Étude 1 sur 17 · Le départ du Messie Jésus vers d’autres villes

  1. Étude 1 : Le départ du Messie Jésus vers d’autres villes
  2. Étude 2 : Le blasphème contre le Saint-Esprit
  3. Étude 3 : Instructions diverses du Messie Jésus
  4. Étude 4 : La parabole de l’ami importun
  5. Étude 5 : La promesse du Saint-Esprit
  6. Étude 6 : Avertissement concernant la persécution
  7. Étude 7 : Les Actes des Apôtres
  8. Étude 8 : L'introduction de Luc
  9. Étude 9 : Entretien des apôtres avec Jésus
  10. Étude 10 : Le retour et l’attente des disciples
  11. Étude 11 : L’accomplissement de la promesse
  12. Étude 12 : La défense de Pierre et de Jean devant le Sanhédrin
  13. Étude 13 : Ananias et Saphira
  14. Étude 14 : L’essor remarquable de l’Église primitive
  15. Étude 15 : L’arrestation des apôtres
  16. Étude 16 : La nomination des Sept et l'organisation de l'Église primitive
  17. Étude 17 : Le meurtre d'Etienne

Van het tweede tot het derde pesachfeest

  • Het vertrek van Jezus, de Messias, naar andere steden

    Perikoop 112 onderzoekt hoe Jezus rondtrekkend de steden en dorpen van Galilea bezoekt (Mt 11.1), in mei-juni 31. Anders dan Johannes de Doper, die op één plaats bleef, trok Jezus actief door de streek om het Koninkrijk der hemelen te verkondigen, geleid door de Heilige Geest, om zelfs de armsten te bereiken die niet naar Hem toe konden komen.

    Mattheüs 11.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het is geschied, toen Jezus geeindigd had Zijn twaalf discipelen bevelen te geven, dat Hij van daar voortging, om te leren en te prediken in hun steden.
    Lire la suite
  • De lastering tegen de Heilige Geest

    Dit artikel onderzoekt de lastering tegen de Heilige Geest, een onvergeeflijke zonde die in de evangeliën wordt besproken. Door de werken van de Heilige Geest aan een onreine geest toe te schrijven, overschrijdt men een grens waarvoor geen vergeving mogelijk is. De onmisbare rol van de Heilige Geest bij vergeving en bekering wordt benadrukt. Het artikel verbreedt de beschouwing naar de mogelijkheid van een dergelijke zonde in de huidige tijd.

    Markus 3.28-30 (De Heilige Schrift 1917) :
    Voorwaar, Ik zeg u, dat al de zonden den kinderen der mensen zullen vergeven worden, en allerlei lasteringen, waarmede zij zullen gelasterd hebben;Maar zo wie zal gelasterd hebben tegen den Heiligen Geest, die heeft geen vergeving in der eeuwigheid, maar hij is schuldig des eeuwigen oordeels.Want zij zeiden: Hij heeft een onreinen geest.
    Lire la suite
  • Verschillende onderwijzingen van de Messias Jezus

    Het artikel bespreekt Lucas 12.1-12, waar Jezus onderwijst over huichelarij, de vreze Gods en het belang van een openbare belijdenis. Hij waarschuwt tegen lastering van de Geest en belooft de hulp van de Heilige Geest in tijden van vervolging. De centrale boodschap is trouw en oprechtheid in het geloof.

    Mattheüs 7.29 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want Hij leerde hen, als macht hebbende, en niet als de Schriftgeleerden.
    Lire la suite

Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week

  • De gelijkenis van de opdringerige vriend

    De gelijkenis van de opdringerige vriend (Lucas 11.5-13), die alleen in het evangelie van Lucas voorkomt, volgt op het onderwijs over het Onze Vader. Daarin leert Jezus volharding in het gebed: als een vriend uiteindelijk toegeeft aan aandringen, hoeveel vrijgeviger zal God dan geven aan wie hem in geloof bidden, door zelfs de Heilige Geest te schenken aan wie erom vragen.

    Lukas 11.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :
    En het geschiedde, toen Hij in een zekere plaats was biddende, als Hij ophield, dat een van Zijn discipelen tot Hem zeide: Heere, leer ons bidden, gelijk ook Johannes zijn discipelen geleerd heeft.En Hij zeide tot hen: Wanneer gij bidt, zo zegt: Onze Vader, Die in de hemelen zijt! Uw Naam worde geheiligd. Uw Koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in den hemel, alzo ook op de aarde.Geef ons elken dag ons dagelijks brood.En vergeef ons onze zonden; want ook wij vergeven aan een iegelijk, die ons schuldig is. En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van den boze.
    Lire la suite

De laatste dag tot de kruisiging

  • De belofte van de Heilige Geest

    Het artikel onderzoekt de belofte van de Heilige Geest door Jezus in Johannes 14.16-31. Jezus bereidt zijn discipelen voor op zijn heengaan en belooft de Geest van de waarheid als levende band tussen Christus en de gemeente. Deze tekst toont de volmaakte gehoorzaamheid van Jezus aan het goddelijke plan en zijn liefde, die blijkt uit het zenden van de Trooster.

    Handelingen 12.12 (De Heilige Schrift 1917) :
    En als hij alles overlegd had, ging hij naar het huis van Maria, de moeder van Johannes, die toegenaamd was Markus, alwaar velen samenvergaderd en biddende waren.
    Lire la suite
  • Waarschuwing voor vervolging

    Het artikel legt Jezus’ waarschuwing aan zijn leerlingen uit over de onvermijdelijke vervolging die zij zullen ondergaan. Op basis van de evangeliën toont het aan dat deze haat verband houdt met hun verbondenheid met Christus. Jezus belooft hun echter de steun van de Heilige Geest om hen door deze beproevingen heen te helpen.

    Johannes 16.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :
    Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat gij niet geergerd wordt.Zij zullen u uit de synagogen werpen; ja, de ure komt, dat een iegelijk, die u zal doden, zal menen Gode een dienst te doen.En deze dingen zullen zij u doen, omdat zij den Vader niet gekend hebben, noch Mij.Maar deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat, wanneer de ure zal gekomen zijn, gij dezelve moogt gedenken, dat Ik ze u gezegd heb; doch deze dingen heb Ik u van het begin niet gezegd, omdat Ik bij ulieden was.
    Lire la suite

Het ambt van Petrus

  • De Handelingen van de Apostelen

    Introduction à une série d'études sur les Actes des Apôtres, prolongement naturel de l'Évangile de Luc. L'article présente la démarche historico-théologique adoptée : contextualisation des événements, mise en parallèle avec les épîtres pauliniennes, établissement d'une chronologie. Les deux figures centrales, Pierre et Paul, structureront l'étude. L'objectif est de retracer la naissance et l'expansion de l'Église depuis Jérusalem jusqu'au monde méditerranéen, sous l'action du Saint-Esprit.

    Filippenzen 1.12-14 (De Heilige Schrift 1917) :
    En ik wil, dat gij weet, broeders, dat hetgeen aan mij is geschied, meer tot bevordering van het Evangelie gekomen is;Alzo dat mijn banden in Christus openbaar geworden zijn in het ganse rechthuis, en aan alle anderen;En dat het meerder deel der broederen in den Heere, door mijn banden vertrouwen gekregen hebbende, overvloediger het Woord onbevreesd durven spreken.
    Lire la suite
  • L'introduction de Luc

    Premier commentaire de la série sur les Actes des Apôtres, cet article analyse l'introduction de Luc (Actes 1.1-3). Il présente Luc comme auteur des deux œuvres adressées à Théophile, évoque l'hypothèse de ce dernier comme commanditaire, et souligne les quarante jours d'enseignement post-résurrection sur le Royaume de Dieu. Ces versets assurent la transition entre l'Évangile et l'histoire de l'Église naissante sous la conduite du Saint-Esprit.

    Colossenzen 4.14 (De Heilige Schrift 1917) :
    U groet Lukas, de medicijnmeester, de geliefde, en Demas.
    Lire la suite
  • Het gesprek van de apostelen met Jezus

    Luc rapporte le dernier entretien de Jésus avec ses onze apôtres avant l'Ascension (Actes 1.4-8). Jésus leur ordonne d'attendre à Jérusalem le baptême du Saint-Esprit, refuse de révéler les temps eschatologiques réservés au Père, et leur confie une mission universelle : être ses témoins de Jérusalem jusqu'aux extrémités de la terre. Ce passage constitue le plan structurel du livre des Actes.

    Mattheüs 3.11 (De Heilige Schrift 1917) :
    Ik doop u wel met water tot bekering; maar Die na mij komt, is sterker dan ik, Wiens schoenen ik niet waardig ben Hem na te dragen; Die zal u met den Heiligen Geest en met vuur dopen.
    Lire la suite
  • Le retour et l’attente des disciples

    Après l'ascension de Jésus (12 mai 33), les disciples retournent à Jérusalem depuis le mont des Oliviers, distant d'un 'chemin de sabbat'. Ils se rassemblent dans une chambre haute, probablement la maison de Marie mère de Jean Marc, et persévèrent unanimement dans la prière, avec les femmes et la famille de Jésus. Cette période d'attente préfigure les caractéristiques de l'Église naissante.

    Handelingen 2.42-47 (De Heilige Schrift 1917) :
    En zij waren volhardende in de leer der apostelen, en in de gemeenschap, en in de breking des broods, en in de gebeden.En een vreze kwam over alle ziel; en vele wonderen en tekenen geschiedden door de apostelen.En allen, die geloofden, waren bijeen, en hadden alle dingen gemeen;En zij verkochten hun goederen en have, en verdeelden dezelve aan allen, naar dat elk van node had.En dagelijks eendrachtelijk in den tempel volhardende, en van huis tot huis brood brekende, aten zij te zamen met verheuging en eenvoudigheid des harten;En prezen God, en hadden genade bij het ganse volk. En de Heere deed dagelijks tot de Gemeente, die zalig werden.
    Lire la suite
  • L’accomplissement de la promesse

    L'article détaille l'accomplissement de la promesse du Saint-Esprit lors de la Pentecôte, comme relaté dans Actes des Apôtres. Cent vingt disciples reçoivent des manifestations divines à Jérusalem, parlant en langues comprises par divers peuples. Cet événement marque l'universalité de l'Évangile.

    Joël 3.1-2 (De Heilige Schrift 1917) :
    Want ziet, in die dagen en te dier tijd, als Ik de gevangenis van Juda en Jeruzalem zal wenden;Dan zal Ik alle heidenen vergaderen, en zal hen afvoeren in het dal van Josafat; en Ik zal met hen aldaar richten, vanwege Mijn volk en Mijn erfdeel Israel, dat zij onder de heidenen hebben verstrooid, en Mijn land gedeeld;
    Lire la suite
  • La défense de Pierre et de Jean devant le Sanhédrin

    Pierre et Jean présentent une défense audacieuse devant le Sanhédrin après un miracle qui surprend les autorités. Remplis du Saint-Esprit, ils démontrent une assurance qui étonne leurs juges. Luc souligne l'accomplissement des promesses de Jésus, et l'irréfutabilité des faits renforce leur témoignage.

    Johannes 6.68-69 (De Heilige Schrift 1917) :
    Simon Petrus dan antwoordde Hem: Heere, tot Wien zullen wij heengaan? Gij hebt de woorden des eeuwigen levens.En wij hebben geloofd en bekend, dat Gij zijt de Christus, de Zoon des levenden Gods.
    Lire la suite
  • Ananias et Saphira

    L'article traite du récit d'Ananias et Saphira dans Actes 5, montrant les conséquences dramatiques de leur tromperie envers la communauté chrétienne et le Saint-Esprit. Leur histoire contraste avec la générosité sincère de Barnabas, soulignant les exigences éthiques de la foi chrétienne et offrant un avertissement contre l'hypocrisie.

    Handelingen 5.1-11 (De Heilige Schrift 1917) :
    En een zeker man, met name Ananias, met Saffira, zijn vrouw, verkocht een have;En onttrok van den prijs, ook met medeweten zijner vrouw; en bracht een zeker deel, en legde dat aan de voeten der apostelen.En Petrus zeide: Ananias, waarom heeft de satan uw hart vervuld, dat gij den Heiligen Geest liegen zoudt, en onttrekken van den prijs des lands?Zo het gebleven ware, bleef het niet uw, en verkocht zijnde, was het niet in uw macht? Wat is het, dat gij deze daad in uw hart hebt voorgenomen? Gij hebt den mensen niet gelogen, maar Gode.En Ananias, deze woorden horende, viel neder en gaf den geest. En er kwam grote vrees over allen, die dit hoorden.En de jongelingen, opstaande, schikten hem toe, en droegen hem uit, en begroeven hem.En het was omtrent drie uren daarna, dat ook zijn vrouw daar inkwam, niet wetende, wat er geschied was;En Petrus antwoordde haar: Zeg mij, hebt gijlieden het land voor zoveel verkocht? En zij zeide: Ja, voor zoveel.En Petrus zeide tot haar: Wat is het, dat gij onder u hebt overeengestemd te verzoeken den Geest des Heeren? Zie, de voeten dergenen, die uw man begraven hebben, zijn voor de deur, en zullen u uitdragen.En zij viel terstond neder voor zijn voeten, en gaf den geest. En de jongelingen ingekomen zijnde, vonden haar dood en droegen ze uit, en begroeven haar bij haar man.En er kwam grote vreze over de gehele Gemeente, en over allen, die dit hoorden.
    Lire la suite
  • L’essor remarquable de l’Église primitive

    L'article ADA018 commente Actes 5.12-16, décrivant l'essor de l'Église primitive à Jérusalem au printemps 33. Les apôtres accomplissent des miracles publiquement dans le portique de Salomon, l'Église croît en nombre, hommes et femmes confondus, et la réputation des apôtres grandit auprès du peuple, malgré une crainte suscitée par le jugement d'Ananias et Saphira. Le passage établit un parallèle fort avec le ministère de Jésus.

    Lukas 5.26 (De Heilige Schrift 1917) :
    En ontzetting heeft hen allen bevangen, en zij verheerlijkten God, en werden vervuld met vreze, zeggende: Wij hebben heden ongelofelijke dingen gezien.
    Lire la suite
  • L’arrestation des apôtres

    L'article ADA019 commente Actes 5.17-18 : face à la croissance remarquable de l'Église à Jérusalem, le grand prêtre et les sadducéens, animés de jalousie, font arrêter les apôtres. Luc montre que malgré l'opposition des autorités religieuses, l'œuvre du Christ se poursuit par l'action du Saint-Esprit, accomplissant la promesse d'Actes 1.8.

    Johannes 11.47-50 (De Heilige Schrift 1917) :
    De overpriesters dan en de Farizeen vergaderden den raad, en zeiden: Wat zullen wij doen? want deze Mens doet vele tekenen.Indien wij Hem alzo laten geworden, zij zullen allen in Hem geloven, en de Romeinen zullen komen, en wegnemen beide onze plaats en volk.En een uit hen, namelijk Kajafas, die deszelven jaars hogepriester was, zeide tot hen: Gij verstaat niets;En gij overlegt niet, dat het ons nut is, dat een mens sterve voor het volk, en het gehele volk niet verloren ga.
    Lire la suite
  • La nomination des Sept et l'organisation de l'Église primitive

    Actes 6,1-7 relate la première crise interne de l'Église de Jérusalem, liée à la distribution inégale aux veuves. Pour y remédier, les Douze proposent de nommer sept hommes remplis du Saint-Esprit et de sagesse. Cette décision fondatrice distingue les ministères tout en affirmant leur complémentarité, et s'accompagne d'une croissance remarquable de la communauté chrétienne naissante.

    Handelingen 6.5 (De Heilige Schrift 1917) :
    En dit woord behaagde aan al de menigte; en zij verkoren Stefanus, een man vol des geloofs en des Heiligen Geestes, en Filippus, en Prochorus, en Nicanor, en Timon, en Parmenas, en Nicolaus, een Jodengenoot van Antiochie;
    Lire la suite
  • Le meurtre d'Etienne

    Analyse du récit de la lapidation d'Étienne (Actes 7.54-60), premier martyr chrétien. L'article examine la colère du Sanhédrin, le caractère juridiquement irrégulier de l'exécution, la vision du Christ glorifié accordée à Étienne, et le parallèle théologique établi par Luc entre la passion du disciple et celle de Jésus. La présence de Saul annonce la suite du récit apostolique.

    Psalmen 37.12 (De Heilige Schrift 1917) :
    Zain. De goddeloze bedenkt listige aanslagen tegen den rechtvaardige, en hij knerst over hem met zijn tanden.
    Lire la suite