van een vrouw met bloedvloeiing gaat Jezus naar het huis, spreekt „Talitha koemi” uit en wekt het meisje op. Dit wonder getuigt van zijn gezag over de dood en roept op tot geloof, ook in hopeloze situaties.
Mattheüs 9.23-26 (De Heilige Schrift 1917) :En als Jezus in het huis des oversten kwam, en zag de pijpers en de woelende schare,Zeide Hij tot hen: Vertrekt; want het dochtertje is niet dood, maar slaapt. En zij belachten Hem.Als nu de schare uitgedreven was, ging Hij in, en greep haar hand; en het dochtertje stond op.En dit gerucht ging uit door dat gehele land.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER156
De genezing van twee blinden
De genezing van twee blinden in Kafarnaüm, alleen door Matteüs overgeleverd (Mt 9.27-31), illustreert het messiaanse geloof: de twee mannen erkennen Jezus als ‘Zoon van David’. Jezus geneest hen naar hun geloof en vraagt hun te zwijgen, omdat hij de menigten wilde richten op het eeuwige heil in plaats van op lichamelijke genezingen. Dit verhaal bereidt het antwoord van Jezus aan Johannes de Doper in Matteüs 11.5 voor.
Mattheüs 11.5 (De Heilige Schrift 1917) :De blinden worden ziende, en de kreupelen wandelen; de melaatsen worden gereinigd, en de doven horen; de doden worden opgewekt, en den armen wordt het Evangelie verkondigd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER157
De genezing van een bezetene
Pericoop 157 vertelt over de genezing van een stomme bezetene door Jezus in Kafarnaüm, die alleen door Matteüs wordt beschreven (Matt. 9,32-33). Deze episode belicht het gezag van Jezus over de demonische machten, de rol van het voorbiddende geloof en het contrast tussen de verbazing van de menigte en het ongeloof van de farizeeën. Matteüs bouwt hier een geleidelijk messiaans betoog op, waarin hij Jezus voorstelt als degene wiens wonderen in Israël geen precedent hebben.
Mattheüs 9.32-33 (De Heilige Schrift 1917) :Als dezen nu uitgingen, ziet, zo brachten zij tot Hem een mens, die stom en van den duivel bezeten was.En als de duivel uitgeworpen was, sprak de stomme. En de scharen verwonderden zich, zeggende: Er is nooit desgelijks in Israel gezien!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER158
Het oordeel over de farizeeën
De perikoop PER158 analyseert de reactie van de farizeeën op de wonderen van Jezus in Kafarnaüm (Mt 9.33-34). Terwijl de menigte een goddelijk werk erkent, schrijven de farizeeën de daden van Jezus toe aan de duivel. Hun afwijzing is welbewust: Jezus aanvaarden zou betekenen dat ze hun voorrechten verliezen. Toch zullen sommigen, zoals Nikodemus, Jozef van Arimatea en Saulus van Tarsus, ervoor kiezen hem te volgen. De genezen stomme gaat daarentegen vol vreugde en dankbaarheid weg.
Johannes 19.38-42 (De Heilige Schrift 1917) :En daarna Jozef van Arimathea (die een discipel van Jezus was, maar bedekt om de vreze der Joden), bad Pilatus, dat hij mocht het lichaam van Jezus wegnemen; en Pilatus liet het toe. Hij dan ging en nam het lichaam van Jezus weg.En Nicodemus kwam ook (die des nachts tot Jezus eerst gekomen was), brengende een mengsel van mirre en aloe; omtrent honderd ponden gewichts.Zij namen dan het lichaam van Jezus, en bonden dat in linnen doeken met de specerijen, gelijk de Joden de gewoonte hebben van begraven.En er was in de plaats, waar Hij gekruist was, een hof, en in den hof een nieuw graf, in hetwelk nog nooit iemand gelegd was geweest.Aldaar dan legden zij Jezus, om de voorbereiding der Joden, overmits het graf nabij was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER159
De Messias Jezus zet zijn werk voort
Perikoop 159 toont Jezus die zijn bediening in Galilea voortzet, vanuit Kafarnaüm, in februari-maart van het jaar 32, vóór het derde pesachfeest. Uitsluitend steunend op Matteüs 9.35 benadrukt het artikel de voorrang van de verkondiging van het Koninkrijk boven de wonderen, de zelfstandigheid van de plaatselijke synagogen tegenover de farizeeën en de thematische methode van Matteüs, hier gecorrigeerd door de chronologie van Marcus.
Johannes 2.13 (De Heilige Schrift 1917) :En het pascha der Joden was nabij, en Jezus ging op naar Jeruzalem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER160
Het mededogen van de Messias Jezus met de menigte
Perikoop 160 analyseert Matteüs 9.36-38, waar Jezus in Kafarnaüm diep bewogen is met de menigte, die „afgemat en verstrooid was als schapen zonder herder”. Het Griekse woord „splagchnizomai” drukt een diep, innerlijk medelijden uit dat Jezus ertoe aanzet te onderwijzen, te genezen en te voeden, in tegenstelling tot de onverschilligheid van de religieuze leiders. Dit medelijden wordt een voorbeeld voor de discipelen.
Mattheüs 9.38 (De Heilige Schrift 1917) :Bidt dan den Heere des oogstes, dat Hij arbeiders in Zijn oogst uitstote.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER161
Terugkeer naar Nazaret
De tweede terugkeer van Jezus naar Nazaret (maart 32 n.Chr.) wordt verteld door Matteüs en Marcus. Ondanks zijn onderwijs in de synagoge wijzen de inwoners hem af vanwege hun vertrouwdheid met hem en zijn familie. Het gebrek aan geloof beperkt zijn wonderen. Jezus spreekt het beroemde woord: ‘Een profeet wordt alleen in zijn vaderstad veracht.’ Marcus voegt details toe die bij Matteüs ontbreken: de aanwezigheid van de discipelen en de verbazing van Jezus over het ongeloof.
Markus 6.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij ging van daar weg, en kwam in Zijn vaderland, en Zijn discipelen volgden Hem.En als het sabbat geworden was, begon Hij in de synagoge te leren; en velen, die Hem hoorden, ontzetten zich, zeggende: Van waar komen Dezen deze dingen, en wat wijsheid is dit, die Hem gegeven is, dat ook zulke krachten door Zijn handen geschieden?Is deze niet de timmerman, de zoon van Maria, en de broeder van Jakobus en Joses, en van Judas en Simon, en zijn Zijn zusters niet hier bij ons? En zij werden aan Hem geergerd.En Jezus zeide tot hen: Een profeet is niet ongeeerd dan in zijn vaderland en onder zijn magen, en in zijn huis.En Hij kon aldaar geen kracht doen; dan Hij legde weinigen zieken de handen op, en genas hen.En Hij verwonderde Zich over hun ongeloof, en omging de vlekken daar rondom, lerende.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER162
Uitzending van de twaalf apostelen
De perikoop 162 vertelt over de uitzending van de twaalf apostelen door Jezus in Galilea, enkele weken voor Pasen (maart 32 n.Chr.). Dit verhaal, overgeleverd door Matteüs (10.1-15), Marcus (6.6-13) en Lucas (9.1-6), toont de discipelen die twee aan twee worden uitgezonden om het koninkrijk te prediken, te genezen en demonen uit te drijven. Elke evangelist brengt zijn eigen perspectief in op de reisinstructies en de aard van de zending.
Markus 6.6-13 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij verwonderde Zich over hun ongeloof, en omging de vlekken daar rondom, lerende.En Hij riep tot Zich de twaalven, en begon hen uit te zenden twee en twee, en gaf hun macht over de onreine geesten.En Hij gebood hun, dat zij niets zouden nemen tot den weg, dan alleenlijk een staf, geen male, geen brood, geen geld in den gordel;Maar dat zij schoenzolen zouden aanbinden, en met geen twee rokken gekleed zijn.En Hij zeide tot hen: Zo waar gij in een huis zult ingaan, blijft daar, totdat gij van daar uitgaat.En zo wie u niet zullen ontvangen, noch u horen, vertrekkende van daar, schudt het stof af, dat onder aan uw voeten is, hun tot een getuigenis. Voorwaar zeg Ik u: Het zal Sodom en Gomorra verdragelijker zijn in den dag des oordeels dan dezelve stad.En uitgegaan zijnde, predikten zij, dat zij zich zouden bekeren.En zij wierpen vele duivelen uit, en zalfden vele kranken met olie, en maakten hen gezond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER163
Dood van Johannes de Doper
Perikoop 163 analyseert de reactie van Herodes Antipas op de roem van Jezus, die hij gelijkstelt met de opgestane Johannes de Doper. Aan de hand van een synoptische vergelijking van Matteüs 14.1-2, Marcus 6.14-16 en Lucas 9.7-9 onderzoekt het artikel de overeenkomsten en verschillen tussen de drie verslagen, de politieke context in Galilea in maart 32 n.Chr. en het gewicht van Herodes' schuld na de moord op Johannes de Doper.
Markus 6.14-16 (De Heilige Schrift 1917) :En de koning Herodes hoorde het (want Zijn Naam was openbaar geworden), en zeide: Johannes, die daar doopte, is van de doden opgewekt, en daarom werken die krachten in Hem.Anderen zeiden: Hij is Elias; en anderen zeiden: Hij is een profeet, of als een der profeten.Maar als het Herodes hoorde, zeide hij: Deze is Johannes, dien ik onthoofd heb; die is van de doden opgewekt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER164
Terugblik op de arrestatie van Johannes de Doper
De perikoop PER164 herinnert aan de omstandigheden van de arrestatie van Johannes de Doper, zoals verteld door Matteüs (14.3-5) en Marcus (6.17-20). Johannes werd gevangengezet omdat hij het ongeoorloofde huwelijk van Herodes Antipas met Herodias, de ex-vrouw van zijn broer, openlijk had aangeklaagd. Marcus schetst een genuanceerd portret van Herodes, ambivalent en gefascineerd door Johannes, terwijl Matteüs zijn angst voor de menigte benadrukt. Het is Herodias die aanstuurt op de dood van de profeet, die in maart 32 n.Chr. in Machaerus gevangen zat.
Mattheüs 14.3-5 (De Heilige Schrift 1917) :Want Herodes had Johannes gevangen genomen, en hem gebonden, en in den kerker gezet, om Herodias' wil, de huisvrouw van Filippus, zijn broeder.Want Johannes zeide tot hem: Het is u niet geoorloofd haar te hebben.En willende hem doden, vreesde hij het volk, omdat zij hem hielden voor een profeet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER165
Herinnering aan de omstandigheden van de moord op Johannes de Doper
Perikoop 165 analyseert de omstandigheden van de moord op Johannes de Doper volgens Matteüs (14.6-12) en Marcus (6.21-29). In Galilea, in maart 32 n.Chr., geeft Herodes Antipas toe aan de manipulatie van Herodias via de dans van Salome en laat hij de profeet onthoofden. Het artikel benadrukt de parallel tussen het martelaarschap van Johannes en dat van Jezus, twee messiaanse figuren die onterecht werden veroordeeld en in een graf werden gelegd.
Mattheüs 14.1-12 (De Heilige Schrift 1917) :Te dierzelfder tijd hoorde Herodes, de viervorst, het gerucht van Jezus;En zeide tot zijn knechten: Deze is Johannes de Doper; hij is opgewekt van de doden, en daarom werken die krachten in Hem.Want Herodes had Johannes gevangen genomen, en hem gebonden, en in den kerker gezet, om Herodias' wil, de huisvrouw van Filippus, zijn broeder.Want Johannes zeide tot hem: Het is u niet geoorloofd haar te hebben.En willende hem doden, vreesde hij het volk, omdat zij hem hielden voor een profeet.Maar als de dag der geboorte van Herodes gehouden werd, danste de dochter van Herodias in het midden van hen, en zij behaagde aan Herodes.Waarom hij haar met ede beloofde te geven, wat zij ook zou eisen.En zij, te voren onderricht zijnde van haar moeder, zeide: Geef mij hier in een schotel het hoofd van Johannes den Doper.En de koning werd bedroefd; doch om de eden, en degenen, die met hem aanzaten, gebood hij, dat het haar zou gegeven worden;En zond heen, en onthoofdde Johannes in den kerker.En zijn hoofd werd gebracht in een schotel, en het dochtertje gegeven; en zij droeg het tot haar moeder.En zijn discipelen kwamen, en namen het lichaam weg, en begroeven hetzelve; en gingen en boodschapten het Jezus.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER166
De terugkeer van de apostelen
Na hun evangelisatiezending in Galilea keren de apostelen terug naar Jezus en leggen hem verantwoording af over hun werk. Marcus benadrukt hun uitputting en de behoefte aan rust op een eenzame plaats, terwijl Lucas verduidelijkt dat de terugtrekking plaatsvindt in de richting van Betsaïda. Deze perikoop belicht het medeleven van Jezus met zijn leerlingen, het belang van rust in de bediening en de praktijk van apostolische verantwoording. De gebeurtenis speelt zich af in Galilea in maart 32 n.Chr.
Markus 6.30-31 (De Heilige Schrift 1917) :En de apostelen kwamen weder tot Jezus, en boodschapten Hem alles, beide wat zij gedaan hadden, en wat zij geleerd hadden.En Hij zeide tot hen: Komt gijlieden in een woeste plaats hier alleen, en rust een weinig; want er waren velen, die kwamen en die gingen, en zij hadden zelfs geen gelegen tijd om te eten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER167
De Messias Jezus trekt zich met zijn discipelen terug
PER167 beschrijft de terugtrekking van Jezus en zijn discipelen naar Betsaïda om uit te rusten na een intensieve evangelisatiemissie in Galilea, vlak voor het Pesach van april van het jaar 32. De synoptische analyse van Matteüs 14,13-14, Marcus 6,31-32, Lucas 9,10-11 en Johannes 6,1-4 laat overeenkomsten en nuances zien: het verlangen naar afzondering, de menigte die hem volgt, genezingen en onderricht. Deze episode gaat direct vooraf aan de vermenigvuldiging van de broden.
Mattheüs 14.13-14 (De Heilige Schrift 1917) :En als Jezus dit hoorde, vertrok Hij van daar te scheep, naar een woeste plaats alleen; en de scharen, dat horende, zijn Hem te voet gevolgd uit de steden.En Jezus uitgaande, zag een grote schare, en werd innerlijk met ontferming over hen bewogen, en genas hun kranken.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week
-
PER168
Het derde paasfeest
De perikoop PER168 wijst op het derde paasfeest van de bediening van de Messias Jezus, gedateerd op maandag 12 april 32 n.Chr. en alleen door Johannes vermeld (Joh 6,4). Jezus en zijn discipelen bevinden zich in Galilea bij Betsaïda en lijken, gezien de intensiteit van hun activiteit, niet naar Jeruzalem op te gaan. Deze vermelding dient als chronologisch ijkpunt in de synopsis en kondigt de komende gebeurtenissen aan tot aan het Loofhuttenfeest in oktober 32 n.Chr.
Johannes 6.4 (De Heilige Schrift 1917) :En het pascha, het feest der Joden, was nabij.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER172
De reactie van de apostelen
Perikoop 172 beschrijft de reactie van de apostelen nadat Jezus over het water had gelopen en de storm had gestild. De episode speelt zich af in Gennesaret in april 32 n.Chr. en wordt verteld door Matteüs en Marcus. De discipelen werpen zich neer en belijden: 'U bent waarlijk de Zoon van God', een beslissende stap in hun geloof en in de geleidelijke christologische openbaring van de evangeliën.
Mattheüs 14.34-36 (De Heilige Schrift 1917) :En overgevaren zijnde, kwamen zij in het land Gennesaret.En als de mannen van die plaats Hem werden kennende, zonden zij in dat gehele omliggende land, en brachten tot Hem allen, die kwalijk gesteld waren;En baden Hem, dat zij alleenlijk den zoom Zijns kleeds zouden mogen aanraken; en zovelen als Hem aanraakten, werden gezond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER173
Talrijke genezingen in Gennesaret
Pericoop 173 vertelt over de talrijke genezingen die Jezus in april van het jaar 32 n.Chr. in Gennesaret (Galilea) verrichtte, volgens Matteüs 14.34-36 en Marcus 6.53-56. Bij zijn aankomst wordt Jezus onmiddellijk herkend en stromen scharen zieken toe om de zoom van zijn mantel aan te raken en zo genezing te ontvangen. De synoptische analyse laat belangrijke overeenkomsten zien tussen de twee evangelisten, evenals aanvullende nuances. Deze episode illustreert het geloof van het volk en de goddelijke kracht van Jezus, en kondigt de toenemende spanningen met de religieuze autoriteiten aan.
Mattheüs 14.36 (De Heilige Schrift 1917) :En baden Hem, dat zij alleenlijk den zoom Zijns kleeds zouden mogen aanraken; en zovelen als Hem aanraakten, werden gezond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER177
Het werk van de Messias Jezus in Galilea
Het artikel onderzoekt de strategische beslissing van Jezus om zijn bediening in Galilea uit te oefenen om de vijandigheid in Judea te vermijden. Johannes benadrukt het voornemen van de religieuze autoriteiten om Jezus te doden, terwijl de synoptische evangeliën deze dreiging impliciet vermelden.
Johannes 7.1 (De Heilige Schrift 1917) :En na dezen wandelde Jezus in Galilea; want Hij wilde in Judea niet wandelen, omdat de Joden Hem zochten te doden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER179
Oordeel over het menselijk hart
Het artikel behandelt het onderwijs van Jezus over ware reinheid, op basis van Matteüs en Marcus. Het toont aan dat onreinheid voortkomt uit het menselijke hart en niet uit spijswetten, en wijst zo op een belangrijke verandering in het christelijke onderwijs.
Johannes 7.1 (De Heilige Schrift 1917) :En na dezen wandelde Jezus in Galilea; want Hij wilde in Judea niet wandelen, omdat de Joden Hem zochten te doden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER180
Genezing van de dochter van de Syro-Fenicische vrouw
Dit artikel behandelt de genezing van de dochter van de Syro-Fenicische vrouw en benadrukt de openheid van de boodschap van Jezus voor de heidenen. Uitgaande van de evangeliën van Matteüs en Marcus belicht het het menselijk geloof voorbij etnische en culturele grenzen. Het verhaal toont de voorrangsroeping van Jezus voor Israël, en erkent tegelijk het blijk van geloof van de niet-Joden.
Markus 7.24-30 (De Heilige Schrift 1917) :En van daar opstaande, ging Hij weg naar de landpalen van Tyrus en Sidon; en in een huis gegaan zijnde, wilde Hij niet, dat het iemand wist, en Hij kon nochtans niet verborgen zijn.Want een vrouw, welker dochtertje een onreinen geest had, van Hem gehoord hebbende, kwam en viel neder aan Zijn voeten.Deze nu was een Griekse vrouw, van geboorte uit Syro-Fenicie; en zij bad Hem, dat Hij den duivel uitwierp uit haar dochter.Maar Jezus zeide tot haar: Laat eerst de kinderen verzadigd worden; want het is niet betamelijk dat men het brood der kinderen neme, en den hondekens voor werpe.Maar zij antwoordde en zeide tot Hem: Ja, Heere, doch ook de hondekens eten onder de tafel van de kruimkens der kinderen.En Hij zeide tot haar: Om dezes woords wil ga heen, de duivel is uit uw dochter uitgevaren.En als zij in haar huis kwam, vond zij, dat de duivel uitgevaren was, en de dochter liggende op het bed.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER181
Talrijke genezingen in de avond
Het artikel behandelt de genezingen van Jezus, met name in Galilea na zijn terugkeer uit Fenicië. Matteüs beschrijft de vele wonderen die werden verricht, terwijl Marcus zich richt op één bijzonder geval van een dove man, waaruit de unieke werkwijze van Jezus blijkt die ook elders in de evangeliën al te zien is.
Markus 7.31-37 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij wederom weggegaan zijnde van de landpalen van Tyrus en Sidon, kwam aan de zee van Galilea, door het midden der landpalen van Dekapolis.En zij brachten tot Hem een dove, die zwaarlijk sprak, en baden Hem, dat Hij de hand op hem legde.En hem van de schare alleen genomen hebbende, stak Hij Zijn vingeren in zijn oren, en gespogen hebbende, raakte Hij zijn tong aan;En opwaarts ziende naar den hemel, zuchtte Hij, en zeide tot hem: Effatha! dat is: wordt geopend!En terstond werden zijn oren geopend, en de band zijner tong werd los, en hij sprak recht.En Hij gebood hunlieden, dat zij het niemand zeggen zouden; maar wat Hij hun ook gebood, zo verkondigden zij het des te meer.En zij ontzetten zich bovenmate zeer, zeggende: Hij heeft alles wel gedaan, en Hij maakt, dat de doven horen, en de stommen spreken.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER182
Tweede vermenigvuldiging van de broden voor 4000 personen
Het artikel analyseert de tweede vermenigvuldiging van de broden door Jezus voor vierduizend mensen, aan de hand van de evangeliën van Matteüs en Marcus. Het onderzoekt de nuances tussen beide verslagen en benadrukt daarbij het medelijden van Jezus en zijn vermogen om in de behoeften van de menigte te voorzien.
Mattheüs 15.32-38 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, Zijn discipelen tot Zich geroepen hebbende, zeide: Ik word innerlijk met ontferming bewogen over de schare, omdat zij nu drie dagen bij Mij gebleven zijn, en hebben niet wat zij eten zouden; en Ik wil hen niet nuchteren van Mij laten, opdat zij op den weg niet bezwijken.En Zijn discipelen zeiden tot Hem: Van waar zullen wij zovele broden in de woestijn bekomen, dat wij zulk een grote schare zouden verzadigen?En Jezus zeide tot hen: Hoevele broden hebt gij? Zij zeiden: Zeven, en weinige visjes.En Hij gebood den scharen neder te zitten op de aarde.En Hij nam de zeven broden en de vissen, en als Hij gedankt had, brak Hij ze, en gaf ze Zijn discipelen; en de discipelen gaven ze aan de schare.En zij aten allen en werden verzadigd, en zij namen op, het overschot der brokken, zeven volle manden.En die daar gegeten hadden, waren vier duizend mannen, zonder de vrouwen en kinderen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER185
Terugkeer naar Betsaïda
Dit artikel onderzoekt de terugkeer van Jezus naar Betsaïda na de confrontaties met de farizeeën en benadrukt zijn bedoeling om het geloof voorrang te geven boven vruchteloze discussies.
Markus 10.1 (De Heilige Schrift 1917) :En van daar opgestaan zijnde, ging Hij naar de landpalen van Judea, door de overzijde van de Jordaan; en de scharen kwamen wederom samen bij Hem, en gelijk Hij gewoon was, leerde Hij hen wederom.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER198
De Messias Jezus kondigt opnieuw zijn dood aan
Jezus kondigt zijn leerlingen zijn aanstaande dood en opstanding aan. Dit moment markeert het einde van zijn bediening in Galilea, waar hij de menigten mijdt om zijn leerlingen voor te bereiden. Verwijzingen naar Matteüs 17.22-23, Marcus 9.30-32 en Lucas 9.43-45.
Markus 9.30-32 (De Heilige Schrift 1917) :En van daar weggaande, reisden zij door Galilea; en Hij wilde niet, dat het iemand wist.Want Hij leerde Zijn discipelen, en zeide tot hen: De Zoon des mensen zal overgeleverd worden in de handen der mensen, en zij zullen Hem doden, en gedood zijnde, zal Hij ten derden dage wederopstaan.Maar zij verstonden dat woord niet, en zij vreesden Hem te vragen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER201
De ergernissen en de aanleidingen tot struikelen
De perikoop PER201 beschrijft het persoonlijke onderricht van Jezus in Kafarnaüm over de ergernissen en de aanleidingen tot struikelen. Hij onderscheidt twee gevallen: degenen die pasbekeerden laten struikelen, en de christenen die met hun eigen zwakheden worden geconfronteerd. Met radicale lichaamsmetaforen roept Jezus op alles weg te doen wat tot zonde leidt, waarbij hij benadrukt dat het leven in het koninkrijk van God elk offer waard is. Matteüs, Marcus en Lucas vermelden dit onderricht met elkaar aanvullende nuances.
Lukas 17.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot de discipelen: Het kan niet wezen, dat er geen ergernissen komen; doch wee hem, door welken zij komen;Het zoude hem nuttiger zijn, dat een molensteen om zijn hals gedaan ware, en hij in de zee geworpen, dan dat hij een van deze kleinen zou ergeren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER202
Gelijkenis van het verloren schaap
De gelijkenis van het verloren schaap (Mt 18.10-14; Lc 15.3-7) wordt door Jezus onderwezen in Kafarnaüm in september 32 n.Chr., kort voor zijn definitieve vertrek uit Galilea. Matteüs legt de nadruk op de bescherming van de ‘kleinen’ en op Gods wil om niemand van hen te verliezen, terwijl Lucas de hemelse vreugde over de berouwvolle zondaar benadrukt. De figuur van de herder verwijst naar de messiaanse zending van Jezus, de goede herder, die zijn leerlingen op zijn afwezigheid voorbereidt door hun een geestelijke gids te beloven.
Johannes 14.16-18 (De Heilige Schrift 1917) :En Ik zal den Vader bidden, en Hij zal u een anderen Trooster geven, opdat Hij bij u blijve in der eeuwigheid;Namelijk den Geest der waarheid, Welken de wereld niet kan ontvangen; want zij ziet Hem niet, en kent Hem niet; maar gij kent Hem; want Hij blijft bij ulieden, en zal in u zijn.Ik zal u geen wezen laten; Ik kom weder tot u.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER203
Tucht in de gemeente en vergeving
De perikoop 203 presenteert het onderwijs van Jezus over de tucht in de gemeente en de vergeving, in Kafarnaüm in september van het jaar 32 n.Chr. Matteüs 18.15-22 en Lucas 17.3-4 werken de broederlijke terechtwijzing, het gezag van de Kerk, het gemeenschappelijke gebed en de onbeperkte vergeving (zeventig maal zeven) uit. Deze thema's vormen de basis van een christelijke relatie-ethiek, die gericht is op verzoening en op Gods barmhartigheid.
Lukas 17.3-4 (De Heilige Schrift 1917) :Wacht uzelven. En indien uw broeder tegen u zondigt, zo bestraf hem; en indien het hem leed is, zo vergeef het hem.En indien hij zevenmaal daags tegen u zondigt, en zevenmaal daags tot u wederkeert, zeggende: Het is mij leed; zo zult gij het hem vergeven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER204
Gelijkenis van de koning en de dienaar
De gelijkenis van de koning en de dienaar (Mt 18.23-35), verteld in Kafarnaüm in september 32, komt alleen bij Matteüs voor. Ze laat het enorme belang van vergeving zien door een geweldige schuld van 10.000 talenten, kwijtgescholden door een barmhartige koning, te vergelijken met een kleine schuld van 100 zilverstukken, die de vergeven dienaar weigert kwijt te schelden. De kernboodschap: wie door God vergeven is, moet op zijn beurt vergeven, op straffe van het verlies van de ontvangen genade.
Leviticus 24.20 (De Heilige Schrift 1917) :Breuk voor breuk, oog voor oog, tand voor tand; gelijk als hij een gebrek een mens zal aangebracht hebben, zo zal ook hem aangebracht worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER205
Jezus de Messias zet zijn tocht door Galilea voort
Perikoop 205 schetst het langdurige verblijf van Jezus de Messias in Galilea, in de streek van Kafarnaüm, gedurende ongeveer zes maanden vóór zijn definitieve vertrek naar Jeruzalem op 3 oktober 32 n.Chr. Alleen Johannes vermeldt deze reizen en onthult het voornemen van de godsdienstige leiders om Jezus te doden, terwijl zijn discipelen nog moeite hebben te begrijpen wat hem te wachten staat. Dit gedeelte vormt de overgang naar het Loofhuttenfeest in Jeruzalem.
Johannes 7.1 (De Heilige Schrift 1917) :En na dezen wandelde Jezus in Galilea; want Hij wilde in Judea niet wandelen, omdat de Joden Hem zochten te doden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER206
Het Loofhuttenfeest
Perikoop 206 behandelt het Loofhuttenfeest (Soekot), dat alleen door Johannes wordt beschreven (7,2-10). Jezus besluit in oktober van het jaar 32 n.Chr. in het geheim naar Jeruzalem op te gaan, zes maanden voor zijn arrestatie. Johannes onthult de spanning met de religieuze autoriteiten en het ongeloof van de broers van Jezus, elementen die in de synoptische evangeliën ontbreken.
Johannes 7.2-10 (De Heilige Schrift 1917) :En het feest der Joden, namelijk de loof huttenzetting, was nabij.Zo zeiden dan Zijn broeders tot Hem: Vertrek van hier, en ga heen in Judea, opdat ook Uw discipelen Uw werken mogen aanschouwen, die Gij doet.Want niemand doet iets in het verborgen, en zoekt zelf, dat men openlijk van hem spreke. Indien Gij deze dingen doet, zo openbaar Uzelven aan de wereld.Want ook Zijn broeders geloofden niet in Hem.Jezus dan zeide tot hen: Mijn tijd is nog niet hier, maar uw tijd is altijd bereid.De wereld kan ulieden niet haten, maar Mij haat zij, omdat Ik van dezelve getuig, dat haar werken boos zijn.Gaat gijlieden op tot dit feest; Ik ga nog niet op tot dit feest; want Mijn tijd is nog niet vervuld.En als Hij deze dingen tot hen gezegd had, bleef Hij in Galilea.Maar als Zijn broeders opgegaan waren, toen ging Hij ook Zelf op tot het feest, niet openlijk, maar als in het verborgen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER207
Het meningsverschil van de Meester met zijn broers
Johannes 7.3-9 beschrijft de spanning tussen Jezus en zijn broers vóór het Soekotfeest (oktober 32 n.Chr.). Zonder de messiaanse zending te begrijpen, dringen zij erop aan dat hij zich openlijk in Jeruzalem laat zien. Jezus kiest voor voorzichtigheid, zich bewust van het risico van arrestatie. Maria blijft op de achtergrond. Deze episode, die alleen bij Johannes voorkomt, illustreert het onbegrip van de familie voor de goddelijke natuur van Jezus; een bekering van zijn broers volgt pas na de opstanding.
Johannes 7.3 (De Heilige Schrift 1917) :Zo zeiden dan Zijn broeders tot Hem: Vertrek van hier, en ga heen in Judea, opdat ook Uw discipelen Uw werken mogen aanschouwen, die Gij doet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER208
Vertrek naar Jeruzalem en definitief vertrek uit Galilea
PER208 beschrijft het definitieve vertrek van Jezus en zijn discipelen uit Galilea op 3 oktober van het jaar 32, op weg naar Jeruzalem voor het Soekotfeest. Volgens het verslag van Lucas trekken zij door Samaria in plaats van de gebruikelijke weg langs de Jordaan te nemen. Ze komen op vrijdagavond 8 oktober aan, onderwijzen op het tempelplein, en Jezus houdt zijn rede over het water op Hosjana Rabba op 13 oktober. De groep zal zes maanden in de omgeving van Jeruzalem blijven, tot het pesachfeest van 1 april van het jaar 33.
Markus 10.1 (De Heilige Schrift 1917) :En van daar opgestaan zijnde, ging Hij naar de landpalen van Judea, door de overzijde van de Jordaan; en de scharen kwamen wederom samen bij Hem, en gelijk Hij gewoon was, leerde Hij hen wederom.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER209
De reis door Samaria
Perikoop 209 beschrijft de reis van Jezus en zijn leerlingen door Samaria, die alleen door Lucas wordt overgeleverd. Wanneer Jezus op 3 oktober van het jaar 32 n.Chr. Galilea verlaat, kiest hij de kortere Samaritaanse route naar Jeruzalem. Sommige dorpen weigeren hem te ontvangen, wat de spanningen tussen Joden en Samaritanen illustreert, terwijl andere hem aannemen. Deze passage wijst vooruit naar de universele zending en de toekomstige evangelisatie van de streek door de 70 leerlingen.
Johannes 7.9-10 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij deze dingen tot hen gezegd had, bleef Hij in Galilea.Maar als Zijn broeders opgegaan waren, toen ging Hij ook Zelf op tot het feest, niet openlijk, maar als in het verborgen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER212
De Joden zoeken de Messias Jezus
De perikoop 212 vertelt, uitsluitend volgens Johannes 7.11-13, hoe de Joden Jezus zoeken tijdens het feest in Jeruzalem in oktober van het jaar 32 n.Chr. Zij illustreert de verdeeldheid van het volk over de Messias: sommigen erkennen hem, anderen proberen hem uit de weg te ruimen. De angst voor de religieuze autoriteiten houdt openbare bekeringen tegen en toont de politieke en geestelijke spanning van die tijd.
Johannes 7.12 (De Heilige Schrift 1917) :En er was veel gemurmels van Hem onder de scharen. Sommigen zeiden: Hij is goed; en anderen zeiden: Neen, maar Hij verleidt de schare.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER213
Onderwijs van de Messias Jezus in de tempel
Tijdens het Loofhuttenfeest in oktober van het jaar 32 onderwijst de Messias Jezus in de tempel van Jeruzalem met een gezag dat de menigte verbaast en de farizeeën verontwaardigt. Johannes 7.14-24 vertelt over deze unieke episode, waarin Jezus verklaart dat zijn onderricht van God komt en een genezing op de sabbat verdedigt met een strenge schriftuurlijke argumentatie. De vijandigheid van de religieuze autoriteiten neemt toe.
Johannes 9.1-16 (De Heilige Schrift 1917) :En voorbijgaande, zag Hij een mens, blind van de geboorte af.En Zijn discipelen vraagden Hem, zeggende: Rabbi, wie heeft er gezondigd, deze, of zijn ouders, dat hij blind zou geboren worden?Jezus antwoordde: Noch deze heeft gezondigd, noch zijn ouders, maar dit is geschied, opdat de werken Gods in hem zouden geopenbaard worden.Ik moet werken de werken Desgenen, Die Mij gezonden heeft, zolang het dag is; de nacht komt, wanneer niemand werken kan.Zolang Ik in de wereld ben, zo ben Ik het Licht der wereld.Dit gezegd hebbende, spoog Hij op de aarde, en maakte slijk uit dat speeksel, en streek dat slijk op de ogen des blinden;En zeide tot hem: Ga heen, was u in het badwater Siloam (hetwelk overgezet wordt: uitgezonden). Hij dan ging heen en wies zich, en kwam ziende.De geburen dan, en die hem te voren gezien hadden, dat hij blind was, zeiden: Is deze niet, die zat en bedelde?Anderen zeiden: Hij is het; en anderen: Hij is hem gelijk. Hij zeide: Ik ben het.Zij dan zeiden tot hem: Hoe zijn u de ogen geopend?Hij antwoordde en zeide: De Mens, genaamd Jezus, maakte slijk, en bestreek mijn ogen, en zeide tot mij: Ga heen naar het badwater Siloam, en was u. En ik ging heen, en wies mij, en ik werd ziende.Zij dan zeiden tot hem: Waar is Die? Hij zeide: Ik weet het niet.Zij brachten hem tot de Farizeen, hem namelijk, die te voren blind geweest was.En het was sabbat, als Jezus het slijk maakte, en zijn ogen opende.De Farizeen dan vraagden hem ook wederom, hoe hij ziende geworden was. En hij zeide tot hen: Hij legde slijk op mijn ogen, en ik wies mij, en ik zie.Sommigen dan uit de Farizeen zeiden: Deze Mens is van God niet, want Hij houdt den sabbat niet. Anderen zeiden: Hoe kan een mens, die een zondaar is, zulke tekenen doen? En er was tweedracht onder hen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER214
De autoriteiten zoeken de Messias Jezus om hem te arresteren
Tijdens het Loofhuttenfeest in Jeruzalem vraagt de menigte zich af wie Jezus als Messias is. Ondanks de verwarring over zijn afkomst en de pogingen van de godsdienstige leiders om hem te arresteren, onderwijst Jezus openlijk in de tempel, bevestigt hij opnieuw zijn goddelijkheid en kondigt hij zijn naderende vertrek aan. Omdat zijn uur nog niet gekomen is, kunnen de wachters hem niet grijpen. Deze episode, die alleen in het evangelie van Johannes voorkomt (7.25-36), laat de groeiende tegenstand tussen Jezus en de godsdienstige leiders zien.
Johannes 7.28-29 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus dan riep in den tempel, lerende en zeggende: En gij kent Mij, en gij weet, van waar Ik ben; en Ik ben van Mijzelven niet gekomen, maar Hij is waarachtig, Die Mij gezonden heeft, Welken gijlieden niet kent.Maar Ik ken Hem; want Ik ben van Hem, en Hij heeft Mij gezonden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER216
De tegenstrijdige beoordeling van het volk
Op de laatste dag van het Soekotfeest in Jeruzalem (oktober van het jaar 32) verklaart Jezus een bron van levend water te zijn. De menigte raakt verdeeld: sommigen erkennen hem als de Messias, anderen weigeren de evidentie te aanvaarden. De wachters die gestuurd zijn om hem te arresteren, weigeren te gehoorzamen, onder de indruk van zijn woorden. Nikodemus pleit voor een eerlijk oordeel, terwijl de farizeeën zwakke argumenten aanvoeren. Het verzet van de religieuze autoriteiten wordt fanatiek, waardoor de dood van Jezus hun enige doel wordt.
Johannes 7.40-53 (De Heilige Schrift 1917) :Velen dan uit de schare, deze rede horende, zeiden: Deze is waarlijk de Profeet.Anderen zeiden: Deze is de Christus. En anderen zeiden: Zal dan de Christus uit Galilea komen?Zegt de Schrift niet, dat de Christus komen zal uit den zade Davids, en van het vlek Bethlehem, waar David was?Er werd dan tweedracht onder de schare, om Zijnentwil.En sommigen van hen wilden Hem grijpen; maar niemand sloeg de handen aan Hem.De dienaars dan kwamen tot de overpriesters en Farizeen; en die zeiden tot hen: Waarom hebt gij Hem niet gebracht?De dienaars antwoordden: Nooit heeft een mens alzo gesproken, gelijk deze Mens.De Farizeen dan antwoordden hun: Zijt ook gijlieden verleid?Heeft iemand uit de oversten in Hem geloofd, of uit de Farizeen?Maar deze schare, die de wet niet weet, is vervloekt.Nicodemus zeide tot hen, welke des nachts tot Hem gekomen was, zijnde een uit hen:Oordeelt ook onze wet den mens, tenzij dat zij eerst van hem gehoord heeft, en verstaat, wat hij doet?Zij antwoordden en zeiden tot hem: Zijt gij ook uit Galilea? Onderzoek en zie, dat uit Galilea geen profeet opgestaan is.En een iegelijk ging heen naar zijn huis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER220
De Messias Jezus zendt 70 discipelen uit
Jezus zendt zeventig discipelen uit voor een evangelisatiezending (Lucas 10.1-16), een unieke gebeurtenis in de evangeliën. Vanuit Betanië aan de overzijde van de Jordaan breidt hij omstreeks november van het jaar 32 zijn zending uit voorbij de Twaalf. De aanwijzingen doen denken aan die welke aan de apostelen werden gegeven, maar hebben een universelere strekking. Jezus waarschuwt voor het gevaar van afwijzing en veroordeelt de verblinding van de Galilese steden Chorazin, Betsaïda en Kafarnaüm.
Mattheüs 11.20-24 (De Heilige Schrift 1917) :Toen begon Hij de steden, in dewelke Zijn krachten meest geschied waren, te verwijten, omdat zij zich niet bekeerd hadden.Wee u, Chorazin! wee u Bethsaida! want zo in Tyrus en Sidon de krachten waren geschied, die in u geschied zijn, zij zouden zich eertijds in zak en as bekeerd hebben.Doch Ik zeg u: Het zal Tyrus en Sidon verdragelijker zijn in den dag des oordeels, dan ulieden.En gij, Kapernaum! die tot den hemel toe zijt verhoogd, gij zult tot de hel toe nedergestoten worden. Want zo in Sodom die krachten waren geschied, die in u geschied zijn, zij zouden tot op den huidigen dag gebleven zijn.Doch Ik zeg u, dat het den lande van Sodom verdragelijker zal zijn in den dag des oordeels, dan u.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER229
Herinnering aan het bloedbad onder de Galileeërs door Pilatus
De perikoop PER229 (Lucas 13,1-5) vertelt hoe getuigen van een farizeese maaltijd Jezus aanspreken over het bloedbad dat Pilatus onder Galileeërs aanrichtte. Jezus weigert daarin een goddelijke straf te zien en roept op tot persoonlijk berouw, waarbij hij ook de val van de toren van Siloam noemt. Hij leert dat de dood het gemeenschappelijke lot van allen is en dat alleen berouw de toegang tot het Koninkrijk van God opent.
Lukas 13.2-3 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus antwoordde, en zeide tot hen: Meent gij, dat deze Galileers zondaars zijn geweest boven al de Galileers, omdat zij zulks geleden hebben?Ik zeg u: Neen zij; maar indien gij u niet bekeert, zo zult gij allen desgelijks vergaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER241
Het beeld van zout zonder smaak
Het artikel 'PER241 - Het beeld van zout zonder smaak' analyseert een gedeelte uit Lucas 14:34-35, waarin Jezus leert dat de leerlingen als zout moeten zijn, onmisbaar en veranderend. Als een leerling zijn geestelijke 'smaak' verliest, wordt hij nutteloos, gelijk aan smakeloos zout. Deze leer roept op tot een actieve en blijvende toewijding in het geestelijk leven.
Mattheüs 5.13 (De Heilige Schrift 1917) :Gij zijt het zout der aarde; indien nu het zout smakeloos wordt, waarmede zal het gezouten worden? Het deugt nergens meer toe, dan om buiten geworpen, en van de mensen vertreden te worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Jezus' bediening: roepingen, wonderen en onderwijs
-
PAR001
De zaaier
La parabole du semeur, racontée par Jésus au bord du lac de Galilée, illustre comment la Parole de Dieu est reçue différemment selon la disposition du cœur. Elle montre quatre types de réceptivité à travers les sols variés où tombent les graines. Les disciples apprennent que les paraboles révèlent le Royaume à ceux qui écoutent avec des cœurs ouverts, mais restent cachées à ceux qui sont endurcis. Cette méthode pédagogique unique de Jésus souligne l'importance de la foi et de l'écoute spirituelle.
Markus 4.1-20 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij begon wederom te leren omtrent de zee; en er vergaderde een grote schare bij Hem, alzo dat Hij, in het schip gegaan zijnde, nederzat op de zee; en de gehele schare was op het land aan de zee.En Hij leerde hun veel dingen door gelijkenissen, en Hij zeide in Zijn lering tot hen:Hoort toe: ziet, een zaaier ging uit om te zaaien.En het geschiedde in het zaaien, dat het ene deel zaads viel bij den weg; en de vogelen des hemels kwamen, en aten het op.En het andere viel op het steenachtige, waar het niet veel aarde had; en het ging terstond op, omdat het geen diepte van aarde had.Maar als de zon opgegaan was, zo is het verbrand geworden, en omdat het geen wortel had, zo is het verdord.En het andere viel in de doornen, en de doornen wiesen op, en verstikten hetzelve, en het gaf geen vrucht.En het andere viel in de goede aarde, en gaf vrucht, die opging en wies; en het ene droeg dertig-, en het andere zestig-, en het andere honderdvoud.En Hij zeide tot hen: Wie oren heeft om te horen, die hore.En als Hij nu alleen was, vraagden Hem degenen, die omtrent Hem waren, met de twaalven, naar de gelijkenis.En Hij zeide tot hen: Het is u gegeven te verstaan de verborgenheid van het Koninkrijk Gods; maar dengenen, die buiten zijn, geschieden al deze dingen door gelijkenissen;Opdat zij ziende zien, en niet bemerken, en horende horen, en niet verstaan; opdat zij zich niet te eniger tijd, bekeren en hun de zonden vergeven worden.En Hij zeide tot hen: Weet gij deze gelijkenis niet, en hoe zult gij al de gelijkenissen verstaan?De zaaier is, die het Woord zaait.En dezen zijn, die bij den weg bezaaid worden, waarin het Woord gezaaid wordt; en als zij het gehoord hebben, zo komt de satan terstond, en neemt het Woord weg, hetwelk in hun harten gezaaid was.En dezen zijn desgelijks, die op de steenachtige plaatsen bezaaid worden; welke, als zij het Woord gehoord hebben, terstond hetzelve met vreugde ontvangen.En hebben geen wortel in zichzelven, maar zijn voor een tijd; daarna, als verdrukking of vervolging komt om des Woords wil, zo worden zij terstond geergerd.En dezen zijn, die in de doornen bezaaid worden; namelijk degenen, die het Woord horen;En de zorgvuldigheden dezer wereld, en de verleiding des rijkdoms en de begeerlijkheden omtrent de andere dingen, inkomende, verstikken het Woord, en het wordt onvruchtbaar.En dezen zijn, die in de goede aarde bezaaid zijn, welke het Woord horen en aannemen, en dragen vruchten, het ene dertig-, en het andere zestig-, en het andere honderdvoud.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR002
Het huis op de rots gebouwd
L'article analyse la parabole biblique des deux maisons, présente dans Matthieu et Luc, pour illustrer l'importance de pratiquer les enseignements de Jésus. Ceux qui suivent ses paroles sont comparés à des bâtisseurs sages qui construisent sur un fondement solide, tandis que ceux qui n'obéissent pas sont comme des individus construisant sur le sable. La parabole souligne l'importance d'une obéissance active plutôt que d'une simple écoute.
Mattheüs 7.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :Een iegelijk dan, die deze Mijn woorden hoort en dezelve doet, dien zal Ik vergelijken bij een voorzichtig man, die zijn huis op een steenrots gebouwd heeft;En er is slagregen nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangevallen, en het is niet gevallen, want het was op de steenrots gegrond.En een iegelijk, die deze Mijn woorden hoort en dezelve niet doet, die zal bij een dwazen man vergeleken worden, die zijn huis op het zand gebouwd heeft;En de slagregen is nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangeslagen, en het is gevallen, en zijn val was groot.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR003
De nieuwe lap en de nieuwe wijnzakken
L'article décrit la parabole du drap neuf et des outres neuves dans les Évangiles, illustrant l'incompatibilité de l'enseignement de Jésus avec les anciennes pratiques religieuses. Il met en évidence la symbolique du vin nouveau et des vieilles outres pour expliquer la nouveauté du Royaume de Dieu que Christ apporte.
Lukas 5.36-39 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide ook tot hen een gelijkenis: Niemand zet een lap van een nieuw kleed op een oud kleed; anders zo scheurt ook dat nieuwe het oude, en de lap van het nieuwe komt met het oude niet overeen.En niemand doet nieuwen wijn in oude leder zakken; anders zo zal de nieuwe wijn de leder zakken doen bersten, en de wijn zal uitgestort worden, en de leder zakken zullen verderven.Maar nieuwen wijn moet men in nieuwe leder zakken doen, en zij worden beide te zamen behouden.En niemand, die ouden drinkt, begeert terstond nieuwen; want hij zegt: De oude is beter.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PAR009
Het net
L'article explore la parabole du filet de Matthieu 13:47-50, qui met en avant le jugement final et la responsabilité personnelle. En utilisant l'image d'un filet de pêche, Jésus illustre le discernement entre justes et méchants à la fin des temps, soulignant la nécessité de vivre en accord avec les principes du Royaume de Dieu.
Mattheüs 13.47-50 (De Heilige Schrift 1917) :Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een net, geworpen in de zee, en dat allerlei soorten van vissen samenbrengt;Hetwelk, wanneer het vol geworden is, de vissers aan den oever optrekken, en nederzittende, lezen het goede uit in hun vaten, maar het kwade werpen zij weg.Alzo zal het in de voleinding der eeuwen wezen; de engelen zullen uitgaan, en de bozen uit het midden der rechtvaardigen afscheiden;En zullen dezelve in den vurigen oven werpen; daar zal zijn wening en knersing der tanden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De laatste week vóór de arrestatie
-
PER293
De vragen van de vreemdelingen aan de Messias Jezus
Een episode die alleen bij Johannes voorkomt (Johannes 12.20-50), gesitueerd op de dinsdag van de lijdensweek in het voorhof van de heidenen. Enkele Grieken vragen Jezus te zien, wat de aankondiging van het uur van zijn verheerlijking teweegbrengt. Met het beeld van de graankorrel openbaart Jezus dat zijn dood de bron is van universeel leven. Het kruis wordt voorgesteld als een glorierijke verhoging die alle mensen tot hem trekt en het heil voor alle volken opent.
Johannes 12.27-33 (De Heilige Schrift 1917) :Nu is Mijn ziel ontroerd; en wat zal Ik zeggen? Vader, verlos Mij uit deze ure! Maar hierom ben Ik in deze ure gekomen.Vader, verheerlijk Uw Naam. Er kwam dan een stem uit den hemel, zeggende: En Ik heb Hem verheerlijkt, en Ik zal Hem wederom verheerlijken.De schare dan, die daar stond, en dit hoorde, zeide, dat er een donderslag geschied was. Anderen zeiden: Een engel heeft tot Hem gesproken.Jezus antwoordde en zeide: Niet om Mijnentwil is deze stem geschied, maar om uwentwil.Nu is het oordeel dezer wereld; nu zal de overste dezer wereld buiten geworpen worden.En Ik, zo wanneer Ik van de aarde zal verhoogd zijn, zal hen allen tot Mij trekken.(En dit zeide Hij, betekenende, hoedanigen dood Hij sterven zou.)De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De laatste dag tot de kruisiging
-
PER343
Voorgeleiding bij ‘koning’ Antipas
Jezus wordt door Pilatus naar Herodes Antipas gestuurd, de tetrarch van Galilea, die in Jerusalem verblijft. Herodes, gefascineerd door het spectaculaire, hoopt op een wonder, maar stuit op het volledige zwijgen van Jezus. Gekrenkt bespot hij hem, hult hem in een schitterend gewaad en stuurt hem terug naar Pilatus. Ironisch genoeg verzoent deze episode Pilatus en Herodes. Alleen Lucas vermeldt deze voorgeleiding (Lucas 23.6-12), die rond 7.30 uur op de vrijdagochtend van het lijden plaatsvond.
Lukas 23.9 (De Heilige Schrift 1917) :En hij vraagde Hem met vele woorden; doch Hij antwoordde hem niets.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER344
De terugkeer voor Pontius Pilatus
De perikoop PER344 analyseert de terugkeer van Jezus voor Pontius Pilatus na zijn verschijning voor Herodes Antipas, een episode die alleen door Lucas wordt verteld. Pilatus, die geen enkele schuld vindt die volgens het Romeinse recht met de dood bestraft kan worden, probeert weerstand te bieden aan de druk van de Joodse religieuze leiders. Het artikel biedt een nauwkeurige chronologische reconstructie van de vrijdagochtend van het lijden en werpt de taalkundige vraag op naar de gesprekken tussen Jezus en Pilatus, die vermoedelijk in het Grieks werden gevoerd.
Mattheüs 27.2-14 (De Heilige Schrift 1917) :En Hem gebonden hebbende, leidden zij Hem weg, en gaven Hem over aan Pontius Pilatus, den stadhouder.Toen heeft Judas, dien Hem verraden had, ziende, dat Hij veroordeeld was, berouw gehad, en heeft de dertig zilveren penningen den overpriesters en den ouderlingen wedergebracht,Zeggende: Ik heb gezondigd, verradende het onschuldig bloed! Maar zij zeiden: Wat gaat ons dat aan? Gij moogt toezien.En als hij de zilveren penningen in den tempel geworpen had, vertrok hij, en heengaande verworgde zichzelven.En de overpriesters, de zilveren penningen nemende, zeiden: Het is niet geoorloofd, dezelve in de offerkist te leggen, dewijl het een prijs des bloeds is.En te zamen raad gehouden hebbende, kochten zij daarmede den akker des pottenbakkers, tot een begrafenis voor de vreemdelingen.Daarom is die akker genaamd de akker des bloeds, tot op den huidigen dag.Toen is vervuld geworden, hetgeen gesproken is door den profeet Jeremia, zeggende: En zij hebben de dertig zilveren penningen genomen, de waarde des Gewaardeerden van de kinderen Israels, Denwelken zij gewaardeerd hebben;En hebben dezelve gegeven voor den akker des pottenbakkers; volgens hetgeen mij de Heere bevolen heeft.En Jezus stond voor den stadhouder; en de stadhouder vraagde Hem, zeggende: Zijt Gij de Koning der Joden? En Jezus zeide tot hem: Gij zegt het.En als Hij van de overpriesters en de ouderlingen beschuldigd werd, antwoordde Hij niets.Toen zeide Pilatus tot Hem: Hoort Gij niet, hoevele zaken zij tegen U getuigen?Maar Hij antwoordde hem niet op een enig woord, alzo dat de stadhouder zich zeer verwonderde.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Genezingen
-
MIR034
Genezing van de tien melaatsen
Luc 17.11-19 raconte la guérison de dix lépreux par Jésus. Seul un Samaritain revient le remercier, illustrant des thèmes de foi, d'obéissance, de gratitude et d'inclusivité du salut.
Lukas 17.11-19 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij naar Jeruzalem reisde, dat Hij door het midden van Samaria en Galilea ging.En als Hij in een zeker vlek kwam, ontmoetten Hem tien melaatse mannen, welke stonden van verre;En zij verhieven hun stem, zeggende: Jezus, Meester! ontferm U onzer!En als Hij hen zag, zeide Hij tot hen: Gaat heen en vertoont uzelven den priesteren. En het geschiedde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden.En een van hen, ziende, dat hij genezen was, keerde wederom, met grote stemme God verheerlijkende.En hij viel op het aangezicht voor Zijn voeten, Hem dankende; en dezelve was een Samaritaan;En Jezus, antwoordende, zeide: Zijn niet de tien gereinigd geworden, en waar zijn de negen?En zijn er geen gevonden, die wederkeren, om Gode eer te geven, dan deze vreemdeling?En Hij zeide tot hem: Sta op, en ga heen; uw geloof heeft u behouden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De tegenstrijdigheden
-
CTD012
De ontdekking van Petrus?
L'article CTD012 répond à une prétendue contradiction entre Jean 1.41 et Matthieu 16.17 sur la découverte par Pierre de l'identité messianique de Jésus. Ces deux passages décrivent en réalité deux étapes complémentaires : une première annonce humaine faite par André, puis une révélation divine intérieure confirmée par Jésus lui-même. La foi de Pierre est un cheminement progressif, non un événement unique.
Johannes 1.41 (De Heilige Schrift 1917) :(1:42) Deze vond eerst zijn broeder Simon, en zeide tot hem: Wij hebben gevonden den Messias, hetwelk is, overgezet zijnde, de Christus.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD013
De ontmoeting van Jezus en Petrus?
L'article CTD013 répond à une objection classique : où Jésus a-t-il rencontré Pierre et André pour la première fois ? Matthieu situe la rencontre en Galilée, Jean sur les bords du Jourdain. L'article démontre qu'il s'agit de deux étapes distinctes : une première rencontre en Judée (Jean), puis un appel définitif en Galilée (Matthieu). Les deux récits sont complémentaires, non contradictoires, et illustrent la progression graduelle de la vocation des disciples.
Johannes 1.41-42 (De Heilige Schrift 1917) :(1:42) Deze vond eerst zijn broeder Simon, en zeide tot hem: Wij hebben gevonden den Messias, hetwelk is, overgezet zijnde, de Christus.(1:43) En hij leidde hem tot Jezus. En Jezus, hem aanziende, zeide: Gij zijt Simon, de zoon van Jonas; gij zult genaamd worden Cefas, hetwelk overgezet wordt Petrus.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD014
Het dochtertje van Jaïrus
L'article CTD014 examine la prétendue contradiction entre Matthieu 9.18 et Marc 5.23 concernant l'état de la fille de Jaïrus. Matthieu indique qu'elle est morte, Marc qu'elle est mourante. L'analyse montre que ces récits sont complémentaires : Marc décrit une progression narrative avec un décès survenant en cours de route, tandis que Matthieu condense l'événement en présentant directement l'état final. Il n'y a pas de contradiction, mais deux styles rédactionnels distincts relatant le même miracle.
Mattheüs 9.18 (De Heilige Schrift 1917) :Als Hij deze dingen tot hen sprak, ziet, een overste kwam en aanbad Hem, zeggende: Mijn dochter is nu terstond gestorven, doch kom en leg Uw hand op haar, en zij zal leven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD016
Johannes de Doper opgestaan?
L'article CTD016 examine la prétendue contradiction entre Matthieu 14.2, Marc 6.14 et Luc 9.7-9 concernant l'opinion d'Hérode Antipas sur Jésus. Luc présente Hérode dans l'incertitude, tandis que Matthieu et Marc rapportent sa déclaration privée assimilant Jésus à Jean le Baptiste ressuscité. L'auteur démontre qu'il n'y a pas de contradiction mais une complémentarité narrative, expliquée par les contraintes éditoriales du premier siècle.
Lukas 9.7-9 (De Heilige Schrift 1917) :En Herodes, de viervorst, hoorde al de dingen, die van Hem geschiedden; en was twijfelmoedig, omdat van sommigen gezegd werd, dat Johannes van de doden was opgestaan;En van sommigen, dat Elias verschenen was; en van anderen, dat een profeet van de ouden was opgestaan.En Herodes zeide: Johannes heb ik onthoofd; wie is nu Deze, van Welken ik zulke dingen hoor? En hij zocht Hem te zien.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD043
In welke taal sprak Jezus?
L'article CTD043 répond à la prétendue contradiction entre Matthieu ('Eli, Eli...') et Marc ('Eloï, Eloï...') concernant le cri de Jésus sur la croix. L'analyse linguistique montre que Jésus parlait araméen (attesté par 'sabachthani' dans les deux textes) et que la différence entre 'Eli' (forme hébraïque) et 'Eloï' (forme araméenne) reflète simplement l'adaptation de chaque évangéliste à son lectorat. Il n'y a aucune contradiction.
Markus 7.34 (De Heilige Schrift 1917) :En opwaarts ziende naar den hemel, zuchtte Hij, en zeide tot hem: Effatha! dat is: wordt geopend!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD068
Het teken van Jona
L'article traite de la contradiction apparente sur 'le signe de Jonas' entre Matthieu, Marc, Luc et Jean. Il explique les divergences par les cibles différentes des Évangiles et leur objectif commun de souligner l'importance de l'annonce du royaume des cieux.
Johannes 2.18-22 (De Heilige Schrift 1917) :De Joden antwoordden dan, en zeiden tot Hem: Wat teken toont Gij ons, dat Gij deze dingen doet?Jezus antwoordde en zeide tot hen: Breekt dezen tempel, en in drie dagen zal Ik denzelven oprichten.De Joden zeiden dan: Zes en veertig jaren is over dezen tempel gebouwd, en Gij, zult Gij dien in drie dagen oprichten?Maar Hij zeide dit van den tempel Zijns lichaams.Daarom, als Hij opgestaan was van de doden, werden Zijn discipelen gedachtig, dat Hij dit tot hen gezegd had, en zij geloofden de Schrift, en het woord, dat Jezus gesproken had.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD071
Het onbegrip van de leerlingen
L'article explore les différences dans la compréhension des paroles de Jésus par les disciples selon Matthieu, Marc et Luc. Il argue que Matthieu montre leur tristesse due à la compréhension partielle de sa mort, tandis que Marc et Luc indiquent leur incompréhension de la résurrection. Ces récits complémentaires enrichissent la compréhension de cet événement.
Mattheüs 17.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij in Galilea verkeerden, zeide Jezus tot hen: De Zoon des mensen zal overgeleverd worden in de handen der mensen;En zij zullen Hem doden, en ten derden dage zal Hij opgewekt worden. En zij werden zeer bedroefd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Het ambt van Petrus
-
ADA004
Le retour et l’attente des disciples
Après l'ascension de Jésus (12 mai 33), les disciples retournent à Jérusalem depuis le mont des Oliviers, distant d'un 'chemin de sabbat'. Ils se rassemblent dans une chambre haute, probablement la maison de Marie mère de Jean Marc, et persévèrent unanimement dans la prière, avec les femmes et la famille de Jésus. Cette période d'attente préfigure les caractéristiques de l'Église naissante.
Handelingen 12.12 (De Heilige Schrift 1917) :En als hij alles overlegd had, ging hij naar het huis van Maria, de moeder van Johannes, die toegenaamd was Markus, alwaar velen samenvergaderd en biddende waren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Wonderen
-
MIR001
Water wordt wijn in Kana
Cet article explore le premier miracle de Jésus relaté dans Jean 2.1-11. Lors des noces de Cana, Jésus transforme de l'eau en vin, révélant sa nature divine et inaugurant son ministère. Marie joue un rôle clé en sollicitant l'aide de Jésus. Ce miracle symbolise la transition d'une ancienne à une nouvelle alliance de grâce, illustrant la générosité divine et renforçant la foi des disciples.
Johannes 2.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :En op den derden dag was er een bruiloft te Kana in Galilea; en de moeder van Jezus was aldaar.En Jezus was ook genood, en Zijn discipelen, tot de bruiloft.En als er wijn ontbrak, zeide de moeder van Jezus tot Hem: Zij hebben geen wijn.Jezus zeide tot haar: Vrouw, wat heb Ik met u te doen? Mijn ure is nog niet gekomen.Zijn moeder zeide tot de dienaars: Zo wat Hij ulieden zal zeggen, doet dat.En aldaar waren zes stenen watervaten gesteld, naar de reiniging der Joden, elk houdende twee of drie metreten.Jezus zeide tot hen: Vult de watervaten met water. En zij vulden ze tot boven toe.En Hij zeide tot hen: Schept nu, en draagt het tot den hofmeester; en zij droegen het.Als nu de hofmeester het water, dat wijn geworden was, geproefd had (en hij wist niet, van waar de wijn was; maar de dienaren, die het water geschept hadden, wisten het), zo riep de hofmeester den bruidegom.En zeide tot hem: Alle man zet eerst den goeden wijn op, en wanneer men wel gedronken heeft, alsdan den minderen; maar gij hebt den goeden wijn tot nu toe bewaard.Dit beginsel der tekenen heeft Jezus gedaan te Kana in Galilea, en heeft Zijn heerlijkheid geopenbaard; en Zijn discipelen geloofden in Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR041
Opstanding van de Messias Jezus
Analyse comparative des quatre récits évangéliques de la résurrection de Jésus (Mt 28.1-10 ; Mc 16.1-8 ; Lc 24.1-12 ; Jn 20.1-18). L'article identifie les points communs — tombeau vide, présence des femmes, annonce angélique — et les divergences — nombre de femmes et d'anges, réactions, chronologie. Les différences sont expliquées par les perspectives théologiques, styles littéraires et publics distincts de chaque évangéliste, soulignant la centralité de la résurrection dans la foi chrétienne.
Mattheüs 28.1-10 (De Heilige Schrift 1917) :En laat na de sabbat, als het begon te lichten, tegen den eersten dag der week, kwam Maria Magdalena, en de andere Maria, om het graf te bezien.En ziet, er geschiedde een grote aardbeving; want een engel des Heeren, nederdalende uit den hemel, kwam toe, en wentelde den steen af van de deur, en zat op denzelven.En zijn gedaante was gelijk een bliksem, en zijn kleding wit gelijk sneeuw.En uit vrees van hem zijn de wachters zeer verschrikt geworden, en werden als doden.Maar de engel, antwoordende, zeide tot de vrouwen: Vreest gijlieden niet; want ik weet, dat gij zoekt Jezus, Die gekruisigd was.Hij is hier niet; want Hij is opgestaan, gelijk Hij gezegd heeft. Komt herwaarts, ziet de plaats, waar de Heere gelegen heeft.En gaat haastelijk heen, en zegt Zijn discipelen, dat Hij opgestaan is van de doden; en ziet, Hij gaat u voor naar Galilea, daar zult gij Hem zien. Ziet, ik heb het ulieden gezegd.En haastelijk uitgaande van het graf, met vreze en grote blijdschap, liepen zij henen, om hetzelve Zijn discipelen te boodschappen.En als zij heengingen, om Zijn discipelen te boodschappen, ziet, Jezus is haar ontmoet, zeggende: Weest gegroet! En zij, tot Hem komende, grepen Zijn voeten, en aanbaden Hem.Toen zeide Jezus tot haar: Vreest niet; gaat henen, boodschapt Mijn broederen, dat zij heengaan naar Galilea, en aldaar zullen zij Mij zien.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR042
Verschijningen na de opstanding
L'article présente les dix apparitions de Jésus après sa résurrection, telles que relatées dans le Nouveau Testament. De Marie-Madeleine au tombeau jusqu'aux apôtres avant l'Ascension, en passant par les disciples d'Emmaüs et plus de cinq cents frères, ces rencontres attestent de la réalité de la résurrection et fondent la foi chrétienne. Les auteurs évangéliques ont probablement opéré une sélection parmi toutes ces manifestations.
Lukas 24.13-32 (De Heilige Schrift 1917) :En zie, twee van hen gingen op denzelfden dag naar een vlek, dat zestig stadien van Jeruzalem was, welks naam was Emmaus;En zij spraken samen onder elkander van al deze dingen, die er gebeurd waren.En het geschiedde, terwijl zij samen spraken, en elkander ondervraagden, dat Jezus Zelf bij hen kwam, en met hen ging.En hun ogen werden gehouden, dat zij Hem niet kenden.En Hij zeide tot hen: Wat redenen zijn dit, die gij, wandelende, onder elkander verhandelt, en waarom ziet gij droevig?En de een, wiens naam was Kleopas, antwoordende, zeide tot Hem: Zijt Gij alleen een vreemdeling te Jeruzalem, en weet niet de dingen, die deze dagen daarin geschied zijn?En Hij zeide tot hen: Welke? En zij zeiden tot Hem: De dingen aangaande Jezus den Nazarener, Welke een Profeet was, krachtig in werken en woorden, voor God en al het volk.En hoe onze overpriesters en oversten Denzelven overgeleverd hebben tot het oordeel des doods, en Hem gekruisigd hebben.En wij hoopten, dat Hij was Degene, Die Israel verlossen zou. Doch ook, benevens dit alles, is het heden de derde dag, van dat deze dingen geschied zijn.Maar ook sommige vrouwen uit ons hebben ons ontsteld, die vroeg in den morgenstond aan het graf geweest zijn;En Zijn lichaam niet vindende, kwamen zij en zeiden, dat zij ook een gezicht van engelen gezien hadden, die zeggen, dat Hij leeft.En sommigen dergenen, die met ons zijn, gingen heen tot het graf, en bevonden het alzo, gelijk ook de vrouwen gezegd hadden; maar Hem zagen zij niet.En Hij zeide tot hen: O onverstandigen en tragen van hart, om te geloven al hetgeen de profeten gesproken hebben!Moest de Christus niet deze dingen lijden, en alzo in Zijn heerlijkheid ingaan?En begonnen hebbende van Mozes en van al de profeten, legde Hij hun uit, in al de Schriften, hetgeen van Hem geschreven was.En zij kwamen nabij het vlek, daar zij naar toegingen; en Hij hield Zich, alsof Hij verder gaan zou.En zij dwongen Hem, zeggende: Blijf met ons; want het is bij den avond, en de dag is gedaald. En Hij ging in, om met hen te blijven.En het geschiedde, als Hij met hen aanzat, nam Hij het brood, en zegende het, en als Hij het gebroken had, gaf Hij het hun.En hun ogen werden geopend, en zij kenden Hem; en Hij kwam weg uit hun gezicht.En zij zeiden tot elkander: Was ons hart niet brandende in ons, als Hij tot ons sprak op den weg, en als Hij ons de Schriften opende?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Historische aantekeningen
-
INF003
Het Sanhedrin
Het Sanhedrin was de hoogste religieuze, rechterlijke en wetgevende instantie van het jodendom ten tijde van de Tweede Tempel (2e eeuw v.Chr. – 70 n.Chr.). Het bestond uit 71 leden, zetelde in Jeruzalem, legde de Thora uit, beslechtte belangrijke geschillen en hield toezicht op de Hebreeuwse kalender. Het wordt genoemd in de evangeliën en beschreven in de rabbijnse literatuur; na 70 n.Chr. verdwijnt het, maar zijn model blijft de Joodse organisatie en het Joodse rechtsdenken inspireren.
-
INF004
De Romeinen
Dit artikel schetst de Romeinse overheersing van Israël van 63 v.Chr. tot 135 n.Chr. Het presenteert de sleutelfiguren van de macht ten tijde van de bediening van Jezus: Pontius Pilatus, Herodes Antipas en Kajafas. Het vermeldt de verwoesting van de tempel in het jaar 70 en de omvorming van Jeruzalem tot Aelia Capitolina onder Hadrianus, en biedt zo een onmisbare historische achtergrond om de evangeliën te begrijpen.
Lukas 23.12 (De Heilige Schrift 1917) :En op denzelfde dag werden Pilatus en Herodes vrienden met elkander; want zij waren te voren in vijandschap tegen den anderen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
INF006
Sprak Jezus Grieks?
Het artikel onderzoekt de waarschijnlijkheid dat Jezus Grieks sprak. Hoewel hij in Nazaret, een afgelegen plaats, werd geboren, vermelden de evangeliën directe gesprekken van Jezus met Pilatus en met Romeinse officieren zonder een tolk te noemen. De auteur suggereert dat het werk als timmerman in Sepforis, een gehelleniseerde stad, en mogelijk plaatselijk onderwijs deze waarschijnlijke beheersing van het Grieks verklaren.
Mattheüs 8.5 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu Jezus te Kapernaum ingegaan was, kwam tot Hem een hoofdman over honderd, biddende Hem,De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Woord van een Vriend
-
PDA006
Wie zoekt, vindt
Dominique Lormier bespreekt het vers Matteüs 7.8, dat uitnodigt om te vragen, te zoeken en te kloppen om geestelijke antwoorden te vinden. Jezus biedt een weg van redding en belooft dat wie oprecht zoekt, vrede en verzoening met God vindt.
Johannes 3.16 (De Heilige Schrift 1917) :Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
-
ANN001
Het Evangelie van Lucas
L’Évangile selon Luc forme avec les Actes des Apôtres une œuvre en deux volumes consacrée aux origines du christianisme. Luc n’a pas été témoin…
-
ANN002
Het Evangelie van Johannes
L’Évangile selon Jean se distingue des trois autres, dits synoptiques, par son style et sa profondeur théologique. Écrit par l’apôtre Jean, fils de Zébédée,…
-
ANN008
Het evangelie van Mattheüs
L’Évangile selon Matthieu est l’œuvre de l’apôtre, ancien collecteur d’impôts de Capernaüm, désigné par les Douze pour consigner leur témoignage collectif. Il veut montrer…
-
ANN016
De reis naar Egypte
L'article analyse le voyage en Égypte de la Sainte Famille selon Matthieu, et son absence chez Luc. Il explore les implications théologiques et historiques…
-
ANN020
De regelgeving van de visserij
L'article détaille la pêche au temps de Jésus, notamment au lac de Tibériade en Galilée, examinant son importance économique et spirituelle. Il décrit les…
-
ANN021
De roepingen van de leerlingen
L'article analyse les différents récits des évangiles concernant l'appel des premiers disciples de Jésus, montrant que ces narrations ne se contredisent pas mais se…
-
ANN029
Het conflict tussen de aanhangers van Johannes en Jezus
L'article aborde les tensions entre les disciples de Jean le Baptiste et de Jésus, deux figures bibliques centrales, en mettant en avant leurs ministères…
-
ANN042
De reistijden
Cette annexe étudie les moyens et durées de déplacement au premier siècle. À l'époque de Jésus, on voyageait principalement à pied, en caravane ou…
-
ANN047
De herkomst van de twaalf apostelen
L'annexe ANN047 étudie l'origine des douze apôtres à partir des quatre listes canoniques (Matthieu, Marc, Luc, Actes). Elle analyse les convergences et divergences entre…
-
ANN060
De stad Sefforis
L'article dissèque le rôle clé de Sépphoris en Galilée, proche de Nazareth, et sa signification culturelle et historique, bien que non mentionnée dans les…
-
ANN070
De verzoeking van Jezus, de Messias
Cet article explore la tentation de Jésus, son jeûne de 40 jours et les récits évangéliques de cette période en Judée. Les Évangiles synoptiques…
-
ANN090
De verschijningen van de opgestane Messias Jezus
L'étude couvre les apparitions de Jésus ressuscité, en se basant sur les récits des Évangiles, notamment la rencontre avec Marie de Magdala. Elle vise…
-
ANN094
De staf en de sandalen van de apostelen
L'article explore les divergences entre Matthieu, Marc et Luc sur la mission des apôtres, soulignant les nuances linguistiques et la différence d'audience. Matthieu déconseille…
-
ANN107
Harmonisatie van de teksten over de opstanding
L'article analyse et harmonise les récits de la résurrection de Jésus dans les Évangiles, se concentrant sur Matthieu. Il explique les variations comme des…
-
ANN126
Gedetailleerde chronologie van de gebeurtenissen rond de opstanding
L'article examine de manière approfondie la chronologie des événements autour de la résurrection de Jésus, en harmonisant les récits des évangiles. Il s'appuie sur…