Het artikel bespreekt de ogenschijnlijke verschillen in de evangelieverhalen over de opwekking van de dochter van Jaïrus. Matteüs, Marcus en Lucas bieden licht verschillende versies, wat leidt tot een analyse van de chronologie en van het geloof dat Jaïrus toonde. Ondanks deze verschillen ligt de nadruk op Jezus' wonder en de boodschap van geloof die Hij overbrengt.
6 min
Jaïrusopstandingtegenstrijdigheden
2 verzen
2 boeken
Nous avons recueilli ces commentaires sur le site : https://jtpbatiment1.jimdofree.com/. Ce site semble désormais fermé, mais nous avions précédemment noté leurs réserves concernant les Évangiles. Veuillez trouver ci-dessous le Point N°7 CTD065. Nous reproduisons leur question :
"Commentaar : La fille du chef étaient-elle déjà morte quand il a commencé sa requête (Mattheüs 9.18) ou est-elle morte après comme le dit Markus 5.35-36 ?
puisque ce sont les gens de la maison de Jaïrus qui viennent l’annoncer la mort de sa fille.
Là encore une contradiction s’est glissée dans le récit.
Notre réponse :
Regardons les textes en question.
18 Tandis qu’il leur adressait ces paroles, un chef arriva, se prosterna devant lui et dit : « Ma fille est morte il y a un instant ; mais viens, pose ta main sur elle et elle vivra. »
(Vertaling Louis Segond )
35 Il parlait encore quand des gens arrivèrent de chez le chef de la et lui dirent : « Ta fille est morte. Pourquoi déranger encore le maître ?»
36 Dès qu’il entendit cette parole, Jésus dit au chef de la : « N’aie pas peur, crois seulement. »
(Vertaling Louis Segond )
Nous souhaitons examiner les autres documents pertinents liés à cet événement afin de mieux comprendre les circonstances. Nous estimons que chaque auteur apporte une perspective unique et que la synthèse des différents témoignages nous offre une vision plus exhaustive et précise.
40 A son retour, Jésus fut accueilli par la foule, car tous l’attendaient.
41 Voici qu’arriva un homme du nom de Jaïrus ; il était chef de la . Il se jeta à ses pieds et le supplia d’entrer dans sa maison,
42 parce qu’il avait une fille unique d’environ 12 ans qui était mourante. Pendant que Jésus s’y rendait, la foule le serrait de tous côtés.
49 Jésus parlait encore quand quelqu’un arriva de chez le chef de la et [lui] dit: «Ta fille est morte, ne dérange plus le maître.»
50 Mais Jésus, qui avait entendu, dit au chef de la : « N’aie pas peur, crois seulement, et elle sera sauvée. »
(Vertaling Louis Segond )
Cet épisode n'est pas repris par Jean.
Notre analyse :
Il est important de prendre en compte la chronologie des événements décrits. Si la fille de Jaïrus avait été déjà décédée, il est probable qu'il n'aurait pas sollicité une rencontre avec Jésus. La décision de Jaïrus d'agir semble être influencée par les nouvelles reçues de chez lui au fil du temps. Initialement, la gravité de l'état de santé de sa fille incite Jaïrus à se rapprocher de Jésus. Il est possible que sa position sociale ait engendré une hésitation concernant ce déplacement.
En raison de la densité de la foule, il est difficile de s'approcher du Maître. Lorsque l'opportunité d'échanger avec lui se présente, il croit que sa fille est toujours vivante, comme le mentionne Marc et Luc.
De plus, les requêtes adressées au Messie Jésus sont multiples, et cette femme souffrant d'une hémorragie retarde son intervention auprès de Jaïrus.
Par la suite, il est informé du décès de sa fille. La question se pose alors : est-il pertinent de solliciter l'aide du Maître dans ces circonstances ? C'est ce que rapporte Marc. Jaïrus choisit de poursuivre sa démarche et signale que sa fille est désormais décédée, comme le mentionne Matthieu. En outre, c'est le seul détail relevé par Matthieu.
Le passage de Luc est similaire à celui de Marc et illustre clairement la chronologie des événements. Initialement, la jeune fille est mourante et sa condition se détériore rapidement. Jaïrus apprend par les membres de sa maison que sa fille est désormais décédée, ce qui, selon eux, signifie qu'il est trop tard pour une intervention du Messie Jésus.
La réponse à cette interrogation est évidente : Jaïrus a formulé ces deux déclarations à des moments différents. Le résultat est clair : le Messie Jésus a ressuscité une enfant décédée. Le récit de Matthieu est succinct et se concentre uniquement sur l'essentiel, sans entrer dans les détails des événements antérieurs. Matthieu ne rapporte que la seconde partie de cet événement, mettant en avant cette résurrection comme un miracle majeur, tandis que Marc et Luc présentent les faits dans leur ordre chronologique.
Een titel, een personage, een plaats, een verwijzing („Lucas 15”)…
opent in een nieuw venster
Bijbelverwijzing
INF082
Informatieve notitie
INF082 - De Bible Segond 21 (S21)
De Bible Segond 21 (S21)
De Segond 21. Hier volgt enige kerninformatie over deze vertaling:
Achtergrond en doelstellingen
Publicatiedatum: 2007 Modernisering: De Segond 21 wil de taal van de vertaling van Louis Segond moderniseren en tegelijk zeer trouw blijven aan de oorspronkelijke Hebreeuwse en Griekse teksten. Helderheid en toegankelijkheid: De nadruk ligt op de helderheid en toegankelijkheid van de tekst voor hedendaagse lezers.
Belangrijkste kenmerken
Trouw aan de oorspronkelijke teksten: De Segond 21 steunt op de meest betrouwbare oude handschriften om een nauwkeurige en trouwe vertaling te waarborgen. Taalkundige herziening: De taal is herzien om het moderne Franse taalgebruik beter weer te geven, met behoud van de rijkdom en de diepte van de bijbeltekst. Aantekeningen en verwijzingen: De vertaling bevat vaak verklarende aantekeningen en verwijzingen die helpen bij het begrijpen en bestuderen van de Schrift.
Belang
Wijd gebruik: De Segond 21 wordt veel gebruikt in Franstalige protestantse kringen, met name voor bijbelstudie en persoonlijke lezing. Toegankelijkheid: Dankzij de gemoderniseerde taal is ze toegankelijk voor een breder publiek, ook voor nieuwe generaties lezers.
De Segond 21 is gemaakt door een multidisciplinair team van vertalers, taalkundigen en theologen en vergde ongeveer 12 jaar werk voordat ze voltooid was.
Deze herzieningen laten zien hoe de vertaling van Louis Segond zich in de loop der tijd heeft ontwikkeld om zich aan te passen aan taalkundige veranderingen en aan de behoeften van de lezers.
INF090
Informatieve notitie
INF090 - De synagoge
De synagoge
Een synagoge is een plaats van eredienst, onderwijs en samenkomst voor de Joden. Hier volgen enkele belangrijke punten om beter te begrijpen wat een synagoge is:
Voornaamste functies:
Plaats van gebed: De synagoge wordt gebruikt voor gemeenschappelijk en persoonlijk gebed. Er worden de reguliere erediensten gehouden, waaronder de dagelijkse gebeden, de Sjabbat en de Joodse feesten. Studie en onderwijs: Het is een leercentrum waar de Thora (de eerste vijf boeken van de Hebreeuwse Bijbel) en andere heilige teksten worden bestudeerd. Synagogen organiseren vaak lessen voor kinderen en volwassenen. Samenkomst van de gemeenschap:De synagoge dient als verzamelplaats voor de Joodse gemeenschap en biedt ruimte voor sociale evenementen, gemeenschapsgesprekken en vieringen.
Architectonische en symbolische elementen:
Heilige ark (Aron Kodesh): De heilige ark is een versierde constructie waarin de rollen van de Thora worden bewaard. Ze bevindt zich meestal aan de voorkant van de synagoge, gericht naar Jeruzalem. Bima: Een verhoogd platform van waaruit tijdens de erediensten de Thora en andere teksten worden voorgelezen. De bima bevindt zich vaak in het midden of aan de voorkant van de synagoge. Ner Tamid:Een eeuwige lamp die voortdurend brandt bij de heilige ark en de blijvende aanwezigheid van God symboliseert.
Rollen en belangrijke personen:
Rabbijn: De rabbijn is een geestelijk leider en leraar die de erediensten leidt, preken houdt en de gemeenschap geestelijk en ethisch advies geeft. Hazzan (voorzanger):De hazzan leidt de gezongen gebeden en lofzangen tijdens de erediensten. Gabbai: Een persoon die verantwoordelijk is voor de organisatie van de erediensten en het beheer van de lopende zaken van de synagoge.
Soorten synagogen:
Synagogen kunnen verschillen naargelang van de religieuze stromingen binnen het jodendom, zoals het orthodoxe, het conservatieve en het hervormde jodendom, elk met zijn eigen tradities en specifieke gebruiken.
Kortom, de synagoge is een vitaal centrum van het religieuze, educatieve en gemeenschapsleven voor de Joden, en biedt een ruimte waar geloof, cultuur en gemeenschap elkaar ontmoeten.
De Messias Jezus heeft door zijn onderwijs en zijn wonderen diepe sporen nagelaten in de synagogen van zijn tijd, de centrale plaatsen van het Joodse religieuze leven. Of hij nu met ongeëvenaard gezag onderwees of mensen genas die door onreine geesten bezeten waren, zoals de verslagen in Markus 1.23-28 en Lukas 4.33-37 laten zien: de Messias Jezus gebruikte de synagogen als plaatsen waar hij zijn bediening openbaarde. In deze plaatsen van eredienst en onderwijs verkondigde hij het goede nieuws van het Koninkrijk van God en toonde hij zijn goddelijkheid door daden van medeleven en kracht, waarbij hij de religieuze autoriteiten van zijn tijd vaak in verwarring bracht door zijn diepe kennis van de Schriften en zijn vermogen wonderen te verrichten.