Het leven van Jezus tot zijn twaalfde jaar 11 studies
- 1Waarom en hoe schreef Lucas zijn evangelie?
- 2Aankondiging van de geboorte van Johannes de Doper
- 3Aankondiging van de geboorte van Jezus de Messias
- 4Maria's bezoek aan Elisabet
- 5De eerste volkstelling van Quirinius
Het begin van de bediening in Galilea 1 studie
Van het tweede tot het derde pesachfeest 7 studies
- 13De Bergrede (1), de zaligsprekingen
- 14De Bergrede (2), de door Lucas opgetekende vervloekingen
- 15De opwekking van de zoon van de weduwe van Naïn
- 16Jezus, de Messias, in het huis van de farizeeër
- 17Een vrouw onderbreekt Jezus, de Messias
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week 15 studies
- 20De reis door Samaria
- 21De reactie van Jakobus en Johannes
- 22De mannen die de Messias Jezus willen volgen
- 23De barmhartige Samaritaan
- 24Onderricht over het gebed
De laatste week vóór de arrestatie 1 studie
De laatste dag tot de kruisiging 2 studies
De opstanding en de verschillende verschijningen 1 studie
De tegenstrijdigheden 4 studies
Bediening van Petrus 5 studies
Het leven van Jezus tot zijn twaalfde jaar
-
PER001
Waarom en hoe schreef Lucas zijn evangelie?
Dit artikel beschrijft de redenen en de werkwijze van Lucas bij het schrijven van zijn Evangelie en benadrukt zijn zorgvuldige, historische benadering om betrouwbare verslagen over het leven van Jezus samen te stellen.
Lukas 1.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :Nademaal velen ter hand genomen hebben, om in orde te stellen een verhaal van de dingen, die onder ons volkomen zekerheid hebben;Gelijk ons overgeleverd hebben, die van den beginne zelven aanschouwers en dienaars des Woords geweest zijn;Zo heeft het ook mij goed gedacht, hebbende alles van voren aan naarstiglijk onderzocht, vervolgens aan u te schrijven, voortreffelijke Theofilus!Opdat gij moogt kennen de zekerheid der dingen, waarvan gij onderwezen zijt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
Ter aanvulling
-
ANN001
Het Evangelie van Lucas
Het Evangelie volgens Lucas vormt samen met de Handelingen van de apostelen een werk in twee delen over de oorsprong van het christendom. Lucas was geen getuige…
-
ANN001
Het Evangelie van Lucas
-
PER003
Aankondiging van de geboorte van Johannes de Doper
Dit artikel beschrijft de aankondiging van de geboorte van Johannes de Doper, die uitsluitend in het Evangelie van Lucas wordt verteld. Het belicht de aandacht voor historische details en de profetische betekenis van Johannes als voorloper van Jezus.
Lukas 1.5-25 (De Heilige Schrift 1917) :In de dagen van Herodes, den koning van Judea, was een zeker priester, met name Zacharias, van de dagorde van Abia; en zijn vrouw was uit de dochteren van Aaron, en haar naam Elizabet.En zij waren beiden rechtvaardig voor God, wandelende in al de geboden en rechten des Heeren, onberispelijk.En zij hadden geen kind, omdat Elizabet onvruchtbaar was, en zij beiden verre op hun dagen gekomen waren.En het geschiedde, dat, als hij het priesterambt bediende voor God, in de beurt zijner dagorde.Naar de gewoonte der priesterlijke bediening, hem te lote was gevallen, dat hij zoude ingaan in den tempel des Heeren om te reukofferen.En al de menigte des volks was buiten, biddende, ten ure des reukoffers.En van hem werd gezien een engel des Heeren, staande ter rechter zijde van het altaar des reukoffers.En Zacharias, hem ziende, werd ontroerd, en vreze is op hem gevallen.Maar de engel zeide tot hem: Vrees niet, Zacharias! want uw gebed is verhoord, en uw vrouw Elizabet zal u een zoon baren, en gij zult zijn naam heten Johannes.En u zal blijdschap en verheuging zijn, en velen zullen zich over zijn geboorte verblijden.Want hij zal groot zijn voor den Heere; noch wijn, noch sterken drank zal hij drinken, en hij zal met den Heiligen Geest vervuld worden, ook van zijner moeders lijf aan.En hij zal velen der kinderen Israels bekeren tot den Heere, hun God.En hij zal voor Hem heengaan, in den geest en de kracht van Elias, om te bekeren de harten der vaderen tot de kinderen, en de ongehoorzamen tot de voorzichtigheid der rechtvaardigen, om den Heere te bereiden een toegerust volk.En Zacharias zeide tot den engel: Waarbij zal ik dat weten? Want ik ben oud, en mijn vrouw is verre op haar dagen gekomen.En de engel antwoordde en zeide tot hem: Ik ben Gabriel, die voor God sta, en ben uitgezonden, om tot u te spreken, en u deze dingen te verkondigen.En zie, gij zult zwijgen, en niet kunnen spreken, tot op den dag, dat deze dingen geschied zullen zijn; om dies wil, dat gij mijn woorden niet geloofd hebt, welke vervuld zullen worden op hun tijd.En het volk was wachtende op Zacharias, en zij waren verwonderd, dat hij zo lang vertoefde in den tempel.En als hij uitkwam, kon hij tot hen niet spreken; en zij bekenden, dat hij een gezicht in den tempel gezien had. En hij wenkte hun toe, en bleef stom.En het geschiedde, als de dagen zijner bediening vervuld waren, dat hij naar zijn huis ging.En na die dagen werd Elizabet, zijn vrouw, bevrucht; en zij verborg zich vijf maanden, zeggende:Alzo heeft mij de Heere gedaan, in de dagen, in welke Hij mij aangezien heeft, om mijn versmaadheid onder de mensen weg te nemen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER004
Aankondiging van de geboorte van Jezus de Messias
Het artikel behandelt de aankondiging van Jezus' geboorte door de engel Gabriël aan Maria in het Evangelie van Lucas en benadrukt zijn verwekking door de Heilige Geest. Het onderzoekt ook de profetische en familiale context van deze belangrijke gebeurtenis in het christendom.
Genesis 49.10 (De Heilige Schrift 1917) :De schepter zal van Juda niet wijken, noch de wetgever van tussen zijn voeten, totdat Silo komt, en Denzelven zullen de volken gehoorzaam zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER005
Maria's bezoek aan Elisabet
Maria's bezoek aan Elisabet, beschreven in het Evangelie van Lucas, benadrukt Maria's geloof en het profetische belang van deze gebeurtenis voor de vervulling van de Schriften. Het artikel onderzoekt de historische en theologische context van deze ontmoeting.
Lukas 1.39-45 (De Heilige Schrift 1917) :En Maria, opgestaan zijnde in diezelfde dagen, reisde met haast naar het gebergte, in een stad van Juda;En kwam in het huis van Zacharias, en groette Elizabet.En het geschiedde, als Elizabet de groetenis van Maria hoorde, zo sprong het kindeken op in haar buik; en Elizabet werd vervuld met den Heiligen Geest;En riep uit met een grote stem, en zeide: Gezegend zijt gij onder de vrouwen, en gezegend is de vrucht uws buiks!En van waar komt mij dit, dat de moeder mijns Heeren tot mij komt?Want zie, als de stem uwer groetenis in mijn oren geschiedde, zo sprong het kindeken van vreugde op in mijn buik.En zalig is zij, die geloofd heeft; want de dingen, die haar van den Heere gezegd zijn, zullen volbracht worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER011
De eerste volkstelling van Quirinius
Dit artikel onderzoekt de omstreden volkstelling van Quirinius, alleen door Lucas vermeld, die in -2 v.Chr. zou hebben plaatsgevonden zonder dat tastbaar bewijs beschikbaar is. Lucas zou zijn eigentijdse bronnen hebben gecontroleerd, wat zijn verhaal geloofwaardiger maakt, al blijft de historiciteit van de gebeurtenis omstreden.
Lukas 2.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde in diezelfde dagen, dat er een gebod uitging van den Keizer Augustus, dat de gehele wereld beschreven zou worden.Deze eerste beschrijving geschiedde, als Cyrenius over Syrie stadhouder was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER014
De genealogie of de genealogieën
Het artikel onderzoekt Jezus' genealogieën bij Matteüs en Lucas, die zowel zijn koninklijke afstamming via Jozef als zijn menselijkheid via Maria weerspiegelen. Deze aanvullende verhalen benadrukken Jezus' goddelijke en menselijke tweeledigheid en versterken zijn messiaanse legitimiteit.
Lukas 3.23-38 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, Jezus, begon omtrent dertig jaren oud te wezen, zijnde (alzo men meende) de zoon van Jozef, den zoon van Heli,Den zoon van Matthat, den zoon van Levi, den zoon van Melchi, den zoon van Janna, den zoon van Jozef,Den zoon van Mattathias, den zoon van Amos, den zoon van Naum, den zoon van Esli, den zoon van Naggai,Den zoon van Maath, den zoon van Mattathias, den zoon van Semei, den zoon van Jozef, den zoon van Juda,Den zoon van Johannes, den zoon van Rhesa, den zoon van Zorobabel, den zoon van Salathiel, den zoon van Neri,Den zoon van Melchi, den zoon van Addi, den zoon van Kosam, den zoon van Elmodam, den zoon van Er,Den zoon van Joses, den zoon van Eliezer, den zoon van Jorim, den zoon van Matthat, den zoon van Levi,Den zoon van Simeon, den zoon van Juda, den zoon van Jozef, den zoon van Jonan, den zoon van Eljakim,Den zoon van Meleas, den zoon van Mainan, den zoon van Mattatha, den zoon van Nathan, den zoon van David,Den zoon van Jesse, den zoon van Obed, den zoon van Booz, den zoon van Salmon, den zoon van Nahasson,Den zoon van Aminadab, den zoon van Aram, den zoon van Esrom, den zoon van Fares, den zoon van Juda,Den zoon van Jakob, den zoon van Izak, den zoon van Abraham, den zoon van Thara, den zoon van Nachor,Den zoon van Saruch, den zoon van Ragau, den zoon van Falek, den zoon van Heber, den zoon van Sala,Den zoon van Kainan, den zoon van Arfaxad, den zoon van Sem, den zoon van Noe, den zoon van Lamech,Den zoon van Mathusala, den zoon van Enoch, den zoon van Jared, den zoon van Malaleel, den zoon van Kainan,Den zoon van Enos, den zoon van Seth, den zoon van Adam, den zoon van God.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER015
Het bezoek van de herders
Dit alleen door Lucas (Lc 2,8-20) vertelde verhaal beschrijft het bezoek van de herders van Betlehem aan het kind Jezus, geleid door een lichtende engelenverschijning in de nacht van 13 oktober -2 v.Chr. Als enige getuigen van deze hemelse openbaring verlaten zij hun kudden om de Messias te aanschouwen. Hun bezoek troost Maria en Jozef, ver van hun families. In een eerste daad van evangelisatie keren de herders terug, verheerlijken God en getuigen van wat zij zagen.
Lukas 2.8-20 (De Heilige Schrift 1917) :En er waren herders in diezelfde landstreek, zich houdende in het veld, en hielden de nachtwacht over hun kudde.En ziet, een engel des Heeren stond bij hen, en de heerlijkheid des Heeren omscheen hen, en zij vreesden met grote vreze.En de engel zeide tot hen: Vreest niet, want, ziet, ik verkondig u grote blijdschap, die al den volke wezen zal;Namelijk dat u heden geboren is de Zaligmaker, welke is Christus, de Heere, in de stad Davids.En dit zal u het teken zijn: gij zult het Kindeken vinden in doeken gewonden, en liggende in de kribbe.En van stonde aan was er met den engel een menigte des hemelsen heirlegers, prijzende God en zeggende:Ere zij God in de hoogste hemelen, en vrede op aarde, in de mensen een welbehagen.En het geschiedde, als de engelen van hen weggevaren waren naar den hemel, dat de herders tot elkander zeiden: Laat ons dan heengaan naar Bethlehem, en laat ons zien het woord, dat er geschied is, hetwelk de Heere ons heeft verkondigd.En zij kwamen met haast, en vonden Maria en Jozef, en het Kindeken liggende in de kribbe.En als zij Het gezien hadden, maakten zij alom bekend het woord, dat hun van dit Kindeken gezegd was.En allen, die het hoorden, verwonderden zich over hetgeen hun gezegd werd van de herders.Doch Maria bewaarde deze woorden alle te zamen, overleggende die in haar hart.En de herders keerde wederom, verheerlijkende en prijzende God over alles, wat zij gehoord en gezien hadden, gelijk tot hen gesproken was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER016
De besnijdenis van het kind Jezus
Lucas 2.21 vertelt over de besnijdenis van het kind Jezus, acht dagen na zijn geboorte in Betlehem. Volgens de wet van Mozes laten Jozef en Maria het kind besnijden en noemen het Jezus, zoals aangekondigd door de engel Gabriël. Deze Hebreeuwse naam (Yehoshua) betekent ‘de Eeuwige is redding’. Alleen Lucas vertelt dit, waarbij hij de menselijkheid van de Messias en zijn wortels in de Joodse traditie benadrukt.
Lukas 2.21 (De Heilige Schrift 1917) :En als acht dagen vervuld waren, dat men het Kindeken besnijden zou, zo werd Zijn Naam genaamd JEZUS, welke genaamd was van den engel, eer Hij in het lichaam ontvangen was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER022
De tweede droom van Jozef
Het artikel behandelt de tweede droom van Jozef in Matteüs (Mt 2,13-15), waarin een engel hem opdraagt met Maria en Jezus naar Egypte te vluchten. Dit verhaal benadrukt de goddelijke bescherming en de cruciale rol van Jozef. Het onderzoekt de verschillen tussen Matteüs en Lucas en biedt historische en theologische inzichten.
Mattheüs 2.13-15 (De Heilige Schrift 1917) :Toen zij nu vertrokken waren, ziet, de engel des Heeren verschijnt Jozef in den droom, zeggende: Sta op, en neem tot u het Kindeken en Zijn moeder, en vlied in Egypte, en wees aldaar, totdat ik het u zeggen zal; want Herodes zal het Kindeken zoeken, om Hetzelve te doden.Hij dan opgestaan zijnde, nam het Kindeken en Zijn moeder tot zich in den nacht, en vertrok naar Egypte;En was aldaar tot den dood van Herodes; opdat vervuld zou worden hetgeen van den Heere gesproken is door den profeet, zeggende: Uit Egypte heb Ik Mijn Zoon geroepen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER027
De terugkeer naar Nazaret
Het artikel analyseert Jezus' terugkeer naar Nazaret en vergelijkt de verhalen van Matteüs en Lucas, die hun verschillende doelstellingen weerspiegelen. Matteüs richt zich tot Joden en noemt het verblijf in Egypte om een profetie te benadrukken. Lucas vermeldt het niet, omdat hij zich vooral tot een niet-Joods publiek richt.
Mattheüs 2.13-15 (De Heilige Schrift 1917) :Toen zij nu vertrokken waren, ziet, de engel des Heeren verschijnt Jozef in den droom, zeggende: Sta op, en neem tot u het Kindeken en Zijn moeder, en vlied in Egypte, en wees aldaar, totdat ik het u zeggen zal; want Herodes zal het Kindeken zoeken, om Hetzelve te doden.Hij dan opgestaan zijnde, nam het Kindeken en Zijn moeder tot zich in den nacht, en vertrok naar Egypte;En was aldaar tot den dood van Herodes; opdat vervuld zou worden hetgeen van den Heere gesproken is door den profeet, zeggende: Uit Egypte heb Ik Mijn Zoon geroepen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER028
Het twaalfjarige kind Jezus in de tempel
Dit artikel behandelt de gebeurtenis in het Evangelie van Lucas waarbij Jezus op twaalfjarige leeftijd in de tempel onderricht geeft. Het belicht het samengaan van zijn goddelijke kennis en zijn menselijk leven en verklaart zijn geestelijke en lichamelijke groei. Lucas en de evangeliën laten zijn tienerjaren weg, een keuze die zijn gewone levensweg als goddelijke persoon moet benadrukken.
Lukas 2.41-52 (De Heilige Schrift 1917) :En Zijn ouders reisden alle jaar naar Jeruzalem, op het feest van pascha.En toen Hij twaalf jaren oud geworden was, en zij naar Jeruzalem opgegaan waren, naar de gewoonte van den feestdag;En de dagen aldaar voleindigd hadden, toen zij wederkeerden, bleef het Kind Jezus te Jeruzalem, en Jozef en Zijn moeder wisten het niet.Maar menende, dat Hij in het gezelschap op den weg was, gingen zij een dagreize, en zochten Hem onder de magen, en onder de bekenden.En als zij Hem niet vonden, keerden zij wederom naar Jeruzalem, Hem zoekende.En het geschiedde, na drie dagen, dat zij Hem vonden in den tempel, zittende in het midden der leraren, hen horende, en hen ondervragende.En allen, die Hem hoorden, ontzetten zich over Zijn verstand en antwoorden.En zij, Hem ziende, werden verslagen; en Zijn moeder zeide tot Hem: Kind! waarom hebt Gij ons zo gedaan? Zie, Uw vader en ik hebben U met angst gezocht.En Hij zeide tot hen: Wat is het, dat gij Mij gezocht hebt? Wist gij niet, dat Ik moet zijn in de dingen Mijns Vaders?En zij verstonden het woord niet, dat Hij tot hen sprak.En Hij ging met hen af, en kwam te Nazareth, en was hun onderdanig. En Zijn moeder bewaarde al deze dingen in haar hart.En Jezus nam toe in wijsheid, en in grootte, en in genade bij God en de mensen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Het begin van de bediening in Galilea
-
PER055
De eerste wonderbare visvangst
Perikoop 55 vertelt over de eerste wonderbare visvangst, die alleen door Lucas wordt overgeleverd (Lucas 5.1-11), aan het begin van de bediening van Jezus in Galilea. Na een nacht vruchteloos vissen draagt Jezus Simon Petrus op de netten uit te werpen, wat een buitengewone vangst oplevert. Dit wonderlijke gebeuren, dat verschilt van dat in Johannes 21, lijkt de leerlingen in staat te hebben gesteld in de behoeften van hun gezinnen te voorzien voordat ze alles verlieten om Jezus te volgen, en illustreert de goddelijke voorzienigheid die elke roeping begeleidt.
Markus 1.16-20 (De Heilige Schrift 1917) :En wandelende bij de Galilese zee, zag Hij Simon en Andreas, zijn broeder, werpende het net in de zee (want zij waren vissers);En Jezus zeide tot hen: Volgt Mij na, en Ik zal maken, dat gij vissers der mensen zult worden.En zij, terstond hun netten verlatende, zijn Hem gevolgd.En van daar een weinig voortgegaan zijnde, zag Hij Jakobus, den zoon van Zebedeus, en Johannes, zijn broeder, en dezelven in het schip hun netten vermakende.En terstond riep Hij hen; en zij, latende hun vader Zebedeus in het schip, met de huurlingen, zijn Hem nagevolgd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Van het tweede tot het derde pesachfeest
-
PER085
De Bergrede (1), de zaligsprekingen
Het artikel onderzoekt de Bergrede en benadrukt verschillen tussen Matteüs en Lucas. Het legt uit hoe dit onderricht van Jezus, vooral tot de leerlingen gericht, vaak werd herhaald en verzameld. Bijzondere aandacht gaat naar de zaligsprekingen en hun geestelijke betekenis.
Mattheüs 5.2-12 (De Heilige Schrift 1917) :En Zijn mond geopend hebbende, leerde Hij hen, zeggende:Zalig zijn de armen van geest; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.Zalig zijn die treuren; want zij zullen vertroost worden.Zalig zijn de zachtmoedigen; want zij zullen het aardrijk beerven.Zalig zijn die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid; want zij zullen verzadigd worden.Zalig zijn de barmhartigen; want hun zal barmhartigheid geschieden.Zalig zijn de reinen van hart; want zij zullen God zien.Zalig zijn de vreedzamen; want zij zullen Gods kinderen genaamd worden.Zalig zijn die vervolgd worden om der gerechtigheid wil; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.Zalig zijt gij, als u de mensen smaden, en vervolgen, en liegende alle kwaad tegen u spreken, om Mijnentwil.Verblijdt en verheugt u; want uw loon is groot in de hemelen; want alzo hebben zij vervolgd de profeten, die voor u geweest zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER086
De Bergrede (2), de door Lucas opgetekende vervloekingen
Dit artikel richt zich op de vervloekingen die Jezus volgens het evangelie van Lucas in de Bergrede uitspreekt. Deze waarschuwingen hekelen gehechtheid aan materiële zaken en het zoeken naar menselijke goedkeuring, en benadrukken de waarden die een ware leerling moet volgen.
Mattheüs 23.13-31 (De Heilige Schrift 1917) :Maar wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden! want gij sluit het Koninkrijk der hemelen voor de mensen, overmits gij daar niet ingaat, noch degenen, die ingaan zouden, laat ingaan.Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij eet de huizen der weduwen op, en dat onder den schijn van lang te bidden; daarom zult gij te zwaarder oordeel ontvangen.Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij omreist zee en land, om een Jodengenoot te maken, en als hij het geworden is, zo maakt gij hem een kind der helle, tweemaal meer dan gij zijt.Wee u, gij blinde leidslieden, die zegt: Zo wie gezworen zal hebben bij den tempel, dat is niets; maar zo wie gezworen zal hebben bij het goud des tempels, die is schuldig.Gij dwazen en blinden, want wat is meerder, het goud, of de tempel, die het goud heiligt?En zo wie gezworen zal hebben bij het altaar, dat is niets; maar zo wie gezworen zal hebben bij de gave, die daarop is, die is schuldig.Gij dwazen en blinden, want wat is meerder, de gave, of het altaar, dat de gave heiligt?Daarom wie zweert bij het altaar, die zweert bij hetzelve, en bij al wat daarop is.En wie zweert bij den tempel, die zweert bij denzelven, en bij Dien, Die daarin woont.En wie zweert bij den hemel, die zweert bij den troon Gods, en bij Dien, Die daarop zit.Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij vertient de munte, en de dille, en den komijn, en gij laat na het zwaarste der wet, namelijk het oordeel, en de barmhartigheid, en het geloof. Deze dingen moest men doen, en de andere niet nalaten.Gij blinde leidslieden, die de mug uitzijgt, en den kemel doorzwelgt.Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij reinigt het buitenste des drinkbekers, en des schotels, maar van binnen zijn zij vol van roof en onmatigheid.Gij blinde Farizeer, reinig eerst wat binnen in den drinkbeker en den schotel is, opdat ook het buitenste derzelve rein worde.Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij zijt den witgepleisterden graven gelijk, die van buiten wel schoon schijnen, maar van binnen zijn zij vol doodsbeenderen en alle onreinigheid.Alzo ook schijnt gij wel den mensen van buiten rechtvaardig, maar van binnen zijt gij vol geveinsdheid en ongerechtigheid.Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij bouwt de graven der profeten op, en versiert de graftekenen der rechtvaardigen;En zegt: Indien wij in de tijden onzer vaderen waren geweest, wij zouden met hen geen gemeenschap gehad hebben aan het bloed der profeten.Aldus getuigt gij tegen uzelven, dat gij kinderen zijt dergenen, die de profeten gedood hebben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER111
De opwekking van de zoon van de weduwe van Naïn
Jezus wekt in Naïn de zoon van een weduwe op en toont daarmee zijn goddelijke macht en zijn rol als profeet. De gebeurtenis, beschreven in Lucas 7:11-17, vindt plaats na de Bergrede en trekt een grote menigte aan. De dorpsbewoners zien in Jezus een groot profeet, en het nieuws verspreidt zich in Galilea en Judea.
Lukas 7.11-17 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde op den volgenden dag, dat Hij ging naar een stad, genaamd Nain, en met Hem gingen velen van Zijn discipelen, en een grote schare.En als Hij de poort der stad genaakte, zie daar, een dode werd uitgedragen, die een eniggeboren zoon zijner moeder was, en zij was weduwe en een grote schare van de stad was met haar.En de Heere, haar ziende, werd innerlijk met ontferming over haar bewogen, en zeide tot haar: Ween niet.En Hij ging toe, en raakte de baar aan; (de dragers nu stonden stil) en Hij zeide: Jongeling, Ik zeg u, sta op!En de dode zat overeind, en begon te spreken. En Hij gaf hem aan zijn moeder.En vreze beving hen allen, en zij verheerlijkten God, zeggende: Een groot Profeet is onder ons opgestaan, en God heeft Zijn volk bezocht.En dit gerucht van Hem ging uit in geheel Judea, en in al het omliggende land.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER117
Jezus, de Messias, in het huis van de farizeeër
In Kafarnaüm neemt Jezus de uitnodiging aan van een farizeeër die Simon heet. Tijdens de maaltijd zalft een zondige vrouw zijn voeten met tranen en geurige olie. Tegenover Simons minachting vertelt Jezus een gelijkenis over vergeving en verklaart Hij dat de vrouw door haar geloof is gered. Deze gebeurtenis, die alleen Lucas beschrijft (7,36-50), toont de tegenstelling tussen de religieuze hoogmoed van de farizeeën en de berouwvolle nederigheid die de weg naar het heil opent.
Lukas 7.39 (De Heilige Schrift 1917) :En de Farizeer, die Hem genood had, zulks ziende, sprak bij zichzelven, zeggende: Deze, indien Hij een profeet ware, zou wel weten, wat en hoedanige vrouw deze is, die Hem aanraakt; want zij is een zondares.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER127
Een vrouw onderbreekt Jezus, de Messias
Dit artikel analyseert een door Lucas beschreven gebeurtenis waarbij een vrouw haar bewondering voor Jezus uitspreekt, wat de maatschappelijke verandering van die tijd belicht. Jezus antwoordt door het belang te benadrukken van degenen die naar zijn onderricht luisteren en het toepassen, waardoor traditionele familiebanden worden overstegen.
Lukas 8.19-21 (De Heilige Schrift 1917) :En Zijn moeder en Zijn broeders kwamen tot Hem, en konden bij Hem niet komen, vanwege de schare.En Hem werd geboodschapt van enigen, die zeiden: Uw moeder en Uw broeders staan daar buiten, begerende U te zien.Maar Hij antwoordde en zeide tot hen: Mijn moeder en Mijn broeders zijn dezen, die Gods Woord horen, en datzelve doen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER129
De grote menigte
Het artikel analyseert de menigten die Jezus volgen en hun sociale en religieuze gevolgen, met name ten opzichte van de autoriteiten. Het onderzoekt de groeiende invloed van Jezus en de tegenstand die hij oproept.
Lukas 12.13 (De Heilige Schrift 1917) :En een uit de schare zeide tot Hem: Meester, zeg mijn broeder, dat hij met mij de erfenis dele.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER132
Onderwijs van de Messias Jezus over bezorgdheid
Jezus leert zich geen zorgen te maken over materiële behoeften. Hij illustreert Gods voorzienigheid met voorbeelden uit de natuur en benadrukt dat het Koninkrijk van God voorrang moet krijgen.
Mattheüs 6.25-34 (De Heilige Schrift 1917) :Daarom zeg Ik u: Zijt niet bezorgd voor uw leven, wat gij eten, en wat gij drinken zult; noch voor uw lichaam, waarmede gij u kleden zult; is het leven niet meer dan het voedsel, en het lichaam dan de kleding?Aanziet de vogelen des hemels, dat zij niet zaaien, noch maaien, noch verzamelen in de schuren; en uw hemelse Vader voedt nochtans dezelve; gaat gij dezelve niet zeer veel te boven?Wie toch van u kan, met bezorgd te zijn, een el tot zijn lengte toedoen?En wat zijt gij bezorgd voor de kleding? Aanmerkt de lelien des velds, hoe zij wassen; zij arbeiden niet, en spinnen niet;En Ik zeg u, dat ook Salomo, in al zijn heerlijkheid, niet is bekleed geweest, gelijk een van deze.Indien nu God het gras des velds, dat heden is, en morgen in den oven geworpen wordt, alzo bekleedt, zal Hij u niet veel meer kleden, gij kleingelovigen?Daarom zijt niet bezorgd, zeggende: Wat zullen wij eten, of wat zullen wij drinken, of waarmede zullen wij ons kleden?Want al deze dingen zoeken de heidenen; want uw hemelse Vader weet, dat gij al deze dingen behoeft.Maar zoekt eerst het Koninkrijk Gods en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u toegeworpen worden.Zijt dan niet bezorgd tegen den morgen; want de morgen zal voor het zijne zorgen; elke dag heeft genoeg aan zijn zelfs kwaad.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week
-
PER209
De reis door Samaria
Perikoop 209 beschrijft de reis van Jezus en zijn leerlingen door Samaria, die alleen door Lucas wordt overgeleverd. Wanneer Jezus op 3 oktober van het jaar 32 n.Chr. Galilea verlaat, kiest hij de kortere Samaritaanse route naar Jeruzalem. Sommige dorpen weigeren hem te ontvangen, wat de spanningen tussen Joden en Samaritanen illustreert, terwijl andere hem aannemen. Deze passage wijst vooruit naar de universele zending en de toekomstige evangelisatie van de streek door de 70 leerlingen.
Lukas 9.52-53 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zond boden uit voor Zijn aangezicht; en zij, heengereisd zijnde, kwamen in een vlek der Samaritanen, om voor Hem herberg te bereiden.En zij ontvingen Hem niet, omdat Zijn aangezicht was als reizende naar Jeruzalem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER210
De reactie van Jakobus en Johannes
Tijdens de reis van Jezus door Samaria stellen Jakobus en Johannes, de „zonen van de donder”, voor om vuur uit de hemel te laten neerdalen op een vijandig Samaritaans dorp. Jezus berispt hen streng en herinnert eraan dat hij gekomen is om de mensen te redden en niet om hen te verderven. Deze episode, die alleen door Lucas wordt verteld (Luc 9.54-56), illustreert de spanningen tussen Joden en Samaritanen en de geleidelijke vorming van de discipelen tot een geest van barmhartigheid.
Lukas 9.54-56 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu Zijn discipelen, Jakobus en Johannes, dat zagen, zeiden zij: Heere, wilt Gij, dat wij zeggen, dat vuur van den hemel nederdale, en dezen verslinde, gelijk ook Elias gedaan heeft?Maar Zich omkerende, bestrafte Hij hen, en zeide: Gij weet niet van hoedanigen geest gij zijt.Want de Zoon des mensen is niet gekomen om der mensen zielen te verderven, maar om te behouden. En zij gingen naar een ander vlek.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER211
De mannen die de Messias Jezus willen volgen
Lucas 9.57-62 stelt drie mannen voor die de Messias Jezus willen volgen, ieder met een voorwaarde of een aarzeling. Jezus antwoordt met een oproep tot afstand van materieel comfort, tot de voorrang van het Koninkrijk boven de gezinsplichten en tot een vastberadenheid zonder omkijken. Deze passage, die alleen bij Lucas voorkomt, speelt tijdens de reis door Samaria naar Jeruzalem en is een radicale oproep tot een volledige en compromisloze toewijding aan de Messias.
Lukas 9.57-62 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde op den weg, als zij reisden, dat een tot Hem zeide: Heere, ik zal U volgen, waar Gij ook heengaat.En Jezus zeide tot hem: De vossen hebben holen, en de vogelen des hemels nesten; maar de Zoon des mensen heeft niet, waar Hij het hoofd nederlegge.En Hij zeide tot een anderen: Volg Mij. Doch hij zeide: Heere, laat mij toe, dat ik heenga, en eerst mijn vader begrave.Maar Jezus zeide tot hem: Laat de doden hun doden begraven; doch gij, ga heen en verkondig het Koninkrijk Gods.En ook een ander zeide: Heere, ik zal U volgen; maar laat mij eerst toe, dat ik afscheid neme van degenen, die in mijn huis zijn.En Jezus zeide tot hem: Niemand, die zijn hand aan den ploeg slaat, en ziet naar hetgeen achter is, is bekwaam tot het Koninkrijk Gods.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER222
De barmhartige Samaritaan
De perikoop PER222 behandelt de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan (Lucas 10.25-37), die Jezus vertelde in antwoord op een wetgeleerde die hem een valstrik wilde spannen. Deze gelijkenis, die zich in november van het jaar 32 afspeelt in Betanië aan de overzijde van de Jordaan, leert dat de ware 'naaste' niet bepaald wordt door religie of cultuur, maar door de daad van barmhartigheid. De verachte Samaritaan wordt het voorbeeld van medelijden, een symbolische gestalte van de Messias zelf die de gewonde mensheid te hulp komt.
Lukas 10.29 (De Heilige Schrift 1917) :Maar hij, willende zichzelven rechtvaardigen, zeide tot Jezus: En wie is mijn naaste?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER224
Onderricht over het gebed
De pericoop PER224 presenteert het onderricht van Jezus over het gebed, gegeven op de Olijfberg in december van het jaar 32. Op basis van Matteüs 6.9-13 en Lucas 11.1-4 onderzoekt zij het Onze Vader in twee verschillende contexten. Lucas plaatst de gebeurtenis in de buurt van Jeruzalem, na het bezoek aan Betanië en vóór de genezing van een bezetene. De leerlingen, van wie sommigen Johannes de Doper hadden gevolgd, vragen Jezus hen te leren bidden.
Lukas 11.37 (De Heilige Schrift 1917) :Als Hij nu dit sprak, bad Hem een zeker Farizeer, dat Hij bij hem het middagmaal wilde eten; en ingegaan zijnde, zat Hij aan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER225
De gelijkenis van de opdringerige vriend
De gelijkenis van de opdringerige vriend (Lucas 11.5-13), die alleen in het evangelie van Lucas voorkomt, volgt op het onderwijs over het Onze Vader. Daarin leert Jezus volharding in het gebed: als een vriend uiteindelijk toegeeft aan aandringen, hoeveel vrijgeviger zal God dan geven aan wie hem in geloof bidden, door zelfs de Heilige Geest te schenken aan wie erom vragen.
Lukas 11.5-13 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot hen: Wie van u zal een vriend hebben, en zal ter middernacht tot hem gaan, en tot hem zeggen: Vriend! leen mij drie broden;Overmits mijn vriend van de reis tot mij gekomen is, en ik heb niet, dat ik hem voorzette;En dat die van binnen, antwoordende, zou zeggen: Doe mij geen moeite aan; de deur is nu gesloten, en mijn kinderen zijn met mij in de slaapkamer; ik kan niet opstaan, om u te geven.Ik zeg ulieden: Hoewel hij niet zou opstaan en hem geven, omdat hij zijn vriend is, nochtans om zijner onbeschaamdheid wil, zal hij opstaan, en hem geven zoveel als hij er behoeft.En Ik zeg ulieden: Bidt, en u zal gegeven worden; zoekt, en gij zult vinden; klopt, en u zal opengedaan worden.Want een iegelijk, die bidt, die ontvangt; en die zoekt, die vindt; en die klopt, dien zal opengedaan worden.En wat vader onder u, dien de zoon om brood bidt, zal hem een steen geven, of ook om een vis, zal hem voor een vis een slang geven?Of zo hij ook om een ei zou bidden, zal hij hem een schorpioen geven?Indien dan gij, die boos zijt, weet uw kinderen goede gaven te geven, hoeveel te meer zal de hemelse Vader den Heiligen Geest geven dengenen, die Hem bidden?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER227
De uitnodiging bij een farizeeër
Perikoop 227 vertelt over de uitnodiging voor een maaltijd die een farizeeër aan de Messias Jezus deed, een uitnodiging die alleen door Lucas wordt vermeld (Luc. 11.37). Verre van welwillend lijkt deze uitnodiging een valstrik te zijn, bedoeld om beschuldigingen tegen Jezus te verzamelen ten overstaan van getuigen. Zich bewust van wat er op het spel stond, neemt Jezus de uitnodiging toch aan, gesterkt door een geestelijke zekerheid dat zijn uur nog niet gekomen was. De gebeurtenis speelt zich waarschijnlijk af in Jeruzalem, tijdens een reis die Jezus onderneemt ondanks de dreigementen van de godsdienstige autoriteiten.
Johannes 8.59 (De Heilige Schrift 1917) :Zij namen dan stenen op, dat zij ze op Hem wierpen. Maar Jezus verborg Zich, en ging uit den tempel, gaande door het midden van hen; en ging alzo voorbij.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER230
De gelijkenis van de onvruchtbare vijgenboom
De gelijkenis van de onvruchtbare vijgenboom (Lucas 13.6-9), die alleen door Lucas wordt verhaald, illustreert Gods geduld en de urgentie van de bekering. Jezus waarschuwt dat elke leerling zonder geestelijke vrucht het gevaar loopt geoordeeld te worden, en benadrukt tegelijk dat God extra genadetijd geeft. Deze tekst sluit aan bij Lucas 13.1-5 en bevat een dubbele boodschap: ernstige waarschuwing en goddelijke barmhartigheid.
Johannes 19.38 (De Heilige Schrift 1917) :En daarna Jozef van Arimathea (die een discipel van Jezus was, maar bedekt om de vreze der Joden), bad Pilatus, dat hij mocht het lichaam van Jezus wegnemen; en Pilatus liet het toe. Hij dan ging en nam het lichaam van Jezus weg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER231
Genezing van een vrouw op sabbat
Perikoop 231 beschrijft de genezing door Jezus van een vrouw die achttien jaar lang gebrekkig was, op een sabbat in een synagoge in Jeruzalem (Lucas 13.10-17). Deze daad wekt de verontwaardiging van de religieuze autoriteiten, die Jezus beschaamt door op hun tegenstrijdigheden te wijzen. De menigte daarentegen bewondert en verheerlijkt God. De episode illustreert de spanning tussen de farizeese traditie en de authentieke toepassing van de goddelijke wet, en toont tegelijk het volhardende geloof van deze vrouw.
Exodus 20.8-10 (De Heilige Schrift 1917) :Gedenkt den sabbatdag, dat gij dien heiligt.Zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen;Maar de zevende dag is de sabbat des HEEREN uws Gods; dan zult gij geen werk doen, gij, noch uw zoon, noch uw dochter, noch uw dienstknecht, noch uw dienstmaagd, noch uw vee, noch uw vreemdeling, die in uw poorten is;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER236
Genezing van een man met waterzucht
Een man met waterzucht wordt door de Messias Jezus genezen tijdens een sabbatsmaaltijd in het huis van een farizeeër in Jeruzalem. Tegenover de wetsgeleerden stelt Jezus een vraag over de geoorloofdheid van genezen op de sabbat en handelt dan zonder hun antwoord af te wachten. Zijn gesprekspartners, die niets kunnen terugzeggen, zwijgen. Lucas is de enige evangelist die deze gebeurtenis vermeldt (Lucas 14.2-6), gedateerd op 4 december 32 n.Chr.
Johannes 7.46 (De Heilige Schrift 1917) :De dienaars antwoordden: Nooit heeft een mens alzo gesproken, gelijk deze Mens.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER244
De gelijkenis van de verloren drachme
Deze gelijkenis, die alleen bij Lucas voorkomt, toont God, afgebeeld in de gedaante van een vrouw, die een verloren drachme zoekt en terugvindt. Ze symboliseert de dwaalgegane maar in Gods ogen kostbare ziel en benadrukt Zijn barmhartigheid en Zijn vreugde over de terugkeer van wie verdwaald was.
Lukas 15.8-10 (De Heilige Schrift 1917) :Of wat vrouw, hebbende tien penningen, indien zij een penning verliest, ontsteekt niet een kaars, en keert het huis met bezemen, en zoekt naarstiglijk, totdat zij dien vindt?En als zij dien gevonden heeft, roept zij de vriendinnen en de geburinnen samen, zeggende: Weest blijde met mij; want ik heb den penning gevonden, dien ik verloren had.Alzo, zeg Ik ulieden, is er blijdschap voor de engelen Gods over een zondaar, die zich bekeert.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER246
De gelijkenis van de ontrouwe rentmeester
Dit artikel onderzoekt de gelijkenis van de ontrouwe rentmeester bij Lucas en merkt op dat de sluwheid van de rentmeester geprezen wordt om haar wijsheid, niet om zijn oneerlijkheid. De gelijkenis nodigt uit tot nadenken over het gebruik van praktische wijsheid in geestelijke zaken.
Lukas 16.1-13 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide ook tot Zijn discipelen: Er was een zeker rijk mens, welke een rentmeester had; en deze werd bij hem verklaagd, als die zijn goederen doorbracht.En hij riep hem, en zeide tot hem: Hoe hoor ik dit van u? Geef rekenschap van uw rentmeesterschap; want gij zult niet meer kunnen rentmeester zijn.En de rentmeester zeide bij zichzelven: Wat zal ik doen, dewijl mijn heer dit rentmeesterschap van mij neemt? Graven kan ik niet; te bedelen schaam ik mij.Ik weet, wat ik doen zal, opdat, wanneer ik van het rentmeesterschap afgezet zal wezen, zij mij in hun huizen ontvangen.En hij riep tot zich een iegelijk van de schuldenaars zijns heeren, en zeide tot den eersten: Hoeveel zijt gij mijn heer schuldig?En hij zeide: Honderd vaten olie. En hij zeide tot hem: Neem uw handschrift, en nederzittende, schrijf haastelijk vijftig.Daarna zeide hij tot een anderen: En gij, hoeveel zijt gij schuldig? En hij zeide: Honderd mudden tarwe. En hij zeide tot hem: Neem uw handschrift, en schrijf tachtig.En de heer prees den onrechtvaardigen rentmeester, omdat hij voorzichtiglijk gedaan had; want de kinderen dezer wereld zijn voorzichtiger, dan de kinderen des lichts, in hun geslacht.En Ik zeg ulieden: Maakt uzelven vrienden uit den onrechtvaardigen Mammon, opdat, wanneer u ontbreken zal, zij u mogen ontvangen in de eeuwige tabernakelen.Die getrouw is in het minste, die is ook in het grote getrouw; en die in het minste onrechtvaardig is, die is ook in het grote onrechtvaardig.Zo gij dan in den onrechtvaardigen Mammon niet getrouw zijt geweest, wie zal u het ware vertrouwen?En zo gij in eens anders goed niet getrouw zijt geweest, wie zal u het uwe geven?Geen huisknecht kan twee heren dienen; want of hij zal den enen haten, en den anderen liefhebben, of hij zal den enen aanhangen, en den anderen verachten; gij kunt God niet dienen en den Mammon.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER250
De genezing van de tien melaatsen
Dit artikel behandelt de genezing van tien melaatsen door Jezus, met nadruk op dankbaarheid en insluiting, met name door een Samaritaan. De gebeurtenis benadrukt de goddelijke genade en het belang van geloof over etnische scheidslijnen heen.
Lukas 17.11-19 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij naar Jeruzalem reisde, dat Hij door het midden van Samaria en Galilea ging.En als Hij in een zeker vlek kwam, ontmoetten Hem tien melaatse mannen, welke stonden van verre;En zij verhieven hun stem, zeggende: Jezus, Meester! ontferm U onzer!En als Hij hen zag, zeide Hij tot hen: Gaat heen en vertoont uzelven den priesteren. En het geschiedde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden.En een van hen, ziende, dat hij genezen was, keerde wederom, met grote stemme God verheerlijkende.En hij viel op het aangezicht voor Zijn voeten, Hem dankende; en dezelve was een Samaritaan;En Jezus, antwoordende, zeide: Zijn niet de tien gereinigd geworden, en waar zijn de negen?En zijn er geen gevonden, die wederkeren, om Gode eer te geven, dan deze vreemdeling?En Hij zeide tot hem: Sta op, en ga heen; uw geloof heeft u behouden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER251
Het geestelijke aspect van het koninkrijk
Het artikel onderzoekt de uitleg van het koninkrijk van God volgens Lucas en benadrukt een vraag van de farizeeën aan Jezus over de komst ervan. In tegenstelling tot een voorwaardelijke opvatting wijst de Griekse tekst op een vraag in de tegenwoordige tijd. Jezus maakt duidelijk dat het koninkrijk onopvallend wordt gevestigd en alleen waarneembaar is voor wie geestelijk ontvankelijk is.
Lukas 17.20-21 (De Heilige Schrift 1917) :En gevraagd zijnde van de Farizeen, wanneer het Koninkrijk Gods komen zou, heeft Hij hun geantwoord en gezegd: Het Koninkrijk Gods komt niet met uiterlijk gelaat.En men zal niet zeggen: Ziet hier, of ziet daar, want, ziet, het Koninkrijk Gods is binnen ulieden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER253
De gelijkenis van de onrechtvaardige rechter
Het artikel onderzoekt de gelijkenis van de onrechtvaardige rechter (Lucas 18,1-8), die draait om volharding in het gebed en het uitzien naar het Koninkrijk. Het onderstreept de unieke verhaalstructuur van Lucas, die gelijkenissen bijeenbrengt om zijn theologie over geloof en goddelijke gerechtigheid te verdiepen.
Lukas 18.1-8 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide ook een gelijkenis tot hen, daartoe strekkende, dat men altijd bidden moet, en niet vertragen;Zeggende: Er was een zeker rechter in een stad, die God niet vreesde, en geen mens ontzag.En er was een zekere weduwe in dezelfde stad, en zij kwam tot hem, zeggende: Doe mij recht tegen mijn wederpartij.En hij wilde voor een langen tijd niet; maar daarna zeide hij bij zichzelven: Hoewel ik God niet vreze, en geen mens ontzie;Nochtans, omdat deze weduwe mij moeielijk valt, zo zal ik haar recht doen, opdat zij niet eindelijk kome, en mij het hoofd breke.En de Heere zeide: Hoort, wat de onrechtvaardige rechter zegt.Zal God dan geen recht doen Zijn uitverkorenen, die dag en nacht tot Hem roepen, hoewel Hij lankmoedig is over hen?Ik zeg u, dat Hij hun haastelijk recht doen zal. Doch de Zoon des mensen, als Hij komt, zal Hij ook geloof vinden op de aarde?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De laatste week vóór de arrestatie
-
PER299
De gave van de arme weduwe
In de tempel van Jeruzalem ziet Jezus hoe een arme weduwe twee kleine muntjes in de schatkist legt, alles wat zij bezit. In tegenstelling tot de rijken, die met vertoon van hun overvloed geven, brengt zij haar volledige levensonderhoud als gave. Jezus verklaart dat zij meer heeft gegeven dan alle anderen, waarmee Hij de menselijke maatstaven van waarde omkeert. Dit verhaal, overgeleverd door Marcus (12.41-44) en Lucas (21.1-4), leert dat ware vrijgevigheid niet wordt gemeten aan de hoeveelheid die men geeft, maar aan de gezindheid van het hart en het gebrachte offer.
Markus 12.41-44 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, gezeten zijnde tegenover de schatkist, zag, hoe de schare geld wierp in de schatkist; en vele rijken wierpen veel daarin.En er kwam een arme weduwe, die twee kleine penningen daarin wierp, hetwelk is een oort.En Jezus, Zijn discipelen tot Zich geroepen hebbende, zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, dat deze arme weduwe meer ingeworpen heeft, dan allen, die in de schatkist geworpen hebben.Want zij allen hebben van hun overvloed daarin geworpen; maar deze heeft van haar gebrek, al wat zij had, daarin geworpen, haar gansen leeftocht.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De laatste dag tot de kruisiging
-
PER351
Woorden tot de vrouwen
Op weg naar Golgota richt Jezus zich tot de vrouwen van Jeruzalem die om hem wenen. Verre van zich op zijn eigen lijden te concentreren, waarschuwt hij hen profetisch voor een verschrikkelijk oordeel dat over de stad zal komen. Deze episode, die alleen bij Lucas voorkomt, toont Jezus als een groot profeet, tot het einde toe bezorgd om het heil van anderen, en kondigt de verwoesting van Jeruzalem in het jaar 70 aan.
Lukas 19.43-44 (De Heilige Schrift 1917) :Want er zullen dagen over u komen, dat uw vijanden een begraving rondom u zullen opwerpen, en zullen u omsingelen, en u van alle zijden benauwen;En zullen u tot den grond nederwerpen, en uw kinderen in u; en zij zullen in u den enen steen op den anderen steen niet laten; daarom dat gij den tijd uwer bezoeking niet bekend hebt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER354
Het gesprek met de twee misdadigers naast hem
Perikoop 354 analyseert het unieke gesprek dat Lucas weergeeft tussen Jezus en de twee misdadigers die naast hem gekruisigd werden (Lc 23,39-43). De een bespot Jezus; de ander erkent zijn schuld, bevestigt de onschuld van Jezus en vraagt om in zijn koninkrijk te worden opgenomen. Jezus belooft hem het paradijs „vandaag”. Deze passage onthult een centrale theologische paradox: Jezus redt vanaf het kruis en toont een geestelijk gezag juist daar waar alles hem lijkt tegen te spreken.
Markus 15.27 (De Heilige Schrift 1917) :En zij kruisigden met Hem twee moordenaars, een aan Zijn rechter-, en een aan Zijn linkerzijde.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De opstanding en de verschillende verschijningen
-
PER366
De boodschap van de engelen
De pericoop PER366 analyseert de boodschap van de engelen aan de vrouwen bij het graf, op de zondagochtend van de opstanding. Door Matteüs, Marcus en Lucas te vergelijken, onderzoekt zij de verschillen in het aantal engelen, het gebruikte woordgebruik en de plaats van de vrouwen als eerste getuigen. Deze verschillen weerspiegelen de redactionele vrijheid van de evangelisten en vormen aanwijzingen voor de historische authenticiteit van het verhaal van de opstanding.
Mattheüs 27.62-66 (De Heilige Schrift 1917) :Des anderen daags nu, welke is na de voorbereiding, vergaderden de overpriesters en de Farizeen tot Pilatus,Zeggende: Heer, wij zijn indachtig, dat deze verleider, nog levende, gezegd heeft: Na drie dagen zal Ik opstaan.Beveel dan, dat het graf verzekerd worde tot den derden dag toe, opdat Zijn discipelen misschien niet komen bij nacht, en stelen Hem, en zeggen tot het volk: Hij is opgestaan van de doden; en zo zal de laatste dwaling erger zijn, dan de eerste.En Pilatus zeide tot henlieden: Gij hebt een wacht; gaat heen, verzekert het, gelijk gij het verstaat.En zij heengaande, verzekerden het graf met de wacht, den steen verzegeld hebbende.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De tegenstrijdigheden
-
CTD002
Wie is de vader van Jozef?
Het artikel onderzoekt de ogenschijnlijke tegenspraak over de vader van Jozef, de man van Maria, tussen Matteüs en Lucas. Het stelt voor dat Matteüs het geslacht van Jozef weergeeft en Lucas dat van Maria, waarmee het verschil wordt opgelost. Dit toont de samenhang en de onderlinge aanvulling van de Evangeliën.
Lukas 3.23-38 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, Jezus, begon omtrent dertig jaren oud te wezen, zijnde (alzo men meende) de zoon van Jozef, den zoon van Heli,Den zoon van Matthat, den zoon van Levi, den zoon van Melchi, den zoon van Janna, den zoon van Jozef,Den zoon van Mattathias, den zoon van Amos, den zoon van Naum, den zoon van Esli, den zoon van Naggai,Den zoon van Maath, den zoon van Mattathias, den zoon van Semei, den zoon van Jozef, den zoon van Juda,Den zoon van Johannes, den zoon van Rhesa, den zoon van Zorobabel, den zoon van Salathiel, den zoon van Neri,Den zoon van Melchi, den zoon van Addi, den zoon van Kosam, den zoon van Elmodam, den zoon van Er,Den zoon van Joses, den zoon van Eliezer, den zoon van Jorim, den zoon van Matthat, den zoon van Levi,Den zoon van Simeon, den zoon van Juda, den zoon van Jozef, den zoon van Jonan, den zoon van Eljakim,Den zoon van Meleas, den zoon van Mainan, den zoon van Mattatha, den zoon van Nathan, den zoon van David,Den zoon van Jesse, den zoon van Obed, den zoon van Booz, den zoon van Salmon, den zoon van Nahasson,Den zoon van Aminadab, den zoon van Aram, den zoon van Esrom, den zoon van Fares, den zoon van Juda,Den zoon van Jakob, den zoon van Izak, den zoon van Abraham, den zoon van Thara, den zoon van Nachor,Den zoon van Saruch, den zoon van Ragau, den zoon van Falek, den zoon van Heber, den zoon van Sala,Den zoon van Kainan, den zoon van Arfaxad, den zoon van Sem, den zoon van Noe, den zoon van Lamech,Den zoon van Mathusala, den zoon van Enoch, den zoon van Jared, den zoon van Malaleel, den zoon van Kainan,Den zoon van Enos, den zoon van Seth, den zoon van Adam, den zoon van God.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD011
Het ezelsveulen en de ezelin?
Het artikel CTD011 beantwoordt een zogenaamde tegenspraak over het aantal dieren bij Jezus' intocht in Jeruzalem. Marcus en Lucas noemen een ezelsveulen, Matteüs een ezelin en haar veulen. De auteur toont aan dat het niet om een tegenspraak gaat, maar om een verschil in zwaartepunt: Matteüs, die voor een Joods publiek schrijft, benadrukt de letterlijke vervulling van de profetie van Zacharia 9.9. Jezus reed slechts op één dier, het veulen, maar de aanwezigheid van de ezelin wordt vermeld vanwege haar profetische en praktische context.
Zacharia 9.9 (De Heilige Schrift 1917) :Verheug u zeer, gij dochter Sions! juich, gij dochter Jeruzalems! Ziet, uw Koning zal u komen, rechtvaardig, en Hij is een Heiland; arm, en rijdende op een ezel, en op een veulen, een jong der ezelinnen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD042
Wat zegt de honderdman wanneer Jezus sterft?
Het artikel onderzoekt de ogenschijnlijke tegenspraak in de Evangeliën over de woorden van de centurio bij de dood van Jezus. Terwijl Lucas de onschuld benadrukt, wijst Marcus op de erkenning van Jezus als Zoon van God. Deze perspectieven onthullen de theologische veelvormigheid van de Evangeliën en geven blijk van Jezus' onschuld en zijn verlossende dood. De evangelisten geven betekenisvolle woorden weer naargelang hun theologische doelstellingen.
Johannes 20.30-31 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus dan heeft nog wel vele andere tekenen in de tegenwoordigheid Zijner discipelen gedaan, die niet zijn geschreven in dit boek;Maar deze zijn geschreven, opdat gij gelooft, dat Jezus is de Christus, de Zone Gods; en opdat gij, gelovende, het leven hebt in Zijn Naam.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD044
Wat waren de laatste woorden van Jezus vóór zijn dood?
Dit artikel onderzoekt de vermeende tegenstrijdigheid tussen Lucas en Johannes over de laatste woorden van Jezus. Lucas vermeldt "Vader, in uw handen beveel ik mijn geest", terwijl Johannes meldt "Het is volbracht". De analyse toont aan dat deze uitspraken aanvullend zijn en twee dimensies van de dood van Jezus illustreren: de vervulling van het heil en de overgave van de geest aan de Vader. De verschillen onderstrepen de unieke theologische invalshoeken van elke evangelist.
Psalmen 31.5 (De Heilige Schrift 1917) :(31:6) In Uw hand beveel ik mijn geest; Gij hebt mij verlost, HEERE, Gij, God der waarheid!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Bediening van Petrus
-
ADA000
De Handelingen van de Apostelen
Inleiding op een reeks studies over de Handelingen van de apostelen, de natuurlijke voortzetting van het Evangelie van Lucas. Het artikel zet de gevolgde historisch-theologische werkwijze uiteen: de gebeurtenissen in hun context plaatsen, ze naast de brieven van Paulus leggen en een chronologie opstellen. De twee centrale figuren, Petrus en Paulus, geven structuur aan de studie. Het doel is de geboorte en de uitbreiding van de gemeente na te gaan, van Jeruzalem tot de wereld rond de Middellandse Zee, onder het werk van de Heilige Geest.
Handelingen 13.46-48 (De Heilige Schrift 1917) :Maar Paulus en Barnabas, vrijmoedigheid gebruikende, zeiden: Het was nodig, dat eerst tot u het Woord Gods gesproken zou worden; doch nademaal gij hetzelve verstoot, en uzelven des eeuwigen levens niet waardig oordeelt, ziet, wij keren ons tot de heidenen.Want alzo heeft ons de Heere geboden, zeggende: Ik heb u gesteld tot een licht der heidenen, opdat gij zoudt zijn tot zaligheid, tot aan het uiterste der aarde.Als nu de heidenen dit hoorden, verblijdden zij zich, en prezen het Woord des Heeren; en er geloofden zovelen, als er geordineerd waren tot het eeuwige leven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA003
De hemelvaart van Jezus
De hemelvaart van Jezus, die op 12 mei 33 op de Olijfberg plaatsvond, sluit zijn aardse bediening af. In een wolk opgenomen wordt hij bij de Vader ontvangen, terwijl twee engelen zijn glorierijke terugkeer aankondigen. Deze gebeurtenis, die alleen door Lucas wordt verteld, markeert de overgang naar de hemelse bediening van Christus en vormt de grondslag van de eschatologische hoop van de eerste gemeente in afwachting van de wederkomst.
Johannes 16.28 (De Heilige Schrift 1917) :Ik ben van den Vader uitgegaan, en ben in de wereld gekomen; wederom verlaat Ik de wereld, en ga heen tot den Vader.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA018
De opmerkelijke groei van de vroege kerk
Het artikel ADA018 becommentarieert Handelingen 5.12-16 en beschrijft de opkomst van de eerste gemeente in Jeruzalem in het voorjaar van het jaar 33. De apostelen verrichten openlijk wonderen in de zuilengang van Salomo, de gemeente groeit in aantal, mannen en vrouwen door elkaar, en de reputatie van de apostelen groeit onder het volk, ondanks het ontzag die het oordeel over Ananias en Saffira heeft gewekt. De passage legt een sterke parallel met de bediening van Jezus.
Handelingen 5.13 (De Heilige Schrift 1917) :En van de anderen durfde niemand zich bij hen voegen; maar het volk hield hen in grote achting.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA023
Het optreden van de farizeeër Gamaliël
Tijdens een zitting van het Sanhedrin in het voorjaar van het jaar 33 komt de farizeeër Gamaliël tussenbeide om de sadduceeën te bedaren, die de apostelen ter dood willen brengen. Met een pragmatische redenering die steunt op de precedenten van Theudas en Judas de Galileeër overtuigt hij de raad een afwachtende houding aan te nemen. Vanuit het perspectief van Lucas illustreren zijn woorden een centraal thema van Handelingen: het werk van God kan door mensen niet worden tegengehouden.
Handelingen 5.34 (De Heilige Schrift 1917) :Maar een zeker Farizeer stond op in den raad, met name Gamaliel, een leraar der wet, in waarde gehouden bij al het volk, en gebood, dat men de apostelen een weinig zou doen buiten staan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA028
De toespraak van Stefanus voor het Sanhedrin
Voor het Sanhedrin in Jeruzalem houdt Stefanus omstreeks 34-35 n.Chr. de langste toespraak van Handelingen. Door de geschiedenis van Israël te schetsen vanaf Abraham toont hij aan dat de gezanten van God altijd zijn verworpen, met als hoogtepunt de verwerping van de Messias. Verre van zich te verdedigen wordt Stefanus de aanklager van zijn rechters en schaart hij zich in de lijn van de profeten en van Christus.
Handelingen 7.39-41 (De Heilige Schrift 1917) :Denwelken onze vaders niet wilden gehoorzaam zijn, maar verwierpen hem, en keerden met hun harten weder naar Egypte;Zeggende tot Aaron: Maak ons goden, die voor ons heengaan; want wat dezen Mozes aangaat, die ons uit het land van Egypte geleid heeft, wij weten niet, wat hem geschied is.En zij maakten een kalf in die dagen, en brachten offerande tot den afgod, en verheugden zich in de werken hunner handen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
-
ANN007
De verwantschap tussen Maria en Elisabet
Analyse van de verwantschap tussen Maria en Elisabet op basis van het evangelie van Lucas. Het artikel onderzoekt de schijnbare tegenstrijdigheid tussen hun verwantschap en…
-
ANN010
De twee geslachtsregisters van de Messias Jezus
Het artikel bespreekt de geslachtsregisters van Jezus in Matteüs en Lucas, die essentieel zijn om zijn messiaanse identiteit vast te stellen. Matteüs onderstreept het koninklijke erfdeel van Jozef, terwijl…
-
ANN016
De reis naar Egypte
Het artikel analyseert de reis van de Heilige Familie naar Egypte volgens Matteüs en het ontbreken ervan bij Lucas. Het onderzoekt de theologische en historische implicaties…
-
ANN094
De staf en de sandalen van de apostelen
Het artikel onderzoekt de verschillen tussen Matteüs, Marcus en Lucas over de zending van de apostelen en wijst op de taalkundige nuances en het verschil in publiek. Matteüs raadt af…