• De arrestatie van de apostelen

    Het artikel ADA019 becommentarieert Handelingen 5.17-18: geconfronteerd met de opmerkelijke groei van de gemeente in Jeruzalem laten de hogepriester en de sadduceeën, gedreven door jaloezie, de apostelen arresteren. Lucas laat zien dat het werk van Christus, ondanks het verzet van de religieuze autoriteiten, wordt voortgezet door het werk van de Heilige Geest, waarmee de belofte van Handelingen 1.8 wordt vervuld.

    Handelingen 5.12-16 (De Heilige Schrift 1917) :
    En door de handen der apostelen geschiedden vele tekenen en wonderen onder het volk; en zij waren allen eendrachtelijk in het voorhof van Salomo.En van de anderen durfde niemand zich bij hen voegen; maar het volk hield hen in grote achting.En er werden meer en meer toegedaan, die den Heere geloofden, menigten beide van mannen en van vrouwen;Alzo dat zij de kranken uitdroegen op de straten, en legden op bedden en beddekens, opdat, als Petrus kwam, ook maar de schaduw iemand van hen beschaduwen mocht.En ook de menigte uit de omliggende steden kwam gezamenlijk te Jeruzalem, brengende kranken, en die van onreine geesten gekweld waren; welke allen genezen werden.
    Verder lezen
  • De aanstelling van de Zeven en de organisatie van de vroege kerk

    Handelingen 6,1-7 vertelt over de eerste interne crisis van de gemeente van Jeruzalem, die verband hield met de ongelijke verdeling aan de weduwen. Om dit te verhelpen stellen de Twaalf voor zeven mannen aan te wijzen, vervuld van de Heilige Geest en van wijsheid. Deze fundamentele beslissing onderscheidt de bedieningen en bevestigt tegelijk hun onderlinge aanvulling, en gaat gepaard met een opmerkelijke groei van de jonge christelijke gemeenschap.

    Handelingen 6.5 (De Heilige Schrift 1917) :
    En dit woord behaagde aan al de menigte; en zij verkoren Stefanus, een man vol des geloofs en des Heiligen Geestes, en Filippus, en Prochorus, en Nicanor, en Timon, en Parmenas, en Nicolaus, een Jodengenoot van Antiochie;
    Verder lezen
  • De arrestatie van Stefanus

    Het artikel analyseert de arrestatie van Stefanus (Handelingen 6.8-12) in Jeruzalem omstreeks 34-35 n.Chr. Hoewel hij is aangewezen als een van de Zeven, oefent Stefanus een opmerkelijke apostolische bediening uit. Zijn getuigenis wekt het verzet van Hellenistische Joden die, omdat ze hem niet kunnen weerleggen, hun toevlucht nemen tot valse getuigen om hem voor het Sanhedrin te laten verschijnen. Lucas onderstreept de parallellen met het proces tegen Jezus en de geleidelijke uitbreiding van de vervolging tot de hele gemeente.

    Handelingen 8.5-8 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Filippus kwam af in de stad van Samaria, en predikte hun Christus.En de scharen hielden zich eendrachtelijk aan hetgeen van Filippus gezegd werd, dewijl zij hoorden en zagen de tekenen, die hij deed.Want van velen, die onreine geesten hadden, gingen dezelve uit, roepende met grote stem; en vele geraakten en kreupelen werden genezen.En er werd grote blijdschap in die stad.
    Verder lezen
  • De verschijning van Stefanus voor het Sanhedrin

    Het verschijnen van Stefanus voor het Sanhedrin (Handelingen 6.12-15), omstreeks 34-35 n.Chr., wordt in gang gezet door Hellenistische tegenstanders uit de synagoge van de Vrijgelatenen. Omdat ze zijn wijsheid niet kunnen weerleggen, nemen ze hun toevlucht tot valse getuigen. De beschuldigingen betreffen de tempel en de Wet en doen denken aan het proces tegen Jezus. Lucas trekt zo een bewuste parallel tussen de Meester en zijn leerling.

    Handelingen 4.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :
    En terwijl zij tot het volk spraken, kwamen daarover tot hen de priesters, en de hoofdman des tempels, en de Sadduceen;Zeer ontevreden zijnde, omdat zij het volk leerden, en verkondigden in Jezus de opstanding uit de doden.En zij sloegen de handen aan hen, en zetten ze in bewaring tot den anderen dag; want het was nu avond.
    Verder lezen
  • Saulus en het martelaarschap van Stefanus

    Het artikel ADA030 analyseert Handelingen 8.1-3: het eerste optreden van Saulus van Tarsus, die de marteldood van Stefanus goedkeurt, en het begin van een grote vervolging tegen de gemeente van Jeruzalem. De verspreiding van de gelovigen over Judea en Samaria, verre van een nederlaag, wordt door de voorzienigheid de drijvende kracht achter de verspreiding van het Evangelie, waarmee de belofte van Jezus in Handelingen 1.8 wordt vervuld.

    Handelingen 4.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :
    En terwijl zij tot het volk spraken, kwamen daarover tot hen de priesters, en de hoofdman des tempels, en de Sadduceen;Zeer ontevreden zijnde, omdat zij het volk leerden, en verkondigden in Jezus de opstanding uit de doden.En zij sloegen de handen aan hen, en zetten ze in bewaring tot den anderen dag; want het was nu avond.
    Verder lezen