Van het tweede tot het derde pesachfeest 14 studies
- 1Jezus, de Messias, verkondigt met zijn leerlingen het Koninkrijk van God
- 2De genezing van de bezetene
- 3Onderricht over demonen
- 4De tegenstrijdigheden van de farizeeën aan de kaak gesteld
- 5Het teken van Jona
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week 21 studies
- 15Genezing van de dochter van de Syro-Fenicische vrouw
- 16Terugkeer naar Betsaïda
- 17Het geestelijke aspect van het koninkrijk
- 18De Messias Jezus bevestigt zijn Goddelijkheid
- 19Vragen van de religieuzen over de messiaanse identiteit van Jezus
De laatste dag tot de kruisiging 2 studies
De tegenstrijdigheden 1 studie
Van het tweede tot het derde pesachfeest
-
PER118
Jezus, de Messias, verkondigt met zijn leerlingen het Koninkrijk van God
Het artikel onderzoekt hoe Jezus samen met zijn leerlingen het Koninkrijk van God verkondigde. Het benadrukt het belang van de vrouwen die deze tochten ondersteunden en het onderscheid tussen prediken en verkondigen volgens Lucas.
Markus 15.40-41 (De Heilige Schrift 1917) :En er waren ook vrouwen, van verre dit aanschouwende, onder welke ook was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus, den kleine, en van Joses, en Salome;Welke ook, toen Hij in Galilea was, Hem waren gevolgd, en Hem gediend hadden; en vele andere vrouwen, die met Hem naar Jeruzalem opgekomen waren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER119
De genezing van de bezetene
Het artikel onderzoekt een episode uit Jezus' bediening in Kafarnaüm, waar Hij een bezetene geneest en wordt geconfronteerd met de farizeeën, die zijn macht aan Satan toeschrijven. Jezus duidt dit aan als lastering tegen de Heilige Geest. Het laat ook zien hoe Hij gelijkenissen gebruikt om zijn leerlingen te onderwijzen.
Lukas 11.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij wierp een duivel uit, en die was stom. En het geschiedde, als de duivel uitgevaren was, dat de stomme sprak; en de scharen verwonderden zich.Maar sommigen van hen zeiden: Hij werpt de duivelen uit door Beelzebul, den overste der duivelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER121
Onderricht over demonen
Het artikel analyseert hoe Jezus de beschuldigingen van de farizeeën weerlegt dat Hij demonen uitdrijft door Satan, en onderstreept zijn hogere, goddelijke gezag.
Lukas 11.21-22 (De Heilige Schrift 1917) :Wanneer een sterke gewapende zijn hof bewaart, zo is al wat hij heeft in vrede.Maar als een daarover komt, die sterker is dan hij, en hem overwint, die neemt zijn gehele wapenrusting, daar hij op vertrouwde, en deelt zijn roof uit.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER123
De tegenstrijdigheden van de farizeeën aan de kaak gesteld
Dit artikel behandelt de tegenstrijdigheden van de farizeeën die Jezus met behulp van metaforen aan de kaak stelt. Jezus vergelijkt mensen met bomen, spoort iedereen aan een standpunt in te nemen en benadrukt dat woorden het hart onthullen. Hij waarschuwt dat iedereen op zijn woorden zal worden beoordeeld en onderstreept zo het belang van een wedergeboren leven.
Jozua 24.15 (De Heilige Schrift 1917) :Doch zo het kwaad is in uw ogen den HEERE te dienen, kiest u heden, wien gij dienen zult; hetzij de goden, welke uw vaders, die aan de andere zijde der rivier waren, gediend hebben, of de goden der Amorieten, in welker land gij woont; maar aangaande mij, en mijn huis, wij zullen den HEERE dienen!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER124
Het teken van Jona
Jezus verwijst naar het teken van Jona als antwoord op de farizeeën die om een wonder vragen. Hij benadrukt berouw en geloof en hekelt het ongeloof in Kafarnaüm ondanks zijn vele wonderen. Deze tekst belicht Jezus’ verkondigingsopdracht en zijn verhouding tot de godsdienstige leiders.
Mattheüs 16.4 (De Heilige Schrift 1917) :Het boos en overspelig geslacht verzoekt een teken; en hun zal geen teken gegeven worden, dan het teken van Jona, den profeet. En hen verlatende, ging Hij weg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER125
Het teken van de koningin van Seba
Jezus gebruikt het verhaal van de koningin van Seba, die een grote afstand aflegde om naar Salomo te luisteren, om degenen te bekritiseren die Hem ondanks zijn onderricht en wonderen weigeren te erkennen.
Lukas 11.31 (De Heilige Schrift 1917) :De koningin van het Zuiden zal opstaan in het oordeel met de mannen van dit geslacht, en zal ze veroordelen; want zij is gekomen van de einden der aarde, om te horen de wijsheid van Salomo; en ziet, meer dan Salomo is hier.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER128
De gelijkenis van de lamp onder de korenmaat
De gelijkenis van de lamp onder de korenmaat leert Jezus’ leerlingen hun geestelijke licht te laten schijnen door een voorbeeldig leven te leiden. Dat betekent zo te leven dat het goddelijke licht sterker straalt en anderen aan te moedigen hetzelfde te doen, geïnspireerd door de evangeliën.
Lukas 11.33-36 (De Heilige Schrift 1917) :En niemand, die een kaars ontsteekt, zet die in het verborgen, noch onder een koornmaat, maar op een kandelaar, opdat degenen, die inkomen, het licht zien mogen.De kaars des lichaams is het oog: wanneer dan uw oog eenvoudig is, zo is ook uw gehele lichaam verlicht; maar zo het boos is, zo is ook uw gehele lichaam duister.Zie dan toe, dat niet het licht, hetwelk in u is, duisternis zij.Indien dan uw lichaam geheel verlicht is, niet hebbende enig deel, dat duister is, zo zal het geheel verlicht zijn, gelijk wanneer de kaars met het schijnsel u verlicht.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER133
Gelijkenis en waarschuwing over de terugkomst van de Messias Jezus
Het artikel onderzoekt een gelijkenis over de terugkomst van de Messias Jezus en benadrukt de voorbereiding en waakzaamheid van de leerlingen. Aan de hand van Lucas, Matteüs en Marcus verkent het de noodzaak van een geestelijk gericht leven, gezien de onzekerheid over het tijdstip van de terugkomst van de Messias.
Markus 13.32-37 (De Heilige Schrift 1917) :Maar van dien dag en die ure weet niemand, noch de engelen, die in den hemel zijn, noch de Zoon, dan de Vader.Ziet toe, waakt en bidt; want gij weet niet, wanneer de tijd is.Gelijk een mens, buiten 's lands reizende, zijn huis verliet, en zijn dienstknechten macht gaf, en elk zijn werk, en den deurwachter gebood, dat hij zou waken;Zo waakt dan (want gij weet niet, wanneer de heer des huizes komen zal, des avonds laat, of ter middernacht, of met het hanengekraai, of in den morgenstond);Opdat hij niet onvoorziens kome, en u slapende vinde.En hetgeen Ik u zeg, dat zeg Ik allen: Waakt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER138
De gelijkenis van de zaaier
Het artikel analyseert de gelijkenis van de zaaier die Jezus verkondigt. Het vergelijkt de verslagen van Matteüs, Marcus en Lucas, die zich ieder aan hun publiek aanpassen. Het artikel bespreekt ook Jezus' gebruik van gelijkenissen en zijn manier van communiceren met grote menigten, en verwijst naar bijlagen voor een verdere verkenning.
Lukas 8.4-15 (De Heilige Schrift 1917) :Als nu een grote schare bijeenvergaderde, en zij van alle steden tot Hem kwamen, zo zeide Hij door gelijkenis:Een zaaier ging uit, om zijn zaad te zaaien; en als hij zaaide, viel het ene bij den weg, en werd vertreden, en de vogelen des hemels aten dat op.En het andere viel op een steenrots, en opgewassen zijnde, is het verdord, omdat het geen vochtigheid had.En het andere viel in het midden van de doornen, en de doornen mede opwassende, verstikten hetzelve.En het andere viel op de goede aarde, en opgewassen zijnde, bracht het honderdvoudige vrucht voort. Dit zeggende, riep Hij: Wie oren heeft, om te horen, die hore.En Zijn discipelen vraagden Hem, zeggende: Wat mag deze gelijkenis wezen?En Hij zeide: U is het gegeven, de verborgenheden van het Koninkrijk Gods te verstaan; maar tot de anderen spreek Ik in gelijkenissen, opdat zij ziende niet zien, en horende niet verstaan.Dit is nu de gelijkenis: Het zaad is het Woord Gods.En die bij den weg bezaaid worden, zijn dezen, die horen; daarna komt de duivel, en neemt het Woord uit hun hart weg, opdat zij niet zouden geloven, en zalig worden.En die op de steenrots bezaaid worden, zijn dezen, die, wanneer zij het gehoord hebben, het Woord met vreugde ontvangen; en dezen hebben geen wortel, die maar voor een tijd geloven, en in den tijd der verzoeking wijken zij af.En dat in de doornen valt, zijn dezen, die gehoord hebben, en heengaande verstikt worden door de zorgvuldigheden, en rijkdom, en wellusten des levens, en voldragen geen vrucht.En dat in de goede aarde valt, zijn dezen, die, het Woord gehoord hebbende, hetzelve in een eerlijk en goed hart bewaren, en in volstandigheid vruchten voortbrengen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER115
Jezus, de Messias, verwijt verschillende steden hun gedrag
Jezus verwijt de steden Chorazin, Betsaïda en Kafarnaüm dat zij zich niet hebben bekeerd, ondanks de vele wonderen die er zijn verricht. Hij vergelijkt hen ongunstig met de heidense steden Tyrus, Sidon en zelfs Sodom en verklaart dat die tot inkeer zouden zijn gekomen. Deze passage benadrukt dat de verantwoordelijkheid evenredig is aan de ontvangen openbaring en dat het afwijzen van het Evangelie eeuwige gevolgen heeft.
Mattheüs 15.24 (De Heilige Schrift 1917) :Maar Hij, antwoordende, zeide: Ik ben niet gezonden, dan tot de verloren schapen van het huis Israels.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER116
De persoonlijke relatie van de leerling met zijn Heer
Perikoop 116 onderzoekt de persoonlijke relatie tussen de leerling en zijn Heer aan de hand van Matteüs 11.25-30 en Lucas 10.21-24. Na de ongelovige steden te hebben veroordeeld, verheugt Jezus zich erover dat de nederigen zijn woord begrijpen waar de wijzen tekortschieten. Hij bevestigt dat Hij de Zoon van God is en nodigt alle vermoeiden uit bij Hem te komen. Hij belooft rust en zachtmoedigheid onder zijn gedeelde juk, tegenover de lasten die de farizeeën opleggen.
Mattheüs 11.25-30 (De Heilige Schrift 1917) :In dienzelfden tijd antwoordde Jezus en zeide: Ik dank U, Vader! Heere des hemels en der aarde! dat Gij deze dingen voor de wijzen en verstandigen verborgen hebt, en hebt dezelve den kinderkens geopenbaard.Ja, Vader! Want alzo is geweest het welbehagen voor U.Alle dingen zijn Mij overgegeven van Mijn Vader; en niemand kent den Zoon dan de Vader, noch iemand kent den Vader dan de Zoon, en dien het de Zoon wil openbaren.Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.Neemt Mijn juk op u, en leert van Mij, dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en gij zult rust vinden voor uw zielen.Want Mijn juk is zacht, en Mijn last is licht.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER156
De genezing van twee blinden
De genezing van twee blinden in Kafarnaüm, alleen door Matteüs overgeleverd (Mt 9.27-31), illustreert het messiaanse geloof: de twee mannen erkennen Jezus als ‘Zoon van David’. Jezus geneest hen naar hun geloof en vraagt hun te zwijgen, omdat hij de menigten wilde richten op het eeuwige heil in plaats van op lichamelijke genezingen. Dit verhaal bereidt het antwoord van Jezus aan Johannes de Doper in Matteüs 11.5 voor.
Mattheüs 11.5 (De Heilige Schrift 1917) :De blinden worden ziende, en de kreupelen wandelen; de melaatsen worden gereinigd, en de doven horen; de doden worden opgewekt, en den armen wordt het Evangelie verkondigd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER157
De genezing van een bezetene
Pericoop 157 vertelt over de genezing van een stomme bezetene door Jezus in Kafarnaüm, die alleen door Matteüs wordt beschreven (Matt. 9,32-33). Deze episode belicht het gezag van Jezus over de demonische machten, de rol van het voorbiddende geloof en het contrast tussen de verbazing van de menigte en het ongeloof van de farizeeën. Matteüs bouwt hier een geleidelijk messiaans betoog op, waarin hij Jezus voorstelt als degene wiens wonderen in Israël geen precedent hebben.
Mattheüs 9.32-33 (De Heilige Schrift 1917) :Als dezen nu uitgingen, ziet, zo brachten zij tot Hem een mens, die stom en van den duivel bezeten was.En als de duivel uitgeworpen was, sprak de stomme. En de scharen verwonderden zich, zeggende: Er is nooit desgelijks in Israel gezien!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER158
Het oordeel over de farizeeën
De perikoop PER158 analyseert de reactie van de farizeeën op de wonderen van Jezus in Kafarnaüm (Mt 9.33-34). Terwijl de menigte een goddelijk werk erkent, schrijven de farizeeën de daden van Jezus toe aan de duivel. Hun afwijzing is welbewust: Jezus aanvaarden zou betekenen dat ze hun voorrechten verliezen. Toch zullen sommigen, zoals Nikodemus, Jozef van Arimatea en Saulus van Tarsus, ervoor kiezen hem te volgen. De genezen stomme gaat daarentegen vol vreugde en dankbaarheid weg.
Johannes 7.50-52 (De Heilige Schrift 1917) :Nicodemus zeide tot hen, welke des nachts tot Hem gekomen was, zijnde een uit hen:Oordeelt ook onze wet den mens, tenzij dat zij eerst van hem gehoord heeft, en verstaat, wat hij doet?Zij antwoordden en zeiden tot hem: Zijt gij ook uit Galilea? Onderzoek en zie, dat uit Galilea geen profeet opgestaan is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week
-
PER180
Genezing van de dochter van de Syro-Fenicische vrouw
Dit artikel behandelt de genezing van de dochter van de Syro-Fenicische vrouw en benadrukt de openheid van de boodschap van Jezus voor de heidenen. Uitgaande van de evangeliën van Matteüs en Marcus belicht het het menselijk geloof voorbij etnische en culturele grenzen. Het verhaal toont de voorrangsroeping van Jezus voor Israël, en erkent tegelijk het blijk van geloof van de niet-Joden.
Markus 7.24-30 (De Heilige Schrift 1917) :En van daar opstaande, ging Hij weg naar de landpalen van Tyrus en Sidon; en in een huis gegaan zijnde, wilde Hij niet, dat het iemand wist, en Hij kon nochtans niet verborgen zijn.Want een vrouw, welker dochtertje een onreinen geest had, van Hem gehoord hebbende, kwam en viel neder aan Zijn voeten.Deze nu was een Griekse vrouw, van geboorte uit Syro-Fenicie; en zij bad Hem, dat Hij den duivel uitwierp uit haar dochter.Maar Jezus zeide tot haar: Laat eerst de kinderen verzadigd worden; want het is niet betamelijk dat men het brood der kinderen neme, en den hondekens voor werpe.Maar zij antwoordde en zeide tot Hem: Ja, Heere, doch ook de hondekens eten onder de tafel van de kruimkens der kinderen.En Hij zeide tot haar: Om dezes woords wil ga heen, de duivel is uit uw dochter uitgevaren.En als zij in haar huis kwam, vond zij, dat de duivel uitgevaren was, en de dochter liggende op het bed.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER185
Terugkeer naar Betsaïda
Dit artikel onderzoekt de terugkeer van Jezus naar Betsaïda na de confrontaties met de farizeeën en benadrukt zijn bedoeling om het geloof voorrang te geven boven vruchteloze discussies.
Mattheüs 19.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, toen Jezus deze woorden geeindigd had, dat Hij vertrok van Galilea, en kwam over de Jordaan, in de landpalen van Judea.En vele scharen volgden Hem, en Hij genas ze aldaar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER251
Het geestelijke aspect van het koninkrijk
Het artikel onderzoekt de uitleg van het koninkrijk van God volgens Lucas en benadrukt een vraag van de farizeeën aan Jezus over de komst ervan. In tegenstelling tot een voorwaardelijke opvatting wijst de Griekse tekst op een vraag in de tegenwoordige tijd. Jezus maakt duidelijk dat het koninkrijk onopvallend wordt gevestigd en alleen waarneembaar is voor wie geestelijk ontvankelijk is.
Lukas 17.20-21 (De Heilige Schrift 1917) :En gevraagd zijnde van de Farizeen, wanneer het Koninkrijk Gods komen zou, heeft Hij hun geantwoord en gezegd: Het Koninkrijk Gods komt niet met uiterlijk gelaat.En men zal niet zeggen: Ziet hier, of ziet daar, want, ziet, het Koninkrijk Gods is binnen ulieden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER256
De Messias Jezus bevestigt zijn Goddelijkheid
Het artikel bespreekt de genezing door Jezus van een man die blind geboren was, een gebeurtenis die alleen in het Evangelie van Johannes wordt vermeld. De man wordt geestelijk veranderd doordat hij Jezus als de Messias erkent. De farizeeën daarentegen blijven in hun geestelijke blindheid door het licht van Jezus af te wijzen. Dit contrast onderstreept dat ware zienswijze voortkomt uit nederigheid en openheid voor de goddelijke waarheid.
Johannes 9.25 (De Heilige Schrift 1917) :Hij dan antwoordde en zeide: Of Hij een zondaar is, weet ik niet; een ding weet ik, dat ik blind was, en nu zie.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER259
Vragen van de religieuzen over de messiaanse identiteit van Jezus
Het artikel bespreekt de interactie tussen Jezus en de religieuzen over zijn messiasschap. Ondanks hun beschuldigende bedoelingen bevestigt Jezus de Messias te zijn, zoals zijn werken getuigen. Hij belooft zijn discipelen veiligheid en eeuwig leven en benadrukt zijn eenheid met de Vader.
Johannes 10.24 (De Heilige Schrift 1917) :De Joden dan omringden Hem, en zeiden tot Hem: Hoe lang houdt Gij onze ziel op? Indien Gij de Christus zijt, zeg het ons vrijuit.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER262
Onderwijs over echtscheiding
Het artikel behandelt het onderwijs van Jezus over echtscheiding, aan de hand van de evangeliën van Matteüs en Marcus. Het plaatst dit onderwijs in de chronologische context van de bediening van Jezus tussen Chanoeka en Pesach en biedt een diepgaande analyse van de geestelijke implicaties van zijn onderwijs, voorbij de louter juridische debatten.
Mattheüs 19.3-12 (De Heilige Schrift 1917) :En de Farizeen kwamen tot Hem, verzoekende Hem, en zeggende tot Hem: Is het een mens geoorloofd zijn vrouw te verlaten, om allerlei oorzaak?Doch Hij, antwoordende, zeide tot hen: Hebt gij niet gelezen, Die van den beginne den mens gemaakt heeft, dat Hij ze gemaakt heeft man en vrouw?En gezegd heeft: Daarom zal een mens vader en moeder verlaten, en zal zijn vrouw aanhangen, en die twee zullen tot een vlees zijn;Alzo dat zij niet meer twee zijn, maar een vlees. Hetgeen dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet.Zij zeiden tot hem: Waarom heeft dan Mozes geboden een scheidbrief te geven en haar te verlaten?Hij zeide tot hen: Mozes heeft vanwege de hardigheid uwer harten u toegelaten uw vrouwen te verlaten; maar van den beginne is het alzo niet geweest.Maar Ik zeg u, dat zo wie zijn vrouw verlaat, anders dan om hoererij, en een andere trouwt, die doet overspel, en die de verlatene trouwt, doet ook overspel.Zijn discipelen zeiden tot Hem: Indien de zaak des mensen met de vrouw alzo staat, zo is het niet oorbaar te trouwen.Doch Hij zeide tot hen: Allen vatten dit woord niet, maar dien het gegeven is.Want er zijn gesnedenen, die uit moeders lijf alzo geboren zijn; en er zijn gesnedenen, die van de mensen gesneden zijn; en er zijn gesnedenen, die zichzelven gesneden hebben, om het Koninkrijk der hemelen. Die dit vatten kan, vatte het.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER264
De rijke jongeman
Dit artikel analyseert de ontmoeting van de rijke jongeman met Jezus, een perikoop uit de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. Het belicht Jezus' onderwijs over het loslaten van materiële zaken en over geloof, en plaatst de gebeurtenis tegelijk in een historische context tussen Chanoeka en Pesach.
Johannes 11.1-54 (De Heilige Schrift 1917) :En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.En Jezus, dat horende, zeide: Deze krankheid is niet tot den dood, maar ter heerlijkheid Gods; opdat de Zone Gods door dezelve verheerlijkt worde.Jezus nu had Martha, en haar zuster, en Lazarus lief.Als Hij dan gehoord had, dat hij krank was, toen bleef Hij nog twee dagen in de plaats, waar Hij was.Daarna zeide Hij verder tot de discipelen: Laat ons wederom naar Judea gaan.De discipelen zeiden tot Hem: Rabbi! de Joden hebben U nu onlangs gezocht te stenigen, en gaat Gij wederom derwaarts?Jezus antwoordde: Zijn er niet twaalf uren in den dag? Indien iemand in den dag wandelt, zo stoot hij zich niet, overmits hij het licht dezer wereld ziet;Maar indien iemand in den nacht wandelt, zo stoot hij zich, overmits het licht in hem niet is.Dit sprak Hij; en daarna zeide Hij tot hen: Lazarus, onze vriend, slaapt; maar Ik ga heen, om hem uit den slaap op te wekken.Zijn discipelen dan zeiden: Heere, indien hij slaapt, zo zal hij gezond worden.Doch Jezus had gesproken van zijn dood; maar zij meenden, dat Hij sprak van de rust des slaaps.Toen zeide dan Jezus tot hen vrijuit: Lazarus is gestorven.En Ik ben blijde om uwentwil, dat Ik daar niet geweest ben, opdat gij geloven moogt; doch laat ons tot hem gaan.Thomas dan, genaamd Didymus, zeide tot zijn medediscipelen: Laat ons ook gaan, opdat wij met Hem sterven.Jezus dan, gekomen zijnde, vond, dat hij nu vier dagen in het graf geweest was.(Bethanie nu was nabij Jeruzalem, omtrent vijftien stadien van daar.)En velen uit de Joden waren gekomen tot Martha en Maria, opdat zij haar vertroosten zouden over haar broeder.Martha dan, als zij hoorde, dat Jezus kwam, ging Hem tegemoet; doch Maria bleef in huis zitten.Zo zeide Martha dan tot Jezus: Heere, waart Gij hier geweest, zo ware mijn broeder niet gestorven;Maar ook nu weet ik, dat alles, wat Gij van God begeren zult, God U het geven zal.Jezus zeide tot haar: Uw broeder zal wederopstaan.Martha zeide tot Hem: Ik weet, dat hij opstaan zal in de opstanding ten laatsten dage.Jezus zeide tot haar: Ik ben de Opstanding en het Leven; die in Mij gelooft zal leven, al ware hij ook gestorven;En een iegelijk, die leeft, en in Mij gelooft, zal niet sterven in der eeuwigheid. Gelooft gij dat?Zij zeide tot Hem: Ja, Heere; ik heb geloofd, dat Gij zijt de Christus, de Zone Gods, Die in de wereld komen zou.En dit gezegd hebbende, ging zij heen, en riep Maria, haar zuster, heimelijk, zeggende: De Meester is daar, en Hij roept u.Deze, als zij dat hoorde, stond haastelijk op, en ging tot Hem.(Jezus nu was nog in het vlek niet gekomen, maar was in de plaats, waar Hem Martha tegemoet gekomen was.)De Joden dan, die met haar in het huis waren, en haar vertroostten, ziende Maria, dat zij haastelijk opstond en uitging, volgden haar, zeggende: Zij gaat naar het graf, opdat zij aldaar wene.Maria dan, als zij kwam, waar Jezus was, en Hem zag, viel aan Zijn voeten, zeggende tot Hem: Heere, indien Gij hier geweest waart, zo ware mijn broeder niet gestorven.Jezus dan, als Hij haar zag wenen, en de Joden, die met haar kwamen, ook wenen, werd zeer bewogen in den geest, en ontroerde Zichzelven;En zeide: Waar hebt gij hem gelegd? Zij zeiden tot Hem: Heere, kom en zie het.Jezus weende.De Joden dan zeiden: Ziet, hoe lief Hij hem had!En sommigen uit hen zeiden: Kon Hij, Die de ogen des blinden geopend heeft, niet maken, dat ook deze niet gestorven ware?Jezus dan wederom in Zichzelven zeer bewogen zijnde, kwam tot het graf; en het was een spelonk, en een steen was daarop gelegd.Jezus zeide: Neemt den steen weg. Martha, de zuster des gestorvenen, zeide tot Hem: Heere, hij riekt nu al, want hij heeft vier dagen aldaar gelegen.Jezus zeide tot haar: Heb Ik u niet gezegd, dat, zo gij gelooft, gij de heerlijkheid Gods zien zult?Zij namen dan den steen weg, waar de gestorvene lag. En Jezus hief de ogen opwaarts, en zeide: Vader, Ik dank U, dat Gij Mij gehoord hebt.Doch Ik wist, dat Gij Mij altijd hoort; maar om der schare wil, die rondom staat, heb Ik dit gezegd, opdat zij zouden geloven, dat Gij Mij gezonden hebt.En als Hij dit gezegd had, riep Hij met grote stemme: Lazarus, kom uit!En de gestorvene kwam uit, gebonden aan handen en voeten met grafdoeken, en zijn aangezicht was omwonden met een zweetdoek. Jezus zeide tot hen: Ontbindt hem, en laat hem heengaan.Velen dan uit de Joden, die tot Maria gekomen waren, en aanschouwd hadden, hetgeen Jezus gedaan had, geloofden in Hem.Maar sommigen van hen gingen tot de Farizeen, en zeiden tot hen, hetgeen Jezus gedaan had.De overpriesters dan en de Farizeen vergaderden den raad, en zeiden: Wat zullen wij doen? want deze Mens doet vele tekenen.Indien wij Hem alzo laten geworden, zij zullen allen in Hem geloven, en de Romeinen zullen komen, en wegnemen beide onze plaats en volk.En een uit hen, namelijk Kajafas, die deszelven jaars hogepriester was, zeide tot hen: Gij verstaat niets;En gij overlegt niet, dat het ons nut is, dat een mens sterve voor het volk, en het gehele volk niet verloren ga.En dit zeide hij niet uit zichzelven; maar, zijnde hogepriester deszelven jaars, profeteerde hij, dat Jezus sterven zou voor het volk;En niet alleen voor dat volk, maar opdat Hij ook de kinderen Gods, die verstrooid waren, tot een zou vergaderen.Van dien dag dan af beraadslaagden zij te zamen, dat zij Hem doden zouden.Jezus dan wandelde niet meer vrijelijk onder de Joden; maar ging van daar naar het land bij de woestijn, naar de stad, genaamd Efraim, en verkeerde aldaar met Zijn discipelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER265
Het heil en de rijkdom
Dit artikel onderzoekt het onderwijs van Jezus over rijkdom en redding, aan de hand van bijbelse gebeurtenissen tussen Chanoeka en Pesach. Verhalen over genezingen en roepingen, zoals dat van Bartimeüs en Zacheüs, werpen licht op de zending van Jezus in Jericho, gekenmerkt door de opwekking van Lazarus en de verstrekkende gevolgen daarvan.
Mattheüs 19.23-26 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus zeide tot Zijn discipelen: Voorwaar, Ik zeg u, dat een rijke bezwaarlijk in het Koninkrijk der hemelen zal ingaan.En wederom zeg Ik u: Het is lichter, dat een kemel ga door het oog van een naald, dan dat een rijke inga in het Koninkrijk Gods.Zijn discipelen nu, dit horende, werden zeer verslagen, zeggende: Wie kan dan zalig worden?En Jezus, hen aanziende, zeide tot hen: Bij de mensen is dat onmogelijk, maar bij God zijn alle dingen mogelijk.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER266
De beloning van de apostelen
Het artikel onderzoekt de beloningen van de apostelen volgens de evangeliën tussen Chanoeka en Pesach. Jezus gaat naar Jericho en in de buurt van de Jordaan, geneest en onderwijst, en wekt met name Lazarus op. Deze daden lokken een vijandige reactie uit bij de religieuze autoriteiten.
Markus 10.28-31 (De Heilige Schrift 1917) :En Petrus begon tot Hem te zeggen: Zie, wij hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd.En Jezus, antwoordende, zeide: Voorwaar zeg Ik ulieden: Er is niemand, die verlaten heeft huis, of broeders, of zusters, of vader, of moeder, of vrouw, of kinderen, of akkers, om Mijnentwil en des Evangelies wil,Of hij ontvangt honderdvoud, nu in dezen tijd, huizen, en broeders, en zusters, en moeders, en kinderen, en akkers, met de vervolgingen, en in de toekomende eeuw het eeuwige leven.Maar vele eersten zullen de laatsten zijn, en velen, die de laatsten zijn, de eersten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER267
De gelijkenis van de arbeiders van het elfde uur
Dit artikel onderzoekt de gelijkenis uit Matteüs 20:1-16, die het gelijke loon beschrijft dat een meester geeft aan arbeiders die op verschillende uren zijn ingehuurd, als symbool van de goddelijke genade.
Johannes 10.22-23 (De Heilige Schrift 1917) :En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.En Jezus wandelde in den tempel, in het voorhof van Salomo.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER269
Het verzoek van Salome, de vrouw van Zebedeüs, voor haar zonen
Het artikel behandelt het verzoek van Salome voor haar zonen en de geografische route van Jezus. Dit verhaal speelt zich af in februari van het jaar 33, tijdens de reis van Jezus van Jericho naar Betanië. De gebeurtenis laat de spanning zien tussen menselijk begrip en de profetieën. Jezus kondigt zijn naderende dood aan in zijn antwoord aan Salome, wat de geestelijke waarden van het koninkrijk van God zichtbaar maakt.
Johannes 11.7-10 (De Heilige Schrift 1917) :Daarna zeide Hij verder tot de discipelen: Laat ons wederom naar Judea gaan.De discipelen zeiden tot Hem: Rabbi! de Joden hebben U nu onlangs gezocht te stenigen, en gaat Gij wederom derwaarts?Jezus antwoordde: Zijn er niet twaalf uren in den dag? Indien iemand in den dag wandelt, zo stoot hij zich niet, overmits hij het licht dezer wereld ziet;Maar indien iemand in den nacht wandelt, zo stoot hij zich, overmits het licht in hem niet is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER175
De beproeving van de toewijding
De perikoop PER175 vertelt, volgens de enige getuigenis van Johannes (Joh 6,60-61), de reactie van veel leerlingen die, geschokt door de toespraak over het brood des levens in Kafarnaüm, besluiten de Messias Jezus te verlaten. Dit moment van beproeving laat de kloof zien tussen de politieke messiaanse verwachtingen en het geestelijke voorstel van Jezus, en nodigt de lezer uit tot een diepe overdenking van de ware aard van geloof en toewijding.
Johannes 6.60-61 (De Heilige Schrift 1917) :Velen dan van Zijn discipelen, dit horende, zeiden: Deze rede is hard; wie kan dezelve horen?Jezus nu, wetende bij Zichzelven, dat Zijn discipelen daarover murmureerden, zeide tot hen: Ergert ulieden dit?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER176
Petrus erkent Jezus als de Messias
Perikoop 176 beschrijft de belijdenis van Petrus, die Jezus als de Messias erkent en die alleen door Johannes wordt overgeleverd (6.62-71). Nadat veel discipelen zijn weggegaan, vraagt Jezus de Twaalf naar hun toewijding. Petrus antwoordt met een opmerkelijke geloofsbelijdenis. Het artikel onderzoekt de spanning tussen Gods soevereiniteit en de menselijke vrijheid en sluit af met de vermelding van Judas Iskariot, die eraan herinnert dat niets aan Gods blik ontsnapt.
1 Timotheüs 2.4 (De Heilige Schrift 1917) :Welke wil, dat alle mensen zalig worden, en tot kennis der waarheid komen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER179
Oordeel over het menselijk hart
Het artikel behandelt het onderwijs van Jezus over ware reinheid, op basis van Matteüs en Marcus. Het toont aan dat onreinheid voortkomt uit het menselijke hart en niet uit spijswetten, en wijst zo op een belangrijke verandering in het christelijke onderwijs.
Markus 7.14-23 (De Heilige Schrift 1917) :En tot Zich de ganse schare geroepen hebbende, zeide Hij tot hen: Hoort Mij allen en verstaat.Er is niets van buiten den mens in hem ingaande, hetwelk hem kan ontreinigen; maar de dingen, die van hem uitgaan, die zijn het, welke den mens ontreinigen.Zo iemand oren heeft om te horen, die hore.En toen Hij van de schare in huis gekomen was, vraagden Hem Zijn discipelen van de gelijkenis.En Hij zeide tot hen: Zijt ook gij alzo onwetende? Verstaat gij niet, dat al wat van buiten in den mens ingaat, hem niet kan ontreinigen?Want het gaat niet in zijn hart, maar in den buik, en gaat in de heimelijkheid uit, reinigende al de spijzen.En Hij zeide: Hetgeen uitgaat uit den mens, dat ontreinigt den mens.Want van binnen uit het hart der mensen komen voort kwade gedachten, overspelen, hoererijen, doodslagen,Dieverijen, gierigheden, boosheden, bedrog, ontuchtigheid, een boos oog, lastering, hovaardij, onverstand.Al deze boze dingen komen voort van binnen, en ontreinigen den mens.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER205
Jezus de Messias zet zijn tocht door Galilea voort
Perikoop 205 schetst het langdurige verblijf van Jezus de Messias in Galilea, in de streek van Kafarnaüm, gedurende ongeveer zes maanden vóór zijn definitieve vertrek naar Jeruzalem op 3 oktober 32 n.Chr. Alleen Johannes vermeldt deze reizen en onthult het voornemen van de godsdienstige leiders om Jezus te doden, terwijl zijn discipelen nog moeite hebben te begrijpen wat hem te wachten staat. Dit gedeelte vormt de overgang naar het Loofhuttenfeest in Jeruzalem.
Mattheüs 17.24 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij te Kapernaum ingekomen waren, gingen tot Petrus die de didrachmen ontvingen, en zeiden: Uw Meester, betaalt Hij de didrachmen niet?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER207
Het meningsverschil van de Meester met zijn broers
Johannes 7.3-9 beschrijft de spanning tussen Jezus en zijn broers vóór het Soekotfeest (oktober 32 n.Chr.). Zonder de messiaanse zending te begrijpen, dringen zij erop aan dat hij zich openlijk in Jeruzalem laat zien. Jezus kiest voor voorzichtigheid, zich bewust van het risico van arrestatie. Maria blijft op de achtergrond. Deze episode, die alleen bij Johannes voorkomt, illustreert het onbegrip van de familie voor de goddelijke natuur van Jezus; een bekering van zijn broers volgt pas na de opstanding.
Johannes 7.3 (De Heilige Schrift 1917) :Zo zeiden dan Zijn broeders tot Hem: Vertrek van hier, en ga heen in Judea, opdat ook Uw discipelen Uw werken mogen aanschouwen, die Gij doet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER221
De terugkeer van de 70 discipelen
De terugkeer van de zeventig discipelen (Lucas 10.17-24) laat hun verwondering na hun zending zien. Jezus richt hen weer op het wezenlijke: zich verheugen dat hun namen in de hemelen zijn opgeschreven. Hij verkondigt de goddelijke soevereiniteit in de openbaring, die aan de nederigen wordt geschonken en niet aan de wijzen. De verklaring in vers 22 bevestigt de unieke verbondenheid van de Vader en de Zoon, waardoor Jezus de enige middelaar van de goddelijke kennis is. Lucas onderstreept zo de continuïteit van het evangeliewerk.
Markus 6.30-31 (De Heilige Schrift 1917) :En de apostelen kwamen weder tot Jezus, en boodschapten Hem alles, beide wat zij gedaan hadden, en wat zij geleerd hadden.En Hij zeide tot hen: Komt gijlieden in een woeste plaats hier alleen, en rust een weinig; want er waren velen, die kwamen en die gingen, en zij hadden zelfs geen gelegen tijd om te eten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER224
Onderricht over het gebed
De pericoop PER224 presenteert het onderricht van Jezus over het gebed, gegeven op de Olijfberg in december van het jaar 32. Op basis van Matteüs 6.9-13 en Lucas 11.1-4 onderzoekt zij het Onze Vader in twee verschillende contexten. Lucas plaatst de gebeurtenis in de buurt van Jeruzalem, na het bezoek aan Betanië en vóór de genezing van een bezetene. De leerlingen, van wie sommigen Johannes de Doper hadden gevolgd, vragen Jezus hen te leren bidden.
Lukas 11.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, toen Hij in een zekere plaats was biddende, als Hij ophield, dat een van Zijn discipelen tot Hem zeide: Heere, leer ons bidden, gelijk ook Johannes zijn discipelen geleerd heeft.En Hij zeide tot hen: Wanneer gij bidt, zo zegt: Onze Vader, Die in de hemelen zijt! Uw Naam worde geheiligd. Uw Koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in den hemel, alzo ook op de aarde.Geef ons elken dag ons dagelijks brood.En vergeef ons onze zonden; want ook wij vergeven aan een iegelijk, die ons schuldig is. En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van den boze.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER231
Genezing van een vrouw op sabbat
Perikoop 231 beschrijft de genezing door Jezus van een vrouw die achttien jaar lang gebrekkig was, op een sabbat in een synagoge in Jeruzalem (Lucas 13.10-17). Deze daad wekt de verontwaardiging van de religieuze autoriteiten, die Jezus beschaamt door op hun tegenstrijdigheden te wijzen. De menigte daarentegen bewondert en verheerlijkt God. De episode illustreert de spanning tussen de farizeese traditie en de authentieke toepassing van de goddelijke wet, en toont tegelijk het volhardende geloof van deze vrouw.
Johannes 9.1-41 (De Heilige Schrift 1917) :En voorbijgaande, zag Hij een mens, blind van de geboorte af.En Zijn discipelen vraagden Hem, zeggende: Rabbi, wie heeft er gezondigd, deze, of zijn ouders, dat hij blind zou geboren worden?Jezus antwoordde: Noch deze heeft gezondigd, noch zijn ouders, maar dit is geschied, opdat de werken Gods in hem zouden geopenbaard worden.Ik moet werken de werken Desgenen, Die Mij gezonden heeft, zolang het dag is; de nacht komt, wanneer niemand werken kan.Zolang Ik in de wereld ben, zo ben Ik het Licht der wereld.Dit gezegd hebbende, spoog Hij op de aarde, en maakte slijk uit dat speeksel, en streek dat slijk op de ogen des blinden;En zeide tot hem: Ga heen, was u in het badwater Siloam (hetwelk overgezet wordt: uitgezonden). Hij dan ging heen en wies zich, en kwam ziende.De geburen dan, en die hem te voren gezien hadden, dat hij blind was, zeiden: Is deze niet, die zat en bedelde?Anderen zeiden: Hij is het; en anderen: Hij is hem gelijk. Hij zeide: Ik ben het.Zij dan zeiden tot hem: Hoe zijn u de ogen geopend?Hij antwoordde en zeide: De Mens, genaamd Jezus, maakte slijk, en bestreek mijn ogen, en zeide tot mij: Ga heen naar het badwater Siloam, en was u. En ik ging heen, en wies mij, en ik werd ziende.Zij dan zeiden tot hem: Waar is Die? Hij zeide: Ik weet het niet.Zij brachten hem tot de Farizeen, hem namelijk, die te voren blind geweest was.En het was sabbat, als Jezus het slijk maakte, en zijn ogen opende.De Farizeen dan vraagden hem ook wederom, hoe hij ziende geworden was. En hij zeide tot hen: Hij legde slijk op mijn ogen, en ik wies mij, en ik zie.Sommigen dan uit de Farizeen zeiden: Deze Mens is van God niet, want Hij houdt den sabbat niet. Anderen zeiden: Hoe kan een mens, die een zondaar is, zulke tekenen doen? En er was tweedracht onder hen.Zij zeiden wederom tot den blinde: Gij, wat zegt gij van Hem; dewijl Hij uw ogen geopend heeft? En hij zeide: Hij is een Profeet.De Joden dan geloofden van hem niet, dat hij blind geweest was, en ziende was geworden, totdat zij geroepen hadden de ouders desgenen, die ziende geworden was.En zij vraagden hun, zeggende: Is deze uw zoon, welken gij zegt, dat blind geboren is? Hoe ziet hij dan nu?Zijn ouders antwoordden hun en zeiden: Wij weten, dat deze onze zoon is, en dat hij blind geboren is;Maar hoe hij nu ziet, weten wij niet; of wie zijn ogen geopend heeft, weten wij niet; hij heeft zijn ouderdom, vraagt hemzelven; hij zal van zichzelven spreken.Dit zeiden zijn ouders, omdat zij de Joden vreesden; want de Joden hadden alrede te zamen een besluit gemaakt, zo iemand Hem beleed Christus te zijn, dat die uit de synagoge zou geworpen worden.Daarom zeiden zijn ouders: Hij heeft zijn ouderdom, vraagt hemzelven.Zij dan riepen voor de tweede maal den mens, die blind geweest was, en zeiden tot hem: Geef God de eer; wij weten, dat deze Mens een zondaar is.Hij dan antwoordde en zeide: Of Hij een zondaar is, weet ik niet; een ding weet ik, dat ik blind was, en nu zie.En zij zeiden wederom tot hem: Wat heeft Hij u gedaan? Hoe heeft Hij uw ogen geopend?Hij antwoordde hun: Ik heb het u alrede gezegd, en gij hebt het niet gehoord; wat wilt gij het wederom horen? Wilt gijlieden ook Zijn discipelen worden?Zij gaven hem dan scheldwoorden, en zeiden: Gij zijt Zijn discipel; maar wij zijn discipelen van Mozes.Wij weten, dat God tot Mozes gesproken heeft; maar Dezen weten wij niet, van waar Hij is.De mens antwoordde, en zeide tot hen: Hierin is immers wat wonders, dat gij niet weet, van waar Hij is, en nochtans heeft Hij mijn ogen geopend.En wij weten, dat God de zondaars niet hoort; maar zo iemand godvruchtig is, en Zijn wil doet, dien hoort Hij.Van alle eeuw is het niet gehoord, dat iemand eens blindgeborenen ogen geopend heeft.Indien Deze van God niet ware, Hij zou niets kunnen doen.Zij antwoordden, en zeiden tot hem: Gij zijt geheel in zonden geboren, en leert gij ons? En zij wierpen hem uit.Jezus hoorde, dat zij hem uitgeworpen hadden, en hem vindende, zeide Hij tot hem: Gelooft gij in den Zoon van God?Hij antwoordde en zeide: Wie is Hij, Heere, opdat ik in Hem moge geloven?En Jezus zeide tot Hem: En gij hebt Hem gezien, en Die met u spreekt, Dezelve is het.En hij zeide: Ik geloof, Heere! En hij aanbad Hem.En Jezus zeide: Ik ben tot een oordeel in deze wereld gekomen, opdat degenen, die niet zien, zien mogen, en die zien, blind worden.En dit hoorden enigen uit de Farizeen, die bij Hem waren, en zeiden tot Hem: Zijn wij dan ook blind?Jezus zeide tot hen: Indien gij blind waart, zo zoudt gij geen zonde hebben; maar nu zegt gij: Wij zien; zo blijft dan uw zonde.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER235
Maaltijd bij een farizeeër
De pericoop PER235 vertelt over de maaltijd van Jezus in het huis van een leider van de farizeeën op een zaterdag (Lucas 14.1), in een context van toenemende confrontatie. De farizeeën proberen bewijzen tegen hem te verzamelen voor het Sanhedrin. Ondanks de spanningen aanvaardt Jezus de uitnodiging, houdt hij vast aan zijn standpunten en corrigeert hij hun leer. Lucas is de enige evangelist die deze gebeurtenis vermeldt, die vermoedelijk plaatsvond tijdens de maaltijd op zaterdagmiddag.
2 Corinthiër 13.1 (De Heilige Schrift 1917) :Dit is de derde maal, dat ik tot u kom; in den mond van twee of drie getuigen zal alle woord bestaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER236
Genezing van een man met waterzucht
Een man met waterzucht wordt door de Messias Jezus genezen tijdens een sabbatsmaaltijd in het huis van een farizeeër in Jeruzalem. Tegenover de wetsgeleerden stelt Jezus een vraag over de geoorloofdheid van genezen op de sabbat en handelt dan zonder hun antwoord af te wachten. Zijn gesprekspartners, die niets kunnen terugzeggen, zwijgen. Lucas is de enige evangelist die deze gebeurtenis vermeldt (Lucas 14.2-6), gedateerd op 4 december 32 n.Chr.
Lukas 14.2-6 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, er was een zeker waterzuchtig mens voor Hem.En Jezus, antwoordende, zeide tot de wetgeleerden en Farizeen, en sprak: Is het ook geoorloofd op den sabbat gezond te maken?Maar zij zwegen stil. En Hij nam hem, en genas hem, en liet hem gaan.En Hij, hun antwoordende, zeide: Wiens ezel of os van ulieden zal in een put vallen, en die hem niet terstond zal uittrekken op den dag des sabbats?En zij konden Hem daarop niet weder antwoorden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De laatste dag tot de kruisiging
-
PER312
Twist van de leerlingen over de voorrang
Het artikel analyseert een scène uit de evangeliën waarin de leerlingen van Jezus ruziën over wie de grootste is, waaruit hun gehechtheid aan een aards begrip van het Koninkrijk van God blijkt. Jezus leert dat ware grootheid ligt in belangeloze dienstbaarheid. Dit verhaal illustreert de omgekeerde geestelijke waarden van het christendom.
Johannes 18.36 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus antwoordde: Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld. Indien Mijn Koninkrijk van deze wereld ware, zo zouden Mijn dienaren gestreden hebben, opdat Ik den Joden niet ware overgeleverd; maar nu is Mijn Koninkrijk niet van hier.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER313
Jezus, de Messias, wast de voeten van zijn leerlingen
Dit artikel analyseert de voetwassing door Jezus, een uitzonderlijke daad die door Johannes wordt verteld. Zij symboliseert de omkering van de menselijke waarden en illustreert de kernboodschap van Jezus: dienen uit liefde. Deze gebeurtenis, die in Jeruzalem plaatsvindt tijdens de laatste paasmaaltijd, onthult aan zijn discipelen de ware zending van Jezus door zijn kruisiging te voorspellen.
Johannes 13.4-11 (De Heilige Schrift 1917) :Stond op van het avondmaal, en legde Zijn klederen af, en nemende een linnen doek, omgordde Zichzelven.Daarna goot Hij water in het bekken, en begon de voeten der discipelen te wassen, en af te drogen met den linnen doek, waarmede Hij omgord was.Hij dan kwam tot Simon Petrus; en die zeide tot Hem: Heere, zult Gij mij de voeten wassen?Jezus antwoordde en zeide tot hem: Wat Ik doe, weet gij nu niet, maar gij zult het na dezen verstaan.Petrus zeide tot Hem: Gij zult mijn voeten niet wassen in der eeuwigheid! Jezus antwoordde hem: Indien Ik u niet wasse, gij hebt geen deel met Mij.Simon Petrus zeide tot Hem: Heere, niet alleen mijn voeten, maar ook de handen en het hoofd.Jezus zeide tot hem: Die gewassen is, heeft niet van node, dan de voeten te wassen, maar is geheel rein. En gijlieden zijt rein, doch niet allen.Want Hij wist, wie Hem verraden zou; daarom zeide Hij: Gij zijt niet allen rein.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De tegenstrijdigheden
-
CTD060
De verzoeking van Jezus
Het artikel analyseert de verschillen tussen de bijbelverhalen over de verzoeking van Jezus, en belicht de verschillen tussen de evangeliën van Marcus, Matteüs en Lucas. De auteur nodigt uit de eigen gezichtspunten van elke tekst te verkennen voor een beter begrip van deze centrale gebeurtenis.
Lukas 4.1-13 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus, vol des Heiligen Geestes, keerde wederom van de Jordaan, en werd door den Geest geleid in de woestijn;En werd veertig dagen verzocht van den duivel; en at gans niet in die dagen, en als dezelve geeindigd waren, zo hongerde Hem ten laatste.En de duivel zeide tot Hem: Indien Gij Gods Zoon zijt, zeg tot dezen steen, dat hij brood worde.En Jezus antwoordde hem, zeggende: Er is geschreven, dat de mens bij brood alleen niet zal leven, maar bij alle woord Gods.En als Hem de duivel geleid had op een hogen berg, toonde hij Hem al de koninkrijken der wereld, in een ogenblik tijds.En de duivel zeide tot Hem: Ik zal U al deze macht, en de heerlijkheid derzelver koninkrijken geven; want zij is mij overgegeven, en ik geef ze, wien ik ook wil;Indien Gij dan mij zult aanbidden, zo zal het alles Uw zijn.En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Ga weg van Mij, satan, want er is geschreven: Gij zult den Heere, uw God, aanbidden, en Hem alleen dienen.En hij leidde Hem naar Jeruzalem, en stelde Hem op de tinne des tempels, en zeide tot Hem: Indien Gij de Zoon Gods zijt, werp Uzelven van hier nederwaarts;Want er is geschreven, dat Hij Zijn engelen van U bevelen zal, dat zij U bewaren zullen;En dat zij U op de handen nemen zullen, opdat Gij Uw voet niet te eniger tijd aan een steen stoot.En Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Er is gezegd: Gij zult den Heere, uw God, niet verzoeken.En als de duivel alle verzoeking voleindigd had, week hij van Hem voor een tijd.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org