De la 3ème Pâque au début de la dernière semaine 1 étude
La dernière journée jusqu'à la crucifixion 3 études
La résurrection et les différentes apparitions 10 études
- 5De vrouwen gaan naar het graf
- 6De steen weggerold, de aardbeving
- 7De boodschap van de engelen
- 8De vrouwen waarschuwen de leerlingen
- 9De reactie van Petrus en Johannes
Les contradictions 4 études
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week
-
PER230
De gelijkenis van de onvruchtbare vijgenboom
De gelijkenis van de onvruchtbare vijgenboom (Lucas 13.6-9), die alleen door Lucas wordt verhaald, illustreert Gods geduld en de urgentie van de bekering. Jezus waarschuwt dat elke leerling zonder geestelijke vrucht het gevaar loopt geoordeeld te worden, en benadrukt tegelijk dat God extra genadetijd geeft. Deze tekst sluit aan bij Lucas 13.1-5 en bevat een dubbele boodschap: ernstige waarschuwing en goddelijke barmhartigheid.
Johannes 9.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :En voorbijgaande, zag Hij een mens, blind van de geboorte af.En Zijn discipelen vraagden Hem, zeggende: Rabbi, wie heeft er gezondigd, deze, of zijn ouders, dat hij blind zou geboren worden?Jezus antwoordde: Noch deze heeft gezondigd, noch zijn ouders, maar dit is geschied, opdat de werken Gods in hem zouden geopenbaard worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De laatste dag tot de kruisiging
-
PER339
De mishandelingen beginnen
Het artikel behandelt de mishandelingen die Jezus vóór de kruisiging werden aangedaan, met nadruk op de uitleg van de evangelieverslagen. Het onderzoekt hoe het Sanhedrin de beschuldigingen manipuleerde om de steun van de Romeinse autoriteiten te verkrijgen, waardoor een religieuze beschuldiging werd omgezet in politieke opruiing.
Mattheüs 26.67-68 (De Heilige Schrift 1917) :Toen spogen zij in Zijn aangezicht, en sloegen Hem met vuisten. (26:68) En anderen gaven Hem kinnebakslagen,zeggende: Profeteer ons, Christus, wie is het, die U geslagen heeft?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER357
De dood van de Messias Jezus
De perikoop PER357 analyseert de dood van Jezus aan het kruis op Golgota, op vrijdag 1 april van het jaar 33, omstreeks 15 uur, aan de hand van de vier evangeliën. Matteüs en Marcus liggen heel dicht bij elkaar; Lucas vermeldt de laatste woorden van Jezus en de reactie van de centurio; Johannes, als rechtstreekse getuige, verduidelijkt de gebeurtenissen na de dood en de vervulling van de profetieën. Het artikel bevat een nauwkeurige chronologie van de drie dagen en drie nachten volgens de Joodse kalender.
Johannes 19.34 (De Heilige Schrift 1917) :Maar een der krijgsknechten doorstak Zijn zijde met een speer, en terstond kwam er bloed en water uit.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER362
Jozef van Arimathea en Nikodemus leggen het lichaam van Jezus in het graf
Jozef van Arimathea en Nikodemus, twee leden van de Sanhedrin die Jezus gunstig gezind zijn, begraven zijn lichaam op vrijdag 1 april van het jaar 33, vóór de sabbat. Nikodemus brengt een grote hoeveelheid specerijen mee, Jozef stelt zijn nieuwe graf beschikbaar. Hun moedige en openlijke daad, volbracht volgens de Joodse gebruiken, geeft de begrafenis van de Messias een koninklijk en eervol karakter en markeert hun uittreden uit de terughoudendheid na de kruisiging.
Mattheüs 27.57-61 (De Heilige Schrift 1917) :En als het avond geworden was, kwam een rijk man van Arimathea, met name Jozef, die ook zelf een discipel van Jezus was.Deze kwam tot Pilatus, en begeerde het lichaam van Jezus. Toen beval Pilatus, dat hem het lichaam gegeven zou worden.En Jozef, het lichaam nemende, wond hetzelve in een zuiver fijn lijnwaad.En legde dat in zijn nieuw graf, hetwelk hij in een steenrots uitgehouwen had; en een groten steen tegen de deur des grafs gewenteld hebbende, ging hij weg.En aldaar was Maria Magdalena, en de andere Maria, zittende tegenover het graf.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De opstanding en de verschillende verschijningen
-
PER364
De vrouwen gaan naar het graf
Perikoop 364 vertelt over het vertrek van de vrouwen naar het graf van Jezus, vroeg op zondagochtend, zoals door de vier evangeliën wordt getuigd. Gedreven door hun trouw en hun verbondenheid met Jezus brengen zij specerijen mee, zonder een opstanding te verwachten. Het artikel benadrukt hun standvastigheid tegenover het falen van de apostelen, hun onbegrip van de aankondigingen van de opstanding en hun onwetendheid over de wachters die bij het graf waren geplaatst. Een nauwgezette synoptische analyse in het kader van het lijden en de opstanding.
Lukas 23.49 (De Heilige Schrift 1917) :En al Zijn bekenden stonden van verre, ook de vrouwen, die Hem te zamen gevolgd waren van Galilea, en zagen dit aan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER365
De steen weggerold, de aardbeving
Op paasmorgen gaan trouwe vrouwen naar het graf van Jezus om de begrafenisverzorging te voltooien. Ze ontdekken de weggerolde steen en het lege graf. Het artikel analyseert hun trouw, die contrasteert met de vlucht van de apostelen, hun verbondenheid met Jezus en het algemene onbegrip ten opzichte van de aankondigingen van de opstanding. Een synoptische benadering vergelijkt Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes over deze fundamentele gebeurtenis.
Mattheüs 28.2-4 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, er geschiedde een grote aardbeving; want een engel des Heeren, nederdalende uit den hemel, kwam toe, en wentelde den steen af van de deur, en zat op denzelven.En zijn gedaante was gelijk een bliksem, en zijn kleding wit gelijk sneeuw.En uit vrees van hem zijn de wachters zeer verschrikt geworden, en werden als doden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER366
De boodschap van de engelen
De pericoop PER366 analyseert de boodschap van de engelen aan de vrouwen bij het graf, op de zondagochtend van de opstanding. Door Matteüs, Marcus en Lucas te vergelijken, onderzoekt zij de verschillen in het aantal engelen, het gebruikte woordgebruik en de plaats van de vrouwen als eerste getuigen. Deze verschillen weerspiegelen de redactionele vrijheid van de evangelisten en vormen aanwijzingen voor de historische authenticiteit van het verhaal van de opstanding.
Lukas 23.49 (De Heilige Schrift 1917) :En al Zijn bekenden stonden van verre, ook de vrouwen, die Hem te zamen gevolgd waren van Galilea, en zagen dit aan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER367
De vrouwen waarschuwen de leerlingen
Perikoop 367 onderzoekt het moment waarop de vrouwen de leerlingen over de opstanding waarschuwen, door Matteüs 28.8, Marcus 16.9-11, Lucas 24.9-11 en Johannes 20.2 naast elkaar te leggen. Er blijkt een opvallend verschil: Maria Magdalena lijkt de boodschap van de engelen niet te kennen, in tegenstelling tot de andere vrouwen. De veronderstelling dat Maria al vroeg vertrok, vóór de verschijning van de engelen, maakt het mogelijk de verslagen met elkaar in overeenstemming te brengen en haar blijvende onbegrip bij het lege graf te verklaren.
Markus 16.2-4 (De Heilige Schrift 1917) :En zeer vroeg op den eersten dag der week, kwamen zij tot het graf, als de zon opging;En zeiden tot elkander: Wie zal ons den steen van de deur des grafs afwentelen?(En opziende zagen zij, dat de steen afgewenteld was) want hij was zeer groot.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER368
De reactie van Petrus en Johannes
Perikoop 368 analyseert de reactie van Petrus en Johannes na het getuigenis van Maria Magdalena over het lege graf. De twee apostelen rennen naar het graf, ontdekken er de doeken en de opgerolde zweetdoek, maar begrijpen de werkelijkheid van de opstanding nog niet. Het artikel brengt de verhalen van Lucas 24.12 en Johannes 20.3-12 met elkaar in overeenstemming, onderscheidt twee opeenvolgende mededelingen aan de discipelen en benadrukt het aanvankelijke onbegrip tegenover de profetieën van Jezus over zijn opstanding.
Lukas 24.9-10 (De Heilige Schrift 1917) :En wedergekeerd zijnde van het graf, boodschapten zij al deze dingen aan de elven, en aan al de anderen.En deze waren Maria Magdalena, en Johanna, en Maria, de moeder van Jakobus, en de andere met haar, die dit tot de apostelen zeiden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER369
Maria Magdalena blijft bij het graf
Deze perikoop, een episode die alleen bij Johannes voorkomt (Johannes 20.11), beschrijft hoe Maria Magdalena na het vertrek van Petrus en Johannes alleen bij het graf blijft. Als trouwe getuige sinds het optreden van Jezus ziet zij de verdwijning van het lichaam eerst als een wegname, voordat zij de eerste persoon wordt aan wie de Opgestane persoonlijk verschijnt. Het artikel biedt een chronologische analyse en een harmonisatie van de evangelieverhalen over de opstanding.
Johannes 20.11-18 (De Heilige Schrift 1917) :En Maria stond buiten bij het graf, wenende. Als zij dan weende, bukte zij in het graf;En zag twee engelen in witte klederen zitten, een aan het hoofd, en een aan de voeten, waar het lichaam van Jezus gelegen had.En die zeiden tot haar: Vrouw! wat weent gij? Zij zeide tot hen: Omdat zij mijn Heere weggenomen hebben, en ik weet niet, waar zij Hem gelegd hebben.En als zij dit gezegd had, keerde zij zich achterwaarts, en zag Jezus staan, en zij wist niet, dat het Jezus was.Jezus zeide tot haar: Vrouw, wat weent gij? Wien zoekt gij? Zij, menende, dat het de hovenier was, zeide tot Hem: Heere, zo gij Hem weg gedragen hebt, zeg mij, waar gij Hem gelegd hebt, en ik zal Hem wegnemen.Jezus zeide tot haar: Maria! Zij, zich omkerende, zeide tot Hem: Rabbouni, hetwelk is gezegd, Meester.Jezus zeide tot haar: Raak Mij niet aan, want Ik ben nog niet opgevaren tot Mijn Vader; maar ga heen tot Mijn broeders, en zeg hun: Ik vare op tot Mijn Vader en uw Vader, en tot Mijn God en uw God.Maria Magdalena ging en boodschapte den discipelen, dat zij den Heere gezien had, en dat Hij haar dit gezegd had.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER370
Eerste verschijning van de Messias Jezus aan Maria Magdalena
De pericoop PER370 analyseert de eerste verschijning van de opgestane Christus aan Maria Magdalena, op zondagochtend 3 april van het jaar 33, bij het graf in Jeruzalem. Deze ontmoeting, die vooral door Johannes (Joh 20,11-18) wordt verteld en door Marcus (Mar 16,9) wordt bevestigd, onthult Maria’s aanvankelijke onwetendheid over de opstanding, haar vergissing waarbij ze Jezus voor een tuinman aanzag, en de bijzondere aard van de paasverschijningen. Het artikel hanteert een strenge synoptische methode door de evangeliën met elkaar te vergelijken.
Markus 16.13-14 (De Heilige Schrift 1917) :Dezen, ook heengaande, boodschapten het aan de anderen; maar zij geloofden ook die niet.Daarna is Hij geopenbaard aan de elven, daar zij aanzaten, en verweet hun hun ongelovigheid en hardigheid des harten, omdat zij niet geloofd hadden degenen, die Hem gezien hadden, nadat Hij opgestaan was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER371
Tweede verschijning van de Messias Jezus aan de andere vrouwen
De perikoop PER371 analyseert de tweede verschijning van de opgestane Jezus aan de vrouwen (Mt 28.9-10), op zondagochtend bij het graf in Jeruzalem. Het artikel brengt de schijnbare spanning tussen Marcus (zwijgen en angst van de vrouwen) en Matteüs (ontmoeting met Jezus) met elkaar in overeenstemming en laat zien dat deze verslagen elkaar aanvullen: Marcus beschrijft de directe reactie van ontzetting, Matteüs voegt de vreugde toe. Alleen Matteüs vermeldt deze specifieke verschijning.
Mattheüs 28.9-10 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij heengingen, om Zijn discipelen te boodschappen, ziet, Jezus is haar ontmoet, zeggende: Weest gegroet! En zij, tot Hem komende, grepen Zijn voeten, en aanbaden Hem.Toen zeide Jezus tot haar: Vreest niet; gaat henen, boodschapt Mijn broederen, dat zij heengaan naar Galilea, en aldaar zullen zij Mij zien.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER372
De verschijning van de Messias Jezus aan Petrus
De verschijning van de opgestane Jezus aan Simon Petrus wordt bevestigd door Lucas 24.34 en 1 Korintiërs 15.3-5, maar geen enkele evangelist beschrijft de inhoud ervan. Deze innige ontmoeting, die op zondag 3 april van het jaar 33 n.Chr. wordt geplaatst, na de verschijningen aan de vrouwen en vóór die aan de Emmaüsgangers, lijkt een persoonlijke verzoening tussen Jezus en Petrus te zijn na diens verloochening. Petrus zou zo de eerste apostel zijn geweest die de opgestane Heer zag.
Johannes 20.19-23 (De Heilige Schrift 1917) :Als het dan avond was, op denzelven eersten dag der week, en als de deuren gesloten waren, waar de discipelen vergaderd waren om de vreze der Joden, kwam Jezus en stond in het midden, en zeide tot hen: Vrede zij ulieden!En dit gezegd hebbende, toonde Hij hun Zijn handen en Zijn zijde. De discipelen dan werden verblijd, als zij den Heere zagen.Jezus dan zeide wederom tot hen: Vrede zij ulieden, gelijkerwijs Mij de Vader gezonden heeft, zende Ik ook ulieden.En als Hij dit gezegd had, blies Hij op hen, en zeide tot hen: Ontvangt den Heiligen Geest.Zo gij iemands zonden vergeeft, dien worden zij vergeven; zo gij iemands zonden houdt, dien zijn zij gehouden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER373
De wachters waarschuwen de Joodse autoriteiten
Matteüs 28.11-15 vertelt dat de wachters van het graf, onvrijwillige getuigen van de opstanding, naar de Joodse autoriteiten gingen. Deze omkochten hen om de bewering te verspreiden dat de discipelen het lichaam hadden gestolen. Het artikel analyseert de apologetische waarde van deze getuigenis van buiten de christelijke kring en de tegenstrijdigheden van de officiële lezing, en benadrukt dat deze episode, die alleen bij Matteüs voorkomt, past in de paaschronologie van zondag 3 april van het jaar 33.
Lukas 24.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :En op den eersten dag der week, zeer vroeg in den morgenstond, gingen zij naar het graf, dragende de specerijen, die zij bereid hadden, en sommigen met haar.En zij vonden den steen afgewenteld van het graf.En ingegaan zijnde, vonden zij het lichaam van den Heere Jezus niet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De tegenstrijdigheden
-
CTD027
Het tijdstip van de kruisiging?
L'article clarifie une apparente contradiction dans les Évangiles concernant l'heure de la crucifixion de Jésus, en expliquant qu'ils utilisent des systèmes horaires différents. Marc suit l'heure juive tandis que Jean suit l'heure romaine, harmonisant ainsi les récits.
Johannes 19.14 (De Heilige Schrift 1917) :En het was de voorbereiding van het pascha, en omtrent de zesde ure; en hij zeide tot de Joden: Ziet, uw Koning!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD034
De tekst van het titulus?
L'article traite des variations dans les Évangiles concernant le titulus de Jésus, expliquant qu'elles reflètent des versions linguistiques différentes et sont en réalité complémentaires, non contradictoires.
Johannes 19.20 (De Heilige Schrift 1917) :Dit opschrift dan lazen velen van de Joden; want de plaats, waar Jezus gekruist werd, was nabij de stad; en het was geschreven in het Hebreeuws, in het Grieks, en in het Latijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD042
Wat zegt de honderdman wanneer Jezus sterft?
L'article explore l'apparente contradiction dans les Évangiles concernant les paroles du centurion à la mort de Jésus. Tandis que Luc insiste sur l'innocence, Marc souligne la reconnaissance de Jésus comme Fils de Dieu. Ces perspectives révèlent la pluralité théologique des Évangiles, rendant compte de l'innocence de Jésus et de sa mort salvatrice. Les évangélistes rapportent des paroles significatives selon leurs objectifs théologiques.
Lukas 23.47 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu de hoofdman over honderd zag, wat er geschied was, verheerlijkte hij God, en zeide: Waarlijk, deze Mens was rechtvaardig.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
CTD043
In welke taal sprak Jezus?
L'article CTD043 répond à la prétendue contradiction entre Matthieu ('Eli, Eli...') et Marc ('Eloï, Eloï...') concernant le cri de Jésus sur la croix. L'analyse linguistique montre que Jésus parlait araméen (attesté par 'sabachthani' dans les deux textes) et que la différence entre 'Eli' (forme hébraïque) et 'Eloï' (forme araméenne) reflète simplement l'adaptation de chaque évangéliste à son lectorat. Il n'y a aucune contradiction.
Mattheüs 5.17-18 (De Heilige Schrift 1917) :Meent niet, dat Ik gekomen ben, om de wet of de profeten te ontbinden; Ik ben niet gekomen, om die te ontbinden, maar te vervullen.Want voorwaar zeg Ik u: Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet een jota noch een tittel van de wet voorbijgaan, totdat het alles zal zijn geschied.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
-
ANN026
Het tijdstip van de kruisiging
L'article explore les divergences horaires des Évangiles concernant la crucifixion de Jésus. Les Évangiles synoptiques et Jean donnent des heures différentes, suscitant des débats…