• PER356 De nacht op de middag

    Perikoop 356 analyseert het optreden van duisternis tijdens de kruisiging van Jezus, van twaalf tot drie uur 's middags, zoals de drie synoptische evangeliën dat vermelden. Deze kosmische gebeurtenis wordt bestudeerd in haar chronologische en theologische dimensies: teken van goddelijk oordeel, profetische vervulling (Amos 8.9, Jesaja 53) en kuise sluier over de schande van het kruis. Zij gaat vooraf aan de laatste woorden van Jezus en zijn dood.

    Mattheüs 27.31-56 (De Heilige Schrift 1917) :
    En toen zij Hem bespot hadden, deden zij Hem den mantel af, en deden Hem Zijn klederen aan, en leidden Hem heen om te kruisigen.En uitgaande, vonden zij een man van Cyrene, met name Simon; dezen dwongen zij, dat hij Zijn kruis droeg.En gekomen zijnde tot de plaats, genaamd Golgotha, welke is gezegd Hoofdschedelplaats,Gaven zij Hem te drinken edik met gal gemengd; en als Hij dien gesmaakt had, wilde Hij niet drinken.Toen zij nu Hem gekruisigd hadden, verdeelden zij Zijn klederen, het lot werpende; opdat vervuld zou worden, hetgeen gezegd is door den profeet: Zij hebben Mijn klederen onder zich verdeeld, en hebben het lot over Mijn kleding geworpen.En zij, nederzittende, bewaarden Hem aldaar.En zij stelden boven Zijn hoofd Zijn beschuldiging geschreven: DEZE IS JEZUS, DE KONING DER JODEN.Toen werden met Hem twee moordenaars gekruisigd, een ter rechter-, en een ter linker zijde.En die voorbijgingen, lasterden Hem, schuddende hun hoofden,En zeggende: Gij, Die den tempel afbreekt, en in drie dagen opbouwt, verlos Uzelven. Indien Gij de Zone Gods zijt, zo kom af van het kruis.En desgelijks ook de overpriesters met de Schriftgeleerden, en ouderlingen, en Farizeen, Hem bespottende, zeiden:Anderen heeft Hij verlost, Hij kan Zichzelven niet verlossen. Indien Hij de Koning Israels is, dat Hij nu afkome van het kruis, en wij zullen Hem geloven.Hij heeft op God betrouwd; dat Hij Hem nu verlosse, indien Hij Hem wel wil; want Hij heeft gezegd: Ik ben Gods Zoon.En hetzelfde verweten Hem ook de moordenaars, die met Hem gekruisigd waren.En van de zesde ure aan werd er duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe.En omtrent de negende ure riep Jezus met een grote stem zeggende: ELI, ELI, LAMA SABACHTHANI! dat is: Mijn God! Mijn God! Waarom hebt Gij Mij verlaten!En sommigen van die daar stonden, zulks horende, zeiden: Deze roept Elias.En terstond een van hen toe lopende, nam een spons, en die met edik gevuld hebbende, stak ze op een rietstok, en gaf Hem te drinken.Doch de anderen zeiden: Houd op, laat ons zien, of Elias komt, om Hem te verlossen.En Jezus, wederom met een grote stem roepende, gaf den geest.En ziet, het voorhangsel des tempels scheurde in tweeen, van boven tot beneden; en de aarde beefde, en de steenrotsen scheurden.En de graven werden geopend, en vele lichamen der heiligen, die ontslapen waren, werden opgewekt;En uit de graven uitgegaan zijnde, na Zijn opstanding, kwamen zij in de heilige stad, en zijn velen verschenen.En de hoofdman over honderd, en die met hem Jezus bewaarden, ziende de aardbeving, en de dingen, die geschied waren, werden zeer bevreesd, zeggende: Waarlijk, Deze was Gods Zoon!En aldaar waren vele vrouwen, van verre aanschouwende, die Jezus gevolgd waren van Galilea, om Hem te dienen.Onder dewelke was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus en Joses, en de moeder der zonen van Zebedeus.
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

  • PER358 De nadere toelichtingen van Johannes

    Johannes 19.31-37 vermeldt unieke details over de gebeurtenissen na de dood van Jezus: het verzoek van de Joodse autoriteiten om de lichamen vóór de sabbat van het Pasen weg te halen, het crurifragium dat bij de rovers werd toegepast maar niet bij Jezus, die al gestorven was, en de lans die zijn zijde doorboorde. Johannes, ooggetuige, getuigt van de werkelijkheid van de dood van Christus en van de vervulling van de Schriften over het paaslam.

    Johannes 19.33 (De Heilige Schrift 1917) :
    Maar komende tot Jezus, als zij zagen, dat Hij nu gestorven was, zo braken zij Zijn benen niet.
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

  • PER359 De buitengewone tekenen bij de dood van Jezus

    Bij de dood van Jezus op Golgota doen zich verscheidene buitengewone tekenen voor: het voorhangsel van de tempel scheurt van boven tot onder, als symbool van de directe toegang tot God; een aardbeving schudt de streek; rotsen splijten en graven gaan open. Deze verschijnselen, die vooral door Matteüs worden verhaald, betekenen het einde van het oude verbond, de komst van een nieuw verbond en de overwinning van Christus op de dood, bevestigd door de belijdenis van de Romeinse centurio.

    Nahum 1.5 (De Heilige Schrift 1917) :
    De bergen beven voor Hem, en de heuvelen versmelten; en de aarde licht zich op voor Zijn aangezicht, en de wereld, en allen, die daarin wonen.
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

  • PER360 De leerlingen die bij de kruisiging aanwezig waren

    PER360 onderzoekt de leerlingen die bij de kruisiging van Jezus op Golgota aanwezig waren, door de vier evangeliën naast elkaar te leggen. Het waren voornamelijk vrouwen — Maria, de moeder van Jezus, Maria Magdalena, Salome, Maria van Klopas — en de apostel Johannes, de enige genoemde man. Hun moed vormt een contrast met de vlucht van de mannelijke leerlingen. Jezus vertrouwt zijn moeder toe aan Johannes, een gebaar van diepe menselijkheid. Een bovennatuurlijke duisternis bedekt het toneel van twaalf uur 's middags tot 15 uur, op vrijdag 1 april van het jaar 33.

    Markus 15.40-41 (De Heilige Schrift 1917) :
    En er waren ook vrouwen, van verre dit aanschouwende, onder welke ook was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus, den kleine, en van Joses, en Salome;Welke ook, toen Hij in Galilea was, Hem waren gevolgd, en Hem gediend hadden; en vele andere vrouwen, die met Hem naar Jeruzalem opgekomen waren.
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

  • PER361 Jozef van Arimathea vraagt het lichaam van Jezus

    Jozef van Arimathea, een vooraanstaand lid van het Sanhedrin en heimelijk leerling van Jezus, vraagt Pilatus moedig om uitlevering van het lichaam van de Gekruisigde. Samen met Nikodemus zorgt hij voor een waardige begrafenis in zijn eigen nieuwe graf, voordat de sabbat begint. Deze episode, die door alle vier de evangeliën wordt bevestigd, laat de overgang zien van terughoudendheid naar een openlijke geloofsdaad op het moment dat de naaste leerlingen zich schuilhouden.

    Markus 15.42-47 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als het nu avond was geworden, dewijl het de voorbereiding was, welke is de voorsabbat;Kwam Jozef, die van Arimathea was, een eerlijk raadsheer, die ook zelf het Koninkrijk Gods was verwachtende, en zich verstoutende, ging hij in tot Pilatus, en begeerde het lichaam van Jezus.En Pilatus verwonderde zich, dat Hij alrede gestorven was; en den hoofdman over honderd tot zich geroepen hebbende, vraagde hem, of Hij lang gestorven was.En als hij het van den hoofdman over honderd verstaan had, schonk hij Jozef het lichaam.En hij kocht fijn lijnwaad, en Hem afgenomen hebbende, wond Hem in dat fijne lijnwaad, en leide Hem in een graf, hetwelk uit een steenrots gehouwen was; en hij wentelde een steen tegen de deur des grafs.En Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Joses, aanschouwden, waar Hij gelegd werd.
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

  • PER362 Jozef van Arimathea en Nikodemus leggen het lichaam van Jezus in het graf

    Jozef van Arimathea en Nikodemus, twee leden van de Sanhedrin die Jezus gunstig gezind zijn, begraven zijn lichaam op vrijdag 1 april van het jaar 33, vóór de sabbat. Nikodemus brengt een grote hoeveelheid specerijen mee, Jozef stelt zijn nieuwe graf beschikbaar. Hun moedige en openlijke daad, volbracht volgens de Joodse gebruiken, geeft de begrafenis van de Messias een koninklijk en eervol karakter en markeert hun uittreden uit de terughoudendheid na de kruisiging.

    Johannes 19.39-42 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Nicodemus kwam ook (die des nachts tot Jezus eerst gekomen was), brengende een mengsel van mirre en aloe; omtrent honderd ponden gewichts.Zij namen dan het lichaam van Jezus, en bonden dat in linnen doeken met de specerijen, gelijk de Joden de gewoonte hebben van begraven.En er was in de plaats, waar Hij gekruist was, een hof, en in den hof een nieuw graf, in hetwelk nog nooit iemand gelegd was geweest.Aldaar dan legden zij Jezus, om de voorbereiding der Joden, overmits het graf nabij was.
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

Aanvullingen
  • ANN026 Het tijdstip van de kruisiging

    Het artikel onderzoekt de verschillen in tijdsaanduidingen in de evangeliën over de kruisiging van Jezus. De synoptische evangeliën en Johannes geven verschillende uren, wat debatten uitlokt…

  • ANN035 De drie dagen en drie nachten

    L'article explore l'énigme des 'trois jours et trois nuits' de Jésus, proposant que l'obscurité survenue durant la crucifixion soit considérée comme la 'troisième nuit'.…