Études 1 à 5
-
INF002
De farizeeën
De farizeeën, die na de Makkabeese opstand (165 v.Chr.) verschenen, vormden een invloedrijke religieuze groep binnen het oude jodendom. Gehecht aan de geschreven en de mondelinge Thora geloofden zij in de opstanding en bleven zij dicht bij het volk. Hoewel zij in de evangeliën vaak met Jezus in conflict waren, brachten zij toch figuren voort als Nicodemus en Jozef van Arimatea. Hun leer legde na de verwoesting van de tempel in 70 n.Chr. de grondslag voor het rabbijnse jodendom.
Mattheüs 23.23 (De Heilige Schrift 1917) :Wee u, gij Schriftgeleerden en Farizeen, gij geveinsden, want gij vertient de munte, en de dille, en den komijn, en gij laat na het zwaarste der wet, namelijk het oordeel, en de barmhartigheid, en het geloof. Deze dingen moest men doen, en de andere niet nalaten.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
INF003
Het Sanhedrin
Het Sanhedrin was de hoogste religieuze, rechterlijke en wetgevende instantie van het jodendom ten tijde van de Tweede Tempel (2e eeuw v.Chr. – 70 n.Chr.). Het bestond uit 71 leden, zetelde in Jeruzalem, legde de Thora uit, beslechtte belangrijke geschillen en hield toezicht op de Hebreeuwse kalender. Het wordt genoemd in de evangeliën en beschreven in de rabbijnse literatuur; na 70 n.Chr. verdwijnt het, maar zijn model blijft de Joodse organisatie en het Joodse rechtsdenken inspireren.
-
INF030
De synode van Jamnia
De synode van Jamnia (Yabneh), gehouden tegen het einde van de 1e eeuw na Christus, vormt een belangrijk keerpunt in de geschiedenis van het jodendom. Na de verwoesting van de Tweede Tempel in het jaar 70 na Christus kwamen de rabbijnen bijeen onder leiding van Rabban Yohanan ben Zakkai om het jodendom te reorganiseren, te debatteren over de Hebreeuwse bijbelcanon en cruciale liturgische besluiten te nemen. Zo legden zij de basis voor het rabbijnse jodendom, dat is gericht op de Thora, het gebed en de synagoge.
-
INF064
De regio Qumran
Qumran, gelegen aan de noordwestelijke oever van de Dode Zee op de Westelijke Jordaanoever, is een belangrijke archeologische vindplaats, gesticht tussen 134 en 104 v.Chr. onder Johannes Hyrcanus. Het wordt in verband gebracht met de Essenen en is vooral beroemd door de ontdekking, in 1947, van de Dode Zeerollen in de grotten. De opgravingen van Roland de Vaux brachten waterreservoirs, rituele baden en gemeenschapsruimten aan het licht. De vindplaats werd in 68 n.Chr. door de Romeinen verwoest tijdens de eerste Joods-Romeinse oorlog.
-
INF065
De Essenen
De Essenen waren een asketische joodse sekte uit de 2e eeuw v.Chr., bekend om hun strenge gemeenschapsleven, hun rituele reinheid en hun toewijding aan de Schriften. Ze worden in verband gebracht met de vindplaats Qumran en de in 1947 ontdekte Dode Zeerollen, en verdwenen na de verwoesting van de Tweede Tempel in 70 n.Chr. Ze lieten een belangrijke tekstuele en geestelijke erfenis na voor het begrip van het oude jodendom en de oorsprong van het christendom.