De bediening van Johannes de Doper 3 studies
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week 4 studies
De laatste week vóór de arrestatie 1 studie
De laatste dag tot de kruisiging 2 studies
De bediening van Johannes de Doper
-
PER036
De bruiloft in Kana
De bruiloft in Kana (Johannes 2.1-11) vormt het eerste teken dat Jezus verricht: tijdens een bruiloft in Kana in Galilea, in november 29, verandert hij water in wijn. Alleen Johannes vertelt deze gebeurtenis. Het artikel onderzoekt mogelijke verklaringen voor de aanwezigheid van Jezus' familie, oppert dat Natanaël de bruidegom was en benadrukt dat dit wonder het geloof van de leerlingen versterkt door de heerlijkheid van de Messias te tonen.
Johannes 2.11 (De Heilige Schrift 1917) :Dit beginsel der tekenen heeft Jezus gedaan te Kana in Galilea, en heeft Zijn heerlijkheid geopenbaard; en Zijn discipelen geloofden in Hem.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER037
Een verblijf in Kafarnaüm
Na de bruiloft in Kana bezoekt Jezus, de Messias, rond 1 december 29 met zijn familie Kafarnaüm. Alleen Johannes beschrijft dit (Johannes 2.12). Hij ontmoet er zijn leerlingen Petrus, Andreas, Jakobus en Johannes en raakt bevriend met Zebedeüs en Salome. Later wordt deze stad de uitvalsbasis voor zijn bediening in Galilea. Na dit bezoek keert hij terug naar Nazaret voordat hij zich in Enon bij Johannes de Doper voegt.
Johannes 3.22-24 (De Heilige Schrift 1917) :Na dezen kwam Jezus en Zijn discipelen in het land van Judea, en onthield Zich aldaar met hen, en doopte.En Johannes doopte ook in Enon bij Salim, dewijl aldaar vele wateren waren; en zij kwamen daar, en werden gedoopt.Want Johannes was nog niet in de gevangenis geworpen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER039
De handelaars uit de tempel verdreven
Perikoop 39 onderzoekt Jezus' reiniging van de tempel zoals Johannes die beschrijft (Johannes 2.14-22). De auteur verdedigt de opvatting dat het om twee afzonderlijke gebeurtenissen gaat, met drie jaar ertussen. De eerste vindt plaats tijdens het eerste Pesach van Jezus' bediening, op 7 april 30. Het artikel onderzoekt de historische context van de tempel van Herodes, de rol van Kajafas en het Sanhedrin, en twee kernlessen: Jezus' ijver voor Gods huis en de profetische aankondiging van zijn opstanding.
Johannes 2.14-22 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij vond in den tempel, die ossen, en schapen, en duiven verkochten, en de wisselaars daar zittende.En een gesel van touwtjes gemaakt hebbende, dreef Hij ze allen uit den tempel, ook de schapen en de ossen; en het geld der wisselaren stortte Hij uit, en keerde de tafelen om.En Hij zeide tot degenen, die de duiven verkochten: Neemt deze dingen van hier weg; maakt niet het huis Mijns Vaders tot een huis van koophandel.En Zijn discipelen werden indachtig, dat er geschreven is: De ijver van Uw huis heeft mij verslonden.De Joden antwoordden dan, en zeiden tot Hem: Wat teken toont Gij ons, dat Gij deze dingen doet?Jezus antwoordde en zeide tot hen: Breekt dezen tempel, en in drie dagen zal Ik denzelven oprichten.De Joden zeiden dan: Zes en veertig jaren is over dezen tempel gebouwd, en Gij, zult Gij dien in drie dagen oprichten?Maar Hij zeide dit van den tempel Zijns lichaams.Daarom, als Hij opgestaan was van de doden, werden Zijn discipelen gedachtig, dat Hij dit tot hen gezegd had, en zij geloofden de Schrift, en het woord, dat Jezus gesproken had.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week
-
PER170
De reactie van de menigte
Na de vermenigvuldiging van de broden erkent de menigte Jezus als de door Mozes aangekondigde profeet en wil hem tot koning kronen. Alleen Johannes vertelt deze gebeurtenis. Jezus trekt zich terug op de berg en weigert een politiek koningschap. Dit gedeelte onthult de spanning tussen de volkse messiaanse verwachtingen en de geestelijke zending van de Messias, die weigert zich te voegen naar de nationalistische hoop van zijn tijd.
Johannes 6.14-15 (De Heilige Schrift 1917) :De mensen dan, gezien hebbende het teken, dat Jezus gedaan had, zeiden: Deze is waarlijk de Profeet, Die in de wereld komen zou.Jezus dan, wetende, dat zij zouden komen, en Hem met geweld nemen, opdat zij Hem Koning maakten, ontweek wederom op den berg, Hij Zelf alleen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER174
Onderwijs van de Messias Jezus over het brood des levens
Johannes 6.22-59 vermeldt de rede van Jezus over het brood des levens, uitgesproken in de synagoge van Kafarnaüm op een sabbat in mei 32 n.Chr. Na de vermenigvuldiging van de broden openbaart Jezus zich als het 'brood des levens' en nodigt hij de menigte uit in hem te geloven om het eeuwige leven te verkrijgen. Deze passage, die alleen bij Johannes voorkomt, vertoont een grote christologische en eucharistische rijkdom, tegenover het onbegrip en het gemor van zijn toehoorders.
Johannes 6.22-59 (De Heilige Schrift 1917) :Des anderen daags de schare, die aan de andere zijde der zee stond, ziende, dat aldaar geen ander scheepje was dan dat ene, daar Zijn discipelen ingegaan waren, en dat Jezus met Zijn discipelen in dat scheepje niet was gegaan, maar dat Zijn discipelen alleen weggevaren waren;(Doch er kwamen andere scheepjes van Tiberias, nabij de plaats, waar zij het brood gegeten hadden, als de Heere gedankt had.)Toen dan de schare zag, dat Jezus aldaar niet was, noch Zijn discipelen, zo gingen zij ook in de schepen, en kwamen te Kapernaum, zoekende Jezus.En als zij Hem gevonden hadden over de zee, zeiden zij tot Hem: Rabbi, wanneer zijt Gij hier gekomen?Jezus antwoordde hun en zeide: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: gij zoekt Mij, niet omdat gij tekenen gezien hebt, maar omdat gij van de broden gegeten hebt, en verzadigd zijt.Werkt niet om de spijs, die vergaat, maar om de spijs, die blijft tot in het eeuwige leven, welke de Zoon des mensen ulieden geven zal; want Dezen heeft God de Vader verzegeld.Zij zeiden dan tot Hem: Wat zullen wij doen, opdat wij de werken Gods mogen werken?Jezus antwoordde en zeide tot hen: Dit is het werk Gods, dat gij gelooft in Hem, Dien Hij gezonden heeft.Zij zeiden dan tot Hem: Wat teken doet Gij dan, opdat wij het mogen zien, en U geloven? Wat werkt Gij?Onze vaders hebben het Manna gegeten in de woestijn; gelijk geschreven is: Hij gaf hun het brood uit den hemel te eten.Jezus dan zeide tot hen: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Mozes heeft u niet gegeven het brood uit den hemel; maar Mijn Vader geeft u dat ware Brood uit den hemel.Want het Brood Gods is Hij, Die uit den hemel nederdaalt, en Die der wereld het leven geeft.Zij zeiden dan tot Hem: Heere, geef ons altijd dit Brood.En Jezus zeide tot hen: Ik ben het Brood des levens; die tot Mij komt, zal geenszins hongeren, en die in Mij gelooft, zal nimmermeer dorsten.Maar Ik heb u gezegd, dat gij Mij ook gezien hebt, en gij gelooft niet.Al wat Mij de Vader geeft, zal tot Mij komen; en die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen.Want Ik ben uit den hemel nedergedaald, niet opdat Ik Mijn wil zou doen, maar den wil Desgenen, Die Mij gezonden heeft.En dit is de wil des Vaders, Die Mij gezonden heeft, dat al wat Hij Mij gegeven heeft, Ik daaruit niet verlieze, maar hetzelve opwekke ten uitersten dage.En dit is de wil Desgenen, Die Mij gezonden heeft, dat een iegelijk, die den Zoon aanschouwt, en in Hem gelooft, het eeuwige leven hebbe; en Ik zal hem opwekken ten uitersten dage.De Joden dan murmureerden over Hem, omdat Hij gezegd had: Ik ben het Brood, Dat uit den hemel nedergedaald is.En zij zeiden: Is deze niet Jezus, de Zoon van Jozef, Wiens vader en moeder wij kennen? Hoe zegt Deze dan: Ik ben uit den hemel nedergedaald?Jezus antwoordde dan, en zeide tot hen: Murmureert niet onder elkander.Niemand kan tot Mij komen, tenzij dat de Vader, Die Mij gezonden heeft, hem trekke; en Ik zal hem opwekken ten uitersten dage.Er is geschreven in de profeten: En zij zullen allen van God geleerd zijn. Een iegelijk dan, die het van den Vader gehoord en geleerd heeft, die komt tot Mij.Niet dat iemand den Vader gezien heeft, dan Die van God is; Deze heeft den Vader gezien.Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Die in Mij gelooft, heeft het eeuwige leven.Ik ben het Brood des levens.Uw vaders hebben het Manna gegeten in de woestijn, en zij zijn gestorven.Dit is het Brood, dat uit den hemel nederdaalt, opdat de mens daarvan ete, en niet sterve.Ik ben dat levende Brood, dat uit den hemel nedergedaald is; zo iemand van dit Brood eet, die zal in der eeuwigheid leven. En het Brood, dat Ik geven zal, is Mijn vlees, hetwelk Ik geven zal voor het leven der wereld.De Joden dan streden onder elkander, zeggende: Hoe kan ons deze Zijn vlees te eten geven?Jezus dan zeide tot hen: Voorwaar, voorwaar zeg Ik ulieden: Tenzij dat gij het vlees des Zoons des mensen eet, en Zijn bloed drinkt, zo hebt gij geen leven in uzelven.Die Mijn vlees eet, en Mijn bloed drinkt, die heeft het eeuwige leven; en Ik zal hem opwekken ten uitersten dage.Want Mijn vlees is waarlijk Spijs, en Mijn bloed is waarlijk Drank.Die Mijn vlees eet, en Mijn bloed drinkt, die blijft in Mij, en Ik in hem.Gelijkerwijs Mij de levende Vader gezonden heeft, en Ik leve door den Vader; alzo die Mij eet, dezelve zal leven door Mij.Dit is het Brood, dat uit den hemel nedergedaald is; niet gelijk uw vaders het Manna gegeten hebben, en zijn gestorven. Die dit Brood eet, zal in der eeuwigheid leven.Deze dingen zeide Hij in de synagoge, lerende te Kapernaum.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER175
De beproeving van de toewijding
De perikoop PER175 vertelt, volgens de enige getuigenis van Johannes (Joh 6,60-61), de reactie van veel leerlingen die, geschokt door de toespraak over het brood des levens in Kafarnaüm, besluiten de Messias Jezus te verlaten. Dit moment van beproeving laat de kloof zien tussen de politieke messiaanse verwachtingen en het geestelijke voorstel van Jezus, en nodigt de lezer uit tot een diepe overdenking van de ware aard van geloof en toewijding.
Johannes 6.60-61 (De Heilige Schrift 1917) :Velen dan van Zijn discipelen, dit horende, zeiden: Deze rede is hard; wie kan dezelve horen?Jezus nu, wetende bij Zichzelven, dat Zijn discipelen daarover murmureerden, zeide tot hen: Ergert ulieden dit?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER215
De toespraak over levend water
Op de laatste dag van het feest van Soekot (Hosjana Rabba) verkondigt de Messias Jezus in de tempel van Jeruzalem dat hij de ware bron van levend water is. Hij eigent zich de symboliek van de waterlibatie toe en nodigt iedereen die dorst heeft uit om naar hem toe te komen. Johannes verduidelijkt dat dit levende water de Heilige Geest aanduidt, die gegeven zou worden na de verheerlijking van Jezus. Alleen Johannes vermeldt deze gebeurtenis, die gedateerd is op woensdag 13 oktober van het jaar 32.
Johannes 4.1-26 (De Heilige Schrift 1917) :Als dan de Heere verstond, dat de Farizeen gehoord hadden, dat Jezus meer discipelen maakte en doopte dan Johannes;(Hoewel Jezus zelf niet doopte, maar Zijn discipelen),Zo verliet Hij Judea, en ging wederom heen naar Galilea.En Hij moest door Samaria gaan.Hij kwam dan in een stad van Samaria, genaamd Sichar, nabij het stuk land, hetwelk Jakob zijn zoon Jozef gaf.En aldaar was de fontein Jakobs. Jezus dan, vermoeid zijnde van de reize, zat alzo neder nevens de fontein. Het was omtrent de zesde ure.Er kwam een vrouw uit Samaria om water te putten. Jezus zeide tot haar: Geef Mij te drinken.(Want Zijn discipelen waren heengegaan in de stad, opdat zij zouden spijze kopen.)Zo zeide dan de Samaritaanse vrouw tot Hem: Hoe begeert Gij, Die een Jood zijt, van mij te drinken, die een Samaritaanse vrouw ben? Want de Joden houden geen gemeenschap met de Samaritanen.Jezus antwoordde en zeide tot haar: Indien gij de gave Gods kendet, en Wie Hij is, Die tot u zegt: Geef Mij te drinken, zo zoudt gij van Hem hebben begeerd, en Hij zoude u levend water gegeven hebben.De vrouw zeide tot Hem: Heere! Gij hebt niet om mede te putten, en de put is diep; van waar hebt Gij dan het levend water?Zijt Gij meerder dan onze vader Jakob, die ons den put gegeven heeft, en hijzelf heeft daaruit gedronken, en zijn kinderen en zijn vee?Jezus antwoordde, en zeide tot haar: Een ieder, die van dit water drinkt, zal wederom dorsten;Maar zo wie gedronken zal hebben van het water, dat Ik hem geven zal, dien zal in eeuwigheid niet dorsten; maar het water, dat Ik hem zal geven, zal in hem worden een fontein van water, springende tot in het eeuwige leven.De vrouw zeide tot Hem: Heere, geef mij dat water, opdat mij niet dorste, en ik hier niet moet komen, om te putten.Jezus zeide tot haar: Ga heen, roep uw man, en kom hier.De vrouw antwoordde en zeide: Ik heb geen man. Jezus zeide tot haar: Gij hebt wel gezegd: Ik heb geen man.Want gij hebt vijf mannen gehad, en dien gij nu hebt, is uw man niet; dat hebt gij met waarheid gezegd.De vrouw zeide tot Hem: Heere, ik zie, dat Gij een profeet zijt.Onze vaders hebben op dezen berg aangebeden; en gijlieden zegt, dat te Jeruzalem de plaats is, waar men moet aanbidden.Jezus zeide tot haar: Vrouw, geloof Mij, de ure komt, wanneer gijlieden, noch op dezen berg, noch te Jeruzalem, den Vader zult aanbidden.Gijlieden aanbidt, wat gij niet weet; wij aanbidden, wat wij weten; want de zaligheid is uit de Joden.Maar de ure komt, en is nu, wanneer de ware aanbidders den Vader aanbidden zullen in geest en waarheid; want de Vader zoekt ook dezulken, die Hem alzo aanbidden.God is een Geest, en die Hem aanbidden, moeten Hem aanbidden in geest en waarheid.De vrouw zeide tot Hem: Ik weet, dat de Messias komt (Die genaamd wordt Christus); wanneer Die zal gekomen zijn, zo zal Hij ons alle dingen verkondigen.Jezus zeide tot haar: Ik ben het, Die met u spreek.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De laatste week vóór de arrestatie
-
PER300
Het ongeloof van de Joden
Perikoop 300 behandelt het ongeloof van de Joden tegenover de tekenen die Jezus verrichtte, een gebeurtenis die alleen door Johannes wordt verteld (Joh 12,37-50) en die zich afspeelt in de tempel van Jeruzalem op woensdag 30 maart 33 n.Chr. Daartegenover illustreert de gift van de arme weduwe echt geloof. Jezus keert de menselijke maatstaven om: ware vrijgevigheid wordt niet afgemeten aan de hoeveelheid die wordt gegeven, maar aan de gesteldheid van het hart, dat aan God alles aanbiedt wat men is.
Johannes 12.37-50 (De Heilige Schrift 1917) :En hoewel Hij zovele tekenen voor hen gedaan had, nochtans geloofden zij in Hem niet;Opdat het woord van Jesaja, den profeet, vervuld werd, dat hij gesproken heeft: Heere, wie heeft onze prediking geloofd, en wien is de arm des Heeren geopenbaard?Daarom konden zij niet geloven, dewijl Jesaja wederom gezegd heeft:Hij heeft hun ogen verblind, en hun hart verhard; opdat zij met de ogen niet zien, en met het hart niet verstaan, en zij bekeerd worden, en Ik hen geneze.Dit zeide Jesaja, toen hij Zijn heerlijkheid zag, en van Hem sprak.Nochtans geloofden ook zelfs velen uit de oversten in Hem; maar om der Farizeen wil beleden zij het niet; opdat zij uit de synagoge niet zouden geworpen worden.Want zij hadden de eer der mensen lief, meer dan de eer van God.En Jezus riep, en zeide: Die in Mij gelooft, gelooft in Mij niet, maar in Dengene, Die Mij gezonden heeft.En die Mij ziet, die ziet Dengene, Die Mij gezonden heeft.Ik ben een Licht, in de wereld gekomen, opdat een iegelijk, die in Mij gelooft, in de duisternis niet blijve.En indien iemand Mijn woorden gehoord, en niet geloofd zal hebben, Ik oordeel hem niet; want Ik ben niet gekomen, opdat Ik de wereld oordele, maar opdat Ik de wereld zalig make.Die Mij verwerpt, en Mijn woorden niet ontvangt, heeft, die hem oordeelt; het woord, dat Ik gesproken heb, dat zal hem oordelen ten laatsten dage.Want Ik heb uit Mijzelven niet gesproken; maar de Vader, Die Mij gezonden heeft, Die heeft Mij een gebod gegeven, wat Ik zeggen zal, en wat Ik spreken zal.En Ik weet, dat Zijn gebod het eeuwige leven is. Hetgeen Ik dan spreek, dat spreek Ik alzo, gelijk Mij de Vader gezegd heeft.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De laatste dag tot de kruisiging
-
PER357
De dood van de Messias Jezus
De perikoop PER357 analyseert de dood van Jezus aan het kruis op Golgota, op vrijdag 1 april van het jaar 33, omstreeks 15 uur, aan de hand van de vier evangeliën. Matteüs en Marcus liggen heel dicht bij elkaar; Lucas vermeldt de laatste woorden van Jezus en de reactie van de centurio; Johannes, als rechtstreekse getuige, verduidelijkt de gebeurtenissen na de dood en de vervulling van de profetieën. Het artikel bevat een nauwkeurige chronologie van de drie dagen en drie nachten volgens de Joodse kalender.
Johannes 19.31 (De Heilige Schrift 1917) :De Joden dan, opdat de lichamen niet aan het kruis zouden blijven op den sabbat, dewijl het de voorbereiding was (want die dag des sabbats was groot), baden Pilatus, dat hun benen zouden gebroken, en zij weggenomen worden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER358
De nadere toelichtingen van Johannes
Johannes 19.31-37 vermeldt unieke details over de gebeurtenissen na de dood van Jezus: het verzoek van de Joodse autoriteiten om de lichamen vóór de sabbat van het Pasen weg te halen, het crurifragium dat bij de rovers werd toegepast maar niet bij Jezus, die al gestorven was, en de lans die zijn zijde doorboorde. Johannes, ooggetuige, getuigt van de werkelijkheid van de dood van Christus en van de vervulling van de Schriften over het paaslam.
Johannes 19.35 (De Heilige Schrift 1917) :En die het gezien heeft, die heeft het getuigd, en zijn getuigenis is waarachtig; en hij weet, dat hij zegt, hetgeen waar is, opdat ook gij geloven moogt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
-
ANN029
Het conflict tussen de aanhangers van Johannes en Jezus
Het artikel behandelt de spanningen tussen de leerlingen van Johannes de Doper en die van Jezus, twee centrale bijbelse figuren, en benadrukt hun bedieningen…