De geschiedenis van het Nieuwe Testament verwijst zowel naar de geschiedenis die in de teksten wordt verteld als naar de geschiedenis van die teksten zelf: hoe zijn ze opgesteld, overgeleverd en als canoniek erkend? Dit dubbele perspectief is onmisbaar om de Bijbel diepgaand te lezen.
Wat de inhoud betreft behandelt dit onderdeel de verhaallijn van het Nieuwe Testament: van de geboorteverhalen tot de eerste christelijke gemeenten, via de bediening van Jezus, zijn lijden, zijn opstanding en de zending van de apostelen. Wat het ontstaan van de tekst betreft komen de vragen over auteur, bronnen, datering en redactionele context aan bod.
Het is ook een gelegenheid om de banden te onderzoeken tussen het Nieuwe Testament en zijn omgeving: de verhouding tussen het jodendom en het ontluikende christendom, de invloed van de Grieks-Romeinse context en de hedendaagse debatten over de historische betrouwbaarheid van de verhalen. Een volledige leerweg voor wie wil begrijpen waar dit grondleggende corpus vandaan komt.
← Historische en culturele context van het Nieuwe Testament
Het artikel onderzoekt de rol van de hogepriesters onder de Romeinse bezetting, met de nadruk op Annas en Kajafas, en de verwevenheid van religieuze en politieke macht. De…