• De vrouwen waarschuwen de leerlingen

    Perikoop 367 onderzoekt het moment waarop de vrouwen de leerlingen over de opstanding waarschuwen, door Matteüs 28.8, Marcus 16.9-11, Lucas 24.9-11 en Johannes 20.2 naast elkaar te leggen. Er blijkt een opvallend verschil: Maria Magdalena lijkt de boodschap van de engelen niet te kennen, in tegenstelling tot de andere vrouwen. De veronderstelling dat Maria al vroeg vertrok, vóór de verschijning van de engelen, maakt het mogelijk de verslagen met elkaar in overeenstemming te brengen en haar blijvende onbegrip bij het lege graf te verklaren.

    Johannes 20.11-18 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Maria stond buiten bij het graf, wenende. Als zij dan weende, bukte zij in het graf;En zag twee engelen in witte klederen zitten, een aan het hoofd, en een aan de voeten, waar het lichaam van Jezus gelegen had.En die zeiden tot haar: Vrouw! wat weent gij? Zij zeide tot hen: Omdat zij mijn Heere weggenomen hebben, en ik weet niet, waar zij Hem gelegd hebben.En als zij dit gezegd had, keerde zij zich achterwaarts, en zag Jezus staan, en zij wist niet, dat het Jezus was.Jezus zeide tot haar: Vrouw, wat weent gij? Wien zoekt gij? Zij, menende, dat het de hovenier was, zeide tot Hem: Heere, zo gij Hem weg gedragen hebt, zeg mij, waar gij Hem gelegd hebt, en ik zal Hem wegnemen.Jezus zeide tot haar: Maria! Zij, zich omkerende, zeide tot Hem: Rabbouni, hetwelk is gezegd, Meester.Jezus zeide tot haar: Raak Mij niet aan, want Ik ben nog niet opgevaren tot Mijn Vader; maar ga heen tot Mijn broeders, en zeg hun: Ik vare op tot Mijn Vader en uw Vader, en tot Mijn God en uw God.Maria Magdalena ging en boodschapte den discipelen, dat zij den Heere gezien had, en dat Hij haar dit gezegd had.
    Verder lezen
  • Eerste verschijning van de Messias Jezus aan Maria Magdalena

    De pericoop PER370 analyseert de eerste verschijning van de opgestane Christus aan Maria Magdalena, op zondagochtend 3 april van het jaar 33, bij het graf in Jeruzalem. Deze ontmoeting, die vooral door Johannes (Joh 20,11-18) wordt verteld en door Marcus (Mar 16,9) wordt bevestigd, onthult Maria’s aanvankelijke onwetendheid over de opstanding, haar vergissing waarbij ze Jezus voor een tuinman aanzag, en de bijzondere aard van de paasverschijningen. Het artikel hanteert een strenge synoptische methode door de evangeliën met elkaar te vergelijken.

    Mattheüs 27.62-66 (De Heilige Schrift 1917) :
    Des anderen daags nu, welke is na de voorbereiding, vergaderden de overpriesters en de Farizeen tot Pilatus,Zeggende: Heer, wij zijn indachtig, dat deze verleider, nog levende, gezegd heeft: Na drie dagen zal Ik opstaan.Beveel dan, dat het graf verzekerd worde tot den derden dag toe, opdat Zijn discipelen misschien niet komen bij nacht, en stelen Hem, en zeggen tot het volk: Hij is opgestaan van de doden; en zo zal de laatste dwaling erger zijn, dan de eerste.En Pilatus zeide tot henlieden: Gij hebt een wacht; gaat heen, verzekert het, gelijk gij het verstaat.En zij heengaande, verzekerden het graf met de wacht, den steen verzegeld hebbende.
    Verder lezen
  • Tweede verschijning van de Messias Jezus aan de andere vrouwen

    De perikoop PER371 analyseert de tweede verschijning van de opgestane Jezus aan de vrouwen (Mt 28.9-10), op zondagochtend bij het graf in Jeruzalem. Het artikel brengt de schijnbare spanning tussen Marcus (zwijgen en angst van de vrouwen) en Matteüs (ontmoeting met Jezus) met elkaar in overeenstemming en laat zien dat deze verslagen elkaar aanvullen: Marcus beschrijft de directe reactie van ontzetting, Matteüs voegt de vreugde toe. Alleen Matteüs vermeldt deze specifieke verschijning.

    Lukas 24.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :
    En op den eersten dag der week, zeer vroeg in den morgenstond, gingen zij naar het graf, dragende de specerijen, die zij bereid hadden, en sommigen met haar.En zij vonden den steen afgewenteld van het graf.En ingegaan zijnde, vonden zij het lichaam van den Heere Jezus niet.
    Verder lezen
  • De wachters waarschuwen de Joodse autoriteiten

    Matteüs 28.11-15 vertelt dat de wachters van het graf, onvrijwillige getuigen van de opstanding, naar de Joodse autoriteiten gingen. Deze omkochten hen om de bewering te verspreiden dat de discipelen het lichaam hadden gestolen. Het artikel analyseert de apologetische waarde van deze getuigenis van buiten de christelijke kring en de tegenstrijdigheden van de officiële lezing, en benadrukt dat deze episode, die alleen bij Matteüs voorkomt, past in de paaschronologie van zondag 3 april van het jaar 33.

    Mattheüs 28.8-10 (De Heilige Schrift 1917) :
    En haastelijk uitgaande van het graf, met vreze en grote blijdschap, liepen zij henen, om hetzelve Zijn discipelen te boodschappen.En als zij heengingen, om Zijn discipelen te boodschappen, ziet, Jezus is haar ontmoet, zeggende: Weest gegroet! En zij, tot Hem komende, grepen Zijn voeten, en aanbaden Hem.Toen zeide Jezus tot haar: Vreest niet; gaat henen, boodschapt Mijn broederen, dat zij heengaan naar Galilea, en aldaar zullen zij Mij zien.
    Verder lezen