Studies 1 tot 7
- 1De terugkeer voor Pontius PilatusDe laatste dag tot de kruisigingLucas 23.6-12
- 2De vrijlating van een gevangeneDe laatste dag tot de kruisigingMatteüs 27.15-19
- 3De verbetenheid van het Sanhedrin, officiële veroordelingDe laatste dag tot de kruisigingMatteüs 27.20-25
- 4De verschillende mishandelingen en de geselingDe laatste dag tot de kruisigingMatteüs 27.26-31
- 5De pogingen van Pilatus om Jezus te reddenDe laatste dag tot de kruisigingJohannes 19.4
- 6Het titulus van PilatusDe laatste dag tot de kruisigingLucas 23.37-38
- 7Het bezoek van de vertegenwoordigers van de Sanhedrin aan PilatusDe laatste dag tot de kruisigingMatteüs 27.62-66
-
PER344
De terugkeer voor Pontius Pilatus
De perikoop PER344 analyseert de terugkeer van Jezus voor Pontius Pilatus na zijn verschijning voor Herodes Antipas, een episode die alleen door Lucas wordt verteld. Pilatus, die geen enkele schuld vindt die volgens het Romeinse recht met de dood bestraft kan worden, probeert weerstand te bieden aan de druk van de Joodse religieuze leiders. Het artikel biedt een nauwkeurige chronologische reconstructie van de vrijdagochtend van het lijden en werpt de taalkundige vraag op naar de gesprekken tussen Jezus en Pilatus, die vermoedelijk in het Grieks werden gevoerd.
Mattheüs 27.2-14 (De Heilige Schrift 1917) :En Hem gebonden hebbende, leidden zij Hem weg, en gaven Hem over aan Pontius Pilatus, den stadhouder.Toen heeft Judas, dien Hem verraden had, ziende, dat Hij veroordeeld was, berouw gehad, en heeft de dertig zilveren penningen den overpriesters en den ouderlingen wedergebracht,Zeggende: Ik heb gezondigd, verradende het onschuldig bloed! Maar zij zeiden: Wat gaat ons dat aan? Gij moogt toezien.En als hij de zilveren penningen in den tempel geworpen had, vertrok hij, en heengaande verworgde zichzelven.En de overpriesters, de zilveren penningen nemende, zeiden: Het is niet geoorloofd, dezelve in de offerkist te leggen, dewijl het een prijs des bloeds is.En te zamen raad gehouden hebbende, kochten zij daarmede den akker des pottenbakkers, tot een begrafenis voor de vreemdelingen.Daarom is die akker genaamd de akker des bloeds, tot op den huidigen dag.Toen is vervuld geworden, hetgeen gesproken is door den profeet Jeremia, zeggende: En zij hebben de dertig zilveren penningen genomen, de waarde des Gewaardeerden van de kinderen Israels, Denwelken zij gewaardeerd hebben;En hebben dezelve gegeven voor den akker des pottenbakkers; volgens hetgeen mij de Heere bevolen heeft.En Jezus stond voor den stadhouder; en de stadhouder vraagde Hem, zeggende: Zijt Gij de Koning der Joden? En Jezus zeide tot hem: Gij zegt het.En als Hij van de overpriesters en de ouderlingen beschuldigd werd, antwoordde Hij niets.Toen zeide Pilatus tot Hem: Hoort Gij niet, hoevele zaken zij tegen U getuigen?Maar Hij antwoordde hem niet op een enig woord, alzo dat de stadhouder zich zeer verwonderde.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER345
De vrijlating van een gevangene
Tijdens het proces van Jezus voor Pontius Pilatus probeert de Romeinse landvoogd gebruik te maken van de paasgewoonte om een gevangene vrij te laten, om Jezus niet te hoeven veroordelen. Hij legt de menigte de keuze voor tussen Jezus en Barabbas, een beruchte misdadiger, in de overtuiging dat het volk de juiste keuze zal maken. Het optreden van zijn vrouw versterkt zijn aarzeling. Dit tafereel, dat door alle vier de evangeliën wordt getuigd, toont de manipulatie door de religieuze autoriteiten en wijst theologisch vooruit op de verlossende plaatsvervanging.
Mattheüs 27.15-19 (De Heilige Schrift 1917) :En op het feest was de stadhouder gewoon den volke een gevangene los te laten, welken zij wilden.En zij hadden toen een welbekenden gevangene, genaamd Bar-abbas.Als zij dan vergaderd waren, zeide Pilatus tot hen: Welken wilt gij, dat ik u zal loslaten, Bar-abbas, of Jezus, Die genaamd wordt Christus?Want hij wist, dat zij Hem door nijdigheid overgeleverd hadden.En als hij op den rechterstoel zat, zo heeft zijn huisvrouw tot hem gezonden, zeggende: Heb toch niet te doen met dien Rechtvaardige; want ik heb heden veel geleden in den droom om Zijnentwil.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER346
De verbetenheid van het Sanhedrin, officiële veroordeling
PER346 analyseert de officiële veroordeling van Jezus door Pontius Pilatus onder de verbeten druk van het Sanhedrin. In Jeruzalem eist de menigte, gemanipuleerd door de religieuze leiders, op vrijdagochtend de kruisiging. Pilatus, politiek in het nauw gedreven, zwicht ondanks het ontbreken van een geldige reden. De studie behandelt de onregelmatigheden van het proces en de chronologische vraag van het ‘zesde uur’ in Johannes 19.14, vanuit een synoptische benadering van de vier evangeliën.
Markus 15.25 (De Heilige Schrift 1917) :En het was de derde ure, en zij kruisigden Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER347
De verschillende mishandelingen en de geseling
PER347 analyseert de geseling en de mishandelingen die Jezus werden aangedaan in het praetorium van Pontius Pilatus, op de vrijdagochtend van het lijden. Deze genormaliseerde Romeinse praktijk ging aan de kruisiging vooraf en gaat gepaard met de spot van de soldaten (doornenkroon, purperen mantel). Het artikel vergelijkt de verslagen van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes in een synoptische benadering en benadrukt het Romeinse institutionele geweld en de waardigheid die Jezus ondanks de smaad behield.
Johannes 19.1-16 (De Heilige Schrift 1917) :Toen nam Pilatus dan Jezus, en geselde Hem.En de krijgsknechten, een kroon van doornen gevlochten hebbende, zetten die op Zijn hoofd, en wierpen Hem een purperen kleed om;En zeiden: Wees gegroet, Gij Koning der Joden! En zij gaven Hem kinnebakslagen.Pilatus dan kwam wederom uit, en zeide tot hen: Ziet, ik breng Hem tot ulieden uit, opdat gij wetet, dat ik in Hem geen schuld vinde.Jezus dan kwam uit, dragende de doornenkroon, en het purperen kleed. En Pilatus zeide tot hen: Ziet, de Mens!Als Hem dan de overpriesters en de dienaars zagen, riepen zij, zeggende: Kruis Hem, kruis Hem; Pilatus zeide tot hen: Neemt gijlieden Hem en kruist Hem; want ik vind in Hem geen schuld.De Joden antwoordden hem: Wij hebben een wet, en naar onze wet moet Hij sterven, want Hij heeft Zichzelven Gods Zoon gemaakt.Toen Pilatus dan dit woord hoorde, werd hij meer bevreesd;En ging wederom in het rechthuis, en zeide tot Jezus: Van waar zijt Gij? Maar Jezus gaf hem geen antwoord.Pilatus dan zeide tot Hem: Spreekt Gij tot mij niet? Weet Gij niet, dat ik macht heb U te kruisigen, en macht heb U los te laten?Jezus antwoordde: Gij zoudt geen macht hebben tegen Mij, indien het u niet van boven gegeven ware; daarom die Mij aan u heeft overgeleverd, heeft groter zonde.Van toen af zocht Pilatus Hem los te laten; maar de Joden riepen, zeggende: Indien gij Dezen loslaat, zo zijt gij des keizers vriend niet; een iegelijk, die zichzelven koning maakt, wederspreekt den keizer.Als Pilatus dan dit woord hoorde, bracht hij Jezus uit, en zat neder op den rechterstoel, in de plaats, genaamd Lithostrotos, en in het Hebreeuws Gabbatha.En het was de voorbereiding van het pascha, en omtrent de zesde ure; en hij zeide tot de Joden: Ziet, uw Koning!Maar zij riepen: Neem weg, neem weg, kruis Hem! Pilatus zeide tot hen: Zal ik uw Koning kruisigen? De overpriesters antwoordden: Wij hebben geen koning, dan den keizer.Toen gaf hij Hem dan hun over, opdat Hij gekruist zou worden. En zij namen Jezus, en leidden Hem weg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER348
De pogingen van Pilatus om Jezus te redden
De perikoop PER348 analyseert de herhaalde pogingen van Pontius Pilatus om Jezus te redden tijdens het proces voor het praetorium in Jeruzalem, op een vrijdagochtend. Gebaseerd op Johannes 19.4-15 beschrijft de studie de politieke en religieuze druk die Pilatus ertoe brengt Jezus te veroordelen, ondanks zijn overtuiging dat Hij onschuldig is. Deze passage onthult de spanning tussen recht, politieke macht en religieus gezag tijdens het lijden van Christus.
Lukas 23.13-25 (De Heilige Schrift 1917) :En als Pilatus de overpriesters, en de oversten, en het volk bijeengeroepen had, zeide hij tot hen:Gij hebt dezen Mens tot mij gebracht, als een, die het volk afkerig maakt; en ziet, ik heb Hem in uw tegenwoordigheid ondervraagd, en heb in dezen Mens geen schuld gevonden, van hetgeen daar gij Hem mede beschuldigt;Ja, ook Herodes niet; want ik heb ulieden tot hem gezonden, en ziet, er is van Hem niets gedaan, dat des doods waardig is.Zo zal ik Hem dan kastijden en loslaten.En hij moest hun op het feest een loslaten.Doch al de menigte riep gelijkelijk, zeggende: Weg met Dezen, en laat ons Bar-abbas los.Dewelke was om zeker oproer, dat in de stad geschied was, en om een doodslag, in de gevangenis geworpen.Pilatus dan riep hun wederom toe, willende Jezus loslaten.Maar zij riepen daartegen, zeggende: Kruis Hem, kruis Hem!En hij zeide ten derden male tot hen: Wat heeft Deze dan kwaads gedaan? Ik heb geen schuld des doods in Hem gevonden. Zo zal ik Hem dan kastijden en loslaten.Maar zij hielden aan met groot geroep, eisende, dat Hij zou gekruist worden; en hun en der overpriesteren geroep werd geweldiger.En Pilatus oordeelde, dat hun eis geschieden zou.En hij liet hun los dengene, die om oproer en doodslag in de gevangenis geworpen was, welken zij geeist hadden; maar Jezus gaf hij over tot hun wil.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER349
De titulus van Pilatus
De titulus van Pilatus is het bordje dat op het kruis van Jezus was aangebracht met de vermelding 'Jezus van Nazaret, de koning van de Joden', opgesteld in het Hebreeuws, Latijn en Grieks. Pilatus legt deze formulering op ondanks het protest van de overpriesters en laat zo een symbolisch gezag gelden nadat hij had toegegeven bij de veroordeling. Deze daad onthult een tragische ironie: het opschrift verkondigt openlijk het koningschap van Jezus op het moment van zijn dood zelf.
Johannes 19.19-22 (De Heilige Schrift 1917) :En Pilatus schreef ook een opschrift, en zette dat op het kruis; en er was geschreven: JEZUS, DE NAZARENER, DE KONING DER JODEN.Dit opschrift dan lazen velen van de Joden; want de plaats, waar Jezus gekruist werd, was nabij de stad; en het was geschreven in het Hebreeuws, in het Grieks, en in het Latijn.De overpriesters dan der Joden zeiden tot Pilatus: Schrijf niet: De Koning der Joden; maar, dat Hij gezegd heeft: Ik ben de Koning der Joden.Pilatus antwoordde: Wat ik geschreven heb, dat heb ik geschreven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER363
Het bezoek van de vertegenwoordigers van het Sanhedrin aan Pilatus
Deze perikoop, die alleen bij Matteüs voorkomt, vertelt over het bezoek van de vertegenwoordigers van het Sanhedrin aan Pilatus op zaterdagochtend om een wacht bij het graf van Jezus te verkrijgen. Uit angst voor het gerucht van een opstanding laten zij het graf verzegelen. Pilatus, pragmatisch, voldoet aan hun verzoek. Deze episode onthult de spanningen tussen de Joodse religieuze macht en het Romeinse gezag, en bereidt rechtstreeks het verhaal van de opstanding voor.
Mattheüs 27.51 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, het voorhangsel des tempels scheurde in tweeen, van boven tot beneden; en de aarde beefde, en de steenrotsen scheurden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org