Studies 1 tot 2
-
PER367
De vrouwen waarschuwen de leerlingen
Perikoop 367 onderzoekt het moment waarop de vrouwen de leerlingen over de opstanding waarschuwen, door Matteüs 28.8, Marcus 16.9-11, Lucas 24.9-11 en Johannes 20.2 naast elkaar te leggen. Er blijkt een opvallend verschil: Maria Magdalena lijkt de boodschap van de engelen niet te kennen, in tegenstelling tot de andere vrouwen. De veronderstelling dat Maria al vroeg vertrok, vóór de verschijning van de engelen, maakt het mogelijk de verslagen met elkaar in overeenstemming te brengen en haar blijvende onbegrip bij het lege graf te verklaren.
Markus 16.2-4 (De Heilige Schrift 1917) :En zeer vroeg op den eersten dag der week, kwamen zij tot het graf, als de zon opging;En zeiden tot elkander: Wie zal ons den steen van de deur des grafs afwentelen?(En opziende zagen zij, dat de steen afgewenteld was) want hij was zeer groot.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER371
Tweede verschijning van de Messias Jezus aan de andere vrouwen
De perikoop PER371 analyseert de tweede verschijning van de opgestane Jezus aan de vrouwen (Mt 28.9-10), op zondagochtend bij het graf in Jeruzalem. Het artikel brengt de schijnbare spanning tussen Marcus (zwijgen en angst van de vrouwen) en Matteüs (ontmoeting met Jezus) met elkaar in overeenstemming en laat zien dat deze verslagen elkaar aanvullen: Marcus beschrijft de directe reactie van ontzetting, Matteüs voegt de vreugde toe. Alleen Matteüs vermeldt deze specifieke verschijning.
Lukas 24.36-49 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij van deze dingen spraken, stond Jezus Zelf in het midden van hen, en zeide tot hen: Vrede zij ulieden!En zij verschrikt en zeer bevreesd geworden zijnde, meenden, dat zij een geest zagen.En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij ontroerd, en waarom klimmen zulke overleggingen in uw harten?Ziet Mijn handen en Mijn voeten; want Ik ben het Zelf; tast Mij aan, en ziet; want een geest heeft geen vlees en benen, gelijk gij ziet, dat Ik heb.En als Hij dit zeide, toonde Hij hun de handen en de voeten.En toen zij het van blijdschap nog niet geloofden, en zich verwonderden, zeide Hij tot hen: Hebt gij hier iets om te eten?En zij gaven Hem een stuk van een gebraden vis, en van honigraten.En Hij nam het, en at het voor hun ogen.En Hij zeide tot hen: Dit zijn de woorden, die Ik tot u sprak, als Ik nog met u was, namelijk dat het alles moest vervuld worden, wat van Mij geschreven is in de Wet van Mozes, en de Profeten, en Psalmen.Toen opende Hij hun verstand, opdat zij de Schriften verstonden.En zeide tot hen: Alzo is er geschreven, en alzo moest de Christus lijden, en van de doden opstaan ten derden dage.En in Zijn Naam gepredikt worden bekering en vergeving der zonden, onder alle volken, beginnende van Jeruzalem.En gij zijt getuigen van deze dingen.En ziet, Ik zende de belofte Mijns Vaders op u; maar blijft gij in de stad Jeruzalem, totdat gij zult aangedaan zijn met kracht uit de hoogte.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org