Bijbelse profetieën en de ‘eindtijd’ 1 studie
Geschiedenis van de Bijbel 1 studie
De tegenstrijdigheden 1 studie
Historische aantekeningen 11 studies
- 4Het land Kanaän
- 5De verschillende Bijbels
- 6De apocriefe geschriften
- 7Voorbeelden van de deuteronomistische bron
- 8De katholieke Bijbel
Bijbelse profetieën en de ‘eindtijd’
-
DAN000
Algemene inleiding op het boek Daniël
Algemene inleiding op het boek Daniël, een groot profetisch geschrift van het Oude Testament. Dit artikel legt de historische, literaire en theologische grondslagen die nodig zijn om dit apocalyptische boek te begrijpen, en behandelt de structuur, de schrijver, de hoofdthema's en de exegetische discussies over de datering en de betrouwbaarheid ervan.
Daniël 9.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :Zeventig weken zijn bestemd over uw volk, en over uw heilige stad, om de overtreding te sluiten, en om de zonden te verzegelen, en om de ongerechtigheid te verzoenen, en om een eeuwige gerechtigheid aan te brengen, en om het gezicht, en den profeet te verzegelen, en om de heiligheid der heiligheden te zalven.Weet dan, en versta: van den uitgang des woords, om te doen wederkeren, en om Jeruzalem te bouwen, tot op Messias, den Vorst, zijn zeven weken, en twee en zestig weken; de straten, en de grachten zullen wederom gebouwd worden, doch in benauwdheid der tijden.En na die twee en zestig weken zal de Messias uitgeroeid worden, maar het zal niet voor Hem zelven zijn; en een volk des vorsten, hetwelk komen zal, zal de stad en het heiligdom verderven, en zijn einde zal zijn met een overstromenden vloed, en tot het einde toe zal er krijg zijn, en vastelijk besloten verwoestingen.En hij zal velen het verbond versterken een week; en in de helft der week zal hij het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden, en over den gruwelijken vleugel zal een verwoester zijn, ook tot de voleinding toe, die vastelijk besloten zijnde, zal uitgestort worden over den verwoeste.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Geschiedenis van de Bijbel
-
BIB002
De opstelling en samenstelling van de teksten van het Oude Testament
Dit artikel onderzoekt de complexe totstandkoming van het Oude Testament, van de mondelinge overlevering tot de schriftelijke samenstelling. Het behandelt verschillende delen van de Hebreeuwse Bijbel, zoals de historische boeken die de geschiedenis van Israël vertellen en de poëtische boeken die overwegingen over het geloof bieden. Ook de profetische teksten worden geanalyseerd, waarbij de oproepen van de profeten tot bekering worden benadrukt. De invloed van deze teksten, aanvankelijk beperkt tot het Joodse volk, is tegenwoordig wereldwijd.
De tegenstrijdigheden
-
CTD009
Was Johannes de Doper de Elia die zou komen?
Jezus beschouwt Johannes de Doper als de profetische Elia, wat op een symbolische zending wijst, maar hij ontkent deze identiteit in letterlijke zin, volgens Johannes 1:19-21. Dit onderscheid tussen zending en persoonlijke identiteit verheldert een ogenschijnlijke bijbelse tegenspraak.
Jesaja 40.3 (De Heilige Schrift 1917) :Een stem des roependen in de woestijn: Bereidt den weg des HEEREN, maakt recht in de wildernis een baan voor onzen God!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Historische aantekeningen
-
INF011
Het land Kanaän
Het land Kanaän, dat overeenkomt met het huidige Israël, Palestina, Libanon en delen van Jordanië en Syrië, wordt in de Bijbel beschreven als ‘het schoonste van alle landen’. Bewoond door de Kanaänieten, Amorieten, Hettieten en Filistijnen, vormt het het beloofde land voor het Hebreeuwse volk. Twee etappes, gescheiden door 470 jaar, markeren de verovering ervan: de komst van Abraham en daarna de verovering door Jozua, na de gevangenschap in Egypte en de omzwervingen in de woestijn.
Ezechiël 20.6 (De Heilige Schrift 1917) :Ten zelven dage hief Ik Mijn hand tot hen op, dat Ik hen uit Egypteland uitvoeren zou, in een land, dat Ik voor hen uitgespeurd had, vloeiende van melk en honig, hetwelk het sieraad is van alle landen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
INF012
De verschillende Bijbels
Er bestaan niet meerdere Bijbels, maar verschillende vertalingen van dezelfde Griekse en Hebreeuwse bronteksten. De ontwikkeling van de taal vraagt om regelmatige herzieningen. Katholieken nemen 7 deuterocanonieke boeken op die in de protestantse canon ontbreken. De 'Nieuwe-Wereldvertaling' van Jehovah's Getuigen wordt bekritiseerd vanwege haar theologisch gekleurde keuzes.
-
INF029
De apocriefe geschriften
De apocriefe boeken zijn religieuze geschriften die buiten de officiële bijbelcanon vallen. Men onderscheidt de apocriefen van het Oude Testament (Tobit, Judit, Makkabeeën, Sirach…), door katholieken en orthodoxen erkend als deuterocanoniek, en die van het Nieuwe Testament (Evangelie van Thomas, van Filippus, van Maria Magdalena…), vaak met een gnostische kleur. Hun studie werpt licht op de religieuze geschiedenis en de debatten van de eerste christelijke eeuwen, zonder ze daarom op één lijn te stellen met de canonieke Schriften.
-
INF036
Voorbeelden van de deuteronomistische bron
Dit artikel onderzoekt de deuteronomistische bron en belicht haar rol en invloed in de Hebreeuwse Bijbel, via Deuteronomium en andere geschiedkundige boeken zoals Jozua, Rechters, Samuël en Koningen. Met de nadruk op de thema's wet, verbond en gecentraliseerde eredienst verkent het de deuteronomistische theologie en de betekenis ervan voor Israël.
2 Koningen 22.1-20 (De Heilige Schrift 1917) :Josia was acht jaren oud, toen hij koning werd, en regeerde een en dertig jaren te Jeruzalem; en de naam zijner moeder was Jedida, een dochter van Adaja, van Bozkath.En hij deed dat recht was in de ogen des HEEREN; en hij wandelde in al den weg van zijn vader David, en week niet af ter rechter- noch ter linkerhand.Het geschiedde nu in het achttiende jaar van den koning Josia, dat de koning den schrijver Safan, den zoon van Azalia, den zoon van Mesullam, zond in het huis des HEEREN, zeggende:Ga op tot Hilkia, den hogepriester, opdat hij het geld opsomme, dat in het huis des HEEREN gebracht is, hetwelk de wachters des dorpels van het volk verzameld hebben;En dat zij dat geven in de hand der verzorgers van het werk, die besteld zijn over het huis des HEEREN; opdat zij het geven aan degenen, die het werk doen, dat in het huis des HEEREN is, om de breuken van het huis te beteren;Aan de timmerlieden en de bouwlieden, en de metselaars, en om hout en gehouwene stenen te kopen, om het huis te beteren.Doch er werd met hen geen rekening gehouden van het geld, dat in hun hand geleverd was, want zij handelden trouwelijk.Toen zeide de hogepriester Hilkia tot Safan, den schrijver: Ik heb het wetboek in het huis des HEEREN gevonden; en Hilkia gaf dat boek aan Safan, die las het.Daarna kwam Safan, de schrijver, tot den koning, en bracht den koning bescheid weder, en hij zeide: Uw knechten hebben het geld, dat in het huis gevonden was, samengebracht, en hebben het gegeven in de hand der verzorgers van het werk, die besteld waren over het huis des HEEREN.Ook gaf Safan, de schrijver, den koning te kennen, zeggende: De priester Hilkia heeft mij een boek gegeven. En Safan las dat voor het aangezicht des konings.Het geschiedde nu, als de koning de woorden des wetboeks hoorde, dat hij zijn klederen scheurde.En de koning gebood Hilkia, den priester, en Ahikam, den zoon van Safan, en Achbor, den zoon van Michaja, en Safan, den schrijver, en Asaja, den knecht des konings, zeggende:Gaat henen, vraagt den HEERE voor mij, en voor het volk, en voor het ganse Juda, over de woorden dezes boeks, dat gevonden is; want de grimmigheid des HEEREN is groot, dewelke tegen ons aangestoken is, omdat onze vaderen niet gehoord hebben naar de woorden dezes boeks, om te doen naar al wat voor ons geschreven is.Toen ging de priester Hilkia, en Ahikam, en Achbor, en Safan, en Asaja henen tot de profetes Hulda, de huisvrouw van Sallum, den zoon van Tikva, den zoon van Harhas, den klederbewaarder (zij nu woonde te Jeruzalem, in het tweede deel), en zij spraken tot haar.En zij zeide tot hen: Zo zegt de HEERE, de God Israels: Zegt tot den man, die u tot mij gezonden heeft:Zo zegt de HEERE: Zie, Ik zal kwaad over deze plaats brengen, en over haar inwoners, namelijk al de woorden des boeks, dat de koning van Juda gelezen heeft.Daarom dat zij Mij verlaten, en anderen goden gerookt hebben, opdat zij Mij tot toorn verwekten met al het werk hunner handen, zo zal Mijn grimmigheid aangestoken worden, tegen deze plaats, en niet uitgeblust worden.Maar tot den koning van Juda, die u gezonden heeft, om den HEERE te vragen, alzo zult gij tot hem zeggen: Zo zegt de HEERE, de God Israels: Aangaande de woorden, die gij gehoord hebt;Omdat uw hart week geworden is, en gij u voor het aangezicht des HEEREN vernederd hebt, als gij hoordet, wat Ik gesproken heb tegen deze plaats en derzelver inwoners, dat zij tot een verwoesting en vloek zullen worden, en dat gij uw klederen gescheurd en voor Mijn aangezicht geweend hebt; zo heb Ik u ook verhoord, spreekt de HEERE.Daarom zie, Ik zal u verzamelen tot uw vaderen, en gij zult met vrede in uw graf verzameld worden, en uw ogen zullen al het kwaad niet zien, dat Ik over deze plaats brengen zal. En zij brachten den koning het antwoord weder.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
INF039
De katholieke Bijbel
Dit artikel verkent de samenstelling van de katholieke Bijbel, de boeken en de bijzonderheden ervan, met name de deuterocanonieke boeken en de canon die op het Concilie van Trente werd vastgesteld.
-
INF040
De protestantse Bijbel
Dit artikel analyseert de inhoud en de verschillen van de protestantse Bijbel, vergeleken met de katholieke Bijbel, met de nadruk op het Oude en het Nieuwe Testament.
Genesis 1.1 (De Heilige Schrift 1917) :In den beginne schiep God den hemel en de aarde.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
INF045
De Tenach
De Tenach is de canon van de heilige Schriften van het jodendom en komt overeen met het christelijke Oude Testament. De naam is een acroniem, gevormd uit de drie delen: Thora (Pentateuch), Nevi'im (Profeten) en Ketouvim (Geschriften). Hij is hoofdzakelijk in het Hebreeuws geschreven, met enkele passages in het Aramees, en vormt het theologische, morele en liturgische fundament van het jodendom en de gemeenschappelijke wortels van de joodse en christelijke tradities.
Job 1.1 (De Heilige Schrift 1917) :Er was een man in het land Uz, zijn naam was Job; en dezelve man was oprecht, en vroom, en godvrezende, en wijkende van het kwaad.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
INF051
De codex Alexandrinus
De Codex Alexandrinus is een Griekse bijbelhandschrift uit de vijfde eeuw, bestaande uit 773 bladen perkament en met het grootste deel van het Oude en het Nieuwe Testament. Afkomstig uit Alexandrië werd hij in 1628 door patriarch Cyrillus Lucaris aan koning Karel I van Engeland geschonken. Tegenwoordig wordt hij bewaard in de British Library in Londen; hij behoort tot de Byzantijnse tekstfamilie en is een belangrijke getuige voor de tekstkritiek en de geschiedenis van de overlevering van de Schrift.
-
INF052
De codex Ephraemi Rescriptus
De Codex Ephraemi Rescriptus is een palimpsestmanuscript uit de 5e eeuw (400-440 n.Chr.), in 1840 ontdekt door Tischendorf en bewaard in de Nationale Bibliotheek van Frankrijk. Het is geschreven in Grieks unciaalschrift, bevat gedeelten van het Oude en het Nieuwe Testament en behoort tot de Alexandrijnse familie van de bijbeltekst, die als dicht bij de oorspronkelijke teksten wordt beschouwd. Het is van fundamenteel belang voor de tekstkritiek en de geschiedenis van de overlevering van de Schrift.
-
INF068
De Vulgaat
De Vulgaat is een Latijnse vertaling van de Bijbel, gemaakt door de heilige Hieronymus aan het einde van de 4e eeuw, op verzoek van paus Damasus I. Voor het Oude Testament werd zij hoofdzakelijk uit het Hebreeuws vertaald en voor het Nieuwe Testament herzien naar het Grieks. Zij werd meer dan duizend jaar lang de standaardversie van de Rooms-Katholieke Kerk. Het Concilie van Trente verklaarde haar in de 16e eeuw officieel tot authentieke uitgave. Haar invloed op de westerse cultuur, theologie en liturgie is aanzienlijk.
-
INF069
De Peshitta
De Peshitta is een van de oudste vertalingen van de Bijbel in de Syrische taal (Aramees). Het Oude Testament werd in de 2e eeuw uit het Hebreeuws vertaald en het Nieuwe Testament in de 5e eeuw uit het koinè-Grieks. De naam betekent ‘eenvoudig’ of ‘gewoon’; zij is de standaardbijbel van de Syrisch-Orthodoxe en Syrisch-Katholieke kerken. Zij speelt een belangrijke rol in de overlevering van de bijbelteksten en vormt een kostbare bron voor de tekstkritiek.
-
ANN044
Het nazireeërschap
Het nazireeërschap is een gelofte van toewijding aan God, afgeleid van het Hebreeuwse 'zich afzonderen', omschreven in Numeri 6. De nazireeër onthoudt zich van wijn, van…
-
ANN054
De Joden
Het artikel ANN054 verduidelijkt de termen voor het volk Israël: Jood, Israëliet, Israëli, Hebreeër en Semiet. Elke term heeft een eigen betekenis naargelang het…
-
ANN081
De vervulling van de profetieën
Het artikel onderzoekt hoe de profetieën van het Oude Testament in het leven van Jezus worden vervuld en onderscheidt 24 punten die gekenmerkt worden door gebeurtenissen…