-
ADA016
De solidariteit van de gelovigen
Lucas beschrijft de eerste christelijke gemeente van Jeruzalem en toont een eendrachtige en solidaire gemeenschap. De gelovigen deelden vrijwillig hun bezittingen, gedreven door broederliefde en veranderd door het Evangelie. Het beheer van de middelen door de apostelen getuigt van het gezamenlijke vertrouwen en draagt bij aan de ontwikkeling van de gemeente.
Handelingen 4.32-37 (De Heilige Schrift 1917) :En de menigte van degenen, die geloofden, was een hart en een ziel; en niemand zeide, dat iets van hetgeen hij had, zijn eigen ware, maar alle dingen waren hun gemeen.En de apostelen gaven met grote kracht getuigenis van de opstanding van den Heere Jezus; en er was grote genade over hen allen.Want er was ook niemand onder hen, die gebrek had; want zovelen als er bezitters waren van landen of huizen, die verkochten zij, en brachten den prijs der verkochte goederen, en legden dien aan de voeten der apostelen.En aan een iegelijk werd uitgedeeld, naar dat elk van node had.En Joses, van de apostelen toegenaamd Barnabas (hetwelk is, overgezet zijnde, een zoon der vertroosting), een Leviet, van geboorte uit Cyprus,Alzo hij een akker had, verkocht dien, en bracht het geld, en legde het aan de voeten der apostelen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org