Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week 4 studies
De laatste week vóór de arrestatie 1 studie
De tegenstrijdigheden 1 studie
Woord van een Vriend 2 studies
Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week
-
PER174
Onderwijs van de Messias Jezus over het brood des levens
Johannes 6.22-59 vermeldt de rede van Jezus over het brood des levens, uitgesproken in de synagoge van Kafarnaüm op een sabbat in mei 32 n.Chr. Na de vermenigvuldiging van de broden openbaart Jezus zich als het 'brood des levens' en nodigt hij de menigte uit in hem te geloven om het eeuwige leven te verkrijgen. Deze passage, die alleen bij Johannes voorkomt, vertoont een grote christologische en eucharistische rijkdom, tegenover het onbegrip en het gemor van zijn toehoorders.
Johannes 6.35-40 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus zeide tot hen: Ik ben het Brood des levens; die tot Mij komt, zal geenszins hongeren, en die in Mij gelooft, zal nimmermeer dorsten.Maar Ik heb u gezegd, dat gij Mij ook gezien hebt, en gij gelooft niet.Al wat Mij de Vader geeft, zal tot Mij komen; en die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen.Want Ik ben uit den hemel nedergedaald, niet opdat Ik Mijn wil zou doen, maar den wil Desgenen, Die Mij gezonden heeft.En dit is de wil des Vaders, Die Mij gezonden heeft, dat al wat Hij Mij gegeven heeft, Ik daaruit niet verlieze, maar hetzelve opwekke ten uitersten dage.En dit is de wil Desgenen, Die Mij gezonden heeft, dat een iegelijk, die den Zoon aanschouwt, en in Hem gelooft, het eeuwige leven hebbe; en Ik zal hem opwekken ten uitersten dage.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER176
Petrus erkent Jezus als de Messias
Perikoop 176 beschrijft de belijdenis van Petrus, die Jezus als de Messias erkent en die alleen door Johannes wordt overgeleverd (6.62-71). Nadat veel discipelen zijn weggegaan, vraagt Jezus de Twaalf naar hun toewijding. Petrus antwoordt met een opmerkelijke geloofsbelijdenis. Het artikel onderzoekt de spanning tussen Gods soevereiniteit en de menselijke vrijheid en sluit af met de vermelding van Judas Iskariot, die eraan herinnert dat niets aan Gods blik ontsnapt.
Johannes 6.62-71 (De Heilige Schrift 1917) :Wat zou het dan zijn, zo gij den Zoon des mensen zaagt opvaren, daar Hij te voren was?De Geest is het, Die levend maakt; het vlees is niet nut. De woorden, die Ik tot u spreek, zijn geest en zijn leven.Maar er zijn sommigen van ulieden, die niet geloven. Want Jezus wist van den beginne, wie zij waren, die niet geloofden, en wie hij was, die Hem verraden zou.En Hij zeide: Daarom heb Ik u gezegd, dat niemand tot Mij komen kan, tenzij dat het hem gegeven zij van Mijn Vader.Van toen af gingen velen Zijner discipelen terug, en wandelden niet meer met Hem.Jezus dan zeide tot de twaalven: Wilt gijlieden ook niet weggaan?Simon Petrus dan antwoordde Hem: Heere, tot Wien zullen wij heengaan? Gij hebt de woorden des eeuwigen levens.En wij hebben geloofd en bekend, dat Gij zijt de Christus, de Zoon des levenden Gods.Jezus antwoordde hun: Heb Ik niet u twaalf uitverkoren? En een uit u is een duivel.En Hij zeide dit van Judas, Simons zoon, Iskariot; want deze zou Hem verraden, zijnde een van de twaalven.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER215
De toespraak over levend water
Op de laatste dag van het feest van Soekot (Hosjana Rabba) verkondigt de Messias Jezus in de tempel van Jeruzalem dat hij de ware bron van levend water is. Hij eigent zich de symboliek van de waterlibatie toe en nodigt iedereen die dorst heeft uit om naar hem toe te komen. Johannes verduidelijkt dat dit levende water de Heilige Geest aanduidt, die gegeven zou worden na de verheerlijking van Jezus. Alleen Johannes vermeldt deze gebeurtenis, die gedateerd is op woensdag 13 oktober van het jaar 32.
Johannes 12.44 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus riep, en zeide: Die in Mij gelooft, gelooft in Mij niet, maar in Dengene, Die Mij gezonden heeft.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER222
De barmhartige Samaritaan
De perikoop PER222 behandelt de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan (Lucas 10.25-37), die Jezus vertelde in antwoord op een wetgeleerde die hem een valstrik wilde spannen. Deze gelijkenis, die zich in november van het jaar 32 afspeelt in Betanië aan de overzijde van de Jordaan, leert dat de ware 'naaste' niet bepaald wordt door religie of cultuur, maar door de daad van barmhartigheid. De verachte Samaritaan wordt het voorbeeld van medelijden, een symbolische gestalte van de Messias zelf die de gewonde mensheid te hulp komt.
Mattheüs 19.16-22 (De Heilige Schrift 1917) :En ziet, er kwam een tot Hem, en zeide tot Hem: Goede Meester! wat zal ik goeds doen, opdat ik het eeuwige leven hebbe?En Hij zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed dan Een, namelijk God. Doch wilt gij in het leven ingaan, onderhoud de geboden.Hij zeide tot Hem: Welke? En Jezus zeide: Deze: Gij zult niet doden; gij zult geen overspel doen; gij zult niet stelen; gij zult geen valse getuigenis geven;Eer uw vader en moeder; en: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelven.De jongeling zeide tot Hem: Al deze dingen heb ik onderhouden van mijn jonkheid af; wat ontbreekt mij nog?Jezus zeide tot hem: Zo gij wilt volmaakt zijn, ga heen, verkoop wat gij hebt, en geef het den armen, en gij zult een schat hebben in den hemel; en kom herwaarts, volg Mij.Als nu de jongeling dit woord hoorde, ging hij bedroefd weg; want hij had vele goederen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De laatste week vóór de arrestatie
-
PER295
De vragen van de farizeeën en de herodianen
In de Tempel van Jeruzalem proberen de sadduceeën Jezus in de val te lokken met een vraag over de opstanding, waarin een vrouw voorkomt die zeven mannen had. Jezus antwoordt door hun onwetendheid over de Schriften en de kracht van God aan het licht te brengen: in het toekomstige leven trouwt men niet meer. Hij bewijst de opstanding uit de Tora door Exodus 3.6 aan te halen: God is een God van levenden, niet van doden. Zijn tegenstanders worden tot zwijgen gebracht.
Markus 12.18-27 (De Heilige Schrift 1917) :En de Sadduceen kwamen tot Hem, welke zeggen, dat er geen opstanding is, en vraagden Hem, zeggende:Meester! Mozes heeft ons geschreven: Indien iemands broeder sterft, en een vrouw achterlaat, en geen kinderen nalaat, dat zijn broeder deszelfs vrouw nemen zal en zijn broeder zaad verwekken.Er waren nu zeven broeders, en de eerste nam een vrouw, en stervende liet geen zaad na.De tweede nam haar ook, en is gestorven, en ook deze liet geen zaad na; en de derde desgelijks.En al de zeven namen dezelve, en lieten geen zaad na; de laatste van allen is ook de vrouw gestorven.In de opstanding dan, wanneer zij zullen opgestaan zijn, wiens vrouw zal zij van dezen zijn? Want die zeven hebben haar tot een vrouw gehad.En Jezus, antwoordende, zeide tot hen: Dwaalt gij niet, daarom, dat gij de Schriften niet weet, noch de kracht Gods?Want als zij uit de doden zullen opgestaan zijn, zo trouwen zij niet, noch worden ten huwelijk gegeven; maar zij zijn gelijk engelen, die in de hemelen zijn.Doch aangaande de doden, dat zij opgewekt zullen worden, hebt gij niet gelezen in het boek van Mozes, hoe God in het doornenbos tot hem gesproken heeft, zeggende: Ik ben de God Abrahams, en de God Izaks, en de God Jakobs?God is niet een God der doden, maar een God der levenden. Gij dwaalt dan zeer.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De tegenstrijdigheden
-
CTD073
Het eeuwige leven
Het artikel 'Het eeuwige leven' bespreekt de vraag die een jongeman in de synoptische Evangeliën aan Jezus stelt over het eeuwige leven, en toont dat er geen wezenlijke tegenspraak in de verhalen bestaat, maar gezichtspunten die elkaar verrijken.
Lukas 18.18-20 (De Heilige Schrift 1917) :En een zeker overste vraagde Hem, zeggende: Goede Meester, wat doende zal ik het eeuwige leven beerven?En Jezus zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed, dan Een, namelijk God.Gij weet de geboden: Gij zult geen overspel doen; gij zult niet doden; gij zult niet stelen; gij zult geen valse getuigenis geven; eer uw vader en uw moeder.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
Woord van een Vriend
-
PDA004
De grote keuze van ons leven
Het artikel onderzoekt de cruciale beslissing om Jezus te volgen ondanks de moeilijkheden. Petrus kiest de weg van diepe toewijding aan Jezus en stelt de eeuwige waarden boven de onmiddellijke materiële zegeningen, in tegenstelling tot anderen die afhaken. Het artikel benadrukt het belang van het kiezen van de smalle weg die naar het eeuwige leven leidt en spoort ons aan God voorrang te geven om te slagen in ons geestelijk leven en het ware heil te bereiken.
Lukas 12.16-20 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide tot hen een gelijkenis, en sprak: Eens rijken mensen land had wel gedragen;En hij overleide bij zichzelven, zeggende: Wat zal ik doen, want ik heb niet, waarin ik mijn vruchten zal verzamelen.En hij zeide: Dit zal ik doen; ik zal mijn schuren afbreken, en grotere bouwen, en zal aldaar verzamelen al dit mijn gewas, en deze mijn goederen;En ik zal tot mijn ziel zeggen: Ziel! gij hebt vele goederen, die opgelegd zijn voor vele jaren, neem rust, eet, drink, wees vrolijk.Maar God zeide tot hem: Gij dwaas! in dezen nacht zal men uw ziel van u afeisen; en hetgeen gij bereid hebt, wiens zal het zijn?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PDA009
Gods liefde voor de mens
Het artikel onderzoekt de liefde van God aan de hand van Johannes 3:16 en de gedachte dat het geloof in Jezus, ondanks vervolgingen, een weg naar het eeuwige leven biedt. Het stelt dat het volgen van de leer van Jezus een open deur is naar het koninkrijk van God, en hoewel dit leven vergankelijk is, beïnvloeden onze keuzes hier onze eeuwigheid. Het heil door Jezus wordt voorgesteld als een kostbaar geschenk, dat ieder vrij is te aanvaarden of niet.
Johannes 3.16 (De Heilige Schrift 1917) :Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org