Alle dorpsbewoners zagen reikhalzend uit naar de geboorte van dit kind. De hoge leeftijd van Elisabet deed vermoeden dat haar kansen om moeder te worden ten einde liepen. Ook de toestand van Zacharias, die gedurende de negen maanden van de zwangerschap stom was geworden, wekte verbazing bij de getuigen. Het is dan ook begrijpelijk dat de komst van dit kind vragen opriep.
We weten dat Zacharias zijn taken in de tempel bleef vervullen. Dat doet vermoeden dat hij de vastgestelde leeftijd van 50 jaar om zijn dienst neer te leggen nog niet had bereikt (Numberi 4.3). Zijn vrouw, die waarschijnlijk jonger was, gold naar de maatstaven van die tijd als onvruchtbaar. Ter vergelijking: een Joodse man in de eerste eeuw had vaak al op 25-jarige leeftijd een groot gezin.
De naamkeuze volgt niet de traditie, maar Zacharias houdt zich aan de aanwijzingen van de engel Gabriël. ‘Johannes’ betekent ‘God is genadig’. Die betekenis komt tot uiting in zijn wonderbaarlijke geboorte, maar ook in zijn profetische boodschap in de woestijn, waarin hij de Messias als koning aankondigt.
De dorpsbewoners, die getuige zijn van een geboorte die onwaarschijnlijk, zelfs onmogelijk werd geacht, concluderen dat dit kind in de toekomst een belangrijke rol zal spelen. Ze begrijpen de gebeurtenissen niet volledig; ze weten niet dat de geboorte van de Messias nabij is. We stellen vast dat ze het nieuws van deze buitengewone geboorte hebben verspreid, ongetwijfeld vergezeld van persoonlijke opmerkingen en interpretaties.
Deze geboorte moet iedereen zeker hebben herinnerd aan het verhaal van Isaak, de zoon van Abraham en Sara, zoals beschreven in Genesis 22.1-18.
Johannes behoort tot de priesterstand en stamt zowel van moederskant als van vaderskant af van Levi; zijn vader diende in de tempel. Over zijn jeugd krijgen we één detail te horen: ‘de hand van de Heer was met hem’. Hij zal volgens de nazireeërgelofte leven, net als de grote profeten uit de Joodse geschiedenis, overeenkomstig de aanwijzingen van de engel Gabriël.