Études 1 à 6
- 1La libération d’un prisonnierLa dernière journée jusqu'à la crucifixionMatthieu 27.15-19
- 2Les différents sévices et la flagellationLa dernière journée jusqu'à la crucifixionMatthieu 27.26-31
- 3Les efforts de Pilate pour sauver JésusLa dernière journée jusqu'à la crucifixionJohannes 19.4
- 4Le titulus de PilateLa dernière journée jusqu'à la crucifixionLuc 23.37-38
- 5Le chemin jusqu’au Mont Golgotha, aide de Simon de CyrèneLa dernière journée jusqu'à la crucifixionMatteüs 27.22
- 6La crucifixionLa dernière journée jusqu'à la crucifixionMatteüs 27.22
-
PER345
De vrijlating van een gevangene
Tijdens het proces van Jezus voor Pontius Pilatus probeert de Romeinse landvoogd gebruik te maken van de paasgewoonte om een gevangene vrij te laten, om Jezus niet te hoeven veroordelen. Hij legt de menigte de keuze voor tussen Jezus en Barabbas, een beruchte misdadiger, in de overtuiging dat het volk de juiste keuze zal maken. Het optreden van zijn vrouw versterkt zijn aarzeling. Dit tafereel, dat door alle vier de evangeliën wordt getuigd, toont de manipulatie door de religieuze autoriteiten en wijst theologisch vooruit op de verlossende plaatsvervanging.
Johannes 18.39-40 (De Heilige Schrift 1917) :Doch gij hebt een gewoonte, dat ik u op het pascha een loslate. Wilt gij dan, dat ik u den Koning der Joden loslate?Zij dan riepen allen wederom, zeggende: Niet Dezen, maar Bar-abbas! En Bar-abbas was een moordenaar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER347
De verschillende mishandelingen en de geseling
PER347 analyseert de geseling en de mishandelingen die Jezus werden aangedaan in het praetorium van Pontius Pilatus, op de vrijdagochtend van het lijden. Deze genormaliseerde Romeinse praktijk ging aan de kruisiging vooraf en gaat gepaard met de spot van de soldaten (doornenkroon, purperen mantel). Het artikel vergelijkt de verslagen van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes in een synoptische benadering en benadrukt het Romeinse institutionele geweld en de waardigheid die Jezus ondanks de smaad behield.
Mattheüs 27.26-31 (De Heilige Schrift 1917) :Toen liet hij hun Bar-abbas los, maar Jezus gegeseld hebbende, gaf hij Hem over om gekruisigd te worden.Toen namen de krijgsknechten des stadhouders Jezus met zich in het rechthuis, en vergaderden over Hem de ganse bende.En als zij Hem ontkleed hadden, deden zij Hem een purperen mantel om;En een kroon van doornen gevlochten hebbende, zetten die op Zijn hoofd, en een rietstok in Zijn rechter hand; en vallende op hun knieen voor Hem, bespotten zij Hem, zeggende: Wees gegroet, Gij Koning der Joden!En op Hem gespogen hebbende, namen zij den rietstok en sloegen op Zijn hoofd.En toen zij Hem bespot hadden, deden zij Hem den mantel af, en deden Hem Zijn klederen aan, en leidden Hem heen om te kruisigen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER348
De pogingen van Pilatus om Jezus te redden
De perikoop PER348 analyseert de herhaalde pogingen van Pontius Pilatus om Jezus te redden tijdens het proces voor het praetorium in Jeruzalem, op een vrijdagochtend. Gebaseerd op Johannes 19.4-15 beschrijft de studie de politieke en religieuze druk die Pilatus ertoe brengt Jezus te veroordelen, ondanks zijn overtuiging dat Hij onschuldig is. Deze passage onthult de spanning tussen recht, politieke macht en religieus gezag tijdens het lijden van Christus.
Lukas 23.23 (De Heilige Schrift 1917) :Maar zij hielden aan met groot geroep, eisende, dat Hij zou gekruist worden; en hun en der overpriesteren geroep werd geweldiger.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER349
De titulus van Pilatus
De titulus van Pilatus is het bordje dat op het kruis van Jezus was aangebracht met de vermelding 'Jezus van Nazaret, de koning van de Joden', opgesteld in het Hebreeuws, Latijn en Grieks. Pilatus legt deze formulering op ondanks het protest van de overpriesters en laat zo een symbolisch gezag gelden nadat hij had toegegeven bij de veroordeling. Deze daad onthult een tragische ironie: het opschrift verkondigt openlijk het koningschap van Jezus op het moment van zijn dood zelf.
Markus 15.20-41 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij Hem bespot hadden, deden zij Hem den purperen mantel af, en deden Hem Zijn eigen klederen aan, en leidden Hem uit, om Hem te kruisigen.En zij dwongen een Simon van Cyrene, die daar voorbijging, komende van den akker, den vader van Alexander en Rufus, dat hij Zijn kruis droeg.En zij brachten Hem tot de plaats Golgotha, hetwelk is, overgezet zijnde, Hoofdschedelplaats.En zij gaven Hem gemirreden wijn te drinken; maar Hij nam dien niet.En als zij Hem gekruisigd hadden, verdeelden zij Zijn klederen, werpende het lot over dezelve, wat een iegelijk wegnemen zou.En het was de derde ure, en zij kruisigden Hem.En het opschrift Zijner beschuldiging was boven Hem geschreven: DE KONING DER JODEN.En zij kruisigden met Hem twee moordenaars, een aan Zijn rechter-, en een aan Zijn linkerzijde.En de Schrift is vervuld geworden, die daar zegt: En Hij is met de misdadigers gerekend.En die voorbijgingen, lasterden Hem, schuddende hun hoofden, en zeggende: Ha! Gij, die den tempel afbreekt, en in drie dagen opbouwt,Behoud Uzelven, en kom af van het kruis.En insgelijks ook de overpriesters, met de Schriftgeleerden, zeiden tot elkander, al spottende: Hij heeft anderen verlost; Zichzelven kan Hij niet verlossen.De Christus, de Koning Israels, kome nu af van het kruis, opdat wij het zien en geloven mogen. Ook die met Hem gekruist waren, smaadden Hem.En als de zesde ure gekomen was, werd er duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe.En ter negender ure, riep Jezus met een grote stem, zeggende: ELOI, ELOI, LAMMA SABACHTANI, hetwelk is, overgezet zijnde: Mijn God, Mijn God! Waarom hebt Gij Mij verlaten?En sommigen van die daarbij stonden, dit horende, zeiden: Ziet, Hij roept Elias.En er liep een, en vulde een spons met edik, en stak ze op een rietstok, en gaf Hem te drinken, zeggende: Houdt stil, laat ons zien, of Elias komt, om Hem af te nemen.En Jezus, een grote stem van Zich gegeven hebbende, gaf den geest.En het voorhangsel des tempels scheurde in tweeen, van boven tot beneden.En de hoofdman over honderd, die daarbij tegenover Hem stond, ziende, dat Hij alzo roepende den geest gegeven had, zeide: Waarlijk, deze Mens was Gods Zoon!En er waren ook vrouwen, van verre dit aanschouwende, onder welke ook was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus, den kleine, en van Joses, en Salome;Welke ook, toen Hij in Galilea was, Hem waren gevolgd, en Hem gediend hadden; en vele andere vrouwen, die met Hem naar Jeruzalem opgekomen waren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER350
De weg naar de berg Golgota, hulp van Simon van Cyrene
PER350 analyseert de weg van Jezus naar de berg Golgota, vanaf het pretorium van Pilatus. Verzwakt door de geseling kan Jezus zijn kruis niet meer alleen dragen. Simon van Cyrene wordt door de soldaten gedwongen. Lucas vermeldt huilende vrouwen in de menigte, Matteüs vertelt dat Jezus een verdovend drankje weigert. Marcus noemt Simon de vader van Alexander en Rufus, personen die bekend waren in de eerste christelijke gemeenten. Een synopsis van Matteüs, Marcus en Lucas werpt licht op deze episode die direct aan de kruisiging voorafgaat, gedateerd op vrijdagochtend omstreeks 9 uur.
Lukas 23.26 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij Hem wegleidden, namen zij een Simon van Cyrene, komende van den akker, en legden hem het kruis op, dat hij het achter Jezus droeg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER352
De kruisiging
Perikoop PER352 analyseert de kruisiging van Jezus op de berg Golgota aan de hand van de vier evangeliën. Ze plaatst de gebeurtenis rond 9 uur op een vrijdagochtend en onderzoekt de vervulling van de profetieën (Jesaja 53,12; Psalm 22,19), de technische details van de kruisiging, het koninklijke opschrift en de spot van de getuigen. Een nauwkeurige synoptische lezing die geschiedenis, chronologie en theologie met elkaar verbindt.
Johannes 20.25 (De Heilige Schrift 1917) :De andere discipelen dan zeiden tot hem: Wij hebben den Heere gezien. Doch hij zeide tot hen: Indien ik in Zijn handen niet zie het teken der nagelen, en mijn vinger steke in het teken der nagelen, en steke mijn hand in Zijn zijde, ik zal geenszins geloven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org