Introduction et méthodologie 2 études
Ministère de Pierre 21 études
- 3Het gesprek van de apostelen met Jezus
- 4Le retour et l’attente des disciples
- 5De keuze van Matthias
- 6L’accomplissement de la promesse
- 7Le discours de Pierre
Ascension et transition vers le ministère céleste 1 étude
Mission des Apôtres 6 études
- 25Geloof in de Heer Jezus en u zult gered worden
- 26De opdracht van de twaalf apostelen
- 27Uitzending van de twaalf apostelen
- 28De terugkeer van de apostelen
- 29De Messias Jezus zendt 70 discipelen uit
Ministère d'Étienne 2 études
Organisation de l'Église primitive 1 étude
Persécution de l'Église primitive 4 études
Introduction et méthodologie
L'introduction et la méthodologie dans le cadre de l'étude biblique sont essentielles pour appréhender la complexité et la profondeur des textes saints. Cette approche permet de poser les bases pour une analyse structurée et informée des Écritures, en tenant compte des contextes historiques, culturels et linguistiques.
En adoptant une méthodologie rigoureuse, les étudiants peuvent en effet interpréter les textes bibliques avec plus de précision, tout en reconnaissant les douze influences contextuelles internes et externes. Cela inclut l'examen des sources, la critique textuelle, et l'analyse des structures littéraires, ainsi que la compréhension des traditions orales et des rédactions successives.
Un engagement dans cette étude méthodologique enrichit l'expérience de lecture des Écritures, élargissant la compréhension théologique et philosophique du lecteur. Cela met en lumière les intentions originales des auteurs, aidant ainsi à développer une interprétation plus vraie au contexte et au message initialement prévu.
-
ADA000
De Handelingen van de Apostelen
Introduction à une série d'études sur les Actes des Apôtres, prolongement naturel de l'Évangile de Luc. L'article présente la démarche historico-théologique adoptée : contextualisation des événements, mise en parallèle avec les épîtres pauliniennes, établissement d'une chronologie. Les deux figures centrales, Pierre et Paul, structureront l'étude. L'objectif est de retracer la naissance et l'expansion de l'Église depuis Jérusalem jusqu'au monde méditerranéen, sous l'action du Saint-Esprit.
Mattheüs 26.69-75 (De Heilige Schrift 1917) :En Petrus zat buiten in de zaal; en een dienstmaagd kwam tot hem, zeggende: Gij waart ook met Jezus, den Galileer.Maar hij loochende het voor allen, zeggende: Ik weet niet, wat gij zegt.En als hij naar de voorpoort uitging, zag hem een andere dienstmaagd, en zeide tot degenen, die aldaar waren: Deze was ook met Jezus den Nazarener.En hij loochende het wederom met een eed, zeggende: Ik ken den Mens niet.En een weinig daarna, die er stonden, bijkomende, zeiden tot Petrus: Waarlijk, gij zijt ook van die, want ook uw spraak maakt u openbaar.Toen begon hij zich te vervloeken, en te zweren: Ik ken den Mens niet.En terstond kraaide de haan; en Petrus werd indachtig het woord van Jezus, Die tot hem gezegd had: Eer de haan gekraaid zal hebben, zult gij Mij driemaal verloochenen. En naar buiten gaande, weende hij bitterlijk.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA001
L'introduction de Luc
Premier commentaire de la série sur les Actes des Apôtres, cet article analyse l'introduction de Luc (Actes 1.1-3). Il présente Luc comme auteur des deux œuvres adressées à Théophile, évoque l'hypothèse de ce dernier comme commanditaire, et souligne les quarante jours d'enseignement post-résurrection sur le Royaume de Dieu. Ces versets assurent la transition entre l'Évangile et l'histoire de l'Église naissante sous la conduite du Saint-Esprit.
Colossenzen 4.14 (De Heilige Schrift 1917) :U groet Lukas, de medicijnmeester, de geliefde, en Demas.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Het ambt van Petrus
Le ministère de Pierre, l'un des apôtres les plus éminents de Jésus, joue un rôle central dans l'expansion initiale de l'Église chrétienne. Connu pour sa proximité avec Jésus et son rôle clé à la Pentecôte, Pierre est souvent vu comme un pilier principal de la foi chrétienne, fortifiant la communauté chrétienne naissante par son leadership charismatique.
Les textes bibliques décrivent Pierre comme un fervent prédicateur et un faiseur de miracles. Sa transformation d'un humble pêcheur de Galilée en un promoteur robuste de l'Évangile symbolise le pouvoir rédempteur des enseignements de Jésus. Ses voyages et ses actions sont essentiels pour comprendre les débuts de l'Église et sa diffusion à travers l'Empire romain.
Explorer le ministère de Pierre offre une vision intime des premiers jours du Christianisme, tout en illustrant son rôle dans la transition des Évangiles vers l'établissement d'une communauté mondiale de croyants dévoués. Son histoire inspire ceux qui cherchent à approfondir leur foi et à comprendre les origines du leadership spirituel chrétien.
-
ADA002
Het gesprek van de apostelen met Jezus
Luc rapporte le dernier entretien de Jésus avec ses onze apôtres avant l'Ascension (Actes 1.4-8). Jésus leur ordonne d'attendre à Jérusalem le baptême du Saint-Esprit, refuse de révéler les temps eschatologiques réservés au Père, et leur confie une mission universelle : être ses témoins de Jérusalem jusqu'aux extrémités de la terre. Ce passage constitue le plan structurel du livre des Actes.
Mattheüs 24.36 (De Heilige Schrift 1917) :Doch van dien dag en die ure weet niemand, ook niet de engelen der hemelen, dan Mijn Vader alleen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA004
Le retour et l’attente des disciples
Après l'ascension de Jésus (12 mai 33), les disciples retournent à Jérusalem depuis le mont des Oliviers, distant d'un 'chemin de sabbat'. Ils se rassemblent dans une chambre haute, probablement la maison de Marie mère de Jean Marc, et persévèrent unanimement dans la prière, avec les femmes et la famille de Jésus. Cette période d'attente préfigure les caractéristiques de l'Église naissante.
Handelingen 1.14 (De Heilige Schrift 1917) :Deze allen waren eendrachtelijk volhardende in het bidden en smeken, met de vrouwen, en Maria, de moeder van Jezus, en met Zijn broederen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA005
De keuze van Matthias
Analyse van Handelingen 1:15-26, waarin de verkiezing van Matthias als vervanger van Judas Iskariot wordt beschreven. Petrus, de natuurlijke woordvoerder van de discipelen, baseert de noodzaak van deze vervanging op de Psalmen. De criteria voor het apostelschap worden nader omschreven: Jezus moeten hebben gevolgd vanaf zijn doop en getuige moeten zijn geweest van zijn opstanding. Matthias wordt uiteindelijk na gebed door loting aangewezen, waarmee het college van de Twaalf, symbool van de twaalf stammen van Israël, weer compleet is.
Handelingen 1.15-26 (De Heilige Schrift 1917) :En in dezelve dagen stond Petrus op in het midden der discipelen, en sprak (er was nu een schare bijeen van omtrent honderd en twintig personen):Mannen broeders, deze Schrift moest vervuld worden, welke de Heilige Geest door den mond Davids voorzegd heeft van Judas, die de leidsman geweest is dergenen, die Jezus vingen;Want hij was met ons gerekend, en had het lot dezer bediening verkregen.Deze dan heeft verworven een akker, door het loon der ongerechtigheid, en voorwaarts overgevallen zijnde, is midden opgeborsten, en al zijn ingewanden zijn uitgestort.En het is bekend geworden allen, die te Jeruzalem wonen, alzo dat die akker in hun eigen taal genoemd wordt Akeldama, dat is, een akker des bloeds.Want er staat geschreven in het boek der Psalmen; Zijn woonstede worde woest, en er zij niemand die in dezelve wone. En: Een ander neme zijn opzienersambt.Het is dan nodig, dat van de mannen, die met ons omgegaan hebben al den tijd, in welken de Heere Jezus onder ons in- en uitgegaan is,Beginnende van den doop van Johannes, tot den dag toe, in welken Hij van ons opgenomen is, een derzelven met ons getuige worde van Zijn opstanding.En zij stelden er twee, Jozef, genaamd Barsabas, die toegenaamd was Justus, en Matthias.En zij baden en zeiden: Gij Heere! Gij Kenner der harten van allen, wijs van deze twee een aan, dien Gij uitverkoren hebt;Om te ontvangen het lot dezer bediening en des apostelschaps, waarvan Judas afgeweken is, dat hij heenging in zijn eigen plaats.En zij wierpen hun loten; en het lot viel op Matthias, en hij werd met gemene toestemming tot de elf apostelen gekozen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA006
L’accomplissement de la promesse
L'article détaille l'accomplissement de la promesse du Saint-Esprit lors de la Pentecôte, comme relaté dans Actes des Apôtres. Cent vingt disciples reçoivent des manifestations divines à Jérusalem, parlant en langues comprises par divers peuples. Cet événement marque l'universalité de l'Évangile.
Handelingen 2.1-13 (De Heilige Schrift 1917) :En als de dag van het Pinkster feest vervuld werd, waren zij allen eendrachtelijk bijeen.En er geschiedde haastelijk uit den hemel een geluid, gelijk als van een geweldigen, gedreven wind, en vervulde het gehele huis, waar zij zaten.En van hen werden gezien verdeelde tongen als van vuur, en het zat op een iegelijk van hen.En zij werden allen vervuld met den Heiligen Geest, en begonnen te spreken met andere talen, zoals de Geest hun gaf uit te spreken.En er waren Joden, te Jeruzalem wonende, godvruchtige mannen van allen volke dergenen, die onder den hemel zijn.En als deze stem geschied was, kwam de menigte samen, en werd beroerd, want een iegelijk hoorde hen in zijn eigen taal spreken.En zij ontzetten zich allen, en verwonderden zich, zeggende tot elkander: Ziet, zijn niet alle dezen, die daar spreken, Galileers?En hoe horen wij hen een iegelijk in onze eigen taal, in welke wij geboren zijn?Parthers, en Meders, en Elamieten, en de inwoners zijn van Mesopotamie, en Judea, en Cappadocie, Pontus en Azie.En Frygie, en Pamfylie, Egypte, en de delen van Libye, hetwelk bij Cyrene ligt, en uitlandse Romeinen, beiden Joden en Jodengenoten;Kretenzen en Arabieren, wij horen hen in onze talen de grote werken Gods spreken.En zij ontzetten zich allen, en werden twijfelmoedig, zeggende, de een tegen den ander: Wat wil toch dit zijn?En anderen, spottende, zeiden: Zij zijn vol zoeten wijns.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA007
Le discours de Pierre
L'article traite du discours de Pierre à la Pentecôte, détaillant comment il réfute les mauvaises interprétations et présente Jésus comme le Messie Scriptural. Il appelle à la repentance, au baptême et promet le don du Saint-Esprit.
Mattheüs 3.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :En in die dagen kwam Johannes de Doper, predikende in de woestijn van Judea,En zeggende: Bekeert u; want het Koninkrijk der hemelen is nabij gekomen.Want deze is het, van denwelken gesproken is door Jesaja, den profeet, zeggende: De stem des roependen in de woestijn: Bereidt den weg des Heeren, maakt Zijn paden recht!En dezelve Johannes had zijn kleding van kemelshaar, en een lederen gordel om zijn lenden; en zijn voedsel was sprinkhanen en wilde honig.Toen is tot hem uitgegaan Jeruzalem en geheel Judea, en het gehele land rondom de Jordaan;En werden van hem gedoopt in de Jordaan, belijdende hun zonden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA008
Trois mille personnes se convertissent
L'article traite de la conversion de trois mille personnes suite au discours de Pierre. Il souligne les défis pour la jeune église, l'importance de l'œuvre du Saint-Esprit, et la signification renouvelée du baptême chrétien.
Handelingen 2.37-41 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij dit hoorden, werden zij verslagen in het hart, en zeiden tot Petrus en de andere apostelen: Wat zullen wij doen mannen broeders?En Petrus zeide tot hen: Bekeert u, en een iegelijk van u worde gedoopt in den Naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden; en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen.Want u komt de belofte toe, en uw kinderen, en allen, die daar verre zijn, zo velen als er de Heere, onze God, toe roepen zal.En met veel meer andere woorden betuigde hij, en vermaande hen, zeggende: Wordt behouden van dit verkeerd geslacht!Die dan zijn woord gaarne aannamen, werden gedoopt; en er werden op dien dag tot hen toegedaan omtrent drie duizend zielen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA009
De genezing van de kreupele
L'article examine la guérison du boiteux en Actes 3.1-11 par Pierre et Jean, situant le miracle dans le contexte du temple de Jérusalem. Il discute de l'importance de cette guérison comme acte de témoignage et souligne l'action du Saint-Esprit post-Pentecôte dans le ministère des apôtres.
Markus 6.12-13 (De Heilige Schrift 1917) :En uitgegaan zijnde, predikten zij, dat zij zich zouden bekeren.En zij wierpen vele duivelen uit, en zalfden vele kranken met olie, en maakten hen gezond.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA010
Nieuwe toespraak van Pierre
L'article explore le deuxième grand discours de Pierre, donnant suite à la Pentecôte. Pierre, accompagné de Jean, prêche en Jérusalem après la guérison d'un homme boiteux, soulignant la christologie, la repentance et les prophéties du Messie. Le discours impacte la communauté mais rencontre l'opposition des autorités religieuses.
Handelingen 2.14-40 (De Heilige Schrift 1917) :Maar Petrus, staande met de elven, verhief zijn stem, en sprak tot hen: Gij Joodse mannen, en gij allen, die te Jeruzalem woont, dit zij u bekend, en laat mijn woorden tot uw oren ingaan.Want deze zijn niet dronken, gelijk gij vermoedt; want het is eerst de derde ure van de dag.Maar dit is het, wat gesproken is door den profeet Joel:En het zal zijn in de laatste dagen, (zegt God) Ik zal uitstorten van Mijn Geest op alle vlees; en uw zonen en uw dochters zullen profeteren, en uw jongelingen zullen gezichten zien, en uw ouden zullen dromen dromen.En ook op Mijn dienstknechten, en op Mijn dienstmaagden, zal Ik in die dagen van Mijn Geest uitstorten, en zij zullen profeteren.En Ik zal wonderen geven in den hemel boven, en tekenen op de aarde beneden, bloed en vuur, en rookdamp.De zon zal veranderd worden in duisternis, en de maan in bloed, eer dat de grote en doorluchtige dag des Heeren komt.En het zal zijn, dat een iegelijk, die den Naam des Heeren zal aanroepen, zalig zal worden.Gij Israelietische mannen, hoort deze woorden: Jezus den Nazarener, een Man van God, onder ulieden betoond door krachten, en wonderen, en tekenen, die God door Hem gedaan heeft, in het midden van u, gelijk ook gijzelven weet;Dezen, door den bepaalden raad en voorkennis Gods overgegeven zijnde, hebt gij genomen, en door de handen der onrechtvaardigen aan het kruis gehecht en gedood;Welken God opgewekt heeft, de smarten des doods ontbonden hebbende, alzo het niet mogelijk was, dat Hij van denzelven dood zou gehouden worden.Want David zegt van Hem: Ik zag den Heere allen tijd voor mij; want Hij is aan mijn rechter hand, opdat ik niet bewogen worde.Daarom is mijn hart verblijd; en mijn tong verheugt zich; ja, ook mijn vlees zal rusten in hope;Want Gij zult mijn ziel in de hel niet verlaten, noch zult Uw Heilige over geven, om verderving te zien.Gij hebt mij de wegen des levens bekend gemaakt; Gij zult mij vervullen met verheuging door Uw aangezicht.Gij mannen broeders, het is mij geoorloofd vrij uit tot u te spreken van den patriarch David, dat hij beide gestorven en begraven is, en zijn graf is onder ons tot op dezen dag.Alzo hij dan een profeet was, en wist, dat God hem met ede gezworen had, dat hij uit de vrucht zijner lenden, zoveel het vlees aangaat, den Christus verwekken zou, om Hem op zijn troon te zetten;Zo heeft hij, dit voorziende, gesproken van de opstanding van Christus, dat Zijn ziel niet is verlaten in de hel, noch Zijn vlees verderving heeft gezien.Dezen Jezus heeft God opgewekt; waarvan wij allen getuigen zijn.Hij dan, door de rechter hand Gods verhoogd zijnde, en de belofte des Heiligen Geestes, ontvangen hebbende van den Vader, heeft dit uitgestort, dat gij nu ziet en hoort.Want David is niet opgevaren in de hemelen; maar hij zegt: De Heere heeft gesproken tot Mijn Heere: Zit aan Mijn rechter hand.Totdat Ik Uw vijanden zal gezet hebben tot een voetbank Uwer voeten.Zo wete dan zekerlijk het ganse huis Israels, dat God Hem tot een Heere en Christus gemaakt heeft, namelijk dezen Jezus, Dien gij gekruist hebt.En als zij dit hoorden, werden zij verslagen in het hart, en zeiden tot Petrus en de andere apostelen: Wat zullen wij doen mannen broeders?En Petrus zeide tot hen: Bekeert u, en een iegelijk van u worde gedoopt in den Naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden; en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen.Want u komt de belofte toe, en uw kinderen, en allen, die daar verre zijn, zo velen als er de Heere, onze God, toe roepen zal.En met veel meer andere woorden betuigde hij, en vermaande hen, zeggende: Wordt behouden van dit verkeerd geslacht!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA011
Arrestation de Pierre et Jean
Couvrant Actes 4.1-4, cet article examine l'arrestation de Pierre et Jean par les autorités religieuses de Jérusalem. Suite à des miracles accomplis par les apôtres, la communauté chrétienne voit une forte croissance, entraînant une réaction prudente mais ferme des leaders juifs face à cette nouvelle foi prônant la résurrection, un concept central qui heurte particulièrement les sadducéens.
Handelingen 2.41 (De Heilige Schrift 1917) :Die dan zijn woord gaarne aannamen, werden gedoopt; en er werden op dien dag tot hen toegedaan omtrent drie duizend zielen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA012
Pierre et Jean en prison
Cet article traite de la confrontation de Pierre et Jean avec le Sanhédrin. Les apôtres, arrêtés pour avoir prêché, doivent comparaître devant ce tribunal religieux influent. Face à la même autorité qui avait condamné Jésus, Pierre et Jean, soutenus par l'Esprit Saint, témoignent courageusement de leur foi, illustrant la continuité du message du Christ.
Handelingen 4.6 (De Heilige Schrift 1917) :En Annas, de hogepriester, en Kajafas, en Johannes, en Alexander, en zovele er van het hogepriesterlijk geslacht waren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA013
La défense de Pierre et de Jean devant le Sanhédrin
Pierre et Jean présentent une défense audacieuse devant le Sanhédrin après un miracle qui surprend les autorités. Remplis du Saint-Esprit, ils démontrent une assurance qui étonne leurs juges. Luc souligne l'accomplissement des promesses de Jésus, et l'irréfutabilité des faits renforce leur témoignage.
Mattheüs 10.19-20 (De Heilige Schrift 1917) :Doch wanneer zij u overleveren, zo zult gij niet bezorgd zijn, hoe of wat gij spreken zult; want het zal u in dezelve ure gegeven worden, wat gij spreken zult.Want gij zijt het niet, die spreekt, maar het is de Geest uws Vaders, Die in u spreekt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA014
La délibération et la sentence du Sanhédrin
Face à l'embarras du Sanhédrin après un miracle accompli par Pierre et Jean, les autorités religieuses interdisent la prédication au nom de Jésus, espérant que des menaces compromettront le message chrétien. Pierre et Jean répondent en affirmant leur obéissance prioritaire à Dieu, illustrant une transformation spirituelle soutenue par le Saint-Esprit.
Johannes 20.19 (De Heilige Schrift 1917) :Als het dan avond was, op denzelven eersten dag der week, en als de deuren gesloten waren, waar de discipelen vergaderd waren om de vreze der Joden, kwam Jezus en stond in het midden, en zeide tot hen: Vrede zij ulieden!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA015
Le témoignage de Pierre et Jean
L'article traite du retour de Pierre et Jean auprès des croyants après leur arrestation par le Sanhédrin. Face aux menaces, l'assemblée s'unit dans la prière, affirmant la souveraineté de Dieu et demandant force pour proclamer l'Évangile, exprimant une foi inébranlable.
Johannes 19.15-16 (De Heilige Schrift 1917) :Maar zij riepen: Neem weg, neem weg, kruis Hem! Pilatus zeide tot hen: Zal ik uw Koning kruisigen? De overpriesters antwoordden: Wij hebben geen koning, dan den keizer.Toen gaf hij Hem dan hun over, opdat Hij gekruist zou worden. En zij namen Jezus, en leidden Hem weg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA016
La solidarité des croyants
Luc décrivant la première Église chrétienne de Jérusalem, montre une communauté unie et solidaire. Les croyants partageaient leurs biens librement, motivés par l'amour fraternel et transformés par l'Évangile. La gestion des ressources par les apôtres témoigne de la confiance collective et contribue au développement de l'Église.
Mattheüs 19.16-22 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, er kwam een tot Hem, en zeide tot Hem: Goede Meester! wat zal ik goeds doen, opdat ik het eeuwige leven hebbe?En Hij zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed dan Een, namelijk God. Doch wilt gij in het leven ingaan, onderhoud de geboden.Hij zeide tot Hem: Welke? En Jezus zeide: Deze: Gij zult niet doden; gij zult geen overspel doen; gij zult niet stelen; gij zult geen valse getuigenis geven;Eer uw vader en moeder; en: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelven.De jongeling zeide tot Hem: Al deze dingen heb ik onderhouden van mijn jonkheid af; wat ontbreekt mij nog?Jezus zeide tot hem: Zo gij wilt volmaakt zijn, ga heen, verkoop wat gij hebt, en geef het den armen, en gij zult een schat hebben in den hemel; en kom herwaarts, volg Mij.Als nu de jongeling dit woord hoorde, ging hij bedroefd weg; want hij had vele goederen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA017
Ananias et Saphira
L'article traite du récit d'Ananias et Saphira dans Actes 5, montrant les conséquences dramatiques de leur tromperie envers la communauté chrétienne et le Saint-Esprit. Leur histoire contraste avec la générosité sincère de Barnabas, soulignant les exigences éthiques de la foi chrétienne et offrant un avertissement contre l'hypocrisie.
Mattheüs 6.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :Hebt acht, dat gij uw aalmoes niet doet voor de mensen, om van hen gezien te worden; anders zo hebt gij geen loon bij uw Vader, Die in de hemelen is.Wanneer gij dan aalmoes doet, zo laat voor u niet trompetten, gelijk de geveinsden in de synagogen en op de straten doen, opdat zij van de mensen geeerd mogen worden. Voorwaar zeg Ik u: Zij hebben hun loon weg.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA018
L’essor remarquable de l’Église primitive
L'article ADA018 commente Actes 5.12-16, décrivant l'essor de l'Église primitive à Jérusalem au printemps 33. Les apôtres accomplissent des miracles publiquement dans le portique de Salomon, l'Église croît en nombre, hommes et femmes confondus, et la réputation des apôtres grandit auprès du peuple, malgré une crainte suscitée par le jugement d'Ananias et Saphira. Le passage établit un parallèle fort avec le ministère de Jésus.
Lukas 7.16 (De Heilige Schrift 1917) :En vreze beving hen allen, en zij verheerlijkten God, zeggende: Een groot Profeet is onder ons opgestaan, en God heeft Zijn volk bezocht.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA019
L’arrestation des apôtres
L'article ADA019 commente Actes 5.17-18 : face à la croissance remarquable de l'Église à Jérusalem, le grand prêtre et les sadducéens, animés de jalousie, font arrêter les apôtres. Luc montre que malgré l'opposition des autorités religieuses, l'œuvre du Christ se poursuit par l'action du Saint-Esprit, accomplissant la promesse d'Actes 1.8.
Handelingen 5.15-16 (De Heilige Schrift 1917) :Alzo dat zij de kranken uitdroegen op de straten, en legden op bedden en beddekens, opdat, als Petrus kwam, ook maar de schaduw iemand van hen beschaduwen mocht.En ook de menigte uit de omliggende steden kwam gezamenlijk te Jeruzalem, brengende kranken, en die van onreine geesten gekweld waren; welke allen genezen werden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA020
De wonderbaarlijke bevrijding van de apostelen
Cet article analyse la délivrance miraculeuse des apôtres (Actes 5.19-21) à Jérusalem au printemps 33. Arrêtés par le grand prêtre et les sadducéens, les apôtres sont libérés de prison par un ange durant la nuit. Luc rapporte ce miracle avec sobriété, en soulignant sa signification théologique et ses parallèles avec l'Ancien Testament. L'ange confie aux apôtres libérés la mission d'annoncer au Temple 'les paroles de cette vie', expression désignant le message du salut en Jésus-Christ.
Handelingen 5.20 (De Heilige Schrift 1917) :Gaat heen, en staat, en spreekt in den tempel tot het volk al de woorden dezes levens.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA021
La recherche des prisonniers
Analyse d'Actes 5.21-26 : après la délivrance miraculeuse des apôtres, le Sanhédrin découvre les cellules vides. Luc met en lumière la perplexité des autorités religieuses, l'embarras du commandant du Temple et la crainte d'une réaction populaire. Malgré l'inexplicable, les chefs religieux persistent dans leur opposition et ordonnent une seconde arrestation, illustrant la souveraineté de Dieu sur toute opposition humaine.
Handelingen 5.23 (De Heilige Schrift 1917) :Zeggende: Wij vonden wel den kerker met alle verzekerdheid toegesloten, en de wachters buiten staande voor de deuren; maar als wij die geopend hadden, vonden wij niemand daarbinnen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA023
L’intervention du pharisien Gamaliel
Lors d'une session du Sanhédrin au printemps 33, le pharisien Gamaliel intervient pour calmer les ardeurs des sadducéens qui souhaitent faire mourir les apôtres. Par un raisonnement pragmatique s'appuyant sur les précédents de Théudas et Judas le Galiléen, il convainc le conseil d'adopter une position attentiste. Dans la perspective de Luc, ses paroles illustrent un thème central des Actes : l'œuvre de Dieu ne peut être arrêtée par les hommes.
Handelingen 5.40 (De Heilige Schrift 1917) :En zij gaven hem gehoor; en als zij de apostelen tot zich geroepen hadden, geselden zij dezelve, en geboden hun, dat zij niet zouden spreken in den Naam van Jezus; en lieten hen gaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA024
De verrassende reactie van de apostelen
Après leur flagellation par le Sanhédrin, les apôtres réagissent de manière surprenante en se réjouissant d'avoir été jugés dignes de souffrir pour le nom de Jésus. Loin d'être découragés, ils poursuivent chaque jour leur ministère dans le Temple et dans les maisons, enseignant et annonçant la bonne nouvelle. Luc montre que les persécutions, loin d'arrêter l'Évangile, contribuent paradoxalement à sa progression.
Handelingen 5.41 (De Heilige Schrift 1917) :Zij dan gingen heen van het aangezicht des raads, verblijd zijnde, dat zij waren waardig geacht geweest, om Zijns Naams wil smaadheid te lijden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Ascension et transition vers le ministère céleste
L'ascension de Jésus, après sa résurrection, marque une étape cruciale dans la transition vers son ministère céleste. Ce moment intense, où Jésus est élevé au ciel en présence de ses disciples, symbolise la fin de son ministère terrestre et le début d'une nouvelle ère spirituelle pour les croyants.
Ce passage ponctue le monde biblique de nombreuses interrogations sur la nature divine et humaine de Jésus, mais aussi sur sa mission de rédemption. L'ascension consacre en tant que tel le fondement de la foi chrétienne en promesse d'une vie éternelle et de l'intervention divine continuelle à travers le Saint-Esprit.
Pour les chrétiens, l'ascension est un signe d'espoir et une source de force. Elle appelle les croyants à poursuivre sa mission sur Terre, illuminant les voies du salut et de l'amour divin. Ce thème résonne profondement dans les pratiques liturgiques et les célébrations religieuses, rappelant aux fidèles leur devoir de partage de l'évangile. Ainsi, l'ascension offre à la fois une perspective théologique enrichissante et une invitation à expérimenter une foi vivante et active.
-
ADA003
L’ascension de Jésus
L'ascension de Jésus, survenue le 12 mai 33 sur le mont des Oliviers, clôt son ministère terrestre. Élevé dans une nuée, il est accueilli auprès du Père tandis que deux anges annoncent son retour glorieux. Cet événement, relaté uniquement par Luc, marque le passage vers le ministère céleste du Christ et fonde l'espérance eschatologique de l'Église primitive dans l'attente de la parousie.
Handelingen 1.4-8 (De Heilige Schrift 1917) :En als Hij met hen vergaderd was, beval Hij hun, dat zij van Jeruzalem niet scheiden zouden, maar verwachten de belofte des Vaders, die gij, zeide Hij, van Mij gehoord hebt.Want Johannes doopte wel met water, maar gij zult met den Heiligen Geest gedoopt worden, niet lang na deze dagen.Zij dan, die samengekomen waren, vraagden Hem, zeggende: Heere, zult Gij in dezen tijd aan Israel het Koninkrijk wederoprichten?En Hij zeide tot hen: Het komt u niet toe, te weten de tijden of gelegenheden, die de Vader in Zijn eigen macht gesteld heeft;Maar gij zult ontvangen de kracht des Heiligen Geestes, Die over u komen zal; en gij zult Mijn getuigen zijn, zo te Jeruzalem, als in geheel Judea en Samaria, en tot aan het uiterste der aarde.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Mission des Apôtres
Après la résurrection et l'ascension de Jésus, ses disciples reçoivent une mission explicite : porter l'Évangile jusqu'aux extrémités de la terre. Ce thème explore le déploiement de cette mission telle que la raconte le livre des Actes des Apôtres, depuis les premières prédications à Jérusalem jusqu'aux voyages missionnaires qui touchent l'ensemble du bassin méditerranéen.
Les articles couvrent des moments clés : la Pentecôte, les premières conversions, l'organisation de l'Église primitive, mais aussi les persécutions, les arrestations et les martyres qui jalonnent l'histoire des apôtres. Le ministère de Pierre, l'appel de Paul et le rôle des diacres comme Étienne y sont examinés de près.
Ce parcours met en lumière comment une poignée de disciples sans pouvoir ni ressources a transformé le monde antique, portés par une conviction inébranlable et le souffle de l'Esprit. Il pose aussi des questions toujours actuelles sur la nature du témoignage chrétien et la responsabilité de l'Église dans le monde.
-
PDA010
Geloof in de Heer Jezus en u zult gered worden
Het artikel bespreekt het heil in Jezus Christus, op grond van Handelingen 16.31. Met beelden uit de redding vergelijkt de auteur het geloof met fysieke reddingsacties. Hij stelt dat geloven in Jezus onmisbaar is voor het eeuwige heil, ook al lijkt deze benadering eenvoudig of naïef. Door te waarschuwen voor onzichtbare gevaren herinnert het artikel eraan hoe belangrijk het is om voor het geloof te kiezen om een leven na de dood te verzekeren.
Handelingen 16.31 (De Heilige Schrift 1917) :En zij zeiden: Geloof in den Heere Jezus Christus, en gij zult zalig worden, gij en uw huis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER081
De opdracht van de twaalf apostelen
Het artikel onderzoekt de opdracht van de twaalf apostelen volgens Matteüs, Marcus en Lucas, met aandacht voor de voorrang van de Joden in het heilsplan en de aanwijzingen van Jezus om Gods koninkrijk te verkondigen.
Jesaja 60.3 (De Heilige Schrift 1917) :En de heidenen zullen tot uw licht gaan, en koningen tot den glans, die u is opgegaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER162
Uitzending van de twaalf apostelen
De perikoop 162 vertelt over de uitzending van de twaalf apostelen door Jezus in Galilea, enkele weken voor Pasen (maart 32 n.Chr.). Dit verhaal, overgeleverd door Matteüs (10.1-15), Marcus (6.6-13) en Lucas (9.1-6), toont de discipelen die twee aan twee worden uitgezonden om het koninkrijk te prediken, te genezen en demonen uit te drijven. Elke evangelist brengt zijn eigen perspectief in op de reisinstructies en de aard van de zending.
Lukas 9.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :En Zijn twaalf discipelen samengeroepen hebbende, gaf Hij hun kracht en macht over al de duivelen, en om ziekten te genezen.En Hij zond hen heen, om te prediken het Koninkrijk Gods, en de kranken gezond te maken.En Hij zeide tot hen: Neemt niets mede tot den weg, noch staven, noch male, noch brood, noch geld; noch iemand van u zal twee rokken hebben.En in wat huis gij ook zult ingaan, blijft aldaar, en gaat van daar uit.En zo wie u niet zullen ontvangen, uitgaande van die stad, schudt ook het stof af van uw voeten, tot een getuigenis tegen hen.En zij, uitgaande, doorgingen al de vlekken, verkondigende het Evangelie, en genezende de zieken overal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER166
De terugkeer van de apostelen
Na hun evangelisatiezending in Galilea keren de apostelen terug naar Jezus en leggen hem verantwoording af over hun werk. Marcus benadrukt hun uitputting en de behoefte aan rust op een eenzame plaats, terwijl Lucas verduidelijkt dat de terugtrekking plaatsvindt in de richting van Betsaïda. Deze perikoop belicht het medeleven van Jezus met zijn leerlingen, het belang van rust in de bediening en de praktijk van apostolische verantwoording. De gebeurtenis speelt zich af in Galilea in maart 32 n.Chr.
Markus 6.30-31 (De Heilige Schrift 1917) :En de apostelen kwamen weder tot Jezus, en boodschapten Hem alles, beide wat zij gedaan hadden, en wat zij geleerd hadden.En Hij zeide tot hen: Komt gijlieden in een woeste plaats hier alleen, en rust een weinig; want er waren velen, die kwamen en die gingen, en zij hadden zelfs geen gelegen tijd om te eten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER220
De Messias Jezus zendt 70 discipelen uit
Jezus zendt zeventig discipelen uit voor een evangelisatiezending (Lucas 10.1-16), een unieke gebeurtenis in de evangeliën. Vanuit Betanië aan de overzijde van de Jordaan breidt hij omstreeks november van het jaar 32 zijn zending uit voorbij de Twaalf. De aanwijzingen doen denken aan die welke aan de apostelen werden gegeven, maar hebben een universelere strekking. Jezus waarschuwt voor het gevaar van afwijzing en veroordeelt de verblinding van de Galilese steden Chorazin, Betsaïda en Kafarnaüm.
Mattheüs 10.1-15 (De Heilige Schrift 1917) :En Zijn twaalf discipelen tot Zich geroepen hebbende, heeft Hij hun macht gegeven over de onreine geesten, om dezelve uit te werpen, en om alle ziekte en alle kwale te genezen.De namen nu der twaalf apostelen zijn deze: de eerste, Simon, gezegd Petrus, en Andreas, zijn broeder; Jakobus, de zoon van Zebedeus, en Johannes, zijn broeder;Filippus en Bartholomeus; Thomas en Mattheus, de tollenaar; Jakobus, de zoon van Alfeus, en Lebbeus, toegenaamd Thaddeus;Simon Kananites, en Judas Iskariot, die Hem ook verraden heeft.Deze twaalf heeft Jezus uitgezonden, en hun bevel gegeven, zeggende: Gij zult niet heengaan op den weg der heidenen, en gij zult niet ingaan in enige stad der Samaritanen.Maar gaat veel meer heen tot de verloren schapen van het huis Israels.En heengaande predikt, zeggende: Het Koninkrijk der hemelen is nabij gekomen.Geneest de kranken; reinigt de melaatsen; wekt de doden op; werpt de duivelen uit. Gij hebt het om niet ontvangen, geeft het om niet.Verkrijgt u noch goud, noch zilver, noch koper geld in uw gordels;Noch male tot den weg, noch twee rokken, noch schoenen, noch staf; want de arbeider is zijn voedsel waardig.En in wat stad of vlek gij zult inkomen, onderzoekt, wie daarin waardig is; en blijft aldaar, totdat gij daar uitgaat.En als gij in het huis gaat, zo groet hetzelve.En indien dat huis waardig is, zo kome uw vrede over hetzelve, maar indien het niet waardig is, zo kere uw vrede weder tot u.En zo iemand u niet zal ontvangen, noch uw woorden horen, uitgaande uit dat huis of uit dezelve stad, schudt het stof uwer voeten af.Voorwaar zeg Ik u: Het zal den lande van Sodom en Gomorra verdragelijker zijn in den dag des oordeels, dan dezelve stad.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER266
De beloning van de apostelen
Het artikel onderzoekt de beloningen van de apostelen volgens de evangeliën tussen Chanoeka en Pesach. Jezus gaat naar Jericho en in de buurt van de Jordaan, geneest en onderwijst, en wekt met name Lazarus op. Deze daden lokken een vijandige reactie uit bij de religieuze autoriteiten.
Markus 10.28-31 (De Heilige Schrift 1917) :En Petrus begon tot Hem te zeggen: Zie, wij hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd.En Jezus, antwoordende, zeide: Voorwaar zeg Ik ulieden: Er is niemand, die verlaten heeft huis, of broeders, of zusters, of vader, of moeder, of vrouw, of kinderen, of akkers, om Mijnentwil en des Evangelies wil,Of hij ontvangt honderdvoud, nu in dezen tijd, huizen, en broeders, en zusters, en moeders, en kinderen, en akkers, met de vervolgingen, en in de toekomende eeuw het eeuwige leven.Maar vele eersten zullen de laatsten zijn, en velen, die de laatsten zijn, de eersten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Ministère d'Étienne
Étienne est l'une des figures les plus marquantes de l'Église primitive : premier diacre désigné par les apôtres, il se distingue rapidement par sa sagesse, sa foi ardente et ses signes miraculeux. Les articles de ce thème retracent son engagement au sein de la communauté de Jérusalem, son activité de prédication et les controverses qu'elle suscite auprès des autorités religieuses juives.
Son discours devant le Sanhédrin, long et structuré, constitue l'un des textes les plus remarquables du livre des Actes : il retrace toute l'histoire d'Israël pour montrer que Jésus est l'accomplissement des Écritures. Cette prise de parole courageuse lui vaut d'être lapidé, devenant ainsi le premier martyr chrétien consigné dans le Nouveau Testament.
Ce parcours invite à réfléchir sur ce que signifie témoigner de sa foi au prix de sa vie, et sur le rôle des laïcs dans la mission de l'Église. La mort d'Étienne ouvre également un tournant décisif : elle déclenche la persécution qui va paradoxalement accélérer l'expansion de l'Évangile hors de Jérusalem.
-
ADA027
La comparution d’Etienne devant le Sanhédrin
La comparution d'Étienne devant le Sanhédrin (Actes 6.12-15), vers 34-35 ap. J.-C., est initiée par des opposants hellénistes de la synagogue des Affranchis. Incapables de réfuter sa sagesse, ils recourent à de faux témoins. Les accusations portent sur le Temple et la Loi, rappelant le procès de Jésus. Luc dessine ainsi un parallèle intentionnel entre le Maître et son disciple.
Handelingen 6.9-12 (De Heilige Schrift 1917) :En er stonden op sommigen, die waren van de synagoge, genaamd der Libertijnen, en der Cyreneers, en der Alexandrijnen, en dergenen, die van Cilicie en Azie waren, en twistten met Stefanus.En zij konden niet wederstaan de wijsheid en den Geest, door Welken hij sprak.Toen maakten zij mannen uit, die zeiden: Wij hebben hem horen spreken lasterlijke woorden tegen Mozes en God.En zij beroerden het volk, en de ouderlingen en de Schriftgeleerden; en hem aanvallende grepen zij hem, en leidden hem voor den raad;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA028
Le discours d’Etienne devant le Sanhédrin
Devant le Sanhédrin à Jérusalem vers 34-35 ap. J.-C., Étienne prononce le plus long discours des Actes. En retraçant l'histoire d'Israël depuis Abraham, il montre que les envoyés de Dieu ont toujours été rejetés, culminant dans le rejet du Messie. Loin de se défendre, Étienne devient l'accusateur de ses juges, s'inscrivant dans la lignée des prophètes et du Christ.
Handelingen 6.15 (De Heilige Schrift 1917) :En allen, die in den raad zaten, de ogen op hem houdende, zagen zijn aangezicht als het aangezicht eens engels.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Organisation de l'Église primitive
Dans les premières décennies du christianisme, les communautés de croyants ont dû s'organiser rapidement pour faire face à leur croissance et à leurs besoins internes. Le livre des Actes des Apôtres constitue la source principale pour comprendre comment ces structures ont émergé, sous l'impulsion d'apôtres comme Pierre et d'autres figures fondatrices.
Cette organisation touchait des domaines très concrets : la désignation de responsables, la gestion des ressources communes, l'accueil des nouveaux croyants et la résolution des conflits internes. Elle reflète aussi les tensions entre communautés d'origines juive et grecque, qui ont conduit à des ajustements progressifs.
Lire sur ce thème, c'est découvrir comment une foi naissante s'est dotée de structures durables tout en restant fidèle à sa mission. C'est également comprendre les racines historiques de l'Église telle qu'elle existe aujourd'hui, avec ses ministères, ses conciles et ses modes de gouvernance.
-
ADA025
La nomination des Sept et l'organisation de l'Église primitive
Actes 6,1-7 relate la première crise interne de l'Église de Jérusalem, liée à la distribution inégale aux veuves. Pour y remédier, les Douze proposent de nommer sept hommes remplis du Saint-Esprit et de sagesse. Cette décision fondatrice distingue les ministères tout en affirmant leur complémentarité, et s'accompagne d'une croissance remarquable de la communauté chrétienne naissante.
Handelingen 5.17-18 (De Heilige Schrift 1917) :En de hogepriester stond op, en allen, die met hem waren (welke was de sekte der Sadduceen), en werden vervuld met nijdigheid;En sloegen hun handen aan de apostelen, en zetten hen in de gemene gevangenis.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Persécution de l'Église primitive
Dès ses origines, l'Église chrétienne a fait face à une opposition vigoureuse de la part des autorités religieuses juives et, plus tard, des pouvoirs romains. Le livre des Actes des Apôtres décrit avec précision ces premières épreuves : arrestations, comparutions devant le Sanhédrin, lapidation d'Étienne — premier martyr chrétien — et dispersion des croyants hors de Jérusalem.
Ces persécutions ont eu un effet paradoxal : loin d'étouffer le mouvement, elles ont contribué à sa diffusion géographique. Les croyants chassés de leurs communautés emportaient avec eux leur foi et la partageaient dans de nouvelles régions.
Ce thème éclaire des questions fondamentales sur la résistance spirituelle, le courage des témoins et le sens du martyre. Il permet aussi de mieux comprendre pourquoi les premières lettres du Nouveau Testament insistent autant sur la persévérance et l'espérance face à l'adversité.
-
ADA026
L’arrestation d’Etienne
L'article analyse l'arrestation d'Étienne (Actes 6.8-12) à Jérusalem vers 34-35 ap. J.-C. Bien que désigné parmi les Sept, Étienne exerce un ministère apostolique remarquable. Son témoignage suscite l'opposition de Juifs hellénistes qui, incapables de le réfuter, recourent à de faux témoins pour le faire comparaître devant le Sanhédrin. Luc souligne les parallèles avec le procès de Jésus et l'extension progressive de la persécution à toute l'Église.
Handelingen 8.5-8 (De Heilige Schrift 1917) :En Filippus kwam af in de stad van Samaria, en predikte hun Christus.En de scharen hielden zich eendrachtelijk aan hetgeen van Filippus gezegd werd, dewijl zij hoorden en zagen de tekenen, die hij deed.Want van velen, die onreine geesten hadden, gingen dezelve uit, roepende met grote stem; en vele geraakten en kreupelen werden genezen.En er werd grote blijdschap in die stad.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA029
Le meurtre d'Etienne
Analyse du récit de la lapidation d'Étienne (Actes 7.54-60), premier martyr chrétien. L'article examine la colère du Sanhédrin, le caractère juridiquement irrégulier de l'exécution, la vision du Christ glorifié accordée à Étienne, et le parallèle théologique établi par Luc entre la passion du disciple et celle de Jésus. La présence de Saul annonce la suite du récit apostolique.
Lukas 23.34 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus zeide: Vader, vergeef het hun; want zij weten niet, wat zij doen. En verdelende Zijn klederen, wierpen zij het lot.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA030
Saul et le martyre d'Étienne
L'article ADA030 analyse Actes 8.1-3 : la première apparition de Saul de Tarse, qui approuve le martyre d'Étienne, et le début d'une grande persécution contre l'Église de Jérusalem. La dispersion des croyants en Judée et Samarie, loin d'être une défaite, devient providentiellement le moteur de l'expansion de l'Évangile, accomplissant la promesse de Jésus en Actes 1.8.
Handelingen 1.8 (De Heilige Schrift 1917) :Maar gij zult ontvangen de kracht des Heiligen Geestes, Die over u komen zal; en gij zult Mijn getuigen zijn, zo te Jeruzalem, als in geheel Judea en Samaria, en tot aan het uiterste der aarde.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
ADA031
La persécution
L'article ADA031 analyse la grande persécution de l'Église primitive à Jérusalem (Actes 8.1-3), vers l'an 34-35. Après le martyre d'Étienne, la répression s'étend à tous les croyants, y compris les femmes. Saul de Tarse en est le principal artisan, animé d'un zèle sincère mais mal dirigé pour les traditions juives. Ce texte illustre l'accomplissement des avertissements de Jésus sur la persécution et préfigure la conversion future de Paul.
Johannes 19.38-39 (De Heilige Schrift 1917) :En daarna Jozef van Arimathea (die een discipel van Jezus was, maar bedekt om de vreze der Joden), bad Pilatus, dat hij mocht het lichaam van Jezus wegnemen; en Pilatus liet het toe. Hij dan ging en nam het lichaam van Jezus weg.En Nicodemus kwam ook (die des nachts tot Jezus eerst gekomen was), brengende een mengsel van mirre en aloe; omtrent honderd ponden gewichts.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org