1. Het verdorren van de vijgenboom

    In Matteüs en Marcus vervloekt Jezus een vijgenboom om geloof en gebed te onderwijzen. Zijn woord laat de boom verdorren, wat de kracht van het geloof illustreert. Marcus benadrukt ook het belang van vergeving. De twee verhalen, hoewel ze verschillen in de volgorde van de gebeurtenissen, delen dezelfde centrale les: geloof en gebed kunnen wonderen verrichten als ze zonder twijfel worden beleefd.

    Markus 11.12-25 (De Heilige Schrift 1917) :
    En des anderen daags, als zij uit Bethanie gingen, hongerde Hem.En ziende van verre een vijgeboom, die bladeren had, ging Hij om te zien, of Hij ook iets op denzelven zou vinden; en daarbij gekomen zijnde, vond Hij niet dan bladeren; want het was de tijd der vijgen niet.En Jezus, antwoordende, zeide tot denzelven: Niemand ete enige vrucht meer van u in der eeuwigheid! En Zijn discipelen hoorden het.En zij kwamen te Jeruzalem; en Jezus, in den tempel gegaan zijnde, begon degenen, die in den tempel verkochten en kochten, uit te drijven; en de tafelen der wisselaars, en de zitstoelen dergenen, die de duiven verkochten, keerde Hij om;En liet niet toe, dat iemand enig vat door den tempel droeg.En Hij leerde, zeggende tot hen: Is er niet geschreven: Mijn huis zal een huis des gebeds genaamd worden allen volken? Maar gij hebt dat tot een kuil der moordenaren gemaakt.En de Schriftgeleerden en de overpriesters hoorden dat, en zochten, hoe zij Hem doden zouden; want zij vreesden Hem, omdat de ganse schare ontzet was over Zijn leer.En als het nu laat geworden was, ging Hij uit buiten de stad.En des morgens vroeg voorbijgaande, zagen zij, dat de vijgeboom verdord was, van de wortelen af.En Petrus, zulks indachtig geworden zijnde, zeide tot Hem: Rabbi! zie, de vijgeboom, dien Gij vervloekt hebt, is verdord.En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Hebt geloof op God.Want voorwaar zeg Ik u, dat, zo wie tot dezen berg zal zeggen: Word opgeheven en in de zee geworpen; en niet zal twijfelen in zijn hart, maar zal geloven, dat hetgeen hij zegt, geschieden zal, het zal hem geworden, zo wat hij zegt.Daarom zeg Ik u: Alle dingen, die gij biddende begeert, gelooft, dat gij ze ontvangen zult, en zij zullen u geworden.En wanneer gij staat om te bidden, vergeeft, indien gij iets hebt tegen iemand; opdat ook uw Vader, Die in de hemelen is, ulieden uw misdaden vergeve.
    Verder lezen
  2. Genezing van Malchus

    Dit artikel onderzoekt de verhalen van Lucas 22.50-51 en Johannes 18.10, waarin Simon Petrus bij de gevangenneming van Jezus het oor van Malchus afhouwt. Jezus verwerpt het geweld, aanvaardt de goddelijke wil en geneest Malchus, waarmee hij medelijden en vrede toont.

    Lukas 22.50-51 (De Heilige Schrift 1917) :
    En een uit hen sloeg den dienstknecht des hogepriesters, en hieuw hem zijn rechteroor af.En Jezus, antwoordende, zeide: Laat hen tot hiertoe geworden; en raakte zijn oor aan, en heelde hem.
    Verder lezen
  3. Tweede wonderbare visvangst na de opstanding

    Johannes 21.1-14 vertelt de wonderbaarlijke visvangst na de opstanding, waarbij de opgestane Jezus verschijnt op de oever van de zee van Tiberias en zijn leerlingen raad geeft over het vissen. Hij wordt door Johannes herkend wanneer het net overloopt van de vissen. Petrus, buiten zichzelf van vreugde, zwemt naar Hem toe, terwijl Jezus een symbolische maaltijd bereidt.

    Lukas 5.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, als de schare op Hem aandrong, om het Woord Gods te horen, dat Hij stond bij het meer Gennesareth.En Hij zag twee schepen aan den oever van het meer liggende, en de vissers waren daaruit gegaan, en spoelden de netten.En Hij ging in een van die schepen, hetwelk van Simon was, en bad hem, dat hij een weinig van het land afstak; en nederzittende, leerde Hij de scharen uit het schip.En als Hij afliet van spreken, zeide Hij tot Simon: Steek af naar de diepte, en werp uw netten uit om te vangen.En Simon antwoordde en zeide tot Hem: Meester, wij hebben den gehelen nacht over gearbeid, en niet gevangen; doch op Uw woord zal ik het net uitwerpen.En als zij dat gedaan hadden, besloten zij een grote menigte vissen, en hun net scheurde.En zij wenkten hun medegenoten, die in het andere schip waren, dat zij hen zouden komen helpen. En zij kwamen, en vulden beide de schepen, zodat zij bijna zonken.En Simon Petrus, dat ziende, viel neder aan de knieen van Jezus, zeggende: Heere! ga uit van mij; want ik ben een zondig mens.Want verbaasdheid had hem bevangen, en allen, die met hem waren, over de vangst der vissen, die zij gevangen hadden;En desgelijks ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeus, die medegenoten van Simon waren. En Jezus zeide tot Simon: Vrees niet; van nu aan zult gij mensen vangen.En als zij de schepen aan land gestuurd hadden, verlieten zij alles, en volgden Hem.
    Verder lezen
  4. De vrouw met bloedvloeiing

    Het artikel onderzoekt het verhaal van de vrouw met de bloedvloeiing in Matteüs, Marcus en Lucas. Elk Evangelie geeft een licht afwijkende versie van de gebeurtenis, met uiteenlopende details, maar benadrukt het geloof van de vrouw en de genezende macht van Jezus. De Evangeliën vullen elkaar aan om een volledig beeld van deze gebeurtenis te geven.

    Markus 5.25-34 (De Heilige Schrift 1917) :
    En een zekere vrouw, die twaalf jaren den vloed des bloeds gehad had,En veel geleden had van vele medicijnmeesters, en al het hare daaraan ten koste gelegd en geen baat gevonden had, maar met welke het veeleer erger geworden was;Deze van Jezus horende, kwam onder de schare van achteren, en raakte Zijn kleed aan;Want zij zeide: Indien ik maar Zijn klederen mag aanraken, zal ik gezond worden.En terstond is de fontein haars bloeds opgedroogd, en zij gevoelde aan haar lichaam, dat zij van die kwaal genezen was.En terstond Jezus, bekennende in Zichzelven de kracht, die van Hem uitgegaan was, keerde Zich om in de schare, en zeide: Wie heeft Mijn klederen aangeraakt?En Zijn discipelen zeiden tot Hem: Gij ziet, dat de schare U verdringt, en zegt Gij: Wie heeft Mij aangeraakt?En Hij zag rondom om haar te zien, die dat gedaan had.En de vrouw, vrezende en bevende, wetende, wat aan haar geschied was, kwam en viel voor Hem neder, en zeide Hem al de waarheid.En Hij zeide tot haar: Dochter, uw geloof heeft u behouden; ga heen in vrede, en zijt genezen van deze uw kwaal.
    Verder lezen
  5. Het dochtertje van Jaïrus

    Het artikel bespreekt de ogenschijnlijke verschillen in de evangelieverhalen over de opwekking van de dochter van Jaïrus. Matteüs, Marcus en Lucas bieden licht verschillende versies, wat leidt tot een analyse van de chronologie en van het geloof dat Jaïrus toonde. Ondanks deze verschillen ligt de nadruk op Jezus' wonder en de boodschap van geloof die Hij overbrengt.

    Mattheüs 9.18 (De Heilige Schrift 1917) :
    Als Hij deze dingen tot hen sprak, ziet, een overste kwam en aanbad Hem, zeggende: Mijn dochter is nu terstond gestorven, doch kom en leg Uw hand op haar, en zij zal leven.
    Verder lezen
  6. Wat zegt Jezus tegen de dochter van Jaïrus?

    Het artikel analyseert het verhaal van de opwekking van de dochter van Jaïrus door Jezus, zoals besproken in drie Evangeliën. De verhalen van Marcus, Matteüs en Lucas, die vaak als tegenstrijdig worden beschouwd, worden gepresenteerd als elkaar aanvullend. Door de details van elk evangelie te vergelijken, toont het artikel dat er geen tegenspraak is, maar een verscheidenheid aan perspectieven op deze wonderbaarlijke gebeurtenis.

    Mattheüs 9.25 (De Heilige Schrift 1917) :
    Als nu de schare uitgedreven was, ging Hij in, en greep haar hand; en het dochtertje stond op.
    Verder lezen
  7. Genezing van de dochter van de Syro-Fenicische vrouw

    Dit artikel behandelt de genezing van de dochter van de Syro-Fenicische vrouw en benadrukt de openheid van de boodschap van Jezus voor de heidenen. Uitgaande van de evangeliën van Matteüs en Marcus belicht het het menselijk geloof voorbij etnische en culturele grenzen. Het verhaal toont de voorrangsroeping van Jezus voor Israël, en erkent tegelijk het blijk van geloof van de niet-Joden.

    Mattheüs 15.21-28 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus van daar gaande, vertrok naar de delen van Tyrus en Sidon.En ziet, een Kananese vrouw, uit die landpalen komende, riep tot Hem, zeggende: Heere! Gij Zone Davids, ontferm U mijner! mijn dochter is deerlijk van den duivel bezeten.Doch Hij antwoordde haar niet een woord. En Zijn discipelen, tot Hem komende, baden Hem, zeggende: Laat haar van U; want zij roept ons na.Maar Hij, antwoordende, zeide: Ik ben niet gezonden, dan tot de verloren schapen van het huis Israels.En zij kwam en aanbad Hem, zeggende: Heere, help mij!Doch Hij antwoordde en zeide: Het is niet betamelijk het brood der kinderen te nemen, en den hondekens voor te werpen.En zij zeide: Ja, Heere! doch de hondekens eten ook van de brokjes die er vallen van de tafel van hun heren.Toen antwoordde Jezus, en zeide tot haar: O vrouw! groot is uw geloof; u geschiede, gelijk gij wilt. En haar dochter werd gezond van diezelfde ure.
    Verder lezen
  8. Tweede vermenigvuldiging van de broden voor 4000 personen

    Het artikel analyseert de tweede vermenigvuldiging van de broden door Jezus voor vierduizend mensen, aan de hand van de evangeliën van Matteüs en Marcus. Het onderzoekt de nuances tussen beide verslagen en benadrukt daarbij het medelijden van Jezus en zijn vermogen om in de behoeften van de menigte te voorzien.

    Mattheüs 15.32-38 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus, Zijn discipelen tot Zich geroepen hebbende, zeide: Ik word innerlijk met ontferming bewogen over de schare, omdat zij nu drie dagen bij Mij gebleven zijn, en hebben niet wat zij eten zouden; en Ik wil hen niet nuchteren van Mij laten, opdat zij op den weg niet bezwijken.En Zijn discipelen zeiden tot Hem: Van waar zullen wij zovele broden in de woestijn bekomen, dat wij zulk een grote schare zouden verzadigen?En Jezus zeide tot hen: Hoevele broden hebt gij? Zij zeiden: Zeven, en weinige visjes.En Hij gebood den scharen neder te zitten op de aarde.En Hij nam de zeven broden en de vissen, en als Hij gedankt had, brak Hij ze, en gaf ze Zijn discipelen; en de discipelen gaven ze aan de schare.En zij aten allen en werden verzadigd, en zij namen op, het overschot der brokken, zeven volle manden.En die daar gegeten hadden, waren vier duizend mannen, zonder de vrouwen en kinderen.
    Verder lezen
  9. Een moeilijk uit te drijven demon

    Het artikel onderzoekt de mislukte poging van de leerlingen om een demon uit een jongen te drijven, waardoor na de verheerlijking op de berg het ingrijpen van Jezus nodig was. De verhalen bij Matteüs, Marcus en Lucas wijzen de zwakte van hun geloof aan als reden van hun mislukking.

    Markus 9.14-27 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als Hij bij de discipelen gekomen was, zag Hij een grote schare rondom hen, en enige Schriftgeleerden met hen twistende.En terstond de gehele schare Hem ziende, werd verbaasd, en toelopende groetten zij Hem.En Hij vraagde den Schriftgeleerden: Wat twist gij met dezen?En een uit de schare, antwoordende, zeide: Meester, ik heb mijn zoon tot U gebracht, die een stommen geest heeft.En waar hij hem ook aangrijpt, zo scheurt hij hem, en schuimt, en knerst met zijn tanden, en verdort; en ik heb Uw discipelen gezegd dat zij hem zouden uitwerpen, en zij hebben niet gekund.En Hij antwoordden hem, en zeide: O ongelovig geslacht, hoe lang zal Ik nog bij ulieden zijn, hoe lang zal Ik u nog verdragen? Brengt hem tot Mij.En zij brachten denzelven tot Hem; en als hij Hem zag, scheurde hem terstond de geest; en hij vallende op de aarde, wentelde zich al schuimende.En Hij vraagde zijn vader: Hoe langen tijd is het, dat hem dit overkomen is? En hij zeide: Van zijn kindsheid af.En menigmaal heeft hij hem ook in het vuur en in het water geworpen, om hem te verderven; maar zo Gij iets kunt, wees met innerlijke ontferming over ons bewogen, en help ons.En Jezus zeide tot hem: Zo gij kunt geloven, alle dingen zijn mogelijk dengene, die gelooft.En terstond de vader des kinds, roepende met tranen, zeide: Ik geloof, Heere! kom mijn ongelovigheid te hulp.En Jezus ziende, dat de schare gezamenlijk toeliep, bestrafte den onreinen geest, zeggende tot hem: Gij stomme en dove geest! Ik beveel u, ga uit van hem, en kom niet meer in hem.En hij, roepende en hem zeer scheurende, ging uit; en het kind werd als dood, alzo dat velen zeiden, dat het gestorven was.En Jezus, hem bij de hand grijpende, richtte hem op; en hij stond op.
    Verder lezen
  10. Genezing van een blindgeborene

    Dit artikel onderzoekt de genezing van een blindgeborene door Jezus in Jeruzalem (Johannes 9.1-34). Het verhaal belicht de theologische diepte van de gebeurtenis en verbindt de Joodse feesten symbolisch met de zending van Jezus als het licht van de wereld. De genezing legt de nadruk op de geestelijke en profetische boodschap van het Evangelie volgens Johannes.

    Johannes 8.12 (De Heilige Schrift 1917) :
    Jezus dan sprak wederom tot henlieden, zeggende: Ik ben het licht der wereld; die Mij volgt, zal in de duisternis niet wandelen, maar zal het licht des levens hebben.
    Verder lezen
  11. Genezingen van blinden bij Jericho

    Het artikel behandelt de genezingen van blinden door Jezus bij Jericho. Geplaatst in de context van de synoptische evangeliën onderzoekt het de chronologische en theologische uitleg van deze gebeurtenissen, waarbij de erkenning van Jezus als Messias en zijn tocht naar Jeruzalem in het jaar 33 n.Chr. worden benadrukt.

    Johannes 11.17 (De Heilige Schrift 1917) :
    Jezus dan, gekomen zijnde, vond, dat hij nu vier dagen in het graf geweest was.
    Verder lezen
  12. De opwekking van Lazarus

    Jezus wekt Lazarus op in Betanië en openbaart zo zijn goddelijke macht over de dood, als opmaat naar Pesach. Tussen Chanoeka en Pesach, na twee dagen van overpeinzing, maakt Jezus de veelbetekenende reis met opvallende ontmoetingen in Jericho, die het nabije lijden aankondigt. De reactie van de religieuze autoriteiten op dit wonder versnelt de kruisiging van Jezus.

    Johannes 11.53 (De Heilige Schrift 1917) :
    Van dien dag dan af beraadslaagden zij te zamen, dat zij Hem doden zouden.
    Verder lezen
  13. Opstanding van de Messias Jezus

    Vergelijkende analyse van de vier evangelieverhalen over de opstanding van Jezus (Matteüs 28.1-10; Marcus 16.1-8; Lucas 24.1-12; Johannes 20.1-18). Het artikel wijst de gemeenschappelijke punten aan — het lege graf, de aanwezigheid van de vrouwen, de engelenboodschap — en de verschillen — het aantal vrouwen en engelen, de reacties, de chronologie. De verschillen worden verklaard door de theologische invalshoeken, de literaire stijlen en het uiteenlopende publiek van elke evangelist, waarbij het centrale belang van de opstanding in het christelijk geloof wordt onderstreept.

    Markus 16.1-8 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als de sabbat voorbijgegaan was, hadden Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus, en Salome specerijen gekocht, opdat zij kwamen en Hem zalfden.En zeer vroeg op den eersten dag der week, kwamen zij tot het graf, als de zon opging;En zeiden tot elkander: Wie zal ons den steen van de deur des grafs afwentelen?(En opziende zagen zij, dat de steen afgewenteld was) want hij was zeer groot.En in het graf ingegaan zijnde, zagen zij een jongeling, zittende ter rechter zijde, bekleed met een wit lang kleed, en werden verbaasd.Maar hij zeide tot haar: Zijt niet verbaasd; gij zoekt Jezus den Nazarener, Die gekruist was; Hij is opgestaan; Hij is hier niet; ziet de plaats, waar zij Hem gelegd hadden.Doch gaat heen, zegt Zijnen discipelen, en Petrus, dat Hij u voorgaat naar Galilea; aldaar zult gij Hem zien, gelijk Hij ulieden gezegd heeft.En zij, haastelijk uitgegaan zijnde, vloden van het graf, en beving en ontzetting had haar bevangen; en zij zeiden niemand iets; want zij waren bevreesd.
    Verder lezen
  14. De schoonmoeder van Petrus

    Het artikel analyseert de evangelieverhalen over de genezing van de schoonmoeder van Petrus en belicht de verschillen tussen Matteüs, Marcus en Lucas. Het onderzoekt de theologische gevolgen van die verschillen en wijst op de rijkdom die elk verhaal inbrengt.

    Markus 1.29-31 (De Heilige Schrift 1917) :
    En van stonde aan uit de synagoge gegaan zijnde, kwamen zij in het huis van Simon en Andreas, met Jakobus en Johannes.En Simons vrouws moeder lag met de koorts; en terstond zeiden zij Hem van haar.En Hij, tot haar gaande, vatte haar hand, en richtte ze op; en terstond verliet haar de koorts, en zij diende henlieden.
    Verder lezen
  15. De tempelbelasting in de bek van de vis

    Het artikel behandelt de kwestie van de tempelbelasting, die Jezus in Kafarnaüm aanpakt. Hoewel hij zijn goddelijke zoonschap bevestigt, betaalt Jezus de belasting toch om ergernis te voorkomen, en toont zo zijn wijsheid. Het wonder van de vis onderstreept de goddelijke voorzienigheid en Jezus’ trouw aan de sociale en religieuze wetten.

    Mattheüs 17.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als zij te Kapernaum ingekomen waren, gingen tot Petrus die de didrachmen ontvingen, en zeiden: Uw Meester, betaalt Hij de didrachmen niet?Hij zeide: Ja. En toen hij in huis gekomen was, voorkwam hem Jezus, zeggende: Wat dunkt u, Simon! de koningen der aarde, van wie nemen zij tollen of schatting, van hun zonen, of van de vreemden?Petrus zeide tot Hem: Van de vreemden. Jezus zeide tot hem: Zo zijn dan de zonen vrij.Maar opdat wij hun geen aanstoot geven, ga heen naar de zee, werp den angel uit, en den eersten vis, die opkomt, neem, en zijn mond geopend hebbende, zult gij een stater vinden; neem dien, en geef hem aan hen voor Mij en u.
    Verder lezen
  16. De genezing van de tien melaatsen

    Dit artikel behandelt de genezing van tien melaatsen door Jezus, met nadruk op dankbaarheid en insluiting, met name door een Samaritaan. De gebeurtenis benadrukt de goddelijke genade en het belang van geloof over etnische scheidslijnen heen.

    Lukas 9.51 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, als de dagen Zijner opneming vervuld werden, zo richtte Hij Zijn aangezicht, om naar Jeruzalem te reizen.
    Verder lezen