Doop van Jezus

De doop van Jezus door Johannes de Doper in de Jordaan is een van de scharniermomenten in de evangelieverhalen. Deze gebeurtenis markeert de overgang van het verborgen leven van Jezus in Nazaret naar het openbare begin van zijn bediening in Galilea. Alle vier de evangeliën verwijzen ernaar, wat getuigt van het fundamentele belang ervan in de christelijke traditie.

De scène is rijk aan symboliek: de nederdaling van de Geest in de gedaante van een duif en de stem van de Vader die Jezus uitroept tot zijn geliefde Zoon, onthullen voor het eerst openlijk de messiaanse identiteit van Jezus. Het is een unieke trinitarische theofanie in de Evangeliën, die eeuwenlang theologische reflectie heeft gevoed.

Deze episode past ook in de relatie tussen Jezus en Johannes de Doper, een profetische figuur wiens rol als voorloper hier volledig wordt vervuld. De doop van Jezus begrijpen betekent ingaan op de vragen van roeping, identiteit en inwijding van het Koninkrijk van God die het hele Nieuwe Testament doorlopen.

Doop van Jezus

CTD059 Dit is mijn Zoon
Dit artikel onderzoekt de waarneming en de gerichtheid van de goddelijke stem bij de doop van Jezus, door de Evangeliën van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes te vergelijken. Elke auteur biedt een eigen blik die de gebeurtenis verrijkt, en suggereert geen tegenspraken maar elkaar aanvullende gezichtspunten.

Lukas 3.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :
En het geschiedde, toen al het volk gedoopt werd, en Jezus ook gedoopt was, en bad, dat de hemel geopend werd;En dat de Heilige Geest op Hem nederdaalde, in lichamelijke gedaante, gelijk een duif; en dat er een stem geschiedde uit den hemel, zeggende: Gij zijt Mijn geliefde Zoon, in U heb Ik Mijn welbehagen!
De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld