Studies 1 tot 3
-
PER217
De overspelige vrouw
Perikoop 217 verhaalt de episode van de overspelige vrouw (Johannes 8.1-11), waarin farizeeën Jezus een valstrik spannen door hem een vrouw voor te leiden die op heterdaad is betrapt. Jezus verijdelt de valstrik met zijn beroemde uitspraak, waarin hij wie zonder zonde is uitnodigt de eerste steen te werpen, en vergeeft daarna de vrouw. Dit verhaal, waarvan de tekstuele echtheid omstreden is, illustreert de eenheid van goddelijke gerechtigheid en barmhartigheid en openbaart het unieke gezag van Jezus om te rechtvaardigen.
Johannes 8.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :Maar Jezus ging naar den Olijfberg.En des morgens vroeg kwam Hij wederom in den tempel, en al het volk kwam tot Hem; en nedergezeten zijnde, leerde Hij hen.En de Schriftgeleerden en de Farizeen brachten tot Hem een vrouw, in overspel gegrepen.En haar gesteld hebbende in het midden, zeiden zij tot Hem: Meester, deze vrouw is op de daad zelve gegrepen, overspel begaande.En Mozes heeft ons in de wet geboden, dat dezulken gestenigd zullen worden; Gij dan, wat zegt Gij?En dit zeiden zij, Hem verzoekende, opdat zij iets hadden, om Hem te beschuldigen. Maar Jezus, nederbukkende, schreef met den vinger in de aarde.En als zij Hem bleven vragen, richtte Hij Zich op, en zeide tot hen: Die van ulieden zonder zonde is, werpe eerst den steen op haar.En wederom nederbukkende, schreef Hij in de aarde.Maar zij, dit horende, en van hun geweten overtuigd zijnde, gingen uit, de een na den andere, beginnende van de oudsten tot de laatsten; en Jezus werd alleen gelaten; en de vrouw in het midden staande.En Jezus, Zich oprichtende, en niemand ziende dan de vrouw, zeide tot haar: Vrouw, waar zijn deze uw beschuldigers? Heeft u niemand veroordeeld?En zij zeide: Niemand, Heere! En Jezus zeide tot haar: Zo veroordeel Ik u ook niet; ga heen, en zondig niet meer.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER218
De Messias Jezus is het licht van de wereld
Tijdens het feest van Soekot in Jeruzalem verkondigt Jezus dat hij ‘het licht van de wereld’ is (Johannes 8.12-58), waarmee hij aansluit bij de symboliek van de grote verlichtingen van de tempel. Hij onthult geleidelijk zijn goddelijke identiteit in debatten met de farizeeën, met als hoogtepunt de uitspraak ‘Voordat Abraham was, ben Ik’, een uitdrukkelijke bevestiging van zijn voorbestaan en zijn goddelijkheid. In hem geloven betekent binnengaan in het licht, de waarheid en het eeuwige leven.
Johannes 8.12 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus dan sprak wederom tot henlieden, zeggende: Ik ben het licht der wereld; die Mij volgt, zal in de duisternis niet wandelen, maar zal het licht des levens hebben.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER219
Moordaanslag
Op de laatste dag van een feest in Jeruzalem (13 oktober 32) proberen de farizeeën de Messias Jezus te stenigen, nadat hij zijn goddelijke oorsprong heeft verkondigd. Jezus ontkomt aan de dood door zich tussen zijn discipelen te verbergen en verlaat de stad. Waarschijnlijk trekt hij zich terug in Betanië aan de overzijde van de Jordaan. Alleen Johannes vertelt deze gebeurtenis, op grond van Johannes 8,59.
Johannes 10.22 (De Heilige Schrift 1917) :En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org