PER350

De weg naar de berg Golgota, hulp van Simon van Cyrene

PER350 analyseert de weg van Jezus naar de berg Golgota, vanaf het pretorium van Pilatus. Verzwakt door de geseling kan Jezus zijn kruis niet meer alleen dragen. Simon van Cyrene wordt door de soldaten gedwongen. Lucas vermeldt huilende vrouwen in de menigte, Matteüs vertelt dat Jezus een verdovend drankje weigert. Marcus noemt Simon de vader van Alexander en Rufus, personen die bekend waren in de eerste christelijke gemeenten. Een synopsis van Matteüs, Marcus en Lucas werpt licht op deze episode die direct aan de kruisiging voorafgaat, gedateerd op vrijdagochtend omstreeks 9 uur.

14 min Simon van Cyrene kruisweg Golgota kruisiging Lijden van Jezus 21 verzen 4 boeken

Naslag

Bijbelteksten

Matteüs
Mattheüs 27.32-34 (De Heilige Schrift 1917)

En uitgaande, vonden zij een man van Cyrene, met name Simon; dezen dwongen zij, dat hij Zijn kruis droeg.

En gekomen zijnde tot de plaats, genaamd Golgotha, welke is gezegd Hoofdschedelplaats,

Gaven zij Hem te drinken edik met gal gemengd; en als Hij dien gesmaakt had, wilde Hij niet drinken.

Marcus
Markus 15.21-23 (De Heilige Schrift 1917)

En zij dwongen een Simon van Cyrene, die daar voorbijging, komende van den akker, den vader van Alexander en Rufus, dat hij Zijn kruis droeg.

En zij brachten Hem tot de plaats Golgotha, hetwelk is, overgezet zijnde, Hoofdschedelplaats.

En zij gaven Hem gemirreden wijn te drinken; maar Hij nam dien niet.

Lucas
Lukas 23.26-27 (De Heilige Schrift 1917)

En als zij Hem wegleidden, namen zij een Simon van Cyrene, komende van den akker, en legden hem het kruis op, dat hij het achter Jezus droeg.

En een grote menigte van volk en van vrouwen volgde Hem, welke ook weenden en Hem beklaagden.

Technische details

Jaar 33

Plaats: De stad Jeruzalem, de weg die naar de berg Golgota leidt

Datum: vrijdag 1 april, in de ochtend

Werkwijze: We volgen nu Lucas

Opmerking over de werkwijze: Matteüs en Marcus geven ons nadere details

Kaart van Jeruzalem en omgeving
Staafdiagram vrijdag

Jezus heeft niet meer de kracht om zijn kruis te dragen, dus dwingen de soldaten Simon van Cyrene hem te helpen.

Chronologische details, volgens onze conclusies:

_21 De menigte, verzameld voor het paleis van Pontius Pilatus, eist de kruisiging. Mattheüs 27.22 ; Markus 14.11-15 ; Lukas 23.23 ; Johannes 19.15.

_22 Het vertrek naar de berg Golgota begint vóór 9 uur. Mattheüs 27.32 ; Markus 15.21-22 ; Lukas 23.26-33 ; Johannes 19.17.

_23 Het aan het kruis plaatsen vindt dus volgens de tekst van Marcus omstreeks 9 uur plaats. De onnauwkeurigheid van de tijdsaanduiding laat ruimte voor de tijd die nodig was om naar de berg Golgota te gaan. Markus 15.20-41 ; Mattheüs 27.31-56 ; Lukas 23.26-49 ; Johannes 18.17-30.

U kunt de volledige chronologie raadplegen in de studie ANN026 : Het uur van de kruisiging.

Commentaar:

Verzwakt door de geseling, het gebrek aan slaap en de intensiteit van de gebeurtenissen sinds Getsemane kan Jezus het patibulum niet meer alleen dragen, zoals de Romeinse praktijk nochtans vereiste (Mattheüs 27.32). Zijn lichamelijke toestand getuigt van het geweld dat hij al heeft ondergaan, maar ook van het uithoudingsvermogen dat hij tot aan het kruis zal tonen. De soldaten vorderen dan Simon van Cyrene op om het kruis in zijn plaats te dragen (Markus 15.21 ; Lukas 23.26). Marcus vermeldt dat hij de vader is van Alexander en Rufus, wat doet vermoeden dat deze namen bekend waren in de eerste christelijke gemeenten, en wijst op een rechtstreeks getuigenis of een latere opname in de kerk (Markus 15.21).

Lucas is de enige die de aanwezigheid meldt van een grote menigte, met name van vrouwen die huilen en jammeren over Jezus (Lukas 23.27). Dit detail onderstreept dat, ondanks de vijandigheid van de autoriteiten, een deel van het volk geraakt blijft door wat er gebeurt. Matteüs vermeldt dat Jezus een drank vermengd met gal wordt aangeboden, waarschijnlijk om de pijn te verzachten, maar dat hij die weigert (Mattheüs 27.34). Deze weigering toont dat hij het lijden volledig onder ogen ziet, zonder te proberen de hevigheid ervan te verminderen.

Deze tocht naar Golgota, hoewel relatief kort, is op zich al een beproeving. De veroordeelde, al verzwakt, moet onder dwang voortgaan, blootgesteld aan de blikken van een menigte voor wie deze executies vaak een openbaar spektakel zijn. De kruisiging blijft onvermijdelijk, en alles wordt in het werk gesteld om de veroordeelde naar de plaats van de terechtstelling te brengen. Zo maken deze samenkomende elementen, dwang, lichamelijk lijden, het optreden van Simon en de reacties van de menigte, de hardheid van deze weg zichtbaar, en de menselijke werkelijkheid van dit moment vóór de kruisiging.