Van het tweede tot het derde pesachfeest 3 studies
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week 9 studies
- 4Gelijkenis van het verloren schaap
- 5Tucht in de gemeente en vergeving
- 6Gelijkenis van de koning en de dienaar
- 7De reactie van Jakobus en Johannes
- 8De overspelige vrouw
Het optreden van Jezus: roepingen, wonderen en onderwijs 1 studie
Van het tweede tot het derde pesachfeest
-
PER093
De Bergrede (9), vergelding
PER093 onderzoekt Jezus' onderricht over vergelding in de Bergrede (Mat. 5.38-42). Jezus geeft een nieuwe uitleg van de vergeldingswet (Ex. 21.24; Lev. 24.20; Deut. 19.21) en roept zijn leerlingen tot geweldloosheid, vergeving en liefde voor vijanden. Dit alleen bij Matteüs voorkomende onderricht bepleit geen volledige passiviteit, maar een vreedzaam antwoord dat vergelding overstijgt, overeenkomstig Romeinen 12.17 en 1 Petrus 3.9.
Deuteronomium 19.21 (De Heilige Schrift 1917) :En uw oog zal niet verschonen; ziel om ziel, oog om oog, tand om tand, hand om hand, voet om voet.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER101
De Bergrede (17), anderen niet oordelen
Dit artikel onderzoekt de bergrede van Jezus, vooral het verbod om anderen te oordelen. Aan de hand van Matteüs 7.1-6 en Lucas 6.37-45 pleit het voor barmhartigheid en wederkerigheid in menselijke relaties.
Hosea 8.7 (De Heilige Schrift 1917) :Want zij hebben wind gezaaid, en zullen een wervelwind maaien; het zal geen staande koren hebben, het uitspruitsel zal geen meel maken; of het misschien maakte, vreemden zullen het verslinden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER160
Het mededogen van de Messias Jezus met de menigte
Perikoop 160 analyseert Matteüs 9.36-38, waar Jezus in Kafarnaüm diep bewogen is met de menigte, die „afgemat en verstrooid was als schapen zonder herder”. Het Griekse woord „splagchnizomai” drukt een diep, innerlijk medelijden uit dat Jezus ertoe aanzet te onderwijzen, te genezen en te voeden, in tegenstelling tot de onverschilligheid van de religieuze leiders. Dit medelijden wordt een voorbeeld voor de discipelen.
Mattheüs 9.38 (De Heilige Schrift 1917) :Bidt dan den Heere des oogstes, dat Hij arbeiders in Zijn oogst uitstote.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week
-
PER202
Gelijkenis van het verloren schaap
De gelijkenis van het verloren schaap (Mt 18.10-14; Lc 15.3-7) wordt door Jezus onderwezen in Kafarnaüm in september 32 n.Chr., kort voor zijn definitieve vertrek uit Galilea. Matteüs legt de nadruk op de bescherming van de ‘kleinen’ en op Gods wil om niemand van hen te verliezen, terwijl Lucas de hemelse vreugde over de berouwvolle zondaar benadrukt. De figuur van de herder verwijst naar de messiaanse zending van Jezus, de goede herder, die zijn leerlingen op zijn afwezigheid voorbereidt door hun een geestelijke gids te beloven.
Ezechiël 34.23 (De Heilige Schrift 1917) :En Ik zal een enigen Herder over hen verwekken, en Hij zal hen weiden, namelijk Mijn knecht David; die zal ze weiden, en Die zal hun tot een Herder zijn.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER203
Tucht in de gemeente en vergeving
De perikoop 203 presenteert het onderwijs van Jezus over de tucht in de gemeente en de vergeving, in Kafarnaüm in september van het jaar 32 n.Chr. Matteüs 18.15-22 en Lucas 17.3-4 werken de broederlijke terechtwijzing, het gezag van de Kerk, het gemeenschappelijke gebed en de onbeperkte vergeving (zeventig maal zeven) uit. Deze thema's vormen de basis van een christelijke relatie-ethiek, die gericht is op verzoening en op Gods barmhartigheid.
Lukas 17.3-4 (De Heilige Schrift 1917) :Wacht uzelven. En indien uw broeder tegen u zondigt, zo bestraf hem; en indien het hem leed is, zo vergeef het hem.En indien hij zevenmaal daags tegen u zondigt, en zevenmaal daags tot u wederkeert, zeggende: Het is mij leed; zo zult gij het hem vergeven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER204
Gelijkenis van de koning en de dienaar
De gelijkenis van de koning en de dienaar (Mt 18.23-35), verteld in Kafarnaüm in september 32, komt alleen bij Matteüs voor. Ze laat het enorme belang van vergeving zien door een geweldige schuld van 10.000 talenten, kwijtgescholden door een barmhartige koning, te vergelijken met een kleine schuld van 100 zilverstukken, die de vergeven dienaar weigert kwijt te schelden. De kernboodschap: wie door God vergeven is, moet op zijn beurt vergeven, op straffe van het verlies van de ontvangen genade.
Mattheüs 18.15-22 (De Heilige Schrift 1917) :Maar indien uw broeder tegen u gezondigd heeft, ga heen en bestraf hem tussen u en hem alleen; indien hij u hoort, zo hebt gij uw broeder gewonnen.Maar indien hij u niet hoort, zo neem nog een of twee met u; opdat in den mond van twee of drie getuigen alle woord besta.En indien hij denzelven geen gehoor geeft; zo zeg het der gemeente; en indien hij ook der gemeente geen gehoor geeft, zo zij hij u als de heiden en de tollenaar.Voorwaar zeg Ik u: Al wat gij op de aarde binden zult, zal in den hemel gebonden wezen; en al wat gij op de aarde ontbinden zult, zal in den hemel ontbonden wezen.Wederom zeg Ik u: Indien er twee van u samenstemmen op de aarde, over enige zaak, die zij zouden mogen begeren, dat die hun zal geschieden van Mijn Vader, Die in de hemelen is.Want waar twee of drie vergaderd zijn in Mijn Naam, daar ben Ik in het midden van hen.Toen kwam Petrus tot Hem, en zeide: Heere! hoe menigmaal zal mijn broeder tegen mij zondigen, en ik hem vergeven! Tot zevenmaal?Jezus zeide tot hem: Ik zeg u, niet tot zevenmaal, maar tot zeventigmaal zeven maal.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER210
De reactie van Jakobus en Johannes
Tijdens de reis van Jezus door Samaria stellen Jakobus en Johannes, de „zonen van de donder”, voor om vuur uit de hemel te laten neerdalen op een vijandig Samaritaans dorp. Jezus berispt hen streng en herinnert eraan dat hij gekomen is om de mensen te redden en niet om hen te verderven. Deze episode, die alleen door Lucas wordt verteld (Luc 9.54-56), illustreert de spanningen tussen Joden en Samaritanen en de geleidelijke vorming van de discipelen tot een geest van barmhartigheid.
Markus 3.17 (De Heilige Schrift 1917) :En Jakobus, den zoon van Zebedeus, en Johannes, den broeder van Jakobus; en gaf hun toe namen, Boanerges, hetwelk is, zonen des donders;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER217
De overspelige vrouw
Perikoop 217 verhaalt de episode van de overspelige vrouw (Johannes 8.1-11), waarin farizeeën Jezus een valstrik spannen door hem een vrouw voor te leiden die op heterdaad is betrapt. Jezus verijdelt de valstrik met zijn beroemde uitspraak, waarin hij wie zonder zonde is uitnodigt de eerste steen te werpen, en vergeeft daarna de vrouw. Dit verhaal, waarvan de tekstuele echtheid omstreden is, illustreert de eenheid van goddelijke gerechtigheid en barmhartigheid en openbaart het unieke gezag van Jezus om te rechtvaardigen.
Johannes 8.11 (De Heilige Schrift 1917) :En zij zeide: Niemand, Heere! En Jezus zeide tot haar: Zo veroordeel Ik u ook niet; ga heen, en zondig niet meer.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER222
De barmhartige Samaritaan
De perikoop PER222 behandelt de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan (Lucas 10.25-37), die Jezus vertelde in antwoord op een wetgeleerde die hem een valstrik wilde spannen. Deze gelijkenis, die zich in november van het jaar 32 afspeelt in Betanië aan de overzijde van de Jordaan, leert dat de ware 'naaste' niet bepaald wordt door religie of cultuur, maar door de daad van barmhartigheid. De verachte Samaritaan wordt het voorbeeld van medelijden, een symbolische gestalte van de Messias zelf die de gewonde mensheid te hulp komt.
Lukas 18.18-23 (De Heilige Schrift 1917) :En een zeker overste vraagde Hem, zeggende: Goede Meester, wat doende zal ik het eeuwige leven beerven?En Jezus zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed, dan Een, namelijk God.Gij weet de geboden: Gij zult geen overspel doen; gij zult niet doden; gij zult niet stelen; gij zult geen valse getuigenis geven; eer uw vader en uw moeder.En hij zeide: Al deze dingen heb ik onderhouden van mijn jonkheid aan.Doch Jezus, dit horende, zeide tot hem: Nog een ding ontbreekt u; verkoop alles, wat gij hebt, en deel het onder de armen, en gij zult een schat hebben in den hemel; en kom herwaarts, volg Mij.Maar als hij dit hoorde, werd hij geheel droevig; want hij was zeer rijk.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER225
De gelijkenis van de opdringerige vriend
De gelijkenis van de opdringerige vriend (Lucas 11.5-13), die alleen in het evangelie van Lucas voorkomt, volgt op het onderwijs over het Onze Vader. Daarin leert Jezus volharding in het gebed: als een vriend uiteindelijk toegeeft aan aandringen, hoeveel vrijgeviger zal God dan geven aan wie hem in geloof bidden, door zelfs de Heilige Geest te schenken aan wie erom vragen.
Mattheüs 7.7-11 (De Heilige Schrift 1917) :Bidt, en u zal gegeven worden; zoekt, en gij zult vinden; klopt, en u zal opengedaan worden.Want een iegelijk, die bidt, die ontvangt; en die zoekt, die vindt; en die klopt, dien zal opengedaan worden.Of wat mens is er onder u, zo zijn zoon hem zou bidden om brood, die hem een steen zal geven?En zo hij hem om een vis zou bidden, die hem een slang zal geven?Indien dan gij, die boos zijt, weet uw kinderen goede gaven te geven, hoeveel te meer zal uw Vader, Die in de hemelen is, goede gaven geven dengenen, die ze van Hem bidden!De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER230
De gelijkenis van de onvruchtbare vijgenboom
De gelijkenis van de onvruchtbare vijgenboom (Lucas 13.6-9), die alleen door Lucas wordt verhaald, illustreert Gods geduld en de urgentie van de bekering. Jezus waarschuwt dat elke leerling zonder geestelijke vrucht het gevaar loopt geoordeeld te worden, en benadrukt tegelijk dat God extra genadetijd geeft. Deze tekst sluit aan bij Lucas 13.1-5 en bevat een dubbele boodschap: ernstige waarschuwing en goddelijke barmhartigheid.
Lukas 13.6-9 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide deze gelijkenis: Een zeker man had een vijgeboom, geplant in zijn wijngaard; en hij kwam en zocht vrucht daarop, en vond ze niet.En hij zeide tot den wijngaardenier: Zie, ik kome nu drie jaren, zoekende vrucht op dezen vijgeboom, en vind ze niet; houw hem uit; waartoe beslaat hij ook onnuttelijk de aarde?En hij, antwoordende, zeide tot hem: Heer, laat hem ook nog dit jaar, totdat ik om hem gegraven en mest gelegd zal hebben;En indien hij vrucht zal voortbrengen, laat hem staan; maar indien niet, zo zult gij hem namaals uithouwen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER244
De gelijkenis van de verloren drachme
Deze gelijkenis, die alleen bij Lucas voorkomt, toont God, afgebeeld in de gedaante van een vrouw, die een verloren drachme zoekt en terugvindt. Ze symboliseert de dwaalgegane maar in Gods ogen kostbare ziel en benadrukt Zijn barmhartigheid en Zijn vreugde over de terugkeer van wie verdwaald was.
Lukas 15.8-10 (De Heilige Schrift 1917) :Of wat vrouw, hebbende tien penningen, indien zij een penning verliest, ontsteekt niet een kaars, en keert het huis met bezemen, en zoekt naarstiglijk, totdat zij dien vindt?En als zij dien gevonden heeft, roept zij de vriendinnen en de geburinnen samen, zeggende: Weest blijde met mij; want ik heb den penning gevonden, dien ik verloren had.Alzo, zeg Ik ulieden, is er blijdschap voor de engelen Gods over een zondaar, die zich bekeert.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Het optreden van Jezus: roepingen, wonderen en onderwijs
-
PAR010
De meedogenloze dienaar
De gelijkenis van de onbarmhartige dienaar in Matteüs 18:23-35 leert dat ontvangen goddelijke vergeving vergeving moet worden die wordt geschonken. Zij onthult de kloof tussen Gods vrijgevigheid en menselijke hardheid. Vergeving is essentieel om Gods barmhartigheid zichtbaar te maken in het koninkrijk van God.
Mattheüs 18.23-35 (De Heilige Schrift 1917) :Daarom wordt het Koninkrijk der hemelen vergeleken bij een zeker koning, die rekening met zijn dienstknechten houden wilde.Als hij nu begon te rekenen, werd tot hem gebracht een, die hem schuldig was tien duizend talenten.En als hij niet had, om te betalen, beval zijn heer, dat men hem zou verkopen, en zijn vrouw en kinderen, en al wat hij had, en dat de schuld zou betaald worden.De dienstknecht dan, nedervallende, aanbad hem, zeggende: Heer! wees lankmoedig over mij, en ik zal u alles betalen.En de heer van dezen dienstknecht, met barmhartigheid innerlijk bewogen zijnde, heeft hem ontslagen, en de schuld hem kwijtgescholden.Maar dezelve dienstknecht, uitgaande, heeft gevonden een zijner mededienstknechten, die hem honderd penningen schuldig was, en hem aanvattende, greep hem bij de keel, zeggende: Betaal mij, wat gij schuldig zijt.Zijn mededienstknecht dan, nedervallende aan zijn voeten, bad hem, zeggende: Wees lankmoedig over mij, en ik zal u alles betalen.Doch hij wilde niet, maar ging heen, en wierp hem in de gevangenis, totdat hij de schuld zou betaald hebben.Als nu zijn mededienstknechten zagen, hetgeen geschied was, zijn zij zeer bedroefd geworden; en komende, verklaarden zij hunnen heer al wat er geschied was.Toen heeft hem zijn heer tot zich geroepen, en zeide tot hem: Gij boze dienstknecht, al die schuld heb ik u kwijtgescholden, dewijl gij mij gebeden hebt;Behoordet gij ook niet u over uw mededienstknecht te ontfermen, gelijk ik ook mij over u ontfermd heb?En zijn heer, vertoornd zijnde, leverde hem den pijnigers over, totdat hij zou betaald hebben al wat hij hem schuldig was.Alzo zal ook Mijn hemelse Vader u doen, indien gij niet van harte vergeeft een iegelijk zijn broeder zijn misdaden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org