De foutloosheid van de Bijbel

Foutloosheid verwijst naar het begrip dat de Schrift in haar oorspronkelijke handschriften volledig waarheidsgetrouw en betrouwbaar is in al haar uitspraken, of die nu theologisch, moreel, historisch of wetenschappelijk zijn.

Volgens deze theorie, die wij verdedigen, bevatten de evangeliën geen fouten. Het is echter essentieel te verduidelijken dat deze uitspraak uitsluitend op de oorspronkelijke teksten van toepassing is, aangezien vertalingen variaties kunnen veroorzaken.

Deze theorie van foutloosheid vloeit voort uit Gods goddelijke inspiratie van de Bijbelse auteurs, waardoor deze openbaring geen fouten kan bevatten.

De tekst van 2 Timotheüs 3.16-17 lijkt duidelijk:

De apostel Paulus benadrukt hier dat de Bijbel (de Schrift) door God is geïnspireerd (theopneustos). Dit houdt in dat zijn bladzijden volledig vrij zijn van fouten.

We hebben ook het getuigenis van de apostel Johannes.

De apostel Petrus voegt daaraan toe:

Deze verschillende teksten getuigen van de goddelijke openbaring van de Bijbelse geschriften en dus van hun foutloosheid. Het aangevoerde argument is dat, als God volmaakt en onfeilbaar is, de Schrift die hij heeft geïnspireerd dat ook moet zijn (Psalmen 19.7-9).

1. De aard van God: Als God volmaakt en zonder fouten is, moet het woord dat Hij inspireert eveneens zonder fouten zijn.

2. Bijbels getuigenis: De Bijbel bevestigt zelf zijn foutloze status in passages als 2 Timotheüs 3.16-17 en Psalmen 19.7-9.

3. Geschiedenis van getrouwe overlevering: De Bijbelse handschriften zijn door de eeuwen heen met grote nauwkeurigheid overgeleverd, wat het idee ondersteunt dat de oorspronkelijke tekst zonder fouten was.

1. Tekstvarianten: De oude handschriften van de Bijbel bevatten tekstuele variaties, wat vragen oproept over de foutloosheid van de afschriften die wij vandaag hebben.

2. Uiteenlopende interpretaties: De verschillen in interpretatie van Bijbelpassages laten zien dat zelfs toegewijde christenen het niet altijd eens zijn over de betekenis van de teksten.

3. Historische en culturele context: Sommigen stellen dat de Bijbelse auteurs schreven binnen specifieke historische en culturele contexten die menselijke fouten of beperkte perspectieven konden bevatten.

Het begrip foutloosheid is essentieel voor de benadering van de Bijbelse geschriften. De mogelijkheid van fouten in Bijbelteksten erkennen zou immers de weg openen voor een willekeurige selectie van informatie: men zou alleen behouden wat bij de eigen vooropgezette ideeën past en de rest als fouten verwerpen.

De uitspraak die aan de Griekse wiskundige Archimedes wordt toegeschreven, ‘Geef mij een steunpunt en ik zal de aarde optillen’, laat zien hoe doeltreffend hefbomen zijn om zeer zware lasten te verplaatsen. Ze toont ook aan dat een zwakke plek in een systeem een steunpunt kan worden waarmee het hele systeem uit evenwicht wordt gebracht. Door een kleine fout in de Bijbelteksten te aanvaarden, kan twijfel over de gehele Bijbel worden gezaaid.

We merken op dat elke fout in onze Bijbelteksten vergeleken kan worden met zuurdeeg dat de hele tekst zou veranderen. Dit zou een element van twijfel invoeren dat het gehele Woord van God zou kunnen aantasten.

Is het niet wat al te eenvoudig om te beweren dat de Bijbel geen fouten bevat en zo onder het voorwendsel van foutloosheid elke discussie met tegenargumenten te vermijden?

Als de foutloosheid een vaststaand feit is, hoe verklaren we dan de aanwezigheid van schijnbaar tegenstrijdige uitspraken in de Bijbelteksten, evenals de verschillen tussen bepaalde informatie van de verschillende evangelisten en de wereldlijke geschiedenis?

Sommige religieuze websites hebben vele werkuren besteed aan het zoeken naar vermeende tegenstrijdigheden in de Bijbel. De site www.islamland.com somt er 101 op, waarvan er 61 de evangeliën betreffen. In het hoofdstuk met de titel De tegenstrijdigheden onderzoeken we deze beweringen punt voor punt om aan te tonen dat er logische en redelijke verklaringen bestaan. Deze verklaringen laten zien dat er geen tegenstrijdigheid is, maar vaak een verkeerde interpretatie van Bijbelse informatie.

Foutloosheid dient niet als voorwendsel of bescherming, maar wordt aangetoond en bewezen. Als de Bijbel de waarheid is, is het theoretisch immers onmogelijk hem op een fout te betrappen. Door de jaren heen heeft hij verschillende aanvallen doorstaan die zijn gezag wilden ondermijnen, maar hij blijft onwankelbaar en zijn tekst is niet veranderd. Dit getuigt van de uitzonderlijke kwaliteit van zijn geschriften.

We onderzoeken Bijbelse, historische en wereldlijke informatie om bij een conflict de foutloosheid op een natuurlijke manier te verklaren. De onnauwkeurigheden in de evangeliën veroorzaken vaak misverstanden, maar een grondige studie kan die oplossen.

Deze site biedt analyses die de foutloosheid van deze geschriften aantonen.

We hebben duidelijk aangegeven dat Bijbelse foutloosheid uitsluitend van toepassing is op de oorspronkelijke documenten, die tegenwoordig niet meer beschikbaar zijn. Vertalingen bevatten echter een zekere onzekerheid, die tot onnauwkeurigheden in de vertaalde tekst kan leiden. Bovendien neemt de betrouwbaarheid van een tekst doorgaans af wanneer een vertaling op een andere vertaling wordt gebaseerd.

Gezien de vele afschriften uit uiteenlopende bronnen waarover we beschikken, is het echter duidelijk dat de verschillen uiterst gering zijn, wat op een grote betrouwbaarheid van de vertalingen wijst.

Bovendien hebben de verschillende vertalers, in het besef dat zij een heilige tekst in hun eigen taal weergaven, bijzondere aandacht en grote voorzichtigheid betracht om elke fout te vermijden.

Het is essentieel te erkennen dat dit bijzonder opmerkelijke boek door de eeuwen heen voortdurend is onderzocht om de kwaliteit van de verschillende vertalingen te verbeteren.

Ook vandaag worden nog nieuwe vertalingen gepubliceerd. Hoewel het moeilijk is de beste aan te wijzen, biedt het combineren van meerdere vertalingen bij de studie van een tekst een optimaal begrip. Technologische vooruitgang heeft hier sterk aan bijgedragen, met name met hulpmiddelen zoals ‘Bible Logos’, dat uitzonderlijk blijkt voor de analyse van deze teksten.

We willen benadrukken dat een vertaling van zo'n oude tekst nog nooit zoveel aandacht en onderzoek heeft gekregen. Het bereikte resultaat is bijzonder indrukwekkend. We verwijzen naar belangrijke vertalingen zoals de Crampon en de Segond, en hun respectieve herzieningen.

Vanuit ons perspectief zou het principe van foutloosheid van toepassing kunnen zijn op de combinatie van deze verschillende vertalingen.