PER092

De Bergrede (8), meineed

In de Bergrede onderwijst Jezus over meineed (Mat. 5.33-37). Tegenover de toenmalige gewoonte van voorwaardelijke eden eist hij eenvoudige, oprechte woorden: laat ‘ja’ ja zijn en ‘nee’ nee. Alleen Matteüs vermeldt dit onderricht; Lucas schrijft voor niet-Joden, voor wie deze praktijk minder relevant was. Jakobus 5.12 herneemt dit voorschrift in de apostolische traditie.

3 min meineed eed Bergrede Matteüs 5 waarheid 2 verzen 2 boeken

Naslag

U kunt raadplegen:

Bijbelteksten

Matteüs

Mattheüs 5.33-37 (De Heilige Schrift 1917)

Wederom hebt gij gehoord, dat van de ouden gezegd is: Gij zult den eed niet breken, maar gij zult den Heere uw eden houden.

Maar Ik zeg u: Zweert ganselijk niet, noch bij den hemel, omdat hij is de troon Gods;

Noch bij de aarde, omdat zij is de voetbank Zijner voeten; noch bij Jeruzalem, omdat zij is de stad des groten Konings;

Noch bij uw hoofd zult gij zweren, omdat gij niet een haar kunt wit of zwart maken;

Maar laat zijn uw woord ja, ja; neen, neen; wat boven deze is, dat is uit den boze.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Marcus

Markus (De Heilige Schrift 1917) niet vermeld in het boek

Lucas

Lukas (De Heilige Schrift 1917) niet vermeld in het boek

Johannes

Johannes (De Heilige Schrift 1917) niet vermeld in het boek

Technische details

Plaats: Op de hoogvlakte onder een berg in de buurt van Kafarnaüm in Galilea

Datum: Na de paasbedevaart naar Jeruzalem, op 5 april 31

Werkwijze: Wij gaan verder met Matteüs

Opmerking over de werkwijze: Alleen Matteüs geeft deze informatie over meineed.

De Messias behandelt het breken van eden.

De Bergrede, meineed

Commentaren

We onderzoeken de bergrede, verdeeld in 23 onderdelen.

Matteüs gaat verder met een nieuw voorschrift waarin de Messias Jezus de gangbare praktijk van meineed en het niet nakomen van beloften hekelt. Men legde destijds vaak eden af en zwoer. Maar als God niet bij de eed betrokken was, kon men zich terugtrekken.

Jezus' onderricht gaat verder: eden afleggen en zweren zijn onnodig, want het gegeven woord alleen bindt iemand. Jakobus 5.12 herneemt deze woorden. De Messias Jezus spoort iedereen aan elke vorm van eden te vermijden, niet te zweren, maar eenvoudig de waarheid te spreken. Zo blijft ‘ja’ altijd ja en ‘nee’ nee.

Dit onderricht betreft alledaagse problemen en moet praktische gevolgen hebben voor het leven. Lucas richt zich tot buitenlanders die de wet van Mozes niet kennen en vindt het niet nodig dit punt te herhalen.

Le sermon sur la montagne (8), le parjure. Jésus enseigne dans le Sermon sur la montagne sur le parjure (Mt 5.33-37). Contre la pratique contemporaine des serments conditionnels, il exige une parole simple et intègre : que le 'oui' soit 'oui' et le 'non' soit 'non'. Matthieu est le seul évangéliste à rapporter cet enseignement, Luc s'adressant à des non-juifs moins concernés par cette pratique. Jacques 5.12 reprend ce précepte dans la tradition apostolique. Commentaires. Nous examinons le sermon sur la montagne, divisé en 23 sections. Matthieu continue avec un nouveau précepte où le Messie Jésus dénonce les pratiques courantes de parjure et de non-accomplissement des promesses. À cette époque, il était courant de faire des serments et de jurer. Cependant, si Dieu n'était pas impliqué dans le serment, les individus pouvaient se rétracter. L'enseignement de Jésus va plus loin en précisant que les serments et jurer sont inutiles, et que la parole seule engage l'individu. Jacques 5, verset 12 reprend ces paroles. Le Messie Jésus encourage chacun à proscrire toute forme de serments, à ne pas jurer, mais simplement à dire la vérité. Ainsi, un "oui" reste toujours un "oui" et un "non" reste un "non". Cet enseignement aborde des problèmes courants et doit entraîner des conséquences pratiques dans la vie des personnes. Luc, s'adressant à des étrangers ignorant la loi mosaïque, ne juge pas utile de reprendre ce point.