Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week 1 studie
Bediening van Petrus 1 studie
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week
-
PER176
Petrus erkent Jezus als de Messias
Perikoop 176 beschrijft de belijdenis van Petrus, die Jezus als de Messias erkent en die alleen door Johannes wordt overgeleverd (6.62-71). Nadat veel discipelen zijn weggegaan, vraagt Jezus de Twaalf naar hun toewijding. Petrus antwoordt met een opmerkelijke geloofsbelijdenis. Het artikel onderzoekt de spanning tussen Gods soevereiniteit en de menselijke vrijheid en sluit af met de vermelding van Judas Iskariot, die eraan herinnert dat niets aan Gods blik ontsnapt.
1 Timotheüs 2.4 (De Heilige Schrift 1917) :Welke wil, dat alle mensen zalig worden, en tot kennis der waarheid komen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Bediening van Petrus
-
ADA025
De aanstelling van de Zeven en de organisatie van de vroege kerk
Handelingen 6,1-7 vertelt over de eerste interne crisis van de gemeente van Jeruzalem, die verband hield met de ongelijke verdeling aan de weduwen. Om dit te verhelpen stellen de Twaalf voor zeven mannen aan te wijzen, vervuld van de Heilige Geest en van wijsheid. Deze fundamentele beslissing onderscheidt de bedieningen en bevestigt tegelijk hun onderlinge aanvulling, en gaat gepaard met een opmerkelijke groei van de jonge christelijke gemeenschap.
Handelingen 6.1-7 (De Heilige Schrift 1917) :En in dezelfde dagen, als de discipelen vermenigvuldigden, ontstond een murmurering der Grieksen tegen de Hebreen, omdat hun weduwen in de dagelijkse bediening verzuimd werden.En de twaalven riepen de menigte der discipelen tot zich, en zeiden: Het is niet behoorlijk, dat wij het Woord Gods nalaten, en de tafelen dienen.Ziet dan om, broeders, naar zeven mannen uit u, die goede getuigenis hebben, vol des Heiligen Geestes en der wijsheid, welke wij mogen stellen over deze nodige zaak.Maar wij zullen volharden in het gebed, en in de bediening des Woords.En dit woord behaagde aan al de menigte; en zij verkoren Stefanus, een man vol des geloofs en des Heiligen Geestes, en Filippus, en Prochorus, en Nicanor, en Timon, en Parmenas, en Nicolaus, een Jodengenoot van Antiochie;Welken zij voor de apostelen stelden; en dezen, als zij gebeden hadden, legden hun de handen op.En het woord Gods wies, en het getal der discipelen vermenigvuldigde te Jeruzalem zeer; en een grote schare der priesteren werd den gelove gehoorzaam.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org