La résurrection et les différentes apparitions 7 études
- 1De steen weggerold, de aardbeving
- 2De boodschap van de engelen
- 3De vrouwen waarschuwen de leerlingen
- 4De reactie van Petrus en Johannes
- 5Maria Magdalena blijft bij het graf
Notes historiques 2 études
De opstanding en de verschillende verschijningen
-
PER365
De steen weggerold, de aardbeving
Op paasmorgen gaan trouwe vrouwen naar het graf van Jezus om de begrafenisverzorging te voltooien. Ze ontdekken de weggerolde steen en het lege graf. Het artikel analyseert hun trouw, die contrasteert met de vlucht van de apostelen, hun verbondenheid met Jezus en het algemene onbegrip ten opzichte van de aankondigingen van de opstanding. Een synoptische benadering vergelijkt Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes over deze fundamentele gebeurtenis.
Lukas 24.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :En op den eersten dag der week, zeer vroeg in den morgenstond, gingen zij naar het graf, dragende de specerijen, die zij bereid hadden, en sommigen met haar.En zij vonden den steen afgewenteld van het graf.En ingegaan zijnde, vonden zij het lichaam van den Heere Jezus niet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER366
De boodschap van de engelen
De pericoop PER366 analyseert de boodschap van de engelen aan de vrouwen bij het graf, op de zondagochtend van de opstanding. Door Matteüs, Marcus en Lucas te vergelijken, onderzoekt zij de verschillen in het aantal engelen, het gebruikte woordgebruik en de plaats van de vrouwen als eerste getuigen. Deze verschillen weerspiegelen de redactionele vrijheid van de evangelisten en vormen aanwijzingen voor de historische authenticiteit van het verhaal van de opstanding.
Mattheüs 28.5-7 (De Heilige Schrift 1917) :Maar de engel, antwoordende, zeide tot de vrouwen: Vreest gijlieden niet; want ik weet, dat gij zoekt Jezus, Die gekruisigd was.Hij is hier niet; want Hij is opgestaan, gelijk Hij gezegd heeft. Komt herwaarts, ziet de plaats, waar de Heere gelegen heeft.En gaat haastelijk heen, en zegt Zijn discipelen, dat Hij opgestaan is van de doden; en ziet, Hij gaat u voor naar Galilea, daar zult gij Hem zien. Ziet, ik heb het ulieden gezegd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER367
De vrouwen waarschuwen de leerlingen
Perikoop 367 onderzoekt het moment waarop de vrouwen de leerlingen over de opstanding waarschuwen, door Matteüs 28.8, Marcus 16.9-11, Lucas 24.9-11 en Johannes 20.2 naast elkaar te leggen. Er blijkt een opvallend verschil: Maria Magdalena lijkt de boodschap van de engelen niet te kennen, in tegenstelling tot de andere vrouwen. De veronderstelling dat Maria al vroeg vertrok, vóór de verschijning van de engelen, maakt het mogelijk de verslagen met elkaar in overeenstemming te brengen en haar blijvende onbegrip bij het lege graf te verklaren.
Lukas 24.36-49 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij van deze dingen spraken, stond Jezus Zelf in het midden van hen, en zeide tot hen: Vrede zij ulieden!En zij verschrikt en zeer bevreesd geworden zijnde, meenden, dat zij een geest zagen.En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij ontroerd, en waarom klimmen zulke overleggingen in uw harten?Ziet Mijn handen en Mijn voeten; want Ik ben het Zelf; tast Mij aan, en ziet; want een geest heeft geen vlees en benen, gelijk gij ziet, dat Ik heb.En als Hij dit zeide, toonde Hij hun de handen en de voeten.En toen zij het van blijdschap nog niet geloofden, en zich verwonderden, zeide Hij tot hen: Hebt gij hier iets om te eten?En zij gaven Hem een stuk van een gebraden vis, en van honigraten.En Hij nam het, en at het voor hun ogen.En Hij zeide tot hen: Dit zijn de woorden, die Ik tot u sprak, als Ik nog met u was, namelijk dat het alles moest vervuld worden, wat van Mij geschreven is in de Wet van Mozes, en de Profeten, en Psalmen.Toen opende Hij hun verstand, opdat zij de Schriften verstonden.En zeide tot hen: Alzo is er geschreven, en alzo moest de Christus lijden, en van de doden opstaan ten derden dage.En in Zijn Naam gepredikt worden bekering en vergeving der zonden, onder alle volken, beginnende van Jeruzalem.En gij zijt getuigen van deze dingen.En ziet, Ik zende de belofte Mijns Vaders op u; maar blijft gij in de stad Jeruzalem, totdat gij zult aangedaan zijn met kracht uit de hoogte.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER368
De reactie van Petrus en Johannes
Perikoop 368 analyseert de reactie van Petrus en Johannes na het getuigenis van Maria Magdalena over het lege graf. De twee apostelen rennen naar het graf, ontdekken er de doeken en de opgerolde zweetdoek, maar begrijpen de werkelijkheid van de opstanding nog niet. Het artikel brengt de verhalen van Lucas 24.12 en Johannes 20.3-12 met elkaar in overeenstemming, onderscheidt twee opeenvolgende mededelingen aan de discipelen en benadrukt het aanvankelijke onbegrip tegenover de profetieën van Jezus over zijn opstanding.
Johannes 20.3-12 (De Heilige Schrift 1917) :Petrus dan ging uit, en de andere discipel, en zij kwamen tot het graf.En deze twee liepen tegelijk; en de andere discipel liep vooruit, sneller dan Petrus, en kwam eerst tot het graf.En als hij nederbukte, zag hij de doeken liggen; nochtans ging hij er niet in.Simon Petrus dan kwam en volgde hem, en ging in het graf, en zag de doeken liggen.En den zweetdoek, die op Zijn hoofd geweest was, zag hij niet bij de doeken liggen, maar in het bijzonder in een andere plaats samengerold.Toen ging dan ook de andere discipel er in, die eerst tot het graf gekomen was, en zag het, en geloofde.Want zij wisten nog de Schrift niet, dat Hij van de doden moest opstaan.De discipelen dan gingen wederom naar huis.En Maria stond buiten bij het graf, wenende. Als zij dan weende, bukte zij in het graf;En zag twee engelen in witte klederen zitten, een aan het hoofd, en een aan de voeten, waar het lichaam van Jezus gelegen had.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER369
Maria Magdalena blijft bij het graf
Deze perikoop, een episode die alleen bij Johannes voorkomt (Johannes 20.11), beschrijft hoe Maria Magdalena na het vertrek van Petrus en Johannes alleen bij het graf blijft. Als trouwe getuige sinds het optreden van Jezus ziet zij de verdwijning van het lichaam eerst als een wegname, voordat zij de eerste persoon wordt aan wie de Opgestane persoonlijk verschijnt. Het artikel biedt een chronologische analyse en een harmonisatie van de evangelieverhalen over de opstanding.
Mattheüs 26.56 (De Heilige Schrift 1917) :Doch dit alles is geschied, opdat de Schriften der profeten zouden vervuld worden. Toen vluchtten al de discipelen, Hem verlatende.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER370
Eerste verschijning van de Messias Jezus aan Maria Magdalena
De pericoop PER370 analyseert de eerste verschijning van de opgestane Christus aan Maria Magdalena, op zondagochtend 3 april van het jaar 33, bij het graf in Jeruzalem. Deze ontmoeting, die vooral door Johannes (Joh 20,11-18) wordt verteld en door Marcus (Mar 16,9) wordt bevestigd, onthult Maria’s aanvankelijke onwetendheid over de opstanding, haar vergissing waarbij ze Jezus voor een tuinman aanzag, en de bijzondere aard van de paasverschijningen. Het artikel hanteert een strenge synoptische methode door de evangeliën met elkaar te vergelijken.
Lukas 24.13-35 (De Heilige Schrift 1917) :En zie, twee van hen gingen op denzelfden dag naar een vlek, dat zestig stadien van Jeruzalem was, welks naam was Emmaus;En zij spraken samen onder elkander van al deze dingen, die er gebeurd waren.En het geschiedde, terwijl zij samen spraken, en elkander ondervraagden, dat Jezus Zelf bij hen kwam, en met hen ging.En hun ogen werden gehouden, dat zij Hem niet kenden.En Hij zeide tot hen: Wat redenen zijn dit, die gij, wandelende, onder elkander verhandelt, en waarom ziet gij droevig?En de een, wiens naam was Kleopas, antwoordende, zeide tot Hem: Zijt Gij alleen een vreemdeling te Jeruzalem, en weet niet de dingen, die deze dagen daarin geschied zijn?En Hij zeide tot hen: Welke? En zij zeiden tot Hem: De dingen aangaande Jezus den Nazarener, Welke een Profeet was, krachtig in werken en woorden, voor God en al het volk.En hoe onze overpriesters en oversten Denzelven overgeleverd hebben tot het oordeel des doods, en Hem gekruisigd hebben.En wij hoopten, dat Hij was Degene, Die Israel verlossen zou. Doch ook, benevens dit alles, is het heden de derde dag, van dat deze dingen geschied zijn.Maar ook sommige vrouwen uit ons hebben ons ontsteld, die vroeg in den morgenstond aan het graf geweest zijn;En Zijn lichaam niet vindende, kwamen zij en zeiden, dat zij ook een gezicht van engelen gezien hadden, die zeggen, dat Hij leeft.En sommigen dergenen, die met ons zijn, gingen heen tot het graf, en bevonden het alzo, gelijk ook de vrouwen gezegd hadden; maar Hem zagen zij niet.En Hij zeide tot hen: O onverstandigen en tragen van hart, om te geloven al hetgeen de profeten gesproken hebben!Moest de Christus niet deze dingen lijden, en alzo in Zijn heerlijkheid ingaan?En begonnen hebbende van Mozes en van al de profeten, legde Hij hun uit, in al de Schriften, hetgeen van Hem geschreven was.En zij kwamen nabij het vlek, daar zij naar toegingen; en Hij hield Zich, alsof Hij verder gaan zou.En zij dwongen Hem, zeggende: Blijf met ons; want het is bij den avond, en de dag is gedaald. En Hij ging in, om met hen te blijven.En het geschiedde, als Hij met hen aanzat, nam Hij het brood, en zegende het, en als Hij het gebroken had, gaf Hij het hun.En hun ogen werden geopend, en zij kenden Hem; en Hij kwam weg uit hun gezicht.En zij zeiden tot elkander: Was ons hart niet brandende in ons, als Hij tot ons sprak op den weg, en als Hij ons de Schriften opende?En zij, opstaande ter zelfder ure, keerden weder naar Jeruzalem, en vonden de elven samenvergaderd, en die met hen waren;Welke zeiden: De Heere is waarlijk opgestaan, en is van Simon gezien.En zij vertelden, hetgeen op den weg geschied was, en hoe Hij hun bekend was geworden in het breken des broods.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER371
Tweede verschijning van de Messias Jezus aan de andere vrouwen
De perikoop PER371 analyseert de tweede verschijning van de opgestane Jezus aan de vrouwen (Mt 28.9-10), op zondagochtend bij het graf in Jeruzalem. Het artikel brengt de schijnbare spanning tussen Marcus (zwijgen en angst van de vrouwen) en Matteüs (ontmoeting met Jezus) met elkaar in overeenstemming en laat zien dat deze verslagen elkaar aanvullen: Marcus beschrijft de directe reactie van ontzetting, Matteüs voegt de vreugde toe. Alleen Matteüs vermeldt deze specifieke verschijning.
Johannes 21.1-14 (De Heilige Schrift 1917) :Na dezen openbaarde Jezus Zichzelven wederom den discipelen aan de zee van Tiberias. En Hij openbaarde Zich aldus:Er waren te zamen Simon Petrus, en Thomas, gezegd Didymus, en Nathanael, die van Kana in Galilea was, en de zonen van Zebedeus, en twee anderen van Zijn discipelen.Simon Petrus zeide tot hen: Ik ga vissen. Zij zeiden tot hem: Wij gaan ook met u. Zij gingen uit, en traden terstond in het schip; en in dien nacht vingen zij niets.En als het nu morgenstond geworden was, stond Jezus op den oever; doch de discipelen wisten niet, dat het Jezus was.Jezus dan zeide tot hen: Kinderkens, hebt gij niet enige toespijs? Zij antwoordden Hem: Neen.En Hij zeide tot hen: Werpt het net aan de rechterzijde van het schip, en gij zult vinden. Zij wierpen het dan, en konden hetzelve niet meer trekken vanwege de menigte der vissen.De discipel dan, welken Jezus liefhad, zeide tot Petrus: Het is de Heere! Simon Petrus dan, horende, dat het de Heere was, omgordde het opperkleed (want hij was naakt), en wierp zichzelven in de zee.En de andere discipelen kwamen met het scheepje (want zij waren niet verre van het land, maar omtrent tweehonderd ellen), slepende het net met de vissen.Als zij dan aan het land gegaan waren, zagen zij een kolenvuur liggen, en vis daarop liggen, en brood.Jezus zeide tot hen: Brengt van den vissen, die gij nu gevangen hebt.Simon Petrus ging op, en trok het net op het land, vol grote vissen, tot honderd drie en vijftig; en hoewel er zovele waren, zo scheurde het net niet.Jezus zeide tot hen: Komt herwaarts, houdt het middagmaal. En niemand van de discipelen durfde Hem vragen: Wie zijt Gij? wetende, dat het de Heere was.Jezus dan kwam, en nam het brood, en gaf het hun, en den vis desgelijks.Dit was nu de derde maal, dat Jezus Zijn discipelen geopenbaard is, nadat Hij van de doden opgewekt was.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Historische aantekeningen
-
INF007
Het Concilie van Nicea
Het Eerste Concilie van Nicea (325 n.Chr.), bijeengeroepen door keizer Constantijn, bracht de bisschoppen van het Romeinse Rijk samen om de ariaanse controverse op te lossen. Het bevestigde de consubstantialiteit van Christus met de Vader, nam de Geloofsbelijdenis van Nicea aan, die nog steeds wordt gebruikt, stelde de datum van Pasen vast en versterkte de band tussen de Kerk en het Romeinse Rijk, waarmee het de leerstellige en liturgische grondslagen van het christendom legde.
-
INF014
De monnik Dionysius Exiguus
Dionysius Exiguus, een geleerde monnik uit de 5e eeuw, is de bedenker van het dateringssysteem Anno Domini (AD), dat nog altijd wereldwijd wordt gebruikt. Hij vertaalde Griekse canonieke teksten in het Latijn en hielp de christelijke kalender te verenigen, met name de datum van Pasen. Zijn berekeningen bevatten echter onnauwkeurigheden, met name over het geboortejaar van Jezus en de datum van 25 december, die laatste geërfd van het concilie van Nicea (325). Zijn nalatenschap blijft fundamenteel voor de geschiedenis van de christelijke tijdrekening.
Lukas 2.8-12 (De Heilige Schrift 1917) :En er waren herders in diezelfde landstreek, zich houdende in het veld, en hielden de nachtwacht over hun kudde.En ziet, een engel des Heeren stond bij hen, en de heerlijkheid des Heeren omscheen hen, en zij vreesden met grote vreze.En de engel zeide tot hen: Vreest niet, want, ziet, ik verkondig u grote blijdschap, die al den volke wezen zal;Namelijk dat u heden geboren is de Zaligmaker, welke is Christus, de Heere, in de stad Davids.En dit zal u het teken zijn: gij zult het Kindeken vinden in doeken gewonden, en liggende in de kribbe.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org