Étude 1 sur 11 · La guérison d’un lépreux après le sermon sur la montagnes

  1. Étude 1 : La guérison d’un lépreux après le sermon sur la montagnes
  2. Étude 2 : La foule nombreuse
  3. Étude 3 : Retour à Bethsaïda
  4. Étude 4 : Discours sur l'humilité
  5. Étude 5 : Les scandales et les occasions de chutes
  6. Étude 6 : Le retour de nouveau à Béthanie
  7. Étude 7 : La pierre est roulée, le tremblement de terre
  8. Étude 8 : Le bâton pour le voyage
  9. Étude 9 : La recherche des prisonniers
  10. Étude 10 : La réaction surprenante des apôtres
  11. Studie 11: Verschijningen na de opstanding

Van het tweede tot het derde pesachfeest

  • PER109 De genezing van een melaatse na de bergrede

    Dit artikel onderzoekt de genezing van een melaatse door Jezus na de bergrede en bespreekt de uiteenlopende verslagen in de evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas. De genezing wordt beschreven als een uitdaging aan de strenge reinigingswetten, en het belang van het naleven van de wet van Mozes wordt benadrukt. Het artikel stelt vragen over de samenhang tussen verschillende evangelieverslagen.

    Leviticus 13 (De Heilige Schrift 1917) :
    Verder sprak de HEERE tot Mozes en tot Aaron, zeggende:Een mens, als in het vel zijns vleses een gezwel, of gezweer, of witte blaar zal zijn, welke in het vel zijns vleses tot een plaag der melaatsheid zou worden, hij zal dan tot den priester Aaron, of tot een uit zijn zonen, de priesteren, gebracht worden.En de priester zal de plaag in het vel des vleses bezien; zo het haar in die plaag in wit veranderd is, en het aanzien der plaag dieper is dan het vel zijns vleses, het is de plaag der melaatsheid; als de priester hem bezien zal hebben, dan zal hij hem onrein verklaren.Maar zo de blaar in het vel zijn vleses wit is, en haar aanzien niet dieper is dan het vel, en het haar niet in wit veranderd is, zo zal de priester hem, die de plaag heeft, zeven dagen opsluiten.Daarna zal de priester op den zevenden dag hem bezien; indien, ziet, de plaag, naar dat hij zien kan, is staande gebleven, en de plaag in het vel niet uitgespreid is, zo zal de priester hem zeven andere dagen opsluiten.En de priester zal hem andermaal op den zevenden dag bezien; indien, ziet, de plaag ingetrokken, en de plaag in het vel niet uitgespreid is, zo zal de priester hem rein verklaren; het was een verzwering; en hij zal zijn klederen wassen, zo is hij rein.Maar zo de verzwering in het vel ganselijk uitgespreid is, nadat hij aan den priester tot zijn reiniging zal vertoond zijn, zo zal hij andermaal aan den priester vertoond worden.Indien de priester merken zal, dat, ziet, de verzwering in het vel uitgespreid is, zo zal de priester hem onrein verklaren; het is melaatsheid.Wanneer de plaag der melaatsheid in een mens zal zijn, zo zal hij tot den priester gebracht worden.Indien de priester merken zal, dat, ziet, een wit gezwel in het vel is, hetwelk het haar in wit veranderd heeft, en gezondheid van levend vlees in dat gezwel is;Dat is een verouderde melaatsheid in het vel zijns vleses; daarom zal hem de priester onrein verklaren; hij zal hem niet doen opsluiten, want hij is onrein.En zo de melaatsheid in het vel ganselijk uitbot, en de melaatsheid het gehele vel desgenen, die de plaag heeft, van zijn hoofd tot zijn voeten, bedekt heeft, naar al het gezicht van de ogen des priesters;En de priester merken zal, dat, ziet, de melaatsheid zijn gehele vlees bedekt heeft, zo zal hij hem, die de plaag heeft, rein verklaren; zij is geheel in wit veranderd; hij is rein.Maar ten welken dage levend vlees daarin gezien zal worden, zal hij onrein zijn.Als dan de priester dat levende vlees gezien zal hebben, zal hij hem onrein verklaren; dat levende vlees is onrein; het is melaatsheid.Of als dat levende vlees verkeert, en in wit veranderd zal worden, zo zal hij tot den priester komen.Als de priester hem bezien zal hebben, dat, ziet, de plaag in wit veranderd is, zo zal de priester hem, die de plaag heeft, rein verklaren; hij is rein.Het vlees ook, als in deszelfs vel een zweer zal geweest zijn, zo het genezen is;En in de plaats van die zweer een wit gezwel, of een witte roodachtige blaar worden zal, zo zal het aan den priester vertoond worden.Indien de priester merken zal, dat, ziet, haar aanzien lager is dan het vel, en derzelver haar in wit veranderd is, zo zal de priester hem onrein verklaren; het is de plaag der melaatsheid, zij is door de zweer uitgebot.Wanneer nu de priester die bezien zal hebben, dat, ziet, geen wit haar daaraan is, en die niet lager dan het vel, maar ingetrokken is, zo zal de priester hem zeven dagen opsluiten.Zo zij daarna gans in het vel uitgespreid zal zijn, zo zal de priester hem onrein verklaren; het is de plaag.Maar indien de blaar in haar plaats zal staande blijven, niet uitgespreid zijnde, het is de roof van die zweer, zo zal de priester hem rein verklaren;Of wanneer in het vel des vleses een vurige brand zal geweest zijn, en het gezonde van dien brand een witte roodachtige of witte blaar is;En de priester die gezien zal hebben, dat, ziet, het haar op de blaar in wit veranderd is, en haar aanzien dieper is dan het vel; het is melaatsheid, door den brand is zij uitgebot; daarom zal hem de priester onrein verklaren; het is de plaag der melaatsheid.Maar indien de priester die merken zal, dat, ziet, op de blaar geen wit haar is, en zij niet lager dan het vel, maar ingetrokken is, zo zal de priester hem zeven dagen opsluiten.Daarna zal de priester hem op den zevenden dag bezien; indien zij gans uitgespreid is in het vel, zo zal de priester hem onrein verklaren; het is de plaag der melaatsheid.Maar indien de blaar in haar plaats staande zal blijven, noch in het vel uitgespreid, maar ingetrokken zal zijn, het is een gezwel van den brand; daarom zal de priester hem rein verklaren, want het is de roof van den brand.Verder, als in een man of vrouw een plaag zal zijn in het hoofd, of in den baard;En de priester de plaag zal bezien hebben, dat, ziet, haar aanzien dieper is dan het vel, en geelachtig dun haar daarop is, zo zal de priester hem onrein verklaren; het is schurftheid, het is melaatsheid van het hoofd of van den baard.Maar als de priester de plaag der schurftheid zal bezien hebben, dat, ziet, haar aanzien niet dieper is dan het vel, en geen zwart haar daarop is, zo zal de priester hem, die de plaag der schurftheid heeft, zeven dagen doen opsluiten.Daarna zal de priester die plaag op den zevenden dag bezien; indien, ziet, de schurftheid niet uitgespreid, en daarop geen geelachtig haar is, noch het aanzien der schurftheid dieper dan het vel is;Zo zal hij zich scheren laten; maar de schurftheid zal hij niet scheren; en de priester zal hem, die de schurftheid heeft, andermaal zeven dagen doen opsluiten.Daarna zal de priester die schurftheid op den zevenden dag bezien; indien, ziet, de schurftheid in het vel niet uitgespreid is, en haar aanzien niet dieper is dan het vel, zo zal de priester hem rein verklaren; en hij zal zijn klederen wassen, en rein zijn.Maar indien de schurftheid in het vel gans uitgespreid is, na zijn reiniging;En de priester hem zal bezien hebben, dat, ziet, de schurftheid in het vel uitgespreid is, de priester zal naar het geelachtig haar niet zoeken; hij is onrein.Maar indien die schurftheid, naar dat hij zien kan, is staande gebleven, en zwart haar daarop gewassen is, die schurftheid is genezen, hij is rein; daarom zal de priester hem rein verklaren.Verder als een man, of vrouw, aan het vel van hun vlees blaren zullen hebben, witte blaren;En de priester zal gemerkt hebben, dat, ziet, ingetrokken witte blaren in het vel van hun vlees zijn; het is een witte puist in het vel uitgebot, hij is rein.En als een man zijn hoofdhaar zal uitgevallen zijn, hij is kaal, hij is rein.En zo van de zijde zijns aangezichts het haar van zijn hoofd zal uitgevallen zijn, hij is bles, hij is rein.Maar zo in de kaalheid, of in de blesse, een witte roodachtige plaag is, dat is melaatsheid, uitbottende in zijn kaalheid, of in zijn blesse.Als de priester hem zal bezien hebben, dat, ziet, het gezwel van die plaag in zijn kaalheid, of blesse, wit roodachtig is, gelijk het aanzien der melaatsheid van het vel des vleses;Die man is melaats, hij is onrein; de priester zal hem ganselijk onrein verklaren, zijn plaag is op zijn hoofd.Voorts zullen de klederen des melaatsen, in wien die plaag is, gescheurd zijn, en zijn hoofd zal ontbloot zijn, en hij zal de bovenste lip bewimpelen; daartoe zal hij roepen: Onrein, onrein!Al de dagen, in welke deze plaag aan hem zal zijn, zal hij onrein zijn; onrein is hij, hij zal alleen wonen; buiten het leger zal zijn woning wezen.Verder als aan een kleed de plaag der melaatsheid zal zijn, aan een wollen kleed, of aan een linnen kleed,Of aan den scheerdraad, of aan den inslag van linnen, of van wol, of aan vel, of aan enig vellenwerk;En die plaag aan het kleed, of aan het vel, of aan den scheerdraad, of aan den inslag, of aan enig vellentuig, groenachtig of roodachtig is; het is de plaag der melaatsheid; daarom zal zij den priester vertoond worden.En de priester zal de plaag bezien; en hij zal hetgeen de plaag heeft, zeven dagen doen opsluiten.Daarna zal hij op den zevenden dag de plaag bezien; zo de plaag uitgespreid is aan het kleed, of aan den scheerdraad, of aan den inslag, of aan het vel, tot wat werk dat vel zou mogen gemaakt zijn, die plaag is een knagende melaatsheid, het is onrein.Daarom zal hij dat kleed, of die werpte, of dien inslag van wol, of van linnen, of alle vellentuig, waarin die plaag zal zijn, verbranden; want het is een knagende melaatsheid; het zal met vuur verbrand worden.Doch indien de priester zal zien, dat, ziet, de plaag aan het kleed, of aan den scheerdraad, of aan den inslag, of aan enig vellentuig niet uitgespreid is;Zo zal de priester gebieden, dat men hetgeen, waaraan die plaag is, wasse, en hij zal dat andermaal zeven dagen doen opsluiten.Als de priester, nadat het gewassen is, de plaag zal bezien hebben, dat, ziet, de plaag haar gedaante niet veranderd heeft, en de plaag niet uitgespreid is, het is onrein, gij zult het met vuur verbranden; het is een ingraving aan zijn achterste of aan zijn voorste zijde.Indien nu de priester merken zal, dat, ziet, die plaag, nadat zij zal gewassen zijn, ingetrokken is; dan zal hij ze van het kleed, of van het vel, of van den scheerdraad, of van den inslag afscheuren.Maar zo zij nog aan het kleed, of aan den scheerdraad, of aan den inslag, of aan enig vellentuig, gezien wordt, het is uitbottende melaatsheid; gij zult hetgeen, waaraan de plaag is, met vuur verbranden.Maar het kleed, of de werpte, of de inslag, of alle vellentuig, dat gij gewassen zult hebben, als de plaag daarvan geweken zal zijn, dat zal andermaal gewassen worden, en het zal rein zijn.Dit is de wet van de plaag der melaatsheid, van een wollen of linnen kleed, of een werpte, of een inslag, of alle vellentuig, om dat rein te verklaren, of onrein te verklaren.
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

  • PER129 De grote menigte

    Het artikel analyseert de menigten die Jezus volgen en hun sociale en religieuze gevolgen, met name ten opzichte van de autoriteiten. Het onderzoekt de groeiende invloed van Jezus en de tegenstand die hij oproept.

    Lukas 12.13 (De Heilige Schrift 1917) :
    En een uit de schare zeide tot Hem: Meester, zeg mijn broeder, dat hij met mij de erfenis dele.
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week

  • PER185 Terugkeer naar Betsaïda

    Dit artikel onderzoekt de terugkeer van Jezus naar Betsaïda na de confrontaties met de farizeeën en benadrukt zijn bedoeling om het geloof voorrang te geven boven vruchteloze discussies.

    Mattheüs 16.5 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als Zijn discipelen op de andere zijde gekomen waren, hadden zij vergeten broden mede te nemen.
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

  • PER200 Rede over nederigheid

    Het artikel analyseert de rede van Jezus tot zijn apostelen over de nederigheid en benadrukt het belang van nederigheid en dienstbaarheid in het Koninkrijk van God, zoals beschreven in de Evangeliën van Matteüs, Marcus en Lucas.

    Mattheüs 18.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :
    Te dierzelfder ure kwamen de discipelen tot Jezus, zeggende: Wie is toch de meeste in het Koninkrijk der hemelen?En Jezus een kindeken tot Zich geroepen hebbende, stelde dat in het midden van hen;En zeide: Voorwaar zeg Ik u: Indien gij u niet verandert, en wordt gelijk de kinderkens, zo zult gij in het Koninkrijk der hemelen geenszins ingaan.Zo wie dan zichzelven zal vernederen, gelijk dit kindeken, deze is de meeste in het Koninkrijk der hemelen.En zo wie zodanig een kindeken ontvangt in Mijn Naam, die ontvangt Mij.Maar zo wie een van deze kleinen, die in Mij geloven, ergert, het ware hem nutter, dat een molensteen aan zijn hals gehangen, en dat hij verzonken ware in de diepte der zee.
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

  • PER201 De ergernissen en de aanleidingen tot struikelen

    De perikoop PER201 beschrijft het persoonlijke onderricht van Jezus in Kafarnaüm over de ergernissen en de aanleidingen tot struikelen. Hij onderscheidt twee gevallen: degenen die pasbekeerden laten struikelen, en de christenen die met hun eigen zwakheden worden geconfronteerd. Met radicale lichaamsmetaforen roept Jezus op alles weg te doen wat tot zonde leidt, waarbij hij benadrukt dat het leven in het koninkrijk van God elk offer waard is. Matteüs, Marcus en Lucas vermelden dit onderricht met elkaar aanvullende nuances.

    Mattheüs 18.7-9 (De Heilige Schrift 1917) :
    Wee der wereld van de ergernissen, want het is noodzakelijk, dat de ergernissen komen; doch wee dien mens, door welken de ergernis komt!Indien dan uw hand of uw voet u ergert, houwt ze af en werpt ze van u. Het is u beter, tot het leven in te gaan, kreupel of verminkt zijnde, dan twee handen of twee voeten hebbende, in het eeuwige vuur geworpen te worden.En indien uw oog u ergert, trekt het uit, en werpt het van u. Het is u beter, maar een oog hebbende, tot het leven in te gaan, dan twee ogen hebbende, in het helse vuur geworpen te worden.
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

De laatste week vóór de arrestatie

  • PER287 De terugkeer, opnieuw, naar Betanië

    PER287 beschrijft de terugkeer van Jezus en zijn leerlingen naar Betanië na een dag in de tempel van Jeruzalem, op maandag 28 maart 33 n.Chr. Deze episode, die vooral door Marcus 11.19 wordt getuigd, werpt licht op de nachtelijke routine van de groep rond Marta, Maria en Lazarus. Het artikel behandelt de verspreide gastvrijheid, de rol van de vrouwen, de dagelijkse heen- en terugreizen tussen Betanië en Jeruzalem en het onbegrip van de leerlingen bij de aankondigingen van het lijden.

    Johannes 11.1-44 (De Heilige Schrift 1917) :
    En er was een zeker man krank, genaamd Lazarus, van Bethanie, uit het vlek van Maria en haar zuster Martha.(Maria nu was degene, die den Heere gezalfd heeft met zalf, en Zijn voeten afgedroogd heeft met haar haren; welker broeder Lazarus krank was.)Zijn zusters dan zonden tot Hem, zeggende: Heere, zie, dien Gij liefhebt, is krank.En Jezus, dat horende, zeide: Deze krankheid is niet tot den dood, maar ter heerlijkheid Gods; opdat de Zone Gods door dezelve verheerlijkt worde.Jezus nu had Martha, en haar zuster, en Lazarus lief.Als Hij dan gehoord had, dat hij krank was, toen bleef Hij nog twee dagen in de plaats, waar Hij was.Daarna zeide Hij verder tot de discipelen: Laat ons wederom naar Judea gaan.De discipelen zeiden tot Hem: Rabbi! de Joden hebben U nu onlangs gezocht te stenigen, en gaat Gij wederom derwaarts?Jezus antwoordde: Zijn er niet twaalf uren in den dag? Indien iemand in den dag wandelt, zo stoot hij zich niet, overmits hij het licht dezer wereld ziet;Maar indien iemand in den nacht wandelt, zo stoot hij zich, overmits het licht in hem niet is.Dit sprak Hij; en daarna zeide Hij tot hen: Lazarus, onze vriend, slaapt; maar Ik ga heen, om hem uit den slaap op te wekken.Zijn discipelen dan zeiden: Heere, indien hij slaapt, zo zal hij gezond worden.Doch Jezus had gesproken van zijn dood; maar zij meenden, dat Hij sprak van de rust des slaaps.Toen zeide dan Jezus tot hen vrijuit: Lazarus is gestorven.En Ik ben blijde om uwentwil, dat Ik daar niet geweest ben, opdat gij geloven moogt; doch laat ons tot hem gaan.Thomas dan, genaamd Didymus, zeide tot zijn medediscipelen: Laat ons ook gaan, opdat wij met Hem sterven.Jezus dan, gekomen zijnde, vond, dat hij nu vier dagen in het graf geweest was.(Bethanie nu was nabij Jeruzalem, omtrent vijftien stadien van daar.)En velen uit de Joden waren gekomen tot Martha en Maria, opdat zij haar vertroosten zouden over haar broeder.Martha dan, als zij hoorde, dat Jezus kwam, ging Hem tegemoet; doch Maria bleef in huis zitten.Zo zeide Martha dan tot Jezus: Heere, waart Gij hier geweest, zo ware mijn broeder niet gestorven;Maar ook nu weet ik, dat alles, wat Gij van God begeren zult, God U het geven zal.Jezus zeide tot haar: Uw broeder zal wederopstaan.Martha zeide tot Hem: Ik weet, dat hij opstaan zal in de opstanding ten laatsten dage.Jezus zeide tot haar: Ik ben de Opstanding en het Leven; die in Mij gelooft zal leven, al ware hij ook gestorven;En een iegelijk, die leeft, en in Mij gelooft, zal niet sterven in der eeuwigheid. Gelooft gij dat?Zij zeide tot Hem: Ja, Heere; ik heb geloofd, dat Gij zijt de Christus, de Zone Gods, Die in de wereld komen zou.En dit gezegd hebbende, ging zij heen, en riep Maria, haar zuster, heimelijk, zeggende: De Meester is daar, en Hij roept u.Deze, als zij dat hoorde, stond haastelijk op, en ging tot Hem.(Jezus nu was nog in het vlek niet gekomen, maar was in de plaats, waar Hem Martha tegemoet gekomen was.)De Joden dan, die met haar in het huis waren, en haar vertroostten, ziende Maria, dat zij haastelijk opstond en uitging, volgden haar, zeggende: Zij gaat naar het graf, opdat zij aldaar wene.Maria dan, als zij kwam, waar Jezus was, en Hem zag, viel aan Zijn voeten, zeggende tot Hem: Heere, indien Gij hier geweest waart, zo ware mijn broeder niet gestorven.Jezus dan, als Hij haar zag wenen, en de Joden, die met haar kwamen, ook wenen, werd zeer bewogen in den geest, en ontroerde Zichzelven;En zeide: Waar hebt gij hem gelegd? Zij zeiden tot Hem: Heere, kom en zie het.Jezus weende.De Joden dan zeiden: Ziet, hoe lief Hij hem had!En sommigen uit hen zeiden: Kon Hij, Die de ogen des blinden geopend heeft, niet maken, dat ook deze niet gestorven ware?Jezus dan wederom in Zichzelven zeer bewogen zijnde, kwam tot het graf; en het was een spelonk, en een steen was daarop gelegd.Jezus zeide: Neemt den steen weg. Martha, de zuster des gestorvenen, zeide tot Hem: Heere, hij riekt nu al, want hij heeft vier dagen aldaar gelegen.Jezus zeide tot haar: Heb Ik u niet gezegd, dat, zo gij gelooft, gij de heerlijkheid Gods zien zult?Zij namen dan den steen weg, waar de gestorvene lag. En Jezus hief de ogen opwaarts, en zeide: Vader, Ik dank U, dat Gij Mij gehoord hebt.Doch Ik wist, dat Gij Mij altijd hoort; maar om der schare wil, die rondom staat, heb Ik dit gezegd, opdat zij zouden geloven, dat Gij Mij gezonden hebt.En als Hij dit gezegd had, riep Hij met grote stemme: Lazarus, kom uit!En de gestorvene kwam uit, gebonden aan handen en voeten met grafdoeken, en zijn aangezicht was omwonden met een zweetdoek. Jezus zeide tot hen: Ontbindt hem, en laat hem heengaan.
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

De opstanding en de verschillende verschijningen

  • PER365 De steen weggerold, de aardbeving

    Op paasmorgen gaan trouwe vrouwen naar het graf van Jezus om de begrafenisverzorging te voltooien. Ze ontdekken de weggerolde steen en het lege graf. Het artikel analyseert hun trouw, die contrasteert met de vlucht van de apostelen, hun verbondenheid met Jezus en het algemene onbegrip ten opzichte van de aankondigingen van de opstanding. Een synoptische benadering vergelijkt Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes over deze fundamentele gebeurtenis.

    Markus 16.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als de sabbat voorbijgegaan was, hadden Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus, en Salome specerijen gekocht, opdat zij kwamen en Hem zalfden.En zeer vroeg op den eersten dag der week, kwamen zij tot het graf, als de zon opging;
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

De tegenstrijdigheden

  • CTD015 De staf voor onderweg

    Het artikel CTD015 beantwoordt een islamitisch bezwaar tegen een zogenaamde tegenspraak in de Evangeliën: stond Jezus de staf toe of verbood Hij die bij de zending van de leerlingen? Marcus 6.8 staat hem toe, Matteüs 10.9-10 en Lucas 9.3 lijken hem te verbieden. De analyse toont dat Matteüs en Lucas het algemene beginsel van het zich ontdoen van bezit formuleren, terwijl Marcus preciseert dat de staf, een alledaags voorwerp dat men al bezit, door dit verbod niet wordt getroffen. Er is dus geen enkele tegenspraak, maar een aanvulling van onderrichtingen.

    Markus 6.8 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij gebood hun, dat zij niets zouden nemen tot den weg, dan alleenlijk een staf, geen male, geen brood, geen geld in den gordel;
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

Bediening van Petrus

  • ADA021 Het zoeken naar de gevangenen

    Analyse van Handelingen 5.21-26: na de wonderbaarlijke bevrijding van de apostelen ontdekt het Sanhedrin de lege cellen. Lucas belicht de verwarring van de religieuze autoriteiten, de verlegenheid van de bevelhebber van de tempel en de vrees voor een reactie van het volk. Ondanks het onverklaarbare houden de religieuze leiders vast aan hun verzet en geven ze bevel tot een tweede arrestatie, wat de soevereiniteit van God over alle menselijk verzet illustreert.

    Handelingen 5.19 (De Heilige Schrift 1917) :
    Maar de engel des Heeren opende des nachts de deuren der gevangenis en leidde hen uit, en zeide:
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

  • ADA024 De verrassende reactie van de apostelen

    Na hun geseling door het Sanhedrin reageren de apostelen verrassend door zich te verheugen dat zij waardig zijn bevonden te lijden voor de naam van Jezus. Verre van ontmoedigd zetten zij elke dag hun bediening voort in de tempel en in de huizen, waar zij onderwijzen en het goede nieuws verkondigen. Lucas laat zien dat de vervolgingen het Evangelie niet tegenhouden, maar paradoxaal genoeg bijdragen aan de voortgang ervan.

    Handelingen 2.42-46 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zij waren volhardende in de leer der apostelen, en in de gemeenschap, en in de breking des broods, en in de gebeden.En een vreze kwam over alle ziel; en vele wonderen en tekenen geschiedden door de apostelen.En allen, die geloofden, waren bijeen, en hadden alle dingen gemeen;En zij verkochten hun goederen en have, en verdeelden dezelve aan allen, naar dat elk van node had.En dagelijks eendrachtelijk in den tempel volhardende, en van huis tot huis brood brekende, aten zij te zamen met verheuging en eenvoudigheid des harten;
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld

Wonderen

  • MIR042 Verschijningen na de opstanding

    Het artikel presenteert de tien verschijningen van Jezus na zijn opstanding, zoals verteld in het Nieuwe Testament. Van Maria Magdalena bij het graf tot de apostelen vóór de hemelvaart, via de discipelen van Emmaüs en meer dan vijfhonderd broeders, getuigen deze ontmoetingen van de werkelijkheid van de opstanding en leggen ze de grondslag voor het christelijk geloof. De evangelieschrijvers hebben waarschijnlijk een keuze gemaakt uit al deze openbaringen.

    Johannes 20.24-29 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Thomas, een van de twaalven, gezegd Didymus, was met hen niet, toen Jezus daar kwam.De andere discipelen dan zeiden tot hem: Wij hebben den Heere gezien. Doch hij zeide tot hen: Indien ik in Zijn handen niet zie het teken der nagelen, en mijn vinger steke in het teken der nagelen, en steke mijn hand in Zijn zijde, ik zal geenszins geloven.En na acht dagen waren Zijn discipelen wederom binnen, en Thomas met hen; en Jezus kwam, als de deuren gesloten waren, en stond in het midden, en zeide: Vrede zij ulieden!Daarna zeide Hij tot Thomas: Breng uw vinger hier, en zie Mijn handen, en breng uw hand, en steek ze in Mijn zijde; en zijt niet ongelovig, maar gelovig.En Thomas antwoordde en zeide tot Hem: Mijn Heere en mijn God!Jezus zeide tot hem: Omdat gij Mij gezien hebt, Thomas, zo hebt gij geloofd; zalig zijn zij, die niet zullen gezien hebben, en nochtans zullen geloofd hebben.
    De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
    Verder lezen

    Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld