Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week

PER248 Onderricht over aanstoot, vergeving en geloof

Het artikel onderzoekt het onderwijs van Jezus over struikelblokken, vergeving en geloof in Lucas 17.1-6. Jezus spoort de leerlingen aan om geen geestelijke val te veroorzaken en zonder grenzen te vergeven. Dit onderricht legt de nadruk op de verantwoordelijkheid van de gemeenschap en op de toewijding van de leerlingen aan het koninkrijk van de hemel.

Lukas 17.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij zeide tot de discipelen: Het kan niet wezen, dat er geen ergernissen komen; doch wee hem, door welken zij komen;Het zoude hem nuttiger zijn, dat een molensteen om zijn hals gedaan ware, en hij in de zee geworpen, dan dat hij een van deze kleinen zou ergeren.Wacht uzelven. En indien uw broeder tegen u zondigt, zo bestraf hem; en indien het hem leed is, zo vergeef het hem.En indien hij zevenmaal daags tegen u zondigt, en zevenmaal daags tot u wederkeert, zeggende: Het is mij leed; zo zult gij het hem vergeven.En de apostelen zeiden tot den Heere: Vermeerder ons het geloof.En de Heere zeide: Zo gij een geloof hadt als een mostaardzaad, gij zoudt tegen dezen moerbezienboom zeggen: Word ontworteld, en in de zee geplant, en hij zou u gehoorzaam zijn.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER258 Het feest van de Inwijding

Het artikel behandelt perikoop 258, die het feest van de Inwijding beschrijft, waarbij Jezus, hoewel hij door de farizeeën wordt bedreigd, zich vrij door de tempel beweegt. De analyse belicht de strategiewisseling van de farizeeën, die juridische stappen tegen Jezus beogen. Deze passage is van centraal belang om de religieuze en maatschappelijke dynamiek van deze kritieke periode te begrijpen.

Johannes 10.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :

En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.En Jezus wandelde in den tempel, in het voorhof van Salomo.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER264 De rijke jongeman

Dit artikel analyseert de ontmoeting van de rijke jongeman met Jezus, een perikoop uit de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Het belicht Jezus' onderwijs over het loslaten van materiële zaken en over geloof, en plaatst de gebeurtenis tegelijk in een historische context tussen Chanoeka en Pesach.

Johannes 11.1-54 (De Heilige Schrift 1917) :

En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.En Jezus, dat horende, zeide: Deze krankheid is niet tot den dood, maar ter heerlijkheid Gods; opdat de Zone Gods door dezelve verheerlijkt worde.Jezus nu had Martha, en haar zuster, en Lazarus lief.Als Hij dan gehoord had, dat hij krank was, toen bleef Hij nog twee dagen in de plaats, waar Hij was.Daarna zeide Hij verder tot de discipelen: Laat ons wederom naar Judea gaan.De discipelen zeiden tot Hem: Rabbi! de Joden hebben U nu onlangs gezocht te stenigen, en gaat Gij wederom derwaarts?Jezus antwoordde: Zijn er niet twaalf uren in den dag? Indien iemand in den dag wandelt, zo stoot hij zich niet, overmits hij het licht dezer wereld ziet;Maar indien iemand in den nacht wandelt, zo stoot hij zich, overmits het licht in hem niet is.Dit sprak Hij; en daarna zeide Hij tot hen: Lazarus, onze vriend, slaapt; maar Ik ga heen, om hem uit den slaap op te wekken.Zijn discipelen dan zeiden: Heere, indien hij slaapt, zo zal hij gezond worden.Doch Jezus had gesproken van zijn dood; maar zij meenden, dat Hij sprak van de rust des slaaps.Toen zeide dan Jezus tot hen vrijuit: Lazarus is gestorven.En Ik ben blijde om uwentwil, dat Ik daar niet geweest ben, opdat gij geloven moogt; doch laat ons tot hem gaan.Thomas dan, genaamd Didymus, zeide tot zijn medediscipelen: Laat ons ook gaan, opdat wij met Hem sterven.Jezus dan, gekomen zijnde, vond, dat hij nu vier dagen in het graf geweest was.(Bethanie nu was nabij Jeruzalem, omtrent vijftien stadien van daar.)En velen uit de Joden waren gekomen tot Martha en Maria, opdat zij haar vertroosten zouden over haar broeder.Martha dan, als zij hoorde, dat Jezus kwam, ging Hem tegemoet; doch Maria bleef in huis zitten.Zo zeide Martha dan tot Jezus: Heere, waart Gij hier geweest, zo ware mijn broeder niet gestorven;Maar ook nu weet ik, dat alles, wat Gij van God begeren zult, God U het geven zal.Jezus zeide tot haar: Uw broeder zal wederopstaan.Martha zeide tot Hem: Ik weet, dat hij opstaan zal in de opstanding ten laatsten dage.Jezus zeide tot haar: Ik ben de Opstanding en het Leven; die in Mij gelooft zal leven, al ware hij ook gestorven;En een iegelijk, die leeft, en in Mij gelooft, zal niet sterven in der eeuwigheid. Gelooft gij dat?Zij zeide tot Hem: Ja, Heere; ik heb geloofd, dat Gij zijt de Christus, de Zone Gods, Die in de wereld komen zou.En dit gezegd hebbende, ging zij heen, en riep Maria, haar zuster, heimelijk, zeggende: De Meester is daar, en Hij roept u.Deze, als zij dat hoorde, stond haastelijk op, en ging tot Hem.(Jezus nu was nog in het vlek niet gekomen, maar was in de plaats, waar Hem Martha tegemoet gekomen was.)De Joden dan, die met haar in het huis waren, en haar vertroostten, ziende Maria, dat zij haastelijk opstond en uitging, volgden haar, zeggende: Zij gaat naar het graf, opdat zij aldaar wene.Maria dan, als zij kwam, waar Jezus was, en Hem zag, viel aan Zijn voeten, zeggende tot Hem: Heere, indien Gij hier geweest waart, zo ware mijn broeder niet gestorven.Jezus dan, als Hij haar zag wenen, en de Joden, die met haar kwamen, ook wenen, werd zeer bewogen in den geest, en ontroerde Zichzelven;En zeide: Waar hebt gij hem gelegd? Zij zeiden tot Hem: Heere, kom en zie het.Jezus weende.De Joden dan zeiden: Ziet, hoe lief Hij hem had!En sommigen uit hen zeiden: Kon Hij, Die de ogen des blinden geopend heeft, niet maken, dat ook deze niet gestorven ware?Jezus dan wederom in Zichzelven zeer bewogen zijnde, kwam tot het graf; en het was een spelonk, en een steen was daarop gelegd.Jezus zeide: Neemt den steen weg. Martha, de zuster des gestorvenen, zeide tot Hem: Heere, hij riekt nu al, want hij heeft vier dagen aldaar gelegen.Jezus zeide tot haar: Heb Ik u niet gezegd, dat, zo gij gelooft, gij de heerlijkheid Gods zien zult?Zij namen dan den steen weg, waar de gestorvene lag. En Jezus hief de ogen opwaarts, en zeide: Vader, Ik dank U, dat Gij Mij gehoord hebt.Doch Ik wist, dat Gij Mij altijd hoort; maar om der schare wil, die rondom staat, heb Ik dit gezegd, opdat zij zouden geloven, dat Gij Mij gezonden hebt.En als Hij dit gezegd had, riep Hij met grote stemme: Lazarus, kom uit!En de gestorvene kwam uit, gebonden aan handen en voeten met grafdoeken, en zijn aangezicht was omwonden met een zweetdoek. Jezus zeide tot hen: Ontbindt hem, en laat hem heengaan.Velen dan uit de Joden, die tot Maria gekomen waren, en aanschouwd hadden, hetgeen Jezus gedaan had, geloofden in Hem.Maar sommigen van hen gingen tot de Farizeen, en zeiden tot hen, hetgeen Jezus gedaan had.De overpriesters dan en de Farizeen vergaderden den raad, en zeiden: Wat zullen wij doen? want deze Mens doet vele tekenen.Indien wij Hem alzo laten geworden, zij zullen allen in Hem geloven, en de Romeinen zullen komen, en wegnemen beide onze plaats en volk.En een uit hen, namelijk Kajafas, die deszelven jaars hogepriester was, zeide tot hen: Gij verstaat niets;En gij overlegt niet, dat het ons nut is, dat een mens sterve voor het volk, en het gehele volk niet verloren ga.En dit zeide hij niet uit zichzelven; maar, zijnde hogepriester deszelven jaars, profeteerde hij, dat Jezus sterven zou voor het volk;En niet alleen voor dat volk, maar opdat Hij ook de kinderen Gods, die verstrooid waren, tot een zou vergaderen.Van dien dag dan af beraadslaagden zij te zamen, dat zij Hem doden zouden.Jezus dan wandelde niet meer vrijelijk onder de Joden; maar ging van daar naar het land bij de woestijn, naar de stad, genaamd Efraim, en verkeerde aldaar met Zijn discipelen.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER270 Genezingen van blinden bij Jericho

Het artikel behandelt de genezingen van blinden door Jezus bij Jericho. Geplaatst in de context van de synoptische evangeliën onderzoekt het de chronologische en theologische uitleg van deze gebeurtenissen, waarbij de erkenning van Jezus als Messias en zijn tocht naar Jeruzalem in het jaar 33 n.Chr. worden benadrukt.

Johannes 11.14 (De Heilige Schrift 1917) :

Toen zeide dan Jezus tot hen vrijuit: Lazarus is gestorven.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER273 De opwekking van Lazarus

Jezus wekt Lazarus op in Betanië en openbaart zo zijn goddelijke macht over de dood, als opmaat naar Pesach. Tussen Chanoeka en Pesach, na twee dagen van overpeinzing, maakt Jezus de veelbetekenende reis met opvallende ontmoetingen in Jericho, die het nabije lijden aankondigt. De reactie van de religieuze autoriteiten op dit wonder versnelt de kruisiging van Jezus.

Johannes 11.7-10 (De Heilige Schrift 1917) :

Daarna zeide Hij verder tot de discipelen: Laat ons wederom naar Judea gaan.De discipelen zeiden tot Hem: Rabbi! de Joden hebben U nu onlangs gezocht te stenigen, en gaat Gij wederom derwaarts?Jezus antwoordde: Zijn er niet twaalf uren in den dag? Indien iemand in den dag wandelt, zo stoot hij zich niet, overmits hij het licht dezer wereld ziet;Maar indien iemand in den nacht wandelt, zo stoot hij zich, overmits het licht in hem niet is.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER274 Complot tegen de Messias Jezus, die zich terugtrekt naar Efraïm

Dit artikel beschrijft het complot van de Joodse autoriteiten tegen Jezus na de opwekking van Lazarus. Geconfronteerd met de dreiging die zij in de wonderen van Jezus zien, besluiten zij hem te doden. Jezus trekt zich terug naar Efraïm met het oog op de kruisiging, terwijl het complot zich paradoxaal voegt naar het goddelijke plan.

Markus 14.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :

En het pascha, en het feest der ongehevelde broden was na twee dagen. En de overpriesters en de Schriftgeleerden zochten, hoe zij Hem met listigheid vangen en doden zouden.Maar zij zeiden: Niet in het feest, opdat niet misschien oproer onder het volk worde.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER275 Aankomst bij Lazarus, Martha en Maria

Dit artikel onderzoekt de aankomst van Jezus in Betanië en belicht het belang van dit moment vóór het lijden. Betanië, een plaats van rust en vriendschap, vormt een contrast met de roerige gebeurtenissen in Jeruzalem. Het artikel richt zich op de symboliek van deze laatste etappe in de zending van Jezus, zoals die door het evangelie volgens Johannes wordt verteld.

Johannes 12.1 (De Heilige Schrift 1917) :

Jezus dan kwam zes dagen voor het pascha te Bethanie, daar Lazarus was, die gestorven was geweest, welken Hij opgewekt had uit de doden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER277 Maria van Betanië zalft de Messias Jezus

Maria van Betanië zalft Jezus met kostbare parfum in Betanië, als teken van zijn nabije begrafenis. Deze daad, bekritiseerd door Judas Iskariot en andere discipelen, wordt door Jezus verdedigd en belicht in de analyse van de evangeliën volgens Matteüs, Marcus en Johannes. De tekst bespreekt ook de chronologische en gemeenschappelijke implicaties van deze bijbelse gebeurtenis.

Markus 14.3-9 (De Heilige Schrift 1917) :

En als Hij te Bethanie was, in het huis van Simon, den melaatse, daar Hij aan tafel zat, kwam een vrouw, hebbende een albasten fles met zalf van onvervalsten nardus, van groten prijs; en de albasten fles gebroken hebbende, goot die op Zijn hoofd.En er waren sommigen, die dat zeer kwalijk namen bij zichzelven, en zeiden: Waartoe is dit verlies der zalf geschied?Want dezelve had kunnen boven de driehonderd penningen verkocht, en die den armen gegeven worden; en zij vergrimden tegen haar.Maar Jezus zeide: Laat af van haar; wat doet gij haar moeite aan? Zij heeft een goed werk aan Mij gewrocht.Want de armen hebt gij altijd met u, en wanneer gij wilt, kunt gij hun weldoen; maar Mij hebt gij niet altijd.Zij heeft gedaan, hetgeen zij konde; zij is voorgekomen, om Mijn lichaam te zalven, tot een voorbereiding ter begrafenis.Voorwaar zeg Ik u: Alwaar dit Evangelie gepredikt zal worden in de gehele wereld, daar zal ook tot haar gedachtenis gesproken worden, van hetgeen zij gedaan heeft.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER263 De Messias Jezus zegent kleine kinderen

Het artikel onderzoekt hoe Jezus de kinderen zegent, in Betanië, na het feest van de Inwijding. Deze gebeurtenis wordt beschreven in de synoptische evangeliën en laat zien hoe belangrijk kinderen zijn in het Koninkrijk van God, ondanks de terughoudendheid van de discipelen.

Johannes 10.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :

En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.En Jezus wandelde in den tempel, in het voorhof van Salomo.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PAR013 De slechte wijngaardeniers

Cet article analyse la parabole des méchants vignerons où Jésus dénonce le rejet des prophètes et annonce le transfert du Royaume à ceux qui produisent des fruits dignes. Les autorités religieuses sont confrontées à leur rejet du divin, marquant un tournant prophétique et spirituel dans l'histoire du salut.

Markus 12.1-12 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij begon door gelijkenissen tot hen te zeggen: Een mens plantte een wijngaard, en zette een tuin daarom, en groef een wijnpersbak, en bouwde een toren, en verhuurde dien aan de landlieden, en reisde buiten 's lands.En als het de tijd was, zond hij een dienstknecht tot de landlieden, opdat hij van de landlieden ontving van de vrucht des wijngaards.Maar zij namen en sloegen hem, en zonden hem ledig heen.En hij zond wederom een anderen dienstknecht tot hen, en dien stenigden zij, en wondden hem het hoofd, en zonden hem henen, schandelijk behandeld zijnde.En wederom zond hij een anderen, en dien doodden zij; en vele anderen, waarvan zij sommigen sloegen, en sommigen doodden.Als hij dan nog een zoon had, die hem lief was, zo heeft hij ook dien ten laatste tot hen gezonden, zeggende: Zij zullen immers mijn zoon ontzien.Maar die landlieden zeiden onder elkander: Deze is de erfgenaam; komt, laat ons hem doden, en de erfenis zal onze zijn.En zij namen en doodden hem, en wierpen hem uit, buiten den wijngaard.Wat zal dan de heer des wijngaards doen? Hij zal komen, en de landlieden verderven, en den wijngaard aan anderen geven.Hebt gij ook deze Schrift niet gelezen: De steen, dien de bouwlieden verworpen hebben, deze is geworden tot een hoofd des hoeks;Van den Heere is dit geschied, en het is wonderlijk in onze ogen?En zij zochten Hem te vangen, maar zij vreesden de schare; want zij verstonden, dat Hij die gelijkenis op hen sprak; en zij verlieten Hem en gingen weg.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER168 Het derde paasfeest

De perikoop PER168 wijst op het derde paasfeest van de bediening van de Messias Jezus, gedateerd op maandag 12 april 32 n.Chr. en alleen door Johannes vermeld (Joh 6,4). Jezus en zijn discipelen bevinden zich in Galilea bij Betsaïda en lijken, gezien de intensiteit van hun activiteit, niet naar Jeruzalem op te gaan. Deze vermelding dient als chronologisch ijkpunt in de synopsis en kondigt de komende gebeurtenissen aan tot aan het Loofhuttenfeest in oktober 32 n.Chr.

Johannes 6.4 (De Heilige Schrift 1917) :

En het pascha, het feest der Joden, was nabij.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER169 De vermenigvuldiging van de broden voor de 5000 personen

De vermenigvuldiging van de broden voor 5000 mannen is een wonder dat door alle vier de evangelisten wordt getuigd en zich afspeelt bij Betsaïda in april 32 n.Chr. Met slechts vijf broden en twee vissen voedt Jezus een immense menigte, wat zijn goddelijke macht en zijn herderlijke medelijden illustreert en vooruitwijst naar de eucharistie. De twaalf overgebleven manden symboliseren de overvloed van het Koninkrijk van God.

Johannes 6.5-13 (De Heilige Schrift 1917) :

Jezus dan, de ogen opheffende, en ziende, dat een grote schare tot Hem kwam, zeide tot Filippus: Van waar zullen wij broden kopen, opdat deze eten mogen?(Doch dit zeide Hij, hem beproevende; want Hij wist Zelf, wat Hij doen zou.)Filippus antwoordde Hem: Voor tweehonderd penningen brood is voor dezen niet genoeg, opdat een iegelijk van hen een weinig neme.Een van Zijn discipelen, namelijk Andreas, de broeder van Simon Petrus, zeide tot Hem:Hier is een jongsken, dat vijf gerstebroden heeft, en twee visjes; maar wat zijn deze onder zo velen?En Jezus zeide: Doet de mensen nederzitten. En er was veel gras in die plaats. Zo zaten dan de mannen neder, omtrent vijf duizend in getal.En Jezus nam de broden, en gedankt hebbende, deelde Hij ze den discipelen, en de discipelen dengenen, die nedergezeten waren; desgelijks ook van de visjes, zoveel zij wilden.En als zij verzadigd waren, zeide Hij tot Zijn discipelen: Vergadert de overgeschoten brokken, opdat er niets verloren ga.Zij vergaderden ze dan, en vulden twaalf korven met brokken van de vijf gerstebroden, welke overgeschoten waren dengenen, die gegeten hadden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER170 De reactie van de menigte

Na de vermenigvuldiging van de broden erkent de menigte Jezus als de door Mozes aangekondigde profeet en wil hem tot koning kronen. Alleen Johannes vertelt deze gebeurtenis. Jezus trekt zich terug op de berg en weigert een politiek koningschap. Dit gedeelte onthult de spanning tussen de volkse messiaanse verwachtingen en de geestelijke zending van de Messias, die weigert zich te voegen naar de nationalistische hoop van zijn tijd.

Johannes 6.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :

De mensen dan, gezien hebbende het teken, dat Jezus gedaan had, zeiden: Deze is waarlijk de Profeet, Die in de wereld komen zou.Jezus dan, wetende, dat zij zouden komen, en Hem met geweld nemen, opdat zij Hem Koning maakten, ontweek wederom op den berg, Hij Zelf alleen.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER171 De Messias Jezus en Petrus lopen over het water

Perikoop 171 analyseert het wonder van Jezus die over het water van het Meer van Gennesaret loopt (april 32 n.Chr.), met inbegrip van de episode van Petrus. Een nauwkeurige vergelijking van de verslagen van Matteüs 14.22-32, Marcus 6.45-52 en Johannes 6.16-21 brengt overeenkomsten en verschillen aan het licht en toont de goddelijke kracht van de Messias en de spanning tussen geloof en twijfel bij de discipelen.

Psalmen 77.20 (De Heilige Schrift 1917) :

(77:21) Gij leiddet Uw volk, als een kudde door de hand van Mozes en Aaron.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER172 De reactie van de apostelen

Perikoop 172 beschrijft de reactie van de apostelen nadat Jezus over het water had gelopen en de storm had gestild. De episode speelt zich af in Gennesaret in april 32 n.Chr. en wordt verteld door Matteüs en Marcus. De discipelen werpen zich neer en belijden: 'U bent waarlijk de Zoon van God', een beslissende stap in hun geloof en in de geleidelijke christologische openbaring van de evangeliën.

Markus 6.51-52 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij klom tot hen in het schip, en de wind stilde; en zij ontzetten zich bovenmate zeer in zichzelven, en waren verwonderd.Want zij hadden niet gelet op het wonder der broden; want hun hart was verhard.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER173 Talrijke genezingen in Gennesaret

Pericoop 173 vertelt over de talrijke genezingen die Jezus in april van het jaar 32 n.Chr. in Gennesaret (Galilea) verrichtte, volgens Matteüs 14.34-36 en Marcus 6.53-56. Bij zijn aankomst wordt Jezus onmiddellijk herkend en stromen scharen zieken toe om de zoom van zijn mantel aan te raken en zo genezing te ontvangen. De synoptische analyse laat belangrijke overeenkomsten zien tussen de twee evangelisten, evenals aanvullende nuances. Deze episode illustreert het geloof van het volk en de goddelijke kracht van Jezus, en kondigt de toenemende spanningen met de religieuze autoriteiten aan.

Markus 6.54 (De Heilige Schrift 1917) :

En als zij uit het schip gegaan waren, terstond werden zij Hem kennende.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER174 Onderwijs van de Messias Jezus over het brood des levens

Johannes 6.22-59 vermeldt de rede van Jezus over het brood des levens, uitgesproken in de synagoge van Kafarnaüm op een sabbat in mei 32 n.Chr. Na de vermenigvuldiging van de broden openbaart Jezus zich als het 'brood des levens' en nodigt hij de menigte uit in hem te geloven om het eeuwige leven te verkrijgen. Deze passage, die alleen bij Johannes voorkomt, vertoont een grote christologische en eucharistische rijkdom, tegenover het onbegrip en het gemor van zijn toehoorders.

Johannes 6.41-42 (De Heilige Schrift 1917) :

De Joden dan murmureerden over Hem, omdat Hij gezegd had: Ik ben het Brood, Dat uit den hemel nedergedaald is.En zij zeiden: Is deze niet Jezus, de Zoon van Jozef, Wiens vader en moeder wij kennen? Hoe zegt Deze dan: Ik ben uit den hemel nedergedaald?

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER175 De beproeving van de toewijding

De perikoop PER175 vertelt, volgens de enige getuigenis van Johannes (Joh 6,60-61), de reactie van veel leerlingen die, geschokt door de toespraak over het brood des levens in Kafarnaüm, besluiten de Messias Jezus te verlaten. Dit moment van beproeving laat de kloof zien tussen de politieke messiaanse verwachtingen en het geestelijke voorstel van Jezus, en nodigt de lezer uit tot een diepe overdenking van de ware aard van geloof en toewijding.

Johannes 6.66 (De Heilige Schrift 1917) :

Van toen af gingen velen Zijner discipelen terug, en wandelden niet meer met Hem.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER176 Petrus erkent Jezus als de Messias

Perikoop 176 beschrijft de belijdenis van Petrus, die Jezus als de Messias erkent en die alleen door Johannes wordt overgeleverd (6.62-71). Nadat veel discipelen zijn weggegaan, vraagt Jezus de Twaalf naar hun toewijding. Petrus antwoordt met een opmerkelijke geloofsbelijdenis. Het artikel onderzoekt de spanning tussen Gods soevereiniteit en de menselijke vrijheid en sluit af met de vermelding van Judas Iskariot, die eraan herinnert dat niets aan Gods blik ontsnapt.

Johannes 6.67 (De Heilige Schrift 1917) :

Jezus dan zeide tot de twaalven: Wilt gijlieden ook niet weggaan?

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER201 De ergernissen en de aanleidingen tot struikelen

De perikoop PER201 beschrijft het persoonlijke onderricht van Jezus in Kafarnaüm over de ergernissen en de aanleidingen tot struikelen. Hij onderscheidt twee gevallen: degenen die pasbekeerden laten struikelen, en de christenen die met hun eigen zwakheden worden geconfronteerd. Met radicale lichaamsmetaforen roept Jezus op alles weg te doen wat tot zonde leidt, waarbij hij benadrukt dat het leven in het koninkrijk van God elk offer waard is. Matteüs, Marcus en Lucas vermelden dit onderricht met elkaar aanvullende nuances.

Markus 9.36 (De Heilige Schrift 1917) :

En nemende een kindeken, stelde Hij dat midden onder hen, en omving het met Zijn armen, en zeide tot hen:

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER203 Tucht in de gemeente en vergeving

De perikoop 203 presenteert het onderwijs van Jezus over de tucht in de gemeente en de vergeving, in Kafarnaüm in september van het jaar 32 n.Chr. Matteüs 18.15-22 en Lucas 17.3-4 werken de broederlijke terechtwijzing, het gezag van de Kerk, het gemeenschappelijke gebed en de onbeperkte vergeving (zeventig maal zeven) uit. Deze thema's vormen de basis van een christelijke relatie-ethiek, die gericht is op verzoening en op Gods barmhartigheid.

Lukas 17.3-4 (De Heilige Schrift 1917) :

Wacht uzelven. En indien uw broeder tegen u zondigt, zo bestraf hem; en indien het hem leed is, zo vergeef het hem.En indien hij zevenmaal daags tegen u zondigt, en zevenmaal daags tot u wederkeert, zeggende: Het is mij leed; zo zult gij het hem vergeven.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER204 Gelijkenis van de koning en de dienaar

De gelijkenis van de koning en de dienaar (Mt 18.23-35), verteld in Kafarnaüm in september 32, komt alleen bij Matteüs voor. Ze laat het enorme belang van vergeving zien door een geweldige schuld van 10.000 talenten, kwijtgescholden door een barmhartige koning, te vergelijken met een kleine schuld van 100 zilverstukken, die de vergeven dienaar weigert kwijt te schelden. De kernboodschap: wie door God vergeven is, moet op zijn beurt vergeven, op straffe van het verlies van de ontvangen genade.

Exodus 21.24 (De Heilige Schrift 1917) :

Oog voor oog, tand voor tand, hand voor hand, voet voor voet.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER205 Jezus de Messias zet zijn tocht door Galilea voort

Perikoop 205 schetst het langdurige verblijf van Jezus de Messias in Galilea, in de streek van Kafarnaüm, gedurende ongeveer zes maanden vóór zijn definitieve vertrek naar Jeruzalem op 3 oktober 32 n.Chr. Alleen Johannes vermeldt deze reizen en onthult het voornemen van de godsdienstige leiders om Jezus te doden, terwijl zijn discipelen nog moeite hebben te begrijpen wat hem te wachten staat. Dit gedeelte vormt de overgang naar het Loofhuttenfeest in Jeruzalem.

Johannes 7.2 (De Heilige Schrift 1917) :

En het feest der Joden, namelijk de loof huttenzetting, was nabij.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER206 Het Loofhuttenfeest

Perikoop 206 behandelt het Loofhuttenfeest (Soekot), dat alleen door Johannes wordt beschreven (7,2-10). Jezus besluit in oktober van het jaar 32 n.Chr. in het geheim naar Jeruzalem op te gaan, zes maanden voor zijn arrestatie. Johannes onthult de spanning met de religieuze autoriteiten en het ongeloof van de broers van Jezus, elementen die in de synoptische evangeliën ontbreken.

Johannes 7.2-10 (De Heilige Schrift 1917) :

En het feest der Joden, namelijk de loof huttenzetting, was nabij.Zo zeiden dan Zijn broeders tot Hem: Vertrek van hier, en ga heen in Judea, opdat ook Uw discipelen Uw werken mogen aanschouwen, die Gij doet.Want niemand doet iets in het verborgen, en zoekt zelf, dat men openlijk van hem spreke. Indien Gij deze dingen doet, zo openbaar Uzelven aan de wereld.Want ook Zijn broeders geloofden niet in Hem.Jezus dan zeide tot hen: Mijn tijd is nog niet hier, maar uw tijd is altijd bereid.De wereld kan ulieden niet haten, maar Mij haat zij, omdat Ik van dezelve getuig, dat haar werken boos zijn.Gaat gijlieden op tot dit feest; Ik ga nog niet op tot dit feest; want Mijn tijd is nog niet vervuld.En als Hij deze dingen tot hen gezegd had, bleef Hij in Galilea.Maar als Zijn broeders opgegaan waren, toen ging Hij ook Zelf op tot het feest, niet openlijk, maar als in het verborgen.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER209 De reis door Samaria

Perikoop 209 beschrijft de reis van Jezus en zijn leerlingen door Samaria, die alleen door Lucas wordt overgeleverd. Wanneer Jezus op 3 oktober van het jaar 32 n.Chr. Galilea verlaat, kiest hij de kortere Samaritaanse route naar Jeruzalem. Sommige dorpen weigeren hem te ontvangen, wat de spanningen tussen Joden en Samaritanen illustreert, terwijl andere hem aannemen. Deze passage wijst vooruit naar de universele zending en de toekomstige evangelisatie van de streek door de 70 leerlingen.

Lukas 9.56 (De Heilige Schrift 1917) :

Want de Zoon des mensen is niet gekomen om der mensen zielen te verderven, maar om te behouden. En zij gingen naar een ander vlek.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER210 De reactie van Jakobus en Johannes

Tijdens de reis van Jezus door Samaria stellen Jakobus en Johannes, de „zonen van de donder”, voor om vuur uit de hemel te laten neerdalen op een vijandig Samaritaans dorp. Jezus berispt hen streng en herinnert eraan dat hij gekomen is om de mensen te redden en niet om hen te verderven. Deze episode, die alleen door Lucas wordt verteld (Luc 9.54-56), illustreert de spanningen tussen Joden en Samaritanen en de geleidelijke vorming van de discipelen tot een geest van barmhartigheid.

Markus 3.17 (De Heilige Schrift 1917) :

En Jakobus, den zoon van Zebedeus, en Johannes, den broeder van Jakobus; en gaf hun toe namen, Boanerges, hetwelk is, zonen des donders;

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER211 De mannen die de Messias Jezus willen volgen

Lucas 9.57-62 stelt drie mannen voor die de Messias Jezus willen volgen, ieder met een voorwaarde of een aarzeling. Jezus antwoordt met een oproep tot afstand van materieel comfort, tot de voorrang van het Koninkrijk boven de gezinsplichten en tot een vastberadenheid zonder omkijken. Deze passage, die alleen bij Lucas voorkomt, speelt tijdens de reis door Samaria naar Jeruzalem en is een radicale oproep tot een volledige en compromisloze toewijding aan de Messias.

Lukas 9.57-62 (De Heilige Schrift 1917) :

En het geschiedde op den weg, als zij reisden, dat een tot Hem zeide: Heere, ik zal U volgen, waar Gij ook heengaat.En Jezus zeide tot hem: De vossen hebben holen, en de vogelen des hemels nesten; maar de Zoon des mensen heeft niet, waar Hij het hoofd nederlegge.En Hij zeide tot een anderen: Volg Mij. Doch hij zeide: Heere, laat mij toe, dat ik heenga, en eerst mijn vader begrave.Maar Jezus zeide tot hem: Laat de doden hun doden begraven; doch gij, ga heen en verkondig het Koninkrijk Gods.En ook een ander zeide: Heere, ik zal U volgen; maar laat mij eerst toe, dat ik afscheid neme van degenen, die in mijn huis zijn.En Jezus zeide tot hem: Niemand, die zijn hand aan den ploeg slaat, en ziet naar hetgeen achter is, is bekwaam tot het Koninkrijk Gods.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER212 De Joden zoeken de Messias Jezus

De perikoop 212 vertelt, uitsluitend volgens Johannes 7.11-13, hoe de Joden Jezus zoeken tijdens het feest in Jeruzalem in oktober van het jaar 32 n.Chr. Zij illustreert de verdeeldheid van het volk over de Messias: sommigen erkennen hem, anderen proberen hem uit de weg te ruimen. De angst voor de religieuze autoriteiten houdt openbare bekeringen tegen en toont de politieke en geestelijke spanning van die tijd.

Johannes 7.13 (De Heilige Schrift 1917) :

Nochtans sprak niemand vrijmoediglijk van Hem, om de vrees der Joden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER213 Onderwijs van de Messias Jezus in de tempel

Tijdens het Loofhuttenfeest in oktober van het jaar 32 onderwijst de Messias Jezus in de tempel van Jeruzalem met een gezag dat de menigte verbaast en de farizeeën verontwaardigt. Johannes 7.14-24 vertelt over deze unieke episode, waarin Jezus verklaart dat zijn onderricht van God komt en een genezing op de sabbat verdedigt met een strenge schriftuurlijke argumentatie. De vijandigheid van de religieuze autoriteiten neemt toe.

Johannes 7.17 (De Heilige Schrift 1917) :

Zo iemand wil Deszelfs wil doen, die zal van deze leer bekennen, of zij uit God is, dan of Ik van Mijzelven spreek.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER214 De autoriteiten zoeken de Messias Jezus om hem te arresteren

Tijdens het Loofhuttenfeest in Jeruzalem vraagt de menigte zich af wie Jezus als Messias is. Ondanks de verwarring over zijn afkomst en de pogingen van de godsdienstige leiders om hem te arresteren, onderwijst Jezus openlijk in de tempel, bevestigt hij opnieuw zijn goddelijkheid en kondigt hij zijn naderende vertrek aan. Omdat zijn uur nog niet gekomen is, kunnen de wachters hem niet grijpen. Deze episode, die alleen in het evangelie van Johannes voorkomt (7.25-36), laat de groeiende tegenstand tussen Jezus en de godsdienstige leiders zien.

Jesaja 9.1 (De Heilige Schrift 1917) :

(8:23) Maar het land, dat beangstigd was, zal niet gans verduisterd worden; gelijk als Hij het in den eersten tijd verachtelijk gemaakt heeft, naar het land van Zebulon aan, en naar het land van Nafthali aan, alzo heeft Hij het in het laatste heerlijk gemaakt, naar den weg zeewaarts aan gelegen over de Jordaan, aan Galilea der heidenen.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER215 De toespraak over levend water

Op de laatste dag van het feest van Soekot (Hosjana Rabba) verkondigt de Messias Jezus in de tempel van Jeruzalem dat hij de ware bron van levend water is. Hij eigent zich de symboliek van de waterlibatie toe en nodigt iedereen die dorst heeft uit om naar hem toe te komen. Johannes verduidelijkt dat dit levende water de Heilige Geest aanduidt, die gegeven zou worden na de verheerlijking van Jezus. Alleen Johannes vermeldt deze gebeurtenis, die gedateerd is op woensdag 13 oktober van het jaar 32.

Johannes 7.28 (De Heilige Schrift 1917) :

Jezus dan riep in den tempel, lerende en zeggende: En gij kent Mij, en gij weet, van waar Ik ben; en Ik ben van Mijzelven niet gekomen, maar Hij is waarachtig, Die Mij gezonden heeft, Welken gijlieden niet kent.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER216 De tegenstrijdige beoordeling van het volk

Op de laatste dag van het Soekotfeest in Jeruzalem (oktober van het jaar 32) verklaart Jezus een bron van levend water te zijn. De menigte raakt verdeeld: sommigen erkennen hem als de Messias, anderen weigeren de evidentie te aanvaarden. De wachters die gestuurd zijn om hem te arresteren, weigeren te gehoorzamen, onder de indruk van zijn woorden. Nikodemus pleit voor een eerlijk oordeel, terwijl de farizeeën zwakke argumenten aanvoeren. Het verzet van de religieuze autoriteiten wordt fanatiek, waardoor de dood van Jezus hun enige doel wordt.

Johannes 7.52 (De Heilige Schrift 1917) :

Zij antwoordden en zeiden tot hem: Zijt gij ook uit Galilea? Onderzoek en zie, dat uit Galilea geen profeet opgestaan is.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER217 De overspelige vrouw

Perikoop 217 verhaalt de episode van de overspelige vrouw (Johannes 8.1-11), waarin farizeeën Jezus een valstrik spannen door hem een vrouw voor te leiden die op heterdaad is betrapt. Jezus verijdelt de valstrik met zijn beroemde uitspraak, waarin hij wie zonder zonde is uitnodigt de eerste steen te werpen, en vergeeft daarna de vrouw. Dit verhaal, waarvan de tekstuele echtheid omstreden is, illustreert de eenheid van goddelijke gerechtigheid en barmhartigheid en openbaart het unieke gezag van Jezus om te rechtvaardigen.

Johannes 8.7 (De Heilige Schrift 1917) :

En als zij Hem bleven vragen, richtte Hij Zich op, en zeide tot hen: Die van ulieden zonder zonde is, werpe eerst den steen op haar.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER218 De Messias Jezus is het licht van de wereld

Tijdens het feest van Soekot in Jeruzalem verkondigt Jezus dat hij ‘het licht van de wereld’ is (Johannes 8.12-58), waarmee hij aansluit bij de symboliek van de grote verlichtingen van de tempel. Hij onthult geleidelijk zijn goddelijke identiteit in debatten met de farizeeën, met als hoogtepunt de uitspraak ‘Voordat Abraham was, ben Ik’, een uitdrukkelijke bevestiging van zijn voorbestaan en zijn goddelijkheid. In hem geloven betekent binnengaan in het licht, de waarheid en het eeuwige leven.

Exodus 3.14 (De Heilige Schrift 1917) :

En God zeide tot Mozes: IK ZAL ZIJN, DIE IK ZIJN ZAL! Ook zeide Hij: Alzo zult gij tot de kinderen Israels zeggen: IK ZAL ZIJN heeft mij tot ulieden gezonden!

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER219 Moordaanslag

Op de laatste dag van een feest in Jeruzalem (13 oktober 32) proberen de farizeeën de Messias Jezus te stenigen, nadat hij zijn goddelijke oorsprong heeft verkondigd. Jezus ontkomt aan de dood door zich tussen zijn discipelen te verbergen en verlaat de stad. Waarschijnlijk trekt hij zich terug in Betanië aan de overzijde van de Jordaan. Alleen Johannes vertelt deze gebeurtenis, op grond van Johannes 8,59.

Johannes 8.59 (De Heilige Schrift 1917) :

Zij namen dan stenen op, dat zij ze op Hem wierpen. Maar Jezus verborg Zich, en ging uit den tempel, gaande door het midden van hen; en ging alzo voorbij.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER220 De Messias Jezus zendt 70 discipelen uit

Jezus zendt zeventig discipelen uit voor een evangelisatiezending (Lucas 10.1-16), een unieke gebeurtenis in de evangeliën. Vanuit Betanië aan de overzijde van de Jordaan breidt hij omstreeks november van het jaar 32 zijn zending uit voorbij de Twaalf. De aanwijzingen doen denken aan die welke aan de apostelen werden gegeven, maar hebben een universelere strekking. Jezus waarschuwt voor het gevaar van afwijzing en veroordeelt de verblinding van de Galilese steden Chorazin, Betsaïda en Kafarnaüm.

Mattheüs 10.1-15 (De Heilige Schrift 1917) :

En Zijn twaalf discipelen tot Zich geroepen hebbende, heeft Hij hun macht gegeven over de onreine geesten, om dezelve uit te werpen, en om alle ziekte en alle kwale te genezen.De namen nu der twaalf apostelen zijn deze: de eerste, Simon, gezegd Petrus, en Andreas, zijn broeder; Jakobus, de zoon van Zebedeus, en Johannes, zijn broeder;Filippus en Bartholomeus; Thomas en Mattheus, de tollenaar; Jakobus, de zoon van Alfeus, en Lebbeus, toegenaamd Thaddeus;Simon Kananites, en Judas Iskariot, die Hem ook verraden heeft.Deze twaalf heeft Jezus uitgezonden, en hun bevel gegeven, zeggende: Gij zult niet heengaan op den weg der heidenen, en gij zult niet ingaan in enige stad der Samaritanen.Maar gaat veel meer heen tot de verloren schapen van het huis Israels.En heengaande predikt, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is nabij gekomen.Geneest de kranken; reinigt de melaatsen; wekt de doden op; werpt de duivelen uit. Gij hebt het om niet ontvangen, geeft het om niet.Verkrijgt u noch goud, noch zilver, noch koper geld in uw gordels;Noch male tot den weg, noch twee rokken, noch schoenen, noch staf; want de arbeider is zijn voedsel waardig.En in wat stad of vlek gij zult inkomen, onderzoekt, wie daarin waardig is; en blijft aldaar, totdat gij daar uitgaat.En als gij in het huis gaat, zo groet hetzelve.En indien dat huis waardig is, zo kome uw vrede over hetzelve, maar indien het niet waardig is, zo kere uw vrede weder tot u.En zo iemand u niet zal ontvangen, noch uw woorden horen, uitgaande uit dat huis of uit dezelve stad, schudt het stof uwer voeten af.Voorwaar zeg Ik u: Het zal den lande van Sodom en Gomorra verdragelijker zijn in den dag des oordeels, dan dezelve stad.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER222 De barmhartige Samaritaan

De perikoop PER222 behandelt de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan (Lucas 10.25-37), die Jezus vertelde in antwoord op een wetgeleerde die hem een valstrik wilde spannen. Deze gelijkenis, die zich in november van het jaar 32 afspeelt in Betanië aan de overzijde van de Jordaan, leert dat de ware 'naaste' niet bepaald wordt door religie of cultuur, maar door de daad van barmhartigheid. De verachte Samaritaan wordt het voorbeeld van medelijden, een symbolische gestalte van de Messias zelf die de gewonde mensheid te hulp komt.

Lukas 10.25-37 (De Heilige Schrift 1917) :

En ziet, een zeker wetgeleerde stond op, Hem verzoekende, en zeggende: Meester, wat doende zal ik het eeuwige leven beerven?En Hij zeide tot hem: Wat is in de wet geschreven? Hoe leest gij?En hij, antwoordende, zeide: Gij zult den Heere, uw God, liefhebben, uit geheel uw hart, en uit geheel uw ziel, en uit geheel uw kracht, en uit geheel uw verstand; en uw naaste als uzelven.En Hij zeide tot hem: Gij hebt recht geantwoord; doe dat, en gij zult leven.Maar hij, willende zichzelven rechtvaardigen, zeide tot Jezus: En wie is mijn naaste?En Jezus, antwoordende, zeide: Een zeker mens kwam af van Jeruzalem naar Jericho, en viel onder de moordenaars, welke, hem ook uitgetogen, en daartoe zware slagen gegeven hebbende, heengingen, en lieten hem half dood liggen.En bij geval kwam een zeker priester denzelven weg af, en hem ziende, ging hij tegenover hem voorbij.En desgelijks ook een Leviet, als hij was bij die plaats, kwam hij, en zag hem, en ging tegenover hem voorbij.Maar een zeker Samaritaan, reizende, kwam omtrent hem, en hem ziende, werd hij met innerlijke ontferming bewogen.En hij, tot hem gaande, verbond zijn wonden, gietende daarin olie en wijn; en hem heffende op zijn eigen beest, voerde hem in de herberg en verzorgde hem.En des anderen daags weggaande, langde hij twee penningen uit, en gaf ze den waard, en zeide tot hem: Draag zorg voor hem: en zo wat gij meer aan hem ten koste zult leggen, dat zal ik u wedergeven, als ik wederkom.Wie dan van deze drie dunkt u de naaste geweest te zijn desgenen, die onder de moordenaars gevallen was?En hij zeide: Die barmhartigheid aan hem gedaan heeft. Zo zeide dan Jezus tot hem: Ga heen, en doe gij desgelijks.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER223 De Messias Jezus in Betanië bij Marta en Maria

Lucas 10.38-42 beschrijft het bezoek van de Messias Jezus aan Betanië, bij Marta en Maria, rond eind november of begin december van het jaar 32. Dit dorp, op 3 km van Jeruzalem, ontvangt Jezus in een context van relatieve rust: de farizeeën hebben hun strategie gewijzigd en verzamelen liever belastende getuigenissen dan gewelddadig op te treden. Lucas is de enige evangelist die deze episode vermeldt.

Lukas 10.38-42 (De Heilige Schrift 1917) :

En het geschiedde, als zij reisden, dat Hij kwam in een vlek; en een zekere vrouw, met name Martha, ontving Hem in haar huis.En deze had een zuster, genaamd Maria, welke ook, zittende aan de voeten van Jezus, Zijn woord hoorde.Doch Martha was zeer bezig met veel dienens, en daarbij komende, zeide zij: Heere, trekt Gij U dat niet aan, dat mijn zuster mij alleen laat dienen? Zeg dan haar, dat zij mij helpe.En Jezus, antwoordende, zeide tot haar: Martha, Martha, gij bekommert en ontrust u over vele dingen;Maar een ding is nodig; doch Maria heeft het goede deel uitgekozen, hetwelk van haar niet zal weggenomen worden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER226 Jezus, de Messias, na een wonder betwist

In Jeruzalem wordt Jezus, de Messias, na de genezing van een stomme bezetene betwist door tegenstanders die zijn macht aan Beëlzebul toeschrijven en om een nieuw teken vragen. Hij antwoordt met logische en geestelijke argumenten, verwijst naar het teken van Jona, richt een lofprijzing om naar gehoorzaamheid aan het Woord en sluit af met een metafoor over het innerlijke licht. Deze toespraak, die alleen door Lucas wordt overgeleverd (11.14-36), toont twee tegenovergestelde houdingen tegenover de Messias: het echte geloof en de ongelovige afwijzing.

Lukas 11.18-27 (De Heilige Schrift 1917) :

Indien nu ook de satan tegen zichzelven verdeeld is, hoe zal zijn rijk bestaan? Dewijl gij zegt, dat Ik door Beelzebul de duivelen uitwerp.En indien Ik door Beelzebul de duivelen uitwerp, door wien werpen ze uw zonen uit? Daarom zullen dezen uw rechters zijn.Maar indien Ik door den vinger Gods de duivelen uitwerp, zo is dan het Koninkrijk Gods tot u gekomen.Wanneer een sterke gewapende zijn hof bewaart, zo is al wat hij heeft in vrede.Maar als een daarover komt, die sterker is dan hij, en hem overwint, die neemt zijn gehele wapenrusting, daar hij op vertrouwde, en deelt zijn roof uit.Wie met Mij niet is, die is tegen Mij; en wie met Mij niet vergadert, die verstrooit.Wanneer de onreine geest van den mens uitgevaren is, zo gaat hij door dorre plaatsen, zoekende rust; en die niet vindende, zegt hij: Ik zal wederkeren in mijn huis, daar ik uitgevaren ben.En komende, vindt hij het met bezemen gekeerd en versierd.Dan gaat hij heen, en neemt met zich zeven andere geesten, bozer dan hij zelf is, en ingegaan zijnde, wonen zij aldaar; en het laatste van dien mens wordt erger dan het eerste.En het geschiedde, als Hij deze dingen sprak, dat een zekere vrouw, de stem verheffende uit de schare, tot Hem zeide: Zalig is de buik, die U gedragen heeft, en de borsten, die Gij hebt gezogen.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER227 De uitnodiging bij een farizeeër

Perikoop 227 vertelt over de uitnodiging voor een maaltijd die een farizeeër aan de Messias Jezus deed, een uitnodiging die alleen door Lucas wordt vermeld (Luc. 11.37). Verre van welwillend lijkt deze uitnodiging een valstrik te zijn, bedoeld om beschuldigingen tegen Jezus te verzamelen ten overstaan van getuigen. Zich bewust van wat er op het spel stond, neemt Jezus de uitnodiging toch aan, gesterkt door een geestelijke zekerheid dat zijn uur nog niet gekomen was. De gebeurtenis speelt zich waarschijnlijk af in Jeruzalem, tijdens een reis die Jezus onderneemt ondanks de dreigementen van de godsdienstige autoriteiten.

Lukas 11.37 (De Heilige Schrift 1917) :

Als Hij nu dit sprak, bad Hem een zeker Farizeer, dat Hij bij hem het middagmaal wilde eten; en ingegaan zijnde, zat Hij aan.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER228 Het oordeel van de godsdienstige leiders en de verwijten van Jezus, de Messias

Tijdens een maaltijd in het huis van een farizeeër in Jeruzalem (eind 32) spreekt Jezus strenge verwijten uit tegen de farizeeën en de wetgeleerden. Lucas 11.38-54, het enige evangelie dat deze gebeurtenis vertelt, beschrijft een vijandige sfeer waarin de religieuze autoriteiten bewijzen zoeken om Jezus te veroordelen. Zijn scherpe woorden zijn in werkelijkheid een oproep tot bekering, die genegeerd wordt door mannen die verblind zijn door hoogmoed.

Lukas 11.53 (De Heilige Schrift 1917) :

En als Hij deze dingen tot hen zeide, begonnen de Schriftgeleerden en Farizeen hard aan te houden, en Hem van vele dingen te doen spreken;

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER229 Herinnering aan het bloedbad onder de Galileeërs door Pilatus

De perikoop PER229 (Lucas 13,1-5) vertelt hoe getuigen van een farizeese maaltijd Jezus aanspreken over het bloedbad dat Pilatus onder Galileeërs aanrichtte. Jezus weigert daarin een goddelijke straf te zien en roept op tot persoonlijk berouw, waarbij hij ook de val van de toren van Siloam noemt. Hij leert dat de dood het gemeenschappelijke lot van allen is en dat alleen berouw de toegang tot het Koninkrijk van God opent.

Johannes 9.2-3 (De Heilige Schrift 1917) :

En Zijn discipelen vraagden Hem, zeggende: Rabbi, wie heeft er gezondigd, deze, of zijn ouders, dat hij blind zou geboren worden?Jezus antwoordde: Noch deze heeft gezondigd, noch zijn ouders, maar dit is geschied, opdat de werken Gods in hem zouden geopenbaard worden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER230 De gelijkenis van de onvruchtbare vijgenboom

De gelijkenis van de onvruchtbare vijgenboom (Lucas 13.6-9), die alleen door Lucas wordt verhaald, illustreert Gods geduld en de urgentie van de bekering. Jezus waarschuwt dat elke leerling zonder geestelijke vrucht het gevaar loopt geoordeeld te worden, en benadrukt tegelijk dat God extra genadetijd geeft. Deze tekst sluit aan bij Lucas 13.1-5 en bevat een dubbele boodschap: ernstige waarschuwing en goddelijke barmhartigheid.

Lukas 13.6-9 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij zeide deze gelijkenis: Een zeker man had een vijgeboom, geplant in zijn wijngaard; en hij kwam en zocht vrucht daarop, en vond ze niet.En hij zeide tot den wijngaardenier: Zie, ik kome nu drie jaren, zoekende vrucht op dezen vijgeboom, en vind ze niet; houw hem uit; waartoe beslaat hij ook onnuttelijk de aarde?En hij, antwoordende, zeide tot hem: Heer, laat hem ook nog dit jaar, totdat ik om hem gegraven en mest gelegd zal hebben;En indien hij vrucht zal voortbrengen, laat hem staan; maar indien niet, zo zult gij hem namaals uithouwen.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER232 Het mosterdzaad en het zuurdeeg

De perikoop PER232 bevat de twee tweelinggelijkenissen van het mosterdzaadje en het zuurdesem (Lucas 13.18-21). Ze werden op een sabbat uitgesproken bij een synagoge in Jeruzalem en tonen de aard van het koninkrijk van God: het begint nederig, groeit krachtig en werkt verborgen maar veranderend. Deze twee elkaar aanvullende beelden nodigen uit om de stille en onweerstaanbare groei van Gods heerschappij in de wereld waar te nemen.

Markus 4.30-32 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij zeide: Waarbij zullen wij het Koninkrijk Gods vergelijken, of met wat gelijkenis zullen wij hetzelve vergelijken?Namelijk bij een mosterdzaad, hetwelk, wanneer het in de aarde gezaaid wordt, het minste is van al de zaden, die op de aarde zijn.En wanneer het gezaaid is, gaat het op, en wordt het meeste van al de moeskruiden, en maakt grote takken, alzo dat de vogelen des hemels onder zijn schaduw kunnen nestelen.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER233 Onderwijs van de Messias Jezus op weg naar Jeruzalem

De pericoop PER233 verhaalt over het onderwijs van Jezus tijdens zijn reis naar Jeruzalem, dat alleen door Lucas wordt overgeleverd (Lc 13.22-33), in december van het jaar 32. Jezus trekt door steden en dorpen en onderwijst over de nauwe poort en het Koninkrijk van God. Het artikel plaatst deze meervoudige reizen tussen Betanië en Jeruzalem in hun context, in een klimaat van groeiende spanning met de farizeeën en Herodes Antipas.

Lukas 13.31 (De Heilige Schrift 1917) :

Te dienzelfden dage kwamen er enige Farizeen, zeggende tot Hem: Ga weg, en vertrek van hier; want Herodes wil U doden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER237 Gelijkenis van de aanmatigende gast

De gelijkenis van de aanmatigende gast (Lucas 14.7-14), die alleen door Lucas wordt overgeleverd, speelt zich af in het huis van een leider van de farizeeën in Jeruzalem. Jezus onderwijst daar nederigheid door aan te sporen de laatste plaats te kiezen in plaats van de eerste, en onbaatzuchtige vrijgevigheid door aan te moedigen armen en buitengeslotenen uit te nodigen in plaats van mensen die iets terug kunnen doen. Deze twee lessen illustreren de fundamentele waarden van het Koninkrijk van God: eer komt van God, niet van onszelf, en het ware geven zal worden beloond bij de opstanding van de rechtvaardigen.

Mattheüs 20.27 (De Heilige Schrift 1917) :

En zo wie onder u zal willen de eerste zijn, die zij uw dienstknecht.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER238 De veeleisende toewijding van de discipel

De pericoop 238 geeft een onderwijs weer dat alleen bij Lucas voorkomt (14.25-27) over de eisen van het discipelschap. Op weg naar Betanië, na 4 december 32, spreekt de Messias Jezus een grote menigte toe: de Messias volgen betekent hem absolute voorrang geven boven elke menselijke relatie ('haten' in semitische zin) en bereid zijn zijn kruis te dragen, dat wil zeggen lijden en verwerping omarmen om trouw te blijven. Een totale toewijding, zonder compromissen.

Lukas 14.25-27 (De Heilige Schrift 1917) :

En vele scharen gingen met Hem; en Hij, Zich omkerende, zeide tot hen:Indien iemand tot Mij komt en niet haat zijn vader, en moeder, en vrouw, en kinderen, en broeders, en zusters, ja, ook zelfs zijn eigen leven, die kan Mijn discipel niet zijn.En wie zijn kruis niet draagt, en Mij navolgt, die kan Mijn discipel niet zijn.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER240 De gelijkenis van de koning die zich op de oorlog voorbereidt

De gelijkenis van de koning die zich op de oorlog voorbereidt (Lucas 14.31-33), die alleen door Lucas wordt overgeleverd, illustreert de eisen van het discipelschap. Tegenover een tegenstander die twee keer zo sterk is, kiest een koning voor onderhandeling in plaats van strijd. Zo vraagt ook het volgen van Jezus de Messias om nuchterheid, nederigheid en volledige verloochening van zichzelf. Lucas plaatst deze onderwijzing in een thematische reeks over de prijs van het christelijk leven, vóór het feest van de Inwijding in december van het jaar 32 n.Chr.

Lukas 14.33 (De Heilige Schrift 1917) :

Alzo dan een iegelijk van u, die niet verlaat alles, wat hij heeft, die kan Mijn discipel niet zijn.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER260 Poging tot arrestatie

Het artikel onderzoekt de poging van de Joodse godsdienstige autoriteiten om Jezus te arresteren, volgens Johannes 10.31-39. Beschuldigd van godslastering vanwege zijn goddelijke uitspraken, verdedigt Jezus zijn werken als bewijs van zijn goddelijke zending. Hij haalt de Schrift aan om de legitimiteit van zijn rol aan te tonen en ontsnapt uiteindelijk aan de arrestatie, omdat zijn uur nog niet gekomen was.

Leviticus 24.16 (De Heilige Schrift 1917) :

En wie den Naam des HEEREN gelasterd zal hebben, zal zekerlijk gedood worden; de ganse vergadering zal hem zekerlijk stenigen; alzo zal de vreemdeling zijn, gelijk de inboorling, als hij den NAAM zal gelasterd hebben, hij zal gedood worden.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER268 De Messias Jezus kondigt opnieuw zijn dood en opstanding aan

Dit artikel onderzoekt de periode tussen Chanoeka en Pesach en belicht de onderwijzing van Jezus, zijn voorspelling van zijn dood en opstanding, en wonderen zoals de opwekking van Lazarus, die hoop en conflict teweegbrachten.

Lukas 18.31-43 (De Heilige Schrift 1917) :

En Hij nam de twaalven bij Zich, en zeide tot hen: Ziet, wij gaan op naar Jeruzalem, en het zal alles volbracht worden aan den Zoon des mensen, wat geschreven is door de profeten.Want Hij zal den heidenen overgeleverd worden, en Hij zal bespot worden, en smadelijk behandeld worden, en bespogen worden.En Hem gegeseld hebbende, zullen zij Hem doden; en ten derden dage zal Hij wederopstaan.En zij verstonden geen van deze dingen; en dit woord was voor hen verborgen, en zij verstonden niet, hetgeen gezegd werd.En het geschiedde, als Hij nabij Jericho kwam, dat een zeker blinde aan den weg zat, bedelende.En deze, horende de schare voorbijgaan, vraagde, wat dat ware.En zij boodschapten hem, dat Jezus de Nazarener voorbijging.En hij riep, zeggende: Jezus, Gij Zone Davids, ontferm U mijner!En die voorbijgingen, bestraften hem, opdat hij zwijgen zou; maar hij riep zoveel te meer: Zone Davids, ontferm U mijner!En Jezus, stilstaande, beval, dat men denzelven tot Hem brengen zou; en als hij nabij Hem gekomen was, vraagde Hij hem,Zeggende: Wat wilt gij, dat Ik u doen zal? En hij zeide: Heere! dat ik ziende mag worden.En Jezus zeide tot hem: Word ziende; uw geloof heeft u behouden.En terstond werd hij ziende, en volgde Hem, God verheerlijkende. En al het volk, dat ziende, gaf Gode lof.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

PER271 Zacheüs wil de Messias Jezus zien

Het artikel onderzoekt het verhaal van Zacheüs in Jericho, die, verlangend om Jezus te zien, in een wilde vijgenboom klimt. Jezus merkt Zacheüs op en verblijft bij hem thuis, waarmee hij zijn opdracht van verlossing belichaamt. Dit verhaal past in de periode tussen Chanoeka en Pesach en omvat sleutelgebeurtenissen zoals het wonder van Lazarus. Het artikel biedt een exegetische en theologische analyse en benadrukt de universele dimensie van Jezus’ boodschap.

Lukas 18.35-43 (De Heilige Schrift 1917) :

En het geschiedde, als Hij nabij Jericho kwam, dat een zeker blinde aan den weg zat, bedelende.En deze, horende de schare voorbijgaan, vraagde, wat dat ware.En zij boodschapten hem, dat Jezus de Nazarener voorbijging.En hij riep, zeggende: Jezus, Gij Zone Davids, ontferm U mijner!En die voorbijgingen, bestraften hem, opdat hij zwijgen zou; maar hij riep zoveel te meer: Zone Davids, ontferm U mijner!En Jezus, stilstaande, beval, dat men denzelven tot Hem brengen zou; en als hij nabij Hem gekomen was, vraagde Hij hem,Zeggende: Wat wilt gij, dat Ik u doen zal? En hij zeide: Heere! dat ik ziende mag worden.En Jezus zeide tot hem: Word ziende; uw geloof heeft u behouden.En terstond werd hij ziende, en volgde Hem, God verheerlijkende. En al het volk, dat ziende, gaf Gode lof.

De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Niveau : Moyen Public : Intermediaire

Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week

Étapes 1 à 10

Étapes 11 à 20

Étapes 21 à 30

Étapes 31 à 40

Étapes 41 à 50

Étapes 51 à 51