Étude 1 sur 9 · La présentation à Ponce Pilate

  1. Étude 1 : La présentation à Ponce Pilate
  2. Étude 2 : Le partage des vêtements et les moqueries
  3. Étude 3 : Le dialogue avec les deux malfaiteurs qui l’entouraient
  4. Étude 4 : Le dialogue de Jésus avec Jean et les femmes
  5. Étude 5 : La nuit à midi
  6. Étude 6 : La mort du Messie Jésus
  7. Studie 7: De buitengewone tekenen bij de dood van Jezus
  8. Étude 8 : La visite des représentants du Sanhédrin chez Pilate
  9. Étude 9 : Le meurtre d'Etienne

De laatste dag tot de kruisiging

  • De voorgeleiding bij Pontius Pilatus

    De perikoop PER341 reconstrueert de voorgeleiding van Jezus bij Pontius Pilatus op vrijdagochtend, rond 6.45 uur, na zijn veroordeling in de nacht door het Sanhedrin. Door Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes naast elkaar te leggen, analyseert het artikel de nauwkeurige chronologie, de rol van Kajafas, de weigering van de religieuze leiders om het Praetorium binnen te gaan en het gesprek tussen Jezus en Pilatus, die als enige bevoegd was een doodvonnis uit te spreken.

    Lukas 22.67-71 (De Heilige Schrift 1917) :
    Zeggende: Zijt Gij de Christus, zeg het ons. En Hij zeide tot hen: Indien Ik het u zeg, gij zult het niet geloven;En indien Ik ook vraag, gij zult Mij niet antwoorden, of loslaten;Van nu aan zal de Zoon des mensen gezeten zijn aan de rechter hand der kracht Gods.En zij zeiden allen: Zijt Gij dan de Zoon Gods? En Hij zeide tot hen: Gij zegt, dat Ik het ben.En zij zeiden: Wat hebben wij nog getuigenis van node? Want wij zelven hebben het uit Zijn mond gehoord.
    Verder lezen
  • De verdeling van de kleren en de spot

    De perikoop PER353 analyseert de verdeling van de kleren van Jezus en de spot tijdens zijn kruisiging op Golgota. De vier evangeliën komen overeen over deze episode: de soldaten dobbelen om het naadloze onderkleed en vervullen daarmee Psalm 22.19. Lucas vermeldt het gebed van Jezus om vergeving voor zijn beulen, Marcus zijn kreet van verlatenheid en Matteüs de spot van de voorbijgangers en de religieuze leiders. Dit synoptische artikel brengt de theologische rijkdom van elk evangelieverhaal naar voren.

    Mattheüs 27.35-44 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen zij nu Hem gekruisigd hadden, verdeelden zij Zijn klederen, het lot werpende; opdat vervuld zou worden, hetgeen gezegd is door den profeet: Zij hebben Mijn klederen onder zich verdeeld, en hebben het lot over Mijn kleding geworpen.En zij, nederzittende, bewaarden Hem aldaar.En zij stelden boven Zijn hoofd Zijn beschuldiging geschreven: DEZE IS JEZUS, DE KONING DER JODEN.Toen werden met Hem twee moordenaars gekruisigd, een ter rechter-, en een ter linker zijde.En die voorbijgingen, lasterden Hem, schuddende hun hoofden,En zeggende: Gij, Die den tempel afbreekt, en in drie dagen opbouwt, verlos Uzelven. Indien Gij de Zone Gods zijt, zo kom af van het kruis.En desgelijks ook de overpriesters met de Schriftgeleerden, en ouderlingen, en Farizeen, Hem bespottende, zeiden:Anderen heeft Hij verlost, Hij kan Zichzelven niet verlossen. Indien Hij de Koning Israels is, dat Hij nu afkome van het kruis, en wij zullen Hem geloven.Hij heeft op God betrouwd; dat Hij Hem nu verlosse, indien Hij Hem wel wil; want Hij heeft gezegd: Ik ben Gods Zoon.En hetzelfde verweten Hem ook de moordenaars, die met Hem gekruisigd waren.
    Verder lezen
  • Het gesprek met de twee misdadigers naast hem

    Perikoop 354 analyseert het unieke gesprek dat Lucas weergeeft tussen Jezus en de twee misdadigers die naast hem gekruisigd werden (Lc 23,39-43). De een bespot Jezus; de ander erkent zijn schuld, bevestigt de onschuld van Jezus en vraagt om in zijn koninkrijk te worden opgenomen. Jezus belooft hem het paradijs „vandaag”. Deze passage onthult een centrale theologische paradox: Jezus redt vanaf het kruis en toont een geestelijk gezag juist daar waar alles hem lijkt tegen te spreken.

    Lukas 23.40 (De Heilige Schrift 1917) :
    Maar de andere, antwoordende, bestrafte hem, zeggende: Vreest gij ook God niet, daar gij in hetzelfde oordeel zijt?
    Verder lezen
  • Het gesprek van Jezus met Johannes en de vrouwen

    Aan de voet van het kruis vertrouwt Jezus zijn moeder Maria toe aan Johannes, de geliefde discipel (Johannes 19.25-27). Als enige evangelie dat dit tafereel vermeldt, benadrukt Johannes de moedige aanwezigheid van de vrouwen en van Johannes op Golgota. Dit gesprek heeft een tweeledige strekking: menselijk, doordat Jezus zijn verantwoordelijkheid als zoon opneemt, en geestelijk, doordat hij een nieuw gezin instelt dat gegrondvest is op het geloof en niet op het bloed. Johannes gehoorzaamt onmiddellijk en getuigt zo van zijn trouw.

    Markus 3.35 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want zo wie den wil van God doet, die is Mijn broeder, en Mijn zuster, en moeder.
    Verder lezen
  • De nacht op de middag

    Perikoop 356 analyseert het optreden van duisternis tijdens de kruisiging van Jezus, van twaalf tot drie uur 's middags, zoals de drie synoptische evangeliën dat vermelden. Deze kosmische gebeurtenis wordt bestudeerd in haar chronologische en theologische dimensies: teken van goddelijk oordeel, profetische vervulling (Amos 8.9, Jesaja 53) en kuise sluier over de schande van het kruis. Zij gaat vooraf aan de laatste woorden van Jezus en zijn dood.

    Exodus 10.21-23 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen zeide de HEERE tot Mozes: Strek uw hand uit naar den hemel, en er zal duisternis komen over Egypteland, dat men de duisternis tasten zal.Als Mozes zijn hand uitstrekte naar den hemel, werd er een dikke duisternis in het ganse Egypteland, drie dagen.Zij zagen de een den ander niet; er stond ook niemand op van zijn plaats, in drie dagen; maar bij al de kinderen Israels was het licht in hun woningen.
    Verder lezen
  • De dood van de Messias Jezus

    De perikoop PER357 analyseert de dood van Jezus aan het kruis op Golgota, op vrijdag 1 april van het jaar 33, omstreeks 15 uur, aan de hand van de vier evangeliën. Matteüs en Marcus liggen heel dicht bij elkaar; Lucas vermeldt de laatste woorden van Jezus en de reactie van de centurio; Johannes, als rechtstreekse getuige, verduidelijkt de gebeurtenissen na de dood en de vervulling van de profetieën. Het artikel bevat een nauwkeurige chronologie van de drie dagen en drie nachten volgens de Joodse kalender.

    Deuteronomium 21.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :
    Voorts, wanneer in iemand een zonde zal zijn, die het oordeel des doods waardig is, dat hij gedood zal worden, en gij hem aan het hout zult opgehangen hebben;Zo zal zijn dood lichaam aan het hout niet overnachten; maar gij zult het zekerlijk ten zelven dage begraven; want een opgehangene is Gode een vloek. Alzo zult gij uw land niet verontreinigen, dat u de HEERE, uw God, ten erve geeft.
    Verder lezen
  • De buitengewone tekenen bij de dood van Jezus

    Bij de dood van Jezus op Golgota doen zich verscheidene buitengewone tekenen voor: het voorhangsel van de tempel scheurt van boven tot onder, als symbool van de directe toegang tot God; een aardbeving schudt de streek; rotsen splijten en graven gaan open. Deze verschijnselen, die vooral door Matteüs worden verhaald, betekenen het einde van het oude verbond, de komst van een nieuw verbond en de overwinning van Christus op de dood, bevestigd door de belijdenis van de Romeinse centurio.

    Mattheüs 27.53 (De Heilige Schrift 1917) :
    En uit de graven uitgegaan zijnde, na Zijn opstanding, kwamen zij in de heilige stad, en zijn velen verschenen.
    Verder lezen
  • Het bezoek van de vertegenwoordigers van het Sanhedrin aan Pilatus

    Deze perikoop, die alleen bij Matteüs voorkomt, vertelt over het bezoek van de vertegenwoordigers van het Sanhedrin aan Pilatus op zaterdagochtend om een wacht bij het graf van Jezus te verkrijgen. Uit angst voor het gerucht van een opstanding laten zij het graf verzegelen. Pilatus, pragmatisch, voldoet aan hun verzoek. Deze episode onthult de spanningen tussen de Joodse religieuze macht en het Romeinse gezag, en bereidt rechtstreeks het verhaal van de opstanding voor.

    Mattheüs 27.45 (De Heilige Schrift 1917) :
    En van de zesde ure aan werd er duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe.
    Verder lezen

Bediening van Petrus

  • De moord op Stefanus

    Analyse van het verhaal van de steniging van Stefanus (Handelingen 7.54-60), de eerste christelijke martelaar. Het artikel onderzoekt de woede van het Sanhedrin, het juridisch onregelmatige karakter van de terechtstelling, het visioen van de verheerlijkte Christus dat Stefanus ten deel viel, en de theologische parallel die Lucas legt tussen het lijden van de leerling en dat van Jezus. De aanwezigheid van Saulus kondigt het vervolg van het verhaal over de apostelen aan.

    Johannes 18.31 (De Heilige Schrift 1917) :
    Pilatus dan zeide tot hen: Neemt gij Hem, en oordeelt Hem naar uw wet. De Joden dan zeiden tot hem: Het is ons niet geoorloofd iemand te doden.
    Verder lezen