-
INF008
Het Wetboek van Hammurabi
Het Wetboek van Hammurabi stond een onvruchtbare vrouw toe haar dienstmaagd aan haar man aan te bieden om nageslacht te verzekeren, waarbij het kind als wettig werd erkend. Deze praktijk, wijdverbreid in het oude Nabije Oosten, was niet voorgeschreven in de Wet van Mozes. Ze werpt licht op het handelen van Sara, die Hagar aan Abraham aanbood: een cultureel aanvaardbare daad, maar in strijd met de specifieke goddelijke belofte die aan Abraham was gedaan over zijn nageslacht.
Genesis 16.1-4 (De Heilige Schrift 1917) :Doch Sarai, Abrams huisvrouw, baarde hem niet; en zij had een Egyptische dienstmaagd, welker naam was Hagar.Zo zeide Sarai tot Abram: Zie toch, de HEERE heeft mij toegesloten, dat ik niet bare; ga toch in tot mijn dienstmaagd, misschien zal ik uit haar gebouwd worden. En Abram hoorde naar de stem van Sarai.Zo nam Sarai, Abrams huisvrouw, de Egyptische Hagar, haar dienstmaagd, ten einde van tien jaren, welke Abram in het land Kanaan gewoond had, en zij gaf haar aan Abram, haar man, hem tot een vrouw.En hij ging in tot Hagar, en zij ontving. Als zij nu zag, dat zij ontvangen had, zo werd haar vrouw veracht in haar ogen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org