ANN112

De profetie van de heilige Malachias

Dit artikel onderzoekt de profetie van de heilige Malachias, die beweert de 112 toekomstige pausen te voorspellen. Hoewel omstreden, wekt zij blijvende belangstelling vanwege haar symbolische kernspreuken, uitgegeven door de monnik Arnold Wion. Zij roept discussies op over haar echtheid en haar mogelijke invloed op pauselijke verkiezingen.

10 min profetie heilige Malachias pausen Katholieke Kerk simonie

Voor meer informatie

U kunt raadplegen:

Inleiding

Het overlijden van paus Franciscus op 21 april 2025, tweede paasdag, op 88-jarige leeftijd, na een pontificaat van 12 jaar, veroorzaakte een internationale reactie. Veel staatshoofden woonden zijn begrafenis bij, wat het belang van zijn persoon weerspiegelt.

Deze tekst onderzoekt de verwijzing van sommige journalisten naar de profetie van de heilige Malachias, ook bekend als de ‘profetie van de pausen’. Bijbellezers hebben vaak een verband gelegd met de Joodse profeet wiens boek aan het einde van het Oude Testament staat, hoewel dit verhaal over de pausen niet in de bijbelteksten voorkomt.

Wij hebben dan ook onderzoek gedaan naar deze raadselachtige tekst.

I. De ‘profetie van de pausen’

De journalisten presenteerden deze tekst als de onthulling van buitengewone gebeurtenissen, wat onze nieuwsgierigheid wekte. Dit verhaal gaat niet over de bijbelse profeet, maar over een Ierse aartsbisschop uit de twaalfde eeuw, genaamd Malachias.

Malachias van Armagh zou in 1094 zijn geboren en in 1148 zijn overleden. Tijdens een bezoek aan Rome in 1139 zou hij een visioen hebben gehad waardoor hij de lijst van de 112 komende pausen kon opstellen.

De paus in 1139 was Innocentius II (Gregorio Papareschi), wiens pontificaat duurde van 1130 tot 1143. In dat jaar riep hij het Tweede Lateraans Concilie bijeen, dat onder meer het schisma van Anacletus II veroordeelde en kwesties behandelde zoals simonie en misstanden in de Kerk.

Simonie is een veroordeelde religieuze praktijk die bestaat uit het kopen of verkopen van geestelijke goederen, sacramenten, kerkelijke ambten of sacramentele genaden in ruil voor geld of andere materiële voordelen. Deze term komt van Simon de Magiër, een bijbelse figuur die probeerde de geestelijke macht van de apostelen Petrus en Johannes te kopen. Simonie kwam in de middeleeuwen bijzonder veel voor en werd regelmatig door de Kerk aan de kaak gesteld.

Zo zou aartsbisschop Malachias van Armagh een lijst van 112 toekomstige pausen hebben opgesteld.

II. De gegevens in deze lijst

In werkelijkheid bestaat deze lijst van 112 pausen niet uit namen, maar uit Latijnse kernspreuken die vaak raadselachtig en symbolisch zijn. Deze kernspreuken kunnen verwijzen naar aspecten zoals de herkomst, het wapen, het pontificaat van de pausen of zelfs naar opvallende gebeurtenissen uit hun regering.

Bijvoorbeeld:

  • *De labore solis* (Van de arbeid van de zon) is uitgelegd voor Johannes Paulus II, die werd geboren op de dag van een zonsverduistering en bekend stond om zijn vele reizen.
  • *Gloria olivae* (De glorie van de olijfboom) is toegeschreven aan Benedictus XVI, in verband met de orde van Sint-Benedictus, waarvan de olijfboom een symbool is.

Deze kernspreuken werden in 1595 voor het eerst uitgegeven door Arnold Wion, een benedictijner monnik, en hun uitleg blijft onderwerp van discussie.

Wij stellen u voor de volgende link te raadplegen om de verschillende kernspreuken te ontdekken, evenals de uitleg die de Katholieke Kerk eraan heeft gegeven.

https://www.projet22.fr/le-phenomene-religieux/christianisme/liste-des-devises-de-la-prophetie.html

III. De lijst van Malachias van Armagh en de geschiedenis

De lijst, aan het einde van de zestiende eeuw uitgegeven door de benedictijner monnik Arnold Wion, wordt betwist wat haar echtheid betreft. Sommigen denken dat zij bedoeld was om een pauselijke verkiezing te beïnvloeden. Toch blijft zij boeien, vooral in tijden van crisis binnen de Katholieke Kerk. De Latijnse kernspreuken laten ruime uitleg toe, zodat ieder zijn eigen conclusies kan trekken.

Laten we ons richten op de laatste vijf bekendste pausen van onze tijd.

Lijst van de pausen en hun kernspreuken:

108. Paulus VI

  • Pontificaat: 21 juni 1963 - 1978
  • Kernspreuk: *Flos florum* (De bloem der bloemen)
  • Bijzonderheden: Giovanni Battista Montini (Johannes Baptist Montini). De lelie, bijgenaamd ‘de bloem der bloemen’, is het symbool van de stad Florence, waar deze paus vandaan kwam. Bovendien bestond zijn wapen uit drie lelies.

109. Johannes Paulus I

  • Pontificaat: 26 augustus 1978 - 1978
  • Kernspreuk: *De mediate lunae* (Van de helft van de maan)
  • Bijzonderheden: Albino Luciani, geboren in Canale d’Agordo, bij Belluno. Gekozen tijdens de halve maan, overleed Johannes Paulus I 33 dagen later.

110. Johannes Paulus II

  • Pontificaat: 16 oktober 1978 - 2 april 2005
  • Kernspreuk: *De Labore solis* (Van de arbeid van de zon)
  • Bijzonderheden: Geboren op de dag van een zonsverduistering, werd hij op 8 april 2005, een dag van zonsverduistering, begraven.

111. Benedictus XVI

  • Pontificaat: 19 april 2005 - 28 februari 2013
  • Kernspreuk: *De gloria olivae* (Van de glorie van de olijf)
  • Bijzonderheden: Zie het artikel voor meer informatie.

112. Franciscus

  • Pontificaat: Sinds 13 maart 2013 - 21 april 2025
  • Kernspreuk: *Petrus *
  • Bijzonderheden: Jorge Mario Bergoglio, de eerste paus afkomstig uit Zuid-Amerika.

Al deze informatie vindt u op de volgende website: https://www.projet22.fr/le-phenomene-religieux/christianisme/liste-des-devises-de-la-prophetie.html

Wij komen nu bij de kwestie van de opvolging van de laatste paus die in de profetie van Malachias van Armagh wordt genoemd. Volgens deze profetie zou de Katholieke Kerk na de 111e paus, zijn opvolger met de bijnaam ‘Petrus ’, een periode van grote verdrukkingen doormaken. Deze laatste paus zou verantwoordelijk zijn voor het leiden van zijn kudde door deze moeilijkheden heen. Daarna zou de ‘stad op de zeven heuvels’ (uitgelegd als Rome) worden verwoest en zou de ‘vreselijke Rechter’ komen om de mensheid te oordelen. Dit zou het einde der tijden en het laatste oordeel voorstellen.

Toch moet worden benadrukt dat deze profetie algemeen als wordt beschouwd en dat haar echtheid door vele historici en theologen wordt betwist. Zij blijft niettemin een interessant studieonderwerp voor wie geïnteresseerd is in religieuze mysteries en apocalyptische voorspellingen.

IV. Hoeveel pausen hebben er tot nu toe in totaal bestaan?

De Katholieke Kerk erkent de apostel Petrus als de eerste paus. Van Petrus tot Franciscus, gekozen op 13 maart 2013, heeft de Kerk geteld:

  • 39 tegenpausen (zelfbenoemde pausen die niet door het college van kardinalen zijn gekozen),
  • 266 pausen,
  • 3 kortstondige pausen.

Dat geeft ons in totaal 308 pausen.

Volgens de ‘profetie van de heilige Malachias’ zou paus Franciscus, als deze begint in 1590 met de keuze van Urbanus VI (15 september 1590-1590) of van Gregorius XIV (5 december 1590 tot 15 oktober 1591), de 37e of de 38e paus zijn. In dit logische kader zouden er nog 74 of 73 pausen overblijven vóór de laatste voorspelde paus. Om een nauwkeurigere berekening te krijgen, zou het nodig zijn het uitgangspunt te wijzigen en een andere paus als beginpunt te nemen.

V. Een verrassend punt

Bij de uitleg van de lijst van Malachias van Armagh wordt vastgesteld dat het aantal voorziene pausen overeenkomt met de huidige tijd. De auteurs preciseren de volgende elementen:

  • De lijst van de 111 kernspreuken omvat:
  • 12 tegenpausen, waarvan 1 buiten beschouwing gelaten (Benedictus XIV) omdat de lijst geen enkele informatie verstrekt, dus 11 tegenpausen.
  • 1 kortstondige paus (Gregorius XI), eveneens buiten beschouwing gelaten (hij regeerde één dag).
  • 100 pausen.

Deze verdeling laat zien hoe de profetie op onze tijd van toepassing is.

Om deze nauwkeurige telling te verkrijgen, is het nodig paus Celestinus II (1143 tot 8 maart 1144) als beginpunt te nemen. Zijn kernspreuk zou ‘Ex castro Tiberis’ zijn, wat ‘uit een kasteel aan de Tiber’ betekent. Deze paus, die Malachias van Armagh tijdens zijn reis naar Rome had ontvangen, verleende hem de titel van pauselijk legaat.

Bijgevolg wordt het uitgangspunt van deze lijst bepaald door de ontmoeting tussen Malachias van Armagh en de 165e paus, Celestinus II, die zo als referentie dient voor het opstellen van deze lijst.

Deze analyse kan sommigen verbazen, want volgens historici zou Malachias van Armagh niet de auteur van dit werk zijn, dat in werkelijkheid in 1590 door anonieme personen kan zijn vervaardigd.

VI. De 112e paus

De lijst van Malachias van Armagh telt 111 pausen vóór een 112e. Paus Franciscus, overleden op 21 april 2025, wordt als deze laatste paus aangewezen, volgens de Latijnse kernspreuk ‘Petrus ’. De exacte uitleg van deze kernspreuk, in verband met zijn naam, is complex en zou kunnen worden verduidelijkt door een grondige analyse van zijn leven en door gedetailleerd onderzoek.

Wat bijzonder interessant is, is wat deze ‘profetie’ preciseert. Zij eindigt met een 112e kernspreuk, volgens de uitgave van 1595, over Petrus , opvolger van paus Benedictus XVI, die dus paus Franciscus is sinds 13 maart 2013. Hier is de tekst vertaald in het Nederlands:

"In de laatste vervolging van de heilige Roomse Kerk zal Petrus zetelen, die zijn schapen zal weiden te midden van vele verdrukkingen. Als deze verdrukkingen voorbij zijn, zal de stad op de zeven heuvels worden verwoest en zal de vreselijke rechter zijn volk oordelen.’

Conclusie

Wij stellen vast met de dood van de 112e paus, Franciscus, dat deze ‘profetie’ niet is uitgekomen en dat Rome, de stad op de zeven heuvels, niet is verwoest. Het is belangrijk op te merken dat zolang deze ‘profetie’ vaag blijft, zij met een beetje verbeelding op verschillende manieren kan worden uitgelegd. Wanneer zij echter nauwkeurig wordt geformuleerd, worden haar fouten duidelijk. Dat verklaart waarom veel katholieken deze woorden niet als authentiek beschouwen.

Wij hebben ‘de profetie van de pausen’ onderzocht, een tekst die wordt toegeschreven aan Malachias van Armagh, geschreven in 1139 en voor het eerst uitgegeven in 1595 door Arnold Wion, een benedictijner monnik. Deze analyse is te danken aan de actualiteit ervan, in verband met de dood van paus Franciscus, vertegenwoordiger van de Katholieke Kerk.

De verschillende verwijzingen in deze tekst, die vaak ‘De profetie van Malachias’ wordt genoemd, worden onderzocht. Deze analyse brengt ons ertoe deze informatie als onbevestigd te beschouwen. Het is van belang op te merken dat deze tekst niet door alle katholieken wordt aanvaard en over het algemeen wordt gezien als een e tekst. Bovendien kunnen de verschillende gepresenteerde Latijnse kernspreuken op een groot aantal personen worden toegepast.

Bovendien lijkt de keuze van de referentie, opdat de telling van deze ‘profetie van de pausen’ klopt, gebaseerd op onze huidige kennis. Zij heeft dus geen profetisch karakter.

De bijbelteksten van de Openbaring vermelden Jeruzalem en ook Babylon, dat in sommige contexten als Rome wordt uitgelegd. Om de gebeurtenissen rond de eindtijd te begrijpen, raadt de Bijbel aan aandacht te schenken aan Jeruzalem, dat als een wereldwijde tijdsaanwijzer wordt beschouwd.

De informatie over de in deze tekst genoemde Latijnse kernspreuken mist nauwkeurigheid, wat een zeer ruime uitleg toelaat. Wat het getal betreft, is het nodig de oorsprong van deze chronologie te onderzoeken in het licht van de kennis van de hedendaagse geschiedenis. De aankondigingen over de 112e paus bleken onjuist. Wij beschouwen deze tekst daarom als ongegronde informatie, eerder dan als een echte profetie.