Étude 1 sur 8 · Les difficultés à Nazareth

  1. Étude 1 : Les difficultés à Nazareth
  2. Étude 2 : L'éloge de Jean le baptiste
  3. Étude 3 : Retour à Nazareth
  4. Étude 4 : Mort de Jean le baptiste
  5. Étude 5 : Rappel de l'arrestation de Jean le baptiste
  6. Étude 6 : Rappel des conditions de l'assassinat de Jean le baptiste
  7. Étude 7 : La réaction de la foule
  8. Studie 8: De profeet Daniël

Het begin van de bediening in Galilea

  • De moeilijkheden in Nazaret

    Het artikel onderzoekt Jezus' terugkeer naar Nazaret, waar hij op het ongeloof van zijn dorpsgenoten stuit. Hoewel hij na zijn wonderen in Kafarnaüm als de Messias wordt gezien, wijzen zij hem af. Zo wordt het gezegde geïllustreerd dat niemand profeet is in eigen land.

    Markus 6.4 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Jezus zeide tot hen: Een profeet is niet ongeeerd dan in zijn vaderland en onder zijn magen, en in zijn huis.
    Verder lezen

Van het tweede tot het derde pesachfeest

  • De lof voor Johannes de Doper

    Jezus brengt in Kafarnaüm hulde aan Johannes de Doper (mei-juni 31), volgens Matteüs 11.7-19 en Lucas 7.24-35. Zonder zijn leerlingen voor zich te willen winnen, bevestigt Hij de profetische grootheid van Johannes, vereenzelvigt Hij hem met de door Maleachi aangekondigde Elia en wijst Hij op het einde van het oude verbond. Hij stelt het Koninkrijk van God tegenover het koninkrijk dat de farizeeën volgens hun eigen regels hebben opgebouwd.

    Maleachi 3.1 (De Heilige Schrift 1917) :
    Ziet, Ik zende Mijn engel, die voor Mijn aangezicht den weg bereiden zal; en snellijk zal tot Zijn tempel komen die Heere, Dien gijlieden zoekt, te weten de Engel des verbonds, aan Denwelken gij lust hebt; ziet, Hij komt, zegt de HEERE der heirscharen.
    Verder lezen
  • Terugkeer naar Nazaret

    De tweede terugkeer van Jezus naar Nazaret (maart 32 n.Chr.) wordt verteld door Matteüs en Marcus. Ondanks zijn onderwijs in de synagoge wijzen de inwoners hem af vanwege hun vertrouwdheid met hem en zijn familie. Het gebrek aan geloof beperkt zijn wonderen. Jezus spreekt het beroemde woord: ‘Een profeet wordt alleen in zijn vaderstad veracht.’ Marcus voegt details toe die bij Matteüs ontbreken: de aanwezigheid van de discipelen en de verbazing van Jezus over het ongeloof.

    Markus 6.1-6 (De Heilige Schrift 1917) :
    En Hij ging van daar weg, en kwam in Zijn vaderland, en Zijn discipelen volgden Hem.En als het sabbat geworden was, begon Hij in de synagoge te leren; en velen, die Hem hoorden, ontzetten zich, zeggende: Van waar komen Dezen deze dingen, en wat wijsheid is dit, die Hem gegeven is, dat ook zulke krachten door Zijn handen geschieden?Is deze niet de timmerman, de zoon van Maria, en de broeder van Jakobus en Joses, en van Judas en Simon, en zijn Zijn zusters niet hier bij ons? En zij werden aan Hem geergerd.En Jezus zeide tot hen: Een profeet is niet ongeeerd dan in zijn vaderland en onder zijn magen, en in zijn huis.En Hij kon aldaar geen kracht doen; dan Hij legde weinigen zieken de handen op, en genas hen.En Hij verwonderde Zich over hun ongeloof, en omging de vlekken daar rondom, lerende.
    Verder lezen
  • Dood van Johannes de Doper

    Perikoop 163 analyseert de reactie van Herodes Antipas op de roem van Jezus, die hij gelijkstelt met de opgestane Johannes de Doper. Aan de hand van een synoptische vergelijking van Matteüs 14.1-2, Marcus 6.14-16 en Lucas 9.7-9 onderzoekt het artikel de overeenkomsten en verschillen tussen de drie verslagen, de politieke context in Galilea in maart 32 n.Chr. en het gewicht van Herodes' schuld na de moord op Johannes de Doper.

    Markus 6.14-16 (De Heilige Schrift 1917) :
    En de koning Herodes hoorde het (want Zijn Naam was openbaar geworden), en zeide: Johannes, die daar doopte, is van de doden opgewekt, en daarom werken die krachten in Hem.Anderen zeiden: Hij is Elias; en anderen zeiden: Hij is een profeet, of als een der profeten.Maar als het Herodes hoorde, zeide hij: Deze is Johannes, dien ik onthoofd heb; die is van de doden opgewekt.
    Verder lezen
  • Terugblik op de arrestatie van Johannes de Doper

    De perikoop PER164 herinnert aan de omstandigheden van de arrestatie van Johannes de Doper, zoals verteld door Matteüs (14.3-5) en Marcus (6.17-20). Johannes werd gevangengezet omdat hij het ongeoorloofde huwelijk van Herodes Antipas met Herodias, de ex-vrouw van zijn broer, openlijk had aangeklaagd. Marcus schetst een genuanceerd portret van Herodes, ambivalent en gefascineerd door Johannes, terwijl Matteüs zijn angst voor de menigte benadrukt. Het is Herodias die aanstuurt op de dood van de profeet, die in maart 32 n.Chr. in Machaerus gevangen zat.

    Deuteronomium 24.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :
    Wanneer een man een vrouw zal genomen en die getrouwd hebben, zo zal het geschieden, indien zij geen genade zal vinden in zijn ogen, omdat hij iets schandelijks aan haar gevonden heeft, dat hij haar een scheidbrief zal schrijven, en in haar hand geven, en ze laten gaan uit zijn huis.Zo zij dan, uit zijn huis uitgegaan zijnde, zal henengaan en een anderen man ter vrouwe worden,En deze laatste man haar gehaat, en haar een scheidbrief geschreven, en in haar hand gegeven, en haar uit zijn huis zal hebben laten gaan; of als deze laatste man, die ze voor zich tot een vrouw genomen heeft, zal gestorven zijn;Zo zal haar eerste man, die haar heeft laten gaan, haar niet mogen wedernemen, dat zij hem ter vrouwe zij, nadat zij is verontreinigd geworden; want dat is een gruwel voor het aangezicht des HEEREN; alzo zult gij het land niet doen zondigen, dat u de HEERE, uw God, ten erve geeft.
    Verder lezen
  • Herinnering aan de omstandigheden van de moord op Johannes de Doper

    Perikoop 165 analyseert de omstandigheden van de moord op Johannes de Doper volgens Matteüs (14.6-12) en Marcus (6.21-29). In Galilea, in maart 32 n.Chr., geeft Herodes Antipas toe aan de manipulatie van Herodias via de dans van Salome en laat hij de profeet onthoofden. Het artikel benadrukt de parallel tussen het martelaarschap van Johannes en dat van Jezus, twee messiaanse figuren die onterecht werden veroordeeld en in een graf werden gelegd.

    Mattheüs 14.1-12 (De Heilige Schrift 1917) :
    Te dierzelfder tijd hoorde Herodes, de viervorst, het gerucht van Jezus;En zeide tot zijn knechten: Deze is Johannes de Doper; hij is opgewekt van de doden, en daarom werken die krachten in Hem.Want Herodes had Johannes gevangen genomen, en hem gebonden, en in den kerker gezet, om Herodias' wil, de huisvrouw van Filippus, zijn broeder.Want Johannes zeide tot hem: Het is u niet geoorloofd haar te hebben.En willende hem doden, vreesde hij het volk, omdat zij hem hielden voor een profeet.Maar als de dag der geboorte van Herodes gehouden werd, danste de dochter van Herodias in het midden van hen, en zij behaagde aan Herodes.Waarom hij haar met ede beloofde te geven, wat zij ook zou eisen.En zij, te voren onderricht zijnde van haar moeder, zeide: Geef mij hier in een schotel het hoofd van Johannes den Doper.En de koning werd bedroefd; doch om de eden, en degenen, die met hem aanzaten, gebood hij, dat het haar zou gegeven worden;En zond heen, en onthoofdde Johannes in den kerker.En zijn hoofd werd gebracht in een schotel, en het dochtertje gegeven; en zij droeg het tot haar moeder.En zijn discipelen kwamen, en namen het lichaam weg, en begroeven hetzelve; en gingen en boodschapten het Jezus.
    Verder lezen

Van het derde Pesach tot het begin van de laatste week

  • De reactie van de menigte

    Na de vermenigvuldiging van de broden erkent de menigte Jezus als de door Mozes aangekondigde profeet en wil hem tot koning kronen. Alleen Johannes vertelt deze gebeurtenis. Jezus trekt zich terug op de berg en weigert een politiek koningschap. Dit gedeelte onthult de spanning tussen de volkse messiaanse verwachtingen en de geestelijke zending van de Messias, die weigert zich te voegen naar de nationalistische hoop van zijn tijd.

    Deuteronomium 18.15 (De Heilige Schrift 1917) :
    Een Profeet, uit het midden van u, uit uw broederen, als mij, zal u de HEERE, uw God, verwekken; naar Hem zult gij horen;
    Verder lezen

Aanvullende informatie

  • De profeet Daniël

    Het artikel verdiept zich in het leven en de profetische geschriften van Daniël en onthult chronologische perioden die van vitaal belang zijn om profetieën te begrijpen. Josia, koning van Juda, wordt afgeschilderd als een toegewijde dienaar van God, die tragisch sterft doordat hij Egypte trotseert. Daniël, die toen nog jong was, begint in deze turbulente context zijn profetische bestemming.

    2 Kronieken 35.20-24 (De Heilige Schrift 1917) :
    Na dit alles, toen Josia het huis toebereid had, toog Necho, de koning van Egypte, op, om te krijgen tegen Karchemis, aan den Frath; en Josia toog uit hem tegemoet.Toen zond hij boden tot hem, zeggende: Wat heb ik met u te doen, gij, koning van Juda? Wat u aangaat, ik ben heden tegen u niet, maar tegen een huis, dat oorlog voert tegen mij; en God heeft gezegd, dat ik mij haasten zou; houd u af van God, Die met mij is, opdat Hij u niet verderve.Doch Josia keerde zijn aangezicht niet van hem; maar hij verstelde zich, om tegen hem te strijden, en hoorde niet naar de woorden van Necho uit den mond van God; maar hij kwam om te strijden in het dal Megiddo.En de schutters schoten den koning Josia. Toen zeide de koning tot zijn knechten: Voert mij weg, want ik ben zeer gewond.En zijn knechten namen hem weg van den wagen, en voerden hem op den tweeden wagen, dien hij had, en brachten hem te Jeruzalem; en hij stierf, en werd begraven in de graven zijner vaderen; en gans Juda en Jeruzalem bedreven rouw over Josia.
    Verder lezen
Aanvullingen