1. De tekst van het titulus?

    Het artikel behandelt de verschillen in de evangeliën over de titulus van Jezus en legt uit dat zij verschillende taalversies weerspiegelen en in werkelijkheid elkaar aanvullen, in plaats van tegenstrijdig te zijn.

    Johannes 19.20 (De Heilige Schrift 1917) :
    Dit opschrift dan lazen velen van de Joden; want de plaats, waar Jezus gekruist werd, was nabij de stad; en het was geschreven in het Hebreeuws, in het Grieks, en in het Latijn.
    Verder lezen
  2. De exacte dag van de laatste Paasmaaltijd?

    Het artikel onderzoekt de schijnbare verschillen tussen de Evangeliën over de chronologie van de kruisiging ten opzichte van het Pascha. De uiteenlopende Joodse kalenders verklaren deze verschillen, waardoor de conclusie kan worden getrokken dat de teksten met elkaar te verenigen zijn.

    Johannes 19.14 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het was de voorbereiding van het pascha, en omtrent de zesde ure; en hij zeide tot de Joden: Ziet, uw Koning!
    Verder lezen
  3. Wat zegt de honderdman wanneer Jezus sterft?

    Het artikel onderzoekt de ogenschijnlijke tegenspraak in de Evangeliën over de woorden van de centurio bij de dood van Jezus. Terwijl Lucas de onschuld benadrukt, wijst Marcus op de erkenning van Jezus als Zoon van God. Deze perspectieven onthullen de theologische veelvormigheid van de Evangeliën en geven blijk van Jezus' onschuld en zijn verlossende dood. De evangelisten geven betekenisvolle woorden weer naargelang hun theologische doelstellingen.

    Markus 15.39 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de hoofdman over honderd, die daarbij tegenover Hem stond, ziende, dat Hij alzo roepende den geest gegeven had, zeide: Waarlijk, deze Mens was Gods Zoon!
    Verder lezen
  4. Is de centurio persoonlijk naar Jezus toe gekomen?

    Het artikel onderzoekt een tegenstrijdigheid tussen Matteüs en Lucas over de ontmoeting tussen Jezus en de honderdman in Kafarnaüm. Matteüs beschrijft een rechtstreekse ontmoeting, terwijl Lucas tussenpersonen vermeldt. De verschillen worden verklaard door het beginsel van vertegenwoordiging, de voortgang van de gebeurtenissen en de uiteenlopende schrijfstijlen. Deze verschillen veranderen niets aan de kern van de verslagen.

    Mattheüs 8.5-13 (De Heilige Schrift 1917) :
    Als nu Jezus te Kapernaum ingegaan was, kwam tot Hem een hoofdman over honderd, biddende Hem,En zeggende: Heere! mijn knecht ligt te huis geraakt, en lijdt zware pijnen.En Jezus zeide tot hem: Ik zal komen en hem genezen.En de hoofdman over honderd, antwoordende, zeide: Heere! ik ben niet waardig, dat Gij onder mijn dak zoudt inkomen; maar spreek alleenlijk een woord, en mijn knecht zal genezen worden.Want ik ben ook een mens onder de macht van anderen, hebbende onder mij krijgsknechten; en ik zeg tot dezen: Ga! en hij gaat; en tot den anderen: Kom! en hij komt; en tot mijn dienstknecht: Doe dat! en hij doet het.Jezus nu, dit horende, heeft Zich verwonderd, en zeide tot degenen, die Hem volgden: Voorwaar zeg Ik u, Ik heb zelfs in Israel zo groot een geloof niet gevonden.Doch Ik zeg u, dat velen zullen komen van oosten en westen en zullen met Abraham, en Izak, en Jakob, aanzitten in het Koninkrijk der hemelen;En de kinderen des Koninkrijks zullen uitgeworpen worden in de buitenste duisternis; aldaar zal wening zijn, en knersing der tanden.En Jezus zeide tot den hoofdman over honderd: Ga heen, en u geschiede, gelijk gij geloofd hebt. En zijn knecht is gezond geworden te dierzelver ure.
    Verder lezen
  5. Is er buiten Jezus iemand naar de hemel opgevaren?

    Het artikel onderzoekt de schijnbare tegenstrijdigheid tussen wat Jezus zegt in Johannes 3.13 en het verhaal van de opneming van Elia in 2 Koningen 2.11. Het legt uit dat Jezus spreekt over een unieke goddelijke autoriteit en over een hemelse openbaring waarover hij alleen beschikt, terwijl Elia op wonderbaarlijke wijze door God wordt weggevoerd. De term “hemel” heeft uiteenlopende betekenissen en de definitieve toegang tot de goddelijke aanwezigheid is uitsluitend aan Jezus verbonden.

    Hebreeën 11.5 (De Heilige Schrift 1917) :
    Door het geloof is Enoch weggenomen geweest, opdat hij den dood niet zou zien; en hij werd niet gevonden, daarom dat hem God weggenomen had; want voor zijn wegneming heeft hij getuigenis gehad, dat hij Gode behaagde.
    Verder lezen
  6. Inleiding

    Het artikel onderzoekt de tegenstrijdigheden die men in de Evangeliën meent te zien en stelt dat ze de diepte van de bijbelse openbaring weerspiegelen en geen fouten zijn. Ondanks schijnbare verschillen worden de Evangeliën gezien als werkelijke en samenhangende verhalen, gewaarborgd door de goddelijke inspiratie. Websites die tegenstrijdigheden verspreiden worden bekritiseerd om hun gebrek aan analyse.

    Johannes 3.16-17 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.Want God heeft Zijn Zoon niet gezonden in de wereld, opdat Hij de wereld veroordelen zou, maar opdat de wereld door Hem zou behouden worden.
    Verder lezen
  7. Wie is de vader van Jozef?

    Het artikel onderzoekt de ogenschijnlijke tegenspraak over de vader van Jozef, de man van Maria, tussen Matteüs en Lucas. Het stelt voor dat Matteüs het geslacht van Jozef weergeeft en Lucas dat van Maria, waarmee het verschil wordt opgelost. Dit toont de samenhang en de onderlinge aanvulling van de Evangeliën.

    Mattheüs 1.1-16 (De Heilige Schrift 1917) :
    Het boek des geslachts van JEZUS CHRISTUS, den Zoon van David, den zoon van Abraham.Abraham gewon Izak, en Izak gewon Jakob, en Jakob gewon Juda, en zijn broeders;En Juda gewon Fares en Zara bij Thamar; en Fares gewon Esrom, en Esrom gewon Aram;En Aram gewon Aminadab, en Aminadab gewon Nahasson, en Nahasson gewon Salmon;En Salmon gewon Booz bij Rachab, en Booz gewon Obed bij Ruth, en Obed gewon Jessai;En Jessai gewon David, den koning; en David, den koning, gewon Salomon bij degene, die Uria's vrouw was geweest;En Salomon gewon Roboam, en Roboam gewon Abia, en Abia gewon Asa;En Asa gewon Josafat, en Josafat gewon Joram, en Joram gewon Ozias;En Ozias gewon Joatham, en Joatham gewon Achaz, en Achaz gewon Ezekias;En Ezekias gewon Manasse, en Manasse gewon Amon, en Amon gewon Josias;En Josias gewon Jechonias, en zijn broeders, omtrent de Babylonische overvoering.En na de Babylonische overvoering gewon Jechonias Salathiel, en Salathiel gewon Zorobabel;En Zorobabel gewon Abiud, en Abiud gewon Eljakim, en Eljakim gewon Azor;En Azor gewon Sadok, en Sadok gewon Achim, en Achim gewon Elihud;En Elihud gewon Eleazar, en Eleazar gewon Matthan, en Matthan gewon Jakob;En Jakob gewon Jozef, den man van Maria, uit welke geboren is JEZUS, gezegd Christus.
    Verder lezen
  8. Wie is de vader van Sealtiël?

    Het artikel onderzoekt de zogenaamde tegenspraak in de Evangeliën over de vader van Sealtiël. Het stelt voor het verschil tussen de geslachtsregisters te begrijpen als een verschil in de logica waarmee men in bijbelse tijden verwantschap vaststelde, in plaats van als een tegenspraak.

    Lukas 3.27 (De Heilige Schrift 1917) :
    Den zoon van Johannes, den zoon van Rhesa, den zoon van Zorobabel, den zoon van Salathiel, den zoon van Neri,
    Verder lezen
  9. Wie is de vader van Uzzia?

    Dit artikel onderzoekt de ogenschijnlijke tegenspraak tussen Matteüs 1:8 en 2 Kronieken 26:1 over het vaderschap van Uzzia. Hoewel Matteüs Joram als vader van Uzzia noemt, geeft 2 Kronieken aan dat het Amazia is. Het woord 'zoon' kan een verre nakomeling aanduiden, en de geslachtsregisters van Matteüs zijn om theologische redenen ingekort.

    2 Kronieken 26.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen nam het ganse volk van Juda Uzzia (die nu zestien jaren oud was), en maakte hem koning in de plaats van zijn vader Amazia.
    Verder lezen
  10. Het ezelsveulen en de ezelin?

    Het artikel CTD011 beantwoordt een zogenaamde tegenspraak over het aantal dieren bij Jezus' intocht in Jeruzalem. Marcus en Lucas noemen een ezelsveulen, Matteüs een ezelin en haar veulen. De auteur toont aan dat het niet om een tegenspraak gaat, maar om een verschil in zwaartepunt: Matteüs, die voor een Joods publiek schrijft, benadrukt de letterlijke vervulling van de profetie van Zacharia 9.9. Jezus reed slechts op één dier, het veulen, maar de aanwezigheid van de ezelin wordt vermeld vanwege haar profetische en praktische context.

    Jesaja 62.11 (De Heilige Schrift 1917) :
    Ziet, de HEERE heeft doen horen, tot aan het einde der aarde: zegt der dochter van Sion: Zie, uw Heil komt; zie, Zijn loon is met Hem, en Zijn arbeidsloon is voor Zijn aangezicht.
    Verder lezen
  11. De ontdekking van Petrus?

    Het artikel CTD012 beantwoordt een zogenaamde tegenspraak tussen Johannes 1.41 en Matteüs 16.17 over Petrus' ontdekking van Jezus' messiaanse identiteit. Deze twee passages beschrijven in werkelijkheid twee elkaar aanvullende stappen: een eerste menselijke aankondiging door Andreas, gevolgd door een innerlijke goddelijke openbaring die door Jezus zelf wordt bevestigd. Petrus' geloof is een geleidelijke weg, geen eenmalige gebeurtenis.

    Johannes 2.22 (De Heilige Schrift 1917) :
    Daarom, als Hij opgestaan was van de doden, werden Zijn discipelen gedachtig, dat Hij dit tot hen gezegd had, en zij geloofden de Schrift, en het woord, dat Jezus gesproken had.
    Verder lezen
  12. De ontmoeting van Jezus en Petrus?

    Het artikel CTD013 beantwoordt een klassiek bezwaar: waar ontmoette Jezus Petrus en Andreas voor het eerst? Matteüs plaatst de ontmoeting in Galilea, Johannes aan de oever van de Jordaan. Het artikel toont aan dat het om twee verschillende stappen gaat: een eerste ontmoeting in Judea (Johannes), daarna een definitieve roeping in Galilea (Matteüs). De twee verhalen vullen elkaar aan en spreken elkaar niet tegen, en illustreren de geleidelijke ontwikkeling van de roeping van de leerlingen.

    Mattheüs 4.18-22 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus, wandelende aan de zee van Galilea, zag twee broeders, namelijk Simon, gezegd Petrus, en Andreas, zijn broeder, het net in de zee werpende (want zij waren vissers);En Hij zeide tot hen: Volgt Mij na, en Ik zal u vissers der mensen maken.Zij dan, terstond de netten verlatende, zijn Hem nagevolgd.En Hij, van daar voortgegaan zijnde, zag twee andere broeders, namelijk Jakobus, den zoon van Zebedeus, en Johannes, zijn broeder, in het schip met hun vader Zebedeus, hun netten vermakende, en heeft hen geroepen.Zij dan, terstond verlatende het schip en hun vader, zijn Hem nagevolgd.
    Verder lezen
  13. Het dochtertje van Jaïrus

    Het artikel CTD014 onderzoekt de zogenaamde tegenspraak tussen Matteüs 9.18 en Marcus 5.23 over de toestand van de dochter van Jaïrus. Matteüs zegt dat zij gestorven is, Marcus dat zij op sterven ligt. De analyse toont dat deze verhalen elkaar aanvullen: Marcus beschrijft een verhaallijn waarin het overlijden onderweg plaatsvindt, terwijl Matteüs de gebeurtenis samenvat door meteen de eindtoestand te noemen. Er is geen tegenspraak, maar twee verschillende schrijfstijlen die hetzelfde wonder vertellen.

    Mattheüs 9.18 (De Heilige Schrift 1917) :
    Als Hij deze dingen tot hen sprak, ziet, een overste kwam en aanbad Hem, zeggende: Mijn dochter is nu terstond gestorven, doch kom en leg Uw hand op haar, en zij zal leven.
    Verder lezen
  14. De staf voor onderweg

    Het artikel CTD015 beantwoordt een islamitisch bezwaar tegen een zogenaamde tegenspraak in de Evangeliën: stond Jezus de staf toe of verbood Hij die bij de zending van de leerlingen? Marcus 6.8 staat hem toe, Matteüs 10.9-10 en Lucas 9.3 lijken hem te verbieden. De analyse toont dat Matteüs en Lucas het algemene beginsel van het zich ontdoen van bezit formuleren, terwijl Marcus preciseert dat de staf, een alledaags voorwerp dat men al bezit, door dit verbod niet wordt getroffen. Er is dus geen enkele tegenspraak, maar een aanvulling van onderrichtingen.

    Lukas 9.3 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij zeide tot hen: Neemt niets mede tot den weg, noch staven, noch male, noch brood, noch geld; noch iemand van u zal twee rokken hebben.
    Verder lezen
  15. Johannes de Doper opgestaan?

    Het artikel CTD016 onderzoekt de zogenaamde tegenspraak tussen Matteüs 14.2, Marcus 6.14 en Lucas 9.7-9 over de mening van Herodes Antipas over Jezus. Lucas toont Herodes in onzekerheid, terwijl Matteüs en Marcus zijn persoonlijke verklaring weergeven waarin hij Jezus vereenzelvigt met de uit de doden opgestane Johannes de Doper. De auteur toont aan dat er geen tegenspraak is, maar een verhalende aanvulling, die wordt verklaard door de redactionele beperkingen van de eerste eeuw.

    Markus 6.14 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de koning Herodes hoorde het (want Zijn Naam was openbaar geworden), en zeide: Johannes, die daar doopte, is van de doden opgewekt, en daarom werken die krachten in Hem.
    Verder lezen
  16. Wordt Jezus door Johannes herkend?

    Het artikel onderzoekt de vraag naar de erkenning van Jezus door Johannes de Doper, door de verhalen van Matteüs en Johannes met elkaar te vergelijken, die tegenstrijdig lijken maar in werkelijkheid elkaar aanvullen.

    Mattheüs 3.13-14 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen kwam Jezus van Galilea naar de Jordaan, tot Johannes, om van hem gedoopt te worden.Doch Johannes weigerde Hem zeer, zeggende: Mij is nodig van U gedoopt te worden, en komt Gij tot mij?
    Verder lezen
  17. De twijfels van Johannes de Doper?

    Het artikel onderzoekt de zogenaamde tegenspraak tussen de evangeliën van Johannes en Matteüs over de erkenning van Jezus als de Messias door Johannes de Doper. Het besluit dat het niet om een tegenspraak gaat, maar om een groeiend inzicht tegenover onvervulde messiaanse verwachtingen.

    Mattheüs 11.2-3 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Johannes, in de gevangenis gehoord hebbende de werken van Christus, zond twee van zijn discipelen;En zeide tot hem: Zijt Gij Degene, Die komen zou, of verwachten wij een anderen?
    Verder lezen
  18. Jezus' getuigenis?

    Het artikel ‘CTD019 - Het getuigenis van Jezus?’ analyseert een vermeende tegenstrijdigheid in het Evangelie van Johannes over het getuigenis van Jezus. Jezus erkent de menselijke rechtsnormen, maar onderstreept de goddelijke waarheid van zijn identiteit. In Johannes 5,31 sluit hij aan bij de menselijke maatstaven van waarachtigheid, terwijl hij in Johannes 8,14 de geldigheid van zijn goddelijke getuigenis bevestigt.

    Johannes 8.17-18 (De Heilige Schrift 1917) :
    En er is ook in uw wet geschreven, dat de getuigenis van twee mensen waarachtig is.Ik ben het, Die van Mijzelven getuig, en de Vader, Die Mij gezonden heeft, getuigt van Mij.
    Verder lezen
  19. Wanneer is Jezus ten hemel opgevaren?

    Dit artikel onderzoekt de schijnbare tegenstrijdigheid tussen Lucas 23.43 en Johannes 20.17 over de hemelvaart van Jezus. Het stelt dat de term "vandaag" de zekerheid van de goddelijke belofte aangeeft en niet een onmiddellijke handeling, en onderstreept de harmonie van de Evangeliën wanneer men ze in hun eschatologische context onderzoekt.

    1 Thessalonicenzen 4.13-17 (De Heilige Schrift 1917) :
    Doch, broeders, ik wil niet, dat gij onwetende zijt van degenen, die ontslapen zijn, opdat gij niet bedroefd zijt, gelijk als de anderen, die geen hoop hebben.Want indien wij geloven, dat Jezus gestorven is en opgestaan, alzo zal ook God degenen, die ontslapen zijn in Jezus, weder brengen met Hem.Want dat zeggen wij u door het Woord des Heeren, dat wij, die levend overblijven zullen tot de toekomst des Heeren, niet zullen voorkomen degenen, die ontslapen zijn.Want de Heere Zelf zal met een geroep, met de stem des archangels, en met de bazuin Gods nederdalen van den hemel; en die in Christus gestorven zijn, zullen eerst opstaan;Daarna wij, die levend overgebleven zijn, zullen te zamen met hen opgenomen worden in de wolken, den Heere tegemoet, in de lucht; en alzo zullen wij altijd met den Heere wezen.
    Verder lezen
  20. Hoe vaak ging Jezus bij zijn leerlingen vandaan om te bidden?

    Het artikel behandelt de evangelieverhalen over de gebeden van Jezus in Getsemane. Terwijl Matteüs en Marcus melden dat Jezus zich driemaal terugtrok om te bidden, vermeldt Lucas er slechts één, wat een eigen theologische benadering illustreert, maar de andere evangeliën niet tegenspreekt.

    Markus 14.32-42 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zij kwamen in een plaats, welker naam was Gethsemane, en Hij zeide tot Zijn discipelen: Zit hier neder, totdat Ik gebeden zal hebben.En Hij nam met Zich Petrus, en Jakobus, en Johannes, en begon verbaasd en zeer beangst te worden;En zeide tot hen: Mijn ziel is geheel bedroefd tot den dood toe; blijft hier, en waakt.En een weinig voortgegaan zijnde, viel Hij op de aarde, en bad, zo het mogelijk ware, dat die ure van Hem voorbijginge.En Hij zeide: Abba, Vader! alle dingen zijn U mogelijk; neem dezen drinkbeker van Mij weg, doch niet wat Ik wil, maar wat Gij wilt.En Hij kwam, en vond hen slapende, en zeide tot Petrus: Simon! slaapt gij? Kunt gij niet een uur waken?Waakt en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt; de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak.En wederom heengegaan zijnde, bad Hij, sprekende dezelfde woorden.En wedergekeerd zijnde, vond Hij hen wederom slapende, want hun ogen waren bezwaard; en zij wisten niet, wat zij Hem antwoorden zouden.En Hij kwam ten derden male, en zeide tot hen: Slaapt nu voort, en rust; het is genoeg, de ure is gekomen; ziet, de Zoon des mensen wordt overgeleverd in de handen der zondaren.Staat op, laat ons gaan; ziet, die Mij verraadt, is nabij.
    Verder lezen
  21. Wat waren de woorden van het tweede gebed van Jezus?

    Het artikel onderzoekt twee evangelieverhalen over het tweede gebed van Jezus in de hof van Getsemane. Matteüs geeft een nauwkeurige formulering, terwijl Marcus de kern van het gebed samenvat. Beide versies illustreren één fundamentele en aanvullende boodschap over de wil van Jezus om de wil van God te volgen.

    Mattheüs 26.42 (De Heilige Schrift 1917) :
    Wederom ten tweeden male heengaande, bad Hij, zeggende: Mijn Vader! Indien deze drinkbeker van Mij niet voorbij kan gaan, tenzij dat Ik hem drinke, Uw wil geschiede!
    Verder lezen
  22. In welke taal sprak Jezus?

    Het artikel CTD043 beantwoordt de zogenaamde tegenspraak tussen Matteüs ('Eli, Eli...') en Marcus ('Eloï, Eloï...') over de kreet van Jezus aan het kruis. De taalkundige analyse toont dat Jezus Aramees sprak (zoals blijkt uit 'sabachthani' in beide teksten) en dat het verschil tussen 'Eli' (Hebreeuwse vorm) en 'Eloï' (Aramese vorm) eenvoudig de aanpassing van elke evangelist aan zijn lezerspubliek weerspiegelt. Er is geen enkele tegenspraak.

    Mattheüs 27.46 (De Heilige Schrift 1917) :
    En omtrent de negende ure riep Jezus met een grote stem zeggende: ELI, ELI, LAMA SABACHTHANI! dat is: Mijn God! Mijn God! Waarom hebt Gij Mij verlaten!
    Verder lezen
  23. Was de steen van het graf al weggerold toen de vrouwen aankwamen?

    De evangelieverhalen over de steen van het graf van Jezus worden onderzocht: Marcus, Lucas en Johannes vinden hem al weggerold, terwijl Matteüs beschrijft hoe een engel hem verplaatst. Het artikel toont aan dat deze verhalen aanvullend zijn en niet tegenstrijdig.

    Mattheüs 28.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :
    En laat na de sabbat, als het begon te lichten, tegen den eersten dag der week, kwam Maria Magdalena, en de andere Maria, om het graf te bezien.En ziet, er geschiedde een grote aardbeving; want een engel des Heeren, nederdalende uit den hemel, kwam toe, en wentelde den steen af van de deur, en zat op denzelven.En zijn gedaante was gelijk een bliksem, en zijn kleding wit gelijk sneeuw.En uit vrees van hem zijn de wachters zeer verschrikt geworden, en werden als doden.Maar de engel, antwoordende, zeide tot de vrouwen: Vreest gijlieden niet; want ik weet, dat gij zoekt Jezus, Die gekruisigd was.Hij is hier niet; want Hij is opgestaan, gelijk Hij gezegd heeft. Komt herwaarts, ziet de plaats, waar de Heere gelegen heeft.
    Verder lezen
  24. De staf voor onderweg

    Het artikel onderzoekt de schijnbare tegenstrijdigheid in de Evangeliën over het gebruik van de staf op zendingsreizen, door de verhalen van Matteüs, Marcus en Lucas te vergelijken, en stelt een harmonieuze uitleg voor.

    Markus 6.8-9 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij gebood hun, dat zij niets zouden nemen tot den weg, dan alleenlijk een staf, geen male, geen brood, geen geld in den gordel;Maar dat zij schoenzolen zouden aanbinden, en met geen twee rokken gekleed zijn.
    Verder lezen
  25. Het zuurdeeg van de Farizeeën

    Het artikel onderzoekt de verscheidenheid in de weergave in de Evangeliën van Jezus' waarschuwing voor het 'zuurdeeg van de farizeeën', en bekijkt de culturele en theologische verschillen bij Matteüs, Marcus en Lucas.

    Markus 8.14-21 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Zijn discipelen hadden vergeten brood mede te nemen, en hadden niet dan een brood met zich in het schip.En Hij gebood hun, zeggende: Ziet toe, wacht u van den zuurdesem der Farizeen, en van den zuurdesem van Herodes.En zij overleiden onder elkander, zeggende: Het is, omdat wij geen broden hebben.En Jezus, dat bekennende, zeide tot hen: Wat overlegt gij, dat gij geen broden hebt? Bemerkt gij nog niet, en verstaat gij niet, hebt gij nog uw verharde hart?Ogen hebbende, ziet gij niet? En oren hebbende, hoort gij niet? (8:19) En gedenkt gij niet,toen Ik de vijf broden brak onder de vijf duizend mannen, hoeveel volle korven met brokken gij opnaamt? Zij zeggen Hem: Twaalf.En toen Ik de zeven brak onder de vier duizend mannen, hoeveel volle manden met brokken gij opnaamt? En zij zeiden: Zeven.En Hij zeide tot hen: Hoe verstaat gij niet?
    Verder lezen
  26. Woord van God of woord van Mozes?

    Het artikel onderzoekt een verschil tussen Matteüs en Marcus over de echtscheiding. Het legt uit dat Jezus zich op verschillende wijze richt tot zijn gehoor: de Joden, voor wie de goddelijke wet onlosmakelijk met Mozes verbonden is, en de niet-Joden, voor wie de rechtstreekse vermelding van Mozes begrijpelijker is. Beide evangeliën worden als betrouwbaar beschouwd, ondanks hun eigen benadering.

    Exodus 31.18 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij gaf aan Mozes, als Hij met hem op den berg Sinai te spreken geeindigd had, de twee tafelen der getuigenis, tafelen van steen, beschreven met den vinger Gods.
    Verder lezen
  27. Het verzoek van Salome

    Het artikel analyseert de verhalen van Matteüs en Marcus over het verzoek van Salome en haar zonen Jakobus en Johannes om een bevoorrechte plaats in het koninkrijk van God. De verschillen worden onderzocht om aan te tonen dat ze geen tegenstrijdigheid vormen, maar eerder een aanvulling. Elk Evangelie biedt een unieke invalshoek en verrijkt zo het begrip van de gebeurtenis.

    Mattheüs 20.20-21 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen kwam de moeder der zonen van Zebedeus tot Hem met haar zonen, Hem aanbiddende, en begerende wat van Hem.En Hij zeide tot haar: Wat wilt gij? Zij zeide tot Hem: Zeg, dat deze mijn twee zonen zitten mogen, de een tot Uw rechter- en de ander tot Uw linker hand in Uw Koninkrijk.
    Verder lezen
  28. De vervloekte vijgenboom

    Het artikel analyseert de vermeende bijbelse tegenstrijdigheid tussen de verhalen van Matteüs en Marcus over de vervloekte vijgenboom en concludeert dat beide invalshoeken een aanvullend begrip van dezelfde gebeurtenis bieden.

    Mattheüs 21.19 (De Heilige Schrift 1917) :
    En ziende, een vijgeboom aan den weg, ging Hij naar hem toe, en vond niets aan denzelven, dan alleenlijk bladeren; en zeide tot hem: Uit u worde geen vrucht meer in der eeuwigheid! En de vijgeboom verdorde terstond.
    Verder lezen