Dat is een zeer interessante vraag, en uitleggers hebben haar zich vaak gesteld. De ongelukkige kandidaat voor de opvolging van Judas, Josef genaamd Barsabbas, bijgenaamd Justus (Handelingen 1.23), bezat blijkbaar alle eigenschappen die voor een apostel vereist waren. Waarom vinden we hem dan niet terug onder de Zeven in Handelingen 6.5?
-
Lukas zegt niets over zijn verdere lot
Het eenvoudigste antwoord is dat Lukas hem niet noemt. Na Handelingen 1.23 verdwijnt Josef Barsabbas volledig uit het verhaal. Het is dus onmogelijk met zekerheid te weten wat zijn latere bediening was.
-
De Zeven lijken tot de groep van de Hellenisten te behoren
De zeven gekozen mannen dragen allemaal Griekse namen:
- Stefanus;
- Filippus;
- Prochorus;
- Nikanor;
- Timon;
- Parmenas;
- Nikolaüs, een proseliet uit Antiochië (Handelingen 6.5).
Veel uitleggers denken dat zij zelf afkomstig waren uit de groep van de Hellenistische Joden wier weduwen klaagden. Hun aanstelling zou zo een bijzonder wijs antwoord op de crisis zijn geweest.
Nu droeg Josef Barsabbas een Aramese naam („Barsabbas”) en een Latijnse bijnaam („Justus”). Niets wijst erop dat hij tot het Hellenistische milieu behoorde. Misschien maakte hij dus geen deel uit van de direct betrokken groep.
-
Zijn roeping kon anders zijn
Het feit dat hij niet tot apostel was gekozen, betekende niet noodzakelijk dat hij een andere belangrijke functie moest ontvangen. In het Nieuwe Testament vertrouwt God niet aan iedereen dezelfde bedieningen toe (1 Corinthiërs 12.4-6).
Het is mogelijk dat Josef Barsabbas een andere dienst vervulde waarover Lukas niet spreekt.
-
De selectiecriteria waren anders
Om apostel te worden, moest men Jezus hebben vergezeld vanaf de doop van Johannes tot de hemelvaart (Handelingen 1.21-22).
Om tot de Zeven te behoren, waren de criteria:
- een goede reputatie;
- vervuld zijn van de Heilige Geest;
- vol wijsheid zijn (Handelingen 6.3).
De twee functies waren dus niet identiek.
-
Een mogelijke theologische reden
Het is opvallend dat Lukas nooit probeert de niet gekozen kandidaten te „troosten”. Josef Barsabbas verdwijnt zonder de minste opmerking uit zijn verhaal. Dat onderstreept dat de verkiezing van Matthias geen persoonlijke beloning was, maar een bijzondere roeping van God. Evenzo betekent het niet gekozen worden onder de Zeven geen terzijdestelling.
-
Een interessante hypothese
Als de Zeven grotendeels Hellenisten waren, zou de keuze van Josef Barsabbas, waarschijnlijk een Hebreeuwse Jood, in deze context minder gepast zijn geweest. De apostelen wilden deze verantwoordelijkheid misschien toevertrouwen aan de vertegenwoordigers van de groep die zich benadeeld voelde, en zo hun vertrouwen tonen en de verzoening binnen de gemeente bevorderen.
Conclusie
We weten niet waarom Josef Barsabbas niet onder de Zeven voorkomt. De meest waarschijnlijke reden is dat zij voornamelijk uit de Hellenistische gelovigen werden gekozen om een crisis op te lossen die juist hun gemeenschap betrof. Het zwijgen van Lukas over het lot van de mededinger van Matthias herinnert er ook aan dat in de vroege kerk niet alle dienaren van God werden geroepen om zichtbare functies te bekleden of hun naam in de geschiedenis achter te laten.
Men kan zelfs een zekere overeenkomst opmerken met Johannes 21.22: wanneer Petrus zich zorgen maakt over het lot van een andere discipel, antwoordt Jezus hem:
„Wat gaat het jou aan? Volg jij mij.”
Zo ligt in Handelingen de nadruk nooit op de loopbaan van individuen, maar op de voortgang van het werk van God.