Étude 1 sur 62 · Les premiers disciples

  1. Étude 1 : Les premiers disciples
  2. Étude 2 : La rencontre avec Philippe
  3. Étude 3 : La rencontre du Messie Jésus avec Nathanaël
  4. Étude 4 : Un passage à Capernaüm
  5. Étude 5 : Les conflits entre les disciples
  6. Étude 6 : Le retour en Galilée
  7. Étude 7 : Le Messie Jésus s’isole pour prier
  8. Étude 8 : La consécration du disciple
  9. Étude 9 : Nombreuses guérisons en Galilée
  10. Étude 10 : Le choix des 12 Apôtres
  11. Étude 11 : Proclamation de l’Evangile
  12. Étude 12 : Avertissement sur les persécutions à venir
  13. Étude 13 : Rassemblement des disciples et de la foule
  14. Étude 14 : Le sermon sur la montagne (3), le sel de la terre
  15. Étude 15 : Le sermon sur la montagne (4), la lumière du Monde
  16. Étude 16 : Le sermon sur la montagne (10), aimer ses ennemis
  17. Étude 17 : Le sermon sur la montagne (20), les deux chemins
  18. Étude 18 : Le sermon sur la montagne (22), ceux qui m’appellent Seigneur
  19. Étude 19 : Le sermon sur la montagne (23), les deux maisons
  20. Étude 20 : Les résultats du sermon sur la montagne
  21. Étude 21 : Le départ du Messie Jésus vers d’autres villes
  22. Étude 22 : Le Messie Jésus, avec ses disciples, annonce le royaume de Dieu
  23. Étude 23 : La parabole de la lampe sous le boisseau
  24. Étude 24 : Enseignement du Messie Jésus sur l'inquiétude
  25. Étude 25 : La question de Pierre
  26. Étude 26 : D'autres paraboles non rapportées
  27. Étude 27 : Explication le soir de différentes paraboles (l'ivraie)
  28. Étude 28 : L'épreuve de la consécration
  29. Étude 29 : Pierre reconnait Jésus comme le Messie
  30. Étude 30 : Le Messie Jésus annonce ses futures souffrances, réaction de Pierre
  31. Étude 31 : La transfiguration
  32. Étude 32 : Les recommandations du Maître
  33. Étude 33 : Un démon difficile à chasser
  34. Étude 34 : Le Messie Jésus annonce à nouveau sa mort
  35. Étude 35 : Les scandales et les occasions de chutes
  36. Étude 36 : Parabole de la brebis perdue
  37. Étude 37 : Le voyage par la Samarie
  38. Étude 38 : La réaction de Jacques et Jean
  39. Étude 39 : Instruction sur la prière
  40. Étude 40 : Instruction sur les scandales, le pardon et la foi
  41. Étude 41 : La requête de Salomé, la femme de Zébédée, pour ses fils
  42. Étude 42 : L'arrivée des Juifs de la ville de Jérusalem
  43. Étude 43 : Le retour à Béthanie
  44. Étude 44 : Le retour de nouveau à Béthanie
  45. Étude 45 : Dispute des disciples au sujet de la prééminence
  46. Étude 46 : Pierre et un autre disciple proposent de défendre leur Maître
  47. Étude 47 : Le chemin qui mène au ciel
  48. Étude 48 : Entretien personnel avec ses disciples
  49. Étude 49 : Avertissement concernant la persécution
  50. Étude 50 : Le Messie Jésus réconforte ses disciples
  51. Étude 51 : Le Messie Jésus évoque sa mort prochaine
  52. Étude 52 : Le combat dans la prière
  53. Étude 53 : La fuite des disciples
  54. Étude 54 : Les disciples présents à la crucifixion
  55. Étude 55 : Les femmes avertissent les disciples
  56. Étude 56 : Le Messie Jésus calme la tempête
  57. Étude 57 : Le retour et l’attente des disciples
  58. Étude 58 : L’accomplissement de la promesse
  59. Étude 59 : Première pêche miraculeuse
  60. Étude 60 : Deuxième pêche miraculeuse après la résurrection
  61. Étude 61 : Résurrection du Messie Jésus
  62. Étude 62 : Le grand choix de nos vies

De bediening van Johannes de Doper

  • De eerste leerlingen

    Het artikel onderzoekt de eerste ontmoeting tussen Jezus en zijn eerste leerlingen, die alleen Johannes beschrijft. Andreas en Johannes herkennen Jezus als de Messias en besluiten hem te volgen. Een belangrijk moment is Jezus' verandering van de identiteit van Simon Petrus, die hun toewijding markeert. Dit verhaal biedt een uniek perspectief dat in de synoptische evangeliën ontbreekt.

    Johannes 19.14 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het was de voorbereiding van het pascha, en omtrent de zesde ure; en hij zeide tot de Joden: Ziet, uw Koning!
    Lire la suite
  • De ontmoeting met Filippus

    PER034 beschrijft de ontmoeting van Jezus met Filippus, die alleen Johannes vermeldt (Joh 1,43-46), in Betanië aan de overkant van de Jordaan op 6 oktober 29. Filippus, net als Andreas, Johannes en Simon Petrus een vroegere leerling van Johannes de Doper, wordt Jezus' vierde leerling. Het artikel onderzoekt de natuurlijke overgang van deze leerlingen naar de Messias: Johannes de Doper zag zichzelf als voorloper, niet als concurrerende meester.

    Johannes 1.43-46 (De Heilige Schrift 1917) :
    (1:44) Des anderen daags wilde Jezus heengaan naar Galilea, en vond Filippus, en zeide tot hem: Volg Mij.(1:45) Filippus nu was van Bethsaida, uit de stad van Andreas en Petrus.(1:46) Filippus vond Nathanael en zeide tot hem: Wij hebben Dien gevonden, van Welken Mozes in de wet geschreven heeft, en de profeten, namelijk Jezus, den zoon van Jozef, van Nazareth.(1:47) En Nathanael zeide tot hem: Kan uit Nazareth iets goeds zijn? Filippus zeide tot hem: Kom en zie.
    Lire la suite
  • De ontmoeting van Jezus, de Messias, met Natanaël

    Perikoop 35 onderzoekt de ontmoeting tussen Jezus en Natanaël, die alleen in het Evangelie van Johannes staat (Johannes 1.47-51), gedateerd op 23 november 29 in Nazaret. Jezus toont bovennatuurlijke kennis van Natanaël, die als eerste publiekelijk belijdt dat hij Gods Zoon en de Koning van Israël is. Natanaël wordt vereenzelvigd met Bartolomeüs en komt uit Kana. Hij wordt in verband gebracht met de bruiloft in Kana die daarop in Johannes' verhaal volgt.

    Johannes 1.49 (De Heilige Schrift 1917) :
    (1:50) Nathanael antwoordde en zeide tot Hem: Rabbi! Gij zijt de Zone Gods, Gij zijt de Koning Israels.
    Lire la suite
  • Een verblijf in Kafarnaüm

    Na de bruiloft in Kana bezoekt Jezus, de Messias, rond 1 december 29 met zijn familie Kafarnaüm. Alleen Johannes beschrijft dit (Johannes 2.12). Hij ontmoet er zijn leerlingen Petrus, Andreas, Jakobus en Johannes en raakt bevriend met Zebedeüs en Salome. Later wordt deze stad de uitvalsbasis voor zijn bediening in Galilea. Na dit bezoek keert hij terug naar Nazaret voordat hij zich in Enon bij Johannes de Doper voegt.

    Johannes 3.22-24 (De Heilige Schrift 1917) :
    Na dezen kwam Jezus en Zijn discipelen in het land van Judea, en onthield Zich aldaar met hen, en doopte.En Johannes doopte ook in Enon bij Salim, dewijl aldaar vele wateren waren; en zij kwamen daar, en werden gedoopt.Want Johannes was nog niet in de gevangenis geworpen.
    Lire la suite
  • De conflicten tussen de leerlingen

    Het artikel ‘PER043 - De conflicten tussen de leerlingen’ onderzoekt de rivaliteit tussen de leerlingen van Johannes de Doper en die van Jezus. In deze belangrijke beginfase van Jezus' bediening in Judea gaan sommige leerlingen van Johannes Jezus volgen, wat spanningen veroorzaakt. Johannes de Doper benadrukt zijn tijdelijke rol en Jezus' messiaanse natuur. De gebeurtenissen vonden waarschijnlijk plaats in Enon in Judea.

    Johannes 3.25-36 (De Heilige Schrift 1917) :
    Er rees dan een vraag van enigen uit de discipelen van Johannes met de Joden over de reiniging.En zij kwamen tot Johannes, en zeiden tot hem: Rabbi, Die met u was over de Jordaan, Welken gij getuigenis gaaft, zie, Die doopt, en zij komen allen tot Hem.Johannes antwoordde en zeide: Een mens kan geen ding aannemen, zo het hem uit den hemel niet gegeven zij.Gijzelven zijt mijn getuigen, dat ik gezegd heb: Ik ben de Christus niet; maar dat ik voor Hem heen uitgezonden ben.Die de bruid heeft, is de bruidegom, maar de vriend des bruidegoms, die staat en hem hoort, verblijdt zich met blijdschap om de stem des bruidegoms. Zo is dan deze mijn blijdschap vervuld geworden.Hij moet wassen, maar ik minder worden.Die van boven komt, is boven allen; die uit de aarde is voortgekomen, die is uit de aarde, en spreekt uit de aarde. Die uit den hemel komt, is boven allen.En hetgeen Hij gezien en gehoord heeft, dat getuigt Hij; en Zijn getuigenis neemt niemand aan.Die Zijn getuigenis aangenomen heeft, die heeft verzegeld, dat God waarachtig is.Want Dien God gezonden heeft, Die spreekt de woorden Gods; want God geeft Hem den Geest niet met mate.De Vader heeft den Zoon lief, en heeft alle dingen in Zijn hand gegeven.Die in den Zoon gelooft, die heeft het eeuwige leven; maar die den Zoon ongehoorzaam is, die zal het leven niet zien, maar de toorn Gods blijft op hem.
    Lire la suite

Het begin van de bediening in Galilea

  • De terugkeer naar Galilea

    Het artikel beschrijft Jezus' terugkeer naar Galilea aan de hand van de evangeliën en belangrijke plaatsen als Kafarnaüm en Nazaret. Het legt uit hoe deze reizen het begin markeerden van een meer gerichte en invloedrijke bediening.

    Johannes 4.43-45 (De Heilige Schrift 1917) :
    En na de twee dagen ging Hij van daar en ging heen naar Galilea;Want Jezus heeft Zelf getuigd, dat een profeet in zijn eigen vaderland geen eer heeft.Als Hij dan in Galilea kwam, ontvingen Hem de Galileers, gezien hebbende al de dingen, die Hij te Jeruzalem op het feest gedaan had; want ook zij waren tot het feest gegaan.
    Lire la suite
  • De Messias Jezus trekt zich terug om te bidden

    Het artikel behandelt Jezus' afzondering om te bidden en benadrukt het evenwicht tussen zijn geestelijke boodschap en de genezingsverwachtingen van de menigte. Het verslag van Marcus en Lucas laat zien hoe belangrijk het gebed voor Jezus was te midden van de druk van buitenaf. Zijn geestelijke opdracht bleef centraal staan.

    Markus 1.35-37 (De Heilige Schrift 1917) :
    En des morgens vroeg, als het nog diep in den nacht was, opgestaan zijnde, ging Hij uit, en ging henen in een woeste plaats, en bad aldaar.En Simon, en die met hem waren, zijn Hem nagevolgd.En zij Hem gevonden hebbende, zeiden tot Hem: Zij zoeken U allen.
    Lire la suite
  • De toewijding van de leerling

    Het artikel onderzoekt de toewijding van de leerlingen van Jezus aan de hand van de evangeliën van Matteüs en Lucas. Het bespreekt de uitdagingen en beproevingen die verbonden zijn aan de keuze om Jezus te volgen, het vermogen van de Messias tot geestelijk onderscheid en de familieverplichtingen van de leerlingen. Het is in Galilea geworteld en benadrukt de uitwerking van de vernieuwende bediening van Jezus.

    Lukas 9.61 (De Heilige Schrift 1917) :
    En ook een ander zeide: Heere, ik zal U volgen; maar laat mij eerst toe, dat ik afscheid neme van degenen, die in mijn huis zijn.
    Lire la suite

Van het tweede tot het derde pesachfeest

  • Talrijke genezingen in Galilea

    Perikoop 79 beschrijft de talrijke genezingen die Jezus in het jaar 31 in Galilea, rond Kafarnaüm, verricht. Voor menigten uit heel Israël geneest Jezus zieken en verkondigt hij het heil, waarbij hij om discretie vraagt. Matteüs verbindt deze gebeurtenissen met de profetie van Jesaja 42.1-4 en ziet daarin een openbaring van de Drie-eenheid. Zijn groeiende bekendheid contrasteert met de toenemende tegenstand van de farizeeën, die jaloers zijn op zijn invloed op het volk.

    Jesaja 42.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :
    Ziet, Mijn Knecht, Dien Ik ondersteun, Mijn Uitverkorene, in Denwelken Mijn ziel een welbehagen heeft! Ik heb Mijn geest op Hem gegeven; Hij zal het recht den heidenen voortbrengen.Hij zal niet schreeuwen, noch Zijn stem verheffen, noch Zijn stem op de straat horen laten.Het gekrookte riet zal Hij niet verbreken, en de rokende vlaswiek zal Hij niet uitblussen; met waarheid zal Hij het recht voortbrengen.Hij zal niet verdonkerd worden, en Hij zal niet verbroken worden, totdat Hij het recht op aarde zal hebben besteld; en de eilanden zullen naar Zijn leer wachten.
    Lire la suite
  • De keuze van de twaalf apostelen

    Jezus kiest twaalf leerlingen uit zijn volgelingen en geeft hun de titel apostel, een Grieks woord dat ‘uitgezonden met een opdracht’ betekent. Deze keuze, na een nacht van gebed, komt overeen met het aantal stammen van Israël. De Twaalf ontvangen gezag om te genezen en het heil te verkondigen en vormen het fundament van de toekomstige kerk. Het artikel onderzoekt de herkomst van het woord, Jezus' gebed, de vraag naar zijn alwetendheid en het geval van Judas Iskariot.

    Mattheüs 10.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Zijn twaalf discipelen tot Zich geroepen hebbende, heeft Hij hun macht gegeven over de onreine geesten, om dezelve uit te werpen, en om alle ziekte en alle kwale te genezen.De namen nu der twaalf apostelen zijn deze: de eerste, Simon, gezegd Petrus, en Andreas, zijn broeder; Jakobus, de zoon van Zebedeus, en Johannes, zijn broeder;Filippus en Bartholomeus; Thomas en Mattheus, de tollenaar; Jakobus, de zoon van Alfeus, en Lebbeus, toegenaamd Thaddeus;Simon Kananites, en Judas Iskariot, die Hem ook verraden heeft.
    Lire la suite
  • Verkondiging van het Evangelie

    Het artikel ‘PER082 - Verkondiging van het evangelie’ onderzoekt Jezus' profetische aanwijzingen aan zijn leerlingen, waarin hij komende vervolgingen aankondigt. Aan de hand van Matteüs 10.16-23 belicht het de rol van de heilige Geest. Deze opleiding in Galilea bereidt de apostelen voor op toekomstige uitdagingen.

    Mattheüs 10.16-23 (De Heilige Schrift 1917) :
    Ziet, Ik zende u als schapen in het midden der wolven; zijt dan voorzichtig gelijk de slangen, en oprecht gelijk de duiven.Maar wacht u voor de mensen; want zij zullen u overleveren in de raadsvergaderingen, en in hun synagogen zullen zij u geselen.En gij zult ook voor stadhouders en koningen geleid worden, om Mijnentwil, hun en den heidenen tot getuigenis.Doch wanneer zij u overleveren, zo zult gij niet bezorgd zijn, hoe of wat gij spreken zult; want het zal u in dezelve ure gegeven worden, wat gij spreken zult.Want gij zijt het niet, die spreekt, maar het is de Geest uws Vaders, Die in u spreekt.En de ene broeder zal den anderen broeder overleveren tot den dood, en de vader het kind, en de kinderen zullen opstaan tegen de ouders, en zullen hen doden.En gij zult van allen gehaat worden om Mijn Naam; maar die volstandig zal blijven tot het einde, die zal zalig worden.Wanneer zij u dan in deze stad vervolgen, vliedt in de andere; want voorwaar zeg ik u: Gij zult uw reis door de steden Israels niet geeindigd hebben, of de Zoon des mensen zal gekomen zijn.
    Lire la suite
  • Waarschuwing voor de komende vervolgingen

    Jezus waarschuwt zijn leerlingen voor komende vervolgingen en onthult de geestelijke en moeilijke aard van hun opdracht. Dit onderricht, gebaseerd op het evangelie van Matteüs, bereidt de apostelen voor op de geestelijke en lichamelijke uitdagingen van hun dienst.

    Mattheüs 10.24-42 (De Heilige Schrift 1917) :
    De discipel is niet boven den meester, noch de dienstknecht boven zijn heer.Het zij den discipel genoeg, dat hij worde gelijk zijn meester, en de dienstknecht gelijk zijn heer. Indien zij den Heere des huizes Beelzebul hebben geheten, hoeveel te meer Zijn huisgenoten!Vreest dan hen niet; want er is niets bedekt, hetwelk niet zal ontdekt worden, en verborgen, hetwelk niet zal geweten worden.Hetgeen Ik u zeg in de duisternis, zegt het in het licht; en hetgeen gij hoort in het oor, predikt dat op de daken.En vreest u niet voor degenen, die het lichaam doden, en de ziel niet kunnen doden; maar vreest veel meer Hem, Die beide ziel en lichaam kan verderven in de hel.Worden niet twee musjes om een penningsken verkocht? En niet een van deze zal op de aarde vallen zonder uw Vader.En ook uw haren des hoofds zijn alle geteld.Vreest dan niet; gij gaat vele musjes te boven.Een iegelijk dan, die Mij belijden zal voor de mensen, dien zal Ik ook belijden voor Mijn Vader, Die in de hemelen is.Maar zo wie Mij verloochend zal hebben voor de mensen, dien zal Ik ook verloochenen voor Mijn Vader, Die in de hemelen is.Meent niet, dat Ik gekomen ben, om vrede te brengen op de aarde; Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard.Want Ik ben gekomen, om den mens tweedrachtig te maken tegen zijn vader, en de dochter tegen haar moeder, en de schoondochter tegen haar schoonmoeder.En zij zullen des mensen vijanden worden, die zijn huisgenoten zijn.Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig.En die zijn kruis niet op zich neemt, en Mij navolgt, is Mijns niet waardig.Die zijn ziel vindt, zal dezelve verliezen; en die zijn ziel zal verloren hebben om Mijnentwil, zal dezelve vinden.Die u ontvangt, ontvangt Mij; en die Mij ontvangt, ontvangt Hem, Die Mij gezonden heeft.Die een profeet ontvangt in den naam eens profeten, zal het loon eens profeten ontvangen; en die een rechtvaardige ontvangt in den naam eens rechtvaardigen, zal het loon eens rechtvaardigen ontvangen.En zo wie een van deze kleinen te drinken geeft alleenlijk een beker koud water, in den naam eens discipels, voorwaar zeg Ik u, hij zal zijn loon geenszins verliezen.
    Lire la suite
  • De samenkomst van de leerlingen en de menigte

    Het artikel behandelt de samenkomst van de leerlingen en de menigte in Galilea, waar Jezus na de keuze van de twaalf apostelen zijn Bergrede houdt. De menigte komt vooral voor de wonderbaarlijke genezingen, maar dit moment is ook wezenlijk voor het onderricht van Jezus' boodschap. Lucas en Matteüs geven twee aanvullende perspectieven op deze gebeurtenis.

    Lukas 6.17-19 (De Heilige Schrift 1917) :
    En met hen afgekomen zijnde, stond Hij op een vlakke plaats, en met Hem de schare Zijner discipelen, en een grote menigte des volks van geheel Judea en Jeruzalem, en van den zeekant van Tyrus en Sidon; (6:18) Die gekomen waren, om Hem te horen, en om van hun ziekten genezen te worden,en die van onreine geesten gekweld waren; en zij werden genezen.En al de schare zocht Hem aan te raken; want er ging kracht van Hem uit, en Hij genas ze allen.
    Lire la suite
  • De Bergrede (3), het zout van de aarde

    Het artikel onderzoekt het ‘zout van de aarde’ in Jezus' Bergrede, aan de hand van Matteüs 5:13 en met verbanden naar Marcus en Lucas. Jezus gebruikt dit beeld voor de rol van de leerlingen als dragers van wijsheid en bescherming tegen verderf, en waarschuwt voor het verlies van hun geestelijke invloed.

    Markus 9.50 (De Heilige Schrift 1917) :
    Het zout is goed; maar indien het zout onzout wordt, waarmede zult gij dat smakelijk maken? Hebt zout in uzelven, en houdt vrede onder elkander.
    Lire la suite
  • De Bergrede (4), het licht van de wereld

    Dit artikel onderzoekt hoe het beeld van het ‘licht van de wereld’ in de Bergrede de leerlingen leert hun geloof zichtbaar te beleven, aan de hand van Matteüs 5.14-16, Marcus 4.21-22 en Lucas 8.16/11.33-35. Deze beelden moedigen aan een voorbeeld van oprechtheid te zijn en Gods licht te weerspiegelen om anderen tot zijn lof te inspireren.

    Lukas 11.33-35 (De Heilige Schrift 1917) :
    En niemand, die een kaars ontsteekt, zet die in het verborgen, noch onder een koornmaat, maar op een kandelaar, opdat degenen, die inkomen, het licht zien mogen.De kaars des lichaams is het oog: wanneer dan uw oog eenvoudig is, zo is ook uw gehele lichaam verlicht; maar zo het boos is, zo is ook uw gehele lichaam duister.Zie dan toe, dat niet het licht, hetwelk in u is, duisternis zij.
    Lire la suite
  • De Bergrede (10), uw vijanden liefhebben

    Het tiende deel van de Bergrede gaat over liefde voor vijanden (Mat. 5.43-48; Luc. 6.27-36). Jezus gaat verder dan de farizese uitleg en nodigt zijn leerlingen uit zelfs heidenen lief te hebben, naar het voorbeeld van God, die alle mensen liefheeft. De ‘gulden regel’ (Mat. 7.12) vult dit onderricht aan. Het uiteindelijke doel is goddelijke volmaaktheid: ‘Wees volmaakt zoals uw hemelse Vader volmaakt is.’

    Mattheüs 5.43-48 (De Heilige Schrift 1917) :
    Gij hebt gehoord, dat er gezegd is: Gij zult uw naaste liefhebben, en uw vijand zult gij haten.Maar Ik zeg u: Hebt uw vijanden lief; zegent ze, die u vervloeken; doet wel dengenen, die u haten; en bidt voor degenen, die u geweld doen, en die u vervolgen;Opdat gij moogt kinderen zijn uws Vaders, Die in de hemelen is; want Hij doet Zijn zon opgaan over bozen en goeden, en regent over rechtvaardigen en onrechtvaardigen.Want indien gij liefhebt, die u liefhebben, wat loon hebt gij? Doen ook de tollenaars niet hetzelfde?En indien gij uw broeders alleen groet, wat doet gij boven anderen? Doen ook niet de tollenaars alzo?Weest dan gijlieden volmaakt, gelijk uw Vader, Die in de hemelen is, volmaakt is.
    Lire la suite
  • De bergrede (20), de twee wegen

    Dit artikel bespreekt de bergrede, waarin Jezus het belang uitlegt van geestelijke keuzes, voorgesteld door twee wegen. Dit terugkerende thema benadrukt Jezus’ oproep aan zijn leerlingen om de moeilijke weg te kiezen die naar het eeuwige leven leidt.

    Mattheüs 7.13-14 (De Heilige Schrift 1917) :
    Gaat in door de enge poort; want wijd is de poort, en breed is de weg, die tot het verderf leidt, en velen zijn er, die door dezelve ingaan;Want de poort is eng, en de weg is nauw, die tot het leven leidt, en weinigen zijn er, die denzelven vinden.
    Lire la suite
  • De bergrede (22), wie mij Heer noemen

    Dit artikel onderzoekt de bergrede, waarin Jezus spreekt over vermeende leerlingen die Hij niet erkent. Het vergelijkt de evangelisten Matteüs en Lucas en behandelt de oprechtheid van het geloof die nodig is om Gods Koninkrijk binnen te gaan, voorbij etnische afkomst en wonderdaden.

    Lukas 13.25-30 (De Heilige Schrift 1917) :
    Namelijk nadat de Heer des huizes zal opgestaan zijn, en de deur zal gesloten hebben, en gij zult beginnen buiten te staan, en aan de deur te kloppen, zeggende: Heere, Heere, doe ons open! en Hij zal antwoorden en tot u zeggen: Ik ken u niet, van waar gij zijt.Alsdan zult gij beginnen te zeggen: Wij hebben in Uw tegenwoordigheid gegeten en gedronken, en Gij hebt in onze straten geleerd.En Hij zal zeggen: Ik zeg u, Ik ken u niet, van waar gij zijt; wijkt van Mij af, alle gij werkers der ongerechtigheid!Aldaar zal zijn wening en knersing der tanden, wanneer gij zult zien Abraham, en Izak, en Jakob, en al de profeten in het Koninkrijk Gods, maar ulieden buiten uitgeworpen.En daar zullen er komen van Oosten en Westen, en van Noorden en Zuiden, en zullen aanzitten in het Koninkrijk Gods.En ziet, er zijn laatsten, die de eersten zullen zijn; en er zijn eersten, die de laatsten zullen zijn.
    Lire la suite
  • De bergrede (23), de twee huizen

    Dit artikel analyseert de gelijkenis van de twee huizen. Zij illustreert het belang van een stevig geestelijk fundament tegenover een misleidende schijn en benadrukt het onderscheid tussen ware en valse leerlingen.

    Mattheüs 7.24-27 (De Heilige Schrift 1917) :
    Een iegelijk dan, die deze Mijn woorden hoort en dezelve doet, dien zal Ik vergelijken bij een voorzichtig man, die zijn huis op een steenrots gebouwd heeft;En er is slagregen nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangevallen, en het is niet gevallen, want het was op de steenrots gegrond.En een iegelijk, die deze Mijn woorden hoort en dezelve niet doet, die zal bij een dwazen man vergeleken worden, die zijn huis op het zand gebouwd heeft;En de slagregen is nedergevallen, en de waterstromen zijn gekomen, en de winden hebben gewaaid, en zijn tegen hetzelve huis aangeslagen, en het is gevallen, en zijn val was groot.
    Lire la suite
  • De gevolgen van de bergrede

    PER108 sluit de bergrede af volgens Matteüs 7.28-29. De menigte en de leerlingen zijn getroffen door het unieke gezag van Jezus, dat zo verschilt van dat van de farizeeën. In 23 punten heeft Jezus het beeld van de ware leerling geschetst, een ideaal dat zonder diepgaande verandering onbereikbaar is. De menigte ontwaart in hem de Messias en verlangt naar het nieuwe leven dat hij aanbiedt.

    Mattheüs 7.28-29 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het is geschied, als Jezus deze woorden geeindigd had, dat de scharen zich ontzetten over Zijn leer;Want Hij leerde hen, als macht hebbende, en niet als de Schriftgeleerden.
    Lire la suite
  • Het vertrek van Jezus, de Messias, naar andere steden

    Perikoop 112 onderzoekt hoe Jezus rondtrekkend de steden en dorpen van Galilea bezoekt (Mt 11.1), in mei-juni 31. Anders dan Johannes de Doper, die op één plaats bleef, trok Jezus actief door de streek om het Koninkrijk der hemelen te verkondigen, geleid door de Heilige Geest, om zelfs de armsten te bereiken die niet naar Hem toe konden komen.

    Mattheüs 11.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het is geschied, toen Jezus geeindigd had Zijn twaalf discipelen bevelen te geven, dat Hij van daar voortging, om te leren en te prediken in hun steden.
    Lire la suite
  • Jezus, de Messias, verkondigt met zijn leerlingen het Koninkrijk van God

    Het artikel onderzoekt hoe Jezus samen met zijn leerlingen het Koninkrijk van God verkondigde. Het benadrukt het belang van de vrouwen die deze tochten ondersteunden en het onderscheid tussen prediken en verkondigen volgens Lucas.

    Lukas 8.1-3 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde daarna, dat Hij reisde van de ene stad en vlek tot de andere, predikende en verkondigende het Evangelie van het Koninkrijk Gods; en de twaalven waren met Hem;En sommige vrouwen, die van boze geesten en krankheden genezen waren, namelijk Maria, genaamd Magdalena, van welke zeven duivelen uitgegaan waren;En Johanna, de huisvrouw van Chusas, den rentmeester van Herodes, en Susanna, en vele anderen, die Hem dienden van haar goederen.
    Lire la suite
  • De gelijkenis van de lamp onder de korenmaat

    De gelijkenis van de lamp onder de korenmaat leert Jezus’ leerlingen hun geestelijke licht te laten schijnen door een voorbeeldig leven te leiden. Dat betekent zo te leven dat het goddelijke licht sterker straalt en anderen aan te moedigen hetzelfde te doen, geïnspireerd door de evangeliën.

    Markus 4.21-23 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij zeide tot hen: Komt ook de kaars, opdat zij onder de koornmaat of onder het bed gezet worde? Is het niet, opdat zij op den kandelaar gezet worde?Want er is niets verborgen, dat niet geopenbaard zal worden; en er is niets geschied, om verborgen te zijn, maar opdat het in het openbaar zou komen.Zo iemand oren heeft om te horen, die hore.
    Lire la suite
  • Onderwijs van de Messias Jezus over bezorgdheid

    Jezus leert zich geen zorgen te maken over materiële behoeften. Hij illustreert Gods voorzienigheid met voorbeelden uit de natuur en benadrukt dat het Koninkrijk van God voorrang moet krijgen.

    Mattheüs 6.25-34 (De Heilige Schrift 1917) :
    Daarom zeg Ik u: Zijt niet bezorgd voor uw leven, wat gij eten, en wat gij drinken zult; noch voor uw lichaam, waarmede gij u kleden zult; is het leven niet meer dan het voedsel, en het lichaam dan de kleding?Aanziet de vogelen des hemels, dat zij niet zaaien, noch maaien, noch verzamelen in de schuren; en uw hemelse Vader voedt nochtans dezelve; gaat gij dezelve niet zeer veel te boven?Wie toch van u kan, met bezorgd te zijn, een el tot zijn lengte toedoen?En wat zijt gij bezorgd voor de kleding? Aanmerkt de lelien des velds, hoe zij wassen; zij arbeiden niet, en spinnen niet;En Ik zeg u, dat ook Salomo, in al zijn heerlijkheid, niet is bekleed geweest, gelijk een van deze.Indien nu God het gras des velds, dat heden is, en morgen in den oven geworpen wordt, alzo bekleedt, zal Hij u niet veel meer kleden, gij kleingelovigen?Daarom zijt niet bezorgd, zeggende: Wat zullen wij eten, of wat zullen wij drinken, of waarmede zullen wij ons kleden?Want al deze dingen zoeken de heidenen; want uw hemelse Vader weet, dat gij al deze dingen behoeft.Maar zoekt eerst het Koninkrijk Gods en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u toegeworpen worden.Zijt dan niet bezorgd tegen den morgen; want de morgen zal voor het zijne zorgen; elke dag heeft genoeg aan zijn zelfs kwaad.
    Lire la suite
  • De vraag van Petrus

    Dit artikel onderzoekt de vraag die Petrus stelde over de toehoorders voor wie de gelijkenissen van Jezus bedoeld zijn. De gebeurtenis speelt zich af bij Kafarnaüm en benadrukt hoe moeilijk het voor de leerlingen is de onderwijzingen te vatten. Zo komt het belang naar voren van het begrijpen van de universele boodschap van het koninkrijk van God. Lucas is de enige evangelist die deze specifieke tussenkomst van Petrus vermeldt.

    Lukas 12.41 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Petrus zeide tot Hem: Heere! zegt Gij deze gelijkenis tot ons, of ook tot allen?
    Lire la suite
  • Andere niet opgetekende gelijkenissen

    Perikoop PER144 onderzoekt Marcus 4.33-34, waar wordt erkend dat Jezus vele gelijkenissen heeft uitgesproken die de evangelisten niet hebben opgetekend. Deze passage speelt zich af bij Kafarnaüm in november-december 31 en laat de geleidelijke onderwijsmethode van Jezus zien: openbaring aangepast aan de toehoorders, diepgaande vorming van de discipelen en het belang van geestelijk begrip. Johannes erkent zelf (Joh 20.30; 21.25) dat de evangeliën slechts een fractie van het onderwijs van Jezus bevatten.

    Markus 4.33 (De Heilige Schrift 1917) :
    En door vele zulke gelijkenissen sprak Hij tot hen het Woord, naardat zij het horen konden.
    Lire la suite
  • Uitleg in de avond van verschillende gelijkenissen (het onkruid)

    PER146 beschrijft de uitleg die Jezus aan zijn discipelen gaf over de gelijkenis van het onkruid (Mt 13.36-43), een getuigenis dat alleen bij Matteüs voorkomt. Jezus onthult hierin een interpretatiemethode langs drie lijnen: symbolische identificatie van de elementen, eschatologische dimensie en praktische toepassing. Deze passage maakt deel uit van de rede met de zeven gelijkenissen over het Koninkrijk van God die Matteüs in hoofdstuk 13 heeft samengebracht.

    Mattheüs 13.44 (De Heilige Schrift 1917) :
    Wederom is het Koninkrijk der hemelen gelijk aan een schat, in den akker verborgen, welken een mens gevonden hebbende, verborg dien, en van blijdschap over denzelven, gaat hij heen, en verkoopt al wat hij heeft, en koopt dienzelven akker.
    Lire la suite

Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week

  • De beproeving van de toewijding

    De perikoop PER175 vertelt, volgens de enige getuigenis van Johannes (Joh 6,60-61), de reactie van veel leerlingen die, geschokt door de toespraak over het brood des levens in Kafarnaüm, besluiten de Messias Jezus te verlaten. Dit moment van beproeving laat de kloof zien tussen de politieke messiaanse verwachtingen en het geestelijke voorstel van Jezus, en nodigt de lezer uit tot een diepe overdenking van de ware aard van geloof en toewijding.

    Johannes 6.66 (De Heilige Schrift 1917) :
    Van toen af gingen velen Zijner discipelen terug, en wandelden niet meer met Hem.
    Lire la suite
  • Petrus erkent Jezus als de Messias

    Perikoop 176 beschrijft de belijdenis van Petrus, die Jezus als de Messias erkent en die alleen door Johannes wordt overgeleverd (6.62-71). Nadat veel discipelen zijn weggegaan, vraagt Jezus de Twaalf naar hun toewijding. Petrus antwoordt met een opmerkelijke geloofsbelijdenis. Het artikel onderzoekt de spanning tussen Gods soevereiniteit en de menselijke vrijheid en sluit af met de vermelding van Judas Iskariot, die eraan herinnert dat niets aan Gods blik ontsnapt.

    Johannes 6.65 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij zeide: Daarom heb Ik u gezegd, dat niemand tot Mij komen kan, tenzij dat het hem gegeven zij van Mijn Vader.
    Lire la suite
  • Jezus de Messias kondigt zijn toekomstige lijden aan, reactie van Petrus

    Jezus kondigt in Caesarea Filippi zijn aanstaande lijden aan. Petrus, die dit idee afwijst, illustreert het onbegrip van de leerlingen over de geestelijke opdracht van de Messias. De aankondiging van Jezus richt het doel opnieuw op het Koninkrijk van God en loopt vooruit op de kruisiging.

    Lukas 9.22 (De Heilige Schrift 1917) :
    Zeggende: De Zoon des mensen moet veel lijden, en verworpen worden van de ouderlingen, en overpriesters, en Schriftgeleerden, en gedood en ten derden dage opgewekt worden.
    Lire la suite
  • De verheerlijking op de berg

    Het artikel onderzoekt de gedaanteverandering van Jezus, waarbij hij in goddelijk licht straalt naast Mozes en Elia op de berg Hermon. Petrus, Jakobus en Johannes zijn er getuigen van. Deze gebeurtenis toont de goddelijkheid van Jezus.

    Lukas 9.28-36 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, omtrent acht dagen na deze woorden, dat Hij medenam Petrus, en Johannes, en Jakobus, en klom op den berg, om te bidden.En als Hij bad, werd de gedaante Zijns aangezichts veranderd, en Zijn kleding wit en zeer blinkende.En ziet, twee mannen spraken met Hem, welke waren Mozes en Elias.Dewelke, gezien zijnde in heerlijkheid, zeiden Zijn uitgang, dien Hij zoude volbrengen te Jeruzalem.Petrus nu, en die met hem waren, waren met slaap bezwaard; en ontwaakt zijnde, zagen zij Zijn heerlijkheid, en de twee mannen, die bij Hem stonden.En het geschiedde, als zij van Hem afscheidden, zo zeide Petrus tot Jezus: Meester, het is goed, dat wij hier zijn; en laat ons drie tabernakelen maken, voor U een, en voor Mozes een, en voor Elias een; niet wetende, wat hij zeide.Als hij nu dit zeide, kwam een wolk, en overschaduwde hen; en zij werden bevreesd, als die in de wolk ingingen.En er geschiedde een stem uit de wolk, zeggende: Deze is Mijn geliefde Zoon; hoort Hem!En als de stem geschiedde, zo werd Jezus alleen gevonden. En zij zwegen stil, en verhaalden in die dagen niemand iets van hetgeen zij gezien hadden.
    Lire la suite
  • De aanwijzingen van de Meester

    Het artikel onderzoekt de opdracht van Jezus aan zijn leerlingen om zijn verheerlijking op de berg geheim te houden, en belicht het belang van het geloof en van de voorbereiding van de apostelen op hun toekomstige verantwoordelijkheden.

    Lukas 9.36 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als de stem geschiedde, zo werd Jezus alleen gevonden. En zij zwegen stil, en verhaalden in die dagen niemand iets van hetgeen zij gezien hadden.
    Lire la suite
  • Een moeilijk uit te drijven demon

    Het artikel onderzoekt de mislukte poging van de leerlingen om een demon uit een jongen te drijven, waardoor na de verheerlijking op de berg het ingrijpen van Jezus nodig was. De verhalen bij Matteüs, Marcus en Lucas wijzen de zwakte van hun geloof aan als reden van hun mislukking.

    Mattheüs 17.14-18 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als zij bij de schare gekomen waren, kwam tot Hem een mens, vallende voor Hem op de knieen, en zeggende:Heere! ontferm U over mijn zoon; want hij is maanziek, en is in zwaar lijden; want menigmaal valt hij in het vuur, en menigmaal in het water.En ik heb hem tot Uw discipelen gebracht, en zij hebben hem niet kunnen genezen.En Jezus, antwoordende, zeide: O, ongelovig en verkeerd geslacht, hoe lang zal Ik nog met ulieden zijn, hoe lang zal Ik u nog verdragen? Brengt hem Mij hier.En Jezus bestrafte hem, en de duivel ging van hem uit, en het kind werd genezen van die ure af.
    Lire la suite
  • De Messias Jezus kondigt opnieuw zijn dood aan

    Jezus kondigt zijn leerlingen zijn aanstaande dood en opstanding aan. Dit moment markeert het einde van zijn bediening in Galilea, waar hij de menigten mijdt om zijn leerlingen voor te bereiden. Verwijzingen naar Matteüs 17.22-23, Marcus 9.30-32 en Lucas 9.43-45.

    Markus 9.30-32 (De Heilige Schrift 1917) :
    En van daar weggaande, reisden zij door Galilea; en Hij wilde niet, dat het iemand wist.Want Hij leerde Zijn discipelen, en zeide tot hen: De Zoon des mensen zal overgeleverd worden in de handen der mensen, en zij zullen Hem doden, en gedood zijnde, zal Hij ten derden dage wederopstaan.Maar zij verstonden dat woord niet, en zij vreesden Hem te vragen.
    Lire la suite
  • De ergernissen en de aanleidingen tot struikelen

    De perikoop PER201 beschrijft het persoonlijke onderricht van Jezus in Kafarnaüm over de ergernissen en de aanleidingen tot struikelen. Hij onderscheidt twee gevallen: degenen die pasbekeerden laten struikelen, en de christenen die met hun eigen zwakheden worden geconfronteerd. Met radicale lichaamsmetaforen roept Jezus op alles weg te doen wat tot zonde leidt, waarbij hij benadrukt dat het leven in het koninkrijk van God elk offer waard is. Matteüs, Marcus en Lucas vermelden dit onderricht met elkaar aanvullende nuances.

    Romeinen 5.12 (De Heilige Schrift 1917) :
    Daarom, gelijk door een mens de zonde in de wereld ingekomen is, en door de zonde de dood; en alzo de dood tot alle mensen doorgegaan is, in welken allen gezondigd hebben.
    Lire la suite
  • Gelijkenis van het verloren schaap

    De gelijkenis van het verloren schaap (Mt 18.10-14; Lc 15.3-7) wordt door Jezus onderwezen in Kafarnaüm in september 32 n.Chr., kort voor zijn definitieve vertrek uit Galilea. Matteüs legt de nadruk op de bescherming van de ‘kleinen’ en op Gods wil om niemand van hen te verliezen, terwijl Lucas de hemelse vreugde over de berouwvolle zondaar benadrukt. De figuur van de herder verwijst naar de messiaanse zending van Jezus, de goede herder, die zijn leerlingen op zijn afwezigheid voorbereidt door hun een geestelijke gids te beloven.

    Johannes 10.11 (De Heilige Schrift 1917) :
    Ik ben de goede Herder; de goede herder stelt zijn leven voor de schapen.
    Lire la suite
  • De reis door Samaria

    Perikoop 209 beschrijft de reis van Jezus en zijn leerlingen door Samaria, die alleen door Lucas wordt overgeleverd. Wanneer Jezus op 3 oktober van het jaar 32 n.Chr. Galilea verlaat, kiest hij de kortere Samaritaanse route naar Jeruzalem. Sommige dorpen weigeren hem te ontvangen, wat de spanningen tussen Joden en Samaritanen illustreert, terwijl andere hem aannemen. Deze passage wijst vooruit naar de universele zending en de toekomstige evangelisatie van de streek door de 70 leerlingen.

    Johannes 7.9-10 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als Hij deze dingen tot hen gezegd had, bleef Hij in Galilea.Maar als Zijn broeders opgegaan waren, toen ging Hij ook Zelf op tot het feest, niet openlijk, maar als in het verborgen.
    Lire la suite
  • De reactie van Jakobus en Johannes

    Tijdens de reis van Jezus door Samaria stellen Jakobus en Johannes, de „zonen van de donder”, voor om vuur uit de hemel te laten neerdalen op een vijandig Samaritaans dorp. Jezus berispt hen streng en herinnert eraan dat hij gekomen is om de mensen te redden en niet om hen te verderven. Deze episode, die alleen door Lucas wordt verteld (Luc 9.54-56), illustreert de spanningen tussen Joden en Samaritanen en de geleidelijke vorming van de discipelen tot een geest van barmhartigheid.

    Markus 3.17 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jakobus, den zoon van Zebedeus, en Johannes, den broeder van Jakobus; en gaf hun toe namen, Boanerges, hetwelk is, zonen des donders;
    Lire la suite
  • Onderricht over het gebed

    De pericoop PER224 presenteert het onderricht van Jezus over het gebed, gegeven op de Olijfberg in december van het jaar 32. Op basis van Matteüs 6.9-13 en Lucas 11.1-4 onderzoekt zij het Onze Vader in twee verschillende contexten. Lucas plaatst de gebeurtenis in de buurt van Jeruzalem, na het bezoek aan Betanië en vóór de genezing van een bezetene. De leerlingen, van wie sommigen Johannes de Doper hadden gevolgd, vragen Jezus hen te leren bidden.

    Mattheüs 6.9-13 (De Heilige Schrift 1917) :
    Gij dan bidt aldus: Onze Vader, Die in de hemelen zijt! Uw Naam worde geheiligd.Uw Koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in den hemel alzo ook op de aarde.Geef ons heden ons dagelijks brood.En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onzen schuldenaren.En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van den boze. Want Uw is het Koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid, in der eeuwigheid, amen.
    Lire la suite
  • Onderricht over aanstoot, vergeving en geloof

    Het artikel onderzoekt het onderwijs van Jezus over struikelblokken, vergeving en geloof in Lucas 17.1-6. Jezus spoort de leerlingen aan om geen geestelijke val te veroorzaken en zonder grenzen te vergeven. Dit onderricht legt de nadruk op de verantwoordelijkheid van de gemeenschap en op de toewijding van de leerlingen aan het koninkrijk van de hemel.

    Lukas 17.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij zeide tot de discipelen: Het kan niet wezen, dat er geen ergernissen komen; doch wee hem, door welken zij komen;Het zoude hem nuttiger zijn, dat een molensteen om zijn hals gedaan ware, en hij in de zee geworpen, dan dat hij een van deze kleinen zou ergeren.Wacht uzelven. En indien uw broeder tegen u zondigt, zo bestraf hem; en indien het hem leed is, zo vergeef het hem.En indien hij zevenmaal daags tegen u zondigt, en zevenmaal daags tot u wederkeert, zeggende: Het is mij leed; zo zult gij het hem vergeven.En de apostelen zeiden tot den Heere: Vermeerder ons het geloof.En de Heere zeide: Zo gij een geloof hadt als een mostaardzaad, gij zoudt tegen dezen moerbezienboom zeggen: Word ontworteld, en in de zee geplant, en hij zou u gehoorzaam zijn.
    Lire la suite
  • Het verzoek van Salome, de vrouw van Zebedeüs, voor haar zonen

    Het artikel behandelt het verzoek van Salome voor haar zonen en de geografische route van Jezus. Dit verhaal speelt zich af in februari van het jaar 33, tijdens de reis van Jezus van Jericho naar Betanië. De gebeurtenis laat de spanning zien tussen menselijk begrip en de profetieën. Jezus kondigt zijn naderende dood aan in zijn antwoord aan Salome, wat de geestelijke waarden van het koninkrijk van God zichtbaar maakt.

    Johannes 11.53 (De Heilige Schrift 1917) :
    Van dien dag dan af beraadslaagden zij te zamen, dat zij Hem doden zouden.
    Lire la suite

De laatste week vóór de arrestatie

  • De komst van de Joden uit de stad Jeruzalem

    Het artikel behandelt de komst van Joden naar Betanië om Jezus te zien, nu het lijden nadert. Gezien zijn groeiende populariteit overwegen de religieuze autoriteiten zijn arrestatie, terwijl het verraad van Judas wordt voorbereid.

    Johannes 12.9-11 (De Heilige Schrift 1917) :
    Een grote schare dan der Joden verstond, dat Hij aldaar was; en zij kwamen, niet alleen om Jezus' wil, maar opdat zij ook Lazarus zouden zien, dien Hij uit de doden opgewekt had.En de overpriesters beraadslaagden, dat zij ook Lazarus doden zouden.Want velen van de Joden gingen heen om zijnentwil, en geloofden in Jezus.
    Lire la suite
  • De terugkeer naar Betanië

    Na zijn triomfantelijke intocht in Jeruzalem verlaat Jezus bij het vallen van de avond de stad om met zijn twaalf leerlingen, onder wie Judas, terug te keren naar Betanië. Dit voorval, vooral verteld door Marcus (11.11) en Matteüs (21.17) en gesitueerd op zondag 27 maart van het jaar 33, illustreert het ritme van de laatste week: dagen in de Tempel, nachten bij Betanië. De leerlingen maken van deze tochten gebruik om hun Meester te vragen naar de betekenis van zijn messiaanse daden.

    Mattheüs 21.17 (De Heilige Schrift 1917) :
    En hen verlatende, ging Hij van daar uit de stad, naar Bethanie, en overnachtte aldaar.
    Lire la suite
  • De terugkeer, opnieuw, naar Betanië

    PER287 beschrijft de terugkeer van Jezus en zijn leerlingen naar Betanië na een dag in de tempel van Jeruzalem, op maandag 28 maart 33 n.Chr. Deze episode, die vooral door Marcus 11.19 wordt getuigd, werpt licht op de nachtelijke routine van de groep rond Marta, Maria en Lazarus. Het artikel behandelt de verspreide gastvrijheid, de rol van de vrouwen, de dagelijkse heen- en terugreizen tussen Betanië en Jeruzalem en het onbegrip van de leerlingen bij de aankondigingen van het lijden.

    Lukas 22.7-13 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de dag der ongehevelde broden kwam, op denwelken het pascha moest geslacht worden.En Hij zond Petrus en Johannes uit, zeggende: Gaat heen, en bereidt ons het pascha, opdat wij het eten mogen.En zij zeiden tot Hem: Waar wilt Gij, dat wij het bereiden?En Hij zeide tot hen: Ziet, als gij in de stad zult gekomen zijn, zo zal u een mens ontmoeten, dragende een kruik waters; volgt hem in het huis, daar hij ingaat.En gij zult zeggen tot den huisvader van dat huis: De Meester zegt u: Waar is de eetzaal, daar Ik het pascha met Mijn discipelen eten zal?En hij zal u een grote toegeruste opperzaal wijzen, bereidt het aldaar.En zij, heengaande, vonden het, gelijk Hij hun gezegd had, en bereidden het pascha.
    Lire la suite

De laatste dag tot de kruisiging

  • Twist van de leerlingen over de voorrang

    Het artikel analyseert een scène uit de evangeliën waarin de leerlingen van Jezus ruziën over wie de grootste is, waaruit hun gehechtheid aan een aards begrip van het Koninkrijk van God blijkt. Jezus leert dat ware grootheid ligt in belangeloze dienstbaarheid. Dit verhaal illustreert de omgekeerde geestelijke waarden van het christendom.

    Mattheüs 20.20-24 (De Heilige Schrift 1917) :
    Toen kwam de moeder der zonen van Zebedeus tot Hem met haar zonen, Hem aanbiddende, en begerende wat van Hem.En Hij zeide tot haar: Wat wilt gij? Zij zeide tot Hem: Zeg, dat deze mijn twee zonen zitten mogen, de een tot Uw rechter- en de ander tot Uw linker hand in Uw Koninkrijk.Maar Jezus antwoordde en zeide: Gijlieden weet niet wat gij begeert; kunt gij den drinkbeker drinken, dien Ik drinken zal, en met den doop gedoopt worden, waarmede Ik gedoopt worde? Zij zeiden tot Hem: Wij kunnen.En Hij zeide tot hen: Mijn drinkbeker zult gij wel drinken, en met den doop, waarmede Ik gedoopt worde, zult gij gedoopt worden; maar het zitten tot Mijn rechter-, en tot Mijn linkerhand, staat bij Mij niet te geven, maar het zal gegeven worden dien het bereid is van Mijn Vader.En als de andere tien dat hoorden, namen zij het zeer kwalijk van de twee broeders.
    Lire la suite
  • Petrus en een andere leerling bieden aan hun Meester te verdedigen

    Het artikel behandelt de reactie van Petrus en de leerlingen op de aankondiging van de dood van Jezus. Doordat ze de boodschap verkeerd begrijpen, overwegen ze een aardse oplossing voor een geestelijke kwestie. De tekst legt uit hoe de zending van de Messias door de kruisiging wordt geopenbaard, waardoor de leerlingen uiteindelijk de ware betekenis ervan gaan begrijpen. Het hier vastgelegde moment toont de weg van onbegrip naar waar geloof.

    Lukas 22.38 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zij zeiden: Heere! zie hier twee zwaarden. En Hij zeide tot hen: Het is genoeg.
    Lire la suite
  • De weg die naar de hemel leidt

    Het artikel ontsluit Johannes 14.1-15, waar Jezus zijn discipelen troost door te beloven hun een plaats bij de Vader te bereiden. Het benadrukt zijn unieke middelaarschap en de eenheid met God, en belooft tegelijk de Heilige Geest om de apostelen te leiden.

    1 Timotheüs 2.5 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want er is een God, er is ook een Middelaar Gods en der mensen, de Mens Christus Jezus;
    Lire la suite
  • Persoonlijk gesprek met zijn discipelen

    Het artikel analyseert de laatste ontmoetingen van Jezus met zijn discipelen en benadrukt hun geestelijke verandering door de goddelijke openbaring. Jezus noemt hen vrienden, geen dienaren, en legt zo de nadruk op het belang van de liefde en van de goddelijke zending. Het verhaal nodigt uit om verkiezing en zending in een theologische continuïteit te zien.

    Jesaja 49.6 (De Heilige Schrift 1917) :
    Verder zeide Hij: Het is te gering, dat Gij Mij een Knecht zoudt zijn, om op te richten de stammen van Jakob, en om weder te brengen de bewaarden in Israel; Ik heb U ook gegeven tot een Licht der heidenen, om Mijn heil te zijn tot aan het einde der aarde.
    Lire la suite
  • Waarschuwing voor vervolging

    Het artikel legt Jezus’ waarschuwing aan zijn leerlingen uit over de onvermijdelijke vervolging die zij zullen ondergaan. Op basis van de evangeliën toont het aan dat deze haat verband houdt met hun verbondenheid met Christus. Jezus belooft hun echter de steun van de Heilige Geest om hen door deze beproevingen heen te helpen.

    Johannes 15.23 (De Heilige Schrift 1917) :
    Die Mij haat, die haat ook Mijn Vader.
    Lire la suite
  • Jezus de Messias troost zijn leerlingen

    In Johannes 16.5-15 troost Jezus zijn leerlingen en belooft hij de Heilige Geest om hen na zijn heengaan in de waarheid te leiden. Dit belangrijke gedeelte benadrukt de zending van de Geest: overtuigen van zonde, van gerechtigheid en van oordeel, en tegelijk de voortgang van het onderwijs van Jezus waarborgen.

    Johannes 18.28 (De Heilige Schrift 1917) :
    Zij dan leidden Jezus van Kajafas in het rechthuis. En het was 's morgens vroeg; en zij gingen niet in het rechthuis, opdat zij niet verontreinigd zouden worden, maar opdat zij het pascha eten mochten.
    Lire la suite
  • Jezus de Messias spreekt over zijn naderende dood

    Het artikel behandelt de passage waarin Jezus zijn naderende dood aankondigt en zijn leerlingen woorden van troost en van zekerheid over de overwinning op het kwaad door de opstanding geeft.

    Markus 14.50 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zij, Hem verlatende, zijn allen gevloden.
    Lire la suite
  • De strijd in het gebed

    Het artikel analyseert het gebed van Jezus in Getsemane, dat zijn menselijk lijden en zijn onderwerping aan de goddelijke wil illustreert. Het benadrukt de historische en bijbelse context van de gebeurtenis en biedt een theologische bezinning op de verlossende zending van Jezus en op de oproep om te waken en te bidden in de beproeving.

    Lukas 22.39-46 (De Heilige Schrift 1917) :
    En uitgaande, vertrok Hij, gelijk Hij gewoon was, naar den Olijfberg; en Hem volgden ook Zijn discipelen.En als Hij aan die plaats gekomen was, zeide Hij tot hen: Bidt, dat gij niet in verzoeking komt.En Hij scheidde Zich van hen af, omtrent een steenworp; en knielde neder en bad,Zeggende: Vader, of Gij wildet dezen drinkbeker van Mij wegnemen, doch niet Mijn wil, maar de Uwe geschiede.En van Hem werd gezien een engel uit den hemel, die Hem versterkte.En in zwaren strijd zijnde, bad Hij te ernstiger. En zijn zweet werd gelijk grote droppelen bloeds, die op de aarde afliepen.En als Hij van het gebed opgestaan was, kwam Hij tot Zijn discipelen, en vond hen slapende van droefheid.En Hij zeide tot hen: Wat slaapt gij? Staat op en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt.
    Lire la suite
  • De vlucht van de leerlingen

    Het artikel analyseert de vlucht van de leerlingen bij de arrestatie van Jezus en benadrukt hun angst en de rust van Jezus. Het beschrijft de arrestatie in de hof van Getsemane, de uitleg van de Evangeliën en het contrast tussen de paniek van de leerlingen en de soevereiniteit van Jezus.

    Johannes 18.2-12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Judas, die Hem verried, wist ook die plaats, dewijl Jezus aldaar dikwijls vergaderd was geweest met Zijn discipelen.Judas dan, genomen hebbende de bende krijgsknechten en enige dienaars van de overpriesters en Farizeen, kwam aldaar met lantaarnen, en fakkelen, en wapenen.Jezus dan, wetende alles, wat over Hem komen zou, ging uit, en zeide tot hen: Wien zoekt gij?Zij antwoordden Hem: Jezus den Nazarener. Jezus zeide tot hen: Ik ben het. En Judas, die Hem verried, stond ook bij hen.Als Hij dan tot hen zeide: Ik ben het; gingen zij achterwaarts, en vielen ter aarde.Hij vraagde hun dan wederom: Wien zoekt gij? En zij zeiden: Jezus den Nazarener.Jezus antwoordde: Ik heb u gezegd, dat Ik het ben. Indien gij dan Mij zoekt, zo laat dezen heengaan.Opdat het woord vervuld zou worden, dat Hij gezegd had: Uit degenen, die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik niemand verloren.Simon Petrus dan, hebbende een zwaard, trok hetzelve uit, en sloeg des hogepriesters dienstknecht, en hieuw zijn rechteroor af. En de naam van den dienstknecht was Malchus.Jezus dan zeide tot Petrus: Steek uw zwaard in de schede. Den drinkbeker, dien Mij de Vader gegeven heeft, zal Ik dien niet drinken?De bende dan, en de overste over duizend, en de dienaars der Joden namen Jezus gezamenlijk, en bonden Hem;
    Lire la suite
  • De leerlingen die bij de kruisiging aanwezig waren

    PER360 onderzoekt de leerlingen die bij de kruisiging van Jezus op Golgota aanwezig waren, door de vier evangeliën naast elkaar te leggen. Het waren voornamelijk vrouwen — Maria, de moeder van Jezus, Maria Magdalena, Salome, Maria van Klopas — en de apostel Johannes, de enige genoemde man. Hun moed vormt een contrast met de vlucht van de mannelijke leerlingen. Jezus vertrouwt zijn moeder toe aan Johannes, een gebaar van diepe menselijkheid. Een bovennatuurlijke duisternis bedekt het toneel van twaalf uur 's middags tot 15 uur, op vrijdag 1 april van het jaar 33.

    Lukas 23.44 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het was omtrent de zesde ure, en er werd duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe.
    Lire la suite

De opstanding en de verschillende verschijningen

  • De vrouwen waarschuwen de leerlingen

    Perikoop 367 onderzoekt het moment waarop de vrouwen de leerlingen over de opstanding waarschuwen, door Matteüs 28.8, Marcus 16.9-11, Lucas 24.9-11 en Johannes 20.2 naast elkaar te leggen. Er blijkt een opvallend verschil: Maria Magdalena lijkt de boodschap van de engelen niet te kennen, in tegenstelling tot de andere vrouwen. De veronderstelling dat Maria al vroeg vertrok, vóór de verschijning van de engelen, maakt het mogelijk de verslagen met elkaar in overeenstemming te brengen en haar blijvende onbegrip bij het lege graf te verklaren.

    Johannes 20.11-18 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Maria stond buiten bij het graf, wenende. Als zij dan weende, bukte zij in het graf;En zag twee engelen in witte klederen zitten, een aan het hoofd, en een aan de voeten, waar het lichaam van Jezus gelegen had.En die zeiden tot haar: Vrouw! wat weent gij? Zij zeide tot hen: Omdat zij mijn Heere weggenomen hebben, en ik weet niet, waar zij Hem gelegd hebben.En als zij dit gezegd had, keerde zij zich achterwaarts, en zag Jezus staan, en zij wist niet, dat het Jezus was.Jezus zeide tot haar: Vrouw, wat weent gij? Wien zoekt gij? Zij, menende, dat het de hovenier was, zeide tot Hem: Heere, zo gij Hem weg gedragen hebt, zeg mij, waar gij Hem gelegd hebt, en ik zal Hem wegnemen.Jezus zeide tot haar: Maria! Zij, zich omkerende, zeide tot Hem: Rabbouni, hetwelk is gezegd, Meester.Jezus zeide tot haar: Raak Mij niet aan, want Ik ben nog niet opgevaren tot Mijn Vader; maar ga heen tot Mijn broeders, en zeg hun: Ik vare op tot Mijn Vader en uw Vader, en tot Mijn God en uw God.Maria Magdalena ging en boodschapte den discipelen, dat zij den Heere gezien had, en dat Hij haar dit gezegd had.
    Lire la suite

Genezingen

  • De Messias Jezus stilt de storm

    Cet article examine comment, à travers Matthieu 8.23-27, Marc 4.35-41 et Luc 8.22-25, Jésus calme une tempête, montrant sa puissance divine. Les récits soulignent la réaction effrayée des disciples et l'importance de la foi, avec des variations reflétant les perspectives uniques de chaque évangéliste.

    Lukas 8.22-25 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde in een van die dagen, dat Hij in een schip ging, en Zijn discipelen met Hem; en Hij zeide tot hen: Laat ons overvaren aan de andere zijde van het meer. En zij staken af.En als zij voeren, viel Hij in slaap; en er kwam een storm van wind op het meer, en zij werden vol waters, en waren in nood.En zij gingen tot Hem, en wekten Hem op, zeggende: Meester, Meester, wij vergaan! en Hij, opgestaan zijnde, bestrafte den wind en de watergolven, en zij hielden op, en er werd stilte.En Hij zeide tot hen: Waar is uw geloof? Maar zij, bevreesd zijnde, verwonderden zich, zeggende tot elkander: Wie is toch Deze, dat Hij ook de winden en het water gebiedt, en zij zijn Hem gehoorzaam?
    Lire la suite

Het ambt van Petrus

  • Le retour et l’attente des disciples

    Après l'ascension de Jésus (12 mai 33), les disciples retournent à Jérusalem depuis le mont des Oliviers, distant d'un 'chemin de sabbat'. Ils se rassemblent dans une chambre haute, probablement la maison de Marie mère de Jean Marc, et persévèrent unanimement dans la prière, avec les femmes et la famille de Jésus. Cette période d'attente préfigure les caractéristiques de l'Église naissante.

    Handelingen 12.12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als hij alles overlegd had, ging hij naar het huis van Maria, de moeder van Johannes, die toegenaamd was Markus, alwaar velen samenvergaderd en biddende waren.
    Lire la suite
  • L’accomplissement de la promesse

    L'article détaille l'accomplissement de la promesse du Saint-Esprit lors de la Pentecôte, comme relaté dans Actes des Apôtres. Cent vingt disciples reçoivent des manifestations divines à Jérusalem, parlant en langues comprises par divers peuples. Cet événement marque l'universalité de l'Évangile.

    Joël 3.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want ziet, in die dagen en te dier tijd, als Ik de gevangenis van Juda en Jeruzalem zal wenden;Dan zal Ik alle heidenen vergaderen, en zal hen afvoeren in het dal van Josafat; en Ik zal met hen aldaar richten, vanwege Mijn volk en Mijn erfdeel Israel, dat zij onder de heidenen hebben verstrooid, en Mijn land gedeeld;
    Lire la suite

Wonderen

  • Eerste wonderbare visvangst

    Le passage de Luc 5.1-11 montre l'autorité de Jésus et l'appel de Simon Pierre. Après une pêche miraculeuse, Jésus invite Pierre à devenir pêcheur d'hommes, illustrant la mission évangélique.

    Lukas 5.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, als de schare op Hem aandrong, om het Woord Gods te horen, dat Hij stond bij het meer Gennesareth.En Hij zag twee schepen aan den oever van het meer liggende, en de vissers waren daaruit gegaan, en spoelden de netten.En Hij ging in een van die schepen, hetwelk van Simon was, en bad hem, dat hij een weinig van het land afstak; en nederzittende, leerde Hij de scharen uit het schip.En als Hij afliet van spreken, zeide Hij tot Simon: Steek af naar de diepte, en werp uw netten uit om te vangen.En Simon antwoordde en zeide tot Hem: Meester, wij hebben den gehelen nacht over gearbeid, en niet gevangen; doch op Uw woord zal ik het net uitwerpen.En als zij dat gedaan hadden, besloten zij een grote menigte vissen, en hun net scheurde.En zij wenkten hun medegenoten, die in het andere schip waren, dat zij hen zouden komen helpen. En zij kwamen, en vulden beide de schepen, zodat zij bijna zonken.En Simon Petrus, dat ziende, viel neder aan de knieen van Jezus, zeggende: Heere! ga uit van mij; want ik ben een zondig mens.Want verbaasdheid had hem bevangen, en allen, die met hem waren, over de vangst der vissen, die zij gevangen hadden;En desgelijks ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeus, die medegenoten van Simon waren. En Jezus zeide tot Simon: Vrees niet; van nu aan zult gij mensen vangen.En als zij de schepen aan land gestuurd hadden, verlieten zij alles, en volgden Hem.
    Lire la suite
  • Tweede wonderbare visvangst na de opstanding

    Jean 21.1-14 relate la pêche miraculeuse après la résurrection, où Jésus ressuscité réapparaît sur le rivage de la mer de Tibériade et conseille ses disciples sur la pêche. Il est reconnu par Jean lorsque le filet déborde de poissons. Pierre, transporté de joie, nage jusqu'à lui, tandis que Jésus prépare un repas symbolique.

    Johannes 21.1-14 (De Heilige Schrift 1917) :
    Na dezen openbaarde Jezus Zichzelven wederom den discipelen aan de zee van Tiberias. En Hij openbaarde Zich aldus:Er waren te zamen Simon Petrus, en Thomas, gezegd Didymus, en Nathanael, die van Kana in Galilea was, en de zonen van Zebedeus, en twee anderen van Zijn discipelen.Simon Petrus zeide tot hen: Ik ga vissen. Zij zeiden tot hem: Wij gaan ook met u. Zij gingen uit, en traden terstond in het schip; en in dien nacht vingen zij niets.En als het nu morgenstond geworden was, stond Jezus op den oever; doch de discipelen wisten niet, dat het Jezus was.Jezus dan zeide tot hen: Kinderkens, hebt gij niet enige toespijs? Zij antwoordden Hem: Neen.En Hij zeide tot hen: Werpt het net aan de rechterzijde van het schip, en gij zult vinden. Zij wierpen het dan, en konden hetzelve niet meer trekken vanwege de menigte der vissen.De discipel dan, welken Jezus liefhad, zeide tot Petrus: Het is de Heere! Simon Petrus dan, horende, dat het de Heere was, omgordde het opperkleed (want hij was naakt), en wierp zichzelven in de zee.En de andere discipelen kwamen met het scheepje (want zij waren niet verre van het land, maar omtrent tweehonderd ellen), slepende het net met de vissen.Als zij dan aan het land gegaan waren, zagen zij een kolenvuur liggen, en vis daarop liggen, en brood.Jezus zeide tot hen: Brengt van den vissen, die gij nu gevangen hebt.Simon Petrus ging op, en trok het net op het land, vol grote vissen, tot honderd drie en vijftig; en hoewel er zovele waren, zo scheurde het net niet.Jezus zeide tot hen: Komt herwaarts, houdt het middagmaal. En niemand van de discipelen durfde Hem vragen: Wie zijt Gij? wetende, dat het de Heere was.Jezus dan kwam, en nam het brood, en gaf het hun, en den vis desgelijks.Dit was nu de derde maal, dat Jezus Zijn discipelen geopenbaard is, nadat Hij van de doden opgewekt was.
    Lire la suite
  • Opstanding van de Messias Jezus

    Analyse comparative des quatre récits évangéliques de la résurrection de Jésus (Mt 28.1-10 ; Mc 16.1-8 ; Lc 24.1-12 ; Jn 20.1-18). L'article identifie les points communs — tombeau vide, présence des femmes, annonce angélique — et les divergences — nombre de femmes et d'anges, réactions, chronologie. Les différences sont expliquées par les perspectives théologiques, styles littéraires et publics distincts de chaque évangéliste, soulignant la centralité de la résurrection dans la foi chrétienne.

    Lukas 24.1-12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En op den eersten dag der week, zeer vroeg in den morgenstond, gingen zij naar het graf, dragende de specerijen, die zij bereid hadden, en sommigen met haar.En zij vonden den steen afgewenteld van het graf.En ingegaan zijnde, vonden zij het lichaam van den Heere Jezus niet.En het geschiedde, als zij daarover twijfelmoedig waren, zie, twee mannen stonden bij haar in blinkende klederen.En als zij zeer bevreesd werden, en het aangezicht naar de aarde neigden, zeiden zij tot haar: Wat zoekt gij den Levende bij de doden?Hij is hier niet, maar Hij is opgestaan. Gedenkt, hoe Hij tot u gesproken heeft, als Hij nog in Galilea was,Zeggende: De Zoon des mensen moet overgeleverd worden in de handen der zondige mensen, en gekruisigd worden, en ten derden dage wederopstaan.En zij werden indachtig Zijner woorden.En wedergekeerd zijnde van het graf, boodschapten zij al deze dingen aan de elven, en aan al de anderen.En deze waren Maria Magdalena, en Johanna, en Maria, de moeder van Jakobus, en de andere met haar, die dit tot de apostelen zeiden.En haar woorden schenen voor hen als ijdel geklap, en zij geloofden haar niet.Doch Petrus opstaande, liep tot het graf, en nederbukkende, zag hij de linnen doeken, liggende alleen, en ging weg, zich verwonderende bij zichzelven van hetgeen geschied was.
    Lire la suite

Woord van een Vriend

  • De grote keuze van ons leven

    Het artikel onderzoekt de cruciale beslissing om Jezus te volgen ondanks de moeilijkheden. Petrus kiest de weg van diepe toewijding aan Jezus en stelt de eeuwige waarden boven de onmiddellijke materiële zegeningen, in tegenstelling tot anderen die afhaken. Het artikel benadrukt het belang van het kiezen van de smalle weg die naar het eeuwige leven leidt en spoort ons aan God voorrang te geven om te slagen in ons geestelijk leven en het ware heil te bereiken.

    Lukas 12.16-20 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij zeide tot hen een gelijkenis, en sprak: Eens rijken mensen land had wel gedragen;En hij overleide bij zichzelven, zeggende: Wat zal ik doen, want ik heb niet, waarin ik mijn vruchten zal verzamelen.En hij zeide: Dit zal ik doen; ik zal mijn schuren afbreken, en grotere bouwen, en zal aldaar verzamelen al dit mijn gewas, en deze mijn goederen;En ik zal tot mijn ziel zeggen: Ziel! gij hebt vele goederen, die opgelegd zijn voor vele jaren, neem rust, eet, drink, wees vrolijk.Maar God zeide tot hem: Gij dwaas! in dezen nacht zal men uw ziel van u afeisen; en hetgeen gij bereid hebt, wiens zal het zijn?
    Lire la suite
Compléments
  • ANN021 De roepingen van de leerlingen

    L'article analyse les différents récits des évangiles concernant l'appel des premiers disciples de Jésus, montrant que ces narrations ne se contredisent pas mais se…

  • ANN022 De keuze van de apostelen

    L'article explore le choix des douze apôtres par Jésus, soulignant l'importance symbolique du nombre douze. Il détaille la sélection attentive des apôtres et l'impact…

  • ANN029 Het conflict tussen de aanhangers van Johannes en Jezus

    L'article aborde les tensions entre les disciples de Jean le Baptiste et de Jésus, deux figures bibliques centrales, en mettant en avant leurs ministères…

  • ANN111 De bestemming van de leerlingen na de vermenigvuldiging van de broden

    L'article explore les récits divergents des Évangiles concernant la destination des disciples après la multiplication des pains, en analysant les perspectives de Matthieu, Marc…