Begrip van de discipelen

Dit thema richt zich op de manier waarop de discipelen van Jezus geleidelijk de diepe betekenis van zijn woorden, zijn daden en zijn zending hebben begrepen — of soms hebben gemist. In de evangelieverhalen zien we mannen en vrouwen die geconfronteerd worden met een onderwijs dat hun religieuze en culturele categorieën te boven gaat, en die heen en weer geslingerd worden tussen een plotselinge ingeving en hardnekkig onbegrip.

De gelijkenissen, de wonderen, de aankondigingen van het lijden en ook de verheerlijking op de berg zijn stuk voor stuk momenten waarop het begrip van de discipelen op de proef wordt gesteld. Hun reacties — verbazing, angst, stilte, misverstand — zeggen evenveel over de identiteit van Jezus als over de menselijke grenzen tegenover het mysterie.

Deze leerweg nodigt uit om de evangeliën niet alleen als historische verhalen te herlezen, maar als een weg van geestelijk leren. Hij werpt licht op de reden waarom Jezus zich herhaalde, anders formuleerde en zijn discipelen stap voor stap begeleidde, waardoor hun langzame begrip een spiegel werd die de lezer van vandaag wordt voorgehouden.

Begrip van de discipelen

CTD071 Het onbegrip van de leerlingen
Het artikel onderzoekt de verschillen in hoe de discipelen de woorden van Jezus begrepen volgens Matteüs, Marcus en Lucas. Het stelt dat Matteüs hun verdriet toont, veroorzaakt door het gedeeltelijke begrip van zijn dood, terwijl Marcus en Lucas hun onbegrip van de opstanding aangeven. Deze aanvullende verhalen verrijken het begrip van deze gebeurtenis.

Markus 9.31-32 (De Heilige Schrift 1917) :
Want Hij leerde Zijn discipelen, en zeide tot hen: De Zoon des mensen zal overgeleverd worden in de handen der mensen, en zij zullen Hem doden, en gedood zijnde, zal Hij ten derden dage wederopstaan.Maar zij verstonden dat woord niet, en zij vreesden Hem te vragen.
De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org

Verder lezen

Niveau: Gemiddeld Doelgroep: Gemiddeld