Aflevering 1 van 6 · Het mededogen van de Messias Jezus met de menigte

  1. Aflevering 1: Het mededogen van de Messias Jezus met de menigte
  2. Aflevering 2: De farizeeën vragen om een teken
  3. Aflevering 3: De Messias Jezus kondigt zijn toekomstige lijden aan, reactie van Petrus
  4. Aflevering 4: De uitnodiging bij een farizeeër
  5. Aflevering 5: Klacht over Jeruzalem
  6. Aflevering 6: De verduidelijkingen van Johannes

Van het tweede tot het derde pesachfeest

  1. Het mededogen van de Messias Jezus met de menigte

    Perikoop 160 analyseert Matteüs 9.36-38, waar Jezus in Kafarnaüm diep bewogen is met de menigte, die „afgemat en verstrooid was als schapen zonder herder”. Het Griekse woord „splagchnizomai” drukt een diep, innerlijk medelijden uit dat Jezus ertoe aanzet te onderwijzen, te genezen en te voeden, in tegenstelling tot de onverschilligheid van de religieuze leiders. Dit medelijden wordt een voorbeeld voor de discipelen.

    Mattheüs 9.36 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij, de scharen ziende, werd innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, gelijk schapen, die geen herder hebben.
    Verder lezen

Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week

  1. De farizeeën vragen om een teken

    Het artikel beschrijft hoe de farizeeën Jezus vragen zijn gezag met een teken te bewijzen, en hoe hij dit weigert door hun huichelarij aan de kaak te stellen, waarbij hij alleen het teken van Jona noemt. Het verhaal belicht de spanningen tussen Jezus en de religieuze leiders van zijn tijd.

    Markus 8.11-12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de Farizeen gingen uit, en begonnen met Hem te twisten, begerende van Hem een teken van den hemel, Hem verzoekende.En Hij, zwaarlijk zuchtende in Zijn geest, zeide: Wat begeert dit geslacht een teken? Voorwaar, Ik zeg u: Zo aan dit geslacht een teken gegeven zal worden!
    Verder lezen
  2. Jezus de Messias kondigt zijn toekomstige lijden aan, reactie van Petrus

    Jezus kondigt in Caesarea Filippi zijn aanstaande lijden aan. Petrus, die dit idee afwijst, illustreert het onbegrip van de leerlingen over de geestelijke opdracht van de Messias. De aankondiging van Jezus richt het doel opnieuw op het Koninkrijk van God en loopt vooruit op de kruisiging.

    Markus 8.31-33 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij begon hun te leren, dat de Zoon des mensen veel moest lijden, en verworpen worden van de ouderlingen, en overpriesters, en Schriftgeleerden, en gedood worden, en na drie dagen wederom opstaan.En dit woord sprak Hij vrij uit; en Petrus, Hem tot zich genomen hebbende, begon Hem te bestraffen;Maar Hij, Zich omkerende, en Zijn discipelen aanziende, bestrafte Petrus, zeggende: Ga heen, achter Mij, satanas, want gij verzint niet de dingen, die Gods zijn, maar die der mensen zijn.
    Verder lezen
  3. De uitnodiging bij een farizeeër

    Perikoop 227 vertelt over de uitnodiging voor een maaltijd die een farizeeër aan de Messias Jezus deed, een uitnodiging die alleen door Lucas wordt vermeld (Luc. 11.37). Verre van welwillend lijkt deze uitnodiging een valstrik te zijn, bedoeld om beschuldigingen tegen Jezus te verzamelen ten overstaan van getuigen. Zich bewust van wat er op het spel stond, neemt Jezus de uitnodiging toch aan, gesterkt door een geestelijke zekerheid dat zijn uur nog niet gekomen was. De gebeurtenis speelt zich waarschijnlijk af in Jeruzalem, tijdens een reis die Jezus onderneemt ondanks de dreigementen van de godsdienstige autoriteiten.

    Lukas 11.37 (De Heilige Schrift 1917) :
    Als Hij nu dit sprak, bad Hem een zeker Farizeer, dat Hij bij hem het middagmaal wilde eten; en ingegaan zijnde, zat Hij aan.
    Verder lezen
  4. Klacht over Jeruzalem

    De Klacht over Jeruzalem (Mt 23.37-39; Lc 13.34-35) toont Jezus die huilt over de heilige stad, enkele dagen vóór zijn lijden. Door het beeld van de kip die haar kuikens beschermt, drukt hij de verworpen goddelijke liefde uit, veroordeelt hij de moord op de profeten en kondigt hij de verwoesting van de Tempel aan, terwijl hij de hoop op een uiteindelijke verzoening openlaat.

    Mattheüs 23.37-39 (De Heilige Schrift 1917) :
    Jeruzalem, Jeruzalem! gij, die de profeten doodt, en stenigt, die tot u gezonden zijn! hoe menigmaal heb Ik uw kinderen willen bijeenvergaderen, gelijkerwijs een hen haar kiekens bijeenvergadert onder de vleugels; en gijlieden hebt niet gewild.Ziet, uw huis wordt u woest gelaten.Want Ik zeg u: Gij zult Mij van nu aan niet zien, totdat gij zeggen zult: Gezegend is Hij, Die komt in den Naam des Heeren!
    Verder lezen

De laatste dag tot de kruisiging

  1. De nadere toelichtingen van Johannes

    Johannes 19.31-37 vermeldt unieke details over de gebeurtenissen na de dood van Jezus: het verzoek van de Joodse autoriteiten om de lichamen vóór de sabbat van het Pasen weg te halen, het crurifragium dat bij de rovers werd toegepast maar niet bij Jezus, die al gestorven was, en de lans die zijn zijde doorboorde. Johannes, ooggetuige, getuigt van de werkelijkheid van de dood van Christus en van de vervulling van de Schriften over het paaslam.

    Mattheüs 27.45 (De Heilige Schrift 1917) :
    En van de zesde ure aan werd er duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe.
    Verder lezen