La dernière journée jusqu'à la crucifixion 7 études
- 1De voorgeleiding bij Pontius Pilatus
- 2Voorgeleiding bij ‘koning’ Antipas
- 3De terugkeer bij Pontius Pilatus
- 4De vrijlating van een gevangene
- 5De verbetenheid van het Sanhedrin, officiële veroordeling
Notes historiques 1 étude
De laatste dag tot de kruisiging
-
PER341
De voorgeleiding bij Pontius Pilatus
De perikoop PER341 reconstrueert de voorgeleiding van Jezus bij Pontius Pilatus op vrijdagochtend, rond 6.45 uur, na zijn veroordeling in de nacht door het Sanhedrin. Door Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes naast elkaar te leggen, analyseert het artikel de nauwkeurige chronologie, de rol van Kajafas, de weigering van de religieuze leiders om het Praetorium binnen te gaan en het gesprek tussen Jezus en Pilatus, die als enige bevoegd was een doodvonnis uit te spreken.
Mattheüs 26.74 (De Heilige Schrift 1917) :Toen begon hij zich te vervloeken, en te zweren: Ik ken den Mens niet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER343
Voorgeleiding bij ‘koning’ Antipas
Jezus wordt door Pilatus naar Herodes Antipas gestuurd, de tetrarch van Galilea, die in Jerusalem verblijft. Herodes, gefascineerd door het spectaculaire, hoopt op een wonder, maar stuit op het volledige zwijgen van Jezus. Gekrenkt bespot hij hem, hult hem in een schitterend gewaad en stuurt hem terug naar Pilatus. Ironisch genoeg verzoent deze episode Pilatus en Herodes. Alleen Lucas vermeldt deze voorgeleiding (Lucas 23.6-12), die rond 7.30 uur op de vrijdagochtend van het lijden plaatsvond.
Johannes 3.16-17 (De Heilige Schrift 1917) :Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.Want God heeft Zijn Zoon niet gezonden in de wereld, opdat Hij de wereld veroordelen zou, maar opdat de wereld door Hem zou behouden worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER344
De terugkeer bij Pontius Pilatus
De perikoop PER344 analyseert de terugkeer van Jezus voor Pontius Pilatus na zijn verschijning voor Herodes Antipas, een episode die alleen door Lucas wordt verteld. Pilatus, die geen enkele schuld vindt die volgens het Romeinse recht met de dood bestraft kan worden, probeert weerstand te bieden aan de druk van de Joodse religieuze leiders. Het artikel biedt een nauwkeurige chronologische reconstructie van de vrijdagochtend van het lijden en werpt de taalkundige vraag op naar de gesprekken tussen Jezus en Pilatus, die vermoedelijk in het Grieks werden gevoerd.
Lukas 23.6-12 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu Pilatus van Galilea hoorde, vraagde hij, of die Mens een Galileer was?En verstaande, dat Hij uit het gebied van Herodes was, zond hij Hem heen tot Herodes, die ook zelf in die dagen binnen Jeruzalem was.En als Herodes Jezus zag, werd hij zeer verblijd; want hij was van over lang begerig geweest Hem te zien, omdat hij veel van Hem hoorde; en hoopte enig teken te zien, dat van Hem gedaan zou worden.En hij vraagde Hem met vele woorden; doch Hij antwoordde hem niets.En de overpriesters en de Schriftgeleerden stonden, en beschuldigden Hem heftiglijk.En Herodes met zijn krijgslieden Hem veracht en bespot hebbende, deed Hem een blinkend kleed aan, en zond Hem weder tot Pilatus.En op denzelfde dag werden Pilatus en Herodes vrienden met elkander; want zij waren te voren in vijandschap tegen den anderen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER345
De vrijlating van een gevangene
Tijdens het proces van Jezus voor Pontius Pilatus probeert de Romeinse landvoogd gebruik te maken van de paasgewoonte om een gevangene vrij te laten, om Jezus niet te hoeven veroordelen. Hij legt de menigte de keuze voor tussen Jezus en Barabbas, een beruchte misdadiger, in de overtuiging dat het volk de juiste keuze zal maken. Het optreden van zijn vrouw versterkt zijn aarzeling. Dit tafereel, dat door alle vier de evangeliën wordt getuigd, toont de manipulatie door de religieuze autoriteiten en wijst theologisch vooruit op de verlossende plaatsvervanging.
Lukas 23.23 (De Heilige Schrift 1917) :Maar zij hielden aan met groot geroep, eisende, dat Hij zou gekruist worden; en hun en der overpriesteren geroep werd geweldiger.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER346
De verbetenheid van het Sanhedrin, officiële veroordeling
PER346 analyseert de officiële veroordeling van Jezus door Pontius Pilatus onder de verbeten druk van het Sanhedrin. In Jeruzalem eist de menigte, gemanipuleerd door de religieuze leiders, op vrijdagochtend de kruisiging. Pilatus, politiek in het nauw gedreven, zwicht ondanks het ontbreken van een geldige reden. De studie behandelt de onregelmatigheden van het proces en de chronologische vraag van het ‘zesde uur’ in Johannes 19.14, vanuit een synoptische benadering van de vier evangeliën.
Johannes 4.6 (De Heilige Schrift 1917) :En aldaar was de fontein Jakobs. Jezus dan, vermoeid zijnde van de reize, zat alzo neder nevens de fontein. Het was omtrent de zesde ure.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER348
De pogingen van Pilatus om Jezus te redden
De perikoop PER348 analyseert de herhaalde pogingen van Pontius Pilatus om Jezus te redden tijdens het proces voor het praetorium in Jeruzalem, op een vrijdagochtend. Gebaseerd op Johannes 19.4-15 beschrijft de studie de politieke en religieuze druk die Pilatus ertoe brengt Jezus te veroordelen, ondanks zijn overtuiging dat Hij onschuldig is. Deze passage onthult de spanning tussen recht, politieke macht en religieus gezag tijdens het lijden van Christus.
Johannes 18.39-40 (De Heilige Schrift 1917) :Doch gij hebt een gewoonte, dat ik u op het pascha een loslate. Wilt gij dan, dat ik u den Koning der Joden loslate?Zij dan riepen allen wederom, zeggende: Niet Dezen, maar Bar-abbas! En Bar-abbas was een moordenaar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER349
De titulus van Pilatus
De titulus van Pilatus is het bordje dat op het kruis van Jezus was aangebracht met de vermelding 'Jezus van Nazaret, de koning van de Joden', opgesteld in het Hebreeuws, Latijn en Grieks. Pilatus legt deze formulering op ondanks het protest van de overpriesters en laat zo een symbolisch gezag gelden nadat hij had toegegeven bij de veroordeling. Deze daad onthult een tragische ironie: het opschrift verkondigt openlijk het koningschap van Jezus op het moment van zijn dood zelf.
Johannes 19.20 (De Heilige Schrift 1917) :Dit opschrift dan lazen velen van de Joden; want de plaats, waar Jezus gekruist werd, was nabij de stad; en het was geschreven in het Hebreeuws, in het Grieks, en in het Latijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Historische aantekeningen
-
INF003
Het Sanhedrin
Le Sanhédrin était la plus haute instance religieuse, judiciaire et législative du judaïsme du Second Temple (IIe s. av. J.-C. – 70 ap. J.-C.). Composé de 71 membres et siégeant à Jérusalem, il interprétait la Torah, arbitrait les litiges majeurs et supervisait le calendrier hébraïque. Mentionné dans les Évangiles et décrit par la littérature rabbinique, il disparaît après 70 ap. J.-C. mais son modèle continue d'inspirer l'organisation et la pensée juridique juives.