Het artikel onderzoekt de verschillen in hoe de discipelen de woorden van Jezus begrepen volgens Matteüs, Marcus en Lucas. Het stelt dat Matteüs hun verdriet toont, veroorzaakt door het gedeeltelijke begrip van zijn dood, terwijl Marcus en Lucas hun onbegrip van de opstanding aangeven. Deze aanvullende verhalen verrijken het begrip van deze gebeurtenis.
Nous avons recueilli ces commentaires sur le site : https://jtpbatiment1.jimdofree.com/. Ce site semble désormais fermé, mais nous avions précédemment noté leurs réserves concernant les Évangiles. Veuillez trouver ci-dessous le Point N°13 CTD071. Nous reproduisons leur question :
"Commentaire : Dans Mat 17.22-23, il est écrit qu’ils furent profondément attristés. Alors que dans Mc.9.31-32 il est dit qu’ils ne comprenaient pas cette parole, et ils craignaient de l'interroger.
S’ils étaient attristés c’est parce qu’ils avaient certainement bien compris les Paroles du Seigneur contrairement à ce que dit Marc 9.31-32.
Ne peut-on pas parler ici de contradiction ?...
Notre réponse :
Regardons les textes en question.
22 Pendant qu’ils parcouraient la Galilée, Jésus leur dit : « Le Fils de l’homme doit être livré entre les mains des hommes ;
23 ils le feront mourir et le troisième jour il ressuscitera. » Ils furent profondément attristés.
(Vertaling Louis Segond )
31 car il enseignait ses disciples et il leur disait : « Le Fils de l’homme sera livré entre les mains des hommes ; ils le feront mourir et, trois jours après avoir été mis à mort, il ressuscitera. »
32 Cependant, les disciples ne comprenaient pas cette parole et ils avaient peur de l’interroger.
(Vertaling Louis Segond )
Nous souhaitons examiner les autres documents pertinents liés à cet événement afin de mieux comprendre les circonstances. Nous estimons que chaque auteur apporte une perspective unique et que la synthèse des différents témoignages nous offre une vision plus exhaustive et précise.
L'apôtre Jean, pourtant présent lors de cet événement, n'aborde pas ce sujet. Il considère sûrement qu'il n'est pas utile de reprendre ce que ses amis ont déjà écrit.
Notre analyse
43 Tous furent frappés par la grandeur de Dieu. Alors que chacun s’émerveillait de tout ce que faisait Jésus, il dit à ses disciples :
44 « Quant à vous, écoutez bien ceci : le Fils de l’homme doit être livré entre les mains des hommes. »
45 Cependant, ils ne comprenaient pas cette parole ; elle était voilée pour eux afin qu’ils n’en saisissent pas le sens, et ils avaient peur de l’interroger à ce sujet.
(Vertaling Louis Segond )
Les trois évangiles synoptiques mentionnent cet événement, avec Matthieu indiquant que les disciples étaient attristés, tandis que Marc et Luc notent qu’ils ne comprenaient pas les paroles du Messie Jésus.
En effet, leur tristesse était probablement due à leur parfaite compréhension des paroles du Messie Jésus.
Quelles paroles n'ont-ils pas saisies ? En d'autres termes, que souhaitent nous communiquer Marc et Luc ?
Ils saisissent l'annonce de la mort par le Maître, mais ils ne comprennent pas encore la résurrection ni les détails concernant les circonstances de sa mort. Ils sont conscients que les représentent une opposition farouche. Ils se rappellent aussi les événements survenus à Nazareth (Luc 4.16-30) et reconnaissent que la situation peut dégénérer rapidement. Par conséquent, ils saisissent l'aspect relatif à la mort, et les événements auxquels ils sont confrontés corroborent cette compréhension.
Cependant, la résurrection le troisième jour reste incompréhensible pour eux. Ils ne comprennent pas cet aspect des paroles du Maître.
Le récit de Luc ne mentionne pas la résurrection mais précise que les apôtres ne comprenaient pas. Luc indique que "le Fils de l'homme doit être livré entre les mains des hommes." Jésus, le Messie, explique que les événements sont planifiés et doivent se produire, y compris sa mort. Cela reste incompris par les apôtres.
Les disciples sont attristés par l'annonce par le Messie Jésus de sa mort imminente. Cependant, ils n'osent pas lui poser des questions sur les circonstances et la planification de cette mort, ni sur la résurrection qu'ils peinent à comprendre.
Marc et Luc indiquent clairement que les disciples n'ont pas osé interroger le Maître sur ce sujet, probablement en raison de la nature pathétique de la situation.
Le récit de Marc, rédigé avec la collaboration de Pierre, témoin de cette scène, fournit des précisions sur l’état d’esprit des disciples. De son côté, Luc corrobore les propos de Marc.
Ce cas illustre parfaitement la complémentarité de ces récits, un phénomène que l'on observe fréquemment dans divers contextes.
Een titel, een personage, een plaats, een verwijzing („Lucas 15”)…
opent in een nieuw venster
Bijbelverwijzing
INF082
Informatieve notitie
INF082 - De Bible Segond 21 (S21)
De Bible Segond 21 (S21)
De Segond 21. Hier volgt enige kerninformatie over deze vertaling:
Achtergrond en doelstellingen
Publicatiedatum: 2007 Modernisering: De Segond 21 wil de taal van de vertaling van Louis Segond moderniseren en tegelijk zeer trouw blijven aan de oorspronkelijke Hebreeuwse en Griekse teksten. Helderheid en toegankelijkheid: De nadruk ligt op de helderheid en toegankelijkheid van de tekst voor hedendaagse lezers.
Belangrijkste kenmerken
Trouw aan de oorspronkelijke teksten: De Segond 21 steunt op de meest betrouwbare oude handschriften om een nauwkeurige en trouwe vertaling te waarborgen. Taalkundige herziening: De taal is herzien om het moderne Franse taalgebruik beter weer te geven, met behoud van de rijkdom en de diepte van de bijbeltekst. Aantekeningen en verwijzingen: De vertaling bevat vaak verklarende aantekeningen en verwijzingen die helpen bij het begrijpen en bestuderen van de Schrift.
Belang
Wijd gebruik: De Segond 21 wordt veel gebruikt in Franstalige protestantse kringen, met name voor bijbelstudie en persoonlijke lezing. Toegankelijkheid: Dankzij de gemoderniseerde taal is ze toegankelijk voor een breder publiek, ook voor nieuwe generaties lezers.
De Segond 21 is gemaakt door een multidisciplinair team van vertalers, taalkundigen en theologen en vergde ongeveer 12 jaar werk voordat ze voltooid was.
Deze herzieningen laten zien hoe de vertaling van Louis Segond zich in de loop der tijd heeft ontwikkeld om zich aan te passen aan taalkundige veranderingen en aan de behoeften van de lezers.
INF002
Informatieve notitie
INF002 - De farizeeën
De farizeeën
De farizeeën waren een belangrijke religieuze en sociale groep binnen het oude jodendom, vooral in de tijd van de Tweede Tempel. Hier volgen enkele kernpunten over hen:
Oorsprong en geschiedenis
Oorsprong: De farizeeën ontstonden als aparte groep na de Makkabeese opstand, omstreeks 165-160 v.Chr. Zij werden vaak beschouwd als de geestelijke nakomelingen van de Chasidim.
Periode: Zij bloeiden tot de verwoesting van de Tweede Tempel in 70 n.Chr. Na die datum vormde hun leer de basis van wat het rabbijnse jodendom werd.
Overtuigingen en praktijken
Heilige teksten: In tegenstelling tot de Sadduceeën, die zich uitsluitend richtten op de geschreven wet (de Pentateuch), geloofden de farizeeën in een geschreven wet en een mondelinge wet (de mondelinge Thora). Opstanding: De farizeeën geloofden in de opstanding van de doden en in de onsterfelijkheid van de ziel. Riten en wetten: Zij benadrukten het belang van de mondelinge tradities en van uitleg die was aangepast aan de actuele omstandigheden.
Invloed en erfenis Invloed: De farizeeën hadden grote invloed op de liturgie en de joodse religieuze praktijk. Hun leer werd omstreeks 200 n.Chr. opgenomen in de Misjna, een verzameling van de mondelinge joodse overlevering. Erfenis: Na de verwoesting van de Tweede Tempel vormde de leer van de farizeeën de basis van het rabbijnse jodendom, dat het moderne jodendom nog steeds beïnvloedt.
De farizeeën worden vaak genoemd in het Nieuwe Testament, vooral in de evangeliën en in de Handelingen van de apostelen, waar zij vaak in conflict zijn met Jezus en de andere religieuze figuren van die tijd.
De farizeeën in de Bijbel
Zij vormen de meest representatieve groep van het jodendom. Hun leden, afkomstig uit het volk, verzetten zich tegen compromissen met de Romeinse bezetter, maar ook met het hellenisme. Wij zien hen als dichter bij de bevolking staan dan de sadduceeën.
Zij worden honderddrie keer genoemd in het Nieuwe Testament: drieënnegentig keer in de evangeliën, negen keer in de Handelingen van de apostelen en één keer in de brief aan de Filippenzen.
Hun verhouding tot de Messias Jezus lijkt vaak gespannen en conflictueus. Hij berispt hen op bepaalde momenten in felle bewoordingen, zoals “wee u” en “huichelaars”, wat deze tegenstelling goed laat zien. Zij hebben geen toegang tot de posten met grote verantwoordelijkheid, die door de Romeinen worden gecontroleerd en dus zijn voorbehouden aan de sadduceeën die met hen sympathiseren, maar zij vormen de belangrijkste groep van het Sanhedrin.
Zij beschouwen zich als de grote verdedigers van de wet van Mozes, die zij uitleggen. Hun uitleg wordt de regel die het volk moet volgen. De Messias Jezus veroordeelt deze ontsporingen bij verschillende gelegenheden (Mattheüs 23.13-29).
Zij zijn het vaak oneens met hun collega's, de sadduceeën, over leerstellige punten zoals het eeuwige leven of de engelen. Aan de geschreven wet van Mozes hebben zij mondelinge beginselen toegevoegd, waardoor zij de voorschriften ervan kunnen omzeilen. Jezus laat niet na hierop te wijzen (Mattheüs 23.23).
Nicodemus en Jozef van Arimatea behoorden tot deze politiek-religieuze groep, wat hen er niet van heeft weerhouden zich tot het christendom te bekeren.
