Studie 1 van 16 · De grondteksten van de Bijbel

  1. Studie 1: De grondteksten van de Bijbel
  2. Studie 2: De opstelling en samenstelling van de teksten van het Oude Testament
  3. Studie 3: De Hebreeuwse Bijbel
  4. Studie 4: De leerstellingen van de Bijbel
  5. Studie 5: De leer van God
  6. Studie 6: De leer van het Woord
  7. Studie 7: De lastering tegen de Heilige Geest
  8. Studie 8: De ongelooflijke odyssee van de overlevering van de Bijbel
  9. Studie 9: De eerste volkstelling van Quirinius
  10. Studie 10: Het ezelsveulen en de ezelin?
  11. Studie 11: De ontdekking van Petrus?
  12. Studie 12: De ontmoeting van Jezus en Petrus?
  13. Studie 13: Het dochtertje van Jaïrus
  14. Studie 14: De staf voor onderweg
  15. Studie 15: De opgestane Johannes de Doper?
  16. Studie 16: In welke taal sprak Jezus?

Kritiek op en verdediging van de evangeliën

De kritiek op en de verdediging van de Evangeliën vormen een belangrijk studieterrein om hun historische, literaire en filosofische context te begrijpen. De Evangeliën, als verhalen over het leven en het onderwijs van Jezus, hebben zowel diepgaande vragen als hardnekkige verdedigingspogingen uitgelokt. Bekeken door het prisma van de moderne kritiek rijzen vaak vragen over hun historische betrouwbaarheid, samenhang en overlevering door de eeuwen heen.

De verdediging van de Evangeliën houdt in dat hun authenticiteit en waarde als historische en geestelijke getuigenissen wordt aangetoond. Apologeten hebben tekstuele, archeologische en traditionele bewijzen aangevoerd om hun geloofwaardigheid te ondersteunen. Ze wijzen op de overeenstemming van de Evangeliën met andere historische bronnen uit die tijd en op de interne elementen die duiden op een getrouwe optekening van de beschreven gebeurtenissen.

Het analyseren van de kritiek op en de verdediging van de Evangeliën maakt het mogelijk een evenwichtig begrip van hun belang en invloed te versterken. Dit domein stimuleert de verkenning van de vele dimensies van de evangelieverhalen en onderhoudt tegelijk een voortdurende dialoog over hun betekenis voor gelovigen en onderzoekers, en over hun plaats in de christelijke traditie als geheel.

Aanvullingen
  • ANN019 Heeft God werkelijk gezegd?

    Het artikel behandelt de betrouwbaarheid van de Evangeliën, de kritiek die ze oproepen, en verdedigt hun onfeilbaarheid onder goddelijke leiding. Het maakt onderscheid tussen gerechtvaardigde kritiek en…

  • ANN046 De technische eisen van uitgeven in de eerste eeuw

    Deze bijlage onderzoekt de technische beperkingen bij het uitgeven van geschriften in de eerste eeuw die bepaalde weglatingen in de Evangeliën verklaren. Het schrijven op kostbaar papyrus, het Egyptische monopolie…

Leerstellingen van de Bijbel

De bijbelse leerstellingen vormen het theologische geraamte van het christelijk geloof. Dit thema brengt de artikelen samen die de grote leringen presenteren en onderzoeken die de Bijbel ontwikkelt over God, de mens, de verlossing, de kerk en de laatste dingen. Het gaat erom weer te geven wat de Schrift in haar verschillende boeken op een samenhangende wijze bevestigt.

Er komen even fundamentele vragen aan bod als de aard van God, de zin van het menselijk bestaan, de verhouding tussen jodendom en christendom, of ook de religieuze gebruiken die de Bijbel regelt. Deze studies steunen op een aandachtige lezing van de teksten, rekening houdend met hun historische en literaire context.

Dit leertraject is ideaal voor wie een gestructureerd begrip van het bijbelse geloof wil opbouwen of verstevigen. In plaats van afzonderlijke verhalen te behandelen, nodigt het uit tot een overkoepelend nadenken over wat de Bijbel leert en over de samenhang van haar leerstellige boodschap.

  • De grondteksten van de Bijbel

    Het artikel behandelt het schrijven van de eerste vijf boeken van de Bijbel. Het belicht de mondelinge overlevering, de schriftelijke vastlegging en de verwerking van verschillende literaire bronnen. Ook het belang van het behoud van de tekst door de eeuwen heen komt aan bod, evenals de historische motieven van de schrijvers.

    Psalmen 78.4 (De Heilige Schrift 1917) :
    Wij zullen het niet verbergen voor hun kinderen, voor het navolgende geslacht, vertellende de loffelijkheden des HEEREN, en Zijn sterkheid, en Zijn wonderen, die Hij gedaan heeft.
    Verder lezen
  • De opstelling en samenstelling van de teksten van het Oude Testament

    Dit artikel onderzoekt de complexe totstandkoming van het Oude Testament, van de mondelinge overlevering tot de schriftelijke samenstelling. Het behandelt verschillende delen van de Hebreeuwse Bijbel, zoals de historische boeken die de geschiedenis van Israël vertellen en de poëtische boeken die overwegingen over het geloof bieden. Ook de profetische teksten worden geanalyseerd, waarbij de oproepen van de profeten tot bekering worden benadrukt. De invloed van deze teksten, aanvankelijk beperkt tot het Joodse volk, is tegenwoordig wereldwijd.

    Verder lezen
  • De Hebreeuwse Bijbel

    Het artikel analyseert de ontwikkeling en samenstelling van de Hebreeuwse Bijbel, of Tenach, met de nadruk op de drie delen: de Thora, de Nevi'im en de Ketouvim. Het belicht de historische processen en de wetenschappelijke beslissingen die tot de uiteindelijke vorm hebben geleid.

    Verder lezen
  • De leerstellingen van de Bijbel

    De bijbelse leerstellingen openbaren levensprincipes die bedoeld zijn om de mensheid te leiden en gelovigen te richten op een evenwichtig bestaan. Gehoorzaamheid aan deze principes getuigt van een oprechte verbondenheid met Christus.

    Psalmen 8.4-6 (De Heilige Schrift 1917) :
    (8:5) Wat is de mens, dat Gij zijner gedenkt, en de zoon des mensen, dat Gij hem bezoekt?(8:6) En hebt hem een weinig minder gemaakt dan de engelen, en hebt hem met eer en heerlijkheid gekroond?(8:7) Gij doet hem heersen over de werken Uwer handen; Gij hebt alles onder zijn voeten gezet;
    Verder lezen
  • De leer van God

    Dit artikel benadrukt het belang van de leer van God in de christelijke theologie en gaat in op wie God is en hoe hij zich aan de mensen openbaart. De kennis van God komt voort uit de schepping, uit het morele geweten en vooral uit Jezus Christus. Deze studie moedigt aan tot een leven van aanbidding en geloof.

    Genesis 1.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    In den beginne schiep God den hemel en de aarde.
    Verder lezen
  • De leer van het Woord

    Het artikel zet uiteen hoe God zich openbaart door zijn Woord, dat essentieel is voor het christelijk geloof. Het schept en geeft ingeving en culmineert in Jezus Christus, het vleesgeworden Woord. De studie van deze leer werpt licht op de goddelijke werkelijkheid en op haar rol in het christendom.

    Johannes 1.14 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het Woord is vlees geworden, en heeft onder ons gewoond (en wij hebben Zijn heerlijkheid aanschouwd, een heerlijkheid als des Eniggeborenen van den Vader), vol van genade en waarheid.
    Verder lezen
  • De lastering tegen de Heilige Geest

    Dit artikel onderzoekt de lastering tegen de Heilige Geest, een onvergeeflijke zonde die in de evangeliën wordt besproken. Door de werken van de Heilige Geest aan een onreine geest toe te schrijven, overschrijdt men een grens waarvoor geen vergeving mogelijk is. De onmisbare rol van de Heilige Geest bij vergeving en bekering wordt benadrukt. Het artikel verbreedt de beschouwing naar de mogelijkheid van een dergelijke zonde in de huidige tijd.

    Johannes 16.8 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Die gekomen zijnde, zal de wereld overtuigen van zonde, en van gerechtigheid, en van oordeel:
    Verder lezen
Aanvullingen
  • ANN045 Het debat over de datum van de dood van Jezus

    Het artikel ANN045 onderzoekt het debat over de datum van de dood van Jezus en confronteert de twee belangrijkste hypothesen: 7 april 30…

  • ANN047 De herkomst van de twaalf apostelen

    De bijlage ANN047 bestudeert de herkomst van de twaalf apostelen aan de hand van de vier canonieke lijsten (Matteüs, Marcus, Lucas, Handelingen). Zij analyseert de overeenkomsten en verschillen tussen…

  • ANN098 De Strongnummers

    Het artikel presenteert de Strongnummers, een systeem dat is bedacht om de bijbelstudie te ondersteunen door het begrip van de oorspronkelijke woorden van de Schrift te vergemakkelijken. Ontwikkeld door…

  • ANN103 Het berouw

    Deze studie richt zich op 'ANN103 - Berouw' en onderzoekt het woord 'berouw' vanuit zijn Latijnse en Griekse oorsprong. Ze benadrukt het belang van de…

Bijbelse onfeilbaarheid

De bijbelse onfeilbaarheid verwijst naar de overtuiging dat de Bijbel in alles wat zij zegt vrij is van dwaling. Deze leer staat centraal in de theologische debatten over het gezag van de Schrift en over de manier waarop men haar kan vertrouwen, zowel op geestelijk als op historisch vlak.

De artikelen over dit onderwerp onderzoeken de grondslagen van deze stelling, de nuances die theologen erin aanbrengen en de bezwaren van critici. Ze steunen op concrete passages uit de evangeliën en het Oude Testament om te laten zien hoe de innerlijke samenhang van de Bijbel pleit voor haar betrouwbaarheid.

Over onfeilbaarheid nadenken betekent ook nadenken over de aard van de goddelijke openbaring en over de rol van de menselijke auteurs bij het opstellen van de heilige teksten. Dit thema past dus vanzelfsprekend in een bredere reflectie over het Woord van God en zijn gezag voor het christelijk geloof.

  • De ongelooflijke odyssee van de overdracht van de Bijbel

    Dit artikel onderzoekt de eeuwenoude overdracht van de Bijbel, haar vertalingen en haar culturele impact. Het belicht de inspanningen van talloze mensen en eindigt met het geestelijk belang van de Bijbel.

    Verder lezen
  • De eerste volkstelling van Quirinius

    Dit artikel onderzoekt de omstreden volkstelling van Quirinius, alleen door Lucas vermeld, die in -2 v.Chr. zou hebben plaatsgevonden zonder dat tastbaar bewijs beschikbaar is. Lucas zou zijn eigentijdse bronnen hebben gecontroleerd, wat zijn verhaal geloofwaardiger maakt, al blijft de historiciteit van de gebeurtenis omstreden.

    Lukas 2.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde in diezelfde dagen, dat er een gebod uitging van den Keizer Augustus, dat de gehele wereld beschreven zou worden.Deze eerste beschrijving geschiedde, als Cyrenius over Syrie stadhouder was.
    Verder lezen
Aanvullingen
  • ANN105 De foutloosheid van de Bijbel

    Dit artikel onderzoekt de leer van de onfeilbaarheid van de Bijbel, die stelt dat de Schriften in hun oorspronkelijke teksten foutloos zijn dankzij de inspiratie…

Ogenschijnlijke tegenstrijdigheden in de evangeliën

De vier Evangeliën vertellen over het leven en de bediening van Jezus, maar ze doen dat niet altijd op dezelfde manier. Sommige details lijken elkaar van het ene verhaal naar het andere tegen te spreken: de volgorde van de gebeurtenissen, de formulering van de woorden van Jezus, de identiteit van de getuigen, het uur van de kruisiging. Deze verschillen intrigeren lezers en roepen regelmatig vragen op over de betrouwbaarheid van de teksten.

Dit thema brengt de artikelen samen die deze ogenschijnlijke tegenstrijdigheden serieus en methodisch onderzoeken. Het gaat er niet om ze met een handbeweging weg te vegen, maar om ze te analyseren in het licht van de historische context, de literaire conventies van de oudheid, de eigen bedoelingen van elke evangelist en de beginselen van de harmonie van de Evangeliën.

Deze studies laten vaak zien dat wat op een tegenstrijdigheid lijkt, in werkelijkheid de rijkdom en de complementariteit van de evangelieperspectieven onthult. Een zorgvuldig leertraject, toegankelijk voor nieuwsgierige lezers en voor theologiestudenten, dat het vertrouwen in de Schrift eerder versterkt dan aan het wankelen brengt.

  • Het ezelsveulen en de ezelin?

    Het artikel CTD011 beantwoordt een zogenaamde tegenspraak over het aantal dieren bij Jezus' intocht in Jeruzalem. Marcus en Lucas noemen een ezelsveulen, Matteüs een ezelin en haar veulen. De auteur toont aan dat het niet om een tegenspraak gaat, maar om een verschil in zwaartepunt: Matteüs, die voor een Joods publiek schrijft, benadrukt de letterlijke vervulling van de profetie van Zacharia 9.9. Jezus reed slechts op één dier, het veulen, maar de aanwezigheid van de ezelin wordt vermeld vanwege haar profetische en praktische context.

    Jesaja 62.11 (De Heilige Schrift 1917) :
    Ziet, de HEERE heeft doen horen, tot aan het einde der aarde: zegt der dochter van Sion: Zie, uw Heil komt; zie, Zijn loon is met Hem, en Zijn arbeidsloon is voor Zijn aangezicht.
    Verder lezen
  • De ontdekking van Petrus?

    Het artikel CTD012 beantwoordt een zogenaamde tegenspraak tussen Johannes 1.41 en Matteüs 16.17 over Petrus' ontdekking van Jezus' messiaanse identiteit. Deze twee passages beschrijven in werkelijkheid twee elkaar aanvullende stappen: een eerste menselijke aankondiging door Andreas, gevolgd door een innerlijke goddelijke openbaring die door Jezus zelf wordt bevestigd. Petrus' geloof is een geleidelijke weg, geen eenmalige gebeurtenis.

    Johannes 1.40-42 (De Heilige Schrift 1917) :
    (1:41) Andreas, de broeder van Simon Petrus, was een van de twee, die het van Johannes gehoord hadden, en Hem gevolgd waren.(1:42) Deze vond eerst zijn broeder Simon, en zeide tot hem: Wij hebben gevonden den Messias, hetwelk is, overgezet zijnde, de Christus.(1:43) En hij leidde hem tot Jezus. En Jezus, hem aanziende, zeide: Gij zijt Simon, de zoon van Jonas; gij zult genaamd worden Cefas, hetwelk overgezet wordt Petrus.
    Verder lezen
  • De ontmoeting van Jezus en Petrus?

    Het artikel CTD013 beantwoordt een klassiek bezwaar: waar ontmoette Jezus Petrus en Andreas voor het eerst? Matteüs plaatst de ontmoeting in Galilea, Johannes aan de oever van de Jordaan. Het artikel toont aan dat het om twee verschillende stappen gaat: een eerste ontmoeting in Judea (Johannes), daarna een definitieve roeping in Galilea (Matteüs). De twee verhalen vullen elkaar aan en spreken elkaar niet tegen, en illustreren de geleidelijke ontwikkeling van de roeping van de leerlingen.

    Johannes 1.40-42 (De Heilige Schrift 1917) :
    (1:41) Andreas, de broeder van Simon Petrus, was een van de twee, die het van Johannes gehoord hadden, en Hem gevolgd waren.(1:42) Deze vond eerst zijn broeder Simon, en zeide tot hem: Wij hebben gevonden den Messias, hetwelk is, overgezet zijnde, de Christus.(1:43) En hij leidde hem tot Jezus. En Jezus, hem aanziende, zeide: Gij zijt Simon, de zoon van Jonas; gij zult genaamd worden Cefas, hetwelk overgezet wordt Petrus.
    Verder lezen
  • Het dochtertje van Jaïrus

    Het artikel CTD014 onderzoekt de zogenaamde tegenspraak tussen Matteüs 9.18 en Marcus 5.23 over de toestand van de dochter van Jaïrus. Matteüs zegt dat zij gestorven is, Marcus dat zij op sterven ligt. De analyse toont dat deze verhalen elkaar aanvullen: Marcus beschrijft een verhaallijn waarin het overlijden onderweg plaatsvindt, terwijl Matteüs de gebeurtenis samenvat door meteen de eindtoestand te noemen. Er is geen tegenspraak, maar twee verschillende schrijfstijlen die hetzelfde wonder vertellen.

    Markus 5.24 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij ging met hem; en een grote schare volgde Hem, en zij verdrongen Hem.
    Verder lezen
  • De staf voor onderweg

    Het artikel CTD015 beantwoordt een islamitisch bezwaar tegen een zogenaamde tegenspraak in de Evangeliën: stond Jezus de staf toe of verbood Hij die bij de zending van de leerlingen? Marcus 6.8 staat hem toe, Matteüs 10.9-10 en Lucas 9.3 lijken hem te verbieden. De analyse toont dat Matteüs en Lucas het algemene beginsel van het zich ontdoen van bezit formuleren, terwijl Marcus preciseert dat de staf, een alledaags voorwerp dat men al bezit, door dit verbod niet wordt getroffen. Er is dus geen enkele tegenspraak, maar een aanvulling van onderrichtingen.

    Mattheüs 10.9-10 (De Heilige Schrift 1917) :
    Verkrijgt u noch goud, noch zilver, noch koper geld in uw gordels;Noch male tot den weg, noch twee rokken, noch schoenen, noch staf; want de arbeider is zijn voedsel waardig.
    Verder lezen
  • Johannes de Doper opgestaan?

    Het artikel CTD016 onderzoekt de zogenaamde tegenspraak tussen Matteüs 14.2, Marcus 6.14 en Lucas 9.7-9 over de mening van Herodes Antipas over Jezus. Lucas toont Herodes in onzekerheid, terwijl Matteüs en Marcus zijn persoonlijke verklaring weergeven waarin hij Jezus vereenzelvigt met de uit de doden opgestane Johannes de Doper. De auteur toont aan dat er geen tegenspraak is, maar een verhalende aanvulling, die wordt verklaard door de redactionele beperkingen van de eerste eeuw.

    Lukas 9.7-9 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Herodes, de viervorst, hoorde al de dingen, die van Hem geschiedden; en was twijfelmoedig, omdat van sommigen gezegd werd, dat Johannes van de doden was opgestaan;En van sommigen, dat Elias verschenen was; en van anderen, dat een profeet van de ouden was opgestaan.En Herodes zeide: Johannes heb ik onthoofd; wie is nu Deze, van Welken ik zulke dingen hoor? En hij zocht Hem te zien.
    Verder lezen
  • In welke taal sprak Jezus?

    Het artikel CTD043 beantwoordt de zogenaamde tegenspraak tussen Matteüs ('Eli, Eli...') en Marcus ('Eloï, Eloï...') over de kreet van Jezus aan het kruis. De taalkundige analyse toont dat Jezus Aramees sprak (zoals blijkt uit 'sabachthani' in beide teksten) en dat het verschil tussen 'Eli' (Hebreeuwse vorm) en 'Eloï' (Aramese vorm) eenvoudig de aanpassing van elke evangelist aan zijn lezerspubliek weerspiegelt. Er is geen enkele tegenspraak.

    Lukas 4.16-21 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij kwam te Nazareth, daar Hij opgevoed was, en ging, naar Zijn gewoonte, op den dag des sabbats in de synagoge; en stond op om te lezen.En Hem werd gegeven het boek van den profeet Jesaja; en als Hij het boek opengedaan had, vond Hij de plaats, daar geschreven was:De Geest des Heeren is op Mij, daarom heeft Hij Mij gezalfd; Hij heeft Mij gezonden, om den armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen, die gebroken zijn van hart; (4:19) Om den gevangenen te prediken loslating, en den blinden het gezicht, om de verslagenen heen te zenden in vrijheid;om te prediken het aangename jaar des Heeren.En als Hij het boek toegedaan en den dienaar wedergegeven had, zat Hij neder; en de ogen van allen in de synagoge waren op Hem geslagen.En Hij begon tot hen te zeggen: Heden is deze Schrift in uw oren vervuld.
    Verder lezen