De laatste week vóór de arrestatie 5 studies
De laatste dag tot de kruisiging 12 studies
- 6De voorgeleiding bij Pontius Pilatus
- 7Het tragische einde van Judas Iskariot
- 8Voorgeleiding bij ‘koning’ Antipas
- 9De vrijlating van een gevangene
- 10De verschillende mishandelingen en de geseling
De tegenstrijdigheden 1 studie
De laatste week vóór de arrestatie
-
PER283
Aankondiging van de verwoesting van Jeruzalem
In Lucas 19.41-44 nadert Jezus Jeruzalem, weent over de stad en kondigt nauwkeurig haar toekomstige verwoesting door de Romeinen in het jaar 70 n.Chr. aan. Alleen Lucas vermeldt deze gebeurtenis in deze vorm. Jezus betreurt dat Jeruzalem zijn goddelijke bezoeking niet heeft herkend. Deze passage laat zowel het medelijden van de Messias zien als de ernst van de verwerping van de goddelijke openbaring, en valt in de laatste week voor zijn arrestatie.
Lukas 18.31-33 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij nam de twaalven bij Zich, en zeide tot hen: Ziet, wij gaan op naar Jeruzalem, en het zal alles volbracht worden aan den Zoon des mensen, wat geschreven is door de profeten.Want Hij zal den heidenen overgeleverd worden, en Hij zal bespot worden, en smadelijk behandeld worden, en bespogen worden.En Hem gegeseld hebbende, zullen zij Hem doden; en ten derden dage zal Hij wederopstaan.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER288
De vijgenboom is verdord
De dag nadat de vijgenboom vervloekt was, ontdekken de discipelen dat de boom volledig verdord is. Jezus grijpt de gelegenheid aan om te onderwijzen over de kracht van het geloof en het belang van vergeving. Daarbij verbeeldt de vijgenboom in de Schrift Israël, en zijn verdorring wijst vooruit op het oordeel dat veertig jaar later met de verwoesting van de tempel over het volk zou komen. Geloof en vergeving blijven de onwrikbare waarden die Jezus naar voren brengt.
Hosea 9.10 (De Heilige Schrift 1917) :Ik vond Israel als druiven in de woestijn, Ik zag uw vaderen als de eerste vrucht aan den vijgeboom in haar beginsel; maar zij gingen in tot Baal-Peor, en zonderden zich af tot die schaamte, en werden gans verfoeilijk naar hun boelerij.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER293
De vragen van de vreemdelingen aan de Messias Jezus
Een episode die alleen bij Johannes voorkomt (Johannes 12.20-50), gesitueerd op de dinsdag van de lijdensweek in het voorhof van de heidenen. Enkele Grieken vragen Jezus te zien, wat de aankondiging van het uur van zijn verheerlijking teweegbrengt. Met het beeld van de graankorrel openbaart Jezus dat zijn dood de bron is van universeel leven. Het kruis wordt voorgesteld als een glorierijke verhoging die alle mensen tot hem trekt en het heil voor alle volken opent.
Johannes 12.20-50 (De Heilige Schrift 1917) :En er waren sommige Grieken uit degenen, die opgekomen waren, opdat zij op het feest zouden aanbidden;Dezen dan gingen tot Filippus, die van Bethsaida in Galilea was, en baden hem, zeggende: Heere, wij wilden Jezus wel zien.Filippus kwam en zeide het Andreas; en Andreas en Filippus wederom zeiden het Jezus.Maar Jezus antwoordde hun, zeggende: De ure is gekomen, dat de Zoon des mensen zal verheerlijkt worden.Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Indien het tarwegraan in de aarde niet valt, en sterft, zo blijft hetzelve alleen; maar indien het sterft, zo brengt het veel vrucht voort.Die zijn leven liefheeft, zal hetzelve verliezen; en die zijn leven haat in deze wereld, zal hetzelve bewaren tot het eeuwige leven.Zo iemand Mij dient, die volge Mij; en waar Ik ben, aldaar zal ook Mijn dienaar zijn. En zo iemand Mij dient, de Vader zal hem eren.Nu is Mijn ziel ontroerd; en wat zal Ik zeggen? Vader, verlos Mij uit deze ure! Maar hierom ben Ik in deze ure gekomen.Vader, verheerlijk Uw Naam. Er kwam dan een stem uit den hemel, zeggende: En Ik heb Hem verheerlijkt, en Ik zal Hem wederom verheerlijken.De schare dan, die daar stond, en dit hoorde, zeide, dat er een donderslag geschied was. Anderen zeiden: Een engel heeft tot Hem gesproken.Jezus antwoordde en zeide: Niet om Mijnentwil is deze stem geschied, maar om uwentwil.Nu is het oordeel dezer wereld; nu zal de overste dezer wereld buiten geworpen worden.En Ik, zo wanneer Ik van de aarde zal verhoogd zijn, zal hen allen tot Mij trekken.(En dit zeide Hij, betekenende, hoedanigen dood Hij sterven zou.)De schare antwoordde Hem: Wij hebben uit de wet gehoord, dat de Christus blijft in der eeuwigheid; en hoe zegt Gij, dat de Zoon des mensen moet verhoogd worden? Wie is deze Zoon des mensen?Jezus dan zeide tot hen: Nog een kleinen tijd is het Licht bij ulieden; wandelt, terwijl gij het Licht hebt, opdat de duisternis u niet bevange. En die in de duisternis wandelt, weet niet, waar hij heengaat.Terwijl gij het Licht hebt, gelooft in het Licht, opdat gij kinderen des Lichts moogt zijn. Deze dingen sprak Jezus; en weggaande verborg Hij Zich van hen.En hoewel Hij zovele tekenen voor hen gedaan had, nochtans geloofden zij in Hem niet;Opdat het woord van Jesaja, den profeet, vervuld werd, dat hij gesproken heeft: Heere, wie heeft onze prediking geloofd, en wien is de arm des Heeren geopenbaard?Daarom konden zij niet geloven, dewijl Jesaja wederom gezegd heeft:Hij heeft hun ogen verblind, en hun hart verhard; opdat zij met de ogen niet zien, en met het hart niet verstaan, en zij bekeerd worden, en Ik hen geneze.Dit zeide Jesaja, toen hij Zijn heerlijkheid zag, en van Hem sprak.Nochtans geloofden ook zelfs velen uit de oversten in Hem; maar om der Farizeen wil beleden zij het niet; opdat zij uit de synagoge niet zouden geworpen worden.Want zij hadden de eer der mensen lief, meer dan de eer van God.En Jezus riep, en zeide: Die in Mij gelooft, gelooft in Mij niet, maar in Dengene, Die Mij gezonden heeft.En die Mij ziet, die ziet Dengene, Die Mij gezonden heeft.Ik ben een Licht, in de wereld gekomen, opdat een iegelijk, die in Mij gelooft, in de duisternis niet blijve.En indien iemand Mijn woorden gehoord, en niet geloofd zal hebben, Ik oordeel hem niet; want Ik ben niet gekomen, opdat Ik de wereld oordele, maar opdat Ik de wereld zalig make.Die Mij verwerpt, en Mijn woorden niet ontvangt, heeft, die hem oordeelt; het woord, dat Ik gesproken heb, dat zal hem oordelen ten laatsten dage.Want Ik heb uit Mijzelven niet gesproken; maar de Vader, Die Mij gezonden heeft, Die heeft Mij een gebod gegeven, wat Ik zeggen zal, en wat Ik spreken zal.En Ik weet, dat Zijn gebod het eeuwige leven is. Hetgeen Ik dan spreek, dat spreek Ik alzo, gelijk Mij de Vader gezegd heeft.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER296
De vragen van de wetgeleerden
In de laatste week vóór zijn lijden wordt Jezus door wetgeleerden ondervraagd over het grootste gebod. Hij vat de hele Wet samen in twee beginselen: God liefhebben en zijn naaste liefhebben. Een oprechte schriftgeleerde erkent de juistheid van dit antwoord, en Jezus zegt hem dat hij niet ver van het Koninkrijk is. Het artikel nuanceert het beeld van het farizeïsme en nodigt uit tot een geloof dat in liefde wordt geleefd in plaats van in wettisch denken.
Mattheüs 22.37-40 (De Heilige Schrift 1917) :En Jezus zeide tot hem: Gij zult liefhebben den Heere, uw God, met geheel uw hart, en met geheel uw ziel, en met geheel uw verstand.Dit is het eerste en het grote gebod.En het tweede aan dit gelijk, is: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelven.Aan deze twee geboden hangt de ganse wet en de profeten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER300
Het ongeloof van de Joden
Perikoop 300 behandelt het ongeloof van de Joden tegenover de tekenen die Jezus verrichtte, een gebeurtenis die alleen door Johannes wordt verteld (Joh 12,37-50) en die zich afspeelt in de tempel van Jeruzalem op woensdag 30 maart 33 n.Chr. Daartegenover illustreert de gift van de arme weduwe echt geloof. Jezus keert de menselijke maatstaven om: ware vrijgevigheid wordt niet afgemeten aan de hoeveelheid die wordt gegeven, maar aan de gesteldheid van het hart, dat aan God alles aanbiedt wat men is.
Johannes 12.37-50 (De Heilige Schrift 1917) :En hoewel Hij zovele tekenen voor hen gedaan had, nochtans geloofden zij in Hem niet;Opdat het woord van Jesaja, den profeet, vervuld werd, dat hij gesproken heeft: Heere, wie heeft onze prediking geloofd, en wien is de arm des Heeren geopenbaard?Daarom konden zij niet geloven, dewijl Jesaja wederom gezegd heeft:Hij heeft hun ogen verblind, en hun hart verhard; opdat zij met de ogen niet zien, en met het hart niet verstaan, en zij bekeerd worden, en Ik hen geneze.Dit zeide Jesaja, toen hij Zijn heerlijkheid zag, en van Hem sprak.Nochtans geloofden ook zelfs velen uit de oversten in Hem; maar om der Farizeen wil beleden zij het niet; opdat zij uit de synagoge niet zouden geworpen worden.Want zij hadden de eer der mensen lief, meer dan de eer van God.En Jezus riep, en zeide: Die in Mij gelooft, gelooft in Mij niet, maar in Dengene, Die Mij gezonden heeft.En die Mij ziet, die ziet Dengene, Die Mij gezonden heeft.Ik ben een Licht, in de wereld gekomen, opdat een iegelijk, die in Mij gelooft, in de duisternis niet blijve.En indien iemand Mijn woorden gehoord, en niet geloofd zal hebben, Ik oordeel hem niet; want Ik ben niet gekomen, opdat Ik de wereld oordele, maar opdat Ik de wereld zalig make.Die Mij verwerpt, en Mijn woorden niet ontvangt, heeft, die hem oordeelt; het woord, dat Ik gesproken heb, dat zal hem oordelen ten laatsten dage.Want Ik heb uit Mijzelven niet gesproken; maar de Vader, Die Mij gezonden heeft, Die heeft Mij een gebod gegeven, wat Ik zeggen zal, en wat Ik spreken zal.En Ik weet, dat Zijn gebod het eeuwige leven is. Hetgeen Ik dan spreek, dat spreek Ik alzo, gelijk Mij de Vader gezegd heeft.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De laatste dag tot de kruisiging
-
PER341
De voorgeleiding bij Pontius Pilatus
De perikoop PER341 reconstrueert de voorgeleiding van Jezus bij Pontius Pilatus op vrijdagochtend, rond 6.45 uur, na zijn veroordeling in de nacht door het Sanhedrin. Door Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes naast elkaar te leggen, analyseert het artikel de nauwkeurige chronologie, de rol van Kajafas, de weigering van de religieuze leiders om het Praetorium binnen te gaan en het gesprek tussen Jezus en Pilatus, die als enige bevoegd was een doodvonnis uit te spreken.
Johannes 18.19-24 (De Heilige Schrift 1917) :De hogepriester dan vraagde Jezus van Zijn discipelen, en van Zijn leer.Jezus antwoordde hem: Ik heb vrijuit gesproken tot de wereld; Ik heb allen tijd geleerd in de synagoge en in den tempel, waar de Joden van alle plaatsen samenkomen; en in het verborgen heb Ik niets gesproken.Wat ondervraagt gij Mij? Ondervraag degenen, die het gehoord hebben, wat Ik tot hen gesproken heb; zie, dezen weten, wat Ik gezegd heb.En als Hij dit zeide, gaf een van de dienaren, die daarbij stond, Jezus een kinnebakslag, zeggende: Antwoordt Gij alzo den hogepriester?Jezus antwoordde hem: Indien Ik kwalijk gesproken heb, betuig van het kwade; en indien wel, waarom slaat gij Mij?(Annas dan had Hem gebonden gezonden tot Kajafas, den hogepriester.)De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER342
Het tragische einde van Judas Iskariot
Alleen Matteüs vertelt over het tragische einde van Judas Iskariot. Na de veroordeling van Jezus werpt Judas, overmand door wroeging, de dertig zilverstukken in het heiligdom van de tempel en maakt een einde aan zijn leven. De priesters kopen met dit geld het pottenbakkersveld, dat Hakeldama wordt genoemd. Deze episode laat zien hoe onomkeerbaar verraad is en hoe wanhopig een mens is die geen vergeving kan aanvaarden.
Johannes 18.19-24 (De Heilige Schrift 1917) :De hogepriester dan vraagde Jezus van Zijn discipelen, en van Zijn leer.Jezus antwoordde hem: Ik heb vrijuit gesproken tot de wereld; Ik heb allen tijd geleerd in de synagoge en in den tempel, waar de Joden van alle plaatsen samenkomen; en in het verborgen heb Ik niets gesproken.Wat ondervraagt gij Mij? Ondervraag degenen, die het gehoord hebben, wat Ik tot hen gesproken heb; zie, dezen weten, wat Ik gezegd heb.En als Hij dit zeide, gaf een van de dienaren, die daarbij stond, Jezus een kinnebakslag, zeggende: Antwoordt Gij alzo den hogepriester?Jezus antwoordde hem: Indien Ik kwalijk gesproken heb, betuig van het kwade; en indien wel, waarom slaat gij Mij?(Annas dan had Hem gebonden gezonden tot Kajafas, den hogepriester.)De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER343
Voorgeleiding bij ‘koning’ Antipas
Jezus wordt door Pilatus naar Herodes Antipas gestuurd, de tetrarch van Galilea, die in Jerusalem verblijft. Herodes, gefascineerd door het spectaculaire, hoopt op een wonder, maar stuit op het volledige zwijgen van Jezus. Gekrenkt bespot hij hem, hult hem in een schitterend gewaad en stuurt hem terug naar Pilatus. Ironisch genoeg verzoent deze episode Pilatus en Herodes. Alleen Lucas vermeldt deze voorgeleiding (Lucas 23.6-12), die rond 7.30 uur op de vrijdagochtend van het lijden plaatsvond.
Lukas 23.9 (De Heilige Schrift 1917) :En hij vraagde Hem met vele woorden; doch Hij antwoordde hem niets.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER345
De vrijlating van een gevangene
Tijdens het proces van Jezus voor Pontius Pilatus probeert de Romeinse landvoogd gebruik te maken van de paasgewoonte om een gevangene vrij te laten, om Jezus niet te hoeven veroordelen. Hij legt de menigte de keuze voor tussen Jezus en Barabbas, een beruchte misdadiger, in de overtuiging dat het volk de juiste keuze zal maken. Het optreden van zijn vrouw versterkt zijn aarzeling. Dit tafereel, dat door alle vier de evangeliën wordt getuigd, toont de manipulatie door de religieuze autoriteiten en wijst theologisch vooruit op de verlossende plaatsvervanging.
Johannes 18.39 (De Heilige Schrift 1917) :Doch gij hebt een gewoonte, dat ik u op het pascha een loslate. Wilt gij dan, dat ik u den Koning der Joden loslate?De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER347
De verschillende mishandelingen en de geseling
PER347 analyseert de geseling en de mishandelingen die Jezus werden aangedaan in het praetorium van Pontius Pilatus, op de vrijdagochtend van het lijden. Deze genormaliseerde Romeinse praktijk ging aan de kruisiging vooraf en gaat gepaard met de spot van de soldaten (doornenkroon, purperen mantel). Het artikel vergelijkt de verslagen van Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes in een synoptische benadering en benadrukt het Romeinse institutionele geweld en de waardigheid die Jezus ondanks de smaad behield.
Lukas 23.23-25 (De Heilige Schrift 1917) :Maar zij hielden aan met groot geroep, eisende, dat Hij zou gekruist worden; en hun en der overpriesteren geroep werd geweldiger.En Pilatus oordeelde, dat hun eis geschieden zou.En hij liet hun los dengene, die om oproer en doodslag in de gevangenis geworpen was, welken zij geeist hadden; maar Jezus gaf hij over tot hun wil.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER348
De pogingen van Pilatus om Jezus te redden
De perikoop PER348 analyseert de herhaalde pogingen van Pontius Pilatus om Jezus te redden tijdens het proces voor het praetorium in Jeruzalem, op een vrijdagochtend. Gebaseerd op Johannes 19.4-15 beschrijft de studie de politieke en religieuze druk die Pilatus ertoe brengt Jezus te veroordelen, ondanks zijn overtuiging dat Hij onschuldig is. Deze passage onthult de spanning tussen recht, politieke macht en religieus gezag tijdens het lijden van Christus.
Lukas 23.13-25 (De Heilige Schrift 1917) :En als Pilatus de overpriesters, en de oversten, en het volk bijeengeroepen had, zeide hij tot hen:Gij hebt dezen Mens tot mij gebracht, als een, die het volk afkerig maakt; en ziet, ik heb Hem in uw tegenwoordigheid ondervraagd, en heb in dezen Mens geen schuld gevonden, van hetgeen daar gij Hem mede beschuldigt;Ja, ook Herodes niet; want ik heb ulieden tot hem gezonden, en ziet, er is van Hem niets gedaan, dat des doods waardig is.Zo zal ik Hem dan kastijden en loslaten.En hij moest hun op het feest een loslaten.Doch al de menigte riep gelijkelijk, zeggende: Weg met Dezen, en laat ons Bar-abbas los.Dewelke was om zeker oproer, dat in de stad geschied was, en om een doodslag, in de gevangenis geworpen.Pilatus dan riep hun wederom toe, willende Jezus loslaten.Maar zij riepen daartegen, zeggende: Kruis Hem, kruis Hem!En hij zeide ten derden male tot hen: Wat heeft Deze dan kwaads gedaan? Ik heb geen schuld des doods in Hem gevonden. Zo zal ik Hem dan kastijden en loslaten.Maar zij hielden aan met groot geroep, eisende, dat Hij zou gekruist worden; en hun en der overpriesteren geroep werd geweldiger.En Pilatus oordeelde, dat hun eis geschieden zou.En hij liet hun los dengene, die om oproer en doodslag in de gevangenis geworpen was, welken zij geeist hadden; maar Jezus gaf hij over tot hun wil.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER349
De titulus van Pilatus
De titulus van Pilatus is het bordje dat op het kruis van Jezus was aangebracht met de vermelding 'Jezus van Nazaret, de koning van de Joden', opgesteld in het Hebreeuws, Latijn en Grieks. Pilatus legt deze formulering op ondanks het protest van de overpriesters en laat zo een symbolisch gezag gelden nadat hij had toegegeven bij de veroordeling. Deze daad onthult een tragische ironie: het opschrift verkondigt openlijk het koningschap van Jezus op het moment van zijn dood zelf.
Johannes 19.17 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij, dragende Zijn kruis, ging uit naar de plaats, genaamd Hoofdschedelplaats, welke in het Hebreeuws genaamd wordt Golgotha;De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER350
De weg naar de berg Golgota, hulp van Simon van Cyrene
PER350 analyseert de weg van Jezus naar de berg Golgota, vanaf het pretorium van Pilatus. Verzwakt door de geseling kan Jezus zijn kruis niet meer alleen dragen. Simon van Cyrene wordt door de soldaten gedwongen. Lucas vermeldt huilende vrouwen in de menigte, Matteüs vertelt dat Jezus een verdovend drankje weigert. Marcus noemt Simon de vader van Alexander en Rufus, personen die bekend waren in de eerste christelijke gemeenten. Een synopsis van Matteüs, Marcus en Lucas werpt licht op deze episode die direct aan de kruisiging voorafgaat, gedateerd op vrijdagochtend omstreeks 9 uur.
Markus 14.11-15 (De Heilige Schrift 1917) :En zij, dat horende, waren verblijd, en beloofden hem geld te geven; en hij zocht, hoe hij Hem bekwamelijk overleveren zou.En op den eersten dag der ongehevelde broden, wanneer zij het pascha slachtten, zeiden Zijn discipelen tot Hem: Waar wilt Gij, dat wij heengaan, en bereiden, dat Gij het pascha eet?En Hij zond twee van Zijn discipelen uit, en zeide tot hen: Gaat henen in de stad, en u zal een mens ontmoeten, dragende een kruik water, volgt dien;En zo waar hij ingaat, zegt tot den heer des huizes: De Meester zegt: Waar is de eetzaal, daar Ik het pascha met Mijn discipelen eten zal?En hij zal u wijzen een grote opperzaal, toegerust en gereed; bereidt het ons aldaar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER352
De kruisiging
Perikoop PER352 analyseert de kruisiging van Jezus op de berg Golgota aan de hand van de vier evangeliën. Ze plaatst de gebeurtenis rond 9 uur op een vrijdagochtend en onderzoekt de vervulling van de profetieën (Jesaja 53,12; Psalm 22,19), de technische details van de kruisiging, het koninklijke opschrift en de spot van de getuigen. Een nauwkeurige synoptische lezing die geschiedenis, chronologie en theologie met elkaar verbindt.
Lukas 23.23 (De Heilige Schrift 1917) :Maar zij hielden aan met groot geroep, eisende, dat Hij zou gekruist worden; en hun en der overpriesteren geroep werd geweldiger.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER353
De verdeling van de kleren en de spot
De perikoop PER353 analyseert de verdeling van de kleren van Jezus en de spot tijdens zijn kruisiging op Golgota. De vier evangeliën komen overeen over deze episode: de soldaten dobbelen om het naadloze onderkleed en vervullen daarmee Psalm 22.19. Lucas vermeldt het gebed van Jezus om vergeving voor zijn beulen, Marcus zijn kreet van verlatenheid en Matteüs de spot van de voorbijgangers en de religieuze leiders. Dit synoptische artikel brengt de theologische rijkdom van elk evangelieverhaal naar voren.
Mattheüs 27.39-44 (De Heilige Schrift 1917) :En die voorbijgingen, lasterden Hem, schuddende hun hoofden,En zeggende: Gij, Die den tempel afbreekt, en in drie dagen opbouwt, verlos Uzelven. Indien Gij de Zone Gods zijt, zo kom af van het kruis.En desgelijks ook de overpriesters met de Schriftgeleerden, en ouderlingen, en Farizeen, Hem bespottende, zeiden:Anderen heeft Hij verlost, Hij kan Zichzelven niet verlossen. Indien Hij de Koning Israels is, dat Hij nu afkome van het kruis, en wij zullen Hem geloven.Hij heeft op God betrouwd; dat Hij Hem nu verlosse, indien Hij Hem wel wil; want Hij heeft gezegd: Ik ben Gods Zoon.En hetzelfde verweten Hem ook de moordenaars, die met Hem gekruisigd waren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER354
Het gesprek met de twee misdadigers naast hem
Perikoop 354 analyseert het unieke gesprek dat Lucas weergeeft tussen Jezus en de twee misdadigers die naast hem gekruisigd werden (Lc 23,39-43). De een bespot Jezus; de ander erkent zijn schuld, bevestigt de onschuld van Jezus en vraagt om in zijn koninkrijk te worden opgenomen. Jezus belooft hem het paradijs „vandaag”. Deze passage onthult een centrale theologische paradox: Jezus redt vanaf het kruis en toont een geestelijk gezag juist daar waar alles hem lijkt tegen te spreken.
Mattheüs 27.35-44 (De Heilige Schrift 1917) :Toen zij nu Hem gekruisigd hadden, verdeelden zij Zijn klederen, het lot werpende; opdat vervuld zou worden, hetgeen gezegd is door den profeet: Zij hebben Mijn klederen onder zich verdeeld, en hebben het lot over Mijn kleding geworpen.En zij, nederzittende, bewaarden Hem aldaar.En zij stelden boven Zijn hoofd Zijn beschuldiging geschreven: DEZE IS JEZUS, DE KONING DER JODEN.Toen werden met Hem twee moordenaars gekruisigd, een ter rechter-, en een ter linker zijde.En die voorbijgingen, lasterden Hem, schuddende hun hoofden,En zeggende: Gij, Die den tempel afbreekt, en in drie dagen opbouwt, verlos Uzelven. Indien Gij de Zone Gods zijt, zo kom af van het kruis.En desgelijks ook de overpriesters met de Schriftgeleerden, en ouderlingen, en Farizeen, Hem bespottende, zeiden:Anderen heeft Hij verlost, Hij kan Zichzelven niet verlossen. Indien Hij de Koning Israels is, dat Hij nu afkome van het kruis, en wij zullen Hem geloven.Hij heeft op God betrouwd; dat Hij Hem nu verlosse, indien Hij Hem wel wil; want Hij heeft gezegd: Ik ben Gods Zoon.En hetzelfde verweten Hem ook de moordenaars, die met Hem gekruisigd waren.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER360
De leerlingen die bij de kruisiging aanwezig waren
PER360 onderzoekt de leerlingen die bij de kruisiging van Jezus op Golgota aanwezig waren, door de vier evangeliën naast elkaar te leggen. Het waren voornamelijk vrouwen — Maria, de moeder van Jezus, Maria Magdalena, Salome, Maria van Klopas — en de apostel Johannes, de enige genoemde man. Hun moed vormt een contrast met de vlucht van de mannelijke leerlingen. Jezus vertrouwt zijn moeder toe aan Johannes, een gebaar van diepe menselijkheid. Een bovennatuurlijke duisternis bedekt het toneel van twaalf uur 's middags tot 15 uur, op vrijdag 1 april van het jaar 33.
Markus 14.50 (De Heilige Schrift 1917) :En zij, Hem verlatende, zijn allen gevloden.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org
De tegenstrijdigheden
-
CTD043
In welke taal sprak Jezus?
Het artikel CTD043 beantwoordt de zogenaamde tegenspraak tussen Matteüs ('Eli, Eli...') en Marcus ('Eloï, Eloï...') over de kreet van Jezus aan het kruis. De taalkundige analyse toont dat Jezus Aramees sprak (zoals blijkt uit 'sabachthani' in beide teksten) en dat het verschil tussen 'Eli' (Hebreeuwse vorm) en 'Eloï' (Aramese vorm) eenvoudig de aanpassing van elke evangelist aan zijn lezerspubliek weerspiegelt. Er is geen enkele tegenspraak.
Markus 14.36 (De Heilige Schrift 1917) :En Hij zeide: Abba, Vader! alle dingen zijn U mogelijk; neem dezen drinkbeker van Mij weg, doch niet wat Ik wil, maar wat Gij wilt.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org