Apparitions post-résurrection 6 études
- 16Tweede wonderbare visvangst na de opstanding
- 17Verschijningen na de opstanding
- 18De reactie van Petrus en Johannes
- 19Eerste verschijning van de Messias Jezus aan Maria Magdalena
- 20De verschijning van de Messias Jezus aan Petrus
Crucifixion 9 études
- 22De tekst van het titulus?
- 23De begrafenis van Jezus: specerijen en doek
- 24De kruisiging
- 25De verdeling van de kleren en de spot
- 26Het gesprek met de twee misdadigers naast hem
Dernière Pâque de Jésus 2 études
Résurrection 4 études
Trahison de Judas 5 études
Chronologie des événements 1 étude
Les dernières heures de Jésus 4 études
Passie en Verrijzenis
-
PER190
Jezus de Messias kondigt zijn toekomstige lijden aan, reactie van Petrus
Jezus kondigt in Caesarea Filippi zijn aanstaande lijden aan. Petrus, die dit idee afwijst, illustreert het onbegrip van de leerlingen over de geestelijke opdracht van de Messias. De aankondiging van Jezus richt het doel opnieuw op het Koninkrijk van God en loopt vooruit op de kruisiging.
Markus 8.31-33 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij begon hun te leren, dat de Zoon des mensen veel moest lijden, en verworpen worden van de ouderlingen, en overpriesters, en Schriftgeleerden, en gedood worden, en na drie dagen wederom opstaan.En dit woord sprak Hij vrij uit; en Petrus, Hem tot zich genomen hebbende, begon Hem te bestraffen;Maar Hij, Zich omkerende, en Zijn discipelen aanziende, bestrafte Petrus, zeggende: Ga heen, achter Mij, satanas, want gij verzint niet de dingen, die Gods zijn, maar die der mensen zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER276
De komst van de Joden uit de stad Jeruzalem
Het artikel behandelt de komst van Joden naar Betanië om Jezus te zien, nu het lijden nadert. Gezien zijn groeiende populariteit overwegen de religieuze autoriteiten zijn arrestatie, terwijl het verraad van Judas wordt voorbereid.
Johannes 12.9-11 (De Heilige Schrift 1917) :Een grote schare dan der Joden verstond, dat Hij aldaar was; en zij kwamen, niet alleen om Jezus' wil, maar opdat zij ook Lazarus zouden zien, dien Hij uit de doden opgewekt had.En de overpriesters beraadslaagden, dat zij ook Lazarus doden zouden.Want velen van de Joden gingen heen om zijnentwil, en geloofden in Jezus.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER324
Jezus de Messias spreekt over zijn naderende dood
Het artikel behandelt de passage waarin Jezus zijn naderende dood aankondigt en zijn leerlingen woorden van troost en van zekerheid over de overwinning op het kwaad door de opstanding geeft.
Johannes 20.20 (De Heilige Schrift 1917) :En dit gezegd hebbende, toonde Hij hun Zijn handen en Zijn zijde. De discipelen dan werden verblijd, als zij den Heere zagen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER335
De voorgeleiding bij de voormalige hogepriester Hanna
Het artikel onderzoekt het verschijnen van Jezus voor Hanna, de voormalige hogepriester, en verklaart zijn voortdurende invloed en de politieke inzet van de gebeurtenis. Johannes geeft deze details om de samenhang tussen religieuze en politieke belangen in het proces van Jezus te laten zien.
Lukas 22.47 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij nog sprak, ziet daar een schare; en een van de twaalven, die genaamd was Judas, ging hun voor, en kwam bij Jezus, om Hem te kussen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER338
De voorgeleiding voor het Sanhedrin
Dit artikel analyseert de voorgeleiding van Jezus voor het Sanhedrin vóór zijn kruisiging volgens de evangeliën en zet de schending van de Joodse wetten door een nachtelijk proces uiteen. Dit oordeel, strategisch georkestreerd door Kajafas om de menigte te vermijden, illustreert belangrijke theologische en historische vraagstukken.
Markus 14.55-64 (De Heilige Schrift 1917) :En de overpriesters, en de gehele raad, zochten getuigenis tegen Jezus, om Hem te doden, en vonden niet.Want velen getuigden valselijk tegen Hem, en de getuigenissen waren niet eenparig.En enigen, opstaande, getuigden valselijk tegen Hem, zeggende:Wij hebben Hem horen zeggen: Ik zal dezen tempel, die met handen gemaakt is, afbreken, en in drie dagen een anderen, zonder handen gemaakt, bouwen.En ook alzo was hun getuigenis niet eenparig.En de hogepriester, in het midden opstaande, vraagde Jezus, zeggende: Antwoordt Gij niets? Wat getuigen dezen tegen U;Maar Hij zweeg stil, en antwoordde niets. Wederom vraagde Hem de hogepriester, en zeide tot Hem: Zijt Gij de Christus, de Zoon des gezegenden Gods?En Jezus zeide: Ik ben het. En gijlieden zult den Zoon des mensen zien zitten ter rechter hand der kracht Gods, en komen met de wolken des hemels.En de hogepriester, verscheurende zijn klederen, zeide: Wat hebben wij nog getuigen van node?Gij hebt de gods lastering gehoord; wat dunkt ulieden? En zij allen veroordeelden Hem, des doods schuldig te zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER341
De voorgeleiding bij Pontius Pilatus
De perikoop PER341 reconstrueert de voorgeleiding van Jezus bij Pontius Pilatus op vrijdagochtend, rond 6.45 uur, na zijn veroordeling in de nacht door het Sanhedrin. Door Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes naast elkaar te leggen, analyseert het artikel de nauwkeurige chronologie, de rol van Kajafas, de weigering van de religieuze leiders om het Praetorium binnen te gaan en het gesprek tussen Jezus en Pilatus, die als enige bevoegd was een doodvonnis uit te spreken.
Lukas 22.61-62 (De Heilige Schrift 1917) :En de Heere, Zich omkerende, zag Petrus aan; en Petrus werd indachtig het woord des Heeren, hoe Hij hem gezegd had: Eer de haan zal gekraaid hebben, zult gij Mij driemaal verloochenen.En Petrus, naar buiten gaande, weende bitterlijk.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER343
Voorgeleiding bij ‘koning’ Antipas
Jezus wordt door Pilatus naar Herodes Antipas gestuurd, de tetrarch van Galilea, die in Jerusalem verblijft. Herodes, gefascineerd door het spectaculaire, hoopt op een wonder, maar stuit op het volledige zwijgen van Jezus. Gekrenkt bespot hij hem, hult hem in een schitterend gewaad en stuurt hem terug naar Pilatus. Ironisch genoeg verzoent deze episode Pilatus en Herodes. Alleen Lucas vermeldt deze voorgeleiding (Lucas 23.6-12), die rond 7.30 uur op de vrijdagochtend van het lijden plaatsvond.
Johannes 18.28-38 (De Heilige Schrift 1917) :Zij dan leidden Jezus van Kajafas in het rechthuis. En het was 's morgens vroeg; en zij gingen niet in het rechthuis, opdat zij niet verontreinigd zouden worden, maar opdat zij het pascha eten mochten.Pilatus dan ging tot hen uit, en zeide: Wat beschuldiging brengt gij tegen dezen Mens?Zij antwoordden en zeiden tot hem: Indien Deze geen kwaaddoener ware, zo zouden wij Hem u niet overgeleverd hebben.Pilatus dan zeide tot hen: Neemt gij Hem, en oordeelt Hem naar uw wet. De Joden dan zeiden tot hem: Het is ons niet geoorloofd iemand te doden.Opdat het woord van Jezus vervuld wierd, dat Hij gezegd had, betekenende, hoedanigen dood Hij sterven zoude.Pilatus dan ging wederom in het rechthuis, en riep Jezus, en zeide tot Hem: Zijt Gij de Koning der Joden?Jezus antwoordde hem: Zegt gij dit van uzelven, of hebben het u anderen van Mij gezegd?Pilatus antwoordde: Ben ik een Jood? Uw volk en de overpriesters hebben U aan mij overgeleverd; wat hebt Gij gedaan?Jezus antwoordde: Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld. Indien Mijn Koninkrijk van deze wereld ware, zo zouden Mijn dienaren gestreden hebben, opdat Ik den Joden niet ware overgeleverd; maar nu is Mijn Koninkrijk niet van hier.Pilatus dan zeide tot Hem: Zijt Gij dan een Koning? Jezus antwoordde: Gij zegt, dat Ik een Koning ben. Hiertoe ben Ik geboren en hiertoe ben Ik in de wereld gekomen, opdat Ik der waarheid getuigenis geven zou. Een iegelijk, die uit de waarheid is, hoort Mijn stem.Pilatus zeide tot Hem: Wat is waarheid? En als hij dat gezegd had, ging hij wederom uit tot de Joden, en zeide tot hen: Ik vind geen schuld in Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER344
De terugkeer bij Pontius Pilatus
De perikoop PER344 analyseert de terugkeer van Jezus voor Pontius Pilatus na zijn verschijning voor Herodes Antipas, een episode die alleen door Lucas wordt verteld. Pilatus, die geen enkele schuld vindt die volgens het Romeinse recht met de dood bestraft kan worden, probeert weerstand te bieden aan de druk van de Joodse religieuze leiders. Het artikel biedt een nauwkeurige chronologische reconstructie van de vrijdagochtend van het lijden en werpt de taalkundige vraag op naar de gesprekken tussen Jezus en Pilatus, die vermoedelijk in het Grieks werden gevoerd.
Johannes 19.12 (De Heilige Schrift 1917) :Van toen af zocht Pilatus Hem los te laten; maar de Joden riepen, zeggende: Indien gij Dezen loslaat, zo zijt gij des keizers vriend niet; een iegelijk, die zichzelven koning maakt, wederspreekt den keizer.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER345
De vrijlating van een gevangene
Tijdens het proces van Jezus voor Pontius Pilatus probeert de Romeinse landvoogd gebruik te maken van de paasgewoonte om een gevangene vrij te laten, om Jezus niet te hoeven veroordelen. Hij legt de menigte de keuze voor tussen Jezus en Barabbas, een beruchte misdadiger, in de overtuiging dat het volk de juiste keuze zal maken. Het optreden van zijn vrouw versterkt zijn aarzeling. Dit tafereel, dat door alle vier de evangeliën wordt getuigd, toont de manipulatie door de religieuze autoriteiten en wijst theologisch vooruit op de verlossende plaatsvervanging.
Lukas 23.23 (De Heilige Schrift 1917) :Maar zij hielden aan met groot geroep, eisende, dat Hij zou gekruist worden; en hun en der overpriesteren geroep werd geweldiger.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER347
De verschillende mishandelingen en de geseling
PER347 analyseert de geseling en de mishandelingen die Jezus werden aangedaan in het praetorium van Pontius Pilatus, op de vrijdagochtend van het lijden. Deze genormaliseerde Romeinse praktijk ging aan de kruisiging vooraf en gaat gepaard met de spot van de soldaten (doornenkroon, purperen mantel). Het artikel vergelijkt de verslagen van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes in een synoptische benadering en benadrukt het Romeinse institutionele geweld en de waardigheid die Jezus ondanks de smaad behield.
Lukas 23.23 (De Heilige Schrift 1917) :Maar zij hielden aan met groot geroep, eisende, dat Hij zou gekruist worden; en hun en der overpriesteren geroep werd geweldiger.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER348
De pogingen van Pilatus om Jezus te redden
De perikoop PER348 analyseert de herhaalde pogingen van Pontius Pilatus om Jezus te redden tijdens het proces voor het praetorium in Jeruzalem, op een vrijdagochtend. Gebaseerd op Johannes 19.4-15 beschrijft de studie de politieke en religieuze druk die Pilatus ertoe brengt Jezus te veroordelen, ondanks zijn overtuiging dat Hij onschuldig is. Deze passage onthult de spanning tussen recht, politieke macht en religieus gezag tijdens het lijden van Christus.
Johannes 19.7 (De Heilige Schrift 1917) :De Joden antwoordden hem: Wij hebben een wet, en naar onze wet moet Hij sterven, want Hij heeft Zichzelven Gods Zoon gemaakt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER350
De weg naar de berg Golgota, hulp van Simon van Cyrene
PER350 analyseert de weg van Jezus naar de berg Golgota, vanaf het pretorium van Pilatus. Verzwakt door de geseling kan Jezus zijn kruis niet meer alleen dragen. Simon van Cyrene wordt door de soldaten gedwongen. Lucas vermeldt huilende vrouwen in de menigte, Matteüs vertelt dat Jezus een verdovend drankje weigert. Marcus noemt Simon de vader van Alexander en Rufus, personen die bekend waren in de eerste christelijke gemeenten. Een synopsis van Matteüs, Marcus en Lucas werpt licht op deze episode die direct aan de kruisiging voorafgaat, gedateerd op vrijdagochtend omstreeks 9 uur.
Mattheüs 27.34 (De Heilige Schrift 1917) :Gaven zij Hem te drinken edik met gal gemengd; en als Hij dien gesmaakt had, wilde Hij niet drinken.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER351
Woorden tot de vrouwen
Op weg naar Golgota richt Jezus zich tot de vrouwen van Jeruzalem die om hem wenen. Verre van zich op zijn eigen lijden te concentreren, waarschuwt hij hen profetisch voor een verschrikkelijk oordeel dat over de stad zal komen. Deze episode, die alleen bij Lucas voorkomt, toont Jezus als een groot profeet, tot het einde toe bezorgd om het heil van anderen, en kondigt de verwoesting van Jeruzalem in het jaar 70 aan.
Markus 15.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :En zij dwongen een Simon van Cyrene, die daar voorbijging, komende van den akker, den vader van Alexander en Rufus, dat hij Zijn kruis droeg.En zij brachten Hem tot de plaats Golgotha, hetwelk is, overgezet zijnde, Hoofdschedelplaats.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER358
De nadere toelichtingen van Johannes
Johannes 19.31-37 vermeldt unieke details over de gebeurtenissen na de dood van Jezus: het verzoek van de Joodse autoriteiten om de lichamen vóór de sabbat van het Pasen weg te halen, het crurifragium dat bij de rovers werd toegepast maar niet bij Jezus, die al gestorven was, en de lans die zijn zijde doorboorde. Johannes, ooggetuige, getuigt van de werkelijkheid van de dood van Christus en van de vervulling van de Schriften over het paaslam.
Deuteronomium 21.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :Voorts, wanneer in iemand een zonde zal zijn, die het oordeel des doods waardig is, dat hij gedood zal worden, en gij hem aan het hout zult opgehangen hebben;Zo zal zijn dood lichaam aan het hout niet overnachten; maar gij zult het zekerlijk ten zelven dage begraven; want een opgehangene is Gode een vloek. Alzo zult gij uw land niet verontreinigen, dat u de HEERE, uw God, ten erve geeft.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER361
Jozef van Arimathea vraagt het lichaam van Jezus
Jozef van Arimathea, een vooraanstaand lid van het Sanhedrin en heimelijk leerling van Jezus, vraagt Pilatus moedig om uitlevering van het lichaam van de Gekruisigde. Samen met Nikodemus zorgt hij voor een waardige begrafenis in zijn eigen nieuwe graf, voordat de sabbat begint. Deze episode, die door alle vier de evangeliën wordt bevestigd, laat de overgang zien van terughoudendheid naar een openlijke geloofsdaad op het moment dat de naaste leerlingen zich schuilhouden.
Johannes 19.38 (De Heilige Schrift 1917) :En daarna Jozef van Arimathea (die een discipel van Jezus was, maar bedekt om de vreze der Joden), bad Pilatus, dat hij mocht het lichaam van Jezus wegnemen; en Pilatus liet het toe. Hij dan ging en nam het lichaam van Jezus weg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Apparitions post-résurrection
Après la crucifixion et la mise au tombeau de Jésus, les récits évangéliques rapportent une série de rencontres extraordinaires entre le Christ ressuscité et ses disciples. Ces apparitions constituent l'un des témoignages les plus décisifs de la foi chrétienne, attestés par plusieurs sources indépendantes au sein des Évangiles et des écrits du Nouveau Testament.
Ces épisodes couvrent un large éventail de situations : des femmes découvrant le tombeau vide au matin de Pâques, les apparitions à Marie-Madeleine, aux disciples d'Emmaüs, aux Onze réunis dans le cénacle, ou encore à Pierre et aux pêcheurs au bord du lac de Tibériade. Chaque récit apporte un éclairage particulier sur l'identité du Ressuscité et sur la mission confiée à ses apôtres.
Ces textes soulèvent des questions essentielles sur la fiabilité historique des Évangiles, la chronologie des événements pascals et les convergences ou divergences entre les témoignages synoptiques et johanniques. Ils invitent le lecteur à mesurer la portée théologique de la résurrection comme fondement de la foi chrétienne.
-
MIR040
Tweede wonderbare visvangst na de opstanding
Jean 21.1-14 relate la pêche miraculeuse après la résurrection, où Jésus ressuscité réapparaît sur le rivage de la mer de Tibériade et conseille ses disciples sur la pêche. Il est reconnu par Jean lorsque le filet déborde de poissons. Pierre, transporté de joie, nage jusqu'à lui, tandis que Jésus prépare un repas symbolique.
Lukas 5.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als de schare op Hem aandrong, om het Woord Gods te horen, dat Hij stond bij het meer Gennesareth.En Hij zag twee schepen aan den oever van het meer liggende, en de vissers waren daaruit gegaan, en spoelden de netten.En Hij ging in een van die schepen, hetwelk van Simon was, en bad hem, dat hij een weinig van het land afstak; en nederzittende, leerde Hij de scharen uit het schip.En als Hij afliet van spreken, zeide Hij tot Simon: Steek af naar de diepte, en werp uw netten uit om te vangen.En Simon antwoordde en zeide tot Hem: Meester, wij hebben den gehelen nacht over gearbeid, en niet gevangen; doch op Uw woord zal ik het net uitwerpen.En als zij dat gedaan hadden, besloten zij een grote menigte vissen, en hun net scheurde.En zij wenkten hun medegenoten, die in het andere schip waren, dat zij hen zouden komen helpen. En zij kwamen, en vulden beide de schepen, zodat zij bijna zonken.En Simon Petrus, dat ziende, viel neder aan de knieen van Jezus, zeggende: Heere! ga uit van mij; want ik ben een zondig mens.Want verbaasdheid had hem bevangen, en allen, die met hem waren, over de vangst der vissen, die zij gevangen hadden;En desgelijks ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeus, die medegenoten van Simon waren. En Jezus zeide tot Simon: Vrees niet; van nu aan zult gij mensen vangen.En als zij de schepen aan land gestuurd hadden, verlieten zij alles, en volgden Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
MIR042
Verschijningen na de opstanding
L'article présente les dix apparitions de Jésus après sa résurrection, telles que relatées dans le Nouveau Testament. De Marie-Madeleine au tombeau jusqu'aux apôtres avant l'Ascension, en passant par les disciples d'Emmaüs et plus de cinq cents frères, ces rencontres attestent de la réalité de la résurrection et fondent la foi chrétienne. Les auteurs évangéliques ont probablement opéré une sélection parmi toutes ces manifestations.
Mattheüs 28.9-10 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij heengingen, om Zijn discipelen te boodschappen, ziet, Jezus is haar ontmoet, zeggende: Weest gegroet! En zij, tot Hem komende, grepen Zijn voeten, en aanbaden Hem.Toen zeide Jezus tot haar: Vreest niet; gaat henen, boodschapt Mijn broederen, dat zij heengaan naar Galilea, en aldaar zullen zij Mij zien.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER368
De reactie van Petrus en Johannes
Perikoop 368 analyseert de reactie van Petrus en Johannes na het getuigenis van Maria Magdalena over het lege graf. De twee apostelen rennen naar het graf, ontdekken er de doeken en de opgerolde zweetdoek, maar begrijpen de werkelijkheid van de opstanding nog niet. Het artikel brengt de verhalen van Lucas 24.12 en Johannes 20.3-12 met elkaar in overeenstemming, onderscheidt twee opeenvolgende mededelingen aan de discipelen en benadrukt het aanvankelijke onbegrip tegenover de profetieën van Jezus over zijn opstanding.
Johannes 20.3-12 (De Heilige Schrift 1917) :Petrus dan ging uit, en de andere discipel, en zij kwamen tot het graf.En deze twee liepen tegelijk; en de andere discipel liep vooruit, sneller dan Petrus, en kwam eerst tot het graf.En als hij nederbukte, zag hij de doeken liggen; nochtans ging hij er niet in.Simon Petrus dan kwam en volgde hem, en ging in het graf, en zag de doeken liggen.En den zweetdoek, die op Zijn hoofd geweest was, zag hij niet bij de doeken liggen, maar in het bijzonder in een andere plaats samengerold.Toen ging dan ook de andere discipel er in, die eerst tot het graf gekomen was, en zag het, en geloofde.Want zij wisten nog de Schrift niet, dat Hij van de doden moest opstaan.De discipelen dan gingen wederom naar huis.En Maria stond buiten bij het graf, wenende. Als zij dan weende, bukte zij in het graf;En zag twee engelen in witte klederen zitten, een aan het hoofd, en een aan de voeten, waar het lichaam van Jezus gelegen had.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER370
Eerste verschijning van de Messias Jezus aan Maria Magdalena
De pericoop PER370 analyseert de eerste verschijning van de opgestane Christus aan Maria Magdalena, op zondagochtend 3 april van het jaar 33, bij het graf in Jeruzalem. Deze ontmoeting, die vooral door Johannes (Joh 20,11-18) wordt verteld en door Marcus (Mar 16,9) wordt bevestigd, onthult Maria’s aanvankelijke onwetendheid over de opstanding, haar vergissing waarbij ze Jezus voor een tuinman aanzag, en de bijzondere aard van de paasverschijningen. Het artikel hanteert een strenge synoptische methode door de evangeliën met elkaar te vergelijken.
Lukas 24.36-49 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij van deze dingen spraken, stond Jezus Zelf in het midden van hen, en zeide tot hen: Vrede zij ulieden!En zij verschrikt en zeer bevreesd geworden zijnde, meenden, dat zij een geest zagen.En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij ontroerd, en waarom klimmen zulke overleggingen in uw harten?Ziet Mijn handen en Mijn voeten; want Ik ben het Zelf; tast Mij aan, en ziet; want een geest heeft geen vlees en benen, gelijk gij ziet, dat Ik heb.En als Hij dit zeide, toonde Hij hun de handen en de voeten.En toen zij het van blijdschap nog niet geloofden, en zich verwonderden, zeide Hij tot hen: Hebt gij hier iets om te eten?En zij gaven Hem een stuk van een gebraden vis, en van honigraten.En Hij nam het, en at het voor hun ogen.En Hij zeide tot hen: Dit zijn de woorden, die Ik tot u sprak, als Ik nog met u was, namelijk dat het alles moest vervuld worden, wat van Mij geschreven is in de Wet van Mozes, en de Profeten, en Psalmen.Toen opende Hij hun verstand, opdat zij de Schriften verstonden.En zeide tot hen: Alzo is er geschreven, en alzo moest de Christus lijden, en van de doden opstaan ten derden dage.En in Zijn Naam gepredikt worden bekering en vergeving der zonden, onder alle volken, beginnende van Jeruzalem.En gij zijt getuigen van deze dingen.En ziet, Ik zende de belofte Mijns Vaders op u; maar blijft gij in de stad Jeruzalem, totdat gij zult aangedaan zijn met kracht uit de hoogte.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER372
De verschijning van de Messias Jezus aan Petrus
De verschijning van de opgestane Jezus aan Simon Petrus wordt bevestigd door Lucas 24.34 en 1 Korintiërs 15.3-5, maar geen enkele evangelist beschrijft de inhoud ervan. Deze innige ontmoeting, die op zondag 3 april van het jaar 33 n.Chr. wordt geplaatst, na de verschijningen aan de vrouwen en vóór die aan de Emmaüsgangers, lijkt een persoonlijke verzoening tussen Jezus en Petrus te zijn na diens verloochening. Petrus zou zo de eerste apostel zijn geweest die de opgestane Heer zag.
Mattheüs 28.9-10 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij heengingen, om Zijn discipelen te boodschappen, ziet, Jezus is haar ontmoet, zeggende: Weest gegroet! En zij, tot Hem komende, grepen Zijn voeten, en aanbaden Hem.Toen zeide Jezus tot haar: Vreest niet; gaat henen, boodschapt Mijn broederen, dat zij heengaan naar Galilea, en aldaar zullen zij Mij zien.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER373
De wachters waarschuwen de Joodse autoriteiten
Matteüs 28.11-15 vertelt dat de wachters van het graf, onvrijwillige getuigen van de opstanding, naar de Joodse autoriteiten gingen. Deze omkochten hen om de bewering te verspreiden dat de discipelen het lichaam hadden gestolen. Het artikel analyseert de apologetische waarde van deze getuigenis van buiten de christelijke kring en de tegenstrijdigheden van de officiële lezing, en benadrukt dat deze episode, die alleen bij Matteüs voorkomt, past in de paaschronologie van zondag 3 april van het jaar 33.
Johannes 21.1-14 (De Heilige Schrift 1917) :Na dezen openbaarde Jezus Zichzelven wederom den discipelen aan de zee van Tiberias. En Hij openbaarde Zich aldus:Er waren te zamen Simon Petrus, en Thomas, gezegd Didymus, en Nathanael, die van Kana in Galilea was, en de zonen van Zebedeus, en twee anderen van Zijn discipelen.Simon Petrus zeide tot hen: Ik ga vissen. Zij zeiden tot hem: Wij gaan ook met u. Zij gingen uit, en traden terstond in het schip; en in dien nacht vingen zij niets.En als het nu morgenstond geworden was, stond Jezus op den oever; doch de discipelen wisten niet, dat het Jezus was.Jezus dan zeide tot hen: Kinderkens, hebt gij niet enige toespijs? Zij antwoordden Hem: Neen.En Hij zeide tot hen: Werpt het net aan de rechterzijde van het schip, en gij zult vinden. Zij wierpen het dan, en konden hetzelve niet meer trekken vanwege de menigte der vissen.De discipel dan, welken Jezus liefhad, zeide tot Petrus: Het is de Heere! Simon Petrus dan, horende, dat het de Heere was, omgordde het opperkleed (want hij was naakt), en wierp zichzelven in de zee.En de andere discipelen kwamen met het scheepje (want zij waren niet verre van het land, maar omtrent tweehonderd ellen), slepende het net met de vissen.Als zij dan aan het land gegaan waren, zagen zij een kolenvuur liggen, en vis daarop liggen, en brood.Jezus zeide tot hen: Brengt van den vissen, die gij nu gevangen hebt.Simon Petrus ging op, en trok het net op het land, vol grote vissen, tot honderd drie en vijftig; en hoewel er zovele waren, zo scheurde het net niet.Jezus zeide tot hen: Komt herwaarts, houdt het middagmaal. En niemand van de discipelen durfde Hem vragen: Wie zijt Gij? wetende, dat het de Heere was.Jezus dan kwam, en nam het brood, en gaf het hun, en den vis desgelijks.Dit was nu de derde maal, dat Jezus Zijn discipelen geopenbaard is, nadat Hij van de doden opgewekt was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
-
ANN090
De verschijningen van de opgestane Messias Jezus
L'étude couvre les apparitions de Jésus ressuscité, en se basant sur les récits des Évangiles, notamment la rencontre avec Marie de Magdala. Elle vise…
Kruisiging
La crucifixion de Jésus constitue l'un des événements les plus décisifs de toute l'histoire biblique. Les articles rassemblés sous ce thème examinent les circonstances précises de la mort du Christ : l'arrestation, le procès, la condamnation, et le supplice de la croix, en s'appuyant sur les récits des quatre Évangiles confrontés les uns aux autres.
Une attention particulière est portée aux questions historiques et chronologiques qui entourent cet événement : l'heure exacte de la crucifixion, la datation de la dernière Pâque de Jésus, ou encore le rôle des grands prêtres et de Judas dans la trahison qui précède l'arrestation. Ces détails, loin d'être anecdotiques, éclairent la cohérence interne des Évangiles et leur fiabilité historique.
La crucifixion ne peut être pleinement comprise sans être mise en lien avec la Passion dans son ensemble, ni sans anticiper la Résurrection qui lui donne son sens ultime. Ce thème invite ainsi le lecteur à mesurer la portée théologique et humaine du sacrifice du Christ, au cœur de la foi chrétienne.
-
CTD034
De tekst van het titulus?
L'article traite des variations dans les Évangiles concernant le titulus de Jésus, expliquant qu'elles reflètent des versions linguistiques différentes et sont en réalité complémentaires, non contradictoires.
Johannes 19.20 (De Heilige Schrift 1917) :Dit opschrift dan lazen velen van de Joden; want de plaats, waar Jezus gekruist werd, was nabij de stad; en het was geschreven in het Hebreeuws, in het Grieks, en in het Latijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD047
De begrafenis van Jezus: specerijen en doek
L'article examine la prétendue contradiction entre les Évangiles de Jean et Marc sur l'ensevelissement de Jésus. Jean rapporte une préparation funéraire initiale par Nicodème avant le sabbat, tandis que Marc décrit une intention post-sabbat des femmes de compléter cette préparation. L'article conclut que les récits sont complémentaires, illustrant un hommage commun rendu à Jésus.
Johannes 19.39-40 (De Heilige Schrift 1917) :En Nicodemus kwam ook (die des nachts tot Jezus eerst gekomen was), brengende een mengsel van mirre en aloe; omtrent honderd ponden gewichts.Zij namen dan het lichaam van Jezus, en bonden dat in linnen doeken met de specerijen, gelijk de Joden de gewoonte hebben van begraven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER352
De kruisiging
Perikoop PER352 analyseert de kruisiging van Jezus op de berg Golgota aan de hand van de vier evangeliën. Ze plaatst de gebeurtenis rond 9 uur op een vrijdagochtend en onderzoekt de vervulling van de profetieën (Jesaja 53,12; Psalm 22,19), de technische details van de kruisiging, het koninklijke opschrift en de spot van de getuigen. Een nauwkeurige synoptische lezing die geschiedenis, chronologie en theologie met elkaar verbindt.
Markus 15.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :En zij dwongen een Simon van Cyrene, die daar voorbijging, komende van den akker, den vader van Alexander en Rufus, dat hij Zijn kruis droeg.En zij brachten Hem tot de plaats Golgotha, hetwelk is, overgezet zijnde, Hoofdschedelplaats.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER353
De verdeling van de kleren en de spot
De perikoop PER353 analyseert de verdeling van de kleren van Jezus en de spot tijdens zijn kruisiging op Golgota. De vier evangeliën komen overeen over deze episode: de soldaten dobbelen om het naadloze onderkleed en vervullen daarmee Psalm 22.19. Lucas vermeldt het gebed van Jezus om vergeving voor zijn beulen, Marcus zijn kreet van verlatenheid en Matteüs de spot van de voorbijgangers en de religieuze leiders. Dit synoptische artikel brengt de theologische rijkdom van elk evangelieverhaal naar voren.
Johannes 18.17-30 (De Heilige Schrift 1917) :De dienstmaagd dan, die de deurwaarster was, zeide tot Petrus: Zijt ook gij niet uit de discipelen van dezen Mens? Hij zeide: Ik ben niet.En de dienstknechten en de dienaars stonden, hebbende een kolenvuur gemaakt, omdat het koud was, en warmden zich. Petrus stond bij hen, en warmde zich.De hogepriester dan vraagde Jezus van Zijn discipelen, en van Zijn leer.Jezus antwoordde hem: Ik heb vrijuit gesproken tot de wereld; Ik heb allen tijd geleerd in de synagoge en in den tempel, waar de Joden van alle plaatsen samenkomen; en in het verborgen heb Ik niets gesproken.Wat ondervraagt gij Mij? Ondervraag degenen, die het gehoord hebben, wat Ik tot hen gesproken heb; zie, dezen weten, wat Ik gezegd heb.En als Hij dit zeide, gaf een van de dienaren, die daarbij stond, Jezus een kinnebakslag, zeggende: Antwoordt Gij alzo den hogepriester?Jezus antwoordde hem: Indien Ik kwalijk gesproken heb, betuig van het kwade; en indien wel, waarom slaat gij Mij?(Annas dan had Hem gebonden gezonden tot Kajafas, den hogepriester.)En Simon Petrus stond en warmde zich. Zij zeiden dan tot hem: Zijt gij ook niet uit Zijn discipelen? Hij loochende het, en zeide: Ik ben niet.Een van de dienstknechten des hogepriesters, die maagschap was van dengene, dien Petrus het oor afgehouwen had, zeide: Heb ik u niet gezien in den hof met Hem?Petrus dan loochende het wederom. En terstond kraaide de haan.Zij dan leidden Jezus van Kajafas in het rechthuis. En het was 's morgens vroeg; en zij gingen niet in het rechthuis, opdat zij niet verontreinigd zouden worden, maar opdat zij het pascha eten mochten.Pilatus dan ging tot hen uit, en zeide: Wat beschuldiging brengt gij tegen dezen Mens?Zij antwoordden en zeiden tot hem: Indien Deze geen kwaaddoener ware, zo zouden wij Hem u niet overgeleverd hebben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER354
Het gesprek met de twee misdadigers naast hem
Perikoop 354 analyseert het unieke gesprek dat Lucas weergeeft tussen Jezus en de twee misdadigers die naast hem gekruisigd werden (Lc 23,39-43). De een bespot Jezus; de ander erkent zijn schuld, bevestigt de onschuld van Jezus en vraagt om in zijn koninkrijk te worden opgenomen. Jezus belooft hem het paradijs „vandaag”. Deze passage onthult een centrale theologische paradox: Jezus redt vanaf het kruis en toont een geestelijk gezag juist daar waar alles hem lijkt tegen te spreken.
Mattheüs 27.38 (De Heilige Schrift 1917) :Toen werden met Hem twee moordenaars gekruisigd, een ter rechter-, en een ter linker zijde.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER356
De nacht op de middag
Perikoop 356 analyseert het optreden van duisternis tijdens de kruisiging van Jezus, van twaalf tot drie uur 's middags, zoals de drie synoptische evangeliën dat vermelden. Deze kosmische gebeurtenis wordt bestudeerd in haar chronologische en theologische dimensies: teken van goddelijk oordeel, profetische vervulling (Amos 8.9, Jesaja 53) en kuise sluier over de schande van het kruis. Zij gaat vooraf aan de laatste woorden van Jezus en zijn dood.
1 Petrus 2.24 (De Heilige Schrift 1917) :Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout; opdat wij, der zonden afgestorven zijnde, der gerechtigheid leven zouden; door Wiens striemen gij genezen zijt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER359
De buitengewone tekenen bij de dood van Jezus
Bij de dood van Jezus op Golgota doen zich verscheidene buitengewone tekenen voor: het voorhangsel van de tempel scheurt van boven tot onder, als symbool van de directe toegang tot God; een aardbeving schudt de streek; rotsen splijten en graven gaan open. Deze verschijnselen, die vooral door Matteüs worden verhaald, betekenen het einde van het oude verbond, de komst van een nieuw verbond en de overwinning van Christus op de dood, bevestigd door de belijdenis van de Romeinse centurio.
Lukas 23.45 (De Heilige Schrift 1917) :En de zon werd verduisterd, en het voorhangsel des tempels scheurde midden door.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER360
De leerlingen die bij de kruisiging aanwezig waren
PER360 onderzoekt de leerlingen die bij de kruisiging van Jezus op Golgota aanwezig waren, door de vier evangeliën naast elkaar te leggen. Het waren voornamelijk vrouwen — Maria, de moeder van Jezus, Maria Magdalena, Salome, Maria van Klopas — en de apostel Johannes, de enige genoemde man. Hun moed vormt een contrast met de vlucht van de mannelijke leerlingen. Jezus vertrouwt zijn moeder toe aan Johannes, een gebaar van diepe menselijkheid. Een bovennatuurlijke duisternis bedekt het toneel van twaalf uur 's middags tot 15 uur, op vrijdag 1 april van het jaar 33.
Lukas 2.35 (De Heilige Schrift 1917) :(En ook een zwaard zal door uw eigen ziel gaan) opdat de gedachten uit vele harten geopenbaard worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER362
Jozef van Arimathea en Nikodemus leggen het lichaam van Jezus in het graf
Jozef van Arimathea en Nikodemus, twee leden van de Sanhedrin die Jezus gunstig gezind zijn, begraven zijn lichaam op vrijdag 1 april van het jaar 33, vóór de sabbat. Nikodemus brengt een grote hoeveelheid specerijen mee, Jozef stelt zijn nieuwe graf beschikbaar. Hun moedige en openlijke daad, volbracht volgens de Joodse gebruiken, geeft de begrafenis van de Messias een koninklijk en eervol karakter en markeert hun uittreden uit de terughoudendheid na de kruisiging.
Johannes 7.50-52 (De Heilige Schrift 1917) :Nicodemus zeide tot hen, welke des nachts tot Hem gekomen was, zijnde een uit hen:Oordeelt ook onze wet den mens, tenzij dat zij eerst van hem gehoord heeft, en verstaat, wat hij doet?Zij antwoordden en zeiden tot hem: Zijt gij ook uit Galilea? Onderzoek en zie, dat uit Galilea geen profeet opgestaan is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
-
ANN026
Het tijdstip van de kruisiging
L'article explore les divergences horaires des Évangiles concernant la crucifixion de Jésus. Les Évangiles synoptiques et Jean donnent des heures différentes, suscitant des débats…
-
ANN091
De vrouwen aan de voet van het kruis
L'article analyse la présence et le rôle des femmes lors de la crucifixion de Jésus. Ces femmes, notamment Marie de Magdala, font preuve d'une…
Dernière Pâque de Jésus
La dernière Pâque de Jésus désigne les événements qui se déroulent lors du dernier repas pascal que Jésus célèbre avec ses disciples à Jérusalem, peu avant sa mort. Ce moment charnière, raconté dans les quatre Évangiles, marque la confluence de la tradition juive de la Pâque et l'accomplissement des prophéties messianiques. C'est au cours de ce repas que Jésus institue ce qui deviendra la Cène, geste fondateur pour la foi chrétienne.
Cette période couvre également les heures qui suivent immédiatement : la prière à Gethsémani, la trahison de Judas, l'arrestation de Jésus et le début de son procès. Ces récits soulèvent des questions historiques et chronologiques importantes, notamment sur la datation exacte de la crucifixion et les différences entre le calendrier johannique et celui des évangiles synoptiques.
Étudier la dernière Pâque de Jésus, c'est plonger au cœur de la Passion du Christ et comprendre comment cet événement s'inscrit dans le cadre plus large de l'histoire du salut, entre accomplissement de la Loi mosaïque et inauguration d'une nouvelle alliance.
-
PER309
Voorbereiding van het Pascha
Dit artikel richt zich op de voorbereiding van Pesach door Jezus en zijn leerlingen. Het onderzoekt de bijbelse verslagen van dit moment, de samensmelting van de feesten van Pesach en de Ongezuurde Broden, en de praktische aanpassingen van de traditionele gebruiken in het licht van de toestroom van gelovigen naar Jeruzalem.
Mattheüs 26.17-19 (De Heilige Schrift 1917) :En op den eersten dag der ongehevelde broden kwamen de discipelen tot Jezus, zeggende tot Hem: Waar wilt Gij, dat wij U bereiden het pascha te eten?En Hij zeide: Gaat heen in de stad, tot zulk een, en zegt hem: De Meester zegt: Mijn tijd is nabij, Ik zal bij u het pascha houden met Mijn discipelen.En de discipelen deden, gelijk Jezus hun bevolen had, en bereidden het pascha.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER326
De Messias Jezus en zijn leerlingen zingen de psalmen
Het artikel behandelt het zingen van de psalmen door Jezus en zijn leerlingen na het Pesach. Dit moment, geworteld in de Joodse traditie, krijgt voor Jezus een bijzondere geestelijke betekenis, als voorspel op zijn kruisiging.
Johannes 13.30 (De Heilige Schrift 1917) :Hij dan, de bete genomen hebbende, ging terstond uit. En het was nacht.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
-
ANN027
De laatste Pesachmaaltijd
L'article analyse la chronologie de la dernière Pâque selon les Évangiles, soulignant que Jésus a été crucifié le vendredi 1er avril 33, en concordance…
Opstanding
La résurrection est l'événement central autour duquel s'articule toute la foi chrétienne. Ce thème rassemble des articles portant sur la résurrection de Jésus après sa crucifixion, les apparitions du Christ ressuscité à ses disciples, ainsi que les différents récits que les quatre Évangiles en livrent — avec leurs complémentarités et leurs apparentes divergences.
Les textes abordent aussi bien la dimension historique — les témoignages, le tombeau vide, les apparitions progressives — que la dimension théologique, notamment la signification du salut, la victoire sur la mort et l'espérance d'une résurrection future pour les croyants. Des passages comme ceux des sept paroles de Jésus en croix ou de la dernière Pâque éclairent ce moment culminant.
Ce parcours intègre également des articles sur les résurrections réalisées par Jésus durant son ministère, et sur les défis apologétiques posés par la résurrection : comment les premiers chrétiens ont-ils témoigné de cet événement face au scepticisme ? Un thème incontournable pour quiconque souhaite comprendre le cœur du message évangélique.
-
MIR041
Opstanding van de Messias Jezus
Analyse comparative des quatre récits évangéliques de la résurrection de Jésus (Mt 28.1-10 ; Mc 16.1-8 ; Lc 24.1-12 ; Jn 20.1-18). L'article identifie les points communs — tombeau vide, présence des femmes, annonce angélique — et les divergences — nombre de femmes et d'anges, réactions, chronologie. Les différences sont expliquées par les perspectives théologiques, styles littéraires et publics distincts de chaque évangéliste, soulignant la centralité de la résurrection dans la foi chrétienne.
Lukas 24.1-12 (De Heilige Schrift 1917) :En op den eersten dag der week, zeer vroeg in den morgenstond, gingen zij naar het graf, dragende de specerijen, die zij bereid hadden, en sommigen met haar.En zij vonden den steen afgewenteld van het graf.En ingegaan zijnde, vonden zij het lichaam van den Heere Jezus niet.En het geschiedde, als zij daarover twijfelmoedig waren, zie, twee mannen stonden bij haar in blinkende klederen.En als zij zeer bevreesd werden, en het aangezicht naar de aarde neigden, zeiden zij tot haar: Wat zoekt gij den Levende bij de doden?Hij is hier niet, maar Hij is opgestaan. Gedenkt, hoe Hij tot u gesproken heeft, als Hij nog in Galilea was,Zeggende: De Zoon des mensen moet overgeleverd worden in de handen der zondige mensen, en gekruisigd worden, en ten derden dage wederopstaan.En zij werden indachtig Zijner woorden.En wedergekeerd zijnde van het graf, boodschapten zij al deze dingen aan de elven, en aan al de anderen.En deze waren Maria Magdalena, en Johanna, en Maria, de moeder van Jakobus, en de andere met haar, die dit tot de apostelen zeiden.En haar woorden schenen voor hen als ijdel geklap, en zij geloofden haar niet.Doch Petrus opstaande, liep tot het graf, en nederbukkende, zag hij de linnen doeken, liggende alleen, en ging weg, zich verwonderende bij zichzelven van hetgeen geschied was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA007
De opstanding
Het artikel onderzoekt de opstanding van Jezus, een sleutelgebeurtenis van het christendom. Het bezoek van de vrouwen aan het graf en het aanvankelijke ongeloof van de apostelen bij deze buitengewone gebeurtenis worden benadrukt. De auteur legt uit dat God op verschillende manieren tot de mensen blijft spreken, maar dat de mensheid er vaak voor kiest deze geestelijke boodschappen te negeren.
1 Corinthiërs 1.18 (De Heilige Schrift 1917) :Want het woord des kruises is wel dengenen, die verloren gaan, dwaasheid; maar ons, die behouden worden, is het een kracht Gods;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER365
De steen weggerold, de aardbeving
Op paasmorgen gaan trouwe vrouwen naar het graf van Jezus om de begrafenisverzorging te voltooien. Ze ontdekken de weggerolde steen en het lege graf. Het artikel analyseert hun trouw, die contrasteert met de vlucht van de apostelen, hun verbondenheid met Jezus en het algemene onbegrip ten opzichte van de aankondigingen van de opstanding. Een synoptische benadering vergelijkt Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes over deze fundamentele gebeurtenis.
Lukas 23.49 (De Heilige Schrift 1917) :En al Zijn bekenden stonden van verre, ook de vrouwen, die Hem te zamen gevolgd waren van Galilea, en zagen dit aan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER366
De boodschap van de engelen
De pericoop PER366 analyseert de boodschap van de engelen aan de vrouwen bij het graf, op de zondagochtend van de opstanding. Door Matteüs, Marcus en Lucas te vergelijken, onderzoekt zij de verschillen in het aantal engelen, het gebruikte woordgebruik en de plaats van de vrouwen als eerste getuigen. Deze verschillen weerspiegelen de redactionele vrijheid van de evangelisten en vormen aanwijzingen voor de historische authenticiteit van het verhaal van de opstanding.
Mattheüs 28.5-7 (De Heilige Schrift 1917) :Maar de engel, antwoordende, zeide tot de vrouwen: Vreest gijlieden niet; want ik weet, dat gij zoekt Jezus, Die gekruisigd was.Hij is hier niet; want Hij is opgestaan, gelijk Hij gezegd heeft. Komt herwaarts, ziet de plaats, waar de Heere gelegen heeft.En gaat haastelijk heen, en zegt Zijn discipelen, dat Hij opgestaan is van de doden; en ziet, Hij gaat u voor naar Galilea, daar zult gij Hem zien. Ziet, ik heb het ulieden gezegd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
-
ANN073
De opstanding van de Messias Jezus
Cet article examine la résurrection de Jésus et son impact théologique, discutant des prédictions et réactions des témoins, ainsi que des mesures prises par…
Het verraad van Judas
La trahison de Judas Iscariote constitue l'un des épisodes les plus dramatiques et les plus commentés de toute la littérature évangélique. Disciple choisi par Jésus lui-même parmi les Douze, Judas livre son maître aux autorités religieuses pour trente pièces d'argent, déclenchant la séquence d'événements qui mènera à la Passion et à la crucifixion.
Cet épisode s'inscrit dans le cadre de la dernière Pâque de Jésus à Jérusalem, au cœur des tensions croissantes entre Jésus et les grands prêtres. Les Évangiles synoptiques et l'Évangile de Jean en livrent des éclairages complémentaires, permettant une lecture harmonisée riche en détails historiques et théologiques.
Au-delà du récit factuel, la trahison de Judas soulève des questions profondes sur la liberté humaine, la prédestination et l'accomplissement des prophéties bibliques. Elle illustre aussi la tension entre déception messianique et vocation divine, Judas incarnant peut-être l'attente d'un Messie politique que Jésus n'est pas venu être.
Étudier cet épisode, c'est entrer au cœur de la fiabilité des récits évangéliques, de la chronologie de la semaine de la Passion et des dynamiques humaines qui traversent l'entourage immédiat de Jésus.
-
PER278
Het verraad van Judas Iskariot
Het artikel onderzoekt het verraad van Judas Iskariot aan Jezus, een daad die voortkwam uit een gevoel van onverenigbaarheid en frustratie. Judas, die weet dat de autoriteiten Jezus willen arresteren, werkt met hen samen om Jezus aan te geven voor 30 zilverstukken. Het artikel analyseert de evangelieverhalen van Matteüs, Marcus en Lucas, die de daden van Judas beschrijven en de gevolgen ervan voor de gebeurtenissen die tot de arrestatie van Jezus leidden.
Mattheüs 26.14-16 (De Heilige Schrift 1917) :Toen ging een van de twaalven, genaamd Judas Iskariot, tot de overpriesters,En zeide: Wat wilt gij mij geven, en ik zal Hem u overleveren? En zij hebben hem toegelegd dertig zilveren penningen.En van toen af zocht hij gelegenheid, opdat hij Hem overleveren mocht.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER311
Judas Iskariot, de verrader, wordt aangewezen
Dit artikel onderzoekt het verraad van Judas Iskariot tijdens de laatste paasmaaltijd met Jezus. Door de verhalen van de evangeliën te analyseren, belicht het de reacties van de leerlingen en de theologische implicaties van deze cruciale gebeurtenis in Jeruzalem.
Mattheüs 26.21-25 (De Heilige Schrift 1917) :En toen zij aten, zeide Hij: Voorwaar, Ik zeg u, dat een van u, Mij zal verraden.En zij, zeer bedroefd geworden zijnde, begon een iegelijk van hen tot Hem te zeggen: Ben ik het, Heere?En Hij, antwoordende, zeide: Die de hand met Mij in den schotel indoopt, die zal Mij verraden.De Zoon des mensen gaat wel heen, gelijk van Hem geschreven is; maar wee dien mens, door welken de Zoon des mensen verraden wordt; het ware hem goed, zo die mens niet geboren was geweest.En Judas, die Hem verried, antwoordde en zeide: Ben ik het, Rabbi? Hij zeide tot hem: Gij hebt het gezegd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER315
Het vertrek van Judas Iskariot
Het artikel onderzoekt het dramatische vertrek van Judas Iskariot tijdens de laatste Pesachmaaltijd, die hoofdzakelijk in het evangelie volgens Johannes wordt beschreven. Dit door symboliek getekende moment markeert het voortschrijden van het verlossingsdrama dat tot de gevangenneming van Jezus leidt, en toont de complexiteit van het gebaar van Jezus, die Judas brood aanbiedt: tegelijk een daad van genade en van oordeel.
Johannes 13.26 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus antwoordde: Deze is het, dien Ik de bete, als Ik ze ingedoopt heb, geven zal. En als Hij de bete ingedoopt had, gaf Hij ze Judas, Simons zoon, Iskariot.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER330
De groep onder leiding van Judas Iskariot komt aan
Het artikel behandelt de arrestatie van Jezus door Judas Iskariot in de hof van Getsemane, zoals beschreven in de Evangeliën. Het analyseert de context en de betekenis van deze sleutelgebeurtenis in het lijden van Jezus en onderzoekt de verslagen van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes.
Markus 14.43-52 (De Heilige Schrift 1917) :En terstond, als Hij nog sprak, kwam Judas aan, die een was van de twaalven, en met hem een grote schare, met zwaarden en stokken, gezonden van de overpriesters, en de Schriftgeleerden, en de ouderlingen.En die Hem verried, had hun een gemeen teken gegeven, zeggende: Dien ik kussen zal, Die is het, grijpt Hem, en leidt Hem zekerlijk henen.En als hij gekomen was, ging hij terstond tot Hem, en zeide: Rabbi, en kuste Hem.En zij sloegen hun handen aan Hem, en grepen Hem.En een dergenen, die daarbij stonden, het zwaard trekkende, sloeg den dienstknecht des hogepriesters, en hieuw hem zijn oor af.En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Zijt gij uitgegaan, met zwaarden en stokken, als tegen een moordenaar, om Mij te vangen?Dagelijks was Ik bij ulieden in den tempel, lerende, en gij hebt Mij niet gegrepen; maar dit geschiedt, opdat de Schriften vervuld zouden worden.En zij, Hem verlatende, zijn allen gevloden.En een zeker jongeling volgde Hem, hebbende een lijnwaad omgedaan over het naakte lijf, en de jongelingen grepen hem.En hij, het lijnwaad verlatende, is naakt van hen gevloden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER342
Het tragische einde van Judas Iskariot
Alleen Matteüs vertelt over het tragische einde van Judas Iskariot. Na de veroordeling van Jezus werpt Judas, overmand door wroeging, de dertig zilverstukken in het heiligdom van de tempel en maakt een einde aan zijn leven. De priesters kopen met dit geld het pottenbakkersveld, dat Hakeldama wordt genoemd. Deze episode laat zien hoe onomkeerbaar verraad is en hoe wanhopig een mens is die geen vergeving kan aanvaarden.
Markus 15.1 (De Heilige Schrift 1917) :En terstond, des morgens vroeg, hielden de overpriesters te zamen raad, met de ouderlingen en Schriftgeleerden, en den gehelen raad, en Jezus gebonden hebbende, brachten zij Hem heen, en gaven Hem aan Pilatus over.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Chronologie des événements
La chronologie biblique cherche à situer dans le temps les grands événements du Nouveau Testament : naissance de Jésus, début de son ministère, crucifixion, résurrection, et essor de l'Église primitive. Ce thème regroupe des articles qui confrontent les données des Évangiles aux sources historiques extérieures — romaines, juives, astronomiques — pour établir des repères fiables.
L'exercice est délicat, car les auteurs bibliques n'écrivent pas dans une optique d'annales historiques, et des questions comme l'heure de la crucifixion, la date de la naissance de Jésus ou la durée de son ministère font l'objet de débats sérieux entre spécialistes. Les articles explorent aussi les calendriers juifs et romains, et leur impact sur la lecture des textes.
Ce parcours intéresse aussi bien le lecteur curieux de comprendre dans quel monde vivait Jésus que le chercheur attentif aux harmonies et aux tensions entre les différents récits évangéliques. La chronologie n'est pas une fin en soi, mais elle éclaire profondément le sens des textes.
-
CHR009
Het debat over de datum van de dood van Jezus
Het artikel analyseert de voorgestelde data van de dood van Jezus, 7 april 30 en 1 april 33 n.Chr., op basis van de evangeliën, de geschiedenis en astronomische berekeningen.
Markus 15.42 (De Heilige Schrift 1917) :En als het nu avond was geworden, dewijl het de voorbereiding was, welke is de voorsabbat;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Les dernières heures de Jésus
Ce parcours rassemble les articles consacrés aux événements qui se déroulent entre l'arrestation de Jésus au jardin de Gethsémani et sa mise au tombeau. Il couvre une séquence dense et chargée de sens : la trahison de Judas, les comparutions devant le Sanhédrin, Pilate et Hérode, le reniement de Pierre, la montée au Calvaire, la crucifixion et les paroles prononcées depuis la croix, puis l'ensevelissement.
Ces heures constituent le cœur de la foi chrétienne. Les articles explorent les récits des quatre évangiles, leurs points de convergence et leurs différences apparentes, notamment sur des questions comme l'heure de la crucifixion, les paroles de Jésus en croix ou l'identité des témoins présents. La synopse évangélique révèle ici toute sa richesse.
Le lecteur trouvera également des éclairages sur le contexte historique et juridique : les procédures judiciaires romaines et juives, les coutumes funéraires, le rôle des grands prêtres. Ces éléments permettent de mieux saisir la portée de chaque geste et de chaque parole rapportés par les évangélistes.
-
PER327
Vertrek naar de Olijfberg
Het artikel behandelt het vertrek van Jezus en zijn leerlingen naar de Olijfberg na het laatste avondmaal, waar zij, na het zingen van de psalmen, naar een plaats vol profetische betekenis gaan, vlak bij de plek van de toekomstige kruisiging.
Mattheüs 26.30 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij den lofzang gezongen hadden, gingen zij uit naar den Olijfberg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER329
De strijd in het gebed
Het artikel analyseert het gebed van Jezus in Getsemane, dat zijn menselijk lijden en zijn onderwerping aan de goddelijke wil illustreert. Het benadrukt de historische en bijbelse context van de gebeurtenis en biedt een theologische bezinning op de verlossende zending van Jezus en op de oproep om te waken en te bidden in de beproeving.
Hebreeën 5.7-8 (De Heilige Schrift 1917) :Die in de dagen Zijns vleses, gebeden en smekingen tot Dengene, Die Hem uit den dood kon verlossen, met sterke roeping en tranen geofferd hebbende, en verhoord zijnde uit de vreze.Hoewel Hij de Zoon was, nochtans gehoorzaamheid geleerd heeft, uit hetgeen Hij heeft geleden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER355
Het gesprek van Jezus met Johannes en de vrouwen
Aan de voet van het kruis vertrouwt Jezus zijn moeder Maria toe aan Johannes, de geliefde discipel (Johannes 19.25-27). Als enige evangelie dat dit tafereel vermeldt, benadrukt Johannes de moedige aanwezigheid van de vrouwen en van Johannes op Golgota. Dit gesprek heeft een tweeledige strekking: menselijk, doordat Jezus zijn verantwoordelijkheid als zoon opneemt, en geestelijk, doordat hij een nieuw gezin instelt dat gegrondvest is op het geloof en niet op het bloed. Johannes gehoorzaamt onmiddellijk en getuigt zo van zijn trouw.
Johannes 19.25-27 (De Heilige Schrift 1917) :En bij het kruis van Jezus stonden Zijn moeder en Zijner moeders zuster, Maria, de vrouw van Klopas, en Maria Magdalena.Jezus nu, ziende Zijn moeder, en den discipel, dien Hij liefhad, daarbij staande, zeide tot Zijn moeder: Vrouw, zie, uw zoon.Daarna zeide Hij tot den discipel: Zie, uw moeder. En van die ure aan nam haar de discipel in zijn huis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER363
Het bezoek van de vertegenwoordigers van het Sanhedrin aan Pilatus
Deze perikoop, die alleen bij Matteüs voorkomt, vertelt over het bezoek van de vertegenwoordigers van het Sanhedrin aan Pilatus op zaterdagochtend om een wacht bij het graf van Jezus te verkrijgen. Uit angst voor het gerucht van een opstanding laten zij het graf verzegelen. Pilatus, pragmatisch, voldoet aan hun verzoek. Deze episode onthult de spanningen tussen de Joodse religieuze macht en het Romeinse gezag, en bereidt rechtstreeks het verhaal van de opstanding voor.
Johannes 2.19-21 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus antwoordde en zeide tot hen: Breekt dezen tempel, en in drie dagen zal Ik denzelven oprichten.De Joden zeiden dan: Zes en veertig jaren is over dezen tempel gebouwd, en Gij, zult Gij dien in drie dagen oprichten?Maar Hij zeide dit van den tempel Zijns lichaams.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org