PER108

De gevolgen van de bergrede

PER108 sluit de bergrede af volgens Matteüs 7.28-29. De menigte en de leerlingen zijn getroffen door het unieke gezag van Jezus, dat zo verschilt van dat van de farizeeën. In 23 punten heeft Jezus het beeld van de ware leerling geschetst, een ideaal dat zonder diepgaande verandering onbereikbaar is. De menigte ontwaart in hem de Messias en verlangt naar het nieuwe leven dat hij aanbiedt.

6 min Bergrede gezag van Jezus leerlingen Matteüs 7.28-29 farizeeën 8 verzen 4 boeken

Naslag

U kunt raadplegen:

Bijbelteksten

Matteüs

Mattheüs 7.28-29 (De Heilige Schrift 1917)

En het is geschied, als Jezus deze woorden geeindigd had, dat de scharen zich ontzetten over Zijn leer;

Want Hij leerde hen, als macht hebbende, en niet als de Schriftgeleerden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Marcus

Markus (De Heilige Schrift 1917) niet vermeld in het boek

Lucas

Lukas (De Heilige Schrift 1917) niet vermeld in het boek

Johannes

Johannes (De Heilige Schrift 1917) niet vermeld in het boek

Technische details

Plaats: Op de hoogvlakte onder een berg in de buurt van Kafarnaüm in Galilea

Datum: Na de paasbedevaart naar Jeruzalem, op 5 april 31

Werkwijze: We gaan verder met Matteüs

Toelichting bij de werkwijze: Matteüs behandelt dit onderwerp in de context van de bergrede, terwijl Lucas dit onderricht op een later tijdstip plaatst

Matteüs zal ons de gevolgen van deze lange toespraak uitleggen..

Commentaren

Matteüs is de enige die deze lange toespraak afsluit. Zowel de leerlingen als alle toehoorders zijn getroffen door het onderricht van de Meester. Zij merken een duidelijk verschil met de prediking van de die zij elke in de hoorden.

De apostel Johannes illustreert dit treffend door de verbijsterde te citeren, die zeggen: "Nooit heeft een mens zo gesproken als deze mens" (Johannes 7.46).

De toehoorders van Jezus waren getroffen door het uitzonderlijke gezag waarmee hij sprak (Markus 1.22, Lukas 4.32, Mattheüs 7.28-29), een vaststelling die Petrus ook heeft verwoord in Johannes 6.68.

Deze lange toespraak, vooral door Matteüs overgeleverd, maakte diepe indruk op de menigte en de vele leerlingen. De weg van de ware leerling is nu duidelijk uitgestippeld. Ieder kan kiezen of hij deze weg al dan niet wil gaan, wat bepalend zal zijn voor zijn toegang tot Gods koninkrijk.

Deze conclusie van Matteüs kan verrassend lijken, want de Messias Jezus stelde normen die moeilijk te bereiken waren en vaak ingingen tegen het onderricht van de die het volk beheersten. Toch reageerden al deze mensen, voornamelijk leerlingen, niet zoals sommige anderen die zeiden: "Deze woorden zijn hard; wie kan ernaar luisteren?" (Johannes 6.60).

De menigte verlangt dus naar dit nieuwe leven en ziet in Jezus meer dan een gewone profeet, maar volgens onze analyse duidelijk de Messias. Zij ontwaart de grondslagen van een nieuwe samenleving onder leiding van deze Meester, die zij als uitzonderlijk beschouwt.

In deze 23 punten heeft de Messias Jezus het kenmerkende beeld van de leerling geschetst, dat fundamenteel afwijkt van de eigen menselijke natuur. Het lijkt dus vrijwel onmogelijk dit beeld zonder diepgaande verandering te verwezenlijken. Daarom richt deze toespraak zich ongetwijfeld voornamelijk tot leerlingen, zoals vermeld in Lukas 6.17, en vervolgens tot een breed publiek.

Zo eindigt de bergrede.

Les résultats du sermon sur la montagne. PER108 conclut le Sermon sur la montagne selon Matthieu 7.28-29. La foule et les disciples sont frappés par l'autorité unique de Jésus, si différente de celle des pharisiens. À travers 23 points, Jésus a défini le portrait du vrai disciple, un idéal impossible à atteindre sans transformation profonde. La foule entrevoit en lui le Messie et aspire à cette vie nouvelle qu'il propose. Commentaires. Matthieu est le seul à conclure ce long discours. Les disciples ainsi que l'ensemble des auditeurs sont frappés par l'enseignement du Maître, notant une nette différence avec les prêches des pharisiens qu'ils entendaient chaque sabbat dans les synagogues. L’apôtre Jean illustre bien cette réalité en citant les pharisiens abasourdis disant : "jamais homme n’a parlé comme cet homme" (Jean 7, verset 46). Les auditeurs de Jésus étaient frappés par l'autorité exceptionnelle avec laquelle il s'exprimait (Marc 1, verset 22, Luc 4, verset 32, Matthieu 7, versets 28 à 29), une observation que Pierre a également formulée dans Jean 6, verset 68. Ce long discours, surtout rapporté par Matthieu, a eu un impact profond sur la foule et les nombreux disciples. Le chemin du véritable disciple est maintenant clairement tracé, laissant à chacun le choix de s'y engager ou non, ce qui conditionnera leur accès au royaume de Dieu. Cette conclusion de Matthieu pourrait sembler surprenante, car le Messie Jésus a énoncé des normes difficiles à atteindre, souvent opposées aux enseignements des pharisiens qui dominaient le peuple. Pourtant, tous ces individus, principalement des disciples, n’ont pas réagi comme certains autres en disant : "Ces paroles sont dures ; qui peut les entendre ?" (Jean 6, verset 60). La foule aspire donc à cette nouvelle vie et perçoit en Jésus plus qu’un simple prophète, mais clairement, d’après notre analyse, le Messie. Elle entrevoit les fondements d'une société nouvelle dirigée par ce Maître qu'elle considère comme remarquable. À travers ces 23 points, le Messie Jésus a défini le portrait type du disciple, qui diverge fondamentalement de la nature humaine intrinsèque. Il apparaît donc que réaliser ce profil est une tâche pratiquement impossible sans une transformation profonde. C'est sans doute pourquoi ce discours s'adresse principalement à des disciples, comme mentionné dans Luc 6, verset 17, et ensuite à une large audience. C’est ainsi que se conclut le sermon sur la montagne.