De Sadduceeën waren een belangrijke religieuze en politieke groep in het oude jodendom. Hier volgen enkele kernpunten over hen:
Oorsprong en geschiedenis
Oorsprong: De naam „Sadduceeër” komt waarschijnlijk van Sadok, een hogepriester uit de tijd van David en Salomo. Zij kwamen hoofdzakelijk uit de priesterlijke aristocratie.
Periode: Zij waren actief van ongeveer 200 v.Chr. tot 70 n.Chr., tot de verwoesting van de Tempel van Jeruzalem door de .
Invloed: De Sadduceeën hadden grote invloed op de eredienst en de liturgie in de Tempel van Jeruzalem. Zij controleerden het , de hoogste joodse raad.
Overtuigingen en praktijken
Heilige teksten: Zij richtten zich uitsluitend op de geschreven wet, de , en verwierpen de mondelinge overleveringen die de hadden aangenomen.
Opstanding: In tegenstelling tot de en de ontkenden de Sadduceeën de opstanding van de doden en de onsterfelijkheid van de ziel.
Tempelrituelen: Zij waren verantwoordelijk voor de rituelen van de Tempel, waaronder de offers en de pelgrimsfeesten.
Tegenstellingen
: De Sadduceeën stonden lijnrecht tegenover de , met name op theologische kwesties zoals de opstanding.
Zeloten: Zij lagen ook overhoop met de Zeloten en de Sicariërs, die hen beschouwden als collaborateurs van de .
De Sadduceeën hebben een blijvend stempel gedrukt op de geschiedenis van het jodendom en worden vaak genoemd in het Nieuwe Testament, met name in de Handelingen van de apostelen en de Evangeliën.
De Sadduceeën in de Bijbel
De Sadduceeën vormen een belangrijke stroming binnen het jodendom. Wij komen hen vijftien keer tegen in het Nieuwe Testament, tien keer in de Evangeliën en vijf keer in de Handelingen van de apostelen.
Vijf keer noemen de schrijvers van de synoptische evangeliën hen samen met de . De leer van het jodendom komt steeds terug in hun gesprekken met de Messias Jezus, die hun nooit verwijten maakt.
Wij vinden geen spanning in hun relatie met de Messias Jezus, zoals dat regelmatig wel het geval is bij de . Zij controleren het bestuur en de eredienst van de tempel en blijven ver van het volk. Zij sluiten gemakkelijk een pact met de Romeinse bezetter, die hun in ruil daarvoor grote invloed geeft binnen het .
Hun leden komen hoofdzakelijk uit de aristocratische of priesterlijke klasse. Zij erkennen alleen de geschriften van de .
Zij geloven niet in de opstanding van de doden. Zij houden geen enkele vorm van leven na de dood voor mogelijk. Volgens hen bestaan er geen engelen. De apostel Paulus zal al deze dwalingen aan de kaak stellen tijdens zijn proces (Handelingen 23.6).
Kajafas en Hanna, de hogepriesters die Jezus veroordelen, behoren tot deze sadducese beweging.