FDS000

De maatschappelijke feiten

Het artikel behandelt maatschappelijke feiten en de leer van Jezus en illustreert de spanningen tussen individuele vrijheid en geestelijke veiligheid. Literaire en bijbelse voorbeelden, zoals Victor Hugo en de gelijkenis van de verloren zoon, worden gebruikt om deze dilemma’s te onderzoeken.

10 min maatschappij vrijheid geestelijk leven Jezus Gelijkenis 6 verzen 5 boeken

Voor meer informatie

Inleiding

“En wat zien we ontstaan onder deze ontbindende invloed van de ellende, van de onwetendheid, van die onheilspellende school, het atelier van de straat? We zien die maatschappelijke ontbinding ontstaan die kinderen zonder gezin voortbrengt, jongeren zonder schaamte, jonge mensen zonder schroom, zozeer verdorven dat ze zelfs het gevoel van schaamte verliezen!”

Het gaat om een waarneming die sommigen pessimistisch zouden noemen, maar die veel leden van onze maatschappij als vanzelfsprekend erkennen.

In werkelijkheid ging deze beschrijving niet over onze huidige maatschappij. Deze zinnen komen uit een toespraak die Victor Hugo op 9 juli 1849 hield voor de Constituerende Vergadering.

In deze reeks artikelen willen wij diverse omstreden onderwerpen in onze hedendaagse maatschappij bespreken en ze vergelijken met de principes die de Messias Jezus heeft vastgesteld.

De bijbelse verwijzing

Deze website analyseert de principes die de Messias Jezus heeft vastgesteld, zoals die in zijn onderwijs worden uiteengezet. Deze voorschriften bevatten verboden en verplichtingen die kunnen worden ervaren als een beperking van de individuele vrijheid.

Kan een mens die deze levenswijze afwijst dus werkelijk als vrij worden beschouwd?

Moeten wij deze beperkingen zien als een inperking van onze individuele vrijheid, of eerder als beschermende maatregelen die ons moeten behoeden voor rampzalige situaties?

Het is gebruikelijk dat mensen de kansen of omstandigheden buiten zichzelf gunstiger vinden dan die waarover zij op dat moment beschikken.

Laten wij ons het verhaal van de geit van meneer Seguin herinneren!

Brieven uit mijn molen

“De geit van meneer Seguin” is een novelle van Alphonse Daudet, in 1869 gepubliceerd in zijn bundel “Brieven uit mijn molen”. Het verhaal wordt verteld in de vorm van een brief aan een vriend, Pierre Gringoire, en is geïnspireerd op een volksverhaal uit de Provence.

Meneer Seguin, een herder, had verscheidene geiten gehad die allemaal door wolven werden opgegeten nadat ze hadden geprobeerd te ontsnappen om vrij in de bergen te leven. Hij besluit dan een nieuwe geit te kopen, Blanchette, die hij met veel zorg behandelt. Maar ondanks zijn inspanningen begint Blanchette zich te vervelen en besluit ze te ontsnappen. Ze ontdekt de schoonheid van de bergen en brengt een gelukkige dag door, maar ’s avonds wordt ze door een wolf aangevallen. Hoewel ze zich de hele nacht probeert te verdedigen, wordt ze uiteindelijk verslonden.

Bij Alphonse Daudet belichaamt de geit het verlangen naar vrijheid tegenover de verveling van de gevangenschap. De berg symboliseert de natuur en de vrijheid, terwijl het omheinde weitje van meneer Seguin de beschaving en de gevangenschap voorstelt. Ondanks de inspanningen van meneer Seguin om de geit te beschermen, blijft haar lot onvermijdelijk.

Deze metafoor kan naar onze mening ook vanuit een geestelijke invalshoek worden uitgelegd. De innerlijke behoefte aan spiritualiteit, die tegenwoordig door veel mensen vaak wordt bekritiseerd, kan immers worden gezien als een werkbare oplossing om chaos in ons leven te vermijden.

Het geestelijke leven dat de Evangeliën en Paulus aanbevelen, kan flauw lijken in vergelijking met de ongeremde genoegens van onze maatschappij.

De gelijkenis van de verloren zoon

De van de verloren zoon, ook bekend als de van de barmhartige Vader, is een van de beroemdste gelijkenissen van de Messias Jezus. Ze staat in het Evangelie van Lukas 15.11-32. Deze illustreert onvoorwaardelijke liefde, bekering en vergeving.

Toch kunnen we ook kijken naar de houding van de jongste zoon, die in het gezinsleven geen voldoening meer vindt en de buitenwereld veel aantrekkelijker vindt. In zijn zoektocht naar vrijheid wordt hij geconfronteerd met een bittere en uiteindelijk rampzalige ervaring, zoals de afloop van deze laat zien.

Dit idee dat de Messias Jezus aansneed, is in verschillende vormen overgenomen, met name in het gezegde: “Het gras is altijd groener aan de overkant.”

De ervaring van Demas

Demas is een persoon die in het Nieuwe Testament van de Bijbel wordt genoemd, vooral in verband met de apostel Paulus. Hier volgen enkele kernpunten over hem:

Colossenzen 4.14: “Lucas, de geliefde arts, groet u, en Demas.”

Filémon 1.24: “Evenals Markus, Aristarchus, Demas en Lucas, mijn medewerkers.”

Maar het is de passage uit Timotheüs die ons zal interesseren.

2 Timotheüs 4.10: “Want Demas heeft mij verlaten, omdat hij de tegenwoordige wereld liefkreeg, en is naar Thessalonica vertrokken.”

Demas was een medewerker van Paulus, wat erop wijst dat hij actief betrokken was bij het christelijke werk. Maar in 2 Timotheüs 4.10 uit Paulus zijn droefheid door te onthullen dat Demas hem heeft verlaten voor de afleidingen en genoegens van de wereld.

De lichten van de wereld

Deze drie voorbeelden, met name het getuigenis over Demas, laten een zekere vermoeidheid zien die leidt tot een radicale verandering van levenswijze.

Was de betrokkene in zijn oorspronkelijke toestand werkelijk vervuld en tevreden?

Welke invloed hebben de verleidelijke aantrekkingskrachten van de wereld op zijn oordeel gehad?

Zijn materialistische principes in staat de mens volledig te vervullen en hem ware vrijheid te brengen?
Hoe heeft dit gevoel van vermoeidheid wortel geschoten in de geest van Demas?

Wat is de oorsprong van deze aantrekkingskracht die hem, als een vuurtoren een insect, uiteindelijk verteert?

Het doel van deze reeks studies

In onze maatschappij worden wij geconfronteerd met wetten die ingaan tegen de principes die in onze Bijbels worden beschreven. Maar er zijn ook leringen die de uitspraken van de Messias Jezus en van de apostel Paulus in twijfel trekken.

Ons doel is niet om de verdiensten van deze maatschappelijke opvattingen te bespreken, maar om eenvoudigweg de leer van de Messias Jezus in herinnering te brengen.

In dit kader lijkt het ons belangrijk eraan te herinneren dat de invloed van geestelijke krachten op de wereld en op de Kerk een feit is waarmee men terdege rekening moet houden om de zaken die rechtstreeks ons leven raken zo goed mogelijk te begrijpen.

Wij hanteren de volgende werkwijze: eerst beschrijven wij het betreffende feit nauwkeurig, vervolgens onderzoeken wij de relevante bijbelteksten over hetzelfde onderwerp om tot een conclusie te komen.

Het is voor ons van het grootste belang om zo uitputtend mogelijk uit te leggen wat de Schrift zegt.

Conclusie

Wij zien een groeiende kloof tussen de leer die de Messias Jezus aanbeveelt en de levensprincipes die in de hedendaagse maatschappij worden gepropageerd. Veel mensen willen graag dat de bijbelse principes worden gemoderniseerd en aangepast aan de huidige zeden.

Het is terecht om te vragen of de vrijheid die in onze huidige maatschappij wordt verkondigd, werkelijk tot voldoening en vrede leidt. Als we kijken naar de staat van onze maatschappij, lijkt dat niet het geval te zijn. Bijbelse principes worden vaak gezien als belemmeringen voor een vrij leven, en de Kerk wordt soms beschuldigd van vastzitten in het verleden. Een andere benadering zou echter kunnen zijn om de redenen achter deze beperkingen die de Bijbel, en dus God, oplegt, te onderzoeken. Zijn deze verboden bedoeld om de mens te beschermen en hem ondraaglijke nood te besparen?

Juist met deze visie zullen wij dus de grote principes van onze maatschappij bestuderen en ze vergelijken met de oude bijbelse regels.

Het gaat er niet om een bepaald persoon te stigmatiseren, maar om iedereen eenvoudigweg te informeren over de bijbelse richtlijnen die onze innerlijke vrede bevorderen.

Wij willen vooral de geestelijke waarden weer in het middelpunt van ons leven plaatsen, omdat ze ons onmisbaar lijken voor onze ontplooiing. Maar ook onze toekomst goed voorbereiden, zoals koning Salomo aangeeft.

“Verheug u, jongeman, in uw jeugd, en laat uw hart u vrolijk maken in de dagen van uw jonge jaren; wandel op de wegen van uw hart en naar wat uw ogen zien; maar weet dat God u voor dit alles in het gericht zal brengen.” (Prediker 11.9).